‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เล่ม 5: พระวรสาร)
‪สองคืนติดแล้วนะ เราควรคุยกับเขา
‪ผมแค่ไม่ชอบที่ไม่รู้ว่าเขา…
‪มีข่าวลือว่าเขาใช้เวลา ‪อยู่กับครูกรีนบ่อยมากเลย
‪ดีสำหรับเขาออก
‪เขาโตแล้ว ถ้าเขาเจอความอุ่นใจใน…
‪ดีสำหรับเขาแล้ว
‪เช้านี้เริ่มสาย ดูเหมือนจะมีแค่เรา
‪เราเอาอยู่ครับ
‪(เทโลเมียร์และวัยชรา)
‪อรุณสวัสดิ์จ้ะลูก
‪โอ้โฮ แม่ดู…
‪ชอบไหม แม่ไปขุดมาจากหีบในตู้ข้างบน
‪เสื้อผ้าพวกนั้นส่วนใหญ่ ‪ไม่ได้โดนแสงมาหลายสิบปีแล้ว
‪แม่ก็เหมือนกัน
‪แต่แม่ว่ายังใส่พอดีอยู่นะ ว่าไหม
‪ไปกันเลยไหม
‪ฉันรู้ว่าเขาเป็นเด็กมีปัญหา
‪เป็นแบบนั้นมาตลอด
‪พ่อเขาไม่เคยทำดีต่อเขากับฉันเลย
‪ฉันทำดีที่สุดแล้ว
‪ฉันทำเท่าที่ทำได้ แต่ฉันไม่ได้เพอร์เฟกต์
‪ฉันทำงานสองที่
‪งานที่แผ่นดินใหญ่ ‪แต่ก็ยังไม่พอเลี้ยงน้องสาวของเขา
‪เขาถึงได้ต้องทำเรื่องพวกนั้น
‪เงินไม่ได้ปลูกได้นะ ‪และเขาหาเงินมาเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว
‪เรื่องนั้นคงไม่สำคัญสำหรับคุณละสิ นายอำเภอ
‪กฎต้องเป็นกฎ ‪ไม่ว่าจะด้วยสถานการณ์ไหน ใช่ไหมล่ะ
‪ผมไม่ได้ตัดสิน โจนี ‪ผมแค่พูดสิ่งที่คนรู้กันอยู่แล้ว
‪- โบว์ลหนีไป… ‪- บิล
‪เขาชื่อบิล
‪เพื่อนๆ ตัวดีของเขาเรียกเขาว่าโบว์ล ‪ตอนเขาเริ่มขายกัญชา และ…
‪อย่างน้อยก็ไม่ได้เรียกเขาว่าบ้อง
‪ฟังนะ ถ้าคุณกับคนอื่นบนเกาะนี้
‪ไม่สนใจเรื่องคนหาย
‪งั้นฉันก็ไม่รู้แล้วว่าพวกคุณจะไปโบสถ์
‪โชว์ว่าตัวเองเคร่งศาสนากันทำไม ‪เพราะพวกคุณไม่ใช่ชาวคริสเตียนแน่
‪- คุณครับ ผมไม่ใช่ชาวคริสเตียน ‪- คุณรู้ดีว่าฉันสื่ออะไร
‪ผมติดต่อกับนายอำเภอบนแผ่นดินใหญ่
‪และพวกเขาก็ติดต่อกับโบว์ล…
‪นายจ้างกับคนรู้จักของบิล ‪เราจะหาเขาให้พบ
‪แล้วพวกชาวบ้านบนเกาะนี้ล่ะ ‪ได้คุยกับพวกเขาไหม
‪เพราะคนแผ่นดินใหญ่ก็เรื่องหนึ่ง ‪แต่คนบนเกาะรู้
‪คนบนเกาะรู้เสมอ
‪ผมได้คุยกับโจ คอลลี่
‪ที่ผมบอกได้คือโจเป็นคนสุดท้าย ‪ที่เจอเขาบนเกาะ
‪- เขาสร่างเมาหรือเปล่า ‪- อะไรนะ
‪ตอนคุยกับเขา เขาสร่างเมาหรือเปล่า
‪เอาแน่เอานอนกับโจไม่ได้หรอก
‪- ไม่เคยแน่ใจได้ แต่เขา… ‪- คุยกับเขาอีกครั้ง
‪- ผมไม่คิดว่าโจ… ‪- คุยกับเขาอีกครั้ง
‪คุณไม่รู้จักเขา
‪คนที่นี่ไม่รู้จักเขาจริงๆ
‪ถ้าพวกเขารู้จัก พวกเขาก็ไม่สนใจ
‪แต่นั่นไม่ควรสำคัญเลย
‪เมื่อเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ‪เราทุกคนควรถูกปฏิบัติเท่าเทียมกัน
‪(พิธีมิสซาวันศุกร์ประเสริฐ สองทุ่ม ‪วันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ เที่ยงคืน)
‪เดี๋ยวนะ ทุกคืนเลยเหรอ ‪ไม่มีพิธีมิสซาเช้าแล้วเหรอคะ
‪เฉพาะช่วงนี้นะ
‪บาทหลวงพอลแค่อยากพักผ่อน ‪ช่วงเช้าอีกวันสองวัน
‪เพื่อให้หายจากอาการแพ้อากาศ
‪แต่คืนนี้เขาน่าจะหายดีแล้ว ใช่ไหม สเติร์จ
‪ใช่ครับ
‪เมื่อเช้าผมคุยกับเขา และเขาดีขึ้นมากเลย
‪ใช่แล้ว ดอลลี่ก็คุยกับเขาเหมือนกัน
‪และเขามีสองสามเรื่อง ‪ที่จะพูดถึงวันศุกร์ประเสริฐ
‪ใช่ไหม ที่รัก
‪ดอลลี่ คุณ…
‪มิลลี่ นั่นคุณเหรอ
‪ล่าสุดที่ฉันเช็กก็ใช่นะ
‪วันนี้ไม่มีพิธีมิสซาเช้าเหรอ ‪ฉันอุตส่าห์ตั้งตารอ
‪ไม่มีค่ะ มัน…
‪โห ดูคุณสิ
‪พระเจ้าช่วย คุณกันนิ่งดู… แม่คะ
‪ขอโทษจ้ะ ลูกรัก
‪ก็แค่…
‪ช่างเป็นช่วงเวลาวิเศษที่มีชีวิตอยู่
‪- สวัสดีค่ะ คุณนายฟลินน์ ‪- สวัสดีจ้ะ
‪ที่รัก สวัสดี ฉันได้ยินเรื่อง…
‪ไรลี่ย์บอกเราแล้ว เธอไม่ได้ตัวคนเดียวนะ
‪เขาอยู่ไหมคะ
‪ไม่นะ เขาไม่อยู่ ‪บอกตามตรง ฉันนึกว่าเขาอยู่กับเธอ
‪โจ
‪- ไหวนะ ‪- ครับ
‪เห็นไรลี่ย์ไหม
‪ทุกอย่างโอเคไหม
‪ครับ ไรลี่ย์หายไปน่ะ
‪ไม่ได้อยู่กับเอริน กรีนเหรอ
‪เปล่าครับ
‪ให้ตายสิ ไรลี่ย์
‪เขาจะทิ้งทุกอย่างไปเหรอ หลังจากที่…
‪ให้ตาย
‪เขาเป็นบ้าอะไร
‪ปล่อยเขาไป ไม่ต้องไปสน
‪เราจะทำอะไรได้ล่ะ ‪ถ้าเขาไม่แม้แต่จะ… บ้าจริง
‪ขอโทษที พ่อขอโทษ วอร์เร็น
‪โทษที เอ้านี่
‪ครับ ค-อ-ล-ลี่ โจเซฟ
‪วันที่ 22 เมษายน 1969
‪เยี่ยม ขอบคุณมากครับ
‪โอเค ขอบคุณ ขอบใจนะ ไมค์
‪ขอโทษที่ขัดจังหวะค่ะ
‪ไม่ ผมแค่กำลังตามหา…
‪ให้ผมช่วยอะไรครับ คุณกรีน
‪- ค่ะ คงไม่มีอะไรหรอก ‪- พูดแบบนั้นส่วนใหญ่มีนะ
‪อาจมีอะไรก็ได้ ไม่รู้สิ
‪ฉันไม่รู้นี่จะเป็นอะไรได้ ‪และมันไม่ใช่การแจ้งความอย่างเป็นทางการ
‪เพราะยังไม่ถึง 24 หรือ 48 ชั่วโมง
‪ฉันไม่รู้ว่าต้องรอนานแค่ไหน ‪และคุณจะหัวเราะเยาะฉัน
