1
00:00:06,923 --> 00:00:11,094
‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)

2
00:00:20,645 --> 00:00:22,772
‎เพียงเมื่อ 50 ปีก่อน

3
00:00:23,440 --> 00:00:26,276
‎ที่เราเดินทางไปถึงดวงจันทร์ได้ในที่สุด

4
00:00:40,331 --> 00:00:45,795
‎เป็นครั้งแรกที่เรามองกลับมายังดาวของเรา

5
00:00:53,344 --> 00:00:58,683
‎ตั้งแต่นั้นมา ประชากรมนุษย์เพิ่มขึ้นกว่าเท่าตัว

6
00:01:04,189 --> 00:01:08,610
‎สารคดีชุดนี้จะนำเราไปชื่นชม
‎สิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติที่ยังคงเหลืออยู่

7
00:01:09,569 --> 00:01:12,280
‎และเผยให้เห็นถึงสิ่งที่เราต้องอนุรักษ์ไว้

8
00:01:12,655 --> 00:01:16,868
‎เพื่อให้คนและธรรมชาติยืนยงอยู่ได้

9
00:01:34,552 --> 00:01:36,805
‎ที่นี่คือป่าเขตร้อน

10
00:01:38,181 --> 00:01:39,599
‎ป่าดิบชื้น

11
00:01:40,141 --> 00:01:42,310
‎ถิ่นที่อยู่ที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในโลก

12
00:01:44,938 --> 00:01:48,900
‎ในป่าดิบชื้นมีสัตว์ทั้งหมดกี่สายพันธุ์นั้น
‎ยังไม่รู้แน่ชัด

13
00:01:49,567 --> 00:01:51,528
‎แต่คาดว่ามีมากถึงหลายล้านสายพันธุ์

14
00:01:52,779 --> 00:01:54,948
‎และมีการค้นพบสายพันธุ์ใหม่ทุกสัปดาห์

15
00:02:00,578 --> 00:02:05,416
‎บางสายพันธุ์ เช่น เสือลายเมฆตัวนี้
‎เรายังแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมันเลย

16
00:02:15,802 --> 00:02:19,222
‎แม้ว่าป่าดิบชื้นจะมีพื้นที่เพียงเจ็ดเปอร์เซ็นต์
‎ของพื้นดินทั่วโลก

17
00:02:19,597 --> 00:02:23,726
‎ป่ากลับมีบทบาทสำคัญ
‎ต่อความอุดมสมบูรณ์ของโลกนี้

18
00:02:25,603 --> 00:02:32,569
‎(ป่าดิบชื้น)

19
00:02:42,203 --> 00:02:45,456
‎ในใจกลางทวีปแอฟริกา คือประเทศคองโก

20
00:02:49,460 --> 00:02:53,923
‎ที่นี่คือป่าดิบชื้นที่อายุน้อยที่สุดในโลก
‎เพียง 18,000 ปีเท่านั้น

21
00:02:54,465 --> 00:02:58,261
‎และเป็นป่าดงดิบที่มีสัตว์ใหญ่มากกว่าที่อื่น

22
00:03:17,488 --> 00:03:19,949
‎ครอบครัวกอริลลาที่ราบต่ำ

23
00:03:24,037 --> 00:03:27,165
‎มีกอริลลาหลังเงินเป็นจ่าฝูง

24
00:03:33,046 --> 00:03:36,049
‎มันตัวสูงเท่าคน แต่หนักกว่าสองเท่าตัว

25
00:03:37,634 --> 00:03:40,220
‎ครอบครัวต้องพึ่งพามันเพื่อการอยู่รอด

26
00:03:44,224 --> 00:03:47,518
‎ในฐานะผู้ปกครอง มันต้องคอยเฝ้าระวังอันตราย

27
00:03:57,153 --> 00:04:01,115
‎คู่แข่งตัวผู้อาจจะยึดอำนาจ
‎และพรากครอบครัวของมันไปได้

28
00:04:04,077 --> 00:04:07,705
‎แต่การคุกคามแบบหนึ่งอยู่เหนือการควบคุมของมัน

29
00:04:10,166 --> 00:04:11,584
‎ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา

30
00:04:11,834 --> 00:04:16,089
‎การลักลอบล่าสัตว์เพื่อล่าเนื้อ
‎ทำให้จำนวนกอริลลาในคองโกลดลงถึงครึ่งหนึ่ง

31
00:04:29,060 --> 00:04:32,146
‎เผ่าพันธุ์ของมันกำลังเสี่ยงวิกฤติสูญพันธุ์

32
00:04:49,080 --> 00:04:53,376
‎เป็นเพียงช้างป่า กอริลลาจึงไม่ต้องกังวล

33
00:05:01,050 --> 00:05:04,887
‎แต่ช้างก็ต้องคอยระวัง
‎พวกลักลอบล่าสัตว์เช่นเดียวกัน

34
00:05:08,474 --> 00:05:11,644
‎งายาวของมันเป็นที่ต้องการอย่างยิ่ง

35
00:05:11,728 --> 00:05:14,022
‎มากกว่าญาติที่อยู่ในทุ่งหญ้า

36
00:05:22,113 --> 00:05:23,406
‎มันเดินไปตามเส้นทาง

37
00:05:23,573 --> 00:05:26,326
‎ที่สร้างโดยช้างหลายรุ่นก่อนหน้า

38
00:05:26,784 --> 00:05:28,119
‎เพื่อออกหาอาหาร

39
00:05:34,375 --> 00:05:38,921
‎เช่นเดียวกับช้าง ครอบครัวของกอริลลาหลังเงิน
‎ต้องเดินทางหลายกิโลเมตรต่อวัน

40
00:05:39,047 --> 00:05:41,007
‎เพื่อหาผลไม้และเมล็ดพันธุ์

41
00:05:45,970 --> 00:05:49,599
‎ทั้งกอริลลาและช้างเป็นชาวสวนของป่านี้

42
00:05:50,558 --> 00:05:52,268
‎ผู้แพร่กระจายเมล็ดพันธุ์

43
00:05:54,520 --> 00:05:56,189
‎และต้นไม้มากมายที่นี่

44
00:05:56,356 --> 00:05:59,233
‎เป็นหนี้ชีวิตสัตว์ใหญ่เหล่านี้

45
00:06:05,948 --> 00:06:10,703
‎ที่นี่ ทุกเส้นทางนำไปสู่อัมเบลี บาย

46
00:06:18,586 --> 00:06:22,799
‎พื้นที่โล่งแจ้งเช่นนี้เป็นลักษณะเฉพาะ
‎ของป่าดงดิบในคองโก

47
00:06:23,007 --> 00:06:26,552
‎และมีพื้นที่แบบนี้กว่าร้อยแห่ง
‎กระจายไปทั่วป่า

48
00:06:30,348 --> 00:06:35,269
‎ที่โล่งแบบนี้เรียกว่า บาย ซึ่งดึงดูด
‎ผู้อยู่อาศัยของป่าแห่งนี้มากมาย

49
00:06:47,698 --> 00:06:50,743
‎กอริลลาหลังเงิน
‎นำทางไปอย่างระมัดระวัง

50
00:06:52,537 --> 00:06:54,539
‎แต่ครอบครัวของมันตามมาติดๆ

51
00:07:20,064 --> 00:07:24,235
‎กอริลลามาเพื่อกินพืชน้ำที่อุดมด้วยเกลือ

52
00:07:24,694 --> 00:07:27,738
‎แร่ธาตุที่กำลังขาดแคลนในป่านี้

53
00:07:28,489 --> 00:07:30,324
‎แต่สำคัญยิ่งต่อการอยู่รอดของพวกมัน

54
00:07:43,671 --> 00:07:47,967
‎ช้างขุดเกลือขึ้นจากโคลนด้วยงา

55
00:07:56,350 --> 00:07:58,936
‎หรือดื่มน้ำที่อุดมด้วยแร่ธาตุ

56
00:08:06,444 --> 00:08:09,822
‎ครอบครัวของกอริลลาหลังเงิน
‎ไม่ใช่กอริลลาฝูงเดียวที่นี่

