‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎เพียงเมื่อ 50 ปีก่อน
‎เราบุกไปถึงดวงจันทร์ในที่สุด
‎เป็นครั้งแรกที่เรามองกลับมายังดาวของเรา
‎ตั้งแต่นั้นมา ประชากรมนุษย์เพิ่มขึ้นกว่าเท่าตัว
‎สารคดีชุดนี้จะชื่นชม ‎สิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติที่ยังดำรงอยู่
‎และเผยถึงสิ่งที่ต้องอนุรักษ์ไว้
‎เพื่อให้คนและธรรมชาติยืนยงอยู่ได้
‎โลกใบนี้ยังมีพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์ป่าอยู่
‎และบางครั้ง มันกลายเป็น ‎ที่ชุมนุมของบรรดาสัตว์ป่า
‎พื้นที่เหล่านี้ล้วนสำคัญยิ่ง ‎แต่มันกำลังหายไปอย่างรวดเร็ว
‎(จากทะเลทรายสู่ทุ่งหญ้า)
‎พื้นที่หนึ่งในห้าของโลกเราเป็นทะเลทราย
‎ทะเลทรายอาตากามาในทวีปอเมริกาใต้นั้น ‎แห้งแล้งที่สุด
‎บางพื้นที่ที่นี่ไม่เคยมีบันทึกไว้ว่ามีฝนตกเลย
‎ทะเลทรายอาจจะดูแห้งแล้งและเวิ้งว้าง
‎แต่มันสำคัญยิ่งต่อชีวิต
‎สำหรับผู้ที่สามารถเอาชนะอุปสรรคของที่นี่ได้
‎ทะเลทรายเป็นแหล่งหลบภัยที่สำคัญทีเดียว
‎นกกาน้ำเล็ก
‎ปรากฎตัวขึ้นจากพายุฝุ่นในทะเลทรายอาหรับ
‎ความเวิ้งว้างของภูมิประเทศแห่งนี้ ‎นำพวกมันมาที่นี่
‎และพวกมันก็แห่กันมาเป็นจำนวนมหาศาล
‎ทั้งห้าหมื่นตัว
‎หนึ่งในสี่ของประชากรทั้งหมด
‎พวกมันมาเพราะพวกมันสามารถผสมพันธุ์ได้ที่นี่
‎โดยไม่ถูกรบกวน
‎แต่การสร้างรังในทะเลทรายเป็นเรื่องยาก
‎อุณหภูมิอาจขึ้นสูงถึง 40 องศาเซลเซียส
‎ทว่า ทั้งนกผู้ใหญ่และลูกนกสีขาว
‎พร้อมสำหรับอุปสรรคครั้งนี้แล้ว
‎พวกมันทำให้ตัวเองเย็นลงด้วยการหายใจแรง
‎นกผู้ใหญ่ที่ดูเหมือน ‎มีอาหารอยู่ในลำคอจะถูกรุม
‎นกผู้ใหญ่จะป้อนอาหาร ‎ให้กับลูกนกของตัวเองเท่านั้น
‎ที่น่าจะอยู่แถวนี้สักแห่ง
‎ลูกนกวิ่งไล่นกผู้ใหญ่ไปในทะเลทราย
‎อดกิน
‎ตอนนี้พวกมันต้องรีบกลับไปสู่อาณานิคมที่ปลอดภัย
‎ทะเลทรายแห่งนี้ไม่ได้ให้ที่พักพิงอันปลอดภัย ‎กับนกกาน้ำเท่านั้น
‎ทุกเช้า การอพยพหมู่จะเริ่มขึ้น
‎มันเป็นช่วงเวลาเร่งด่วน
‎เวิ้งทะเลน้ำตื้นที่ติดกับอาณานิคม
‎อุดมไปด้วยอาหาร
‎ความอุดมสมบูรณ์นี้มาจากทะเลทรายเอง
‎ฝุ่นที่พัดมาจากแผ่นดินใหญ่
‎เต็มไปด้วยสารอาหารที่บำรุงพื้นน้ำโดยรอบ
‎ดังนั้นจึงเป็นทะเลทรายมากกว่า ‎ที่หล่อเลี้ยงท้องทะเล
‎ในประเทศโอมาน ระหว่างหน้ามรสุมในฤดูร้อน ‎ม่านหมอกลอยมาจากทะเล
‎พัดผ่านเทือกเขาโดฟาร์
