ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΒΙΒΛΊΟ VI: ΠΡΆΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΌΛΩΝ
ΜΑΜΑ & ΜΠΑΜΠΑΣ
ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ - ΟΛΟΙ ΕΥΠΡ
Να πάρει.
Έριν.
Θέλω τη βοήθειά σου.
Θα με περνάς για τρελή.
Μόλις άκουσα τι ξεστόμισα, το ίδιο σκέφτηκα κι εγώ για μένα.
Ναι.
Ακούγεται τρελό.
Έχεις ακούσει ποτέ για…
τον Ιγκνάτς Σέμελβαϊς;
Όχι.
Ήταν Ούγγρος γιατρός τη δεκαετία του 1840.
Επικεφαλής δύο μαιευτικών κλινικών.
Η μία ήταν σχολή, η καλύτερη όλων,
για γέννες, νεκροτομές και τα συναφή.
Η δεύτερη ήταν για γυναίκες που δεν είχαν ιατρική κάλυψη.
Τη λειτουργούσαν μαίες, όχι γιατροί.
Προφανώς, η μία είχε υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας.
Ποια, όμως;
Η πρώτη.
Η σχολή. Τα ποσοστά θνησιμότητας ήταν συγκλονιστικά.
Ήταν προτιμότερο να γεννούσαν στον δρόμο.
Αλλά δεν είχε λογική και η σκέψη τον τρέλαινε.
Έκανε απανωτές μελέτες και χτυπούσε το κεφάλι του στον τοίχο,
μέχρι που τελικά πρότεινε,
για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο,
να πλένουν οι φοιτητές τα χέρια τους.
Μετά από τις νεκροτομές. Πριν μπουν στον τοκετό.
Ξεκίνησε υποχρεωτική πλύση με χλωρίνη.
Οι θάνατοι μειώθηκαν κατά πολύ.
Και η επιστημονική κοινότητα τον διέλυσε.
Η μικροβιακή θεωρία έγινε δεκτή 20 χρόνια μετά.
Μέχρι τότε, οι ιδέες γύρω απ' αυτήν οδηγούσαν σε περιφρόνηση, εξορία.
Ο Σέμελβαϊς κλείστηκε σε άσυλο. Σε άσυλο.
Από άλλον επιστήμονα.
Εκεί πέθανε.
Κι όταν τον αντικατέστησαν
και σταμάτησαν το πλύσιμο των χεριών,
η θνησιμότητα εκτοξεύτηκε πάλι.
Οπότε, ναι, η ιστορία σου είναι τρελή.
Θα σου πω κι εγώ κάτι τρελό τώρα.
Θέλω να πω…
Τι είναι λίγη τρέλα μεταξύ φίλων, σωστά;
Η ανάρρωση της μαμάς μου είναι…
Το "ανήκουστη" δεν αρκεί για να την περιγράψει.
Προσπαθώ να τα κατανοήσω σιωπηλά προς το παρόν,
γιατί αν έλεγα σε συνάδελφο αυτά που βλέπω,
θα με περνούσαν για τρελή.
Ότι έχω ξεφύγει τελείως.
Γι' αυτό έκανα εξετάσεις. Πολλές.
Πήρα αίμα για να το στείλω για ανάλυση στην ενδοχώρα,
αλλά δεν το έστειλα, επειδή κάνω συνέχεια αυτό.
Απλώς για να το ξαναδώ.
Αυτό έχει η επιστήμη.
Μιλάμε για παρατήρηση. Ανάλυση. Επανάληψη.
Μου είπες σήμερα ότι ο Ράιλι Φλιν πήρε φωτιά στο φως;
Ακριβώς.
Προκλήθηκε ανάφλεξη απ' τον ήλιο;
Έχεις δίκιο. Είναι τρελό.
Είναι σήκω φύγε, κλείστε-με-μέσα-κι-αφήστε-με-εκεί τρελό.
Φευγάτη φάση.
Χριστέ μου!
Τι κάνετε εκεί μέσα;
Δεν περνάει μέρα που να μην πυροδοτείς τον ανιχνευτή καπνού.
Ναι, μαμά.
Είμαι τρελή. Έτοιμες για το άσυλο, όλες μας.
Μονσινιόρ, πρέπει να προσέχετε.
Οι κουρτίνες είναι ορθάνοιχτες.
Έφυγε.
Δεν ξέρω πώς το ξέρω.
Ίσως όπως ήξερα ότι θα περπατήσει η Λίζα, υποθέτω.
Με τον ίδιο τρόπο που ακούω τη φωνή του αγγέλου.
Μόλις ξημέρωσε, το κατάλαβα.
Πάει.
-Λυπάμαι. -Ήταν ένα θείο δώρο.
Το σπατάλησε.
"Ο μισθός της αμαρτίας είναι ο θάνατος. Το δώρο του Θεού είναι η αιώνια ζωή,
την οποία έφερε ο Ιησούς Χριστός". Ελεύθερη βούληση.
Αν εσείς πληγώνεστε απ' αυτό, πώς να νιώθει ο Θεός για τον κόσμο τούτο;
Ναι.
Λυπάμαι για την επιλογή του Ράιλι.
Σας ραγίζει την καρδιά, αλλά δεν είναι αυτό το χειρότερο.
Είναι ότι κάποιοι δεν ικανοποιούνται μόνο βλάπτοντας τους ίδιους.
Θέλουν να το δηλητηριάσουν και για τους άλλους.
Λυπάμαι που το λέω, λυπάμαι που σκέφτομαι έτσι,
αλλά ο κόσμος δεν αλλάζει και πρέπει να φερθούμε έξυπνα.
"Συνετοί ως φίδια, ακέραιοι ως περιστέρια" είπεν ο Κύριος.
