ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΒΙΒΛΙΟ V: ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Δεύτερη βραδιά σερί. Πρέπει να του μιλήσουμε.
Δεν μ' αρέσει που δεν ξέρω τι…
Φήμες λένε ότι περνάει πολύ χρόνο με την κα Γκριν.
Καλά κάνει.
Ενήλικας είναι. Άμα μπορεί να βρει παρηγοριά στο…
Μπράβο του.
Αργήσαμε να ξεκινήσουμε. Μάλλον μόνοι μας θα είμαστε.
Θα τα καταφέρουμε.
ΤΕΛΟΜΕΡΗ ΚΑΙ ΓΗΡΑΝΣΗ
Καλή σου μέρα.
Μα φαίνεσαι…
Σ' αρέσει; Το ξέθαψα από εκείνο το μπαούλο στην επάνω ντουλάπα.
Τα περισσότερα έχουν να δουν το φως της μέρας δεκαετίες,
αλλά κι εγώ το ίδιο.
Πάντως, νομίζω ότι μου κάνει ακόμα. Τι λες κι εσύ;
Πάμε;
Ξέρω ότι είναι ανήσυχο παιδί.
Πάντα ήταν.
Ο μπαμπάς του δεν του φέρθηκε ποτέ καλά, κι εγώ…
Έκανα ό,τι μπορούσα.
Έκανα ό,τι μπορούσα, αλλά δεν είμαι τέλεια.
Κάνω δύο δουλειές.
Στην ενδοχώρα, και πάλι δεν είναι αρκετά για τις αδερφές του.
Γι' αυτό κάνει ό,τι κάνει κι ο ίδιος.
Κάπως πρέπει να βγει το μεροκάματο. Εκείνος βάζει φαγητό στο τραπέζι.
Όχι ότι σας απασχολεί και τόσο, έτσι, σερίφη;
Ο νόμος είναι νόμος, ό,τι κι αν έχει συμβεί, έτσι;
Δεν κρίνω, Τζόουνι, απλώς δεν είναι ανήκουστο.
-Να εξαφανιστεί ο Μπολ… -Μπιλ!
Το όνομά του είναι Μπιλ.
Οι δήθεν φίλοι του άρχισαν να τον φωνάζουν Μπολ όταν πουλούσε χόρτο και…
Πάλι καλά που δεν τον φώναζαν Μπονγκ.
Κοιτάξτε, αν εσείς και οι κάτοικοι αυτού του νησιού
δεν δίνετε δεκάρα για ένα χαμένο παιδί,
τότε δεν ξέρω γιατί έρχεστε στην εκκλησία
και το παίζετε θεοσεβούμενοι, γιατί μόνο χριστιανοί δεν είστε.
-Μα δεν είμαι χριστιανός. -Ξέρεις τι εννοώ.
Μίλησα με συναδέλφους στην ενδοχώρα,
και μίλησαν με του Μπολ…
Με εργοδότες και γνωστούς του Μπιλ. Θα τον βρούμε.
Μήπως μιλήσατε και με τους κατοίκους του νησιού;
Οι νησιώτες ξέρουν πολλά.
Οι νησιώτες ξέρουν πάντα.
Μίλησα με τον Τζο Κόλι.
Ήταν ο τελευταίος που τον είδε στο νησί.
-Ήταν νηφάλιος; -Παρακαλώ;
Όταν του μιλήσατε, ήταν νηφάλιος;
Με τον Τζο κανείς δεν ξέρει με σιγουριά.
-Είναι δύσκολο, μα… -Μιλήστε του πάλι.
-Δεν νομίζω ότι… -Μιλήστε του πάλι!
Δεν τον ξέρατε!
Ούτε οι άλλοι τον ήξεραν.
Κι αν τον ήξεραν, αδιαφορούσαν,
αλλά δεν θα 'πρεπε να παίζει ρόλο.
Όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα, υποτίθεται ότι είμαστε όλοι το ίδιο.
ΜΕΓ4ΛΗ Π4Ρ4ΣΚΕΥΗ 8 Μ.Μ. ΠΑΣΧ4ΛΙΝΗ 4ΓΡΥΠΝΙ4
Μισό, δηλαδή θα γίνεται κάθε βράδυ; Πάνε οι πρωινές λειτουργίες;
Προς ώρας, ναι.
Ο πατέρας Πολ χρειάζεται λίγες μέρες ακόμα
για να αναρρώσει πλήρως,
αλλά απόψε θα είναι καλύτερα. Έτσι δεν είναι, Στερτζ;
Μάλιστα.
Μίλησα μαζί του το πρωί και πάει πολύ καλύτερα.
Ακριβώς. Του μίλησε και η Ντόλι.
Θα μας μιλήσει για τη Μ. Παρασκευή.
Σωστά, γλυκιά μου;
Ντόλι; Με…
Μίλι; Εσύ είσαι;
Απ' όσο ξέρω.
Δεν έχει πρωινή λειτουργία σήμερα; Τη λαχταρούσα.
Όχι, είναι…
Απίθανο! Καμαρώστε.
Θεέ μου. Η κυρία Γκάνινγκ φαίνεται τόσο… Μαμά;
Συγγνώμη, γλυκιά μου.
Απλώς…
Ζούμε σπουδαία πράγματα.
-Γεια σας, κυρία Φλιν. -Γλυκιά μου.
Καλή μου, το έμαθα.
Μου το είπε ο Ράιλι. Δεν είσαι μόνη.
Είναι εδώ;
Όχι, δεν είναι. Νόμιζα ότι είναι μαζί σου, βασικά.
Τζο;
-Το 'πιασες; -Ναι.
Μήπως είδες τον Ράιλι;
Όλα καλά;
Ναι, απλώς εξαφανίστηκε ο Ράιλι, νομίζω.
Δεν είναι με την Έριν;
Μάλλον όχι.
Που να πάρει, Ράιλι.
Θα τα χαραμίσει όλα αυτά; Ακόμα και μετά από…
Θεέ μου.
Τι διάολο τον έχει πιάσει;
Άσ' τον.
Μπορούμε να κάνουμε και τίποτα; Αφού ο ίδιος δεν… Διάολε!
Με συγχωρείς, Γουόρεν.
Συγγνώμη. Πάρε δω.
Ναι, Κ-Ο-Λ-Ι. Τζόζεφ.
Στις 22-4-1969.
Τέλεια. Ευχαριστώ.
Εντάξει. Να 'σαι καλά, Μάικ.
Συγγνώμη που ενοχλώ.
Όχι, απλώς έψαχνα…
Πώς να βοηθήσω, κα Γκριν;
-Λογικά δεν είναι τίποτα. -Συνήθως δεν είναι.