‪แต่ฉันอยากแจ้งความคนหาย
‪ใครเหรอ
‪ไรลี่ย์ ฟลินน์
‪เขาควรจะมาบ้านฉันเมื่อคืน แต่ไม่ได้มา
‪และฉันถามครอบครัวเขาแล้ว
‪พวกเขาไม่เจอเขาเลยทั้งช่วงเช้าและบ่ายนี้
‪บ้านคุณ… คุณสองคน…
‪เปล่าค่ะ ก็ไม่เชิง ‪เราใช้เวลาด้วยกัน แต่…
‪เขาไม่ได้ขึ้นเฟอร์รี ฉันเช็กแล้ว ‪เท่ากับเขาไม่ได้อยู่แผ่นดินใหญ่
‪มือถือเขาโทรติดแต่ไม่มีคนรับเลย
‪เขาได้พูดอะไรไหม
‪อะไรที่พอคุณคิดอีกทีแล้วคิดว่ามันแปลกๆ หรือ…
‪ไม่นะคะ เขาบอกว่าจะมาบ้านฉัน
‪- ครับ แต่บางทีเขาแค่… ‪- เขาบอกว่าจะมาบ้านฉัน
‪เอาละ
‪คุณพบเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
‪เมื่อวานตอนเช้า ตอนเราตื่นนอน
‪เขาไปประชุมกลุ่มเอเอ ‪ที่โบสถ์เซนต์แพทริคกับโจ คอลลี่…
‪โจไปด้วยเหรอ แน่ใจนะ
‪ฉันไม่รู้ค่ะ ฉันแค่เดาแบบนั้น ‪เพราะเขาจะไปประชุมพวกนั้น
‪แล้วเขาก็กลับบ้านไปกินมื้อค่ำ
‪พ่อแม่เขาบอกแบบนั้น ‪แล้วเขาก็บอกว่าจะออกมาหาฉัน แต่ก็ไม่มา
‪โอเค แล้วเมื่อวานตอนเช้า ‪พวกคุณคุยอะไรกัน
‪สิ่งที่จะทำวันนั้น เรื่องที่เขาฝันเมื่อคืน
‪แล้วคืนก่อนหน้านั้นพวกคุณคุยอะไรกัน
‪โอเค ฟังนะ ผมเชื่อคุณ
‪ผมไม่ได้พยายามจะสอดรู้สอดเห็น
‪ผมแค่หวังว่าเขาอาจพูดบางอย่าง ‪ที่จะบอกเราได้ว่าเขาไปไหน
‪เข้าใจไหม อาจเป็นเรื่องเล็กน้อย สิ่งที่คุณลืม
‪สภาวะจิตใจของเขาสำคัญ
‪เพราะเมื่อผมลงมือออกตามหาเขา ‪และผมจะทำแน่…
‪แล้วปรากฏว่าเขาเมาแอ๋ ‪อยู่ในโรงแรมบนแผ่นดินใหญ่
‪เขาอาจพูดเป็นนัยไว้ แค่นั้นเอง ‪นั่นแหละที่ผมอยากรู้
‪โอเคนะ
‪พวกคุณสองคนคุยอะไรกัน
‪ความตาย
‪เราคุยกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪ตอนเราตาย
‪นั่นแหละที่ผมพูดถึง
‪ใช่ ฉันถึงได้มาที่นี่ไง
‪ครับ คุณหรือเขาที่ชวนคุยเรื่องนี้
‪ฉันถามตัวเองเรื่องนั้นมาทั้งวัน ฉันไม่…
‪ฉันคิดว่าเราทั้งคู่ต่างก็คิดเพราะฉันเสีย…
‪ฉันแท้งลูก
‪ผมเสียใจด้วย
‪ฉันมั่นใจว่าเขาเป็นคนชวนคุยเรื่องนั้น
‪และฉันก็พร้อมคุยจริงจังมาก
‪- แล้วเขาพูดถึงมันว่าอะไรบ้าง ‪- หมายความว่าไงคะ
‪ความตาย
‪เขากลัว สนใจ หรือว่า…
‪เขาดูปกติดี
‪แต่นั่นเป็นสิ่งที่พวกเขาพูดกัน ‪คนที่ไม่ปกติดี คนที่…
‪พวกเขาพูดแบบนั้นถึงคนที่ฆ่าตัวตาย
‪ว่าพวกเขาดูปกติดี
‪ใช่ บางครั้งพวกเขาก็พูดแบบนั้น
‪- ผมไม่รู้จะทำยังไงดี ‪- เดี๋ยวเขาก็มา
‪- หนุ่มๆ ‪- คุณพ่อ
‪รู้สึกดีขึ้นแล้วเหรอครับ
‪คืนนี้พิเศษนะ หนุ่มๆ เปิดหูเปิดตาไว้
‪ฉันได้ยินเรื่องคุณแล้ว
‪จริงๆ นะ แต่พอได้เห็นถึงจะเชื่อ
‪มิลเดร็ด กันนิ่ง ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪เบเวอร์ลี่ คีน
‪พระเจ้าทรงประทานคุณคืนมาให้เรา ‪และฉันก็ดีใจที่พระองค์ทำเช่นนั้น
‪และในอนาคตคุณก็จะอยู่กับเรา
‪ขอบคุณจ้ะ ฉันดีใจมากที่ได้มาที่นี่
‪ไม่ได้มาคนเดียวด้วย ซาร่าห์ กันนิ่ง
‪ฉันดีใจมากที่คุณมา บรรยายไม่ถูกเลย
‪ขอบคุณ แม่คะ เข้าไปหาที่นั่งข้างในกันเถอะ
‪เชิญค่ะ
‪"พวกเขานำศพของพระเยซูไป
‪แล้วพันด้วยผ้าห่อศพพร้อมกับเครื่องหอม
‪ตามธรรมเนียมการฝังศพของชาวยิว"
‪"ใกล้ๆ สถานที่ที่พระองค์ถูกตรึงกางเขน
‪มีสวนอยู่แห่งหนึ่ง และในสวนแห่งนั้น
‪ก็มีหลุมฝังศพใหม่ ‪ที่ไม่เคยใช้วางศพใครมาก่อน"
‪"พวกเขาจึงวางศพของพระองค์ในหลุมนั้น ‪เพราะเป็นวันเตรียมตัว
‪ก่อนวันสะบาโตของชาวยิว"
‪- พระวรสารแห่งพระเจ้า ‪- แด่พระเยซูเจ้า
‪วันศุกร์ประเสริฐ
‪นี่เป็นหนึ่งในวันโปรดประจำปีของผม ‪ความรู้สึกแรงกล้าของพระเจ้า
‪คำนั้น "แรงกล้า"
‪คำว่า "แรงกล้า" หมายถึง ‪อารมณ์แน่วแน่ที่ยากจะควบคุมได้
‪ยากจะควบคุมได้
‪นั่นคือสิ่งที่พระเยซูรู้สึก ‪ตอนที่พระองค์เสียสละชีวิตเพื่อเรา
‪มุ่งหวังให้เรามีชีวิตชั่วนิรันดร์
‪ช่างเป็นของขวัญล้ำค่า ‪บอกเล่าอย่างไพเราะในพระวรสารนักบุญยอร์น
‪"พระวรสาร" หมายถึงข่าวดี ‪ข่าวดีในวันศุกร์ประเสริฐ
‪แต่มันก็เป็นเรื่องราวการทรมานที่หนักหน่วง
‪นั่นมันข่าวดีตรงไหนกัน
‪ในเรื่องราวนี้ พระเยซูทรงทุกข์ทรมาน ‪มันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
‪มันเป็นเรื่องดี
‪มันคือราคาของชีวิตชั่วนิรันดร์
‪ความทรมานที่พระองค์ทรงอดทนตามลำพัง
‪ตอนฟื้นคืนชีพ พระองค์ก็อยู่ลำพัง ‪และจากนั้น…
‪พระองค์มีมิตรสหายสองสามคน ‪จากนั้นก็มีเพิ่มขึ้น
‪กลุ่มผู้ศรัทธา
‪แล้วก็มีคนกระจายข่าวดีมากขึ้นเรื่อยๆ
‪บอกเล่าเรื่องราวดีๆ นั้น ‪จากนั้น พระเจ้าก็มีกองทัพ
‪ในโฆษณาสมัครทหารพูดว่าอะไรนะ