‎หมอกพัดนำความชื้นเพียงพอที่จะบำรุง ‎พืนพรรณอันน้อยนิดได้
‎และพืชพรรณที่บางตานี้กลายเป็นศูนย์รวมของชีวิต
‎แพะภูเขาต้องไต่หน้าผาสูงชัน ‎เพื่อไปให้ถึงแหล่งน้ำพุที่มีอยู่ไม่กี่แห่ง
‎แต่พวกมันประหม่า
‎ซึ่งมีเหตุผลอยู่
‎เสือดาวอาระเบีย
‎ตัวหนึ่งในไม่ถึง 200 ตัว ‎ที่ยังเหลืออยู่ตามธรรมชาติ
‎อาณาเขตของตัวผู้ตัวนี้
‎ครอบคลุมบริเวณภูเขาสูงและลำน้ำ ‎ถึง 350 ตารางกิโลเมตร
‎ชายแดนทางใต้ของคาบสมุทรอาหรับ
‎เป็นเพียงไม่กี่แห่งที่ยังมีเหยื่อมากพอ
‎ให้ประชากรเสือดาวประทังชีวิตได้
‎แต่ถึงกระนั้น ก็อาจจะมีไม่ถึง 60 ตัว
‎ในพื้นที่กว่า 15,000 ตารางกิโลเมตร
‎เสือดาวเหล่านี้เป็นสัตว์หายากเสมอมา
‎แต่ตอนนี้ การปะทะกับผู้คน
‎ทำให้จำนวนของพวกมันยิ่งลดลงไปอีก
‎เสือดาวมีเหลืออยู่ไม่มากนัก
‎ดังนั้น สิ่งที่กล้องลับของเราบันทึกไว้ได้ ‎จึงเป็นเรื่องมหัศจรรย์ทีเดียว
‎เสือดาวตัวเมีย
‎มันกำลังสะกดรอยตามตัวผู้
‎การพบกันแบบนี้เริ่มเป็นไปได้ยากมากขึ้นเรื่อยๆ
‎การจับคู่ชั่วพริบตานี้อาจจะเป็นหลักประกัน ‎อนาคตระยะสั้นของเสือดาวได้
‎แต่ในระยะยาวแล้ว
‎ชะตาของพวกมันขึ้นอยู่กับ ‎การอนุรักษ์ถิ่นที่อยู่ของพวกมันไว้
‎ทางตอนเหนือของเทือกเขาโดฟาร์
‎มีพื้นที่เวิ้งว้างเกินกว่าจะจินตนาการได้
‎ทะเลทรายรูบ อัล คาลี
‎ดิ เอ็มตี้ ควอร์เตอร์
‎เพียงชื่อของที่นี่
‎ก็สะท้อนถึงมนต์เสน่ห์ของทะเลทรายแห่งนี้
‎ที่นี่เป็นทะเลทรายที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‎มีพื้นที่ที่มนุษย์ไม่เคยย่างกรายไปถึง
‎มีเพียงผู้เชี่ยวชาญในทะเลทรายเท่านั้น ‎ถึงจะอยู่รอดที่นี่ได้
‎ตัวออริกซ์อาระเบียน
‎ถิ่นที่อยู่ของพวกมันกว้างไกล
‎ครอบคลุมกว่าสามพันตารางเมตร
‎ที่นี่เป็นแหล่งหลบภัยสุดท้ายของพวกมัน
‎ครั้งหนึ่งเคยถูกล่าจนเกือบสูญพันธุ์
‎ตอนนี้พวกมันได้กลับมา ‎ทวงถิ่นที่อยู่ของบรรพบุรุษคืน
‎พวกมันได้กลับบ้านในที่สุด ‎ด้วยความช่วยเหลือของนักอนุรักษ์
‎แต่การฟื้นฟูสายพันธุ์ ‎ไม่อาจช่วยสัตว์ทะเลทรายทุกตัวไว้ได้
‎ช้างทะเลทราย
‎ในนามิเบีย ช้างเหลืออยู่ไม่ถึง 150 ตัว
‎ทะเลทรายอันเก่าแก่นี้ปกคลุมไปด้วย ‎ร่องน้ำที่แห้งขอด
‎ร่องรอยจากสายน้ำที่ไหลผ่าน ‎เพียงปีละหนึ่งหรือสองวัน
‎ช้างผู้ใหญ่
‎จะต้องหาอาหารมากถึง 200 กิโลกรัมต่อวัน ‎จึงจะไม่อดตาย