Θα μπορούσε, δεν ξέρω.
Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να είναι. Και δεν είναι επίσημη δήλωση,
επειδή δεν έχουν περάσει 48 ώρες.
Δεν ξέρω πόσο πρέπει να περιμένω. Και θα γελάσετε.
Αλλά πρέπει να δηλώσω μια εξαφάνιση.
Τίνος;
Του Ράιλι Φλιν.
Θα ερχόταν σ' εμένα χθες, αλλά δεν ήρθε.
Ρώτησα την οικογένειά του.
Δεν τον έχουν δει καθόλου σήμερα.
Εσείς οι δύο είστε…
Όχι, δεν θα το 'λεγα. Περνούσαμε χρόνο μαζί, αλλά…
Δεν μπήκε στο φέρι, το τσέκαρα. Άρα, δεν είναι στην ενδοχώρα.
Και το τηλέφωνό του απλώς χτυπάει.
Σας είπε τίποτα;
Κάτι που τώρα που το σκέφτεστε φαίνεται κάπως περίεργο ή…
Όχι, τίποτα. Είπε ότι θα ερχόταν στο σπίτι μου.
-Ναι, αλλά ίσως… -Θα ερχόταν στο σπίτι μου.
Εντάξει.
Πότε τον είδατε τελευταία φορά;
Χθες το πρωί όταν ξυπνήσαμε.
Πήγε στους ΑΑ στην εκκλησία με τον Τζο Κόλι…
Ήταν ο Τζο εκεί; Είστε σίγουρη;
Δεν ξέρω. Το υποθέτω επειδή κάνει τις ίδιες συνεδρίες.
Και μετά γύρισε σπίτι για βραδινό.
Έτσι είπαν οι γονείς του. Μετά θα ερχόταν σ' εμένα και μετά, τίποτα.
Τι συζητήσατε χθες το πρωί;
Υποχρεώσεις, ένα όνειρο που είχε το προηγούμενο βράδυ.
Και τι συζητήσατε πριν απ' αυτό;
Εντάξει, ακούστε. Σας πιστεύω.
Δεν το κάνω από περιέργεια.
Ελπίζω να είπε κάτι που ίσως μας δείξει πού πήγε.
Εντάξει; Ίσως είναι κάτι μικρό. Κάτι που ξέχασε.
Η ψυχική κατάσταση παίζει ρόλο.
Αν αρχίσω να πιέζω καταστάσεις, και θα το κάνω,
αν αποδειχτεί ότι έχει ξανακυλήσει στην ενδοχώρα,
ίσως να το είχε δείξει. Αυτό είναι όλο. Εντάξει; Αυτό προσπαθώ να δω.
Εντάξει;
Για τι μιλήσατε;
Για θάνατο.
Λέγαμε τι συμβαίνει
όταν πεθαίνουμε.
Αυτό ακριβώς εννοώ.
Ναι, γι' αυτό είμαι εδώ.
Εντάξει. Εσείς το αναφέρατε ή εκείνος;
Το ίδιο αναρωτιέμαι όλη μέρα και δεν…
Νομίζω ότι το σκεφτόμασταν και οι δύο επειδή είχα…
μια αποβολή.
Λυπάμαι.
Είμαι σίγουρη ότι εκείνος πέταξε την ιδέα,
κι εγώ άρπαξα την ευκαιρία με ευκολία.
-Τι είπε για το θέμα; -Τι εννοείτε;
Για τον θάνατο.
Τον φοβόταν; Τον διέγειρε; Ή…
Εντάξει φαινόταν.
Αλλά έτσι λένε. Αυτοί που δεν είναι εντάξει, αυτοί που…
Έτσι λένε και γι' αυτούς που αυτοκτονούν.
Ότι φαίνονταν εντάξει.
Το λένε καμιά φορά, ναι.
-Δεν ξέρω τι να κάνω. -Θα έρθει.
-Παιδιά. -Πάτερ.
Νιώθετε καλύτερα;
Ξεχωριστή βραδιά, παιδιά. Κοιτάμε ψηλά. Ακούμε προσεκτικά.
Ξέρετε, το άκουσα.
Πράγματι. Μα το θέαμα είναι αδιαμφισβήτητο, σωστά;
Μίλντρεντ Γκάνινγκ, ποιος θα το φανταζόταν;
Μπέβερλι Κιν.
Ο Θεός σ' έφερε πάλι κοντά μας. Και χαίρομαι πολύ γι' αυτό.
Και που θα 'σαι μαζί μας για όσα έπονται.
Ευχαριστώ. Χαίρομαι πολύ που είμαι εδώ.
Και όχι μόνη. Σάρα Γκάνινγκ.
Χαίρομαι που είσαι εδώ. Δεν μπορώ να σου το περιγράψω.
Να είστε καλά. Μαμά, πάμε μέσα για να καθίσεις κάπου.
Φυσικά.
"Πήραν το σώμα του Ιησού
και το έδεσαν με πάνινες λωρίδες, βάζοντας και τα αρώματα,
όπως συνηθίζουν οι Ιουδαίοι.
Στο μέρος όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς,
ήταν ένας κήπος, και μέσα στον κήπο
ένα καινούργιο μνήμα, όπου κανένας δεν είχε ταφεί.
Eνταφίασαν τον Ιησού εκεί επειδή ήταν παραμονή γιορτής των Ιουδαίων
και το μνήμα ήταν κοντά".
-Το Ευαγγέλιο του Κυρίου. -Μεγάλη η χάρη Σου, Κύριε.
Μεγάλη Παρασκευή.
Μία από τις αγαπημένες μου μέρες. Τα πάθη του Κυρίου μας.
Αυτή η λέξη και μόνο, "πάθος".
Έτσι ορίζεται ένα ισχυρό και δύσκολα ελεγχόμενο συναίσθημα.
Δύσκολα ελεγχόμενο.
Έτσι ένιωσε ο Ιησούς όταν θυσιάστηκε για εμάς,
για να έχουμε αιώνια ζωή.
Ένα σπουδαίο δώρο, που περιγράφεται θαυμάσια στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο.
"Ευαγγέλιο" σημαίνει "χαρμόσυνη είδηση". Χαρμόσυνη είδηση τη Μεγάλη Παρασκευή.
Και παρ' όλα αυτά, πρόκειται για μια ιστορία μεγάλου πόνου.
Είναι χαρμόσυνο αυτό;
Το βασανιστήριο του Ιησού σ' αυτήν την ιστορία δεν είναι απλώς απαραίτητο.
Είναι και χαρμόσυνο.
Το τίμημα της αιώνιας ζωής.
Αυτόν τον πόνο τον υπομένει μόνος.