‪"จงเป็นทุกอย่างที่เป็นได้"
‪ผมไม่ได้จะลบหลู่กองทัพนะ
‪พวกเขาสำคัญและน่านับถือ
‪แต่นั่นไม่ใช่ทุกอย่างที่คุณเป็นได้
‪ในกองทัพ เราต่อสู้เพื่อพระเจ้าและประเทศ
‪ตอนนี้ผมจะทำให้คุณเคืองแล้ว ‪แต่นี่คือความจริง
‪พระเจ้าไม่ได้อยากให้คุณต่อสู้เพื่อประเทศนี้
‪ช่างทะนงตนเสียจริง
‪พระเจ้าไม่มีประเทศ
‪โลกนี้มีเพียงพระเจ้าองค์เดียว
‪เส้นแบ่งที่เราวาด สนธิสัญญาที่เราร่าง
‪และชายแดนที่เราปิด ‪ต่างไม่มีความหมายต่อพระองค์เลย
‪ไม่ อย่าต่อสู้เพื่อประเทศ ‪จงสู้เพื่ออาณาจักรของพระเจ้า
‪อาณาจักรที่พระเยซูทรงบอกเรานั้น ‪ไม่มีธงหรือชายแดน
‪กองทัพของพระเจ้า อย่าเข้าใจผิด ‪มันคือสงคราม มันถึงได้มีกองทัพ
‪ในฐานะกลุ่มผู้ศรัทธา กองทัพของพระเจ้า ‪เราจะรู้ได้ยังไงว่าการต่อสู้เป็นเช่นไร
‪เรามองไม่เห็นมัน ‪เราวิทยุหาศูนย์บัญชาการไม่ได้
‪ทั้งหมดที่เรามี ที่พระเจ้าทรงมอบให้ อยู่ในนี้
‪สิ่งที่เรารู้สึก เข็มทิศทางศีลธรรม ‪ที่อยู่ในใจเราแต่ละคน
‪ชี้ไปทางเหนือหาพระจิต
‪มโนธรรม ในกองทัพของพระเจ้า ‪มโนธรรมคือเรื่องพื้นฐาน
‪มีหลายอย่างที่เหมือนมัน แต่อันนี้คือของผม
‪คุณอาจคิดว่าเป็นประโยคจากหนังสงคราม ‪แต่ไม่ใช่เลย
‪ที่จริงมันมาจากวาทะของทหาร
‪และตามความหมายของวาทะ
‪มันไม่ใช่แค่หลักความเชื่อ ‪แต่เป็นข้อบัญญัติทางศาสนา
‪ดังนั้นเมื่อเป็นสงคราม ก็จะต้องมีคนตาย
‪และเราจะต้องเป็นทหาร
‪นั่นแหละความหมายของวันศุกร์ประเสริฐ
‪พระเจ้าจะทรงขอให้คุณทำสิ่งเลวร้ายมาก
‪ดูสิ่งที่พระองค์ขอให้ลูกชายตัวเองทำสิ
‪ดูสิ่งที่พระเยซูต้องอดทนในวันนี้
‪เราต้องเรียกมันว่า "พันธสัญญาใหม่"
‪เพราะถึงพระประสงค์ของพระเจ้าจะไร้ที่ติ ‪พระประสงค์ก็เปลี่ยนได้
‪พระประสงค์ของพระเจ้าจะชี้วัดศีลธรรม
‪และหากพระประสงค์ของพระเจ้าเปลี่ยน ‪ศีลธรรมก็เปลี่ยนเช่นกัน
‪มันเปลี่ยนเพราะพันธสัญญาใหม่ ‪เปลี่ยนตอนที่พระเยซูมา
‪และในฐานะกองทัพของพระองค์ ‪เราต้องกำจัดพันธสัญญาเก่า
‪และฟังเสียงในใจเท่านั้น
‪จงพึ่งพาเข็มทิศนั้น
‪วันศุกร์ประเสริฐจะดีได้
‪พระวรสารของพระเจ้า ‪ที่เต็มไปด้วยเรื่องสยองจะดีได้
‪ก็เพราะสิ่งที่มันจะนำพามาให้
‪การฟื้นคืนชีพ
‪วันนี้จะดีได้เพราะวันอาทิตย์นี้ ‪จะเป็นวันอีสเตอร์
‪เมื่อพระเยซูฟื้นขึ้น ส่วนความตายก็ถูกกำจัดไป
‪สิ่งที่เลวร้ายนั้นดีเพราะสิ่งที่มันนำพามาให้
‪ขอต้อนรับสู่กองทัพของพระเจ้า
‪ใช่ เราจะทำเรื่องยิ่งใหญ่กัน
‪แม่คะ แม่ รอด้วย
‪เป็นอะไรคะ แม่ หยุดก่อน
‪แม่ไม่อยากให้ลูกกลับไปที่นั่นอีกเด็ดขาด
‪อะไรนะคะ
‪นั่นไม่ใช่โบสถ์ของแม่ ‪นั่นไม่ใช่บาทหลวงที่แม่รู้จัก
‪คุณหายไปไหนมา ฉันโทรหาคุณทั้งวันเลย
‪- ผมขอโทษ ‪- อย่าทำแบบนั้น คุณไปไหนมา
‪คุณหายไปไหนมา
‪จำสองสามวันก่อนที่คุณไปจากเกาะได้ไหม
‪คุณปีนเข้ามาทางหน้าต่างห้องผม ‪ปลุกผม ทำผมกลัวหัวหดเลย
‪คุณอยากเอาเรือออก
‪คุณไม่ยอมให้ผมปฏิเสธ ‪เราก็เลยเอาเรือพายออกไป
‪ออกไปไกล สูบบุหรี่จนหมดซอง ‪แล้วรอดูพระอาทิตย์ขึ้น
‪ไปทำแบบนั้นกับผมอีกได้ไหม
‪ไปพายเรือกัน
‪รู้ไหม ฉันไว้ใจคนง่ายนะ
‪ซึ่งตลกดี ดูจากชีวิตแต่งงานฉันแล้ว
‪มันสำคัญต่อฉันที่จะออกมาจาก
‪สถานการณ์นั้นโดยที่ยังมีความไว้ใจอยู่
‪ฉันไม่ถามเพราะคุณไม่เคยถาม
‪ไม่สักครั้ง ไม่เลย
‪คุณปล่อยให้ฉันพูดเอง
‪ฉันกำลังพยายามทำแบบเดียวกัน
‪แต่เราก็มาอยู่ที่นี่
‪และฉันต้องขอถาม
‪นี่มันเรื่องอะไรกัน ไรลี่ย์
‪ต้นกำเนิดของเรื่องทั้งหมดนี้
‪ดวงดาว
‪มนุษย์ดึกดำบรรพ์ ‪พวกเขาล่าสัตว์และเก็บหาของทั้งวัน
‪แต่ตอนกลางคืนพวกเขาแค่
‪นั่งรอบกองไฟเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น ‪ปลอดภัยจากสัตว์นักล่า
‪พวกเขามองไปยังหุบเขาอื่น ‪แล้วก็เห็นกองไฟต่างๆ
‪เป็นเพียงดวงแสงเล็กๆ ที่อยู่ไกลๆ
‪และพวกเขารู้ว่าข้างนอกนั่น ‪ยังมีคนอื่นอยู่ในความมืด
‪แล้วพวกเขาก็เห็นดวงแสงเล็กๆ บนท้องฟ้า
‪พวกเขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‪พวกเขาไม่รู้เรื่องอวกาศ ดวงดาว หรือคลื่นแสง
‪พวกเขาแค่คิดว่าตัวเองเห็นกองไฟมากมาย
‪"คนพวกนั้นเป็นใครกันนะ" พวกเขาสงสัย
‪"จุดกองไฟสูงจังเลย"
‪พวกเขาเริ่มบอกเล่าเรื่องราวต่างๆ
‪"คนพวกนั้นน่ะเหรอ"
‪"พวกเขาต้องน่าทึ่งมากแน่ๆ"
‪"กองไฟพวกนั้นเป็นของคน
‪ที่มีพลังมากกว่าที่เราจะจินตนาการได้"
‪ทั้งหมดเลย
‪พระเจ้าทุกพระองค์
‪เทพธิดาทุกองค์ ทุกศาสนา ‪ทุกสงครามศักดิ์สิทธิ์ ทั้งหมดเลย