Ποιος ξέρει με ποιον συνομιλούσε όλο το βράδυ.
Ποιος ξέρει τι άλλο έκανε
για να στερήσει τη χάρη του Θεού από τους άλλους.
Ο Ιούδας ήταν μέρος του σχεδίου του Θεού.
Ο Ιούδας ήταν μέρος αυτού.
Οι Πράξεις των Αποστόλων.
"Όταν οι πρώτοι θαρραλέοι ακόλουθοι βγήκαν στα πλήθη
ως αμνοί ανάμεσα στους λύκους, όλοι όσοι πίστεψαν είχαν μία καρδιά και μία ψυχή.
Κανείς δεν θεωρούσε δικό του κάτι από τα υπάρχοντά του,
αλλά όλα τα είχαν κοινά".
Θα υπάρξουν κι άλλοι σαν τον Ράιλι. Πάντα υπάρχουν.
Που θέλουν να δηλητηριάσουν τους πιστούς ενάντια στον Θεό τους.
Αλλά απόψε,
ας πιστέψουμε στη δική μας εκκλησία. Ας μοιραστούμε αυτά που έχουμε.
Η πασχαλινή αγρυπνία ήταν πάντα μια βραδιά βαπτίσματος.
Έτσι δεν είναι;
Υπάρχει μια διαταραχή στο αίμα που λέγεται ερυθροποιητική πρωτοπορφυρία.
Πολλοί μύθοι ξεκίνησαν απ' αυτήν.
Όσοι την έχουν δεν μπορούν να βγουν στο φως
χωρίς να καούν ή να βγάλουν φούσκες. Και είναι αναιμικοί.
Είναι διαταραχή στο αίμα;
Όχι αυτό. Όχι.
Αλλά ανήκει στην ίδια οικογένεια ίσως;
Όπως η κοινή γρίπη
και η βουβωνική πανώλη ανήκουν στην ίδια οικογένεια.
Ας πούμε ότι έχουν καταναλώσει κάτι οι κάτοικοι.
Έναν ιό. Ένα ένζυμο. Ένα νέο είδος κυττάρου.
Κάποιο είδος παράσιτου. Ποιος ξέρει;
Κάτι που διορθώνει κατεστραμμένα κύτταρα,
είναι ακραία φωτοευαίσθητο και προκαλεί απίστευτη αναιμία.
Μια απεγνωσμένη δίψα για σίδηρο. Σίδηρο στο αίμα.
Στην αρχή, αυτό εντοπίζεται μόνο σε μικρές ποσότητες.
Αλλά καθώς αυξάνεται η αναλογία, οι φυσικές αλλοιώσεις γίνονται
πιο έντονες.
Μαμά, όταν έβαλα το φως σου στον ήλιο, και το δικό σου, Έριν,
αυτό το πράγμα κάηκε κι άφησε το κανονικό αίμα πίσω.
Το αίμα μου;
Και το δικό σου.
Πήρα το δείγμα μετά την…
Και πάω στοίχημα ότι αν έπαιρνα το αίμα της Λίζα
αφότου περπάτησε, θα ήταν το ίδιο.
Αλλά μ' εσάς, το αίμα παραμένει κυρίως φυσιολογικό,
αποτελείται από κλασικά, βαρετά ερυθρά αιμοσφαίρια.
Ενώ ο Ράιλι, ίσως είχε περισσότερο απ' αυτό στο αίμα του,
έτσι ώστε όταν πέρασαν οι υπεριώδεις το δέρμα του,
το αίμα, κυρίως αυτό το πράγμα, δηλαδή, προκάλεσε ανάφλεξη.
Αυτό το πράγμα,
αν το εγχύσεις…
Τι θα γινόταν σε μια εγκυμοσύνη;
Τι γίνεται τότε;
Υποθετικά, η εγκυμοσύνη είναι μια ξένη παρουσία στο σώμα.
Πολλές διεργασίες προσπαθούν να σταματήσουν το σώμα
απ' το να επιτίθεται στο έμβρυο. Και κάποιες φορές…
Υποθετικά μιλώντας, αν δούμε πόσο επιθετικά αλλάζει το σώμα αυτό το πράγμα,
η επιρροή του στο έμβρυο ίσως είναι το ίδιο επιθετική.
Σταματάει αυτό;
Αν υπερτερεί το κανονικό αίμα;
Σταματάει η διαδικασία;
Δεν ξέρω. Δεν έχω ιδέα.
Όταν προσλαμβάνουμε δηλητήριο, αλκοόλ, οτιδήποτε,
μέχρι ενός σημείου, αν σταματήσουμε να το κάνουμε,
ίσως το σώμα μας να το αποβάλει.
Να το φιλτράρει, όπως κάθε βλαβερή ουσία, αν δεν είναι πολύ.
Αυτό θέλω να πιστεύω.
Ειλικρινά, μαμά, δεν έχω ιδέα.
Εντάξει.
Καλώς.
Πώς προχωράμε τώρα;
Ο Ράιλι.
Προσπαθώ να θυμηθώ τι ακριβώς είπε στο τέλος.
Αλλά δεν τα θυμάμαι όλα, όχι απόλυτα.
Θυμάμαι μόνο ένα πράγμα πολύ καλά.
Είπε να τρέξω.
Είναι κανείς;
Εντ Φλιν! Καλή σου μέρα.
Γεια σου. Μπορώ να…
Λυπάμαι που ενοχλώ.
Καθόλου. Ετοιμαζόμαστε γι' απόψε.
Είσαι καλά, Ντόλι;
Πώς να σε βοηθήσουμε, Εντ;
Μπορούμε να πάμε έναν περίπατο;
Είναι προσωπικό αυτό που θέλω.