Στην Ανάσταση είναι μόνος. Και μετά… Βασικά…
Έχει μερικούς συμμάχους. Και μετά κι άλλους.
Το εκκλησίασμα.
Και μετά όλο περισσότερο κόσμο να διαδίδει το χαρμόσυνο νέο.
Να λένε τη χαρμόσυνη ιστορία. Και μετά, ο Θεός αποκτά έναν στρατό.
Τι λένε σ' εκείνο το διαφημιστικό;
"Γίνετε όλα όσα μπορείτε".
Δεν θέλω να προσβάλλω τις ένοπλες δυνάμεις,
που είναι απαραίτητες και φυσικά αξιοσέβαστες,
αλλά μπορείτε να γίνετε και περισσότερα απ' αυτό.
Στον στρατό, μάχεστε για τον Θεό και τη χώρα.
Θα σας προσβάλω τώρα, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Ο Θεός δεν θέλει να πολεμήσετε γι' αυτήν τη χώρα.
Πόση αλαζονεία κρύβει αυτό.
Ο Θεός δεν έχει χώρα.
Ο Θεός καλύπτει όλο τον κόσμο.
Τα όρια που θέτουμε, οι συμφωνίες που συνάπτουμε
και τα σύνορα που κλείνουμε δεν σημαίνουν τίποτα γι' Αυτόν.
Όχι, δεν παλεύετε για μια χώρα, αλλά για το βασίλειο του Θεού.
Ένα βασίλειο που ο Θεός λέει ότι δεν έχει σημαίες ή σύνορα.
Ο στρατός του Θεού. Μην αυταπατάστε. Πόλεμος είναι. Γι' αυτό υπάρχει στρατός.
Ως εκκλησίασμα, ως στρατός του Θεού, πώς μαθαίνουμε την έκβαση της μάχης;
Δεν τη βλέπουμε. Δεν υπάρχει αρχηγείο να δίνει αναφορά.
Ό,τι έχουμε, όσα μας δίνει ο Θεός, είναι εδώ μέσα.
Αυτό που νιώθουμε. Η ηθική πυξίδα μέσα στον καθένα,
που δείχνει βόρεια προς το Άγιο Πνεύμα.
Η συνείδηση. Στον στρατό του Θεού η συνείδηση είναι κάτι καθιερωμένο.
Υπάρχουν πολλές από δαύτες, αλλά αυτή είναι η δική μου.
Ακούγεται σαν ατάκα από πολεμική ταινία, αλλά δεν είναι.
Είναι απ' το Δόγμα των Οπλοφόρων.
Και το δόγμα είναι, εξ ορισμού,
όχι μια απλή πίστη, αλλά θρησκευτική.
Άρα, μαίνεται πόλεμος. Θα υπάρξουν απώλειες.
Πρέπει να γίνουμε στρατιώτες.
Περί αυτού πρόκειται τη Μεγάλη Παρασκευή.
Ο Θεός θα σας ζητήσει φρικτά πράγματα. Φρικτά.
Δείτε τι ζήτησε από τον Υιό Του.
Δείτε τι υπέμεινε ο Ιησούς σήμερα.
Την ονομάσαμε "Καινή Διαθήκη"
επειδή το θέλημα του Κυρίου, αν και τέλειο, αλλάζει.
Το θέλημα του Κυρίου επιτάσσει ήθος,
το οποίο διαμορφώνεται ανάλογα με αυτό.
Άλλαξε με την Καινή Διαθήκη. Άλλαξε όταν ήρθε ο Ιησούς,
κι εμείς πρέπει, ως στρατός Του, να αποβάλουμε την Παλαιά Διαθήκη,
για να εστιάσουμε εκεί.
Σ' αυτήν την πυξίδα βασιστείτε.
Η Μεγάλη Παρασκευή είναι μόνο χαρμόσυνη.
Το Ευαγγέλιο του Κυρίου, αν και γεμάτο φρίκη, είναι χαρμόσυνο
λόγω της κατάληξής του.
Της Ανάστασης.
Η σημερινή μέρα είναι χαρμόσυνη επειδή έπεται το Πάσχα, η Κυριακή.
Όπου θα αναστηθεί ο Κύριος και ο θάνατος θα βρει το τέλος του.
Το άλλοτε φρικτό είναι χαρμόσυνο λόγω της κατάληξής του.
Καλώς ορίσατε στον στρατό του Θεού.
Θα κάνουμε σπουδαία πράγματα.
Μαμά, περίμενε.
Τι τρέχει; Μαμά, σταμάτα.
Δεν θέλω να ξαναπάς ποτέ εκεί μέσα.
Τι;
Αυτή δεν είναι η εκκλησία μου. Αυτός δεν είναι ο άνθρωπος που ήξερα.
Πού στην ευχή ήσουν; Σου τηλεφωνούσα όλη μέρα.
-Συγγνώμη. -Μην το κάνεις αυτό. Πού ήσουν;
Πού ήσουν;
Θυμάσαι λίγες μέρες πριν φύγεις από δω,
που ήρθες στο παράθυρό μου, με ξύπνησες και με τρόμαξες;
Ήθελες βαρκάδα.
Δεν δεχόσουν αντιρρήσεις. Πήραμε μια βάρκα, φύγαμε,
στ' ανοιχτά, καπνίσαμε ένα πακέτο τσιγάρα κι είδαμε την ανατολή.
Πάμε μαζί τώρα;
Πάμε μια βόλτα;
Δεν έχω θέμα με την εμπιστοσύνη.
Περίεργο, αν σκεφτείς τον γάμο μου.
Ήταν σημαντικό να ξεφύγω
απ' όλο αυτό χωρίς να τη χάσω.
Και δεν ρώτησα ποτέ, επειδή δεν ρώτησες κι εσύ.
Ούτε μία φορά. Ποτέ.
Με άφησες να έρθω σ' εσένα.
Θέλω να το ανταποδώσω.
Αλλά να 'μαστε τώρα.
Και πρέπει να ρωτήσω.
Με τι έχει να κάνει, Ράιλι;
Με την πηγή όλων.
Τ' αστέρια.
Οι πρωτόγονοι άνθρωποι κυνηγούσαν και συνέλεγαν διάφορα,
αλλά το βράδυ απλώς…
προσπαθούσαν να ζεσταθούν με φωτιές και να προστατευτούν από θηρευτές.
Και κοιτούσαν στην κοιλάδα και έβλεπαν άλλες φωτιές,
μικρές κουκκίδες φωτός στο τοπίο,
και έτσι ήξεραν ότι υπήρχαν κι άλλοι εκεί, στο σκοτάδι.
Και μετά, έβλεπαν αυτές τις κουκκίδες φωτός στον ουρανό.