‪เริ่มต้นจากบนนั้น
‪แค่เพราะความสงสัยว่า ‪ใครกันขึ้นไปจุดกองไฟบนท้องฟ้า
‪ผมจะเล่าเรื่องหนึ่งให้คุณฟัง ‪แต่คุณคงไม่เชื่อ
‪ผมแค่อยากให้คุณฟัง สัญญาว่าจะฟังได้ไหม
‪ได้ ฉันสัญญา
‪โอเค
‪นี่ คุณไม่เป็นไร
‪อย่าพยายามพูดนะ นอนนิ่งๆ ‪ค่อยๆ หายใจ โอเคนะ
‪ดีมาก ไม่ โอเค นี่ คุณไม่เป็นไร
‪ผมมีพี่สาว ผมเคยบอกคุณไหม ‪เธอชื่ออลิซ
‪เธอแก่กว่าผม แต่ตัวเล็กกว่ามาก
‪เธอตายตอนผมแปดขวบ เพราะโรคโปลิโอ
‪เลวร้ายมากที่เห็นตอนเธอตาย
‪ผมเองก็กลัว ไรลี่ย์
‪ผมกลัวความตายมาก
‪และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมเข้าถึงพระเจ้า
‪เพื่อพยายามเข้าใจว่าความตาย
‪โดยเฉพาะการตายของเธอ ‪เป็นส่วนหนึ่งในแผนของพระเจ้ายังไง
‪คำถามนั้นทำให้ผมมาเป็นบาทหลวง
‪นี่ คุณไม่เป็นไร
‪พระเจ้ายังทรงมีแผนอยู่
‪และความตายไม่ใช่ส่วนหนึ่งของมันอีกแล้ว
‪ไม่ใช่สำหรับเราทุกคน
‪และเราไม่ต้องกลัวอีกต่อไปแล้ว
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪คุณดูดีขึ้นมากเลยนะ
‪นี่ มานั่งสิ
‪อย่า เป็นผมจะไม่ทำแบบนั้น
‪ผม…
‪ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดี แต่จะลองดู
‪สิ่งสำคัญคืออย่าออกไปข้างนอกตอนนี้
‪ขอโทษที ผมน่าจะเตือนคุณก่อน
‪คุณคงไม่ทำพลาดซ้ำอีกหรอกเนอะ
‪ไม่ต้องห่วง คอคุณหายดีในเวลาไม่ถึงหกชั่วโมง
‪รอยไหม้นั่นไม่น่าเป็นปัญหาอะไร ‪นี่ มานั่งสิ
‪ผมสัญญา ผมจะอธิบายทุกอย่าง ‪เท่าที่ทำได้ให้คุณฟัง
‪และคุณจะรู้สึกดีขึ้นเมื่อผมบอก
‪นั่งเถอะ อย่างน้อยก็ให้ผิวหนังคุณได้เยียวยา
‪เราจะประชุมกันเหรอ
‪เราจะประชุมเรื่องสำคัญกัน
‪ผมสัญญา มันไม่เป็นไร ‪เมื่อคืนคุณเจอมาหนักมาก
‪นั่งเถอะ
‪คุณจะดีใจที่คุณนั่งนะ
‪- เริ่มจากบทเพื่อความสงบ ‪- ล้อเล่นปะเนี่ย
‪เปล่าเลย ไม่ได้ล้อเล่น
‪วันนี้ผมจะบอกความจริงกับคุณทุกอย่าง
‪และบทสวดวันนี้ ‪มันใช้ได้กับผมและคุณอย่างลึกซึ้ง
‪พระเจ้า โปรดประทานความสงบ ‪ให้ลูกยอมรับในสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้
‪และความกล้าที่จะเปลี่ยนสิ่งที่ควรเปลี่ยน
‪และปัญญาไว้ช่วยแยกแยะด้วยเถิด เอเมน
‪มาเริ่มไปตามลำดับนะ ‪สิ่งที่เราเปลี่ยนแปลงไม่ได้
‪ตอนผมหนุ่มๆ
‪ผมเป็นบาทหลวงในโบสถ์เล็กๆ ‪ที่ชุมชนที่เล็กมาก
‪แล้ววันหนึ่งเด็กช่วยทำพิธีคนนี้
‪เขามาใหม่ อายุราวๆ ‪เก้าหรือสิบขวบ ฉลาดมาก
‪มันเป็นช่วงอีสเตอร์
‪ผมก็เลยพูดเรื่องการฟื้นคืนชีพ ‪มาตลอดสองสัปดาห์
‪วันหนึ่ง เด็กช่วยทำพิธีคนนี้ ‪เอากล่องรองเท้ามาให้ผม
‪ข้างในกล่อง มีหนูตัวหนึ่งที่เขาเจอในกับดัก
‪สภาพมันแย่มาก หางขาด ขาห้อยร่องแร่ง
‪มันทรมาน แล้วเด็กคนนั้นก็ยื่นกล่องให้ผม
‪เขาถามผมว่า
‪พระเจ้าจะชุบชีวิตมัน ‪เหมือนที่ชุบชีวิตพระเยซูได้ไหม
‪ถ้าพระองค์ทำแบบนั้นได้ ก็ช่วยมันได้เหมือนกัน
‪ผมรับกล่องมา แล้วเราก็สวดภาวนา
‪และผมก็บอกให้เขากลับบ้าน ‪และให้กลับมาใหม่ในอีกสามวัน
‪สามวันผ่านไป เด็กคนนั้นกลับมา และ…
‪และหนูก็ดีขึ้น
‪ใช่ มันวิ่งไปมาในกล่อง แข็งแรงปกติ
‪และผมช่วยเขาเอาหนูไปปล่อย ‪ที่ด้านหลังโบสถ์ก่อนทำพิธีมิสซา
‪เขาทึ่งมาก
‪ความเชื่อของเขาได้รับการยืนยัน เขาเชื่อ
‪ช่วงเวลานี้ มันคงอยู่กับเขาไปนานแค่ไหน
‪เกือบสิบปีได้ไหม
‪มีศรัทธาอยู่เกือบสิบปี ‪เพราะหนูตัวเล็กๆ หนึ่งตัว
‪นั่นไม่ใช่ฝีมือของพระเจ้า
‪ไม่ใช่เหรอ
‪จริงอยู่ ผมต้องฆ่าหนูไม่ให้มันทรมาน
‪และก็จริงที่ผมใช้เวลาเกือบสามวัน
‪ที่จะหาหนูที่ดูคล้ายกันเป๊ะ
‪แต่สิ่งที่เด็กคนนี้ได้รับ ‪คุณคิดว่าไม่ใช่ฝีมือของพระเจ้าเหรอ
‪เพราะบางครั้งพระองค์แสดงฝีมือผ่านเรา ‪แปลว่าไม่ใช่ฝีมือของพระองค์เหรอ
‪คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไง
‪คุณเป็นใคร
‪คุณรู้ว่าผมเป็นใคร
‪ไม่เอาน่า
‪ตั้งใจดูสิ
‪ฟังเสียงใจคุณ คุณรู้ว่าผมเป็นใคร
‪ถามจริง ต้องดูรอยบนมือผมไหม
‪- เอามือแยงสีข้างผม… ‪- เป็นไปไม่ได้
‪ไม่เอาน่า เราผ่านเรื่องนั้นมาแล้ว
‪"พระองค์ตรัสกับโทมัสว่า 'เอานิ้วมาแยงที่นี่
‪ดูที่มือเรา ยื่นมือออกมา แล้วแยงที่สีข้างเรา'"
‪- เราผ่านเรื่องนั้นแล้ว คุณผ่านเรื่องนั้นแล้ว ‪- ก็ได้
‪งั้นเป็นไปได้ยังไง
‪ก็เหมือนที่เกิดกับคุณนั่นแหละ
‪คุณถูกพากลับมาเช่นกัน ‪กลับสู่ตัวคุณที่ดีที่สุด
‪ที่แข็งแรงที่สุด ที่สมบูรณ์แบบ ‪ตามที่พระเจ้าต้องการคุณ
‪ผมแค่ต้องย้อนอายุกลับไปไกลกว่าคุณเยอะ
‪กลับไปตอนหนุ่มมากๆ