‎ดังนั้น สำหรับผู้อยู่รอดกลุ่มสุดท้ายนี้ ‎ชีวิตคือการเดินทางอันไม่สิ้นสุด
‎ฝูงนี้นำโดยตัวเมียโสดอาวุโส ‎ตัวแม่จ่าฝูง
‎มันกำลังนำครอบครัว
‎ไปยังสถานที่พิเศษที่น่าจะมีอาหารอยู่
‎แม้ในหน้าแล้ง
‎มันรู้ที่อยู่ของสถานที่พิเศษนี้จากแม่
‎เมื่อหลายปีก่อน
‎ตอนนี้มันกำลังสอนวิธีเดินทางไปให้กับลูกน้อย
‎ฝูงช้างไม่ได้เป็นผู้หาอาหารกลุ่มเดียว
‎สิงโตทะเลทราย
‎พวกมันก็หายากเช่นเดียวกับช้าง
‎ลูกช้างได้รับการปกป้องจากแม่
‎สิงโตจึงปล่อยให้พวกมันผ่านไป
‎ต้นไม้ที่อยู่ไกลโพ้นเป็นสัญญาณของแหล่งน้ำ
‎ร่องน้ำเหือดแห้งหมดแล้ว
‎แต่ต้นอานายังเขียวชอุ่มอยู่
‎แต่มีปัญหาอยู่หนึ่งอย่าง
‎ช่วงเวลานี้ของปี
‎เมล็ดพันธุ์จากต้นอานา ‎มักจะเกลื่อนกลาดเต็มพื้นดิน
‎อาหารชั้นดีสำหรับช้าง
‎แต่ปีนี้ ต้นไม้ไม่ออกผล
‎ตัวแม่นำฝูงมาโดยเปล่าประโยชน์
‎แม้แต่กิ่งที่เขียวขจีบนต้นก็อยู่เกินเอื้อมถึง
‎ครอบครัวช้างไม่มีทางเลือก ‎นอกจากต้องเดินทางต่อ
‎ช้างพลายที่สูงเกือบสี่เมตร
‎มันสามารถเอื้อมถึงร่มไม้ได้
‎และอาจจะเป็นคำตอบสำหรับปัญหาของพวกมัน
‎ตัวเมียอาวุโสรู้จักมันมาทั้งชีวิต ‎และเคยขอความช่วยเหลือจากมันมาก่อน
‎ฝูงช้างสามารถอยู่รอดที่นี่ได้
‎ด้วยความรู้ที่สืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น
‎แต่มีตัวแม่จ่าฝูงเหลือไม่ถึง 20 ตัวเท่านั้น
‎และถ้าความรู้ของพวกมันสูญหายไป
‎ช้างก็อาจจะอยู่ที่นี่ไม่ได้อีกต่อไป
‎ทะเลทรายไม่สามารถค้ำจุน ‎สัตว์จำนวนมหาศาลได้ตลอดทั้งปี
‎แม้แต่พวกที่ปรับตัวกับ ‎สภาพแวดล้อมได้เป็นพิเศษ
‎ก็สามารถอยู่รอดได้เป็นกลุ่มเล็กเท่านั้น
‎แต่บางโอกาสพิเศษ
‎ทะเลทรายก็แปลงสภาพไป
‎ครั้งเดียวในรอบสิบปี
‎ที่อาจจะมีฝนตกกระหน่ำกะทันหัน
‎เพียงครั้งเดียวก็เปลี่ยนให้ ‎ทะเลทรายเขียวชอุ่มได้
‎ในแคลิฟอร์เนียตอนใต้
‎สามารถมองเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้ ‎ได้จากอวกาศเลยทีเดียว
‎พื้นที่หลายร้อยตารางกิโลเมตร ‎กลับเบ่งบานในทันใด
‎ถ้าการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้กลายเป็นวงจรปกติ
‎อาจจะมีถิ่นที่อยู่ใหม่เกิดขึ้นก็ได้
‎ทุ่งหญ้า
‎ภูมิประเทศที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่ง ‎ในโลกของเรา
‎มันเลี้ยงดูการชุมนุมสัตว์ใหญ่ครั้งใหญ่ที่สุดในโลก
‎ทุ่งหญ้าเซเรนเกตีค้ำจุน ‎ฝูงวิลเดอร์บีสต์นับล้านตัว