57
00:08:11,365 --> 00:08:14,577
‎กอริลลาอีกเกือบ 200 ตัวยังใช้บายแห่งนี้

58
00:08:15,828 --> 00:08:18,748
‎เช่นเดียวกับช้างอีกกว่า 530 เชือก

59
00:08:19,457 --> 00:08:21,876
‎เป็นตัววัดถึงความสำคัญของอัมเบลี

60
00:08:29,175 --> 00:08:33,221
‎สำหรับช้างแล้ว บายมีบทบาทสำคัญอีกหนึ่งอย่าง

61
00:08:37,141 --> 00:08:38,601
‎พวกมันใช้ชีวิตส่วนใหญ่

62
00:08:38,768 --> 00:08:41,979
‎เดินเร่ร่อนภายในป่าตามลำพัง

63
00:08:43,064 --> 00:08:46,442
‎พวกมันจึงมีโอกาสได้พบสัตว์อื่นที่นี่เท่านั้น

64
00:08:55,284 --> 00:08:59,872
‎อัมเบลีแตกต่างจากบายแห่งอื่นของคองโก
‎เพราะที่นี่เป็นเขตอนุรักษ์

65
00:09:00,081 --> 00:09:02,250
‎ที่นี่จึงเป็นที่หลบภัยจากพวกลักลอบล่าสัตว์

66
00:09:06,629 --> 00:09:10,132
‎พวกมันตกอยู่ในอันตรายต่อเมื่อออกไปจากที่นี่

67
00:09:14,011 --> 00:09:16,889
‎และในฐานะผู้กระจายเมล็ดพันธุ์หลักของคองโก

68
00:09:17,306 --> 00:09:21,352
‎การสูญเสียสัตว์ใหญ่
‎อาจส่งผลกระทบเป็นวงกว้าง

69
00:09:21,561 --> 00:09:26,232
‎ต่ออนาคตป่าดิบชื้น
‎ที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลกเรา

70
00:09:35,700 --> 00:09:37,326
‎ป่าดงดิบอาจจะดูคล้ายคลึงกัน

71
00:09:37,660 --> 00:09:40,955
‎ทว่า แต่ละที่เป็นบ้านของสัตว์
‎ที่มีลักษณะเฉพาะมากมาย

72
00:09:45,209 --> 00:09:48,754
‎เกาะนิวกินีเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดที่ปกคลุมด้วยป่า

73
00:09:49,213 --> 00:09:51,716
‎พืชพรรณและสัตว์ป่ากว่าครึ่งหนึ่งของที่นี่

74
00:09:51,799 --> 00:09:54,176
‎ไม่มีที่อื่นใดในโลก

75
00:09:58,806 --> 00:10:02,810
‎สภาพทางภูมิศาสตร์อันแปรปรวนในอดีต
‎ทำให้เกาะอันกว้างใหญ่นี้

76
00:10:03,144 --> 00:10:06,981
‎กลายเป็นภูมิทัศน์อันน่าตกตะลึง
‎ที่อุดมไปด้วยเทือกเขาและหุบเขา

77
00:10:11,527 --> 00:10:15,197
‎กระบวนการที่แยกสายพันธุ์หนึ่งจากสายพันธุ์อื่น

78
00:10:19,076 --> 00:10:20,536
‎เมื่อถูกแบ่งแยกด้วยภูมิประเทศ

79
00:10:20,620 --> 00:10:24,123
‎สัตว์ในนิวกินีล้วนแปลกตาอย่างยิ่ง

80
00:10:27,335 --> 00:10:29,879
‎นกปักษาสวรรค์ พันธุ์ทเวล์ฟวายด์

81
00:10:30,004 --> 00:10:33,924
‎เป็นพันธุ์เดียวในโลกที่มีขนประดับหางแบบนี้

82
00:10:35,551 --> 00:10:39,138
‎เพื่อใช้ยั่วยวนว่าที่คู่ผสมพันธุ์

83
00:10:41,974 --> 00:10:43,934
‎จากบรรพบุรุษที่คล้ายนกกา

84
00:10:44,060 --> 00:10:48,356
‎นกปักษาสวรรค์ได้วิวัฒนาการเพิ่ม
‎อีก 40 สายพันธุ์

85
00:10:50,524 --> 00:10:53,569
‎ทุกมุมของเกาะนี้มีสายพันธุ์ของตัวเอง

86
00:10:55,863 --> 00:10:59,659
‎พบกับนกซิกเคิลบิลสีดำ
‎แห่งที่ราบสูงเกาะนิวกินี

87
00:11:04,038 --> 00:11:07,875
‎มันสามารถแปลงเป็นรูปร่าง
‎ที่ไม่เหมือนนกเท่าไหร่ได้

88
00:11:16,050 --> 00:11:21,430
‎นกปักษาสวรรค์ตัวผู้แต่ละตัว
‎มีวิธีการดึงดูดคู่ที่เป็นเอกลักษณ์

89
00:11:22,431 --> 00:11:24,600
‎และไม่มีวิธีไหนที่ตราตรึง

90
00:11:24,850 --> 00:11:28,062
‎ไปกว่าการแสดงที่เกิดขึ้นในเวทีนี้

91
00:11:33,359 --> 00:11:37,738
‎สำหรับเจ้าของเวที นกพาโรเทียตะวันตก
‎ต้องสะสางงานให้เสร็จก่อน

92
00:11:41,242 --> 00:11:45,079
‎ทุกเช้า มันจะเก็บกวาดเศษซากใบไม้
‎ที่ร่วงลงมาตอนกลางคืน

93
00:11:50,126 --> 00:11:53,838
‎เป็นงานสำคัญถ้ามันอยากดึงดูดคู่

94
00:11:56,882 --> 00:11:59,844
‎ตัวเมียจะมาเยือนลานที่สะอาดที่สุดเท่านั้น

95
00:12:03,264 --> 00:12:06,559
‎ดังนั้น แค่ใบไม้ร่วงใบเดียว
‎ก็อาจทำให้มันเสียโอกาสได้

96
00:12:16,861 --> 00:12:17,695
‎สะอาดเอี่ยม

97
00:12:19,488 --> 00:12:21,782
‎ความขะมักเขม้นทำความสะอาดบ้านเป็นผล

98
00:12:23,033 --> 00:12:25,494
‎แล้วตัวเมียก็มาเยือนเพื่อดูอย่างใกล้ชิด

99
00:12:27,288 --> 00:12:29,832
‎ตอนนี้เป็นโอกาสที่มันจะสร้างความประทับใจแล้ว

100
00:12:31,041 --> 00:12:32,293
‎แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