Δεν ήξεραν τι είναι.
Δεν ήξεραν για το διάστημα, τ' αστέρια ή τα κύματα φωτός.
Σκέφτονταν απλώς ότι έμοιαζαν με φωτιές.
"Ποιοι να είναι όλοι αυτοί;" απορούσαν.
"Ανάβουν φωτιές εκεί πάνω;"
Άρχισαν να μοιράζονται ιστορίες.
"Αυτοί εκεί;
Πρέπει να 'ναι απίθανοι.
Αυτές είναι φωτιές ανθρώπων
που είναι πολύ πιο ισχυροί απ' όσο φανταζόμαστε, οπότε…"
Τα πάντα.
Κάθε θεός.
Κάθε θεά, κάθε θρησκεία, κάθε ιερός πόλεμος. Τα πάντα.
Από εκεί ξεκίνησαν όλα.
Από μια απορία για το ποιος ανάβει φωτιές στον ουρανό.
Θα σου πω μια ιστορία που δεν θα πιστέψεις.
Απλώς θέλω ν' ακούσεις. Μπορείς να το υποσχεθείς;
Ναι. Μπορώ.
Εντάξει.
Έλα. Μην ανησυχείς.
Μην προσπαθείς να μιλήσεις. Ηρέμησε. Εστίασε στην αναπνοή.
Τα πας περίφημα. Όχι. Εντάξει. Έλα. Είσαι μια χαρά.
Είχα μια αδελφή. Σου έχω πει γι' αυτήν; Την έλεγαν Άλις.
Ήταν μεγαλύτερή μου, αλλά πολύ πιο μικρόσωμη.
Ήμουν οκτώ όταν πέθανε. Από πολιομυελίτιδα.
Ήταν φρικτό θέαμα.
Κι εγώ φοβόμουν, Ράιλι.
Έτρεμα τον θάνατο,
κι αυτό ήταν που με οδήγησε στον Θεό.
Ήθελα να καταλάβω πώς ο θάνατος,
ο δικός της θάνατος ιδίως, ήταν μέρος του σχεδίου Του.
Αυτή η απορία με οδήγησε μέχρι την ιεροσύνη, βασικά…
Έλα. Μην ανησυχείς.
Βλέπεις, ο Θεός έχει ακόμα σχέδιο,
και ο θάνατος δεν εμπεριέχεται πια σ' αυτό.
Όχι για όλους μας.
Και δεν πρέπει να φοβόμαστε άλλο πια.
Πώς νιώθεις;
Φαίνεσαι πολύ καλύτερα.
Έλα, κάθισε, σε παρακαλώ.
Όχι, δεν θα το έκανα στη θέση σου.
Μπορώ να…
Δεν μπορώ να το εξηγήσω, αλλά θα το προσπαθήσω.
Αυτό που προέχει είναι να μη βγεις έξω τώρα.
Λυπάμαι, ήλπιζα να σε ειδοποιήσω έγκαιρα.
Δεν είναι λάθος που επαναλαμβάνεται.
Μην ανησυχείς, ο αυχένας σου χρειάστηκε περίπου έξι ώρες να επουλωθεί.
Τα εγκαύματα θα είναι παιχνιδάκι. Έλα. Κάθισε.
Σου υπόσχομαι ότι θα σου εξηγήσω όσα μπορώ,
και θα νιώσεις καλύτερα τότε.
Κάθισε. Δώσε στο δέρμα σου μια ευκαιρία να επουλωθεί, τουλάχιστον.
Θα κάνουμε συνεδρία;
Την πιο σημαντική.
Σου υπόσχομαι, όλα καλά. Είχες δύσκολη βραδιά, μακρύ ταξίδι.
Κάθισε.
Δεν θα το μετανιώσεις.
-Ξεκινάμε με την προσευχή. -Με δουλεύεις;
Καθόλου. Όχι.
Σήμερα θα είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σου.
Κι αυτή η προσευχή, σήμερα, μας καλύπτει και τους δύο βαθύτατα.
Κύριε, δώσε μου τη γαλήνη να δεχτώ όσα δεν μπορώ ν' αλλάξω,
το κουράγιο ν' αλλάζω αυτά που μπορώ
και τη σοφία για να γνωρίζω τη διαφορά τους. Αμήν.
Πάμε απ' την αρχή. Αυτά που δεν αλλάζουν.
Όταν ήμουν νεότερος,
ήμουν πάστορας σε μια μικρή εκκλησία πολύ μικρής κοινότητας.
Και μια μέρα ένα παπαδοπαίδι,
ένα νεοφερμένο παπαδοπαίδι… Θα 'ταν εννιά ή δέκα, ευφυές πιτσιρίκι.
Ήταν γύρω στο Πάσχα,
οπότε μιλούσα για την Ανάσταση κάνα δυο βδομάδες. Τέλος πάντων.
Μια μέρα, μου έφερε ένα κουτί παπουτσιών.
Μέσα στο κουτί είχε ένα ποντίκι πιασμένο σε φάκα.
Ήταν σε άθλια κατάσταση. Κομμένη ουρά, σακατεμένο πόδι.
Υπέφερε. Το παιδί μού έδωσε το κουτί
και με ρώτησε
αν θα το αναστήσει ο Θεός όπως τον Ιησού.
Αφού έκανε εκείνο, γιατί όχι κι αυτό.
Έτσι, πήρα το κουτί και προσευχηθήκαμε γι' αυτό.
Έστειλα το παιδί στο σπίτι και είπα να ξαναέλθει σε τρεις μέρες.
Πέρασαν οι μέρες, ήρθε ξανά και…
Και ήταν καλύτερα.
Ναι. Έτρεχε μέσα στο κουτί, ήταν περδίκι.
Βοήθησα να το ελευθερώσει πίσω απ' την εκκλησία πριν από τη λειτουργία.
Έμεινε άναυδο.
Επιβεβαιώθηκε η πίστη του. Πίστεψε.
Και διατηρήθηκε χάρη σ' αυτό το περιστατικό… Πόσο;
Μια δεκαετία σχεδόν;
Πίστευε επί μια δεκαετία με το ποντικάκι.
Δεν το έκανε ο Θεός.
Όχι;
Ισχύει, το λύτρωσα τελικά
και μου πήρε τρεις μέρες σχεδόν
να βρω ένα που του έμοιαζε,
αλλά αυτό που έδωσε στο παιδί λες να μην ήταν έργο του Θεού;
Επειδή ενεργεί μέσα από εμάς, δεν ενεργεί καθόλου;
Πώς ξέρεις την ιστορία;
Ποιος είσαι;
Ξέρεις ποιος είμαι.
Έλα τώρα.
Κοίτα με καλά.