-Βασικά… -Εμείς φεύγαμε τώρα.
Σήμερα έχουμε ένα σωρό δουλειές.
Σας αφήνουμε.
-Ντόλι. -Εντ.
Γουέιντ.
-Εντ. -Στερτζ.
Ο Θεός μαζί σου, Εντ.
Τα λέμε απόψε.
-Λυπάμαι που ενόχλησα. -Καθόλου.
Δεν ξέρω πώς να το πω, οπότε απλώς θα το ξεστομίσω.
Τον γιο μου, τι του έκανες; Τον έβαζες… να γράφει γράμματα;
-Να επανορθώσει; -Ναι.
Ναι. Ήταν μέρος της θεραπείας του. Δουλεύουμε πάνω σ' αυτό.
Λοιπόν…
Μάλλον δεν είναι καλά.
Όχι ότι ξαφνιάζεται κανείς, αλλά…
Έγραψε κάποια γράμματα.
Σ' εμένα, στη μαμά του.
Διάβασα το δικό μου και ταράχτηκα.
Διάβασα και της Άννι, και ήταν…
Δεν είναι καλά, προφανώς.
Αυτά τα πράγματα είναι…
τρέλες, παραισθήσεις.
Και δεν ξέρω πού είναι. Δεν ξέρω πού να δω.
Δεν ξέρω πού να πάω. Στου σερίφη αποκλείεται.
Αν έχει ξανακυλήσει, και πάει η αστυνομία από δική μου κλήση,
θα τον στείλουν πάλι μέσα. Θα γυρίσει εκεί που ήταν,
και θα τον έχω στείλει εγώ.
Εσείς περνάτε χρόνο μαζί.
Και είπα μήπως τον ρωτήσεις.
Νομίζω…
Μπορεί να έβλαψε τον εαυτό του.
Αυτά τα γράμματα μοιάζουν με αποχαιρετισμό.
Κι έπρεπε να σε ρωτήσω σχετικά,
γιατί σ' αυτές τις παραισθήσεις του, είσαι στο επίκεντρο.
Λέει τρελά πράγματα για σένα.
Λυπάμαι πολύ γι' αυτό, Εντ.
Η απάντηση είναι ναι.
Ο Ράιλι δεν ήταν καλά. Δεν είναι.
Μάλιστα.
Έλα τώρα. Δεν θέλω να νιώθεις έτσι, Εντ.
Με πιστεύεις;
Ποτέ δεν έβγαζα άκρη με δαύτον.
Λες και μιλούσαμε άλλη γλώσσα.
Έκανα ό,τι μπορούσα.
Δεν το ξέρουμε, Εντ.
Ίσως να ξανακύλησε.
Ίσως να πήγε στην ενδοχώρα με το φέρι.
Περνάει δύσκολα. Μη σκέφτεσαι τα χειρότερα.
Να υποθέτεις τα καλύτερα, βασικά.
Αυτό μας διδάσκει ο Θεός ως γονείς.
Κάνε ό,τι κι Αυτός.
Αγάπα τον υιό σου όπως ο Θεός εμάς. Σκέψου τα καλύτερα.
Θέλεις… να πάρω τα γράμματα,
να δω αν μου θυμίζει κάτι;
Ναι, θα σου τα έδινα ούτως ή άλλως,
γιατί το ένα είναι για τον μονσινιόρ Προύιτ.
Δεν το άνοιξα.
Μην τον φορτίσω τον δύστυχο.
Αν θυμάται ποιος είναι ο Ράιλι.
Τον θυμάται.
Είπα ότι θα ήξερες αν πρέπει να το στείλουμε.
Απ' το παπαδοπαίδι στον ιερέα. Είπα μήπως… Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω.
ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ, ΧΟΥΣ ΕΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΧΟΥΝ ΑΠΕΛΕΥΣΕΙ
Έριν.
Πώς…
-Πώς είσαι; -Βασικά…
Έλεγα μήπως εσείς, ο Εντ και ο Γουόρεν θέλατε…
Πάω στην ενδοχώρα το απόγευμα. Θα πάρω το Μπελ.
Ήλπιζα να έρθετε μαζί μου.
Καλή μου. Αυτό είναι…
Τι παράξενο αίτημα, αλήθεια.
Όχι, έχουμε λειτουργία απόψε. Πασχαλινή αγρυπνία.
Και γιατί εμείς…
Είσαι καλά;
Αν μπορούμε να σε βοηθήσουμε, είμαστε στη διάθεσή σου.
Ειλικρινά, αντ' αυτού, αναρωτιέμαι
αν μπορείς να βοηθήσεις εμένα.
Εγώ…
Για να το θέσω απλά,
ανησυχώ για τον Ράιλι.
Και… ίσως να του πεις εσύ
ότι πρέπει να γυρίσει πίσω.
Δεν θέλω να μπλεχτώ στα πόδια του.
Αλλά πάνε μέρες πια.
Θα τον φέρεις πίσω απόψε;
Να φάμε πριν από τη λειτουργία;
Είναι νεκρός.
Αλήθεια.
Λυπάμαι πολύ.
Αλλά πάει.
Μου το ζήτησε, αν μπορούσα, γιατί ήθελε να είναι ασφαλείς οι δικοί του.
-Ήθελε να φύγετε. -Πάψε.
-Λυπάμαι. -Πάψε, καλή μου.
Πάντα προσπαθούσαμε. Η οικογένειά μας προσπαθούσε πάντα
να σε στηρίξει, και το κάναμε.
-Γιατί είπες τέτοιο πράγμα; -Λυπάμαι.
Γιατί το είπες αυτό;
Δεν είναι αστεία αυτά.
Τι έχεις πάθει;
-Κυρία Φλιν. -Φύγε!
-Τι; -Το ξέρω.