‪นี่ ทำไมคุณถึงกลับมาที่นี่
‪เมื่อคืนน่ะ
‪ผมแอบสงสัยเรื่องนั้นมาทั้งวัน
‪ผมรู้จักคุณมาตั้งแต่คุณเกิด
‪ไม่เคยมีสักครั้งที่คุณจะโผล่มาตอนกลางคืน
‪แต่แล้วเมื่อคืนในช่วงเวลานั้น ทำไมถึงกลับมา
‪รู้สึกมีอะไรดลใจ เสียงจากพระเจ้าเหรอ
‪น้องสาวของโจ คอลลี่
‪ผมโกหกคุณเรื่องนั้น ต้องขอโทษด้วย
‪และผมขอให้คุณยกโทษให้กับเรื่องนั้นด้วย
‪นั่นคือเหตุผลที่คุณกลับมา
‪จะพูดความจริงทุกอย่าง ‪นั่นคือคำมั่นของผมที่จะให้คุณวันนี้
‪โอเค โจทุกข์ทรมาน ‪และเขาก็ทุกข์ทรมานอย่างไร้เหตุผล
‪อุบัติเหตุ แล้วก็สิ่งที่ชุมชนทำกับเขา ‪เขาเกินเยียวยา…
‪ใครบอกกัน
‪มันคงซ้ำซากที่จะพูดว่าพระเจ้า ‪มีวิธีกระทำกิจที่น่าพิศวง แต่ก็เป็นเช่นนั้นจริง
‪ผมพิสูจน์เรื่องนั้นได้ ‪พระองค์กระทำกิจผ่านตัวผม
‪และโจ คอลลี่ถูกเรียกกลับไปหาพระองค์
‪- คุณฆ่าเขา ‪- มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
‪ไม่ คุณฆ่าเขา คุณกับไอ้ตัวนั้น
‪มันเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ ‪มันจบไปแล้วและแก้ไขอะไรไม่ได้
‪ก็เหมือนกับสิ่งที่เกิดกับคุณ ‪มันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
‪สองอย่างนี้เปลี่ยนไม่ได้แล้ว
‪และตอนนี้เราต้องยอมรับมัน ‪ด้วยความสงบด้วยกัน
‪- เกิดอะไรขึ้นกับผม ‪- ไรลี่ย์…
‪- ไอ้เวรนั่นมันตัวอะไร ‪- คุณต้องใจเย็นๆ
‪- ไอ้นั่นมันตัวอะไร ‪- เทวทูต
‪- ดีจัง เขาตื่นแล้ว ‪- ยังไม่ดีเท่าไหร่
‪ตอนนั้นคุณเองก็แย่เหมือนกัน มงซินญอร์
‪ตอนแรกๆ น่ะ
‪ฉันแค่อยากมาดูว่า ‪ทุกอย่างจะเป็นไปตามแผนไหม
‪อยากให้สเติร์จมาทำความสะอาด…
‪อย่าเพิ่ง เรายังพยายาม ‪ทำความเข้าใจกันอยู่ แต่…
‪ผมดีใจที่คุณมานะ เบเวอร์ลี่ ‪ต้องการตัวอยู่พอดี ขอพระเจ้าคุ้มครอง
‪มานี่สิ ช่วยมายืนตรงนี้ ยืน…
‪ยืนตรงนี้เลย
‪- แน่ใจเหรอคะ ‪- ครับ
‪ยืนใกล้ๆ เลย
‪- มั่นใจนะคะว่าคิดดีแล้ว ‪- ใช่ ผมจะหยุดเขาเอง
‪- หยุดผมเหรอ ‪- ก็ได้ค่ะ
‪- หยุดผมจากอะไร ‪- ใช่ โอเค
‪นี่ ปล่อยผม ผมแค่อยากกลับบ้าน
‪ผมแค่อยากจะ… กลับบ้าน
‪ตรงนั้นไงล่ะ
‪รู้สึกใช่ไหม
‪นั่นไงล่ะ เอาละ เข้ามาใกล้อีก
‪ใช่
‪อืม เข้ามาใกล้อีกนิด ไม่ต้องห่วง
‪- อะไร… ‪- ไม่เป็นไร ผมจับเขาไว้แล้ว
‪โอเค
‪รู้สึกไหม
‪ใช่
‪ไม่เป็นไร พระเจ้า โปรดประทานความสงบ
‪ให้ลูกยอมรับในสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้
‪- ขอบคุณ เบเวอร์ลี่ ‪- ไม่เป็นไรค่ะ
‪ไรลี่ย์ ฉันดีใจที่เห็นคุณแข็งแรงดีแล้ว
‪โอเค
‪สเติร์จกับฉันจะอยู่ที่บ้านพักพระ ‪เมื่อคุณพร้อมสำหรับขั้นต่อไป
‪ได้ ผมจะเปิดม่านเมื่อเราพร้อมแล้ว
‪นี่
‪มันทรงพลังมากใช่ไหมล่ะ
‪ขอโทษด้วยที่มันเจ็บ
‪ขอโทษจริงๆ
‪แต่มันจะดีขึ้น
‪มันจะดีขึ้น
‪คุณรู้สึกยังไงตอนเธอเข้ามาใกล้ๆ
‪ผมรู้คำตอบ คุณไม่ต้องแสร้งทำหรอก
‪คุณรู้สึกหิว หิวอย่างทรมาน
‪เห็นสิ่งต่างๆ ด้วย
‪เห็นตัวเองดึงเธอเข้ามาใกล้ๆ ‪แล้วทุกอย่างก็เป็นสีแดงใช่ไหม
‪บางอย่างในตัวคุณเริ่มเปลี่ยน
‪มันแทบจะเหมือนคุณนอนหลับใช่ไหม
‪คุณรู้ตัวดีตอนคุณพุ่งใส่เธอ
‪ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ผมรู้ คุณรู้ตัวดี แต่บังคับไม่ได้ ใช่ไหม
‪มันเหมือนร่างกายคุณขยับ ‪ตามอำนาจจิตอีกอย่างหนึ่ง ใช่
‪มันจะเกิดขึ้นอีก และนี่คือสิ่งที่เราต้องฟัง
‪ฟังเสียงพระจิต ฟังเสียงมโนธรรมของเรา
‪เพราะว่าผมก็เคยเป็นแบบนั้น
‪ผมถูกทำให้แข็งแรงอีกครั้ง
‪ผมถูกทำให้หนุ่มอีกครั้ง ทำให้บริสุทธิ์อีกครั้ง
‪แล้วก็เช่นเดียวกับพระเยซู ผมตาย
‪ผมนอนตายอยู่บนพื้น ตรงข้ามที่นี่เอง
‪จากนั้นผมก็ถูกชุบชีวิต ‪แต่ผมก็กลัวและสับสน
‪และก็รู้สึกถึงแรงกระตุ้นข้างใน ‪ปณิธานที่ทรงพลังนี้
‪ผมรู้สึกแบบเดียวกับคุณเลย
‪ปณิธานของผมกลายเป็นของพระเจ้า ‪และพระองค์ก็ขับเคลื่อนผ่านผม
‪โจถูกฆ่า ส่วนผมก็มีชีวิตอยู่ต่อ ผมได้รับการดูแล
‪- ฆาตกร ‪- จะว่างั้นก็ได้ แต่คืองี้นะ
‪ผมไม่รู้สึกผิดเลย ไม่เลย
‪ผมรู้ว่าควรรู้สึกผิด ‪แต่ผมก็ยอมรับว่าไม่รู้สึกผิด
‪และพบความสุขในที่ที่ควรเป็นความรู้สึกผิด ‪ผมต่อสู้กับมันมาแล้ว
‪ผมสวดภาวนาหาคำตอบ ‪แต่แล้วเบฟ คีนเอานี่ให้ผมดู
‪ฮีบรู 9:14
‪"มากยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด ‪พระโลหิตของพระคริสต์
‪ผู้ทรงถวายพระองค์เองที่ปราศจากตำหนิ ‪ต่อพระเจ้าผ่านพระวิญญาณชั่วนิรันดร์
‪จะทรงชำระมโนธรรมของเรา ‪จากการประพฤติที่นำไปสู่ความตาย