Άκου τον εαυτό σου, ξέρεις ποιος είμαι.
Αλήθεια; Θες να δεις τα σημάδια στα χέρια;
-Να αγγίξεις τα πλευρά μου… -Δεν γίνεται αυτό.
Έλα, έχουμε προχωρήσει πια.
"Λέει στον Θωμά 'Φέρε το δάχτυλό σου εδώ,
δες τα χέρια μου, πιάσε την πλευρά μου'".
-Τα 'χουμε περάσει αυτά πια. -Εντάξει, λοιπόν.
Πώς, τότε;
Όπως κι εσύ, βασικά.
Κι εσένα σε μετέφεραν πίσω στον καλύτερο εαυτό σου.
Στο ζενίθ σου, στο ιδεατό σου, όπως σε ήθελε ο Θεός.
Εγώ απλώς είχα μεγαλύτερο δρόμο να κάνω.
Πολύ μεγαλύτερο.
Γιατί ήρθες εδώ;
Χθες βράδυ.
Αυτό αναρωτιέμαι σχεδόν όλη μέρα σήμερα.
Σε ξέρω όλη σου τη ζωή.
Δεν έχεις εμφανιστεί ποτέ μέσα στη νύχτα,
και ήρθες χθες βράδυ εκείνη τη δεδομένη στιγμή, γιατί;
Σε τράβηξε κάτι; Κάποιο κάλεσμα;
Η αδερφή του Τζο Κόλι.
Σου είπα ψέματα γι' αυτό. Ζητώ συγγνώμη.
Και ζητώ τη συγχώρεσή σου γι' αυτό το ψέμα.
Γι' αυτό γύρισες πίσω.
Απόλυτη και καθολική ειλικρίνεια. Αυτό σου ορκίζομαι σήμερα.
Εντάξει, ο Τζο υπέφερε και δεν υπήρχε λόγος γι' αυτό.
Με το ατύχημα και όσα πέρασε απ' την κοινωνία, δεν υπήρχε γυρισμός…
Ποιος το λέει;
Είναι κλισέ να πω ότι είναι άγνωστες οι βουλές του Κυρίου.
Αυτό μπορώ να το επιβεβαιώσω. Το έργο Του πέρασε μέσα από μένα.
Ο Τζο Κόλι γύρισε στον οίκο Του.
-Τον σκότωσες. -Δεν είναι τόσο απλό.
Όχι. Τον σκότωσες, γαμώτο. Εσύ κι εκείνο το πράγμα.
Δεν αλλάζει αυτό. Έγινε και δεν αλλάζει,
όπως δεν αλλάζει αυτό που σου συνέβη.
Αυτά τα δύο πράγματα δεν αλλάζουν
και πρέπει να τα δεχτούμε με γαλήνη αυτήν τη στιγμή.
-Τι μου συνέβη; -Ράιλι…
-Τι ήταν αυτό; -Ηρέμησε.
-Τι ήταν, το κέρατό μου; -Ένας άγγελος.
-Θαυμάσια. Συνήλθε. -Θέλει ακόμα τον χρόνο του.
Ούτε κι εσείς πετούσατε, μονσινιόρ.
Στην αρχή, έστω.
Ήθελα να δω αν όλα πάνε βάσει σχεδίου.
Να καθαρίσει ο Στερτζ;
Όχι τώρα. Ακόμα το επεξεργαζόμαστε, αλλά…
Χαίρομαι που είσαι εδώ, Μπέβερλι. Πάντα στη σωστή ώρα.
Έλα εδώ. Μπορείς να σταθείς εδώ;
Στάσου εδώ.
-Είστε σίγουρος; -Ναι.
Από κοντά.
-Σίγουρα είναι καλή ιδέα; -Ναι. Θα τον σταματήσω.
-Θα με σταματήσεις; -Καλώς, τότε.
-Από τι να με σταματήσεις; -Ναι. Εντάξει.
Κοίτα, απλώς… Άσε με. Θέλω να πάω σπίτι.
Θέλω απλώς… να πάω σπίτι.
Αυτό είναι.
Το νιώθεις, έτσι;
Αυτό είναι. Έλα λίγο πιο κοντά.
Ναι.
Ναι. Λίγο πιο κοντά. Μην ανησυχείς.
-Τι στο… -Μην ανησυχείς. Τον κρατάω.
Εντάξει.
Το νιώθεις;
Ναι.
Φτάνει τόσο. Θεέ και Επουράνιε Πατέρα, δώσε μας τη γαλήνη
να δεχτούμε όσα δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε.
-Ευχαριστώ, Μπέβερλι. -Χαρά μου.
Ράιλι, χαίρομαι που σε βλέπω δραστήριο.
Εντάξει. Ναι.
Όταν είστε έτοιμος για τη συνέχεια, φωνάξτε μας.
Ναι, θα τραβήξω την κουρτίνα.
Είναι ισχυρό, έτσι;
Λυπάμαι που πονάει.
Πραγματικά.
Μα θα περάσει.
Θα περάσει.
Τι ένιωσες όταν ήρθε κοντά σου;
Ξέρω την απάντηση. Μίλα ευθέως.
Ένιωσες πεινασμένος. Οδυνηρά πεινασμένος.
Φαντάστηκες διάφορα.
Να την πλησιάζεις αρκετά. Και όλα έγιναν κόκκινα, έτσι δεν είναι;
Κάτι άρχισε ν' αλλάζει μέσα σου.
Είναι λες και υπνωτίζεσαι, σωστά;
Είχες επίγνωση του εαυτού σου όσο της χιμούσες.
Δεν ξέρω τι έγινε.
Εγώ ξέρω. Ήξερες τι έκανες, αλλά ήταν ακούσιο, σωστά;
Λες και το σώμα σου έκανε τα δικά του. Αυτό έκανε.
Θα το ξανακάνει, κι αυτό είναι το θέμα: να το ακούμε.
Ν' ακούμε το Άγιο Πνεύμα, τη συνείδησή μας.
Γιατί, βλέπεις, τα πέρασα κι εγώ αυτά.
Είχα επανέλθει.
Είχα γίνει πάλι νέος. Είχα γίνει πάλι αγνός.
Και μετά, όπως ο Ιησούς πριν από μένα, πέθανα.
Πέθανα στο πάτωμα, εκεί απέναντι.
Και μετά αναστήθηκα, αλλά ήμουν έντρομος και σε σύγχυση,
είχα μια κινητήρια δύναμη μέσα μου, μια ισχυρή θέληση,
κι ένιωσα το ίδιο μ' εσένα.
Οι βουλές μου έγιναν δικές Του και ενεργούσε μέσα από μένα.
Πήρε τον Τζο κι άφησε εμένα. Με έθρεψε.