Θα πάω στην ενδοχώρα το απόγευμα.
Θα πάρω μαζί τα δείγματα,
θα τα δώσω σε συναδέλφους για επιβεβαίωση
και θα γυρίσω πίσω.
Με βοήθεια.
Θες να μου πεις ότι εξαπλώνεται κάποιος ιός εσκεμμένα
στον Άγιο Πατρίκιο;
Σου λέω ότι αυτό υποψιάζομαι, ακόμα κι αν ακούγεται…
-Τι ακριβώς μου ζητάς; -Να το ψάξεις, υποθέτω.
Τι ακριβώς να ψάξω;
Να ψάξω στην εκκλησία;
Κι αν το κατάλαβα καλά,
επειδή καταστράφηκαν κάποιες εξετάσεις της μητέρας σου;
-Ζητάω πολλά, το ξέρω. -Αλήθεια;
Το ξέρεις;
Σου είπα ποτέ γιατί ήρθα εδώ;
Όχι, δεν νομίζω.
Δεν το είπα σε κανέναν, νομίζω.
Και κανείς δεν με ρώτησε.
Ήμουν 21 όταν έπεσαν οι Πύργοι.
Το έβλεπα στην τηλεόραση ως φοιτητής και έκλαιγα.
Όταν ήμουν πιτσιρίκι, δεν ήμουν καθόλου θρήσκος, βασικά.
Αλλά πήγα στο τζαμί εκείνη τη μέρα επειδή γινόταν αιμοδοσία,
και η ουρά κάλυπτε τετράγωνα.
Ήθελα να βοηθήσω.
Να προστατεύσω αυτήν τη χώρα.
Έτσι, μετακόμισα στη Νέα Υόρκη και μπήκα στην αστυνομία.
Κάποιοι φίλοι μου δεν χάρηκαν.
"Αυτοί είναι εναντίον μας" είπαν. Αλλά απαντούσα "Όχι. Κάνετε λάθος.
Θα τους δείξω ότι κακώς μας φοβούνται.
Θα τους δείξω ποιοι είμαστε".
Έτσι, ανελίχθηκα.
Πρώτα τροχαία, μετά μεταφράσεις υποκλαπέντων συνομιλιών, μετά Ηθών.
Παντρεύτηκα. Γεννήθηκε ο Αλί και πήρα προαγωγή. Έγινα επιθεωρητής.
Είχα πρόσβαση στα άδυτα της αντιτρομοκρατικής.
Βοηθάω το FBI να πολεμήσει τους τρομοκράτες.
Κάνουμε συλλήψεις. Μικροπράγματα, χόρτο, κλήσεις στάθμευσης,
και τους ζορίζουμε αν είναι μουσουλμάνοι.
"Θα αποσυρθούν οι κατηγορίες, θα σε βοηθήσουμε.
Πήγαινε στο τζαμί και άκου".
Νόμιζα ότι πολεμούσαμε την τρομοκρατία.
Όχι ότι βάζαμε μαστούρηδες φοιτητές να κατασκοπεύουν Αμερικάνους.
Κι έτσι, παραπονέθηκα.
Ευγενικά. Μία φορά.
Άλλαξαν όλα.
Με επιτηρούσαν άλλοι αστυνομικοί.
Άνοιξαν επίσημα φάκελο για μένα.
Και όχι μόνο για μένα. Βλέπεις, μετά τους Πύργους,
οι μουσουλμάνοι αστυνομικοί πήραν προαγωγές.
Ιδίως αν ήξεραν τη γλώσσα και την κουλτούρα.
Ήμασταν περιζήτητοι.
Αλλά άρχισαν να σκέφτονται,
με τόσους από εμάς στο Σώμα, σε θέσεις πραγματικής εξουσίας,
μήπως ήταν εξαρχής αυτό το σχέδιό μας.
Κι αν ήμασταν εισβολείς;
Κατάσκοποι;
Κι αν ήμασταν διπλοπράκτορες; Και τότε πανικοβλήθηκαν.
Το Εσωτερικών Υποθέσεων μάς την έπεσε. Μας ακολουθούσαν.
Μας κατέγραφαν. Και πολίτες. Στο τζαμί, στις καφετέριες.
Και ξαφνικά έφυγαν τα πολιτικά. Ξαναέβαλα στολή.
Βραδινή βάρδια, περιπολία.
Και σταδιακά, κατάλαβα ότι έπαψαν να με εμπιστεύονται.
Το δέχτηκα.
Με το κεφάλι ψηλά.
Αξιοπρέπεια.
Έτσι έλεγε η γυναίκα μου.
"Να είσαι αξιοπρεπής".
Μετά έγινε η διάγνωσή της.
Και στερήθηκε τη δική της αξιοπρέπεια στο λεπτό.
Και μετά έφυγε.
Και δεν άντεχα…
Έπρεπε ν' απομακρυνθώ με τον Αλί. Και βρήκα αυτήν τη θέση.
Στο νησάκι.
Τόσο ήρεμο, που θα μπορούσε να 'ναι νεκρό.
Ούτε εκλογές ούτε προσωπικό. Ένα γραφειάκι στο βάθος του παντοπωλείου
κι ένα μάτσο ψαράδες χωρίς περιστατικό εσκεμμένης βίας
εδώ κι έναν αιώνα. Γι' αυτό ικέτεψα να την πάρω.
Αξιοπρέπεια.
Ο Αλί βαριέται θανάσιμα.
Μα είναι ασφαλής.
Ακόμα πιστεύω ότι μπορώ να βελτιώσω τον κόσμο τόσο δα.
Ίσως εδώ να κάνουμε τη διαφορά.
Όχι στη μεγαλούπολη, αλλά σ' αυτό το χωριουδάκι.