‎พวกมันเดินทางตามสายฝน ‎เพื่อกินหญ้าที่เพิ่งขึ้นใหม่
‎ฝูงมหาศาลนี้ดึงดูดนักล่า
‎เสือชีตาห์ตัวผู้ห้าตัว
‎การรวมตัวครั้งใหญ่ที่สุดที่เคยเห็นมา
‎พวกมันครองอาณาเขต ‎ราว 450 ตารางกิโลเมตร
‎พวกมันลาดตระเวนด้วยกัน
‎และดึงดูดความสนใจ
‎พวกมันต้องเปลี่ยนยุทธวิธี
‎ถ้าจะล่าเหยื่อได้สำเร็จ
‎พวกมันต้องการที่กำบัง
‎วิลเดอร์บีสต์ผู้ใหญ่เป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว
‎เสือชีตาห์สี่ตัวเริ่มเดินย่างเข้าหา
‎มุ่งตรงไปยังเหยื่อ
‎ตัวที่ห้าย่องจากทางด้านข้าง
‎พวกมันต้องเข้าประชิดก่อนที่จะวิ่งตะครุบให้ได้
‎พวกมันเกือบถึงตัวแล้ว
‎ทั้งห้าตัวพุ่งออกจากที่ซ่อน
‎แต่ละตัววิ่งไล่เหยื่อของตัวเอง
‎มันเป็นความโกลาหล
‎เสือชีตาห์ตัวเดียวไม่แข็งแรงพอที่จะโค่นเหยื่อได้
‎พวกมันต้องร่วมมือกัน
‎ความเร้าใจแบบนี้เกิดขึ้นได้ ‎เพราะทุ่งเซเรนเกตีเป็นเขตอนุรักษ์
‎มากว่า 65 ปีแล้ว
‎แต่เซเรนเกตีเป็นข้อยกเว้น
‎ทั่วโลก พื้นที่ทุ่งหญ้ากำลังลดน้อยลงเรื่อยๆ
‎เมื่อ 180 ปีก่อน ฝูงควายไบซันหลายล้านตัว
‎เร่ร่อนเล็มหญ้าในที่ราบใหญ่ ‎ของทวีปอเมริกาเหนือ
‎พวกมันตระเวนไปทั่วทุ่งหญ้า ‎ที่มีขนาดใหญ่กว่าทุ่งเซเรนเกตีนับร้อยเท่า
‎ที่นี่คือไวลด์เวสต์อย่างแท้จริง
‎ทุกฤดูร้อน ตัวผู้จะร้องคำรามเพื่อท้าทาย
‎และต่อสู้เพื่อครอบครองตัวเมีย
‎เมื่ออารมณ์คุกรุ่นมากขึ้น การต่อสู้ก็ยิ่งดุเดือด
‎ทว่าในวันนี้ ทุ่งหญ้าส่วนใหญ่กลับเงียบงัน
‎มนุษย์ได้เข่นฆ่าฝูงอันยิ่งใหญ่ไปแล้ว
‎มีควายไบซันเหลือเพียงไม่ถึง 30,000 ตัว
‎และพื้นที่ทุ่งหญ้าร้อยละเก้าสิบก็หายไป
‎ส่วนใหญ่นำไปใช้ในการเกษตรกรรม
‎สิ่งที่เรากิน และวิธีการผลิตของเรา
‎จะส่งผลต่ออนาคตของพื้นที่ทุ่งหญ้าในโลกของเรา
‎อดีตแสดงให้เราเห็นได้ว่า ‎เราเคยหาอาหารยังชีพกันอย่างไร
‎และยังอยู่ร่วมกับธรรมชาติได้
‎ทุ่งหญ้าแห้งโบราณในฮังการี ‎ที่ยังเพาะปลูกกันด้วยวิธีดั้งเดิม
‎กลายเป็นถิ่นที่อยู่ให้กับ ‎ความอุดมสมบูรณ์อันตระการตา
‎ผีเสื้อหลากหลายสายพันธุ์
‎สายพันธุ์หนึ่งมีวงจรชีวิตที่ซับซ้อนเหลือเชื่อ
‎ผีเสื้ออัลคอน บลู
‎ตัวเมียต้องผสมพันธุ์และวางไข่ ‎บนพืชพันธุ์เดียวเท่านั้น
‎ดอกมาร์ชเจนเทียน
‎ไม่นานนัก ไข่ก็ฟักกลายเป็นหนอนผีเสื้อ
‎เมื่ออยู่สูงบนต้น ‎พวกมันปลอดภัยจากนักล่าที่อยู่เบื้องล่าง
‎แต่แล้วหนอนกลับทำบางสิ่งที่ดูเป็นภัยต่อตัวเอง