101
00:12:34,170 --> 00:12:35,588
‎ตัวเมียนั้นช่างเลือก

102
00:12:36,130 --> 00:12:39,133
‎และมันคาดหวังให้การเต้นรำเกี้ยวของตัวผู้

103
00:12:39,258 --> 00:12:40,176
‎ต้องไร้ที่ติ

104
00:12:42,178 --> 00:12:43,971
‎มันเริ่มต้นด้วยการโค้งคำนับ

105
00:12:46,182 --> 00:12:48,851
‎จากนั้น ตาสีฟ้าของมันจะเปลี่ยนเป็นสีเหลือง

106
00:12:52,521 --> 00:12:53,981
‎เป็นไปได้สวย

107
00:12:55,941 --> 00:12:58,027
‎ลีลาเข้าตา

108
00:12:59,862 --> 00:13:01,071
‎ฝีเท้าไม่ธรรมดา

109
00:13:04,366 --> 00:13:05,910
‎ท่าทางหมุนพลิ้ว

110
00:13:12,708 --> 00:13:15,836
‎ท่าโยกหัวพร้อมหมุนตัว

111
00:13:18,798 --> 00:13:21,509
‎ขนหัวที่ชูชันและปีกที่สั่นระริกของตัวเมีย

112
00:13:21,592 --> 00:13:23,511
‎เป็นสัญญาณที่ดีมาก

113
00:13:32,311 --> 00:13:35,689
‎ท่าเดินไปด้านข้างและท่าโยกหัวของมัน
‎ดูดีจากทุกมุม

114
00:13:37,233 --> 00:13:38,484
‎แต่ท่าที่โดดเด่นที่สุดของมัน

115
00:13:38,651 --> 00:13:41,737
‎สามารถชื่นชมได้
‎จากมุมมองของเธอเท่านั้น

116
00:13:44,323 --> 00:13:45,241
‎รอดูกัน

117
00:13:47,243 --> 00:13:50,454
‎นั่นปะไร อวดแผงคอสีเหลืองอร่ามของมัน

118
00:13:53,833 --> 00:13:55,501
‎ตัวเมียตื่นเต้นมากขึ้น

119
00:14:12,685 --> 00:14:14,562
‎การแสดงของมันสำเร็จ

120
00:14:17,523 --> 00:14:19,525
‎และมันชนะใจตัวเมียได้

121
00:14:27,908 --> 00:14:32,246
‎ความโดดเดี่ยวของนิวกินีได้สร้าง
‎สัตว์หลากหลายที่มีเอกลักษณ์

122
00:14:34,164 --> 00:14:37,543
‎แต่อายุของป่ายิ่งมีผลกระทบอย่างใหญ่หลวง

123
00:14:37,626 --> 00:14:39,962
‎กับชีวิตที่หลากหลายในป่านี้

124
00:14:43,674 --> 00:14:46,385
‎ป่าบอร์เนียวในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

125
00:14:46,677 --> 00:14:50,848
‎เติบโตที่นี่มาเกือบ 130 ล้านปีแล้ว

126
00:14:51,849 --> 00:14:54,059
‎ป่าแห่งนี้จึงเก่าแก่ที่สุดในโลก

127
00:14:59,648 --> 00:15:03,235
‎ยอดเขาหินปูนในเขตภูเขาบอร์เนียว

128
00:15:03,694 --> 00:15:05,654
‎เดิมก่อตัวจากใต้ทะเล

129
00:15:08,240 --> 00:15:12,036
‎กาลเวลาและสายฝน
‎ค่อยๆ กัดเซาะป้อมปราการกลางป่านี้

130
00:15:12,244 --> 00:15:14,747
‎จนกลายเป็นหอคอยสูงสี่สิบเมตร

131
00:15:25,299 --> 00:15:29,261
‎อายุที่เก่าแก่ของป่าบนเกาะนี้เห็นได้ชัดที่สุด

132
00:15:29,511 --> 00:15:32,306
‎จากหนึ่งในนักล่าที่เก่าแก่ที่สุดในโลก

133
00:15:43,067 --> 00:15:44,652
‎หนอนกำมะหยี่

134
00:15:46,195 --> 00:15:49,323
‎พื้นป่าอันชื้นแฉะคือบ้านของพวกมัน

135
00:15:53,243 --> 00:15:55,746
‎มันอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ยุคไดโนเสาร์

136
00:15:56,038 --> 00:15:58,874
‎และไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย

137
00:16:06,048 --> 00:16:10,052
‎มันตรวจจับเหยื่อได้จากการสัมผัสและแรงสั่น

138
00:16:11,804 --> 00:16:13,597
‎แต่เมื่อไม่มีความเร็ว

139
00:16:14,014 --> 00:16:17,017
‎มันจับเหยื่อที่ว่องไวได้อย่างไร

140
00:16:20,688 --> 00:16:22,898
‎คำตอบนั้นแปลกยิ่งกว่านิยาย

141
00:16:28,862 --> 00:16:30,072
‎ปืนกาว

142
00:16:34,451 --> 00:16:36,412
‎เมือกเหนียวหนืดแข็งตัวเมื่อโดนตัวเหยื่อ

143
00:16:38,163 --> 00:16:39,957
‎จับเจ้าแมลงที่โชคร้ายเอาไว้

144
00:16:41,542 --> 00:16:45,045
‎หนอนกำมะหยี่จะฉีดน้ำลายที่ช่วยย่อย
‎เข้าไปในตัวแมลงสาบ

145
00:16:45,921 --> 00:16:48,507
‎แล้วดูดเครื่องในมันออกมา

146
00:16:55,556 --> 00:17:00,269
‎พื้นป่าดงดิบที่ชุ่มชื้นไม่เพียงดีสำหรับ
‎หนอนกำมะหยี่เท่านั้น

147
00:17:06,400 --> 00:17:08,777
‎แต่ยังเหมาะสำหรับเชื้อราด้วย

148
00:17:10,654 --> 00:17:14,533
‎และป่าดึกดำบรรพ์ของบอร์เนียวก็อุดมสมบูรณ์
‎ไปด้วยหลากหลายสายพันธุ์

149
00:17:26,962 --> 00:17:28,797
‎เมื่อย่อยสลายซากต่างๆ ลง

150
00:17:29,423 --> 00:17:34,136
‎ราเมือกและเชื้อราก็นำ
‎สารอาหารที่หายากกลับมาใช้อีกครั้ง

151
00:17:50,527 --> 00:17:55,657
‎กาลเวลาทำให้ป่าบอร์เนียวอุดมสมบูรณ์
‎และมีความหลากหลายอย่างน่าอัศจรรย์

152
00:17:57,785 --> 00:18:00,454
‎ในพื้นที่ป่าไม่กี่เฮกตาร์นี้

153
00:18:00,913 --> 00:18:04,917
‎อาจจะมีพืชพรรณหลากหลายมากกว่า
‎ที่มีในทวีปยุโรปทั้งหมด

154
00:18:08,629 --> 00:18:12,424
‎รวมถึงบางพรรณที่พิเศษที่สุดในโลก

155
00:18:18,847 --> 00:18:20,015
‎ในช่วงเวลาหลายสัปดาห์

156
00:18:20,099 --> 00:18:25,145
‎ยอดไม้เหล่านี้จะพองตัวกลายเป็นเหยือกหรือหม้อ

157
00:18:34,655 --> 00:18:38,075
‎ในบอร์เนียวมีต้นหม้อข้าวหม้อแกงลิง
‎ถึงสามสิบเก้าสายพันธุ์

158
00:18:38,575 --> 00:18:41,078
‎และส่วนใหญ่ไม่สามารถพบได้จากที่อื่น

159
00:18:44,373 --> 00:18:49,753
‎ต้นหม้อข้าวหม้อแกงลิงต้องกินสัตว์
‎เพื่อให้ได้สารอาหารที่มันต้องการ

160
00:18:50,504 --> 00:18:52,548
‎และมักจะกินด้วยวิธีที่น่าประหลาดใจ

161
00:18:57,344 --> 00:19:02,266
‎นี่คือกระแตภูเขา
‎สัตว์ที่พบได้ในเกาะบอร์เนียวเท่านั้น