Μια νίκη στον Σύλλογο Γονέων είναι μια νίκη του Ισλάμ.
Δεν προκαλώ.
Δεν ανοίγομαι, δεν απλώνομαι, ούτε επεμβαίνω κάπως.
Δεν οπλοφορώ καν.
Και παρ' όλα αυτά…
Παρ' όλα αυτά,
η Μπέβερλι Κιν και κάποιοι άλλοι
με κοιτούν λες και είμαι ο γαμημένος ο Οσάμα μπιν Λάντεν.
Και τώρα θες
να κάνω έρευνα στην εκκλησία;
Αν σε παρηγορεί,
θέλω πάρα πολύ να πέφτω έξω.
Να θυμάσαι, αν συνεχιστεί αυτό,
ότι το βασίζεις σε μαρτυρία τρίτου για τον Ράιλι.
Δεν είναι το πιο αξιόπιστο άτομο εδώ.
Δεν οπλοφορείς;
Δεν χρειάζεται.
Πού είναι το Μπελ;
Είναι ελάχιστες οι φορές που έχει αργήσει αυτό το πλοίο.
Απ' όσο θυμάμαι εγώ.
Μπορώ να βοηθήσω;
-Ψάχνουμε το Μπελ. -Δεν έχει σήμερα.
Ο δήμαρχος το έστειλε για συντήρηση.
Εντοπίστηκαν κάποιες βλάβες.
Το Μπελ και το Μπριζ μαζί. Τα στείλαμε το απόγευμα.
Και τα δύο.
Είπε ότι δεν φεύγουν πολλοί απ' το νησί το απόγευμα.
Αυτά γίνονται το πρωί.
Σκοπεύατε να φύγετε απογευματιάτικα;
Θα ξεμείνετε, θα χάσετε την αγρυπνία.
Το Μπριζ θα επιστρέψει το πρωί;
Έτσι νομίζω. Δεν μπορώ να ξέρω, όμως.
Αλλά αν ανησυχείς, γιατρέ, καλύτερα να μιλήσεις με τον δήμαρχο.
Σίγουρα θα σε καθησυχάσει.
Είμαι σίγουρη.
Αν ήθελα να στείλω κάτι,
μπορεί να με πάει κάποιος ψαράς, έτσι;
Έχει μπόλικες βάρκες εδώ, αν μη τι άλλο.
Εσύ τις συντηρείς όλες, σωστά;
Έτσι λέω.
Όπως αυτήν που είσαι τώρα;
Ναι. Ένα φρεσκάρισμα κάνω.
Μην ξεχνάτε!
Πασχαλινή αγρυπνία.
ΑΝΑΦΟΡΑ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΣΕΡΙΦΗ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΚΡΟΚΕΤ
-Ναι. -Στερτζ.
Ναι. Γεια σου, σερίφη. Τι θέλεις;
Τίποτα. Έπεσε το ρεύμα στο παντοπωλείο.
-Ήθελα να δω αν το ξέρεις… -Είναι γενικό.
-Μπλακάουτ; -Συμβαίνει καμιά φορά.
Καμιά φορά λασκάρει κάτι μέσα στο νερό
και τα παίζει η γραμμή.
Θα περάσω απ' τον σταθμό του ρεύματος
να ρίξω μια ματιά.
-Θες παρέα; -Μπα, όχι.
Εντάξει, κράτα με ενήμερο απλώς.
Ναι, έγινε.
Πάει και το τελευταίο.
Οι βάρκες;
Κανόνισα τις μισές. Τις υπόλοιπες πριν από την αγρυπνία.
Ας αφήσουμε τον πύργο.
Να τον κλείσουμε τελευταίο.
Όταν κοιμούνται ή είναι στην εκκλησία.
Ο σερίφης είναι ήδη καχύποπτος. Με τα κινητά ίσως το παρακάνουμε.
Θα το χειριστώ εγώ.
Πάνε τα φέρι και τα φώτα.
Και ο Στερτζ φτιάχνει τα καΐκια λίγο πριν από το Σαββατοκύριακο του Πάσχα.
Αν πέσει και το δίκτυο, τότε θα έχουμε απομονωθεί τελείως.
Εντελώς.
Οι μικρότερες βάρκες; Με τα κουπιά; Τα κανό;
Μας περιβάλλει νερό για 50 χλμ. από κάθε πλευρά.
Δεν το λες κι εφικτό. Καθόλου.
Όλη η πόλη θα είναι στη λειτουργία απόψε.
Εγώ και η Σάρα όχι.
Της είπα ποτέ ξανά, πολύ πριν μάθουμε όλα αυτά.
Το εκτιμώ που με δεχτήκατε σήμερα.
Αλλά θα πάω απόψε.
-Γιατί; -Επειδή δεν ξέρω τίποτα.
Δεν ξέρω τι θα συμβεί και αν θα συμβεί.
Αυτό που ξέρω είναι ότι ο Ράιλι θυσίασε τα πάντα.
Τα πάντα.
Επειδή πίστευε ότι θα βοηθούσα.
Και τώρα πάνε τα φέρι και το ρεύμα,
και θα είναι άτομα που αγαπώ απόψε εκεί.
Που αγαπούσε κι ο Ράιλι.
Οπότε, ναι, θα πάω.
Θα είμαι εκεί.
Πότε θα προσευχηθείς;
Θα το εκτιμούσα αν το έκανες.
Εντάξει.
-Έτοιμος για ύπνο; -Έχει πασχαλινή αγρυπνία απόψε.
Είναι τα μεσάνυχτα. Θα το εκτιμούσα πολύ αν ερχόσουν μαζί μου.
Τα 'χουμε ξαναπεί, Αλί. Δεν θέλω να…
Το ξέρω, αλλά μου λένε πόσο σπουδαία θα είναι
και πόσο σημαντική.