-Δολοφόνε. -Πες το κι έτσι, αλλά άκου αυτό.
Δεν είχα ενοχές. Καθόλου.
Και γνωρίζοντας ότι θα έπρεπε να νιώθω, αλλά αποδεχόμενος ότι δεν ένιωθα,
ότι αντ' αυτού είχα βρει θεία χάρη, με προβλημάτισε.
Προσευχήθηκα. Αλλά η Μπεβ Κιν μου έδειξε αυτό μετά.
Προς Εβραίους 9:14.
"Πόσο μάλλον το αίμα του Χριστού!
Αυτός πρόσφερε τον εαυτό του άψογη θυσία στον Θεό,
κι έτσι καθάρισε τη συνείδησή μας από έργα που οδηγούν στον θάνατο,
για να μπορούμε να λατρεύουμε τον αληθινό Θεό".
"Καθάρισε τη συνείδησή μας για να λατρεύουμε τον αληθινό Θεό".
Διάβασα αυτό το εδάφιο και η χάρη του Αγίου Πνεύματος με περιέλουσε.
Εκείνος πήρε την ενοχή.
Καθάρισε τη συνείδησή μου επειδή ακολούθησα τις βουλές Του.
Υπήρξα το μέσο Του. Δολοφόνος, ίσως. Όπως ο Μωυσής.
Ο Ιωσήφ. Ο Παύλος, ο συνονόματός μου.
Δεν ξεχωρίζω ως στρατιώτης Κυρίου.
Ούτε εδώ μέσα δεν ξεχωρίζω. Σωστά; Κι εσύ σκότωσες κάποια.
Δεν το θυμάμαι.
Ήσουν μεθυσμένος, γι' αυτό.
Ισχύει. Ήμουν σ' ένα πάρτι και είχα πιει πολύ.
-Μην το κάνεις αυτό. -Αυτό έγινε.
Κάτι λέει αυτό.
Υπάρχει ένας σκοπός που αγνοείς επιδεικτικά.
Ήταν συνηθισμένο αυτό που έγινε.
Δεν υπήρχαν καν ίχνη από τα λάστιχα στον δρόμο.
Δεν πάτησα ποτέ τα φρένα.
Δεν τα ακούμπησα καν.
Κοιμήθηκα κυριολεκτικά στο τιμόνι. Αυτό έγινε.
Γι' αυτό μη μου μιλάς για τον Θεό και πώς έκανε έργο μέσα από σένα.
Δεν ξέρεις τίποτα για μένα. Δεν έχουμε ίδιες ιστορίες.
-Οι ενοχές που νιώθεις. -Ναι.
-Τις νιώθεις κάθε μέρα; -Ναι.
-Παρ' όλο που δεν το ήθελες; -Ναι.
Βλέπεις, εγώ σκότωσα τον Τζο. Το έκανα με τα χέρια μου, χωρίς ενοχές.
Καμία. Καθόλου τύψεις. Λυτρώθηκα απ' όλα αυτά.
-Πώς νιώθεις γι' αυτό; -Αηδιασμένος.
-Πώς νιώθεις; -Θυμωμένος.
-Όχι. Πώς νιώθεις; -Πολύ θυμωμένος.
Όχι!
Σου έταξα καθολική ειλικρίνεια και σου τη δίνω,
και βαρέθηκα να μου λες ψέματα, Ράιλι Φλιν!
Το συγχώρησα πολλές φορές, αλλά είναι κρίσιμη μέρα για εμάς,
και δεν συνεχίζω! Καθολική ειλικρίνεια! Τι σε κάνει να νιώθεις αυτό;
Ζήλια.
Θεέ και Επουράνιε Πατέρα,
δώσε γαλήνη να δεχτούμε όσα δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε,
και το κουράγιο ν' αλλάξουμε αυτά που μπορούμε.
Κουράγιο, Ράιλι Φλιν. Κουράγιο. Αυτό να βρούμε. Το κουράγιο.
Ν' αλλάξουμε αυτά που μπορούμε.
Ο Θεός σ' έφερε πίσω. Εντάξει; Είχε λόγο.
Το ατύχημά σου, αυτή η κακή στιγμή,
είπες ότι δεν ωφέλησε κανέναν. Κάνεις λάθος.
Γιατί σε έφερε στο νησί τώρα,
σε μια από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία του κόσμου.
Βρες το κουράγιο. Είσαι εκλεκτός του Θεού.
Κι αυτήν την ενοχή μέσα σου άφησέ τη να φύγει.
Ο Θεός σε άλλαξε ήδη. Τώρα πρέπει να βρεις το κουράγιο.
Γι' αυτό θέλουμε κουράγιο τώρα. Εντάξει;
Κουράγιο.
Λυπάμαι, παρεμπιπτόντως, που φοβήθηκες
χθες βράδυ.
Κι εγώ φοβήθηκα, όταν μου συνέβη.
Σχεδόν όλοι,
όταν συναντούν έναν άγγελο από τη Βίβλο, τρομοκρατούνται.
Η Παρθένος Μαρία φοβήθηκε τον Γαβριήλ, αν και της έφερνε χαρμόσυνα νέα.
Οι άγγελοι λένε πάντα "Μη φοβού",
γιατί, κάθε φορά,
ο κόσμος παγώνει απ' τον φόβο.
Σωστά; Ο Μωυσής φοβήθηκε όταν είδε τη φλεγόμενη βάτο.
Ο Ιησούς φοβήθηκε από την ίδια του την πίστη.
Έπεσε στα γόνατα στη Γεθσημανή και προσευχήθηκε…
Προσευχήθηκε να τον λυπηθούν.
Όλοι εκείνοι στον τάφο, όταν κύλησαν την πέτρα,
ήταν όλοι έντρομοι.
Όλοι τους. Θαύματα. Η πραγματική δύναμη του Κυρίου.
Τρομακτικό.
Αλλά και πάλι, λυπάμαι που φοβήθηκες.
Εσύ τράφηκες;
Όταν εκείνος ο άγγελος μου τρυπούσε τον λαιμό
και το αίμα μου χυνόταν στο πάτωμα.
Εσύ… συμμετείχες;
Καθολική ειλικρίνεια.
Ναι.
Πώς πάμε εδώ; Φαντάζομαι, δηλαδή.
Δεν είναι ακριβώς αλήθεια. Δεν χρειάζεται να τα φαντάζομαι όλα.
Τα έχω δει.
Να ξέρεις ότι ο μονσινιόρ φοβήθηκε.
Όλοι δοκιμαστήκαμε, αλλά για κάποιον λόγο, Ράιλι Φλιν, ο Θεός έχει επιλέξει εσένα.