162
00:19:12,151 --> 00:19:15,779
‎ทุกเช้า กระแตภูเขาจะมาเยี่ยม
‎เหยือกในละแวกบ้าน

163
00:19:17,114 --> 00:19:19,241
‎มันต้องกินสารละลายน้ำตาล

164
00:19:19,366 --> 00:19:22,452
‎ที่ซึมออกมาจากขนบนฝาของเหยือก

165
00:19:25,455 --> 00:19:28,750
‎เมื่อมันเลียฝาจนแห้ง ก็จะย้ายไปต้นใหม่

166
00:19:32,004 --> 00:19:33,380
‎แล้วก็อีกต้น

167
00:19:38,635 --> 00:19:42,723
‎จนในที่สุด น้ำตาลทั้งหมดที่กินไป
‎ก็ส่งผลเพียงอย่างเดียว

168
00:19:50,272 --> 00:19:54,568
‎เพื่อเป็นการตอบแทนสำหรับอาหารฟรี
‎กระแตฝากของขวัญเอาไว้

169
00:19:56,069 --> 00:19:58,071
‎ปุ๋ยสำหรับต้นพืช

170
00:20:00,490 --> 00:20:03,368
‎สิ่งเดียวที่ต้องการคือสายฝนยามบ่าย

171
00:20:03,452 --> 00:20:07,164
‎เพื่อราดมูลของกระแตลงไปในเหยือกของต้น

172
00:20:13,295 --> 00:20:17,090
‎ถ้าไม่ได้สารอาหารเสริมเหล่านี้
‎ต้นนี้ก็คงอยู่ไม่ได้

173
00:20:19,384 --> 00:20:24,431
‎และการที่ต้องแสวงหาสารอาหาร
‎ทำให้บางสายพันธุ์ต้องใช้วิธีที่ร้ายกาจ

174
00:20:28,894 --> 00:20:30,854
‎หม้อข้าวหม้อแกงลิงพันธุ์กราซิลิส

175
00:20:31,230 --> 00:20:35,734
‎ดึงดูดมดด้วยหยดน้ำหวานที่ใต้ฝาของมัน

176
00:20:37,819 --> 00:20:40,530
‎แต่มดเหล่านั้นให้อะไรเป็นส่ิงตอบแทนล่ะ

177
00:20:43,909 --> 00:20:47,371
‎เรื่องนี้ต้องพึ่งสายฝนเช่นเดียวกัน

178
00:20:50,082 --> 00:20:51,625
‎แรงของฝนที่ตกลงมา

179
00:20:51,708 --> 00:20:54,378
‎ทำให้มดเกาะไว้ไม่อยู่

180
00:21:01,176 --> 00:21:05,222
‎มันเป็นกับดักแบบกระดานโดดน้ำ
‎อันเดียวของโลกพืช

181
00:21:07,182 --> 00:21:10,560
‎หม้อข้าวหม้อแกงลิงพันธุ์นี้กินมดเป็นอาหาร

182
00:21:18,443 --> 00:21:21,613
‎หม้อข้าวหม้อแกงลิงทุกสายพันธุ์
‎พึ่งพาสัตว์เพื่อความอยู่รอด

183
00:21:23,282 --> 00:21:26,868
‎และสายพันธุ์หนึ่งถึงกับร่วมมือกับค้างคาวด้วย

184
00:21:29,496 --> 00:21:32,624
‎ค้างคาวยอดกล้วยพบหม้อข้าวหม้อแกงลิง
‎พันธุ์เฮ็มสลีอานาได้

185
00:21:32,874 --> 00:21:38,338
‎เพราะผนังด้านหลังที่กว้างของต้นนี้
‎สะท้อนคลื่นเหนือเสียงของค้างคาวได้

186
00:21:44,303 --> 00:21:48,348
‎เหยือกที่รูปร่างเหมือนท่อ
‎เหมาะเป็นที่พักชั่วคราว

187
00:21:52,436 --> 00:21:55,230
‎ทรงเหยือกน้ำเป็นที่พักที่ปลอดภัย

188
00:21:55,689 --> 00:21:59,651
‎ส่วนพืชเองก็ได้รับสารอาหารจากมูลของแขก

189
00:22:04,072 --> 00:22:07,868
‎ความสัมพันธ์เช่นนี้ใช้เวลาวิวัฒนาการหลายล้านปี

190
00:22:08,368 --> 00:22:11,246
‎แต่หลายอย่างอาจอันตรธานไปได้
‎ในเพียงทศวรรษเดียว

191
00:22:14,916 --> 00:22:20,005
‎ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา บอร์เนียวสูญเสีย
‎พื้นที่ป่าไปมากกว่าครึ่ง

192
00:22:23,550 --> 00:22:25,260
‎และที่หมู่เกาะเพื่อนบ้าน

193
00:22:25,344 --> 00:22:27,971
‎อย่างฟิลิปปินส์ ยิ่งเลวร้ายกว่า

194
00:22:30,307 --> 00:22:34,227
‎ที่นี่ พื้นที่ป่าดิบชื้นดั้งเดิม
‎หายไปแล้วถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์

195
00:22:41,068 --> 00:22:46,490
‎สิ่งที่เหลืออยู่คือ ที่หลบภัยสุดท้าย
‎สำหรับนกล่าเหยื่อที่หายากที่สุดในโลก

196
00:22:47,616 --> 00:22:49,826
‎นกอินทรีฟิลิปปินส์ผู้ยิ่งใหญ่

197
00:22:56,958 --> 00:22:59,628
‎นกพันธุ์นี้มีเหลืออยู่เพียง 400 คู่

198
00:22:59,920 --> 00:23:03,173
‎ลูกนกที่ยังอยู่ในรังเป็นภาพที่หาดูได้ยากมาก

199
00:23:07,344 --> 00:23:10,472
‎นักวิทยาศาสตร์ได้ตามรอยแม่นกมา
‎ตั้งแต่มันเพิ่งหนึ่งขวบ

200
00:23:11,223 --> 00:23:14,643
‎ตอนนี้มันอายุ 10 ปีแล้ว นี่คือลูกนกตัวแรกของมัน

201
00:23:22,317 --> 00:23:26,029
‎ลูกนกเพิ่งอายุ 4 เดือน
‎แต่ตัวสูงถึงเกือบหนึ่งเมตรแล้ว

202
00:23:26,822 --> 00:23:28,740
‎และยิ่งมั่นใจมากขึ้นด้วย

203
00:23:31,493 --> 00:23:34,996
‎แม้ว่าแม่นกจะยังอยากช่วยเหลือลูก

204
00:23:42,796 --> 00:23:45,215
‎ลูกตัวนี้เรียกร้องเหลือเกิน

205
00:23:48,802 --> 00:23:51,346
‎มันคาดว่าจะได้อาหารกินเป็นประจำ

206
00:23:52,097 --> 00:23:56,935
‎แต่ราวกับเด็กเล็กที่ชอบร้องฉุนเฉียว
‎มันไม่อยากให้ใครช่วยป้อน

207
00:24:01,273 --> 00:24:03,900
‎ไม่ทันไร มันก็ตัวโตเท่ากับพ่อแล้ว

208
00:24:04,484 --> 00:24:06,528
‎และโตเกินไปที่จะเถียงด้วย

209
00:24:08,530 --> 00:24:11,283
‎แต่ถ้าต้องการให้ลูกน้อยเติบโตต่อไป

210
00:24:11,533 --> 00:24:14,744
‎ตัวพ่อรู้ว่า ถึงเวลาที่ต้องเข้มงวดเพราะรักแล้ว

211
00:24:16,204 --> 00:24:19,249
‎จากนี้ไป พ่อแม่จะมาเยี่ยมน้อยลง

212
00:24:30,927 --> 00:24:34,764
‎พ่อแม่จะแวะมาให้อาหารบ้างเป็นครั้งคราว

213
00:24:37,642 --> 00:24:41,104
‎แต่ค้างคาวผลไม้ตัวน้อยไม่ใช่สิ่งที่น่าตื่นเต้นเลย

214
00:24:48,695 --> 00:24:49,779
‎มันช่างน่าสับสน

215
00:24:49,863 --> 00:24:53,950
‎เมื่อพ่อแม่ไม่กลับมาเยี่ยมบ่อยเท่าที่เคย

216
00:25:04,920 --> 00:25:06,630
‎เจ้าตัวน้อยร้องหาพ่อแม่ทุกวัน

217
00:25:08,298 --> 00:25:10,383
‎แต่ไม่มีใครสนใจมันเลย

218
00:25:15,639 --> 00:25:16,473
‎มันหิวโหย

219
00:25:17,974 --> 00:25:20,352
‎และมีเพียงเศษอาหารเหลืออยู่เล็กน้อย

220
00:25:26,274 --> 00:25:29,110
‎ได้เวลากลายเป็นนกอินทรีที่เติบใหญ่แล้ว

221
00:25:34,241 --> 00:25:38,453
‎การกระพือปีกช่วยกระตุ้นกล้ามเนื้อสำหรับการบิน
‎ให้กับปีกกว้างสองเมตรนี้

222
00:25:43,124 --> 00:25:46,586
‎ปีกที่จะใช้แบกเหยื่ออ้วนท้วนของมัน

223
00:25:51,841 --> 00:25:54,803
‎แต่ทักษะด้านนี้ยังต้องใช้เวลา

224
00:25:59,975 --> 00:26:03,728
‎จนถึงตอนนี้ มันยังไม่เคยออกไปผจญภัย
‎นอกบริเวณรังอันปลอดภัยเลย

225
00:26:08,984 --> 00:26:10,485
‎เพราะมีเหตุสมควรอยู่

226
00:26:15,532 --> 00:26:18,868
‎รังมันอยู่เหนือพื้นป่าถึง 70 เมตร

227
00:26:23,957 --> 00:26:25,667
‎ถ้าตกลงไปอาจจะถึงตาย

228
00:26:32,966 --> 00:26:37,053
‎นี่เป็นช่วงเวลาที่น่าหวาดหวั่นใจ
‎แต่มันต้องใจแข็งสู้

229
00:26:39,431 --> 00:26:42,350
‎ตอนนี้มันมีแต่นิ้วและกรงเล็บ

230
00:26:52,569 --> 00:26:58,116
‎ลมที่พัดวูบมาไม่ช่วยเลย
‎เมื่อมันต้องประคองตัวอยู่เหนือความสูงเสี่ยงชีวิต

231
00:27:00,952 --> 00:27:03,705
‎และฝนที่ตกหนักก็ไม่ทำให้ง่ายขึ้นเช่นกัน

232
00:27:14,257 --> 00:27:18,845
‎มันแข็งแรงและมั่นใจขึ้นทุกวัน

233
00:27:25,101 --> 00:27:30,398
‎แล้ววันที่มีความมั่นใจพอจะใช้ทักษะก็มาถึง

234
00:27:48,416 --> 00:27:51,503
‎ตอนนี้ถึงเวลาขึ้นทะยานสู่ท้องฟ้าแล้ว

235
00:28:00,470 --> 00:28:03,515
‎มันออกบินจากรังบนต้นไม้เป็นครั้งแรก

236
00:28:07,227 --> 00:28:10,980
‎มันจะต้องใช้เวลาอีกเกือบหนึ่งปี
‎จึงจะดูแลตัวเองได้อย่างเต็มที่

237
00:28:13,066 --> 00:28:16,319
‎จากนั้น การอยู่รอดของมัน
‎จะขึ้นอยู่กับการหาอาณาเขต

238
00:28:16,903 --> 00:28:19,781
‎ในพื้นที่ป่าบริสุทธิ์ขนาดใหญ่

239
00:28:26,371 --> 00:28:28,456
‎ในป่าที่ไม่เป็นสัดเป็นส่วนในประเทศฟิลิปปินส์

240
00:28:28,665 --> 00:28:32,669
‎มีเหยื่อไม่พอสำหรับนกอินทรียักษ์นี้

241
00:28:36,756 --> 00:28:40,719
‎แต่มีป่าอีกหนึ่งแห่งที่ยังมีขนาดใหญ่ตระการตา

242
00:28:45,098 --> 00:28:49,144
‎ลุ่มน้ำแอมะซอน
‎มีพื้นที่กว้างกว่า 3,000 กิโลเมตร

243
00:28:49,477 --> 00:28:53,732
‎และเป็นบ้านของป่าดิบชื้นกว่าครึ่ง
‎ที่ยังเหลืออยู่ในโลกนี้

244
00:29:00,697 --> 00:29:04,743
‎แต่สำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในป่าลึกของแอมะซอนนั้น
‎มีความท้าทายมากมาย

245
00:29:14,377 --> 00:29:16,004
‎ลิงแมงมุมดำ

246
00:29:17,630 --> 00:29:19,841
‎หมายตาโป่งเกลืออยู่

247
00:29:23,887 --> 00:29:27,932
‎ที่นี่เกลือขาดแคลน
‎เพราะอยู่ห่างไกลจากทะเลเหลือเกิน

248
00:29:28,683 --> 00:29:31,352
‎ดังนั้นโป่งเกลือจึงเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง

249
00:29:36,191 --> 00:29:40,236
‎แต่ก่อนอื่น พวกมันต้องดูให้แน่ใจ
‎ว่าไม่มีนักล่าซุ่มอยู่เบื้องล่าง

250
00:29:42,864 --> 00:29:45,450
‎ตัวอะกูติที่ไร้พิษสงดูเป็นสัญญาณที่ดี

251
00:29:54,292 --> 00:29:58,296
‎นี่เป็นเวลาเดียวที่ลิงแมงมุม
‎จะยอมลงมาสัมผัสพื้นดิน

252
00:30:04,052 --> 00:30:05,887
‎ถ้าต้องมุดหัวเข้าโพรง

253
00:30:07,597 --> 00:30:08,973
‎ควรมีผู้เฝ้าระวังไว้เป็นการดี

254
00:30:11,726 --> 00:30:14,604
‎บรรดาลิงไม่สามารถอยู่รอดได้
‎ถ้าไม่มีแร่ธาตุเหล่านี้

255
00:30:16,147 --> 00:30:17,690
‎และพวกนักล่าก็รู้ดี

256
00:30:22,946 --> 00:30:24,572
‎คำเตือนจากผู้เฝ้าระวัง

257
00:30:35,500 --> 00:30:37,168
‎นี่ไม่ใช่สัญญาณหลอก

258
00:30:41,548 --> 00:30:42,507
‎เสือจากัวร์

259
00:30:44,676 --> 00:30:47,846
‎สุดยอดนักล่าแห่งแอมะซอนที่หายากยิ่ง

260
00:30:56,104 --> 00:30:59,774
‎เมื่อเสือจากัวร์จากไป ลิงก็กลับมา

261
00:31:01,025 --> 00:31:02,527
‎แต่มันเป็นการเสี่ยง

262
00:31:03,194 --> 00:31:06,155
‎ไม่มีใครรู้ว่านักล่าจะกลับมาเมื่อไหร่

263
00:31:13,705 --> 00:31:18,126
‎ไม่ใช่แค่ลิงแมงมุมเท่านั้น
‎ที่ต้องยอมสละความกลัวเพื่อความอยู่รอด

264
00:31:19,794 --> 00:31:23,965
‎ในป่าแอมะซอน โป่งเกลือสำคัญยิ่ง
‎เช่นเดียวกับโอเอซิสในทะเลทราย

265
00:31:31,264 --> 00:31:33,182
‎เสียงอาจจะเป็นมิตรหรือศัตรูก็ได้

266
00:31:33,266 --> 00:31:36,936
‎ดังนั้น ทุกตัวที่มาเยือนต้องตื่นตัว
‎เพื่อพร้อมหนีได้ทุกเมื่อ

267
00:32:00,460 --> 00:32:01,920
‎สัญญาณหลอก

268
00:32:02,337 --> 00:32:04,505
‎แค่เจ้าอะกูติที่ไร้พิษภัยอีกแล้ว

269
00:32:10,094 --> 00:32:14,557
‎ในป่าแอมะซอน สัตว์แต่ละประเภท
‎มีสายพันธ์ุหลากหลายมากกว่าที่อื่น

270
00:32:17,644 --> 00:32:19,479
‎รวมทั้งกบด้วย

271
00:32:22,941 --> 00:32:26,486
‎คาดว่าที่นี่น่าจะมีกบมากกว่าหนึ่งพันประเภท

272
00:32:30,740 --> 00:32:33,368
‎และยังมีการค้นพบสายพันธุ์ใหม่อยู่เสมอ

273
00:32:49,801 --> 00:32:52,971
‎กบเป็นเครื่องบ่งชี้ถึงป่าดิบชื้นที่อุดมสมบูรณ์

274
00:32:54,555 --> 00:32:59,727
‎แต่สมาชิกที่สำคัญที่สุดกลับเป็น
‎ผู้อาศัยที่ตัวเล็กที่สุดของป่าแห่งนี้

275
00:33:17,245 --> 00:33:21,833
‎คาดว่าในป่าแอมะซอน
‎มีแมลงมากกว่าสองล้านประเภท

276
00:33:23,501 --> 00:33:25,753
‎เจ้าพวกนี้มีจำนวนมากที่สุด

277
00:33:30,842 --> 00:33:35,054
‎หนึ่งอาณานิคมของมดตัดใบไม้
‎อาจจะมีจำนวนมดนับล้านตัว

278
00:33:41,310 --> 00:33:45,356
‎แต่ละอาณานิคมมีระบบอันล้ำเลิศ
‎ที่ต้องทำหน้าที่ร่วมกัน

279
00:33:46,607 --> 00:33:51,070
‎นั่นคือการเก็บและขนใบไม้
‎ไปยังรังใต้ดินของพวกมัน

280
00:34:13,176 --> 00:34:15,553
‎ภายในเขตอาณานิคมของมดตัดใบไม้

281
00:34:15,762 --> 00:34:21,684
‎มดจะเก็บเกี่ยวถึงหนึ่งในห้า
‎ของพืชพรรณทั้งหมดที่ขึ้นใหม่

282
00:34:23,519 --> 00:34:26,564
‎กรีดตัดใบไม้ด้วยขากรรไกรที่สร้างมาเป็นพิเศษ

283
00:34:26,856 --> 00:34:32,070
‎พวกมันสร้างแรงสั่นความถี่สูง
‎เพื่อทำให้ใบไม้แข็งตัว

284
00:34:32,904 --> 00:34:34,280
‎ทำให้ตัดง่ายขึ้น

285
00:34:36,616 --> 00:34:41,162
‎เมื่อทำงานร่วมกัน พวกมันสามารถกัดกินต้นไม้
‎จนเกลี้ยงเกลาได้ภายใน 24 ชม.

286
00:34:52,090 --> 00:34:56,385
‎เคล็ดลับคือเกาะใบไม้ไว้ในขณะที่ร่วง

287
00:35:01,307 --> 00:35:02,767
‎พูดง่ายกว่าทำ

288
00:35:04,644 --> 00:35:08,022
‎แต่อย่ากลับไปยังรังมือเปล่าจะเป็นการดีที่สุด

289
00:35:15,655 --> 00:35:19,075
‎อาณานิคมของมดตัดใบไม้
‎เหมือนกับสัตว์กินพืชขนาดยักษ์

290
00:35:19,325 --> 00:35:21,786
‎ไม่ต่างกับช้างในป่าคองโก

291
00:35:22,203 --> 00:35:25,998
‎และผลกระทบของมันต่อระบบนิเวศ
‎ก็สำคัญเท่าเทียมกัน

292
00:35:28,709 --> 00:35:32,213
‎เหล่ามดตามรอยกลิ่นกลับไปยังรัง

293
00:35:35,383 --> 00:35:37,552
‎หลีกเลี่ยงอุปสรรคที่ไม่คาดคิด

294
00:35:42,056 --> 00:35:47,061
‎แต่เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ
‎มดจะเก็บกวาดเส้นทางไม่ให้มีสิ่งกีดขวาง

295
00:36:04,495 --> 00:36:08,082
‎รังของมดตัดใบไม้อาจจะลึกถึงแปดเมตร

296
00:36:08,291 --> 00:36:11,169
‎และมีโพรงที่เชื่อมต่อกันมากมายนับพัน

297
00:36:15,089 --> 00:36:18,134
‎มดทำงานขนใบไม้ที่เพิ่งเก็บเกี่ยวได้มา

298
00:36:18,342 --> 00:36:20,845
‎ไปยังห้องพิเศษเพื่อเตรียมการ

299
00:36:23,848 --> 00:36:28,561
‎ใบไม้ไม่ใช่อาหาร แต่ใช้เพื่อสร้างสวนเชื้อรา

300
00:36:29,020 --> 00:36:30,646
‎ซึ่งเป็นอาหารของตัวอ่อน

301
00:36:35,860 --> 00:36:40,823
‎ความสำเร็จของอาณานิคมขึ้นอยู่กับ
‎การดูแลสวนให้ปราศจากโรค

302
00:36:42,033 --> 00:36:46,787
‎ดังนั้น เหล่ามดจึงต้องร่วมมือกับแบคทีเรีย
‎เพื่อควบคุมเชื้อโรค

303
00:36:46,954 --> 00:36:49,248
‎ซึ่งจะทำลายเชื้อราอันมีค่าของพวกมัน

304
00:36:53,377 --> 00:36:54,837
‎ตอนนี้ นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า

305
00:36:54,921 --> 00:36:59,300
‎แบคทีเรียเหล่านี้อาจจะเป็นคำตอบ
‎ให้กับโรคของมนุษย์ก็ได้

306
00:37:03,221 --> 00:37:05,473
‎แต่แม้ว่ามดพวกนี้จะประสบความสำเร็จ

307
00:37:05,681 --> 00:37:11,604
‎ความหลากหลายของป่าดิบชื้นยังขึ้นอยู่ที่
‎ไม่มีสายพันธุ์ใดได้เปรียบกว่า

308
00:37:18,903 --> 00:37:21,572
‎ที่นี่ มดไม่ได้ตามที่ต้องการเสมอไป

309
00:37:25,034 --> 00:37:27,245
‎ตัวนี้มีท่าทางประหลาด

310
00:37:32,708 --> 00:37:35,336
‎มันดูเหมือนถูกบังคับให้ปีนขึ้นข้างบน

311
00:37:35,753 --> 00:37:39,048
‎และอยู่สูงกว่าพื้นป่าหลายเมตรแล้ว

312
00:37:40,800 --> 00:37:43,844
‎บางสิ่งได้เข้าควบคุมการเคลื่อนไหวของมัน

313
00:37:44,178 --> 00:37:47,431
‎ราวกับมีนักเชิดหุ่นชักใยหุ่นกระบอกอยู่

314
00:37:54,063 --> 00:37:58,693
‎การกระทำครั้งสุดท้ายนี้
‎ไม่ใช่ทางเลือกของมดเอง

315
00:38:03,656 --> 00:38:08,995
‎มันต้องหาที่กัด เพื่อยึดตัวมันไว้กับต้นไม้

316
00:38:24,552 --> 00:38:26,762
‎เมื่อมดอยู่ในอิทธิพลมรณะของมันแล้ว

317
00:38:27,179 --> 00:38:31,517
‎เชื้อราปรสิตชื่อว่า คอร์ดิเซ็ปส์
‎ก็โผล่ออกมาจากซากมด

318
00:38:41,485 --> 00:38:46,240
‎ในที่สุด ดอกเห็ดจากเชื้อรา
‎ก็ทะลุออกมาจากหัวมด

319
00:39:01,172 --> 00:39:05,676
‎จากกระเปาะนี้
‎สปอร์จะกระจายไปตามกระแสลม

320
00:39:06,260 --> 00:39:09,055
‎และมันจะเข้าควบคุมเหยื่อมดอีกมากมาย

321
00:39:13,476 --> 00:39:15,061
‎แต่ไม่ใช่แค่มดเท่านั้น

322
00:39:15,853 --> 00:39:19,315
‎สัตว์อื่นมากมายติดเชื้อจากเชื้อราคอร์ดิเซ็ปส์

323
00:39:38,459 --> 00:39:40,503
‎ยิ่งมีสายพันธุ์หลากหลายเท่าไหร่

324
00:39:40,711 --> 00:39:44,965
‎ก็ยิ่งมีโอกาสตกเป็นเหยื่อเชื้อรามรณะนี้ได้มากขึ้น

325
00:39:52,390 --> 00:39:57,061
‎การคานอำนาจเช่นนี้หมายความว่า
‎ไม่มีสายพันธ์ุใดมีอำนาจเหนือกว่า

326
00:39:58,270 --> 00:40:01,482
‎เป็นการปกป้องความหลากหลาย
‎อันน่าอัศจรรย์ของป่าดงดิบ

327
00:40:15,121 --> 00:40:19,417
‎แต่วันนี้ ความหลากหลายของป่าดิบชื้นของโลก

328
00:40:19,625 --> 00:40:22,253
‎กำลังลดน้อยลงจนน่าตกใจ

329
00:40:23,129 --> 00:40:25,005
‎ซึ่งล้วนเป็นฝีมือของพวกเราเอง

330
00:40:29,093 --> 00:40:34,974
‎เราได้แทนที่พื้นที่ป่าบริสุทธิ์ถึง 27 ล้านเฮกตาร์

331
00:40:35,349 --> 00:40:37,810
‎ด้วยต้นไม้พันธุ์เดียว

332
00:40:42,398 --> 00:40:44,233
‎นี่คือต้นปาล์มน้ำมัน

333
00:40:44,900 --> 00:40:47,194
‎พืชพรรณที่ทำรายได้มากที่สุดในโลกประเภทหนึ่ง

334
00:40:48,571 --> 00:40:49,864
‎แต่การปลูกพืชชนิดเดียวนี้

335
00:40:49,947 --> 00:40:55,494
‎เลี้ยงดูชีวิตที่หลากหลายได้เพียงเสี้ยวเดียว
‎ของที่พบได้ในป่าดิบชื้นนี้

336
00:40:56,370 --> 00:40:59,540
‎และกำลังทำให้สัตว์มากมายต้องสูญพันธุ์

337
00:41:04,003 --> 00:41:07,506
‎ในป่าพรุแถบตอนเหนือ
‎ของเกาะสุมาตราในอินโดนีเซีย

338
00:41:07,882 --> 00:41:11,760
‎เวลาของบรรพบุรุษที่สายพันธุ์ใกล้เคียง
‎กับเราที่สุดกำลังจะหมดลง

339
00:41:14,305 --> 00:41:15,598
‎ลิงอุรังอุตัง

340
00:41:21,061 --> 00:41:25,774
‎ลูกอุรังอุตังใช้เวลาเติบโตถึงสิบปี
‎กว่าจะดูแลตัวเองได้

341
00:41:28,319 --> 00:41:30,654
‎มันต้องเรียนรู้ทุกอย่างจากแม่

342
00:41:31,739 --> 00:41:34,992
‎เช่นการปีนป่ายระหว่างต้นไม้

343
00:41:40,831 --> 00:41:43,292
‎อุรังอุตังแต่ละตัวจะอยู่รอดได้ ขึ้นอยู่กับ

344
00:41:43,375 --> 00:41:46,462
‎ความเข้าใจในผืนป่าที่มันอยู่อย่างถ่องแท้

345
00:41:49,381 --> 00:41:53,636
‎นักวิทยาศาสตร์ที่เฝ้าสังเกตการณ์
‎ตั้งชื่อสองตัวนี้ว่า เอลลี่และอีเด็น

346
00:41:56,347 --> 00:41:57,973
‎เอลลี่อายุ 18 ปีแล้ว

347
00:41:59,934 --> 00:42:02,770
‎และอีเด็น ลูกตัวแรกของมัน เพิ่งสามขวบ

348
00:42:07,608 --> 00:42:11,403
‎ตอนนี้ มันต้องการกำลังใจเล็กน้อย

349
00:42:20,829 --> 00:42:22,373
‎เช่นเดียวกับอุรังอุตังทุกตัว

350
00:42:22,831 --> 00:42:25,584
‎เอลลี่สร้างแผนที่บริเวณรอบๆ ไว้ในหัว

351
00:42:26,585 --> 00:42:29,838
‎รวมถึงที่ตั้งของต้นไม้ที่ออกผลทุกต้น

352
00:42:35,094 --> 00:42:37,137
‎อีเด็นต้องเรียนรู้เรื่องนี้เช่นกัน

353
00:42:37,721 --> 00:42:41,517
‎แต่ในตอนนี้ มันต้องสังเกตทุกสิ่งอย่างที่แม่ทำ

354
00:42:42,977 --> 00:42:47,690
‎ไม่ได้เรียนรู้แค่ว่า กินอะไรได้
‎แต่ต้องรู้ด้วยว่า กินอย่างไร

355
00:42:58,659 --> 00:43:02,037
‎ทุกวันคือบทเรียนใหม่สำหรับอีเด็น

356
00:43:06,125 --> 00:43:11,130
‎ที่นี่ มดเป็นอาหารหลักของมัน
‎และมีเคล็ดลับในการจับ

357
00:43:15,801 --> 00:43:19,471
‎เมื่อมดเกาะอยู่ตามขนของเอลลี่ จึงทำให้จับง่าย

358
00:43:23,976 --> 00:43:28,314
‎สำหรับเจ้าอีเด็นตัวน้อย มันต้องเฝ้าดูและเรียนรู้

359
00:43:35,029 --> 00:43:38,741
‎ญาติของอีเด็น หลุยส์ แก่ประสบการณ์กว่า

360
00:43:40,200 --> 00:43:41,535
‎มันโตกว่าอีเด็นสี่ปี

361
00:43:42,077 --> 00:43:44,413
‎และสามารถโหนข้ามต้นไม้ได้อย่างง่ายดาย

362
00:43:55,215 --> 00:43:57,885
‎มันใช้เวลาฝึกฝนอยู่หลายปี

363
00:43:58,802 --> 00:44:02,473
‎เห็นได้ชัดว่า มันอยากอวดฝีมือการห้อยโหนเต็มที่

364
00:44:13,317 --> 00:44:18,739
‎การพิชิตยอดต้นไม้เป็นเพียงขั้นแรก
‎ในการเรียนรู้ของอุรังอุตัง

365
00:44:19,406 --> 00:44:22,159
‎เพื่ออยู่รอด หลุยส์ต้องเรียนรู้มากกว่านี้

366
00:44:24,870 --> 00:44:26,038
‎กว่านี้อีกมาก

367
00:44:29,416 --> 00:44:32,336
‎ลิซ่า แม่ของหลุยส์พบซากต้นไม้เน่า

368
00:44:32,920 --> 00:44:34,630
‎ที่มีมดอยู่มากมาย

369
00:44:35,839 --> 00:44:40,052
‎แต่โอกาสหามดได้แบบนี้
‎ต้องใช้ความรู้และทักษะอีกมาก

370
00:44:41,720 --> 00:44:44,973
‎ลิซ่าต้องหักเปลือกไม้ออกเพื่อจับมด

371
00:44:50,854 --> 00:44:53,941
‎เมื่อถึงวัยนี้ หลุยส์ต้องทำมากกว่าการเฝ้าดู

372
00:44:56,777 --> 00:44:57,653
‎มันต้องเลียนแบบแม่

373
00:45:16,004 --> 00:45:17,089
‎เป็นความพยายามที่ไม่เลว

374
00:45:21,885 --> 00:45:26,974
‎แต่แม้จะเจ็ดขวบแล้ว
‎หลุยส์ยังไม่เชี่ยวชาญการจับมด

375
00:45:33,105 --> 00:45:35,107
‎หลุยส์ยังต้องเรียนรู้อีกมาก

376
00:45:39,653 --> 00:45:44,074
‎อีกด้านหนึ่ง พลูโตจบการศึกษาไปนานแล้ว

377
00:45:46,118 --> 00:45:48,829
‎ด้วยวัยสามสิบปี และน้ำหนัก
‎เกือบหนึ่งร้อยกิโลกรัม

378
00:45:49,163 --> 00:45:51,123
‎มันเป็นราชาของป่าแห่งนี้

379
00:45:54,042 --> 00:45:57,129
‎กระพุ้งแก้มของมันเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจ

380
00:45:58,088 --> 00:46:00,174
‎สิ่งที่หลุยส์ใฝ่ฝันถึง

381
00:46:06,013 --> 00:46:08,974
‎พลูโตคอยมองหาอาหารอยู่เสมอ

382
00:46:10,726 --> 00:46:13,729
‎และมันเพิ่งเห็นโอกาสที่น่าจะสมหวัง

383
00:46:16,774 --> 00:46:19,860
‎ตัวต่อเหล่านี้หมายถึงสิ่งเดียวเท่านั้นสำหรับมัน

384
00:46:21,653 --> 00:46:22,905
‎อาหารเลิศรส

385
00:46:28,410 --> 00:46:33,123
‎เพื่อให้ได้ตัวต่อมา
‎มันเลือกใช้วิธีทุบแล้วจับ

386
00:46:39,254 --> 00:46:43,300
‎ขนที่หนาป้องกันมันจากตัวต่อที่โกรธเกรี้ยว

387
00:46:43,801 --> 00:46:46,637
‎แต่รางวัลช่างคุ้มค่า
‎กับการเสี่ยงโดนต่อยเล็กน้อย

388
00:46:52,601 --> 00:46:54,394
‎หลุยส์คอยดูอยู่ห่างๆ

389
00:46:57,981 --> 00:47:00,609
‎มันต้องตัวใหญ่และขนดกกว่านี้มาก

390
00:47:00,776 --> 00:47:02,820
‎ก่อนที่จะกล้าต่อกรกับตัวต่อได้

391
00:47:10,327 --> 00:47:15,123
‎แต่ที่นี่ มีเคล็ดลับอีกหนึ่งอย่าง
‎ที่อาจต้องใช้เวลาเรียนรู้ถึงครึ่งชีวิต

392
00:47:22,464 --> 00:47:27,094
‎ลิซ่า แม่ของหลุยส์ได้เรียนรู้
‎การทำเครื่องมือจากกิ่งไม้

393
00:47:27,469 --> 00:47:29,388
‎เพื่อควักแมลงออกมา

394
00:47:31,598 --> 00:47:33,141
‎อุรังอุตังที่อาศัยอยู่ที่นี่

395
00:47:33,308 --> 00:47:36,728
‎เป็นพวกเดียวในโลกที่ค้นพบทักษะนี้

396
00:47:40,357 --> 00:47:42,192
‎หลุยส์ก็ต้องพยายามเรียนรู้เช่นเดียวกัน

397
00:47:42,484 --> 00:47:46,113
‎แต่อาจจะต้องใช้เวลาอีกแปดปี
‎กว่ามันจะเก่งเท่าแม่ได้

398
00:47:49,366 --> 00:47:52,369
‎การเรียนรู้อันยาวนานนี้ทำให้อุรังอุตัง

399
00:47:52,452 --> 00:47:56,206
‎เสี่ยงเป็นพิเศษต่อการเปลี่ยนแปลง
‎ที่กำลังเกิดขึ้นในป่าของพวกมัน

400
00:48:01,420 --> 00:48:06,341
‎มีการประมาณว่า เราสูญเสียอุรังอุตัง
‎ราว 100 ตัวต่อสัปดาห์

401
00:48:06,800 --> 00:48:08,468
‎จากกิจกรรมของมนุษย์

402
00:48:17,728 --> 00:48:23,358
‎รุ่นของหลุยส์และอีเด็น
‎อาจจะเป็นอุรังอุตังป่ารุ่นสุดท้าย

403
00:48:28,530 --> 00:48:33,744
‎สมัยที่พลูโตอายุเท่าพวกมัน บ้านป่าของมัน
‎ทอดยาวไปถึงเส้นขอบฟ้า

404
00:48:39,625 --> 00:48:41,084
‎แต่ไม่เป็นเช่นนั้นอีกแล้ว

405
00:48:44,338 --> 00:48:46,256
‎ในช่วงสี่สิบปีที่ผ่านมา

406
00:48:46,673 --> 00:48:50,636
‎ป่าที่ราบต่ำดั้งเดิมซึ่งเป็นที่อยู่ของอุรังอุตังนี้

407
00:48:51,219 --> 00:48:55,474
‎ลดลงอย่างน่าใจหายถึงเจ็ดสิบห้าเปอร์เซ็นต์

408
00:48:58,727 --> 00:49:02,189
‎ทั่วโลก เรากำลังสูญเสียป่าเขตร้อน

409
00:49:02,439 --> 00:49:07,110
‎ด้วยอัตราเกือบสิบห้าล้านเฮกตาร์ต่อปี

410
00:49:08,362 --> 00:49:12,574
‎และขุมทรัพย์ความหลากหลายทางชีวภาพ
‎ของโลกก็กำลังหายไปกับป่าด้วย

411
00:49:15,535 --> 00:49:21,917
‎ป่าดงดิบกักเก็บคาร์บอน
‎มากกว่าที่ใดบนแผ่นดินนี้

412
00:49:23,168 --> 00:49:24,920
‎ป่าทำให้โลกของเราเย็นลง

413
00:49:25,837 --> 00:49:27,798
‎เป็นแหล่งอาหารและยา

414
00:49:29,633 --> 00:49:32,052
‎เราสูญเสียป่าด้วยน้ำมือของเราเอง

415
00:49:43,981 --> 00:49:46,191
‎โปรดไปที่ ourplanet.com

416
00:49:46,441 --> 00:49:50,487
‎เพื่อค้นพบสิ่งที่เราต้องทำตอนนี้
‎เพื่ออนุรักษ์ป่าดิบชื้นของเรา