Ο πατέρας Πολ κάνει ετοιμασίες.
Υπάρχει μια μεγάλη έκπληξη μάλλον.
Κάτι τύπου "θα μοιραστούμε ένα θαύμα".
Θαύμα;
Ναι, ξέρεις. Αν είναι άλλο ένα θαύμα,
θέλω να είσαι εκεί. Να το δεις μαζί μου.
Θα έρθεις;
-Καλό Πάσχα. -Καλό Πάσχα, δεσποινίς Κιν.
Πώς ξεκινάμε;
Μάζεψα όσα κεριά μπορούσα,
από εκείνα που δεν χρησιμοποιούμε στην εκκλησία.
Είπα να ξεκινήσουμε απ' τον δρόμο,
να κόψουμε απ' την πλατεία κι από τ' ανατολικά πάμε για την εκκλησία.
Να μας ακούσουν όλοι.
Τύπωσα τους ψαλμούς. Γουέιντ, μπορείς;
Ασφαλώς.
-Για σένα. -Ευχαριστώ.
Ντόλι.
"Ψάλτε στον Κύριο ύμνο νέο.
Ψάλτε στον Κύριο, ολόκληρη η Γη".
Ευχαριστώ. Ελάτε μαζί μας.
Καλό Πάσχα.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΑ
Αυτό είναι ένα από τα ωραιότερα θεάματα που έχω δει ποτέ.
Κάποιοι θα προσέξατε ότι φοράω χρυσό φελώνιο απόψε.
Το φορούσα την πρώτη Κυριακή,
την πρώτη μέρα της Καινής Διαθήκης.
Η Μπεβ μού το επισήμανε, βασικά,
και ρώτησε γιατί το φορούσα σε μέρα της Κοινής Εποχής.
Και αυτό που δεν μπορούσα να της πω τότε, αλλά μπορώ τώρα,
είναι ότι το διάλεξα επειδή δεν ήταν μια κοινή Κυριακή.
Ούτε στο ελάχιστο.
Και είχα λόγο να το γιορτάζω, να χαίρομαι. Ήταν ιερή μέρα.
Κι απόψε θα 'ναι διαφορετικά πάλι.
Απόψε ξεκινάει μια νέα εποχή.
Κι απόψε θα γιορτάσουμε την Ανάσταση
πιο πολύ από κάθε άλλον.
Αλλά πρώτα,
ευλογήστε με, αδέρφια, αμάρτησα.
Πάει καιρός απ' την τελευταία μου εξομολόγηση
και το έχω καθυστερήσει πολύ,
αλλά ιδού η αμαρτία μου.
Σας είπα ψέματα.
Δεν ήρθα να αντικαταστήσω τον μονσινιόρ Προύιτ.
Δεν αναρρώνει σε νοσοκομείο της ενδοχώρας. Είναι καθ' όλα υγιής.
Δέχτηκε ευλογία.
Όπως όλοι εσείς, έγινε κι εκείνος καλά,
ακέραιος, νέος, όπως κι εσείς.
Θεραπεύτηκε πολύ πριν δείτε αυτό το πρόσωπο.
Ήταν ο πρώτος, βασικά, και στέκεται ενώπιόν σας τώρα,
ζητώντας τη συγχώρεσή σας.
Μπορεί κάποιοι να το σκεφτήκατε ήδη,
στο πίσω μέρος του μυαλού σας. Ο κόσμος μάς εκπαιδεύει
ν' αγνοούμε αυτήν τη φωνή, γιατί πώς θα γίνει;
Αυτό θα ήταν αδύνατον. Μα τίποτα δεν είναι αδύνατον με τον Θεό.
Όπως έχουμε δει.
Ήμουν χαμένος και σαστισμένος, κουρασμένος και ηλικιωμένος
στον δρόμο για τη Δαμασκό, όταν ξαφνικά,
εμφανίστηκε άγγελος Κυρίου και με ευλόγησε
με τη θεραπευτική χάρη του Θεού.
Και επανήλθα, όπως όλοι σας.
Επέστρεψα κοντά σας και σας έφερα τον άγγελο του Θεού
για να μας ευλογήσει όλους. Κι έχουμε δει τα θαύματα.
Τα νέα μας σώματα.
Την ανάσταση της σάρκας, τη νέα και αιώνια ζωή.
Απόψε θα δοκιμαστούμε λίγο,
αλλά θα δοκιμαστούμε όπως ο Ιησούς.
Κι εγώ φοβήθηκα με την πλήρωση της Καινής Διαθήκης για μένα.
Φοβήθηκα όπως ο Σωτήρας μας, αλλά "όποιος μένει ενωμένος μαζί Του,
οφείλει να ζει όπως ακριβώς έζησε Εκείνος.
Μιμηθείτε τον Χριστό".
Τον ακολούθησα στην Κοιλάδα του Σκότους,
και όπως ο Κύριος, βρήκα τον θάνατο.
Ευτυχώς, ήταν σύντομος. Ένα άλμα πίστης, ένα βήμα πάνω στα ύδατα.
Αυτό μου ζήτησε μόνο. Και όπως ο Ιησούς, θα αμφισβητήσετε,
θα νιώσετε φόβο, αλλά πιστέψτε με, σας το υπόσχομαι, αδέρφια μου,
αν με ακολουθήσετε, αν μας ακολουθήσετε, αν Τον ακολουθήσετε,
θα σας προσφέρει και πάλι με τη δόξα Του
την αιώνια ζωή.
Υπάρχει ένα τίμημα για την αιώνια ζωή,
όπως υπήρχε για τον Σωτήρα μας.