‪เพื่อให้เราปรนนิบัติพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่"
‪"จะทรงชำระมโนธรรมของเรา ‪เพื่อให้เราปรนนิบัติพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่"
‪ผมอ่านข้อความนี้และพระคุณของพระจิต ‪ก็ไหลหลั่งในตัวผม
‪พระองค์ทรงเอาความรู้สึกผิดไป
‪พระองค์ทรงชำระมโนธรรมของผม ‪เพราะผมได้ทำตามพระประสงค์ของพระองค์
‪เป็นร่างทรงของพระองค์ ‪จะเรียกฆาตกรก็ได้ โมเสสก็เช่นกัน
‪โยเซฟ เปาโล ชื่อตามนักบุญของผม
‪ผมไม่ใช่คนพิเศษ ‪ในฐานะทหารของพระเจ้า
‪ผมก็ไม่ใช่คนพิเศษในห้องนี้ด้วย จริงไหม ‪คุณเองก็เคยฆ่าคน
‪ผมจำเรื่องนั้นไม่ได้
‪คุณเมา และคุณจำไม่ได้
‪ผมเมา ผมอยู่ในงานเลี้ยง งานปาร์ตี้ ‪ผมดื่มมากเกินไป
‪- ใช่ ไม่เอาน่า อย่าทำแบบนั้น ‪- นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
‪สิ่งนี้มีความหมายนะ
‪มันมีเป้าหมายที่คุณตั้งใจจะเพิกเฉย
‪เรื่องที่เกิดแม่งโคตรปกติเลย
‪ไม่มีรอยลื่นไถลบนถนนฝั่งของผม
‪ผมไม่เหยียบเบรกด้วยซ้ำ
‪ไม่แม้แต่จะแตะเบรกเลย
‪ผมหลับอยู่ตอนขับรถ นั่นแหละสิ่งที่เกิดขึ้น
‪อย่ามาบอกผมเรื่องที่พระเจ้าขับเคลื่อนผ่านคุณ ‪หรือคุณทำตามประสงค์ของพระเจ้า
‪คุณไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับผม ‪เรื่องราวของเราไม่เหมือนกัน
‪- ความรู้สึกผิดที่คุณมี ความสำนึกผิด… ‪- ใช่
‪- คุณรู้สึกถึงมันทุกวัน ‪- ใช่
‪- แม้ว่าคุณไม่ได้ตั้งใจใช่ไหม ‪- ใช่
‪คืองี้ ผมฆ่าโจ ผมดูตัวเองฆ่าเขา ‪ด้วยมือของผมเอง และผมไม่รู้สึกผิดเลย
‪ไม่มีเลย ไม่สำนึกผิด ‪ผมได้รับการให้อภัยในสิ่งที่เกิด
‪- นั่นทำให้คุณรู้สึกยังไง ‪- ขยะแขยง
‪- นั่นทำให้คุณรู้สึกยังไง ‪- โกรธ
‪- ไม่ นั่นทำให้คุณรู้สึกยังไง ‪- โคตรโกรธ
‪ไม่ใช่
‪ผมสัญญาว่าจะพูดความจริงกับคุณ ‪และผมก็ทำตามนั้น
‪ผมเบื่อที่คุณโกหกผม ไรลี่ย์ ฟลินน์
‪ผมยกโทษให้หลายรอบแล้ว ‪แต่วันนี้มันสำคัญกับเรา
‪และผมพอแล้ว บอกความจริงมา ‪มันทำให้คุณรู้สึกยังไง
‪อิจฉา
‪พระเจ้า
‪โปรดประทานความสงบ ‪ให้ลูกยอมรับในสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้
‪และความกล้าที่จะเปลี่ยนสิ่งที่ควรเปลี่ยน
‪ความกล้า ไรลี่ย์ ฟลินน์ ความกล้า ‪หามันซะ ความกล้าน่ะ
‪เพื่อเปลี่ยนสิ่งที่ควรเปลี่ยน
‪พระเจ้าทรงมีเหตุผลที่นำคุณกลับมา
‪อุบัติเหตุของคุณ ‪ช่วงเวลาเหมือนตกนรกทั้งเป็น
‪คุณบอกว่ามันไม่ทำให้ใครดีขึ้นเลย ‪แต่มันทำไปแล้ว ใช่ไหมล่ะ
‪เพราะมันทำให้คุณมาอยู่เกาะนี้ตอนนี้
‪ในช่วงที่สำคัญที่สุดช่วงหนึ่งในประวัติศาสตร์โลก
‪กล้าหน่อยสิ พระเจ้าเลือกคุณนะ
‪และความรู้สึกผิดนั่นที่ยังอยู่ในใจ ‪คุณปล่อยมันไปได้
‪พระเจ้าเปลี่ยนคุณแล้ว ‪ตอนนี้ถึงตาคุณที่จะมีความกล้า
‪มาหาความกล้านั้นกันดีไหม
‪ความกล้า
‪ต้องขอโทษก่อน เรื่องที่ทำให้คุณกลัว
‪เมื่อคืน
‪ผมเองก็กลัว ตอนที่มันเกิดขึ้นกับผม
‪ก็เหมือนกับทุกคน
‪ตอนที่พวกเขาเผชิญกับเทวทูต ‪ในคัมภีร์ไบเบิล พวกเขาหวาดกลัว
‪แมรี่กลัวกาเบรียล ตอนที่เขานำข่าวดีมาให้
‪เทวทูตต้องพูดเสมอว่า "จงอย่ากลัวไปเลย"
‪เพราะไม่ว่าจะยังไง
‪ผู้คนมักหวาดกลัว
‪ใช่ไหม โมเสสก็กลัวตอนเห็นพุ่มไม้ลุกโชนขึ้นเอง
‪พระเยซูก็ทรงกลัวศรัทธาของพระองค์
‪พระองค์คุกเข่าลงในสวนเกทเสมนี ‪และสวดภาวนา…
‪พระองค์ภาวนาขอให้ได้รับการอภัย
‪ทุกคนที่หลุมศพ ‪ตอนที่พวกเขาเลื่อนหินเพื่อปิดหลุม
‪พวกเขาต่างก็กลัว
‪ทุกคนเลย ปาฏิหาริย์ พลังที่แท้จริงของพระเจ้า
‪น่ากลัว
‪แต่ผมก็ขอโทษด้วยที่คุณกลัว
‪คุณได้กินไหม
‪ตอนที่เทวทูตนั่นกัดฉีกต้นคอผม
‪แล้วเลือดผมไหลนองพื้น
‪คุณได้กินด้วยไหม
‪คุณบอกเองว่าจะพูดความจริงทั้งหมด
‪กิน
‪ในนี้เป็นยังไงบ้างคะ ฉันได้แต่นึกภาพ
‪ที่จริงก็ไม่นะ ฉันไม่ต้องนึกภาพเลย
‪ฉันเคยเห็นแล้ว
‪ขอบอกเลยว่า มงซินญอร์กลัวมาก
‪เราทุกคนถูกทดสอบ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ‪ไรลี่ย์ ฟลินน์ พระเจ้าเลือกคุณ
‪เลือกให้คุณได้รับพรนี้ ‪และเราจะไม่กังขาในพระประสงค์ของพระองค์
‪นั่นแหละที่สำคัญในตอนนี้
‪คุณถูกทดสอบเช่นเดียวกับเขา และเราทุกคน
‪และเราพร้อมช่วยเหลือคุณ
‪เราพร้อมช่วยเหลือคุณ ดั่งเช่นร่างกายเดียว
‪ที่มีหลายอวัยวะ ‪และอวัยวะทั้งหมดของร่างกายนั้น
‪แม้มีหลายส่วนแต่ก็เป็นร่างกายเดียว ‪เช่นเดียวกับพระคริสต์
‪เรามาเพื่อคุ้มครองคุณ ปกป้องคุณ ‪ตามพระประสงค์ของพระเจ้า