‎พวกมันโรยตัวลงมาจากเส้นใยสู่พื้นเบื้องล่าง
‎และสู่อันตราย
‎พวกมันไม่มีทางปกป้องตัวเอง ‎จากมดที่รอจะรุกราน
‎และลากพวกมันไป
‎แต่นั่นคือสิ่งที่หนอนตั้งใจให้เกิดขึ้น
‎พวกมันผลิตกลิ่นที่คล้ายกับกลิ่นของตัวอ่อนมด
‎มดตอบสนองด้วยการพาหนอนกลับไปยังรังมด
‎ที่รัง มดเก็บดักแด้ไว้ที่ ‎โพรงเก็บไข่ในอาณานิคม
‎หนอนสีม่วงนอนอยู่ท่ามกลาง ‎ตัวอ่อนสีขาวของฝูงมด
‎ส่งสัญญาณที่ถูกต้อง
‎แล้วมดพยาบาลก็รีบมาให้อาหารพวกมัน
‎แต่ยังมีมากกว่านั้น
‎ตอนนี้หนอนยังเลียนเสียงของนางพญามดอีกด้วย
‎ด้วยเหตุนี้ ฝูงมดจึงปรนนิบัติหนอน ‎ราวกับเป็นนางพญา
‎ถ้าอาหารขาดแคลน
‎มดจะป้อนอาหารให้หนอนผีเสื้อ ‎แทนที่จะให้ตัวอ่อนของตัวเอง
‎พวกมดคอยป้อนอาหาร ‎จนหนอนติบโตกลายเป็นตัวใหญ่
‎ในโพรงใต้ดินนั้น หนอนกินอาหาร ‎และเติบโตนานเกือบสองปี
‎จนกระทั่งวันหนึ่ง ‎เหล่ามดไม่เหลืออาหารให้ป้อนอีกต่อไป
‎หนอนกลายเป็นดักแด้แล้ว
‎เพียงไม่กี่สัปดาห์ต่อมา
‎ผีเสื้ออัลคอนบลูก็ฟักออกมา
‎ตอนนี้พวกมันจะออกจากรัง
‎ที่เป็นบ้านของมันมาตลอด 23 เดือนที่ผ่านมา
‎ผีเสื้อวัยเยาว์มุ่งหน้าออกจากรัง
‎และปีนขึ้นไปยังก้านต้นหญ้า
‎มันกางปีกออก พร้อมจะบินไปหาคู่ผสมพันธุ์
‎ชีวิตที่ซับซ้อนนี้ ‎อาจจะประหยัดแรงงานสำหรับผีเสื้อ
‎แต่ก็มีความเสี่ยง
‎ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับมดหรือดอกเจนเทียน
‎ผีเสื้ออัลคอนบลูอาจจะสูญพันธุ์ได้
‎ทุ่งหญ้าโบราณเหล่านี้ ‎มีเพียงเสี้ยวหนึ่งเท่านั้น
‎ที่ยังเหลืออยู่ในยุโรป
‎แต่ไกลออกไปทางตะวันออก
‎ทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่แห่งหนึ่งทอดยาว ‎ครอบคลุมพื้นที่หนึ่งในห้าของโลก
‎จากโรมาเนียถึงจีน
‎ในบางพื้นที่ที่นี่ ไมล์แล้วไมล์เล่า
‎ไม่มีถนนหรือรั้วสักที่เดียว
‎ที่นี่ไม่มีต้นไม้ นกอินทรีจึงสร้างรังบนพื้นดิน
‎ครั้งหนึ่ง นกอินทรีเหล่านี้เคยล่าแอนทิโลป ‎ที่มีจำนวนนับล้าน
‎บางส่วนยังอยู่ที่นี่
‎นี่คือตัวกุย แอนทิโลปที่ไม่มีที่ไหนในโลก
‎จมูกที่แปลกตาของพวกมัน ‎ปรับให้เข้ากับสภาพแวดล้อม
‎เพื่อกรองฝุ่นที่คละคลุ้งจากฝูงสัตว์มหาศาล
‎ที่เคยอาศัยอยู่ที่นี่
‎ตอนนี้พวกมันอยู่ในสภาวะวิกฤติต่อการสูญพันธุ์
‎การลักลอบล่าสัตว์และถิ่นที่อยู่ที่หายไป ‎ส่งผลกระทบอย่างรุนแรง
‎แต่ได้เริ่มมีการพยายามอนุรักษ์ ‎เพื่อสร้างความแตกต่าง