Και κάθε ένας από εμάς θα έχει την ευκαιρία απόψε
να το πληρώσει.
Αλλά πρώτα…
Ξέρω ότι μετά απ' όσα έχουμε περάσει,
δεν είναι εύκολο να πιστέψετε. Γι' αυτό σας καλώ, όπως ο Ιησούς τον Θωμά,
να το δείτε με τα μάτια σας.
Στερτζ.
"Και είδα την άγια πόλη, τη νέα Ιερουσαλήμ,
να κατεβαίνει από τον ουρανό, από τον Θεό,
έτοιμη σαν τη νύφη που στολισμένη περιμένει τον άντρα της.
Και μια φωνή από τον ουρανό είπε…
ΧΗΜΙΚΟ 1080 - ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ
'Η κατοικία του Θεού είναι με τους ανθρώπους.
Θα κατοικήσει μαζί τους, κι αυτοί θ' αποτελούν τον λαό Του.
Ο ίδιος ο Θεός θα είναι μαζί τους.
Θα διώξει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους. Ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια.
Ούτε πένθος, ούτε κλάμα, ούτε πόνος θα υπάρχει πια.
Γιατί τα παλιά πέρασαν'.
Και Αυτός που καθόταν στον θρόνο είπε
'Να, όλα τα κάνω καινούργια.
Είμαι το Άλφα και το Ωμέγα, η αρχή και το τέλος.
Σ' όποιον διψάει θα δώσω να πιει
ως δωρεά από το νερό που δίνει ζωή'".
Αυτό θα είναι τρομακτικό για όλους μας, αλλά, Στερτζ, εν Χριστώ αδελφέ μου,
φοβάσαι;
Όχι, πάτερ. Δεν φοβάμαι.
Ο Θεός μαζί σου.
Είμαι κι εγώ μαζί σου.
Είμαι μαζί σου. Είμαι μαζί Του.
Μην ανησυχείς. Όλα καλά.
Μην ανησυχείτε. Είναι καλά.
Όλα καλά.
Θα τελειώσει σε λίγο.
Όλα καλά.
Όλα καλά. Πίστευε!
Πίστευε, αδελφέ μου. Πίστευε!
-Μην ανησυχείς. -Είναι εντάξει. Το ξέρω.
Θα τελειώσει σύντομα.
Σύντομα.
Πίστη!
Λίγα λεπτά μόνο. Προς στιγμήν, αλήθεια!
Το σώμα είναι νεκρό, αλλά μόνο στιγμιαία!
Το Πάσχα αφορά την ανάσταση του σώματος.
Αυτό θα μαρτυρήσουμε.
Σερίφη, σε παρακαλώ.
Θαυμάστε.
"Σ' αυτούς παρουσιάστηκε άγγελος Κυρίου. Κι εκείνοι κατατρόμαξαν".
Πίστη, αδέλφια μου.
Δεν θα ήθελα να δείτε αυτό που είδατε.
Δεν θα ζητούσα να διαλέξετε ό,τι θα διαλέξετε
χωρίς να σας δείξω τον αγγελιοφόρο του Θεού πρώτα.
Και να θυμάστε, αδέλφια μου, να πιστεύετε ότι στη Βίβλο,
όποτε αναφέρουν έναν άγγελο, όποτε εμφανίζεται άγγελος σ' εμάς,
φοβόμαστε.
"Άγγελος Κυρίου εμφανίστηκε σ' εκείνους
στάθηκε στα δεξιά του θυσιαστηρίου του θυμιάματος.
Ο Ζαχαρίας ταράχτηκε όταν τον είδε, και τον κυρίευσε φόβος".
"Σ' αυτούς παρουσιάστηκε άγγελος Κυρίου
και τους περιέβαλε θεϊκή λαμπρότητα κι εκείνοι κατατρόμαξαν.
Αλλά ο άγγελος τούς είπε 'Μην τρομάζετε! Μη φοβάστε!'"
"Έβγαλαν την πέτρα
από το μνήμα του νεκρού.
Ο Ιησούς σήκωσε τα μάτια ψηλά και είπε
'Πατέρα, σ' ευχαριστώ που εισακούσθηκα.
Σ' ευχαριστώ που με άκουσες'".
"Και κραύγασε με φωνή δυνατή! 'Λάζαρε, δεύρο έξω!'
Και ο νεκρός βγήκε έξω!
Με δεμένα τα πόδια και τα χέρια με πάνινες λωρίδες,
και το πρόσωπο τυλιγμένο με το σουδάριο, και ο Ιησούς τούς είπε
'Λύστε τον, αφήστε να περπατήσει!'"
Αδέλφια μου, είστε κοντά στη λύτρωση.
Το θαύμα είναι ήδη μέσα σας.
Το αίμα του αγγέλου ρέει ήδη στις φλέβες σας,
αλλά είναι ελλιπές.
Η τελική μεταμόρφωση δεν θα είναι δική σας,
αν δεν αφήσετε το γήινο σώμα σας να πεθάνει για να ξυπνήσει το θείο.
Μία στιγμή πίστης. Αυτό το τίμημα ζητάει ο Θεός από εμάς.
Μία στιγμή θάρρους.
Ένα μικρό βήμα έξω απ' τη βάρκα. Πάνω στα ύδατα.
Μια μικρή στιγμή δυσφορίας. Ένα μικρό προσωπικό πάθος.
Μία προσφορά, και μετά η αναγέννηση.
Ανοίξτε το μυαλό σας! Ανοίξτε την καρδιά σας!
Κι ακούστε εκείνη τη φωνή στο πίσω μέρος του μυαλού σας.
Τη φωνή που ο κόσμος θέλει να σιγάσει. Αυτήν που σας έμαθαν να αγνοείτε!
Τη φωνή του αγγέλου μας που λέει "Μην τρομάζετε".