‪- พระประสงค์ของพระเจ้าเหรอ ‪- ใช่
‪ใช่ อย่าเยาะเย้ยนะ ไรลี่ย์
‪อย่าเยาะเย้ยพระประสงค์ของพระเจ้า
‪เรารู้จากคำตรัสของพระองค์เอง ‪ใช่ไหม สเติร์จ
‪"ผู้ที่กินเนื้อของเรา ‪และดื่มโลหิตเราจะมีชีวิตนิรันดร์"
‪- แล้วอะไรต่อ ‪- และ "เราจะ…"
‪"เราจะให้ชีวิตนิรันดร์กับเขาในวันสุดท้าย
‪เพราะเนื้อของเราเป็นอาหารแท้ ‪และโลหิตของเราเป็นเครื่องดื่มแท้"
‪"ใครก็ตามที่กินเนื้อและโลหิตของเรา
‪คนนั้นจะอยู่ในเราและเราจะอยู่ในเขา" ‪พระวรสารนักบุญยอห์น
‪เจาะจงมากเลยนะ
‪เขาไม่ได้ตัดอะไรออกเลย จริงไหม
‪แล้วนี่ล่ะ
‪นี่อยู่ในพระวรสารด้วยไหม
‪ไม่จ้ะ
‪นั่นอยู่ในหนังสือวิวรณ์
‪"เทวทูตองค์ที่สี่เทชามของตน ‪ลงไปที่ดวงอาทิตย์
‪และให้ดวงอาทิตย์แผดเผามนุษย์ด้วยไฟ"
‪บทที่ 16 วรรคที่แปด
‪นั่นแหละที่บ่งบอกว่าพระเจ้ากลับมาหาเรา
‪พวกเขาบอกเราตั้งแต่ต้นว่ามันจะไม่สวยงาม
‪มงซินญอร์พรูอิตต์กังวลใจมาก
‪แม้แต่เขายังกังวล
‪แต่มัน…
‪แต่มันอยู่ในหนังสือหมดแล้ว ไรลี่ย์
‪ชามทั้งเจ็ดแห่งพระพิโรธของพระเจ้า ‪เทลงบนแผ่นดินโลก
‪จุดจบของโลก
‪ชามที่สี่เทลงบนดวงอาทิตย์ ‪ไหนๆ คุณถามมา ชามที่ห้า
‪ชามที่ห้าแห่งพระพิโรธของพระเจ้า ‪ทำให้โลกมืดมิด
‪ซึ่งคงไม่ใช่ปัญหาสำหรับคุณ ‪หรือมงซินญอร์ ใช่ไหมล่ะ
‪ราวกับว่าพระองค์เตรียมคุณให้พร้อม ‪สำหรับเรื่องนั้น
‪คุณนั่งอยู่ตรงนั้น ได้รับพรสูงส่ง แล้วยิ้มเยาะ ‪ตอนฉันพูดถึง "พระประสงค์พระเจ้า"
‪ฉันหงุดหงิด
‪ผมรู้
‪เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาโชคดีแค่ไหน ‪และฉันก็ไม่พอใจมาก
‪มันไม่เกี่ยวกันเลย เบฟ
‪ฉันรู้ค่ะ
‪ฉันรู้ โอเค
‪"หลังรับประทานเสร็จแล้ว พระองค์ทรงหยิบถ้วย
‪อีกครั้งที่พระองค์ขอบใจ ยกย่อง
‪พระองค์ส่งถ้วยให้เหล่าสาวกแล้วกล่าวว่า
‪'ทุกคน รับนี่ไป แล้วดื่มซะ
‪ในถ้วยนี้คือโลหิตของเรา ‪เป็นโลหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ที่ชั่วนิรันดร์
‪ที่หลั่งให้ทุกคน เพื่อให้ทุกบาปได้รับการอภัย
‪จงดื่มเพื่อเป็นการระลึกถึงเรา'"
‪เอเมน
‪- ไม่ ‪- อย่าโง่ไปหน่อยเลยน่า
‪"ผู้ที่ดื่มจากถ้วยของพระองค์ ‪ด้วยกิริยาอันไม่คู่ควร
‪นับเป็นบาปต่อร่างกายและโลหิตของพระองค์
‪เพราะผู้ที่กินและดื่ม ‪โดยไม่ตระหนักถึงพระกายของพระคริสต์
‪ก็กินและดื่มเป็นเหตุให้ตนเองโดนลงโทษ"
‪ไม่เป็นไร ไรลี่ย์ มันจะเกิดขึ้นอยู่ดี
‪นี่เป็นหนึ่งในสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้
‪จงยอมรับ ด้วยความสงบและความอ่อนน้อม
‪เอเมน
‪ปัญญา
‪ปัญญาที่จะช่วยแยกแยะ ‪ระหว่างสิ่งที่เราเปลี่ยนได้
‪สิ่งที่เปลี่ยนไม่ได้ และสิ่งที่ไม่ควรเปลี่ยน
‪คุณรู้สึกยังไง ดีขึ้นใช่ไหม
‪ปัญญา คุณกับผม ไรลี่ย์ เราเป็นพวกแรก
‪เรารู้ เราได้เห็นแล้ว เราได้รับพร
‪แต่ตอนนี้อีกหลายคนบนเกาะนี้
‪พวกเขาก็ได้รับพรเช่นกัน
‪แต่พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำ ไม่รู้เลย
‪สิ่งที่เราทำอยู่เป็นเรื่องดีนะ ‪สิ่งที่เราต้องทำเป็นเรื่องดี
‪แม้แต่สิ่งที่เราอาจไม่คิดว่าอยากทำ
‪ความหิว ความกระหายนั่นเป็นเรื่องดี
‪เราถึงไม่รู้สึกผิดตอนที่เรายอมแพ้ต่อมัน
‪เราถึงรู้สึกดีขึ้นหลังจากนั้น ‪เราถึงได้รับของขวัญชิ้นนี้
‪ดูสิ่งที่มันทำสิ
‪สิ่งที่เลือดไม่กี่หยดของเทวทูต ‪ทำให้กับเราทุกคน
‪ทำให้กับพ่อแม่คุณ ลีซ่า คุณ ‪และอีกหลายคนในชุมชนนี้
‪ดูเรื่องดีๆ ที่มันนำมาสิ ดูเรื่องพวกนั้น
‪คิดถึงความรู้สึกอบอุ่นที่คุณมีตอนนี้
‪คิดถึงสิ่งนั้นแล้วค่อยตอบผม ‪คุณรู้สึกสงบไหม
‪ท้องคุณอิ่มไหม
‪เป้าหมายของคุณชัดเจนหรือเปล่า
‪ปณิธานของคุณที่ได้รับจากพระเจ้า ‪คุณรู้สึกสงบไหม
‪น่ายินดี
‪"และสันติสุขของพระเจ้า
‪ซึ่งอยู่เหนือความเข้าใจทั้งหมด ‪จะปกป้องทั้งจิตใจและความคิดของเจ้า"
‪พระเจ้าคุ้มครองนะลูก
‪คุณได้รับพรมาตลอด
‪คุณฉลาดมาก และก็ฟังเสมอ
‪ขอบคุณที่วันนี้รับฟังนะ ‪เพราะมันสำคัญมาก
‪- ขอโทษที่ขัดจังหวะค่ะ ‪- ไม่เป็นไรเลย
‪พระอาทิตย์ตกแล้ว คนจะเริ่มทยอยมาถึง
‪เยี่ยมเลย งั้น…
‪แค่นี้แหละ
‪แค่นี้เหรอ
‪- ใช่ ที่เราคุยกัน ‪- แล้วจะยังไงต่อ
‪- คุณไปได้ ‪- ง่ายๆ แบบนั้นเหรอ
‪ง่ายๆ แบบนั้น
‪ความอัศจรรย์ที่คุณจะได้ประสบข้างนอกนั่น
‪จะเป็นอะไรที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
‪สีสัน แสง คุณจะได้ยินเสียงต่างๆ ‪ได้กลิ่นสิ่งต่างๆ
‪โลกจะสว่างไสวขึ้น