‎ยังมีความหวังสำหรับสัตว์ที่ราบแสนพิศวงพวกนี้
‎และหลักฐานพบได้ที่ไกลออกไป ‎ทางทิศตะวันออก ในมองโกเลีย
‎ที่พื้นที่ทุ่งหญ้ายังคงอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์
‎พวกนี้คือม้าเชวัลสกี
‎เมื่อห้าสิบปีที่แล้ว ‎พวกมันสูญพันธ์ุจากธรรมชาติไป
‎แต่ยังมีม้าผู้ใหญ่ที่ถูกจับไว้หลงเหลืออยู่
‎การพิถีพิถันเพาะพันธุ์ ‎ทำให้เพิ่มจำนวนจากสิบสองตัว
‎จนมีมากพอที่จะปล่อยออกสู่ทุ่งหญ้าได้
‎เจ้าตัวน้อยพวกนี้คือทายาทของมัน
‎ม้าพ่อพันธุ์ปกป้องฝูงตัวเมีย
‎พวกมันต้องคอยเฝ้าระวัง ‎และรีบรุดไปปกป้องฝูงของตัวเอง
‎หรือไล่ตัวผู้โสดที่พยายามล่อลวงตัวเมีย
‎ตอนนี้พวกมันมีมากถึง 300 ตัวแล้ว
‎อนาคตของม้าป่าพวกนี้ดูมั่นคงมากขึ้น
‎การฟื้นฟูของพวกมันเป็นไปได้
‎เพราะพื้นที่ราบอันกว้างใหญ่ในมองโกเลีย ‎ยังไม่ถูกรุกรานมากนัก
‎หญ้าพวกนี้เป็นหญ้าที่สูงที่สุด ‎ไม่ว่าที่ใดในโลกของเรา
‎มันสูงมากจนสามารถบังช้างทั้งตัวได้
‎มันทำให้ยักษ์ใหญ่ที่อาศัยอยู่ในนั้นดูตัวเล็ก
‎ที่ซ่อนแห่งสุดท้าย
‎สำหรับแรดนอเดียวใหญ่ ‎ที่มีความเสี่ยงที่จะสูญพันธุ์สูง
‎ที่นี่คืออินเดีย
‎ประเทศที่มีพลเมืองหนาแน่นที่สุด ‎ประเทศหนึ่งในโลก
‎แม้ว่าที่นี่ก็มีความมุ่งมั่นอย่างมาก ‎ที่จะอนุรักษ์ทุ่งหญ้าอันสำคัญยิ่งนี้ไว้
‎ชีวิตจะเป็นอย่างไร
‎ถ้าเราต้องอาศัยอยู่ในโลกที่ ‎หมอกหนาเช่นนี้
‎แค่เดินเร่ร่อนอาจหมายถึงการเดินไปหาอันตราย
‎หญ้าสูงอำพรางเสือเอาไว้
‎ลายเสือและเงากลมกลืนกัน
‎ต้นหญ้าสูงอาจจะอำพราง ‎เสือตัวเมียจากเหยื่อของมัน
‎แต่ก็ซ่อนเหยื่อจากเสือด้วย
‎มันต้องเข้าใกล้ภายในระยะยี่สิบเมตร
‎และมันต้องรู้ตำแหน่งที่ซ่อนของเหยื่อแน่ชัด
‎มันอาจจะคลาดกับเหยื่อไปแล้ว
‎เสือยอมเสี่ยงเงยหน้าดู
‎กวางทุกตัวในบริเวณนั้นรู้แล้วว่าเสืออยู่ตรงไหน
‎เสือตัวอื่นได้ยินเสียงสัญญาณที่บ่งบอก ‎ว่ามันล้มเหลว
‎ลูกเสือของมัน
‎มันซ่อนลูกเสือไว้ในพงหญ้า
‎ในช่วงเวลาหลายร้อยปีที่ผ่านมา
‎จำนวนเสือป่าลดลงถึงร้อยละเก้าสิบห้า
‎แต่ที่อินเดียนี้
‎แม้จะมีแรงกดดันมหาศาลจากการลักลอบล่าสัตว์
‎และประชากรที่เพิ่มมากขึ้น
‎เสือกลับเพิ่มจำนวนมากขึ้นด้วย
‎เมื่อปกป้องพื้นที่ทุ่งหญ้า ‎และทะเลทรายอันมีค่านี้
‎ประชากรสัตว์ก็จะเพิ่มมาเอง
‎โปรดไปที่ ourplanet.com
‎เพื่อดูว่าเราต้องทำอย่างไร ‎เพื่อปกป้องทุ่งหญ้าของเรา