Εσύ θα λάβεις την ευλογία. Δεν θ' αμφισβητήσουμε το θέλημά Του.
Αυτό προέχει αυτήν τη στιγμή.
Θα δοκιμαστείς, όπως δοκιμάστηκε κι εκείνος κι όλοι μας.
Είμαστε εδώ για σένα.
Είμαστε εδώ, γιατί το σώμα είναι ένα,
αλλά τα μέλη του είναι πολλά. Όλα μαζί αυτά
αποτελούν ένα σώμα. Το καθ' αυτό και ο Χριστός.
Είμαστε εδώ για να σε ευλογήσουμε. Να σε φροντίσουμε. Όπως θέλει ο Θεός.
-Ο Θεός; -Ναι.
Ναι. Και μη χλευάζεις, Ράιλι.
Μη χλευάζεις τις βουλές του Θεού.
Το μαρτυράει ο λόγος Του.
"Αυτός που τρώει τη σάρκα μου και πίνει το αίμα μου έχει ζωή παντοτινή".
-Και; -Και "Θα…"
"Θα τον αναστήσω την έσχατη ημέρα,
γιατί η σάρκα μου είναι αληθινή τροφή και το αίμα αληθινό ποτό.
Εκείνος που τρώει τη σάρκα μου και πίνει το αίμα μου
είναι ενωμένος μαζί μου". Το Κατά Ιωάννην.
Και είναι αρκετά συγκεκριμένο, σωστά;
Δεν είναι ότι μασάει τα λόγια του, έτσι;
Κι αυτό;
Λέει και γι' αυτό;
Όχι, αγαπητέ μου.
Αυτό είναι η Αποκάλυψη.
"Ο τέταρτος άγγελος άδειασε τη φιάλη του στον ήλιο.
Δόθηκε στον ήλιο η άδεια να κατακαίει ανθρώπους".
Κεφάλαιο 16, εδάφιο 8.
Αυτό είναι το θέμα με την επιστροφή του Ιησού.
Μας είπαν από την αρχή ότι δεν θα ήταν καλή.
Ο μονσινιόρ Προύιτ ταράχτηκε.
Ακόμα κι εκείνος.
Μα είναι…
Υπάρχουν όλα στο βιβλίο, Ράιλι.
Οι επτά φιάλες της οργής του Θεού στη Δευτέρα Παρουσία.
Το τέλος των ημερών.
Η τέταρτη φιάλη στον ήλιο, η πέμπτη φιάλη, αφού ρωτάς,
η πέμπτη φιάλη βυθίζει τον κόσμο στο σκοτάδι.
Εσύ δεν θα 'χεις θέμα μ' αυτό. Ούτε ο μονσινιόρ. Σωστά;
Είναι σχεδόν σαν να σε προετοιμάζει γι' αυτό.
Κι εσύ κάθεσαι, ο ευλογημένος όλων, χασκογελώντας με το "θέλημα Θεού".
Συγχύστηκα.
Το γνωρίζω.
Δεν καταλαβαίνει καν τι του προσφέρεται, και το βρίσκω προσβλητικό.
Άσχετο αυτό, Μπεβ.
Το ξέρω.
Το ξέρω, εντάξει.
"Όταν τελείωσε το δείπνο, πήρε το ποτήρι,
και αφού είπε ευχαριστήρια προσευχή,
το έδωσε στους μαθητές του, λέγοντας
'Πίετε εξ αυτού πάντες.
Τούτο γαρ εστί το αίμα μου, το της Καινής Διαθήκης,
το υπέρ υμών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών.
Τούτο πιείτε εις την εμήν ανάμνησιν'".
Αμήν.
-Όχι. -Μην είσαι ανόητος.
"Όποιος πίνει από το ποτήριο με τρόπο ανάξιο
αμαρτάνει απέναντι στο σώμα και στο αίμα του Κυρίου.
Γιατί όποιος τρώει και πίνει μη αναγνωρίζοντας το σώμα Χριστού,
φέρνει πάνω του καταδίκη".
Μην ανησυχείς, Ράιλι. Θα γίνει.
Είναι από εκείνα που δεν μπορούν ν' αλλάξουν.
Δέξου το, με γαλήνη και χάρη.
Αμήν.
Σοφία.
Τη σοφία να ξέρουμε τη διαφορά ανάμεσα σ' αυτά που μπορούμε ν' αλλάξουμε,
αυτά που δεν μπορούμε κι αυτά που δεν θα 'πρεπε.
Πώς νιώθεις; Καλύτερα, έτσι;
Σοφία. Εσύ κι εγώ, Ράιλι, είμαστε απλώς οι πρώτοι.
Ξέρουμε, είδαμε. Ευλογηθήκαμε.
Αλλά είναι και τόσοι στο νησί τώρα
που θα ευλογηθούν,
αλλά δεν το ξέρουν καν. Δεν έχουν ιδέα.
Είναι καλό αυτό που κάνουμε. Αυτό που πρέπει να κάνουμε.
Κι αυτά που νομίζουμε ότι δεν θέλουμε να κάνουμε.
Η πείνα, η δίψα είναι χαρμόσυνη.
Γι' αυτό δεν νιώθουμε ενοχές όταν παραδινόμαστε σ' αυτά.
Γι' αυτό νιώθουμε καλύτερα μετά. Και γι' αυτό μοιραζόμαστε αυτό το δώρο.
Κοίτα τι έγινε ήδη.
Τι μας προκάλεσε λίγο από το αίμα του αγγέλου.
Στους γονείς σου, στη Λίζα, σ' εσένα, σε πολλούς συντοπίτες.
Κοίτα πόσο καλό συγκέντρωσε.
Σκέψου αυτήν τη θέρμη που νιώθεις τώρα.
Αυτό σκέψου και απάντησέ μου σε κάτι. Νιώθεις γαλήνη;
Το στομάχι γεμάτο;
Τον στόχο σου ξεκάθαρο;
Τη βούλησή σου έρμαιο μιας ανώτερης δύναμης; Νιώθεις ήρεμος;
Μεγάλη η χάρη Του.
"Η ειρήνη του Θεού,
που είναι ασύλληπτη στον νου, θα διαφυλάξει καρδιές και σκέψεις".
Ευλογημένος να είσαι.
Πάντα ήσουν ευλογημένος.
Πολύ ευφυής. Και πάντα άκουγες.
Σ' ευχαριστώ που άκουσες σήμερα που ήταν τόσο σημαντικό.
-Λυπάμαι που διακόπτω. -Δεν πειράζει.
Πέφτει ο ήλιος. Σε λίγο θα έρθει ο κόσμος.
Εξαιρετικά. Λοιπόν…
Αυτό ήταν.