‪ไรลี่ย์ มันฮัมเพลงสรรเสริญพระเจ้า ‪คุณจะได้เห็น
‪มงซินญอร์ ฉันนึกว่าเราตกลงกันแล้ว ‪ว่าเขาควรอยู่ในศูนย์…
‪ไม่เป็นไรหรอก เบเวอร์ลี่
‪ไม่ใช่ทุกคนที่พร้อมกับ ‪การเปิดเผยของพระเจ้า ไรลี่ย์
‪พระเยซูให้พวกเขาได้เห็นมากพอ ‪แต่ไม่มากเกินไป
‪- เบเวอร์ลี่กับสเติร์จ เวดกับดอลลี่… ‪- นายกเทศมนตรีน่ะเหรอ
‪ใช่แล้ว พวกเขาก็ได้รับพรและถูกเลือกเช่นกัน
‪พวกเขาคิดว่าคุณควรอยู่แต่ในนี้ ‪แต่ผมไม่คิดอย่างนั้น
‪ผมว่าปล่อยตามใจ นั่นคือประเด็นสำคัญ ‪ใช่ไหมล่ะ นี่คือสิ่งสำคัญ
‪ผมเชื่อมั่นในตัวคุณ
‪ในใจของมนุษย์ พวกเขาวางเส้นทางเอง ‪แต่พระเจ้าสร้างบันไดให้
‪หวังว่าคุณจะมาร่วมพิธีมิสซาคืนนี้ ‪มาเถอะนะ
‪มาร่วมกับเรา
‪มาอยู่กับครอบครัวคุณ ‪เราทุกคนคือครอบครัวเดียวกัน
‪การไถ่บาปของคุณ ไรลี่ย์ มันน่าทึ่งมาก
‪เป็นแรงบันดาลใจให้กับเราทุกคน ‪ให้กับหลายคนที่มาโบสถ์
‪ที่ดิ้นรนกับความกลัวแบบเดียวกับที่คุณเคยพบเจอ
‪แน่ใจเหรอคะว่าจะไม่ให้เขาอยู่ที่นี่
‪- ตอนนี้คุณรู้แล้ว ‪- บางทีอาจอยู่สักคืนสองคืนก่อน
‪คุณคือผู้ถือข่าวดี ลองคิดดูนะ
‪ความหิวนั้นจะกลับมาเมื่อพระเจ้าประสงค์
‪และหลังจากนั้นไม่นาน ‪คุณก็จะอุทิศตัวเองให้กับมัน
‪ให้กับพระประสงค์ของพระองค์ ‪และคุณจะได้ยินมันในหัว
‪เสียงของเทวทูต ‪ตอนแรกจะเหมือนเสียงความคิดของคุณ
‪แต่แล้วมันจะดังขึ้นเรื่อยๆ ‪และเขาจะกระซิบบอกแผนของพระเจ้ากับคุณ
‪ผมได้ยินเสียงเขาชัดขึ้นทุกวัน ‪ยิ่งผมยอมอุทิศตัวให้กับพระเจ้ามากแค่ไหน
‪ก็จะยิ่งได้ยินเสียงเทวทูตของพระองค์ ‪คุณก็จะได้ยินเช่นกัน
‪นั่นไม่เป็นไร เป็นเรื่องดี
‪จงรู้ว่าจะถึงคราที่คุณจะต้องลงมือ
‪และจะมีเรื่องที่คุณเปลี่ยนแปลงไม่ได้
‪แต่ใครก็ตามที่คุณเลือกที่ให้มาเข้าร่วมด้วย
‪ใครก็ตามที่รับใช้พระประสงค์ของพระเจ้าเพื่อคุณ
‪ขณะที่คุณให้พวกเขาดื่มเลือดคุณ
‪ขณะที่พวกเขากินร่างคุณ ‪และดื่มเลือดคุณ และคุณก็ทำเช่นนั้นกับพวกเขา
‪และคุณอยู่ท่ามกลางเหล่านักบุญ จงจำไว้
‪ว่ามันคือของขวัญ
‪พระเจ้าจะบอกเองว่า ‪คุณจะแบ่งปันมันกับใคร
‪ฉันกังวลค่ะ กังวลเรื่องเขา ‪เขาไม่น่าไว้ใจเท่าไหร่
‪- พระเจ้าเลือกเขา เบเวอร์ลี่ ‪- ถ้าเขาบอกคนอื่นล่ะ
‪แล้วยังไงล่ะ นั่นคือหน้าที่ของสาวก
‪ประตูเปิดเสมอ ‪เช่นเดียวกับประตูสวรรค์ที่เปิดตลอด
‪ไม่งั้นพระวรสารจะเผยแพร่ยังไง
‪(ถนนสายหลัก)
‪สิ่งที่เลวร้ายนั้นดีเพราะสิ่งที่มันนำพามาให้
‪ขอต้อนรับสู่กองทัพของพระเจ้า
‪ใช่ เราจะทำเรื่องยิ่งใหญ่กัน
‪แม่คะ แม่ รอด้วย
‪เป็นอะไรคะ แม่ หยุดก่อน
‪แม่ไม่อยากให้ลูกกลับไปที่นั่นอีกเด็ดขาด
‪อะไรนะคะ
‪นั่นไม่ใช่โบสถ์ของแม่ ‪นั่นไม่ใช่บาทหลวงที่แม่รู้จัก
‪น่าสนใจดีนะ
‪สมมติว่าทุกอย่างนั้นเป็นเรื่องจริง
‪ได้
‪คุณบอกฉันเรื่องนั้น คุณ…
‪พาฉันมาที่นี่ คุณ…
‪พาเรามาที่นี่ ที่ที่ฉันหนีไปไหนไม่ได้
‪เพราะอะไร
‪คือคุณพาฉันมาที่นี่
‪ที่ที่ฉันหนีไปไหนไม่ได้ เพื่ออะไรกัน
‪เพื่อบอกว่าคุณต้องการให้ช่วย
‪เพื่อทำให้ฉันกลัวเหรอ
‪ฉันเชื่อไม่ลงว่าคุณอยากทำให้ฉันกลัว
‪ฉันไม่เชื่อ
‪และถึงคุณอยาก…
‪ฉันเคยเจอเรื่องน่ากลัวกว่านี้มาก และฉันไม่…
‪ฉันไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นอีก
‪ฉันไม่กลัว
‪ไม่กลัวคุณ
‪คุณที่แสนดี
‪ถ้าคุณป่วยหรือต้องการให้ช่วย ‪ฉันไม่กลัวเรื่องนั้น
‪ฉันจะช่วยเหลือคุณทุกอย่าง
‪ฉันจะคอยช่วยโดยไม่ตัดสินและไม่กลัว
‪แค่บอกมาว่าคุณต้องการอะไร
‪บอกมาว่าทำไมเราถึงมาที่นี่
‪บอกมาว่าคุณอยากได้อะไร
‪คุณพูด…
‪ผิดไปนะ สิ่งที่คุณพูดถึง ‪เหตุผลที่ผมพาเรามาที่นี่ ผมไม่…
‪ไม่ได้พาคุณมาที่นี่ ‪เพื่อทำให้คุณกลัวหรือแยกคุณออกมา
‪ผมพาคุณมาที่นี่ ‪เพราะผมจะได้ไม่มีที่ไหนให้หนี
‪ผมไม่เข้มแข็งเหมือนคุณ
‪ไม่เคยเข้มแข็งเลย
‪ผมต้องการอะไรน่ะเหรอ
‪ผมอยากให้คุณพายเรือนี้ไปแผ่นดินใหญ่
‪ไปจากเกาะนี้และไม่หันหลังกลับมาเด็ดขาด
‪แต่ผมรู้ว่าคุณจะไม่ทำ
‪ผมรู้ว่าคุณจะไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ ‪นอกจากจะได้เห็นเอง
‪ผมอยากให้คุณหนีไป
‪แต่ผมเชื่อว่าคุณจะพายกลับไปที่นั่น
‪และทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อช่วยพวกเขา
‪ผมเสียใจด้วยจริงๆ ที่คุณต้องมาเห็นเรื่องนี้
‪ผมรักคุณ เอริน กรีน
‪รักมาตลอด
‪ด้วยเหตุผลใดก็ตาม
‪ฉันก็รักคุณ
‪ผมทำดีที่สุดแล้ว
‪ดีที่สุดแล้ว
‪คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