Όχι.
-Πάμε. -Μπαμπά.
Μπαμπά! Σταμάτα!
Σερίφη, σε ικετεύω να μην το στερηθείς.
Μη στερήσεις απ' τον γιο σου την ευκαιρία να λυτρωθεί.
Εντάξει.
Κάντε όλοι πίσω!
Αλί, έλα εδώ τώρα.
Θα έρθεις μαζί μου τώρα.
Κι αν πλησιάσει κανείς τον γιο μου…
Σερίφη, κατέβασέ το. Κακώς τράβηξες το όπλο.
Κάντε πίσω!
Πώς τολμάς;
Πώς τολμάς να φέρνεις όπλο στον Οίκο του Θεού;
Ευλογημένος εσύ, τέκνο μου, που έδειξες τόσο θάρρος.
Αυτός ο νεαρός επιλέγει τον Θεό
απέναντι στην πίεση που ασκεί ο πατέρας του.
Όλοι πρέπει να 'μαστε τόσο ατρόμητοι.
Σ' ευχαριστούμε. Για τον παραδειγματισμό.
Καλώς όρισες, τέκνο.
Όχι, Αλί. Κοίταξέ με.
Όχι.
Επιλέγω τον Θεό.
Όχι!
Είμαι εδώ μαζί σου.
-Όχι! -Είμαι εδώ μαζί σου, μη φοβάσαι.
Κάτι πρέπει να κάνουμε.
-Μαμά, όχι. -Μην ανησυχείς.
-Μην το πιεις. -Μη!
Μη. Σας παρακαλώ!
-Μην το κάνετε. -Όχι!
Όχι.
Μην ανησυχείς.
Θα σε βοηθήσω, γλυκιά μου. Άκουσέ με, φοβάσαι.
-Μπαμπά, όχι. -Θα σε βοηθήσω.
Εμένα να κοιτάς. Θα το κάνουμε μαζί, εντάξει;
Μην ανησυχείς.
Πίστη.
-Λίζα! -Λίζα.
Πίστη!
Όταν τους σήκωσε πάνω σε φτερούγες αετού
και τους έφερε κοντά του…
Μαμά!
Κλείσε τις πόρτες.
Κλείσε τις πόρτες!
Δόξα τω Θεώ.
Κλείδωσέ τες!
Είναι καλά.
Θα γίνει καλά. Θα θεραπευτεί.
Είναι κι αυτό μέρος από το θαύμα του Θεού!
Το θαύμα που κάποιοι από εσάς θα καταστρέφατε!
Δεν αργεί. Δεν θα πάρει πολύ.
Αναπαυτείτε και θεραπευτείτε.
Κρατήστε τον κάτω.
Τι κάνουμε; Θα γίνει καλά;
Ασφαλώς.
Τι σ' έχει πιάσει;
Φτύνεις κατάμουτρα τέτοιο δώρο!
Πηγαίνετέ τον πίσω.
Θα χρειαστούμε τροφή σύντομα.
Στερτζ.
Στερτζ!
Κλειδώστε τις πόρτες.
Ήταν στο σχέδιό του. Είπε "Κρατήστε τις πόρτες κλειστές,
κι όταν ξυπνήσουν, βοηθήστε τους!"
Αδέλφια, αγαλλιάζετε!
-Ξυπνάει ο πρώτος απόστολος. -Αλί.
-Και θα διψάει για Κοινωνία. -Αλί.
Όλοι θα καρπωθούμε τις ευλογίες του Κυρίου!
-Μανούλα; -Λίζα.
Είμαι καλά.
Είμαι καλά. Και νιώθω…
-Μανούλα; -Ω, γλυκιά μου.
Είναι υπέροχο.
Τα κεριά, οι ψαλμωδίες τους.
Δόξα στον Ύψιστο!
Μανούλα;
-Λίζα. -Μανούλα!
Όλα καλά. Μην ανησυχείς.
-Όλα καλά. -Όχι.
Μην είσαι καχύποπτη.
Γουέιντ!
Ελάτε, πάμε!
Όχι!
-Πάμε! Ελάτε, από δω! -Μαμά!
-Φύγε! -Εντ!
Όλα θα τελειώσουν σύντομα.
Και θα ξυπνήσουν όλοι, αέναοι.
Κρύφτηκες;
Τι θα κάνεις, Έριν Γκριν;
Όπλα;
Δεν μετράνε αυτά πια.
Όχι στον νέο κόσμο. Σ' έναν κόσμο δίχως θάνατο.
Μπορείς να μου ρίξεις τώρα. Θα μείνω πέντε λεπτά πίσω…
Έχουμε πέντε λεπτά.
Δεν…
Δεν ξέρω τι έγινε.
Δεν πειράζει.
Δεν…
Άνοιξε τις πόρτες.
Ο μονσινιόρ είπε να τις κλείσουμε πριν ξυπνήσουν.
Για να τους καθοδηγήσουμε, να τους προσανατολίσουμε.
Για να μη συμβεί αυτό.
Τον αγαπώ. Πραγματικά. Μα κοίτα,
έγινε αυτό που ήταν γραφτό.
Λένε πως όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει.
Όσοι έρχονταν στην εκκλησία και κοινωνούσαν,
δεν έχουν λόγο να φοβούνται.
Όσο για τους υπόλοιπους…
θα τους αναλάβει ο Θεός.
Πίστη, μονσινιόρ.
Πίστη και θάρρος. Όπως είπατε.
Ανοίξτε τις πόρτες.
Οι πόρτες θα μείνουν ανοιχτές, όπως οι πύλες είναι πάντα ανοιχτές.
Πώς θα διαδοθεί αλλιώς το Ευαγγέλιο;
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου