‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎เมื่อ 50 ปีก่อน
‎เราบุกเดินทางไปถึงดวงจันทร์ในที่สุด
‎เป็นครั้งแรก
‎ที่เรามองกลับมายังดาวของเรา
‎ตั้งแต่นั้นมา ประชากรมนุษย์เพิ่มขึ้นกว่าเท่าตัว
‎สารคดีชุดนี้จะชื่นชม ‎สิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติที่ยังดำรงอยู่
‎และเผยถึงสิ่งที่ต้องอนุรักษ์ไว้
‎เพื่อให้คนและธรรมชาติยืนยงอยู่ได้
‎โลมา
‎กำลังตื่นตระหนก
‎พวกมันกำลังถูกวาฬเพชฌฆาตแปลงไล่ล่า
‎โลมาว่ายเร็วกว่าในระยะสั้น
‎แต่ผู้ล่าโลมาก็มีพละกำลัง
‎ขณะที่วาฬเพชรฆาตกำลังใกล้เข้ามา
‎ฝูงโลมาก็กลับตัวกะทันหันเพื่อหนีผู้ล่าพวกมัน
‎เหตุการณ์อันแสนพิเศษนี้ ‎กำลังเกิดขึ้นไกลจากแผ่นดิน
‎ที่น้อยคนเคยบุกไปถึง
‎ที่นี่คือมหาสมุทรไกลออกไป ‎เหนือพรหมแดนประเทศใด
‎ไร้การควบคุม ไร้ระเบียบและไร้กฎหมาย
‎(ทะเลหลวง)
‎ไม่มีสิ่งใดสื่อถึง ‎ความสัมพันธ์ของเรากับทะเลหลวง
‎ได้ดีกว่าวาฬสีน้ำเงิน
‎น้ำหนักสองร้อยตันและยาวสามสิบเมตร
‎วาฬสีน้ำเงินนี้เป็นสัตว์ที่ขนาดใหญ่ที่สุด ‎เท่าที่เคยมีมาในโลก
‎ทว่า ชีวิตส่วนใหญ่ของพวกมัน ‎ยังคงเป็นปริศนาสำหรับเรา
‎วาฬสีน้ำเงินอาศัยอยู่ในทะเลอันไกลโพ้น
‎ว่ายตระเวนไปทั่วทุกมหาสมุทร ‎จากเขตร้อนถึงขั้วโลก
‎เราเพิ่งค้นพบได้ไม่นาน
‎ว่ามีสถานที่พิเศษบางแห่ง ‎ที่วาฬเหล่านี้ว่ายมาใกล้แนวชายฝั่ง
‎อ่าวแคลิฟอร์เนีย
‎ที่ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกในประเทศเม็กซิโก
‎ที่นี่เป็นที่หลบภัยสำหรับวาฬสีน้ำเงิน
‎พบกับทารกแรกเกิดที่ตัวใหญ่ที่สุดในโลก
‎ลูกวาฬสีน้ำเงิน
‎อายุเพียงหนึ่งเดือน
‎มันมีขนาดตัวยาวถึงแปดเมตร ‎และมีน้ำหนักมากถึงหกตันแล้ว
‎แม่วาฬใช้ครีบปกป้องลูกไว้
‎แม่ลูกคลอเคลียกัน ‎ทะนุถนอมสายสัมพันธ์อันใกล้ชิด
‎นี่เป็นภาพที่ใกล้ชิดที่สุดที่เคยมีการบันทึกไว้ได้
‎ของแม่วาฬสีน้ำเงินและลูกน้อย
‎ตัวเมียตัวนี้ให้กำเนิดลูก ‎เพียงสองหรือสามปีต่อหนึ่งครั้ง
‎ดังนั้น ลูกวาฬแต่ละตัวจึงมีคุณค่ามาก
‎ลูกวาฬจะเติบโตถึงสามตันต่อเดือน
‎ครั้งหนึ่งเคยมีวาฬสีน้ำเงินมากกว่าสามแสนตัว
‎แต่ในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา ‎พวกมันถูกล่าอย่างไม่หยุดหย่อน
‎จนเหลือเพียงไม่กี่พันตัวเท่านั้น
‎ตอนนี้วาฬสีน้ำเงินเป็นสัตว์สงวน
‎และพวกมันเริ่มมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
‎อีกไม่นาน ลูกวาฬจะไปจากน่านน้ำที่พักพิงนี้
‎เพื่อท่องเที่ยวไปตามทะเลหลวง
‎เราเคยคิดว่า ทะเลหลวงนั้นกว้างใหญ่ ‎เกินกว่าที่เราจะสร้างความเสียหายได้
‎แต่บัดนี้ เราได้รู้แล้วว่า มหาสมุทร บ้านของวาฬ ‎กำลังถูกคุกคามมากกว่าที่เคย
‎ที่ท้องทะเลสีน้ำเงินอันไพศาลนี้ ‎มีสถานที่อันงดงามบริสุทธิ์เหลืออยู่เพียงเล็กน้อย
‎เพื่อเตือนใจเราว่า ‎มหาสมุทรยังอุดมสมบูรณได้เพียงใด
‎โลมาพันธุ์สปินเนอร์
‎ในมหาสมุทรแปซิฟิก
‎นอกชายฝั่งประเทศคอสตาริกาในอเมริกากลาง
‎พวกมันเริ่มชุมนุนกันเป็นจำนวนมาก
‎สปินเนอร์อยู่รวมกันเป็นฝูง
‎แต่ละตัวเชื่อมโยงกัน ‎ด้วยความสัมพันธ์ทางสังคมที่ซับซ้อน
‎โลมาสัมผัสและพูดคุยกันเสมอ
‎ด้วยภาษาที่ประกอบด้วยการคลิกและผิวปาก
‎ฝูงปลาทูน่าครีบเหลืองว่ายตามพวกมันมา
‎ทูน่าต้องพึ่งพาโลมาในการช่วยหาอาหาร
‎ทุกตัวกำลังตามหาเหยื่อเดียวกัน
‎ปลาตะเกียง
‎ปลาที่มีจำนวนมหาศาลที่สุดในโลก
‎ขนาดใหญ่ไม่เกินนิ้วคน
‎ปลาตะเกียงใช้เวลาส่วนใหญ่ ‎หลบซ่อนอยู่ในทะเลลึก
‎ดังนั้น แม้ว่าปลานี้จะมีจำนวนมากมาย ‎เราก็ไม่จับพวกมัน
‎ปลาตะเกียงเป็นหนึ่งในไม่กี่สายพันธุ์ ‎ที่ยังเติบโตได้ดีอยู่
‎เมื่อโลมาเข้าใกล้เหยื่อมากขึ้น ‎ฝูงก็มีขนาดใหญ่ขึ้นและใหญ่ขึ้น
‎ฝูงนี้อาจมีโลมามากถึงหนึ่งหมื่นตัว
‎สำหรับทุกหนึ่งตัวที่ว่ายอยู่บนผิวน้ำ ‎ก็มีอีกยี่สิบตัวอยู่เบื้องล่าง
‎โลมาใช้วิธีการระบุตำแหน่งด้วยเสียงสะท้อน ‎การส่งรับคลื่นเสียงแบบหนึ่ง
‎ค้นหาปลาตะเกียงที่อยู่ในทะเลลึกได้
‎และไล่ต้อนพวกมันขึ้นมายังผิวน้ำ
‎พวกมันต้อนฝูงปลาที่อยู่ด้านล่าง
‎เพื่อป้องกันไม่ให้เหยื่อ ‎ว่ายกลับลงไปยังทะเลลึกได้
‎เมื่อโลมากินจนอิ่มแล้ว
‎ก็ยังเหลือเหยื่ออีกมากมายสำหรับนักล่าตัวอื่น
‎ปลากระเบนปีศาจโฉบเข้ามา
‎ปลากระเบนจัดขบวนเป็นแถวโจมตี ‎เพื่อจับเหยื่อให้ได้มากที่สุด
‎กำแพงปากกระเบนมากมายต้อนกอบโกยเหยื่อ
‎เพราะเราไม่จับพวกมัน ‎ทั้งปลาตะเกียงและนักล่าทั้งหลายจึงเติบโตได้ดี
‎นักล่าเหล่านี้แทบไม่ทำให้ ‎ฝูงปลาอันมหาศาลลดจำนวนลงเลย
‎ชีวิตส่วนใหญ่ในทะเลเปิด ‎รวมตัวกันอยู่ในบริเวณผิวน้ำที่เบาบาง
‎ที่อำนาจของแสงอาทิตย์สร้างผลกระทบอันยิ่งใหญ่
‎น่านน้ำตื้นนี้อุดมสมบูรณ์อย่างไม่น่าเชื่อ
‎เมื่อโลมาขับของเสียอกมา พวกมันมีบทบาทสำคัญ
‎ในการรีไซเคิลสารอาหาร ‎จากท้องทะเลลึกสู่ผิวน้ำ
‎ปุ๋ยทะเลนี้
‎ช่วยเป็นอาหารให้กับจุดกำเนิด ‎ของทุกสิ่งมีชีวิตในท้องทะเลเปิด
‎แพลงก์ตอนพืช
‎พืดขนาดจุลทรรศน์ที่ล่องลอยอยู่
‎พวกมันผสมสารอาหารจากน้ำทะเล ‎กับพลังงานจากแสงอาทิตย์
‎เพื่อสร้างรากฐานของโซ่อาหารทุกอย่างในทะเล
‎ดังนั้น สัตว์ทุกตัวทั้งปลาเล็กปลาน้อย ‎จนถึงวาฬยักษ์
‎ล้วนต้องพึ่งพาพืชขนาดเล็กนี้เป็นอาหาร
‎และแพลงตอนพืชก็ได้ประโยชน์จากสารอาหาร
‎ที่สัตว์เหล่านั้นขับออกมาด้วยเช่นกัน
‎ที่สำคัญ แพลงตอนพืชยังได้ผลิตครึ่งหนึ่ง ‎ของออกซิเจนในอากาศสำหรับเราอีกด้วย
‎ดังนั้น ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน
‎เราก็สามารถขอบคุณพืชน้อยแสนวิเศษนี้
‎สำหรับทุกลมหายใจที่เราสูดเข้าไป
‎ในสภาวะที่สมบูรณ์ ‎แพลงก์ตอนสามารถเติบโตได้มาก
‎จนบริเวณกว้างของท้องทะเลกลายเป็นสีเขียว
‎น่าประหลาดใจที่แพลงก์ตอนพืช ‎ยังมีบทบาทสำคัญในการก่อตัวของเมฆ
‎ความชื้นระเหยขึ้นไปจากท้องทะเล
‎กลั่นตัวรอบๆ อนุภาคที่แพลงก์ตอนสร้างขึ้น
‎ละอองน้ำเหล่านี้รวมตัวกันกลายเป็นเมฆยักษ์
‎และสามารถลอยขึ้นไปในชั้น ‎บรรยากาศได้สูงถึง 20 กิโลเมตร
‎ก้อนเมฆเหนือมหาสมุทรนี้สะท้องพลังงาน ‎จากดวงอาทิตย์กลับไปยังอวกาศ
‎ช่วยปกป้องโลกจากอุณหภูมิที่สูงขึ้น
‎มหาสมุทรไม่เพียงแค่ผลิตออกซิเจนครึ่งหนึ่ง ‎ที่เราหายใจเข้าไปเท่านั้น
‎แต่ยังส่งผลต่ออากาศและภูมิอากาศด้วย
‎และลำเลียงน้ำจืดที่บำรุงชีวิตไปทั่วโลก
‎ทะเลหลวงเป็นระบบค้ำจุนชีวิตของโลกเรา
‎ทะเลหลวงมีอำนาจเช่นนี้ ‎เพราะความกว้างใหญ่ไพศาล
‎มหาสมุทรครอบคลุมพื้นที่สองในสามของโลก ‎และนั่นเพียงแค่บนพื้นผิวเท่านั้น
‎มหาสมุทรยังสุดลึกล้ำด้วย
‎เราสามารถเดินทางไปยังโลกที่ไม่เคยสำรวจนี้
‎ในเรือดำน้ำพิเศษ ‎ที่สามารถต้านทานแรงกดดันมหาศาลได้
‎ทะเลทั่วไปมีความลึกโดยเฉลี่ยเกือบสี่กิโลเมตร
‎และจุดที่ลึกที่สุดอยู่ที่เกือบสิบกิโลเมตร
‎ทะเลลึกนับเป็นร้อยละเก้าสิบห้า ‎ของพื้นที่ที่สิ่งมีชีวิตสามารถอยู่ได้
‎โลกที่แปลกตานี้เป็นบ้านของสิ่งมีชีวิต ‎แสนอัศจรรย์และลึกลับมากมาย
‎มีสัตว์ไม่กี่ตัวที่ประหลาดกว่าตัวนี้
‎เรารู้ว่ามันมีตัวตนมานานหลายปี ‎แต่เพียงจากซากที่เกยตื้นเป็นครั้งคราวเท่านั้น
‎แทบไม่มีใครเคยเห็นตอนมันมีชีวิตอยู่
‎ปลาออร์
‎ขนาดตัวยาวสิบเมตร
‎กำลังว่ายเป็นแนวตั้ง
‎และใช้ครีบหลังว่ายเป็นระลอกคลื่น
‎ปลาออร์สามารถเดินทาง ‎ระหว่างผิวน้ำและทะเลลึกได้อย่างง่ายดาย
‎ที่ระดับลึกกว่าสองร้อยเมตร ‎ไม่มีแสงแดดเพียงพอให้พืชเติบโต
‎ดังนั้นสัตว์ในทะเลลึกจึงต้องพึ่งพาอาหาร ‎ที่จมลงมาจากผิวน้ำ
‎หิมะใต้ทะเล
‎แมงกะพรุนมงกุฎแหวกว่ายไปพร้อมกางหนวดออก
‎เพื่อคอยจับเหยื่อ
‎มันอาศัยอยู่ในท้องทะเลทุกที่ ‎จนถึงความลึกเจ็ดกิโลเมตร
‎ทะเลลึกช่างกว้างใหญ่จนแมงกะพรุนมงกุฎ ‎อาจจะมีมากมายที่สุดในแมงกะพรุนทุกสายพันธุ์
‎เราเคยคิดว่า มีสิ่งมีชีวิต ‎อยู่เพียงน้อยนิดในทะเลลึก
‎แต่ตอนนี้ นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า
‎มีสัตว์อยู่ในทะเลลึกนี้มากกว่าที่เคยคิดถึงสิบเท่า
‎ดังนั้น จึงมีอีกมากมายที่เรายังไม่ค้นพบ
‎ครัสเตเชียนน้ำลึกนี้ ‎ตัวซิสติโซมาตัวใสเหมือนกระจก
‎มันซ่อนตัวอยู่ต่อหน้าต่อตา
‎ในดินแดนลึกลับนี้
‎การล่องหนหมายถึงความแตกต่าง ‎ระหว่างหาอาหารได้และเป็นอาหารเอง
‎ตาโตของมันพยายามมองเห็นในความมืดมัว
‎ไม่มีแสงส่องลงมาถึงความลึกพันเมตรได้
‎ในความมืดมิดนี้ สัตว์ต้องสร้างแสงด้วยตัวเอง
‎การเรืองแสงทางชีวภาพ
‎เบ็ดที่เรืองแสงล่อเหยื่อให้เข้าไปสู่ ‎แผงฟันอันน่าสะพรึงกลัวของปลามังกร
‎ในการสำรวจทะเลลึกส่วนใหญ่ ‎เรามักจะประหลาดใจที่ได้เจอสิ่งใหม่
‎ปลาตกเบ็ดทะเลลึก
‎หนวดที่ความรู้สึกไวผิดธรรมดาเหล่านี้
‎จะรับรู้ทุกการเคลื่อนไหวเพียงน้อยนิด ‎ของเหยื่อที่หลงมาติดกับดัก
‎ในกลางทะเลลึกนี้ นักล่าต้องใจเย็น
‎ในที่สุด เราก็เดินทางมาถึงก้นทะเล
‎ลึกลงมาเกือบพันเมตร
‎ที่ราบใต้ทะเลลึกครอบคลุมพื้นที่ ‎กว่าครึ่งหนึ่งของพื้นผิวโลก
‎แต่กระนั้น เรากลับรู้เกี่ยวกับ ‎พื้นผิวของดวงจันทร์มากกว่าเสียอีก
‎ปลาคิเมียรา ญาติดึกดำบรรพ์ของปลาฉลาม
‎ขนาดตัวยาวถึงสองเมตร
‎มีไม่กี่สายพันธ์ุที่ขนาดเท่ากัน ‎ที่สามารถมีชีวิตอยู่บนก้นทะเลอันแร้นแค้นได้
‎มันเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ เพื่อถนอมพลังงาน
‎และใช้ระบบไฟฟ้าพิเศษที่อยู่รอบปาก ‎ตรวจจับการเคลื่อนไหว
‎เพื่อค้นหาเหยื่อที่หายากตามตะกอน
‎หินโผล่ที่ขึ้นมาจากก้นทะเล ‎อาจจะเป็นโอเอซิสในทะเลทรายแห่งนี้ได้
‎ฉลามเสือทรายมีเหตุผลที่มาที่นี่
‎ลึกลงไปห้าร้อยเมตรนอกชายฝั่งรัฐฟลอริดา
‎แหล่งชุมนุมสิ่งมีชีวิตอันหายาก
‎โลฟีเลีย แนวปะการังทะเลลึก
‎เราเคยคิดว่าปะการัง
‎พบได้ในบริเวณน้ำตื้นที่อบอุ่นและมีแสงแดดเท่านั้น
‎แต่น่าอัศจรรย์ที่แนวปะการังน้ำลึก ‎ปกคลุมพื้นที่ก้นทะเลกว้างไกล
‎กว่าเครือญาติในย่านน้ำตื้น
‎ป่าใต้น้ำนี้
‎เป็นที่พักพิงและแหล่งอาหาร ‎ให้กับชุมชนสัตว์ทะเลอันอุดมสมบูรณ์
‎และยังเป็นแหล่งอนุบาลสำคัญ ‎สำหรับสัตว์ในทะเลลึกอีกมากมายด้วย
‎ปะการังประกอบด้วยสิ่งที่คล้ายกับดอกไม้ทะเล
‎หินปะการังที่รวมกันเป็นอาณานิคม ‎เชื่อมต่อกันด้วยโครงสร้างแข็ง
‎หินปะการังมีเซลล์ที่ทิ่มแทงได้ในหนวด
‎เพื่อดักจับเหยื่อที่ผ่านไปมา ‎และเป็นแหล่งอาหารเดียวของมัน
‎แต่พวกมันเก็บเหยื่อไว้ไม่ได้เสมอไป
‎บุ้งทะเลได้สร้างบ้านในปะการัง
‎มันตรวจหาเศษอาหารที่หินปะการังเพิ่งจับได้
‎และขโมยไปจากปะการัง
‎แต่ที่จริงแล้ว การขโมยนี้เป็นค่าคุ้มครอง
‎หอยเม่นโจมตีและกินปะการัง
‎ได้เวลาเอาคืนแล้ว
‎หอยเม่นอาจจะมีหนามแหลมปกป้อง ‎แต่บุ้งทะเลมีอาวุธที่น่ากลัว
‎มันโจมตีทันที
‎หอยเม่นถูกไล่ไป
‎และบุ้งทะเลก็ปกป้องบ้านของมันไว้ได้
‎เช่นเดียวกับสัตว์ทะเลลึกส่วนใหญ่
‎ปะการังเหล่านี้เติบโตได้ช้ามาก
‎แนวปะการังบางแนวอาจมีอายุมากถึงสี่หมื่นปี
‎แม้ว่าปะการังเหล่านี้จะอยู่ลึกลงไปไกลจากพื้นผิว ‎แต่กลับไม่ไกลเกินเอื้อมของเรา
‎ตะข่ายจับปลาน้ำลึกอยู่ทั่วท้องก้นทะเล
‎ทำให้ปะการังอันเปราะบางเหลือเพียงเศษซาก
‎ปะการังทะเลลึกครึ่งหนึ่งถูกทำลายลงไปแล้ว
‎จะต้องใช้เวลาอีกนานหลายศตวรรษ ‎กว่าชุมชนนี้จะฟื้นตัวได้
‎ไกลออกไปจากอาณาเขตของประเทศใดๆ
‎ทะเลหลวงนั้นทั้งคลุ้มคลั่ง ‎และแทบไม่มีการคุ้มครอง
‎ทะเลที่คลุ้มคลั่งที่สุด มหาสมุทรใต้
‎บ้านของนกอัลบาทรอส
‎นกอัลบาทรอสใช้ชีวิตตามลำพัง ‎ไกลออกไปในทะเล
‎มันสามารถเดินทางได้หลายร้อยกิโลเมตรต่อวัน
‎และมักจะนานหลายสัปดาห์เพื่อหาอาหาร
‎ซากสิงโตทะเลเป็นอาหารที่หายาก
‎นกจมูกหลอดยักษ์มาถึงเป็นพวกแรก
‎พวกมันใช้จงอยปากอันแข็งแกร่งรุมทึังซากสัตว์
‎พวกมันได้ชื่อว่าเป็นแร้งแห่งท้องทะเล
‎และเป็นสุดยอดสัตว์กินซาก ‎ในท้องทะเลแอนตาร์กติก
‎นกอัลบาทรอสคิ้วดำมีประสาทรับกลิ่นที่เยี่ยมมาก
‎และสามารถตามกลิ่นได้ไกลถึงยี่สิบกิโลเมตร
‎นกอัลบาทรอสคิ้วดำจะต้องแย่งอาหาร ‎ให้เต็มปากเมื่อสบโอกาส
‎พวกมันถูกระราน ‎โดยนกจมูกหลอดยักษ์ที่ก้าวร้าวกว่า
‎นกจมูกหลอดวิลสันตัวเล็กเกินกว่าจะร่วมวง
‎จึงจิกกินเศษซากจากด้านนอกความชุลมุน
‎นกจมูกหลอดตัวน้อยนี้ ‎มีจำนวนมากที่สุดในบรรดานกทะเล
‎เพราะพวกมันมีอยู่ทุกมหาสมุทร
‎ในเวลาที่นกผู้สันโดษเหล่านี้มาชุมนุมกันเท่านั้น
‎เราจึงสามารถซาบซึ้งถึงความอุดมสมบูรณ์ ‎ของชีวิตที่ทะเลหลวงเลี้ยงดูอยู่ได้
‎นกอัลบาทรอสวันเดอริงมาถึงเป็นตัวสุดท้าย
‎มันทำให้นกตัวอื่นดูเล็กลง และใช้ลำตัวขนาดยักษ์
‎กับปีกที่กว้างถึงสามเมตรเข้าข่มตัวอื่น
‎แม้แต่นกจมูกหลอดยักษ์ยังต้องถอย
‎นกวันเดอริงได้ส่วนแบ่งในที่สุด
‎ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ‎นกอัลบาทรอสและนกทะเลอื่นๆ
‎มีจำนวนลดลง
‎ความจำเป็นต้องเดินทางระยะไกล ‎ทำให้พวกมันเสี่ยง
‎ต่ออันตรายของท้องทะเลที่ขาดการควบคุมที่ดี ‎และมีการประมงเกินขีดจำกัด
‎เป็นปัญหาสำหรับนักล่าทุกตัวในทะเลหลวง
‎ยักษ์ใหญ่เหล่านี้ว่ายน้ำข้ามมหาสมุทรมา ‎เพื่อหาอาหาร
‎พวกมันสามารถเติบโตจนตัวยาวถึงสามเมตร ‎และหนักถึงครึ่งตัน
‎ปลาทูน่าครีบน้ำเงิน
‎มันมีตัวเพรียวยาว ‎เพื่อความคล่องแคล่วและความว่องไว
‎มันออกล่ากันเป็นฝูงใหญ่นับร้อยตัว
‎เป้าหมายคือ ฝูงปลาแอนโชวี่
‎พวกมันค่อยๆ ว่ายล้อมฝูงแอนโชวี่ ‎ให้กระจุกเป็นกลุ่มก้อนที่ผิวน้ำ
‎ระวังไม่สร้างความตื่นตระหนก
‎จากนั้นก็เข้าจู่โจม
‎นี่เป็นการโจมตีที่ประสานงานกันเป็นอย่างดี
‎ปลาทูน่าผลัดกัน
‎โจมตีจากทิศทางเดียวกัน ‎เพื่อให้ฝูงปลาแอนโชวี่ว่ายหนี
‎หลังจากได้กินเต็มปาก ‎ทูน่าแต่ละตัวจะว่ายกลับไปต่อท้ายฝูง
‎การโจมตีเกิดขึ้นเป็นระลอก
‎ด้วยพลังและจังหวะที่ทำลายล้าง
‎ปลาทูน่าครีบน้ำเงินเป็นนักล่า ‎ที่น่าเกรงขามที่สุดสายพันธุ์หนึ่งในมหาสมุทร
‎มันยังเป็นปลาที่มีค่าตัวแพงที่สุดในทะเลด้วย
‎ปลาทูน่าครีบน้ำเงินหนึ่งตัวสามารถขายในญี่ปุ่นได้
‎มากถึงกว่าหนึ่งล้านดอลลาร์
‎จึงอาจหลีกเลี่ยงไม่ได้
‎ที่พวกมันถูกจับจนแทบจะสูญพันธุ์
‎ปลาทูน่าครีบน้ำเงินไม่ใช่สายพันธุ์เดียว ‎ที่กำลังตกอยู่ในอันตราย
‎การประมงไม่ยั่งยืนนานหลายทศวรรษ
‎ทำให้ฝูงปลามากมายลดลงอย่างรุนแรง
‎จนหายไปถึงหนึ่งในสามแล้ว
‎มลพิษพลาสติกเป็นปัญหาร้ายแรง ‎สำหรับมหาสมุทรของเรา
‎แต่อุตสาหกรรมการประมงเกินขนาดนั้น ‎อันตรายกว่ามาก
‎หากเรายังตักตวงจากทะเลด้วยวิธีนี้
‎ไม่ใช่แค่การประมงเท่านั้นที่จะพังทลาย
‎ทั้งระบบท้องทะเลก็อาจจะตามไปด้วย
‎ฉลามกว่าหนึ่งร้อยล้านตัวถูกฆ่าทุกปี
‎เพียงเพื่อนำไปทำซุปหูฉลาม
‎นักล่าขนาดใหญ่ในมหาสมุทรถึงร้อยละเก้าสิบ ‎ได้สูญหายไป
‎เมื่อไม่มีฉลามอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร
‎ชุมชนชีวิตสัตว์ทะเลทั้งปวง
‎ก็เสื่อมสภาพลง ‎และเปลี่ยนแปลงไปจนจำไม่ได้
‎ปลาหมึกกำลังแทนที่ปลามากขึ้นเรื่อยๆ
‎เราทำให้จำนวนนักล่าและคู่แข่งของปลาหมึก ‎ลดลงอย่างมาก
‎จนปลาหมึกเข้ามาแทนที่
‎เป็นสัญญาณบ่งบอกถึง ‎ความไม่สมดุลอย่างรุนแรงในท้องทะเล
‎ปลาหมึกแพร่พันธุ์อย่างรวดเร็ว ‎และมีลูกที่โตเร็วมากมาย
‎มันจึงรีบฉวยโอกาสจากการหายไป ‎ของปลาที่เราจับมา
‎มันวางไข่เป็นกุรุสตามพื้นทะเล
‎ลูกปลาหมึกยิ่งโตเร็วขึ้นในท้องน้ำที่อบอุ่นและตื้นนี้
‎เมื่อรายการอาหารทะเล ‎เกิดการเปลี่ยนแปลงขั้นรุนแรง
‎เหล่านักล่าจึงต้องปรับตัว
‎สิงโตทะเลชอบกินเหยื่อที่ให้พลังงานมากกว่า
‎เช่นปลาแอนโชวี่และปลาซาร์ดีน
‎แต่เมื่อปลาเหล่านั้นกำลังขาดแคลน
‎พวกมันจึงจำเป็นต้องหันไปกินปลาหมึกมากขึ้น
‎เราก็จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง ‎อาหารทะเลที่เรากินเช่นกัน
‎หากเรายังทำจับปลาเหมือนเช่นเคย
‎แต่ถ้าเราทำการประมงแบบยั่งยืน
‎ท้องทะเลจะสร้างผลิตผลได้อย่างน่าอัศจรรย์
‎และจะมอบอาหารที่อุดมสมบูรณ์มากมายให้กับเรา
‎มีสัญญาณบ่งบอกแล้วว่ามหาสมุทรมีพลัง
‎ที่จะฟื้นตัวได้รวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ
‎วาฬหลังค่อม
‎พวกมันอาศัยอยู่ในทุกมหาสมุทร
‎ตระเวนไปตามทะเลหลวง ‎จากแหล่งอาหารที่ขั้วโลก
‎จนถึงแหล่งผสมพันธุ์ที่เขตร้อน
‎แต่วาฬไม่ได้ชื่นชอบอิสรภาพเช่นนี้มาตลอด
‎ครั้งหนึ่ง เคยมีวาฬหลังค่อมกว่าแสนตัว ‎ในมหาสมุทร
‎แต่ในศตวรรษที่แล้ว ‎พวกมันถูกล่าจนใกล้จะสูญพันธุ์
‎จนเหลือเพียงไม่กี่พันตัวที่รอดจากการเข่นฆ่า
‎การคัดค้างอย่างรุนแรงจากประชาชน
‎ทำให้มีการห้ามล่าวาฬเชิงพาณิชย์ในปี 1986
‎ตั้งแต่นั้นมา จำนวนวาฬหลังค่อม ‎ได้เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
‎พวกมันกลับไปยังแหล่งอาหาร ‎ที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ
‎เช่น นอกชายฝั่งประเทศแอฟริกาใต้นี้
‎พวกมันรวมตัวกันเพื่อตักตวง ‎ตัวเคยที่มากมายตามฤดูกาล
‎ครัสเตเชียนที่คล้ายกุ้งขนาดจิ๋ว
‎วาฬกลืนน้ำเข้าไปเต็มปาก
‎ดักจับตัวเคยด้วยแผงขนที่ใช้กรอง
‎ซึ่งขึ้นอยู่ตามขากรรไกร
‎วาฬแต่ละตัวสามารถกินอาหาร ‎ได้มากถึงกว่าหนึ่งตัน
‎เมื่อมีอาหารมากมาย ‎แมวน้ำขนปุยก็มาทวงส่วนแบ่งด้วย
‎ภาพอันตระการตานี้ ‎เป็นไปไม่ได้เลยเมื่อไม่กี่ปีก่อน
‎พวกมันรวมตัวกันเป็นกลุ่มยักษ์ใหญ่นับร้อยตัว
‎นี่คือการชุมนุมวาฬที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ‎เท่าที่เคยเห็นมาในรอบศตวรรษ
‎วาฬรีไซเคิลสารอาหารที่บำรุงพื้นผิวท้องทะเล
‎ซึ่งช่วยกระตุ้นการเจริญเติบโตของแพลงก์ตอนพืช
‎และแพลงก์ตอนพืชก็เป็นอาหารของตัวเคย ‎กลายเป็นวัฏจักรที่เลี้ยงดูตัวเอง
‎ตอนนี้เรารู้แล้วว่า ชุมชนนักล่าที่มีสุขภาพสมบูรณ์
‎ทั้งวาฬ โลมา ปลาทูน่าและปลาฉลาม
‎สำคัญยิ่งต่อประสิทธิภาพอันสมบูรณ์ของมหาสมุทร
‎และมหาสมุทรที่มีประสิทธิภาพสำคัญยิ่ง ‎ต่อสุขภาพของโลกของเรา
‎และต่อมนุษยชาติ
‎ในการฟื้นฟูที่มหัศจรรย์นี้
‎วาฬหลังค่อมกลับมามีจำนวนเกือบเท่าเดิมแล้ว
‎แต่ระหว่างช่วงเวลานั้น
‎เราได้สร้างความเสียหายต่อมหาสมุทร ‎มากกว่าครั้งใดในประวัติศาสตร์มวลมนุษย์
‎เมื่อมีการร่วมมือกันระดับโลกเท่านั้น
‎มหาสมุทรของเราจึงจะฟื้นฟูและรุ่งเรืองอีกครั้ง
‎เราอนุรักษ์วาฬได้ด้วยข้อตกลงระหว่างประเทศ
‎บัดนี้ ถึงเวลาที่จะอนุรักษ์มหาสมุทรของเราบ้าง
‎โปรดไปที่ ourplanet.com ‎เพื่อค้นพบว่า เราควรต้องทำอย่างไรในตอนนี้
‎เพื่อพิทักษ์ทะเลหลวง
‎คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