‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เล่ม 6: กิจการของอัครทูต)
‪(แม่กับพ่อ)
‪(คืนแห่งการตื่นเฝ้า ‪พิธีมิสซาเที่ยงคืน - ต้อนรับ)
‪เวร
‪เอริน
‪ฉันอยากให้คุณช่วย
‪และตอนนี้คุณก็คิดว่าฉันบ้า
‪เพราะฉันเพิ่งได้ยินตัวเองพูดออกไป ‪และฉันก็คิดว่าตัวเองบ้า
‪ใช่
‪มันฟังดูบ้ามาก
‪คุณเคยได้ยินเรื่องของ…
‪อิกนาซ เซ็มเมิลไวส์ไหม
‪ไม่เคยค่ะ
‪เขาเป็นแพทย์ชาวฮังการีในยุค 1840
‪เขาต้องดูแลแผนกสูติกรรมสองแห่ง
‪แห่งหนึ่งเป็นโรงเรียนสอนที่ดีที่สุด
‪มีตั้งแต่ทำคลอดไปจนถึงการชันสูตรศพ
‪แห่งที่สองเป็นคลินิกสำหรับผู้หญิง ‪ที่ไม่มีเงินจ่ายค่ารักษา
‪หมอไม่ได้เป็นคนดูแลด้วยซ้ำ ‪แต่เป็นหมอตำแย
‪ไม่น่าแปลกใจที่คลินิกที่หนึ่ง ‪มีอัตราการตายมากกว่าอีกที่
‪ที่น่าแปลกใจคือที่ไหนต่างหาก
‪เป็นที่แรก
‪ที่เป็นโรงเรียนสอน อัตราการตายสูงมาก
‪ผู้หญิงที่คลอดตามท้องถนน ‪ยังมีโอกาสรอดชีวิตมากกว่า
‪แต่มันไม่สมเหตุสมผลเลย ‪และมันทำให้เขาประสาทเสีย
‪เขาทำการศึกษาหลายต่อหลายครั้ง ‪พยายามเต็มที่แต่ก็ไม่สำเร็จ
‪จนในที่สุด เขาก็คิดได้ว่า
‪บางทีมันอาจจะไม่มีเหตุผล ‪ที่เข้าใจได้เลยก็ได้
‪บางทีนักเรียนของเขาควรล้างมือ
‪หลังจากที่ทำการชันสูตรศพ ‪ก่อนไปทำคลอด
‪เขาเลยออกคำสั่งว่าต้องล้างมือด้วยคลอรีน
‪ทันใดนั้นเอง อัตราการตายก็ลดฮวบ
‪และชุมชนวิทยาศาสตร์ก็ทำลายเขา
‪ตอนนั้นแนวคิดโรคติดเชื้อยังไม่เป็นการยอมรับ
‪ความคิดในทิศทางนั้นถูกดูถูก เยาะเย้ย กีดกัน
‪เซ็มเมิลไวส์ถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลบ้า ‪โรงพยาบาลบ้าเลยนะ
‪โดยนักวิทยาศาสตร์คนอื่น
‪ที่จริง เขาตายที่นั่น
‪แล้วพอพวกเขาหาคนมาแทนเขา ‪ที่คลินิกพวกนั้น
‪แล้วก็กำจัดกฎล้างมือโง่ๆ ออกไป
‪อัตราการตายก็กลับมาสูงอีกครั้ง
‪ใช่ เอริน เรื่องของคุณมันบ้ามาก
‪ไหนๆ เราก็คุยกันเรื่องนี้ ‪ฉันขอบอกเรื่องบ้าๆ ให้คุณฟัง
‪ฉันหมายถึง…
‪เรื่องบ้าเล็กๆ ระหว่างเพื่อนน่ะ
‪แม่ฉันฟื้นตัวซึ่ง…
‪จะบอกว่า "ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน" คงไม่พอ
‪และฉันก็พยายามทำความเข้าใจอยู่คนเดียว
‪เพราะถ้าฉันบอกคนอื่น ‪ในชุมชนการแพทย์ในสิ่งที่ฉันเห็น
‪พวกเขาจะคิดว่าฉันบ้า
‪พวกเขาจะคิดว่าฉันประสาท
‪ฉันเลยทำการทดสอบ หลายครั้งเลย
‪หมายถึงเอาเลือดส่งไปวิเคราะห์ที่แผ่นดินใหญ่
‪แต่ฉันยังไม่ได้ส่งไปเพราะฉันเอาแต่ทำแบบนี้
‪แค่เพื่อให้ได้เห็นอีกรอบ
‪นั่นแหละความเป็นวิทยาศาสตร์
‪มันเกี่ยวข้องกับสิ่งที่สังเกตได้ ‪ทดสอบได้ ทำซ้ำได้
‪วันนี้คุณบอกฉันว่าตัวไรลี่ย์ ฟลินน์ ‪ไฟลุกไหม้เมื่อโดนแสงแดดใช่ไหม
‪ใช่แล้ว
‪ตัวเขาติดไฟเพราะแสงแดดจริงๆ ใช่ไหม
‪คุณพูดถูก เอริน นั่นมันบ้ามาก
‪นั่นมันบ้าบอคอแตก ‪เข้าขั้นกินยาแก้ประสาทหลอน
‪โคตรบ้าเลย
‪ให้ตายสิ
‪ทำอะไรในนั้นน่ะ
‪ช่วงนี้ลูกทำเครื่องจับควันดังทุกวันเลยนะ
‪ใช่ค่ะแม่
‪หนูบ้า เราทุกคนควรเข้าโรงพยาบาลบ้า
‪มงซินญอร์ คุณต้องระวังหน่อยนะคะ
‪ม่านเปิดอยู่
‪เขาตายแล้ว
‪ไม่แน่ใจว่าผมบอกได้ยังไง
‪บางทีอาจเป็นแบบเดียวกับที่ผมรู้ว่า ‪ลีซ่าจะเดินได้มั้ง
‪แบบเดียวกับที่ผมได้ยินเสียงเทวทูต
‪พระอาทิตย์ขึ้นและผมก็บอกได้
‪เขาตายแล้ว
‪- เสียใจด้วยค่ะ ‪- มันเป็นของขวัญนะ
‪เขากลับโยนมันทิ้ง
‪"เพราะค่าตอบแทนที่ได้จากบาปคือความตาย ‪แต่ของขวัญจากพระเจ้าคือชีวิตนิรันดร์
‪ในพระเยซูคริสต์ผู้นำทางของเรา" เจตจำนงเสรี
‪คุณเจ็บปวดกับการตัดสินใจของเขา ‪แล้วพระเจ้าจะทรงรู้สึกเช่นไรกับโลกนี้ล่ะ
‪อือ
‪ฉันเสียใจที่ไรลี่ย์เลือกที่จะทำแบบนั้น
‪มันทำให้คุณใจสลาย ‪แต่นั่นไม่ใช่ส่วนที่แย่ที่สุดใช่ไหม
‪บางคนที่ไม่เต็มใจ ‪แค่ทำลายโอกาสของตัวเองยังไม่พอ
‪พวกเขาต้องทำลายโอกาสของคนอื่นด้วย
‪ฉันเสียใจที่ต้องพูดแบบนี้ ‪เสียใจที่ต้องคิดแบบนี้
‪แต่โลกก็เป็นแบบนี้แหละ ‪และเราต้องฉลาดในเรื่องนี้
‪พระเจ้าตรัสว่า "เฉลียวฉลาดเหมือนงู ‪และซื่อบริสุทธิ์เหมือนนกพิราบ"
‪ใครจะรู้ว่าเขาคุยกับใครมาทั้งคืน
‪ใครจะรู้ว่าเขาทำอะไรอีกบ้าง
‪เพื่อริดทอนคนอื่นจากพรของพระเจ้า
‪ยูดาสก็เป็นส่วนหนึ่งในแผนของพระเจ้า
‪ยูดาสเป็นส่วนหนึ่งของมัน
‪กิจการของอัครสาวก
‪เมื่อเหล่าผู้ติดตามช่วงเริ่มต้น ‪ซึ่งกล้าหาญถูกส่งไปสู่โลกกว้าง
‪เหมือนแกะกลางฝูงหมาป่า ‪"ผู้ศรัทธาทุกคนมีจิตใจเป็นหนึ่งเดียว"
‪"ไม่มีใครอ้างว่าสิ่งของที่มีนั้นเป็นของตัวเอง
‪แต่พวกเขาพร้อมแบ่งปันทุกอย่างที่พวกเขามี"
‪จะมีอีกหลายคนที่เหมือนไรลี่ย์เสมอค่ะ
‪ผู้ที่พยายามเป่าหูผู้มีศรัทธา ‪ให้ต่อต้านพระเจ้าของพวกเขา
‪แต่คืนนี้
‪มาสร้างศรัทธาในโบสถ์ของเรากัน ‪แบ่งปันทุกอย่างที่เรามี
‪คืนแห่งการตื่นเฝ้า ‪เป็นคืนแห่งการชำระบาปมาตลอด
‪ไม่ใช่เหรอคะ
‪มีโรคเลือดชนิดหนึ่งที่เรียกว่า ‪เอริโทรโพเอติค โพรโตพอร์ฟีเรีย อีพีพี
‪หลายตำนานน่าจะมาจากโรคอีพีพีนี่แหละ
‪คนที่เป็นจะอ่อนไหวต่อแสงอย่างรุนแรง
‪จนถึงขั้นผิวหนังไหม้และพุพอง ‪เมื่อโดนแสงแดด และเลือดจางมาก
‪แปลว่านี่เป็นโรคเลือดเหรอ
‪ไม่ใช่แบบนี้ ไม่
‪แต่อาจจะเป็นตระกูลเดียวกัน
‪คล้ายๆ กับโรคหวัด
‪กับกาฬโรคต่อมน้ำเหลือง ‪ที่อยู่ในตระกูลเดียวกัน
‪สมมติว่าคนบนเกาะนี้กินบางอย่างเข้าไป
‪ไวรัส เอนไซม์ เซลล์ชนิดใหม่
‪ปรสิตสักอย่าง ใครจะรู้ล่ะ
‪บางอย่างที่ฟื้นฟูเซลล์ที่เสียหาย
‪มันไวต่อแสงอย่างรุนแรง ‪และทำให้เกิดภาวะโลหิตจางร้ายแรง
‪ทำให้เกิดความกระหายธาตุเหล็ก ‪ที่อยู่ในเลือด
‪ตอนแรก เจ้าสิ่งนี้ในเลือดมีปริมาณไม่มาก
‪แต่พอมีเพิ่มมากขึ้น ‪การเปลี่ยนแปลงทางร่างกายก็
‪ชัดเจนมากขึ้น
‪แม่คะ ตอนหนูวางเลือดแม่ในแสงแดด ‪ของคุณด้วย เอริน
‪เจ้าสิ่งนี้ไหม้ เหลือทิ้งไว้แค่เลือดปกติ
‪เลือดฉันเหรอ
‪เลือดของคุณด้วย
‪ฉันเอาตัวอย่างเลือดหลังจาก…
‪และฉันพนันว่า ‪ถ้าฉันตรวจเลือดของลีซ่า สการ์โบโรห์
‪หลังจากที่เธอเดินได้อีกครั้ง ‪มันก็จะเป็นเหมือนกัน
‪แต่เลือดของแม่กับคุณ ‪ส่วนใหญ่ยังเป็นเลือดปกติ
‪สร้างจากเซลล์เม็ดเลือดแดงทั่วไป
‪แต่ของไรลี่ย์ บางทีเขาคงมีมัน ‪ในกระแสเลือดมากกว่า
‪ดังนั้นพอผิวหนังเขาโดนแสงยูวี
‪เลือดที่มีเจ้าสิ่งนี้อยู่เยอะก็เลยปะทุขึ้น
‪เจ้าสิ่งนี้
‪ถ้าเรากินมันเข้าไป
‪จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราท้องอยู่
‪จะเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
‪ตามสมมติฐาน การตั้งครรภ์ ‪ถือเป็นสิ่งแปลกปลอมในร่างกายมนุษย์
‪มีหลายกระบวนการเกิดขึ้น ‪เพื่อที่จะหยุดร่างกายของคนเป็นแม่
‪จากการโจมตีตัวอ่อนในครรภ์ ‪และบางครั้ง…
‪แต่ตามสมมติฐานนะ ดูจากการที่เจ้าสิ่งนี้ ‪เปลี่ยนแปลงร่างกายอย่างรุนแรง
‪มันอาจตอบสนองต่อตัวอ่อนอย่างรุนแรงเช่นกัน
‪ลูกหยุดมันได้ไหม
‪ถ้าเลือดส่วนใหญ่ยังเป็นเลือดของเราอยู่
‪ลูกหยุดเจ้าสิ่งนี้ได้ไหม
‪หนูไม่รู้ค่ะ ไม่รู้เลย
‪หนูคิดว่าเมื่อเรากินยาพิษ เหล้า อะไรก็ตาม
‪ก่อนที่จะถึงจุดหนึ่ง ถ้าเราหยุดกิน
‪ร่างกายของเราอาจขจัดมันออกมา
‪กรองมันออก วิธีเดียวกับที่ทำกับสารอันตรายอื่นๆ ‪ถ้าได้รับไม่มากเกินไป
‪นั่นเป็นสิ่งที่หนูอยากให้เป็น
‪บอกตามตรงนะคะแม่ หนูไม่รู้จริงๆ
‪ไม่เป็นไร
‪เอาละ
‪แล้วเราจะทำยังไงต่อดี
‪ไรลี่ย์
‪ฉันพยายามนึกอยู่ว่า ‪เขาพูดอะไรตอนสุดท้าย
‪แต่ฉันจำไม่ได้หมด ไม่ได้แม่นยำนัก
‪แต่ฉันจำอย่างหนึ่งได้ขึ้นใจ
‪เขาบอกให้หนีไป
‪สวัสดีครับ
‪เอ็ด ฟลินน์ อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‪สวัสดีครับ จะว่าอะไรไหมถ้าผม…
‪ขอโทษที่ขัดจังหวะครับ
‪ไม่เป็นไรค่ะ เราแค่เตรียมพร้อมสำหรับคืนนี้
‪คุณไม่เป็นไรนะ ดอลลี่
‪ให้ช่วยอะไรครับ เอ็ด
‪จะเป็นอะไรไหมถ้าเราจะไปเดินเล่นกัน
‪สิ่งที่ผมจะพูดค่อนข้างส่วนตัวน่ะ
‪- ที่จริง… ‪- เราจะออกไปพอดีค่ะ
‪บังเอิญว่าวันนี้ต้องทำอะไรเยอะเลย
‪ตามสบายค่ะ
‪- ดอลลี่ ‪- เอ็ด
‪เวด
‪- เอ็ด ‪- สเติร์จ
‪พระเจ้าคุ้มครองค่ะ เอ็ด
‪เจอกันคืนนี้
‪- ขอโทษที่ขัดจังหวะนะครับ ‪- ไม่เป็นไร
‪ผมไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี ‪เพราะงั้นจะพูดเลยแล้วกัน
‪ลูกชายผม คุณให้เขาเขียนจดหมายใช่ไหม
‪- เพื่อไถ่โทษน่ะ ‪- ใช่ครับ
‪ใช่ เป็นส่วนหนึ่งของการฟื้นตัวน่ะ ‪การไถ่โทษ เราพยายามทำเรื่องนั้นอยู่
‪คือ…
‪ผมคิดว่าเขาไม่ปกติ
‪มันไม่น่าแปลก ‪สำหรับคุณ ผม หรือคนอื่น แต่…
‪เขาเขียนจดหมาย
‪ถึงผม ถึงแม่ของเขา
‪ผมอ่านของผมก่อน ‪และมันทำให้ไม่สบายใจเลย
‪จากนั้นผมก็อ่านของแอนนี่และของเธอ…
‪เขาไม่ปกติแน่ๆ
‪เรื่องพวกนี้ มัน…
‪บ้ามาก เป็นอาการหลอน
‪และผมไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน ‪ไม่รู้ว่าจะไปหาเขาที่ไหน
‪ไม่รู้จะไปตรงไหน ผมไปหานายอำเภอไม่ได้
‪ถ้าเขาไม่ปกติและผมโทรแจ้งตำรวจ
‪แล้วเขาถูกจับเข้าคุกอีก ‪เขาต้องกลับไปอยู่จุดเดิม
‪และเป็นเพราะผมที่ทำให้เขาติดคุก…
‪คุณใช้เวลากับเขา
‪ผมเลยคิดว่าผมน่าจะถามคุณ
‪ผมคิดว่า…
‪ผมคิดว่าเขาอาจทำร้ายตัวเอง
‪จดหมายพวกนี้ดูเป็นจดหมายบอกลามากกว่า
‪และผมต้องถามคุณเรื่องนี้เพราะ
‪ไม่ว่าเขาจะจิตหลอนขนาดไหน ‪เขาเขียนถึงคุณด้วย
‪เขาพูดเรื่องบ้าบอเกี่ยวกับคุณ
‪ผมเสียใจด้วยนะ เอ็ด
‪ครับ คำตอบคือใช่
‪ไรลี่ย์ไม่ปกติ ไม่เลย
‪โอเค
‪ไม่เอาน่า เอ็ด ผมไม่อยากทำให้คุณรู้สึกแบบนั้น
‪ช่วยเชื่อผมได้ไหม
‪ผมไม่เคยเข้าใจเขาเลย
‪บางครั้งมันเหมือนเราพูดคนละภาษา
‪ผมทำดีที่สุดแล้ว
‪เราไม่รู้หรอก เอ็ด เรา…
‪เขาอาจจะกลับไปดื่ม
‪เขาอาจจะนั่งเฟอร์รีไปแผ่นดินใหญ่
‪เขาอาจแค่มีปัญหา ‪อย่าคิดถึงเรื่องที่แย่ที่สุดสิ
‪ที่จริง คิดเรื่องที่ดีที่สุดไว้
‪นั่นคือสิ่งที่พระเจ้าสอนเรา ‪เรื่องความเป็นพ่อแม่
‪ทำตามที่พระองค์ทำ
‪คุณรักลูกชายคุณ ‪เหมือนอย่างที่พระเจ้ารักเรา คิดสิ่งที่ดีที่สุดสิ
‪คุณอยาก… คุณอยากให้ผมเอาจดหมายไป
‪เพื่อดูว่ามันมีเบาะแสอะไรไหม
‪ครับ ผมกะจะให้คุณอยู่แล้ว
‪มีฉบับหนึ่งเขียนถึงมงซินญอร์พรูอิตต์
‪ผมไม่ได้เปิดฉบับนั้น
‪ผมไม่อยากให้เขากลุ้มใจ
‪ถ้าเขาจำไรลี่ย์ได้นะ
‪เขาจำได้
‪ผมคิดว่าคุณคงรู้ดีที่สุด ‪ว่าเราควรส่งจดหมายให้เขาไหม
‪จากเด็กผู้ช่วยพิธีถึงบาทหลวงของเขา ‪ผมคิดว่าบางที… ไม่รู้สิ
‪ผมไม่รู้
‪(จำไว้ว่าเราคือธุลี ‪และสุดท้ายก็จะกลับคืนสู่ธุลี)
‪เอริน
‪เธอ…
‪- เป็นยังไงบ้าง ‪- ฉัน…
‪ฉันหวังว่าบางทีคุณ เอ็ด กับวอร์เร็นจะ…
‪ฉันจะไปแผ่นดินใหญ่เย็นนี้ จะนั่งเรือเบลล์ไปน่ะ
‪ฉันหวังว่าคุณจะไปกับฉัน
‪ที่รัก นั่นมัน…
‪เป็นคำชวนที่แปลกมากเลย
‪ไม่ได้หรอก คืนนี้เรามีพิธีมิสซาใหญ่ ‪คืนแห่งการตื่นเฝ้า
‪แล้วทำไมเราถึง…
‪เธอสบายดีนะ
‪เราพร้อมช่วยเธอทุกอย่างนะ ‪เราอยู่ตรงนี้ เราอยู่…
‪ที่จริง กลับกัน ฉันสงสัยว่า
‪เธอจะช่วยฉันได้ไหม
‪ฉัน…
‪พูดง่ายๆ ก็คือ…
‪ฉันเป็นห่วงไรลี่ย์
‪และบางทีถ้าเธอบอกเขา
‪ว่าเขาต้องกลับบ้าน
‪ฉันไม่อยากยุ่มย่ามเรื่องของเขาหรอกนะ
‪แต่นี่มันหลายวันแล้ว
‪บางทีเธออาจพาเขากลับบ้านคืนนี้ได้
‪เราจะได้กินมื้อค่ำกันก่อนไปพิธีมิสซา
‪ไรลี่ย์ตายแล้วค่ะ
‪เขาตายแล้ว
‪ฉันเสียใจจริงๆ ค่ะ
‪แต่เขาตายแล้ว
‪เขาบอกฉันว่าถ้าฉันทำได้ ‪เขาอยากให้ครอบครัวเขาปลอดภัย
‪- เขาอยากให้คุณหนีไป ‪- หยุดนะ
‪- ฉันเสียใจค่ะ ‪- หยุดพูดเถอะ
‪เราพยายามมาตลอด ‪ครอบครัวของเรา เราพยายามมาตลอด
‪ที่จะคอยช่วยเหลือเธอ ‪และเราก็เป็นแบบนั้นเสมอ
‪- ทำไมเธอถึงพูดอะไรแบบนั้น ‪- ฉันเสียใจค่ะ
‪ทำไมถึงพูดอะไรแบบนั้น
‪นี่มันไม่ตลกนะ
‪เป็นบ้าอะไรของเธอ
‪- คุณนายฟลินน์… ‪- ไปให้พ้น
‪- อะไรนะ ‪- ฉันรู้ค่ะ
‪ฉันจะไปแผ่นดินใหญ่บ่ายนี้
‪ฉันจะเอาตัวอย่าง
‪ไปให้เพื่อนร่วมงาน ‪เพื่อยืนยันคำวินิจฉัยของฉัน
‪แล้วฉันก็จะกลับมาที่นี่
‪พร้อมความช่วยเหลือ
‪คุณกำลังบอกว่ามีโรคติดต่อที่ถูกนำมาแพร่อย่างจงใจ
‪ที่โบสถ์เซนต์แพทริค
‪ฉันกำลังบอกว่านี่คือสิ่งที่ฉันสงสัย ‪ถึงแม้ว่ามันจะฟัง…
‪- คุณจะขอให้ผมทำอะไรกันแน่ ‪- ฉันจะขอให้คุณช่วยตรวจสอบ
‪ตรวจสอบอะไร
‪ตรวจสอบโบสถ์เซนต์แพทริคเหรอ
‪และเพื่อให้เข้าใจชัดเจน
‪ทั้งหมดเป็นเพราะ ‪ส่วนหนึ่งของเลือดแม่คุณถูกทำลายใช่ไหม
‪- ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ‪- งั้นเหรอ
‪คุณรู้จริงเหรอ
‪ผมเคยบอกไหมว่าทำไมถึงย้ายมาที่นี่
‪ไม่นะ ฉันว่าคุณไม่เคยบอก
‪ผมไม่ได้บอกใครเลย พอมาคิดดูดีๆ
‪เหมือนไม่มีใครเคยถามเลย
‪ผมอายุ 21 ตอนเกิดเหตุ ‪ก่อการร้าย 11 กันยายน
‪ผมดูข่าวทางทีวีในหอและร้องไห้
‪ตอนผมเด็กๆ ผมไม่เคร่งศาสนาเลย
‪แต่วันนั้นผมไปมัสยิด ‪เพราะพวกเขาเปิดรับบริจาคเลือด
‪และมีคนเข้าแถวยาวมาก
‪ผมอยากช่วย
‪ผมอยากปกป้องประเทศนี้
‪ผมเลยย้ายไปนิวยอร์ก ‪และสมัครเป็นตำรวจนิวยอร์กซิตี
‪เพื่อนผมบางคนไม่ค่อยพอใจนัก
‪พวกเขาบอกว่า "ตำรวจนิวยอร์กเกลียดพวกเรา" ‪แต่ผมตอบไปว่า "ไม่ พวกนายคิดผิด
‪ฉันจะทำให้พวกเขาเห็นว่า ‪ไม่จำเป็นต้องกลัวพวกเรา
‪ฉันจะทำให้พวกเขาเห็นตัวตนเรา"
‪ผมทำงานหนักจนได้เลื่อนขั้น
‪จากตำรวจจราจร แปลและถอดความเครื่องดักฟัง ‪จากนั้นก็หน่วยปราบปราม
‪ผมแต่งงาน อาลีเกิด ‪แล้วผมก็ได้เลื่อนขั้นอีก เป็นสารวัตร
‪หน่วยราชการลับเพื่อปราบปรามผู้ก่อการร้าย
‪ผมช่วยเอฟบีไอสู้กับผู้ก่อการร้าย
‪เราจับกุมพวกเขาด้วยเรื่องเล็กน้อย ‪กัญชา เขียนใบสั่งรถที่จอดผิดที่
‪แล้วก็กดดันพวกเขาอย่างหนัก ‪ถ้าพวกเขาเป็นมุสลิม
‪"เราจะยกฟ้อง คอยช่วยนาย
‪นายไปที่มัสยิดแล้วก็ฟัง"
‪ผมนึกว่าเราควรจะต่อสู้กับผู้ก่อการร้าย
‪ไม่ใช่ให้พวกนักเรียนขี้ยาในควีนส์ ‪มาสืบเรื่องคนอเมริกัน
‪ผมเลยร้องเรียน
‪อย่างสุภาพ แค่ครั้งเดียว
‪ทุกอย่างเปลี่ยนไปเลย
‪ผมถูกตำรวจคนอื่นคอยตามส่อง
‪พวกเขามีแฟ้มประวัติผมด้วยนะ
‪และไม่ใช่แค่ผมนะ หลังจากเกิด ‪เหตุการณ์ 11 กันยายน
‪เจ้าหน้าที่มุสลิมได้รับการเลื่อนขั้นเร็วมาก ‪โดยเฉพาะถ้าเรารู้ภาษา
‪อย่างความรู้ด้านภาษา ด้านวัฒนธรรม
‪เราเป็นที่ต้องการมากเลยนะ
‪แต่พวกเขาเริ่มฉุกคิด
‪เรื่องที่พวกเราหลายคนในกรมตำรวจ ‪ได้เลื่อนขั้นจนมีตำแหน่งใหญ่โต
‪ถ้าเกิดนั่นเป็นแผนของเรามาตลอดล่ะ
‪ถ้าเกิดเราเป็นผู้บุกรุกล่ะ
‪ถ้าเกิดเราเป็นไส้ศึกล่ะ
‪ถ้าเกิดเราเป็นสายลับสองหน้าล่ะ ‪แล้วพวกเขาก็ลนลาน
‪จู่ๆ หน่วยกิจการภายในก็เล่นงานเรา ‪เราถูกติดตาม
‪เราถูกบันทึก ประชาชนทั่วไปก็โดน ‪มีคนไปสอดส่องที่มัสยิด คาเฟ่
‪แล้วจู่ๆ ผมก็ถูกปลดจากตำแหน่งสารวัตร ‪และกลับมาเป็นตำรวจธรรมดา
‪ทำงานกะกลางคืน ตรวจตราท้องถนน
‪ผมรู้ตัวมากขึ้นเรื่อยๆ ว่า ‪พวกเขาไม่เชื่อใจผมแล้ว
‪ผมปล่อยผ่าน
‪เชิดหน้าเข้าไว้
‪ศักดิ์ศรี
‪ศักดิ์ศรีเป็นคำที่ภรรยาผมใช้
‪"แสดงศักดิ์ศรีให้พวกเขาเห็น"
‪แล้วเธอก็พบว่าตัวเองเป็นมะเร็ง
‪ศักดิ์ศรีของเธอถูกขโมยไปอย่างรวดเร็ว
‪จากนั้นเธอก็เสียชีวิต
‪และผมไม่…
‪อาลีกับผมพยายามหนีมาให้ไกลที่สุด ‪และผมก็มาเจองานนี้
‪เกาะเล็กๆ แห่งนี้
‪ช่างเงียบเหงา แทบไม่มีอะไรเลย
‪ไม่มีการเลือกตั้ง ไม่มีเจ้าหน้าที่ ‪แค่ห้องเล็กๆ หลังร้านขายของ
‪กับพวกชาวประมง ‪ที่ไม่มีเรื่องการก่อเหตุโดยเจตนา
‪มาเกือบศตวรรษ และผมขอมาประจำที่นี่
‪นั่นละศักดิ์ศรี
‪อาลีเบื่อที่นี่มาก
‪แต่เขาก็ปลอดภัย
‪และผมยังคิดว่าผมอาจช่วยโลก ‪ให้ดีขึ้นได้บ้างเล็กน้อย
‪บางทีที่นี่อาจเป็นที่ที่เราทำให้ดีขึ้นได้
‪ไม่ใช่ในเมืองใหญ่ แต่ในหมู่บ้านเล็กๆ นี้
‪ชนะใจสมาคมครูผู้ปกครอง ‪ถือเป็นชัยชนะของอิสลาม
‪ผมจึงไม่คุกคาม
‪ไม่เปิดเผยมากไป ไม่ล้ำเส้น หรือก้าวก่ายใคร
‪ผมไม่พกปืนด้วยซ้ำ
‪แต่…
‪เบเวอร์ลี่ คีนกับอีกสองสามคนก็ยัง
‪มองผมเหมือนผมเป็นไอ้อุซามะห์ บิน ลาดิน
‪แล้วคุณอยากให้ผม
‪ตรวจสอบโบสถ์เซนต์แพทริคเนี่ยนะ
‪ไม่รู้ว่าจะช่วยไหมนะ
‪แต่ฉันอยากให้ตัวเองคิดผิดมากๆ เลย
‪เตือนตัวเองด้วยว่าถ้ายังยืนกรานเรื่องนี้
‪คุณกำลังอ้างอิงจากข้อมูลของไรลี่ย์ ฟลินน์
‪ไม่น่าใช่คนที่น่าเชื่อถือที่สุดบนเกาะ
‪คุณไม่พกปืนจริงๆ เหรอ
‪ไม่จำเป็นนี่
‪เรือเบลล์ไปไหน
‪ปกติมันไม่ค่อยมาสายเท่าไหร่นะ
‪ตั้งแต่แม่อยู่มา
‪มีอะไรให้ช่วยไหมครับ
‪- รอเรือเบลล์อยู่น่ะ ‪- วันนี้ไม่มาหรอก
‪นายกเทศมนตรีส่งมันไปซ่อมน่ะ
‪มีบางส่วนต้องเปลี่ยน
‪ทั้งเรือเบลล์กับเรือบรีซ ‪เราส่งไปซ่อมเมื่อตอนบ่ายนี้เอง
‪ทั้งสองลำเลย
‪เขาคิดว่าช่วงบ่าย ‪ไม่ค่อยมีคนออกจากเกาะอยู่แล้ว
‪ส่วนใหญ่ออกช่วงเช้า
‪พวกคุณกะจะออกจากเกาะบ่ายนี้เหรอ
‪เดี๋ยวก็กลับมาไม่ได้หรอก ‪พลาดพิธีด้วย
‪เรือบรีซจะกลับมาตอนเช้าใช่ไหม
‪คิดว่านะ แต่ก็พูดยาก
‪แต่ถ้าคุณกังวลนะ หมอ ‪ผมแนะนำให้ไปคุยกับนายกเทศมนตรี
‪ผมมั่นใจว่าเขาจะช่วยให้คุณสบายใจได้
‪นั่นสินะ
‪ถ้าฉันอยากส่งของไปแผ่นดินใหญ่
‪ฉันขอให้ชาวประมงพาไปได้ตลอดใช่ไหม
‪เกาะนี้มีเรือเยอะอยู่แล้ว
‪คุณเป็นคนซ่อมบำรุงทุกลำ ใช่ไหม
‪ประมาณนั้นครับ
‪เหมือนเรือที่คุณอยู่ตอนนี้
‪ครับ แค่ซ่อมแซมอะไรนิดหน่อย
‪นี่ อย่าลืมนะ
‪คืนแห่งการตื่นเฝ้า
‪(ภาคส่วนนายอำเภอเกาะคร็อกเก็ตต์ ‪รายงานคนหาย)
‪- ครับ ‪- สเติร์จ
‪อ้าว ไง นายอำเภอ มีอะไรครับ
‪เปล่าหรอก ที่ร้านขายของไฟดับน่ะ
‪- ผมแค่อยากเช็กว่าคุณรู้… ‪- เกรงว่าจะดับทั้งเกาะเลยครับ
‪- อะไร ไฟตกเหรอ ‪- เกิดเป็นครั้งคราวน่ะ
‪บางครั้งก็เกิดจากสายไฟใต้น้ำหลุด
‪แล้วทำให้สายหลักมีปัญหา
‪เอางี้นะ ผมจะแวะไปโรงไฟฟ้า
‪แล้วเช็กดูให้
‪- อยากให้ไปเป็นเพื่อนไหม ‪- ไม่ต้องหรอก
‪โอเค คอยแจ้งผมด้วยนะ
‪ได้เลยครับ
‪นั่นอันสุดท้ายแล้ว
‪แล้วเรือล่ะ
‪จัดการไปครึ่งหนึ่งแล้ว ‪ที่เหลือจะทำก่อนเริ่มพิธี
‪อย่าเพิ่งตัดสายโทรศัพท์
‪เก็บไว้ทำสุดท้ายก็ได้
‪ตอนที่ชาวบ้านหลับหรือไม่ก็อยู่ในโบสถ์
‪นายอำเภอเริ่มสงสัยแล้ว ‪ถ้าตัดสายโทรศัพท์อาจยิ่งทำให้รู้ตัว
‪ผมจะจัดการเอง
‪ทั้งเรือเฟอร์รีกับไฟฟ้า
‪ส่วนสเติร์จก็ซ่อมเรือประมง ‪ตอนเย็นในวันอีสเตอร์
‪และถ้าโทรศัพท์ใช้ไม่ได้ ‪เราก็จะถูกตัดขาดอย่างสิ้นเชิง
‪ทุกทางเลย
‪แล้วพวกเรือลำเล็กๆ ล่ะ เรือพาย เรือแคนู
‪เรามีมหาสมุทรล้อมรอบ ‪ในระยะทาง 48 กิโลเมตร
‪คงไม่ใช่ทางเลือกที่ดี ไม่เชิงน่ะ
‪คืนนี้ทั้งเมืองจะเข้าร่วมพิธีมิสซา
‪ฉันกับซาร่าห์ไม่ไปแน่
‪ฉันบอกเขาว่าห้ามไปอีก ‪ตั้งแต่ก่อนที่เราจะรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว
‪ฉันขอบคุณจริงๆ ที่ให้อยู่ด้วยในวันนี้
‪แต่คืนนี้ฉันจะไป
‪- จะไปทำไม ‪- เพราะฉันไม่รู้อะไรเลย
‪ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪ถ้าจะมีอะไรเกิดขึ้นนะ
‪ที่ฉันรู้คือไรลี่ย์เสียสละทุกอย่าง
‪ทุกอย่างเลย
‪เพราะเขาคิดว่าฉันจะช่วยได้
‪และตอนนี้เฟอร์รีก็ไม่อยู่ ไฟฟ้าก็ถูกตัด
‪และคืนนี้จะมีคนที่ฉันรักไปที่นั่น
‪ที่ไรลี่ย์รัก
‪ใช่ ฉันจะไปที่นั่น
‪ฉันจะไปค่ะ
‪พ่อคิดถึงตอนลูกสวดภาวนา
‪จะมีความหมายกับพ่อมาก ‪ถ้าลูกร่วมสวดด้วย
‪ครับ
‪- พร้อมเข้านอนแล้วเหรอ ‪- คืนนี้เป็นคืนแห่งการตื่นเฝ้า
‪พิธีจัดตอนเที่ยงคืน มันจะมีความหมายกับผมมาก ‪ถ้าพ่อไปกับผม
‪เราคุยกันเรื่องนี้แล้ว อาลี พ่อไม่อยาก…
‪ผมรู้ แต่พวกเขาเอาแต่บอกผมว่า ‪พิธีมิสซานี้เป็นเรื่องใหญ่
‪และสำคัญมากแค่ไหน
‪อูเกอร์บอกว่าบาทหลวงพอลเตรียมการทั้งวัน
‪เห็นว่าจะมีเซอร์ไพรส์ใหญ่
‪เขาบอกว่าคืนนี้เกี่ยวกับการแบ่งปันปาฏิหาริย์
‪ปาฏิหาริย์เหรอ
‪ครับ ถ้ามีจริงอะนะ ‪ถ้ามันคือปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์อีกอัน
‪ผมอยากให้พ่ออยู่ที่นั่นด้วย จะได้เห็นด้วยกัน
‪พ่อจะมาไหมครับ
‪- สุขสันต์วันอีสเตอร์ ‪- สุขสันต์วันอีสเตอร์ คุณคีน
‪อยากเริ่มยังไงดีคะ
‪ฉันรวบรวมเทียนมาให้มากสุดเท่าที่จะหาได้
‪เทียนที่เราไม่ได้ใช้ที่โบสถ์น่ะนะ
‪ฉันว่าเราจะเริ่มเดินไปตามถนน
‪แล้วตัดผ่านจัตุรัสแถวฝั่งตะวันออก ‪แล้วก็เดินไปที่โบสถ์
‪ให้ผู้คนได้ยินเรา
‪ฉันเอาแผ่นเพลงสวดมาด้วย เวด ช่วยหน่อยสิ
‪ได้สิครับ
‪- ของลูก ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ดอลลี่
‪"จงร้องเพลงบทใหม่ถวายพระเจ้า
‪ทั่วทั้งแผ่นดินจงร้องเพลงถวายพระเจ้า"
‪ขอบคุณ มาร่วมกับเรานะ
‪สุขสันต์วันอีสเตอร์
‪(ไม่มีสัญญาณ)
‪สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เป็น ‪หนึ่งในสิ่งที่งดงามที่สุดที่ผมเคยเห็น
‪พวกคุณบางคนอาจสังเกตว่า ‪คืนนี้ผมใส่เสื้อคลุมพิธีสีทอง
‪ที่จริงผมเคยใส่มันแล้วในวันอาทิตย์แรก
‪วันแรกของพันธสัญญาใหม่
‪อันที่จริง เบฟทักผมเรื่องนั้นนะ
‪ถามว่าทำไมผมถึงใส่ในช่วงเทศกาลธรรมดา
‪และสิ่งที่ตอนนั้นผมบอกเธอไม่ได้ ‪แต่ตอนนี้บอกพวกคุณได้
‪ก็คือผมเลือกใส่มัน ‪เพราะมันไม่ใช่วันอาทิตย์ธรรมดา
‪ไม่ธรรมดาเลยสักนิด
‪และผมมีเหตุผลที่จะเฉลิมฉลองและยินดี ‪เพราะมันเป็นวันศักดิ์สิทธิ์
‪และคืนนี้ก็จะแตกต่างเช่นกัน
‪คืนนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของยุคใหม่
‪และคืนนี้เราควรจะเฉลิมฉลอง ‪ให้กับการฟื้นคืนชีพ
‪และเราจะเฉลิมฉลองยิ่งกว่าใครทั้งหมด
‪แต่ก่อนอื่น
‪โปรดอวยพรให้ผมด้วย พี่น้องทั้งหลาย ‪เพราะผมได้ทำบาป
‪มันผ่านมานานแล้ว ‪ตั้งแต่ผมสารภาพบาปครั้งสุดท้าย
‪และมันก็เลยมานานเกินไป
‪แต่นี่คือบาปของผม
‪ผมโกหกพวกคุณทุกคน
‪ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อมาแทนมงซินญอร์พรูอิตต์
‪เขาไม่ได้พักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล ‪บนแผ่นดินใหญ่ เขาแข็งแรงดี
‪เขาได้รับพร
‪เช่นเดียวกับที่พวกคุณได้รับพร ‪เขาถูกทำให้แข็งแรง
‪กลับมาสมบูรณ์ กลับมาหนุ่มขึ้น เหมือนพวกคุณ
‪เขาหายดีก่อนที่คุณจะเห็นใบหน้านี้ด้วยซ้ำ
‪ที่จริง เขาเป็นคนแรก ‪และตอนนี้เขายืนอยู่ต่อหน้าพวกคุณ
‪ขอร้องให้พวกคุณให้อภัย
‪พวกคุณบางคนอาจแอบเอะใจ
‪อยู่ลึกๆ ในใจ ใจที่ถูกโลกหล่อหลอม
‪จนทำให้เพิกเฉยต่อเสียงนั้น ‪เพราะมันจะเป็นไปได้ยังไง
‪นั่นคงจะเป็นไปไม่ได้ ‪แต่กับพระเจ้า ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
‪อย่างที่เราได้เห็น
‪ผมหลงทางและสับสน เหนื่อยและชรา
‪บนถนนไปสู่ดามัสกัส แต่แล้วทันใดนั้น
‪เทวทูตของพระเจ้า ‪ก็ปรากฏกายต่อหน้าผมและประทาน
‪พรเยียวยาของพระเจ้าให้ผม
‪แล้วผมก็กลับมาแข็งแรง ‪อย่างที่เกิดกับพวกคุณทุกคน
‪ผมกลับมาหาพวกคุณและผมได้พา ‪เทวทูตของพระเจ้ามากับผมด้วย
‪เพื่อเขาจะได้ให้พรเราทุกคน ‪และเราก็ได้เห็นปาฏิหาริย์แล้ว
‪ร่างกายใหม่ของเรา
‪การชุบชีวิตร่างกาย ชีวิตใหม่ชั่วนิรันดร์
‪คืนนี้เราจะถูกทดสอบเพียงเล็กน้อย
‪แต่เราจะถูกทดสอบ ‪เช่นเดียวกับที่เกิดกับพระเยซู
‪ผมกลัวตอนที่พันธสัญญาใหม่เติมเต็มผม
‪กลัวแบบเดียวกับที่พระเยซูกลัว ‪แต่ "เขาผู้กล่าวว่าจะยึดตามพระองค์
‪ก็ควรจะดำเนินชีวิตเช่นพระองค์
‪เอาพระคริสต์เป็นแบบอย่าง"
‪ผมตามเขาไปในหุบเขาแห่งความมืดมิด
‪และเช่นเดียวกับพระเป็นเจ้า ‪ผมอดทนกับความตาย
‪โชคดีที่มันสั้น ก้าวกระโดดแห่งศรัทธา ‪บททดสอบแห่งศรัทธา
‪นั่นคือสิ่งที่พระองค์ขอจากผม ‪และเช่นเดียวกับพระเยซู คุณจะคลางแคลงใจ
‪คุณจะรู้สึกกลัว แต่เชื่อผมเถอะ ‪ผมสัญญา พี่น้องทั้งหลาย
‪ถ้าคุณเชื่อฟังผม เชื่อฟังเรา เชื่อฟังพระองค์
‪พระองค์จะชุบชีวิตคุณอีกครั้ง ‪ด้วยพระสิริของพระองค์
‪สู่ชีวิตอมตะ
‪แต่มันมีค่าตอบแทนสำหรับชีวิตชั่วนิรันดร์
‪เช่นเดียวกับที่เกิดกับพระเยซู
‪และคืนนี้พวกเราแต่ละคนจะมีโอกาส
‪ที่จะจ่ายค่าตอบแทนนั้น
‪แต่ก่อนอื่น…
‪ผมรู้ว่าหลังจากทุกอย่างที่เราเผชิญมาด้วยกัน
‪มันไม่ง่ายเลยที่จะเชื่อ ‪ผมจึงเชิญคุณเช่นเดียวกับที่พระเยซูเชิญโทมัส
‪มาดูด้วยตาตัวเอง
‪สเติร์จ
‪"ข้าพเจ้า ยอร์นได้เห็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งใหม่ ‪นครเยรูซาเลมใหม่
‪ลอยลงมาจากพระเจ้าและจากสวรรค์
‪เตรียมพร้อมเหมือนอย่างเจ้าสาว ‪ที่แต่งตัวไว้สำหรับสามี
‪ข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังจากสวรรค์ว่า…"
‪(สารฆ่าหนู 1080 - อันตรายถึงตาย)
‪"จงดู ที่ประทับของพระเจ้าอยู่กับมนุษย์แล้ว
‪และพระองค์จะประทับกับพวกเขา ‪พวกเขาจะเป็นชนชาติของพระองค์
‪พระเจ้าเองจะสถิตกับพวกเขา ‪และจะทรงเป็นพระเจ้าของพวกเขา
‪พระองค์จะเช็ดน้ำตาทุกหยด ‪จากตาของพวกเขา และความตายจะไม่มีอีกแล้ว
‪ความเศร้าโศก การร้องไห้ ‪ความเจ็บปวดจะไม่มีอีกแล้ว
‪เพราะยุคเดิมนั้นหายไปแล้ว
‪แล้วพระองค์ที่ประทับบนพระที่นั่งตรัสว่า
‪'จงดู เราสร้างทุกสิ่งใหม่
‪เราคืออัลฟาและโอเมกา ‪จุดเริ่มต้นและจุดจบ
‪ใครที่กระหาย เราจะให้เขาดื่มน้ำ
‪จากบ่อน้ำพุแห่งชีวิตเป็นของขวัญ'"
‪นี่จะน่ากลัวสำหรับเราทุกคน ‪แต่สเติร์จ พี่น้องในพระคริสต์
‪คุณกลัวหรือไม่
‪ไม่ครับ คุณพ่อ ไม่เลย
‪พระเจ้าสถิตกับคุณ
‪ผมอยู่กับคุณ
‪ผมอยู่กับคุณ ผมอยู่กับเขา
‪ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
‪ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ
‪ไม่เป็นไร เขาไม่เป็นไร
‪ไม่เป็นไร
‪เดี๋ยวก็จบแล้ว
‪ไม่เป็นไร
‪ไม่เป็นไร จงมีศรัทธา
‪จงมีศรัทธา น้องชาย จงมีศรัทธา
‪- ไม่เป็นไร ‪- ไม่เป็นไรจ้ะ แม่รู้
‪- อีกเดี๋ยวก็จบแล้ว ‪- ไม่เป็นไรนะ
‪ในไม่ช้า
‪จงศรัทธา
‪แค่ไม่กี่นาที แค่อึดใจเดียวเท่านั้น
‪ร่างกายตายไป แค่ชั่วขณะหนึ่ง
‪การฟื้นคืนชีพของร่างกาย ‪คือความหมายของวันอีสเตอร์
‪นั่นคือสิ่งที่เราจะได้เห็น
‪นายอำเภอ ได้โปรด
‪ดูสิ
‪"ทันใดนั้น เทวทูตของพระเจ้า ‪ก็ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา และพวกเขากลัว"
‪จงศรัทธา พี่น้องทั้งหลาย
‪ผมคงไม่บังคับให้คุณเห็นสิ่งที่คุณได้เห็น
‪ผมคงไม่ขอให้คุณเลือกในสิ่งที่คุณอาจเลือก
‪โดยไม่แสดงให้คุณเห็นผู้ส่งสารของพระเจ้าก่อน
‪พี่น้องทั้งหลาย จำไว้ว่า ‪จงมีศรัทธาอย่างที่เขียนไว้ในคัมภีร์ไบเบิล
‪ทุกครั้งที่พูดถึงเทวทูต ‪เวลาเทวทูตปรากฏต่อหน้ามนุษย์เช่นเรา
‪เราต่างกลัว
‪"มีทูตสวรรค์ของพระเจ้ามาปรากฏต่อหน้า
‪ทางด้านขวาของแท่นเผาเครื่องหอม
‪และเมื่อเศคาริยาห์เห็นเข้าก็ตกใจกลัว ‪กลัวเหลือเกิน"
‪"ในตอนนั้น มีทูตสวรรค์ของพระเจ้า ‪ปรากฏต่อหน้า
‪แล้วแสงแห่งพระเจ้าก็แผ่รอบตัวพวกเขา ‪พวกเขากลัวมาก
‪ทูตสวรรค์จึงเอ่ย 'ไม่ต้องกลัว อย่ากลัวเลย'"
‪"แล้วพวกเขาก็ได้เลื่อนหิน
‪ออกจากจุดที่ร่างคนตายนอนอยู่
‪พระเยซูทรงแหงนพระพักตร์ขึ้นมองแล้วตรัสว่า
‪'ข้าแต่พระบิดา ข้าขอบพระคุณพระองค์ ‪ที่รับฟังข้า พระองค์รับฟังข้า
‪ขอบพระคุณที่รับฟังข้า'"
‪"แล้วพระองค์ก็เปล่งเสียงตรัสว่า ‪'ลาซารัสเอ๋ย จงออกมาเถิด'
‪แล้วผู้ตายก็ออกมา
‪มีผ้าพันศพพันมือและเท้า
‪และที่หน้าก็มีผ้าพันอยู่ด้วย ‪พระเยซูตรัสกับพวกเขาว่า
‪'จงแก้แล้วปล่อยเขาไปเถิด'"
‪พี่น้องทั้งหลาย พวกคุณใกล้จะพ้นบาปแล้ว
‪ปาฏิหาริย์อยู่ในตัวคุณแล้ว
‪โลหิตของเทวทูตอยู่ในเส้นเลือดคุณแล้ว
‪แต่มันยังไม่สมบูรณ์
‪การเปลี่ยนแปลงครั้งสุดท้ายจะไม่ใช่ของคุณ
‪จนกว่าคุณจะปล่อยให้ร่างกายทางโลกตายไป ‪เพื่อให้ร่างกายศักดิ์สิทธิ์ตื่นขึ้นมา
‪ขอแค่มีศรัทธา ‪นั่นคือค่าตอบแทนที่พระเจ้าขอ
‪ขอแค่มีความกล้า
‪ขอแค่เชื่อมั่นและลงมือกระทำ
‪มันจะไม่สบายอยู่ชั่วขณะ ‪จะทรมานอยู่ชั่วขณะ
‪ของขวัญถูกนำมาให้แล้ว ‪จากนั้นเราจะเกิดใหม่
‪จงเปิดใจ จงเปิดหัวใจ
‪รับฟังเสียงนั้น เสียงที่อยู่ลึกๆ ในใจ
‪เสียงที่โลกพยายามกลบ ‪พยายามสอนให้คุณเพิกเฉย
‪เสียงของเทวทูตที่บอกว่า "จงอย่ากลัว"
‪ไม่
‪- ไปเถอะ ‪- พ่อ
‪พ่อ หยุดนะ
‪นายอำเภอ ผมขอร้อง อย่าตัดโอกาสตัวเองเลย
‪อย่าตัดโอกาสแห่งการพ้นบาป ‪ของลูกชายของคุณ
‪โอเค
‪- ทุกคนถอยไป ‪- นี่
‪อาลี มานี่เดี๋ยวนี้เลย
‪ลูกต้องไปกับพ่อเดี๋ยวนี้
‪และถ้าพวกคุณคนไหน ‪เข้าไปใกล้ลูกชายผมละก็
‪นี่ นายอำเภอ วางปืนเถอะ ‪ไม่จำเป็นต้องกวาดปืนไปมาเลย
‪ถอยไป
‪กล้าดียังไง
‪กล้าดียังไงถึงเอาปืนเข้ามา ‪ในบ้านของพระเจ้า
‪ขออวยพรนะลูก ‪ที่เป็นตัวอย่างของความกล้าหาญ
‪พ่อหนุ่มคนนี้เลือกพระเจ้า
‪ถึงแม้ว่าต้องผิดใจกับพ่อของเขาเอง
‪เราทุกคนก็ไม่ควรกลัว
‪ขอบคุณที่ทำตัวเป็นเยี่ยงอย่าง
‪ยินดีต้อนรับ ลูก
‪ไม่นะ อาลี นี่ มองพ่อสิ
‪ไม่นะ
‪ผมเลือกพระเจ้า
‪ไม่นะ
‪ฉันอยู่กับเธอ ฉันอยู่กับเธอ
‪- ไม่ ‪- ฉันอยู่กับเธอ ไม่เป็นไรนะ
‪เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‪- แม่ ไม่นะ ไม่ ‪- ไม่เป็นไรนะ
‪- อย่าดื่มนะ ‪- อย่า
‪อย่า ได้โปรด
‪- คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น ‪- ไม่นะ
‪ไม่
‪ไม่เป็นไรจ้ะ
‪พ่อช่วยลูกได้นะ ลูกรัก ฟังพ่อนะ ‪ลูกกลัว เดี๋ยวพ่อช่วยเอง
‪- พ่อคะ เดี๋ยว ไม่ ‪- พ่อช่วยเอง
‪มองพ่อสิ เราจะทำพร้อมกัน โอเคนะ
‪ไม่เป็นไร
‪ศรัทธา
‪- ลีซ่า ‪- ลีซ่า
‪จงศรัทธา
‪เมื่อพระองค์ชูพวกเขาขึ้นด้วยปีกอินทรี
‪และนำพวกเขามาหาพระองค์
‪แม่
‪ปิดประตู
‪ปิดประตูสิ
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪ล็อกประตู
‪เขาไม่เป็นไร
‪เขาจะไม่เป็นไร เขาจะเยียวยา
‪นี่เป็นส่วนหนึ่งในปาฏิหาริย์ของพระเจ้า
‪ปาฏิหาริย์ของพระองค์ ‪ที่พวกคุณบางคนทำลาย
‪อีกไม่นานหรอกค่ะ อีกไม่นาน
‪พักซะแล้วคุณจะหายดี
‪จับเขาไว้
‪เราจะทำยังไงดี เขาจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม
‪แน่นอนสิ
‪เป็นบ้าอะไรของคุณ
‪ถ่มถุยของขวัญล้ำค่าเช่นนี้
‪พาตัวนายอำเภอออกไปทางด้านหลัง
‪อีกเดี๋ยวเราจะต้องการอาหาร
‪สเติร์จ
‪ล็อกประตูไว้นะ
‪เขาวางแผนเรื่องนั้นไว้แล้ว ‪เขาบอกว่า "ปิดประตูไว้
‪และพอพวกเขาฟื้น ให้ช่วยพวกเขา"
‪พี่น้องทั้งหลาย จงยินดี
‪- สาวกคนแรกฟื้นแล้ว ‪- อาลี
‪- และพวกเขาจะกระหายโลหิตพิธี ‪- อาลี นี่
‪เราทุกคนจะได้รับพรจากพระเจ้า
‪- แม่คะ ‪- ลีซ่า
‪แม่ไม่เป็นไรจ้ะ ลูกรัก
‪แม่ไม่เป็นไร และแม่รู้สึก…
‪- แม่คะ ‪- โอ้ ลูกรัก
‪มันวิเศษมาก
‪เทียน สว่างไสวมาก
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪แม่คะ
‪- ลีซ่า ‪- แม่
‪ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
‪- ไม่เป็นไร ‪- ไม่
‪อย่าหวาดระแวง
‪เวด
‪เร็วเข้า ไปเร็ว
‪ไม่นะ
‪- ไปกัน เร็วเข้า ทางนี้ ‪- แม่คะ
‪- หนีไป ‪- เอ็ด
‪เดี๋ยวทุกอย่างก็จบแล้ว
‪และพวกเขาจะตื่นขึ้น เป็นอมตะ
‪คุณมาซ่อนเหรอ
‪จะทำอะไร เอริน กรีน
‪ปืนเหรอ
‪ของพวกนั้นไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว
‪ไม่ใช่ในโลกใหม่ โลกที่ไม่มีความตาย
‪คุณจะยิงฉันตอนนี้ก็ได้ ‪มันจะแปลว่าฉันช้าไปห้านาที…
‪เรามีเวลาห้านาที
‪ผมไม่…
‪ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ไม่เป็นไร
‪ผมไม่…
‪ไปเปิดประตู
‪มงซินญอร์บอกว่าเราควรปิดประตู ‪ก่อนพวกเขาฟื้น
‪เราจะได้แนะนำพวกเขา สอนพวกเขา เพื่อ…
‪เพื่อไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
‪ฉันรักเขา จริงๆ นะ แต่ดูสิ
‪ยังไงมันก็เกิดขึ้นแล้วตามที่ควรจะเป็น
‪อย่างที่คนพูดกัน "ถึงเราจะวางแผนไว้อย่างไร ‪พระเจ้าก็มีแผนของพระองค์"
‪คนที่มาโบสถ์และร่วมพิธีศีลมหาสนิท
‪พวกเขาไม่จำเป็นต้องกลัวคืนนี้เลย
‪ส่วนพวกที่เหลือ…
‪ปล่อยให้พระเจ้าจัดการพวกเขา
‪จงศรัทธา มงซินญอร์
‪จงศรัทธาและกล้า อย่างที่คุณพูด
‪เปิดประตูได้
‪ประตูเปิดค้างไว้ ‪เช่นเดียวกับประตูสวรรค์ที่เปิดเสมอ
‪ไม่งั้นพระวรสารจะเผยแพร่ยังไง
‪คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