Αυτό ήταν;
-Ναι. Η συνεδρία. -Τι γίνεται τώρα;
-Μπορείς να πηγαίνεις. -Έτσι απλά;
Έτσι απλά.
Τα θαύματα που θα βιώσεις εκεί έξω,
θα δεις πράγματα που δεν έχεις ξαναδεί ποτέ.
Χρώματα, φώτα. Θ' ακούσεις και θα μυρίσεις διάφορα.
Ο κόσμος γίνεται πιο φωτεινός.
Βουίζει, Ράιλι, από τη δόξα Του. Θα το δεις.
Μονσινιόρ, είπαμε να μείνει μέσα στο κέντρο πολιτισμού.
Δεν πειράζει, Μπέβερλι.
Δεν είναι όλοι έτοιμοι για την αποκάλυψη Κυρίου.
Ο Ιησούς φρόντισε να τους δείξει μόνο όσα έπρεπε.
-Μπέβερλι και Στερτζ, Γουέιντ και Ντόλι. -Ο δήμαρχος;
Ακριβώς. Κι αυτοί έχουν ευλογηθεί. Είναι εκλεκτοί.
Θεωρούν ότι πρέπει να μείνεις εδώ, αλλά διαφωνώ.
Η ελεύθερη βούληση είναι το παν, έτσι δεν είναι; Αυτό είναι το παν.
Σ' εμπιστεύομαι.
Μέσα τους, οι άνθρωποι ξέρουν πού πάνε, αλλά ο Κύριος τούς δείχνει τον δρόμο.
Ελπίζω να έρθεις στη λειτουργία απόψε.
Έλα να είσαι μαζί μας.
Με την οικογένειά σου, στην οποία ανήκουμε.
Η εξιλέωσή σου, Ράιλι, είναι παραδειγματική.
Θα είναι πηγή έμπνευσης για εμάς και τους ενορίτες
που παλεύουν με τους ίδιους φόβους που πάλεψες κι εσύ.
Δεν είναι καλύτερα να μείνει εδώ;
-Τώρα ξέρεις, τέκνο μου. -Για ένα ή δύο βράδια.
Είσαι αγγελιοφόρος χαρμόσυνων νέων. Σκέψου το.
Αυτή η πείνα θα επιστρέψει όταν θέλει ο Θεός,
και λίγο μετά θα παραδοθείς σ' αυτήν,
στη θέλησή Του, και θα την ακούσεις μέσα σου,
τη φωνή του αγγέλου Του, με τη μορφή της σκέψης σου αρχικά,
και μετά δυνατά. Θα σου ψιθυρίσει το σχέδιο του Θεού.
Εγώ τον ακούω πιο καθαρά κάθε μέρα. Όσο παραδίνομαι στον Θεό,
τόσο ακούω τη φωνή του αγγέλου Του. Θα το δεις κι εσύ.
Μην ανησυχήσεις.
Θα θελήσεις να ενεργήσεις
και δεν θα μπορείς ν' αλλάξεις κάποια πράγματα.
Αλλά όποιον επιλέξεις γι' αυτήν την Κοινωνία,
όποιος υπηρετεί τον σκοπό του Θεού για σένα,
όσο τους δώσεις να πιουν,
να φάνε τη σάρκα σου, να πιουν το αίμα σου κι αντιστρόφως,
και βρεθείτε στην αγκαλιά αγίων, θυμήσου…
ότι είναι θείο δώρο.
Ο Θεός θα σου δείξει τον εκλεκτό.
Ανησυχώ γι' αυτόν. Δεν είναι αξιόπιστος χαρακτήρας.
-Ο Θεός επιλέγει το μέσο Του, Μπέβερλι. -Κι αν το πει σε κανέναν;
Και λοιπόν; Γι' αυτό υπάρχουν οι απόστολοι.
Οι πόρτες και οι πύλες μένουν πάντα ανοιχτές.
Πώς θα διαδοθεί το Ευαγγέλιο;
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΟΔΟΣ
Το άλλοτε φρικτό είναι χαρμόσυνο λόγω της κατάληξής του.
Καλώς ορίσατε στον στρατό του Θεού.
Θα κάνουμε σπουδαία πράγματα.
Μαμά, περίμενε.
Τι τρέχει; Μαμά, σταμάτα.
Δεν θέλω να ξαναπάς ποτέ εκεί μέσα.
Τι;
Αυτή δεν είναι η εκκλησία μου. Αυτός δεν είναι ο άνθρωπος που ήξερα.
Φοβερή ιστορία.
Κι ας υποθέσουμε ότι κάτι από αυτά είναι αλήθεια.
Ας υποθέσουμε.
Μου είπες, λοιπόν, την ιστορία…
με έφερες εδώ…
μας έφερες εδώ όπου δεν έχω πού να πάω.
Γιατί;
Με έφερες εδώ πέρα
όπου δεν έχω πού να πάω, για ποιον λόγο ακριβώς;
Για να πεις ότι θες βοήθεια;
Για να με τρομάξεις;
Δεν πιστεύω ότι θα ήθελες να με τρομάξεις.
Δεν το πιστεύω αυτό.
Ακόμα κι αν το ήθελες…
Έχω τρομάξει με πολύ χειρότερα και δεν…
Δεν το επιτρέπω πια.
Δεν τρομάζω.
Μ' εσένα.
Καλέ μου.
Αν είσαι άρρωστος ή θες βοήθεια, δεν είναι κάτι που με τρομάζει.
Θα σε βοηθήσω.
Θα το κάνω χωρίς να σε κρίνω ή να φοβάμαι.
Απλώς πες μου τι χρειάζεσαι.
Πες μου γιατί είμαστε εδώ.
Πες μου τι θέλεις.
Δεν…
είχες δίκιο μ' αυτό που είπες για τον λόγο που μας έφερα εδώ.
Δεν το έκανα για να σε τρομάξω ή να σε απομονώσω.
Το έκανα για να μην έχω πού να πάω.
Δεν είμαι δυνατός όσο εσύ.
Ποτέ δεν ήμουν.
Τι θέλω;
Να πάρεις τη βάρκα, να πας στην ενδοχώρα
και να ρίξεις μαύρη πέτρα πίσω σου.
Ήξερα ότι δεν θα το έκανες.
Ήξερα ότι μόνο αν το έβλεπες θα το πίστευες.
Θέλω… να τρέξεις.
Αλλά εσύ θα πας πίσω
και θα προσπαθήσεις να τους σώσεις.
Λυπάμαι γι' αυτό που θα δεις.
Σ' αγαπώ, Έριν Γκριν.
Σ' αγαπούσα μια ζωή.
Με κάθε τρόπο.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Έκανα ό,τι μπορούσα.
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου