‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เล่ม 7: วิวรณ์)
‪มันทำร้ายคุณหรือเปล่า
‪ค่ะ
‪ไม่นะ
‪พวกเขาลากคนออกมาจากบ้าน
‪- เราต้องไปจากที่นี่ ‪- เราจะไปไหนล่ะ
‪ไปเอาตัวลูกชายผมที่โบสถ์ ‪เขายังอยู่ที่โบสถ์
‪- พวกนั้นทำอะไรเขา ‪- เอ็ดดี้…
‪- เกิดอะไรขึ้นกับพ่อ ‪- พวกนั้นทำอะไร
‪- ฉันไม่รู้ ‪- คุณบอกว่าคุณศึกษาเจ้าสิ่งนี้
‪บอกว่าคุณมีตัวอย่าง
‪- เปล่านะ ฉันไม่รู้ ‪- เงียบก่อน เงียบ
‪มือถือใครมีสัญญาณบ้าง
‪ไม่มี พวกเขาคงพังหอสัญญาณ
‪แล้วก็ไม่ให้เฟอร์รีมาที่เกาะ
‪สเติร์จทำอะไรสักอย่างกับเรือ ‪วันนี้เราเห็นเขา
‪เรือ โทรศัพท์ ไฟฟ้า ‪พวกเขาตัดทางหนีเราทุกทางเลย
‪- เรือ ‪- ผมมีเรือแคนูอยู่แถวอัปพาร์ดส์
‪ผมคิดว่าคงพาทุกคนไปแผ่นดินใหญ่ไม่ได้
‪แต่อย่างน้อยก็ออกจากเกาะนี้ได้
‪พ่อแม่หนู… อยู่ข้างนอกนั่น ‪พวกเขาต้องมากับเราใช่ไหม
‪พาพวกเขาไปหาหมอ พอมีที่อยู่
‪- บนเรือประมง มีที่เหลือเฟือ ‪- นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง
‪เธอไม่ได้หมายถึงการไปจากเกาะ
‪เพราะพวกเขาจะมาตามล่าเรา อย่างที่เบฟบอก
‪พวกเขาถึงได้ไม่จมเรือ
‪แค่ดึงสายไฟฟ้าบนเรือออก ‪เพราะพวกเขาต้องการเรือ
‪เพื่อหลังจากนี้พวกเขาจะได้ไปจากเกาะ
‪ซาร่าห์ คุณบอกว่ามันติดต่อได้
‪ถ้าแค่คนเดียว ‪แค่คนใดคนหนึ่งไปถึงแผ่นดินใหญ่สำเร็จ…
‪นี่จะช่วยอะไรได้
‪ของพวกนี้จะช่วยอะไรได้ ปืนกับมีดน่ะ
‪เดี๋ยวพวกเขาก็ฟื้น
‪เธอก็เห็นนี่ พวกเขา… นี่ไม่ช่วยหรอก
‪ไม่ช่วยเลย
‪อาจจะไม่
‪มันอาจจะซื้อเวลาสักนิดให้เรา
‪อีกสองสามนาทีที่จะมีชีวิตรอด
‪และไม่กี่นาทีนี่แหละอาจสำคัญ
‪อาจจะไม่กี่วินาที
‪ฉันไม่เคยเข้าใจเลย
‪เราทุกคนบอกว่าสวรรค์มีอยู่จริง
‪มันกำลังรอเราอยู่
‪แต่เรากลับดิ้นรน ต่อสู้ และขอร้อง
‪เพื่อสองสามนาทีในช่วงวาระสุดท้าย
‪ไม่กี่นาที
‪นี่ไม่ใช่เรื่องของเราอีกแล้ว
‪มันเป็นเรื่องของคนอื่นบนโลกนี้
‪การตายเพื่อคนที่เราไม่เคยพบ
‪ไม่มีรักไหนยิ่งใหญ่กว่านั้นแล้ว
‪เหมือนที่คัมภีร์ไบเบิลกล่าวไว้ไง
‪ก่อนอื่นเลย เราต้องพาพวกเธอไปที่ปลอดภัย
‪- ไม่ เราช่วยได้ ‪- ไม่
‪- อย่าเลยนะ
‪ถ้าเกิดเราไปที่ชายหาด ‪เดินเลาะชายฝั่งไปอัปพาร์ดส์
‪แล้วเธอเอาเรือแคนูพายออก…
‪อีกครั้ง
‪เอริน กรีน
‪ฉันอยากคุยเรื่องของเราให้จบ
‪- เธออาจไม่… ‪- เธออยู่ในนั้น
‪ไม่นะ
‪เธอไปเถอะ พาเด็กๆ ไปที่ปลอดภัย
‪ฉันอยากคุยกับเบฟ
‪แม่ฮะ
‪- แม่รักลูกนะ ‪- แม่
‪- มากๆ เลย ‪- แม่
‪ไปสิ
‪ฉันไม่ได้มีปัญหากับคุณ แอนนี่ ฟลินน์
‪ฉันแค่อยากคุยกับเอริน กรีน
‪และซาร่าห์ กันนิ่ง
‪อาจจะนายอำเภอผู้ก่อการร้ายด้วย ‪ถ้าเขาอยู่กับพวกนั้นนะ
‪ใช่ พวกเขาอยู่ในนั้น
‪- เด็กสองคนด้วย ‪- เด็กๆ จะไม่เป็นไรค่ะ
‪พวกเขาได้รับการช่วยเหลือแล้ว
‪คุณคงไม่คิดว่าฉันจะปล่อย ‪ให้เด็กๆ เป็นอันตรายใช่ไหม
‪เอามีดมาทำไมน่ะ แอนนี่ ‪อย่าบอกนะว่าจะเอามาฆ่าเรา
‪- เราผ่านเรื่องนั้นมาแล้ว ‪- เปล่า
‪เบฟ ฉันอยากให้คุณฟังฉัน
‪เพราะตลอดชีวิตของคุณ ‪ฉันคิดว่าคุณต้องฟังเรื่องนี้
‪คุณไม่ใช่คนดี
‪แหม
‪ไม่ค่อยน่าฟังเลยนะ
‪พระเจ้าไม่ได้รักคุณมากกว่าคนอื่น
‪คุณไม่ใช่ฮีโร่
‪และที่แน่ๆ คุณไม่ใช่เหยื่อ
‪เป็นฉันจะไม่สอนคนอื่นนะ แอนนี่ ฟลินน์
‪นอกจากคุณจะย้อนดูตัวเองเสียก่อน
‪ฉันไม่ชอบพูดเรื่องไม่ดีของคนตายนะ ‪แต่ถ้าไรลี่ย์ ฟลินน์
‪คนขี้เมาและฆาตกร
‪คือหลักฐานแสดงคุณภาพของการเลี้ยงดู…
‪ใช่
‪ทุกส่วนของเขาเลย
‪พระเจ้ารักเขา
‪มากพอๆ กับที่พระองค์รักคุณ เบฟ
‪ทำไมนั่นถึงทำให้คุณไม่พอใจนักล่ะ
‪แค่ความคิดที่ว่า ‪พระเจ้ารักทุกคนมากพอๆ กับที่รักคุณ
‪เธอถ่วงเวลา ไปดูด้านหลัง
‪ให้ตายสิ
‪ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวคุณก็หายดี แอนนี่
‪มองฉันสิ เดี๋ยวคุณจะฟื้นขึ้นมาใหม่
‪คุณจะ…
‪นกกระจอก
‪ในคัมภีร์ไบเบิลบอกว่า ‪"ไม่มีนกกระจอกใดที่ร่วงลงสู่พื้น
‪ไม่มีเลยสักตัวที่พระเจ้าไม่ล่วงรู้ ‪พระองค์รู้การดับของทุกสิ่ง"
‪สมัยหนุ่มๆ ผมไปอเมริกาใต้เพื่อทำภารกิจ
‪และผมยืนอยู่ใต้
‪น้ำตกมหึมานี้
‪ขนาดของมัน น้ำหนักของมัน…
‪เสียงกึกก้องของมันกลบทุกเสียงในป่า
‪เสียงของนก ทุกเสียงเลย แล้วพอผมแก่ขึ้น
‪ผมคิดถึงความตาย ‪มีความตายเกิดขึ้นกี่ครั้งในทุกๆ วินาที…
‪ผู้คน สัตว์ นกกระจอก
‪ถ้าน้ำทุกหยดของน้ำตกนั่นคือความตาย
‪ผมคิดว่า "นั่นต้องเป็นสิ่งที่พระเจ้ารู้สึก"
‪ทุกชั่วขณะของทุกชั่วโมง ทุกวัน ‪มีความตายล้นหลาม
‪เสียงดังสนั่น พระองค์จะสามารถได้ยิน
‪เสียงกระซิบภาวนาของผม ‪ท่ามกลางเสียงกึกก้องของความตายได้ยังไง
‪ตอนผมเห็นสิ่งที่ผมได้รับ ผมก็คิดว่า
‪"นี่แหละจุดจบของเรื่องนั้น ‪จุดจบของเสียงกึกก้อง"
‪ไม่มีความตายอีกแล้ว
‪แต่เอาจริงๆ ไม่มีประโยชน์ที่จะทำเช่นนั้นแล้ว
‪มันเป็นเพราะคุณ
‪เพราะคุณกับซาร่าห์ ผมถึงได้ทำ
‪ผมถึงได้ใส่เจ้าสิ่งนั้นลงในหีบ
‪ติดสินบน โกหก และลักลอบเอามันกลับมาที่นี่
‪นั่นแหละเหตุผล ผมไม่อยากให้คุณตาย
‪แน่นอนว่าพวกเขาที่เหลือด้วย แต่ ไม่…
‪ผมไม่อยากให้คุณกับซาร่าห์…
‪ทั้งชีวิตของเราเสียเปล่าไป
‪ได้แต่จ้องมองคุณจากที่โบสถ์
‪กลัวเกินกว่าที่จะไปอยู่กับคุณ
‪กลัวเกินกว่าที่จะบอกความจริง ‪กับลูกสาวของเรา
‪และผมไม่เคยรู้สึกว่ามันคือบาป ‪นั่นแหละประเด็น
‪คุณเองก็ไม่รู้สึกว่ามันคือบาป ‪ลูกสาวของเรา เธอไม่ใช่บาป
‪เธอไม่ใช่ความผิดพลาด
‪ไม่ใช่เลย
‪เราจะทำอะไรได้ล่ะ
‪จอห์น
‪- สมัยนั้นมันไม่เหมือนกัน ‪- คือ…
‪ผมเคยบอกตัวเอง… ผมอยากบอกตัวเอง…
‪ในคืนที่ยากลำบากตอนคุณอยู่ใกล้ๆ
‪นอนข้างผู้ชายที่คุณคู่ควร ที่คุณ…
‪ที่คุณ…
‪ถ้าคุณแค่มาถามผม ผมก็คงเลิกเป็นบาทหลวง
‪และหนีไปกับคุณ
‪ผมจะหนีไปกับคุณที่ไหนก็ได้บนโลกนี้
‪ฉันจะไม่มีวันทำแบบนั้นหรอก จอห์น
‪ไม่ทำกับคุณ หรือกับลูก
‪และกับเขาด้วย ไม่ใช่หลังจากสงคราม
‪ฉันจะไม่ทำลายสี่ชีวิต
‪แต่ตอนนี้มันจบแล้ว จอห์น
‪เราตัดสินใจไปแล้ว
‪เราใช้ชีวิตของตัวเอง
‪ลูกเติบโตและเราก็เหินห่างกัน ‪และนั่นคือสิ่งที่ควรจะเป็น
‪มันควรจะจบ
‪ใช่ แต่โอกาสอีกครั้งล่ะ
‪ตอนนี้เราสามารถเป็นครอบครัวได้แล้ว
‪จะมีปาฏิหาริย์ไหนวิเศษไปกว่านี้ล่ะ
‪รักษา… รักษาคนตาบอดก็วิเศษ
‪หรือแหวกทะเลก็ใช้ได้
‪แต่โอกาสที่สอง
‪นั่นแหละปาฏิหาริย์ที่แท้จริง
‪ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที
‪สามีฉัน ช่วยฉันด้วย
‪- เงียบๆ ‪- ช่วยด้วยๆ
‪- เราต้องไปเดี๋ยวนี้ ‪- ใครก็ได้ช่วยด้วย
‪- ไง ฟลินน์ ‪- ช่วยฉันที ได้โปรด
‪พวกนายกลิ่นหอมจัง
‪แบบกลิ่นเย้ายวนมาก
‪ถอยไป
‪ไอ้คนนอกคอก
‪ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย
‪ช่วยด้วย
‪- ลีซ่า ‪- พ่อคะ
‪พ่อคะ
‪หนีเร็ว
‪ไป วิ่ง
‪หนีไป
‪ทำไมเธอถึงทำแบบนั้น
‪ไม่สำคัญหรอก
‪เราต้องดับไฟ
‪ไม่รู้สิ
‪ถ้ามันลามไปใหญ่โต มันอาจ…
‪ไหม้ทั้งเกาะนะ ลมแรงแบบนี้ไฟติดดีมากเลย
‪ทั้งเกาะอาจมอดไหม้ ‪จนไม่เหลืออะไรเหมือนปี 1984
‪ไม่ทั้งเกาะหรอก ไหม้แค่ฝั่งตะวันตกไม่ทำให้
‪ไหม้ทั้งเกาะหรอก และถึงจะเป็นเช่นนั้น…
‪โบสถ์ไม่ไหม้ในปี 1984 นะ
‪บทวิวรณ์
‪"ทูตสวรรค์องค์แรกเป่าแตร แล้วลูกเห็บและไฟ
‪ปนเลือดก็ถูกส่งลงมาสู่พื้นดิน
‪หนึ่งในสามของโลกถูกเผาวอด ‪และหนึ่งในสามของต้นไม้ก็มอดไหม้
‪หญ้าสีเขียวก็ไหม้จนหมดสิ้น"
‪"สำหรับผู้ที่ขลาดเขลา ไร้ศรัทธา
‪จิตสกปรก ฆาตกร ‪ผู้ผิดประเวณี ผู้บูชาพ่อมดหมอผี
‪พวกนอกศาสนา และผู้ที่กล่าวเท็จ ‪ที่ของคนเหล่านี้คือทะเลซึ่งลุกไหม้
‪ด้วยไฟและกำมะถัน ซึ่งเป็นการตายครั้งที่สอง" ‪ปล่อยให้มันไหม้ไป
‪ปล่อยให้ทุกอย่างไหม้เป็นจุณ
‪น้ำท่วมโลกรูปแบบใหม่
‪ไฟท่วมโลก ‪และโบสถ์เซนต์แพทริคจะเป็นเรือโนอาห์
‪ประชาชนเกาะคร็อกเก็ตต์ ประชาชนคนดี
‪พวกเขารู้ว่าต้องไปที่ไหนยามมีพายุ
‪หยิบนั่นขึ้นมา ไปกับฉัน
‪จะมีประโยชน์อะไร
‪ไม่กี่นาทีไง
‪เผื่อมีเรือที่ต้องใช้เครื่องยนต์น่ะ
‪เรือเร็วอะไรแบบนั้น
‪เราจะไม่เป็นไร
‪คิดว่าเราจะรอดไหม
‪นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง ‪ฉันหมายถึงไม่ว่าจะยังไง
‪เราก็จะไม่เป็นไร
‪โอเค
‪(ร้านขายของเกาะคร็อกเก็ตต์)
‪มีแต่เลือดฉันน่ะ
‪เหมือนกัน นี่ก็เลือดผม
‪พวกเขา… สิ่งที่พวกเขาทำกับคนอื่น
‪แต่คุณไม่ได้ทำ
‪- ไม่ ผมไม่ได้ทำ ‪- คุณไม่ทำอยู่แล้ว
‪แต่ฉันรู้สึกถึงมันได้ เอ็ด
‪- ฉันเจ็บท้อง ‪- ผมรู้
‪ฉันรู้สึกถึงมัน
‪ฉันจะกลายเป็นสัตว์ที่ไม่ยับยั้งชั่งใจเหรอ
‪ตอนที่ผมเห็นพวกเขาที่โบสถ์
‪ผมนึกว่าเป็นสิ่งที่พวกเขาคุมตัวเองไม่ได้
‪เป็นสิ่งที่ห้ามใจตัวเองไม่ได้จริงๆ
‪แต่ไม่ใช่เลย แอนนี่
‪ผมเองก็รู้สึก
‪ผมเองก็หิวโหย
‪แต่ผมไม่ได้ทำ ไม่เลย
‪ไม่ว่าสิ่งนี้คืออะไร
‪มันไม่ได้เปลี่ยนตัวตนของเรา
‪พวกเขากำลังเผาเกาะ
‪ทำไมพวกเขาทำแบบนั้น ไม่สมเหตุสมผลเลย
‪ฉันหวังว่าเด็กๆ จะไปถึงเรือแล้ว
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪เราจะไม่มีทางรู้ได้ ใช่ไหม
‪คงงั้น
‪พวกเขาไปถึงแหละ
‪ฉันจะคิดแบบนั้น
‪ลีซ่า
‪ลีซ่า ลูกรัก นี่พ่อเอง
‪ถ้าลูกได้ยินพ่อ ตามเสียงพ่อนะ ลีซ่า ได้โปรด
‪ลีซ่า
‪ลีซ่า ลูกรัก
‪- ลีซ่า ลูกรัก ‪- ลีซ่า ลูกรัก ได้โปรด
‪ไม่เป็นไรนะ ลูกออกมาได้
‪หยุดนะ หยุด
‪ลีซ่า สการ์โบโรห์
‪พ่อเธอเป็นห่วงแทบแย่
‪ลีซ่า
‪บอกคนอื่นด้วยว่า ‪ใครที่ไม่อยู่ในศูนย์สันทนาการก่อนพระอาทิตย์ขึ้น
‪จะไม่รอด
‪ไปเผาบ้านร้าง รถพ่วง ทั้งหมดเลย เผาให้หมด
‪เดี๋ยวจะเช้าแล้ว
‪คุณฟื้นแล้ว
‪ดีใจจัง
‪คุณก็ด้วย
‪มงซินญอร์ คุณจิตใจเข้มแข็งกว่าฉัน
‪แต่ถ้าคุณให้อภัยคนที่บุกรุก ‪พระผู้เป็นเจ้าก็จะให้อภัยคุณ
‪ฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสินใครหรอก
‪แต่ก็นะ
‪- คุณปล่อยพวกเขาออกไป ‪- แน่นอนสิคะ
‪มาสิ ฉันจะให้คุณดูอะไรหน่อย
‪"พระองค์ได้กวาดล้างสิ่งมีชีวิตทั้งปวงบนโลก
‪ไม่ว่าคน สัตว์น้อยใหญ่ สัตว์เลื้อยคลาน ‪และนกบนฟ้าจนสูญหายหมดสิ้น
‪เหลือแค่เพียงเรือโนอาห์เท่านั้น"
‪โบสถ์เซนต์แพทริคไม่ใช่แค่โบสถ์ ‪มงซินญอร์ มันคือเรือโนอาห์
‪ฉันจัดเตียงผ้าใบไว้ในศูนย์สันทนาการ ‪สำหรับพวกที่ถูกเลือก
‪เราจะพาไปที่เรือของเรา ‪พาหนะของเรา และจากนั้น
‪อย่างที่คุณพูด ดุจแกะท่ามกลางฝูงหมาป่า
‪เราจะกระจายคำสอน
‪ใครจะเป็นคนตัดสินว่าใครถูกเลือกล่ะ
‪เราไง คุณกับฉัน
‪- แล้วจะเกิดอะไรกับพวกที่เหลือ ‪- ฉันก็ไม่รู้ค่ะ
‪เรื่องนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉัน
‪เป็นเรื่องของพวกเขากับพระเจ้าไม่ใช่เหรอ
‪ไม่ใช่
‪อะไรนะคะ
‪ไม่ เราเข้าใจผิดแล้ว
‪- อย่าเหลวไหลน่า ‪- ไม่ เบเวอร์ลี่ ดูพวกเขาสิ
‪- เราคือฝูงหมาป่า ‪- ไม่
‪ไม่นะ ขอที คุณจะคิดแบบนี้ไม่ได้ ‪ไม่ได้นะ มงซินญอร์
‪ผมคิดผิด เราคิดผิด เราทำผิด ‪และเรื่องนี้ต้องหยุด
‪พวกเขาต้องการผู้นำ
‪ดูพวกเขาสิ พวกเขาหลงทาง ‪เมื่อไม่มีผู้นำ ไม่มีผู้ชี้นำ
‪คนคนนั้นต้องเป็นคุณ มงซินญอร์ ‪ต้องเป็นคุณสิ เป็นคุณมาตลอด
‪ไม่ ไม่ใช่ผม ‪นั่นแหละเรื่องของการเป็นบาทหลวง
‪มันไม่ควรเป็นเรื่องของผม ‪มันควรเป็นเรื่องของพระเจ้า
‪งั้นคงไม่ใช่คุณอีกแล้ว
‪พระองค์บอกเราเรื่องนั้นใช่ไหม
‪พระเยซู พระองค์เตือนเรา ‪ไม่ให้เชื่อธรรมาจารย์ บาทหลวง
‪ในมัทธิว "และอย่าเรียกผู้ใดในโลกว่า 'บิดา'
‪เพราะเจ้ามีบิดาเพียงหนึ่งเดียว ‪และพระองค์สถิตในสรวงสวรรค์
‪วิบัติแก่เจ้า เหล่าธรรมาจารย์ ‪พวกฟาริสี หน้าไหว้หลังหลอก"
‪คนหน้าซื่อใจคด
‪แต่คุณ มงซินญอร์
‪มงซินญอร์พรูอิตต์ คุณต้องเป็นเช่นนั้นเหรอ
‪ฉันว่าคุณความดีจะไม่ใช่คุณความดี ‪ถ้าคุณไม่ต้องเสียอะไรเลย
‪และมันจะเป็นแบบนี้เสมอ คุณจะ…
‪คุณจะเป็นบททดสอบศรัทธาสุดท้าย ‪ที่ยากที่สุดของฉันเสมอ คุณนั่นแหละ
‪"หลบไปให้พ้นทาง
‪เจ้าเป็นหินให้เราสะดุด
‪เพราะเจ้าไม่ได้คิดตามหลักของพระเจ้า ‪แต่คิดอย่างมนุษย์"
‪"กะหรี่แห่งบาบิโลน
‪มารดาแห่งโสเภณี และสิ่งเลวทรามของโลก"
‪หวังว่าคุณสองคนจะมีความสุข ‪ตอนพระอาทิตย์ขึ้นนะ
‪- มีอะไร ‪- เปล่า
‪เราพร้อมสำหรับพวกเขาแล้ว ‪ให้พวกเขารอข้างนอกสักครู่
‪เราต้องนับจำนวนก่อน
‪จะได้รู้ว่าพรุ่งนี้ต้องใช้เรือกี่ลำ
‪พวกนั้นเผาเรือหมดแล้ว
‪อะไรนะ
‪พวกนั้นเผาเรือ
‪นั่นไม่สำคัญหรอก
‪เวดจะโทรเรียกเฟอร์รี ‪เขาจะโทรเรียกให้กลับมาเมื่อถึงเวลา
‪พวกนั้นนี่ใครกัน
‪หนูรักแม่นะ หนูรักพ่อนะ
‪พระเจ้า โปรดให้พวกเขาปลอดภัย
‪และดูแลพวกเขาด้วย
‪สื่อใจบอกพวกเขาด้วย ‪พวกเขาจะได้ไม่เป็นห่วง
‪พระเจ้า โปรดประทานความสงบแก่พ่อแม่หนู
‪เอเมน
‪แม่ฉัน
‪พ่อฉัน
‪กับพี่ชายฉัน
‪พวกเขาตายแล้วใช่ไหม
‪ใช่
‪ฉันคงจะ…
‪ถ้าฉันรู้ว่ามื้อค่ำวันนั้นจะเป็นมื้อสุดท้าย
‪- ฉันคงจะทำตัวดีๆ ‪- พวกเขารู้
‪พวกเขารู้
‪อ้าว ใครอีกล่ะทีนี้
‪นั่นฮาวเวิร์ดเหรอ
‪ฮาวเวิร์ด ฮ็อบส์
‪ดูสภาพคุณสิ คงเจอมาหนักเลยนะ
‪น่าสงสารจริง
‪ฉันว่าฉันไม่เคยเห็นคุณ ‪มาพิธีมิสซาสักครั้งเลยนะ
‪แต่คืนนี้คุณกลับได้พรด้วย
‪ถูกชุบชีวิต
‪จะเรียกว่าถูกล้างบาปก็ได้ คุณด้วยเหรอ
‪คืนนี้ผมฆ่าจูลี่ของผม
‪คุณฆ่าภรรยาตัวเองเหรอ
‪ลูกๆ ผมด้วย ผมฆ่าลูกตัวเอง
‪ฉันไม่อยากบอกคุณเลย ‪แต่คุณชุบชีวิตพวกเขาได้นะ
‪เหมือนที่สเติร์จชุบชีวิตคุณ
‪ซึ่งเป็นสิ่งที่เราคุยกันแล้วว่า ‪ให้ทำเฉพาะบางคน
‪ไม่เป็นไร แต่ใช่ คุณช่วยพวกเขาได้
‪ที่จริง มันจะง่ายมาก ถ้าคุณเป็นคนมีศรัทธา
‪ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‪จุดจบไง คุณฮ็อบส์
‪จุดจบของทุกอย่าง
‪และตลอดเวลาที่คุณตัดสินใจไม่บูชาพระเจ้า
‪ตลอดเวลาที่คุณหันหลังให้พระเจ้า
‪เครื่องมือแห่งการไถ่บาปของคุณอยู่ตรงนั้นเสมอ
‪ประตูเปิดอยู่เสมอ แต่คุณไม่…
‪คุณแค่ไม่มา
‪ดังนั้น ใช่ ในช่วงเวลาที่สำคัญ คุณจึงไม่รู้
‪พวกเขาอยู่กับพระเจ้าแล้ว
‪สบายใจเถอะ
‪ฉันขอให้คุณพบความสงบ ‪และพระเมตตาของพระเจ้า
‪ฉันเกรงว่าจะให้เขาเข้าไปไม่ได้
‪ผมช่วยเขาไว้นะเบฟ
‪เขาดีกับผมเสมอเลย
‪ขอโทษนะ ฮาวอี้ ผมขอโทษ
‪ผมคิดว่าบางที
‪คุณอาจไปเดินเล่น
‪แถวชายฝั่ง คุณชอบทะเลนี่
‪ผมรู้ว่าคุณชอบ บางที…
‪คุณอาจไปนั่งมองพระอาทิตย์ขึ้น
‪พระเจ้าจะอยู่กับคุณ ฮาวอี้ ผมสัญญา
‪นี่มันโหดร้ายมาก
‪นี่
‪พาเขาเข้าข้างใน
‪ตามมาเลย ลูก
‪โบสถ์เซนต์แพทริคยินดีต้อนรับคุณ
‪ยินดีต้อนรับทุกคนเลย
‪ต้องต้อนรับทุกคน ‪ไม่เช่นนั้นนี่จะไม่ใช่บ้านของพระเจ้า
‪ดีแล้ว
‪คุณออกไปด้านหลังผ่านโถงทางเข้า ‪มุ่งหน้าไปที่ทะเล
‪ก็กะจะทำแบบนั้นอยู่แล้ว
‪พระเจ้า พ่อภูมิใจในตัวลูกมาก
‪พ่อเสียใจที่เราไม่เคยบอกลูก ‪แม่ของลูกกับพ่อ แต่พ่อ…
‪พ่อรักลูกมากนะ
‪และพ่อก็ภูมิใจในตัวลูกมาก
‪พ่อแค่หวังว่าเราจะได้รู้จักกันมากกว่านี้
‪เช่นกันค่ะ
‪ออกไปด้านหลัง พ่อจะจัดการ…
‪เธอจะ…
‪จอห์น
‪ลูกรัก ลูกจ๋า พระเจ้าช่วย ไม่นะ
‪ไม่นะ ซาร่าห์
‪มองแม่สิ ไม่นะ ซาร่าห์ ลูกรัก
‪จอห์น
‪ไม่เป็นไร ดื่มซะ
‪ไม่เป็นไร
‪ไม่นะ
‪ลูกรักของแม่ พระเจ้า
‪ตอนลูกเด็กๆ
‪ที่โปรดของเธอบนเกาะนี้คือสะพานเล็กๆ แถวบึง
‪สะพานเล็กๆ นั่น
‪หยุดนะ
‪ไอ้งูพิษน่ารังเกียจ
‪จะเผาบ้านของเราเหรอ
‪ฉันรู้เลยตั้งแต่วันที่แกมาที่เกาะนี้
‪แน่นอนว่าแกจะทำแบบนี้
‪ไอ้พวกก่อการร้าย
‪ผมแค่ปล่อยให้คุณได้มันไปไม่ได้ แค่นั้นเอง
‪ผมมั่นใจว่านี่เป็นหลังสุดท้ายที่เหลืออยู่
‪หิวล่ะสิ
‪เลือดสกปรก
‪โห
‪แปลกใจนะที่คุณไม่รอให้พวกเราเข้าไปก่อน
‪คุณจะได้เผาเราให้สนุกไปเลย
‪แปลกใจที่คุณลงมือตอนที่มันไม่มีคน ไอ้ขี้ขลาด
‪ไม่ใช่แบบนั้นนี่
‪มันไม่ได้ไม่มีคน
‪ไม่นะ
‪นี่
‪พ่อหนุ่ม
‪ไม่
‪มีวรรคหนึ่งในคัมภีร์ไบเบิลที่ผมจำได้ขึ้นใจ
‪"พระองค์ทรงให้ดวงอาทิตย์ขึ้น ‪ส่องสว่างแก่ทั้งคนชั่วและคนดี"
‪พ่อ
‪พ่อ ลุกขึ้น
‪ต้องมีที่อื่นสิ
‪ไม่ เบฟ ไม่มีที่อื่นแล้ว
‪- คุณเผามัน คุณเผาทุกที่ ‪- ไม่ ฉัน…
‪เราควรไปตามหาลีซ่านะ ไปหาลีซ่ากัน
‪ลีซ่า
‪เราจะไปไหนได้อีก
‪- ต้องมีสักที่สิ ‪- ไม่มีแล้ว
‪- เรือไง ‪- เรือไหม้หมดแล้ว เบฟ
‪นี่ ไอ้หนู
‪นายโอเคไหม
‪ผมว่าไม่ครับ
‪ผมคิดว่าผม…
‪ไม่รู้สิ แต่ผมคิดว่าผมฆ่าแม่ตัวเอง
‪ใช่ คืนนี้ฉันก็ทำเรื่องเลวร้ายที่ฉันรู้สึก…
‪ฉันทำเรื่องเลวร้าย
‪นายจะให้อภัยฉันไหม ไอ้หนู
‪ผมให้อภัยคุณ
‪มาเถอะ คุณด้วย ฮาวอี้ มาเร็ว
‪อดทนไว้ฮะ
‪พ่อ
‪นั่น
‪มันมุ่งหน้าไปทางตะวันตก
‪มันกำลังหนี
‪หนีพระอาทิตย์ขึ้น
‪คิดว่าจะทันก่อนพระอาทิตย์ขึ้นไหม
‪สี่สิบแปดกิโลเลยนะ
‪เจ้าสิ่งนั้นแทบบินไม่ไหว
‪ฉันว่ามันไม่รอดหรอก
‪จะเกิดอะไรขึ้น
‪อะไรนะ
‪ตอนเราตาย
‪จะเกิดอะไรขึ้น
‪ใช่ จะเกิดบ้าอะไรขึ้นนะ
‪คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นตอนเราตาย เอริน
‪พูดส่วนของฉันเองเหรอ
‪พูดส่วนของคุณ
‪ส่วนของฉัน ตัวเอง
‪นั่นแหละปัญหา
‪นั่นแหละปัญหาทั้งหมดของเรื่องทุกอย่าง
‪คำว่า "ตัวเอง"
‪นั่นไม่ใช่คำ
‪มันไม่ถูกต้อง มันไม่…
‪ไม่ใช่เลย
‪ฉันลืมไปได้ยังไงนะ
‪ฉันลืมเรื่องนั้นไปตอนไหน
‪เซลล์ในร่างกายค่อยๆ หยุดทำงาน ‪แต่เซลล์ประสาทในสมองยังปะทุ
‪สายฟ้าเล็กๆ เหมือนพลุอยู่ข้างใน
‪ฉันนึกว่าฉันจะรู้สึกสิ้นหวังไม่ก็กลัว ‪แต่ฉันไม่รู้สึกแบบนั้นเลย
‪ไม่เลยสักนิด
‪เพราะฉันยุ่งเกินไป
‪ฉันยุ่งกับช่วงเวลานี้เกินไป ช่วงการจดจำ
‪จริงด้วย
‪ฉันจดจำได้ว่าทุกๆ อะตอมในร่างกายฉัน ‪หลอมรวมกับดวงดาว
‪สสารนี้ ร่างกายนี้ ‪ส่วนใหญ่เป็นเพียงอวกาศที่ว่างเปล่า
‪ส่วนสสารแข็งน่ะเหรอ
‪มันก็แค่พลังงานที่เคลื่อนที่ช้าๆ ‪และมันไม่มีฉัน
‪ไม่เคยมี
‪อิเล็กตรอนในร่างกายฉันผสมผสานกันไปมา
‪กับอิเล็กตรอนในพื้นดินข้างใต้ฉัน ‪และอากาศที่ฉันไม่ได้ใช้หายใจแล้ว
‪และฉันก็จำได้ว่า
‪ไม่มีประโยชน์ว่าทุกอย่างจะจบ ‪และฉันจะเริ่มต้นตรงไหน
‪ฉันจำได้ว่าฉันคือพลังงาน ไม่ใช่ความทรงจำ
‪ไม่ใช่ตัวเอง
‪ชื่อฉัน นิสัยฉัน ทางเลือกฉัน ‪ทุกอย่างเกิดหลังจากตัวฉัน
‪ฉันมีมาก่อนสิ่งเหล่านั้นและจะคงอยู่หลังจากนั้น
‪ส่วนอย่างอื่นเป็นเพียงภาพที่เกิดขึ้นระหว่างทาง
‪ภาพฝันเล็กๆ ชั่วขณะ ‪ที่ประทับในเนื้อเยื่อสมองที่กำลังจะตายของฉัน
‪และฉันก็คือสายฟ้าที่กระโดดไปมา ‪ฉันคือพลังงานที่ปะทุในเซลล์ประสาท
‪และฉันจะกลับไป
‪แค่เพียงการจดจำได้ ฉันจะกลับบ้าน
‪เช่นเดียวกับหยดน้ำที่กลับคืนสู่มหาสมุทร
‪ที่ที่มันเป็นส่วนหนึ่งมาเสมอ
‪ส่วนหนึ่งในทุกสิ่งทุกอย่าง
‪เราทุกคนต่างเป็นส่วนหนึ่ง
‪คุณ ฉัน ลูกสาวฉัน แม่กับพ่อฉัน
‪ทุกคนที่เคยมีชีวิตอยู่ ‪ดาวเคราะห์ทุกดวง สัตว์ทุกตัว ทุกอะตอม
‪ดวงดาวทุกดวง ทุกกาแล็กซี ทั้งหมดเลย
‪มีกาแล็กซีในจักรวาล ‪มากกว่าเม็ดทรายบนชายหาด
‪นั่นแหละที่เราหมายถึง ‪เวลาที่เราพูดว่า "พระเจ้า"
‪หนึ่งเดียว
‪จักรวาลและความฝันไม่สิ้นสุด
‪เราคือจักรวาลที่กำลังฝันอยู่
‪เป็นความฝันที่ฉันคิดว่าคือชีวิตของฉันทุกครั้ง
‪แต่ฉันจะลืมเรื่องนี้ ทุกครั้งเลย
‪ฉันมักลืมความฝันตัวเอง
‪แต่ตอนนี้ ในชั่วพริบตานี้ ‪ในช่วงเวลานี้ฉันจำได้
‪จู่ๆ ฉันก็จำได้ ฉันเข้าใจทุกอย่างในทันที
‪ไม่มีเวลา ไม่มีความตาย
‪ชีวิตคือความฝัน
‪มันคือความปรารถนา
‪เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าไปชั่วนิรันดร์
‪และฉันคือทุกสิ่งอย่าง
‪ฉันคือทุกอย่าง ฉันคือทั้งหมด
‪ฉันก็คือฉัน
‪ยกโทษให้ผมด้วย
‪ขาฉันไม่มีความรู้สึกแล้ว
‪คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