‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎เพียงเมื่อ 50 ปีก่อน
‎ที่เราเดินทางไปถึงดวงจันทร์ได้ในที่สุด
‎เป็นครั้งแรก
‎ที่เรามองกลับมายังดาวของเรา
‎ตั้งแต่นั้นมา ประชากรมนุษย์เพิ่มขึ้นกว่าเท่าตัว
‎สารคดีชุดนี้จะนำเราไปชื่นชม ‎สิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติที่ยังคงเหลืออยู่
‎และเผยให้เห็นถึงสิ่งที่เราต้องอนุรักษ์ไว้
‎เพื่อให้คนและธรรมชาติยืนยงอยู่ได้
‎แหล่งน้ำธรรมชาติ
‎ทุกสิ่งที่อาศัยอยู่บนพื้นดิน ทั้งสัตว์และพืช
‎ล้วนต้องพึ่งพาน้ำทั้งสิ้น
‎ทว่า มีน้ำเพียงแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์เท่านั้น ‎ที่สามารถเข้าถึงได้
‎(แหล่งน้ำธรรมชาติ)
‎ทะเลทรายกลางทวีปออสเตรเลีย
‎หนึ่งในสถานที่ที่ร้อนและแห้งแล้งที่สุดในโลก
‎ไม่มีสิ่งใดสามารถมีชีวิตอยู่ที่นี่ได้เป็นเวลานาน
‎ทว่า ทุกๆ ทศวรรษ ทะเลทราย ‎อันกว้างใหญ่และว่างเปล่านี้จะเปลี่ยนสภาพไป
‎เพื่อจะให้เกิดเหตุการณ์นั้นได้ ‎ต้องเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่
‎ทางตอนเหนือขึ้นไปสองพันกิโลเมตร
‎ทุกปีที่นั่น ก้อนเมฆที่มีความชื้นสูงของลมมรสุม
‎เริ่มก่อตัว
‎ในที่สุดเมฆจะแตกตัวและกระบวนการเริ่มต้นขึ้น
‎ก้นแม่น้ำที่แห้งแล้งมาหลายปีก็เติมเต็ม
‎กระแสน้ำเชี่ยวไหลมารวมกัน ‎และมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ด้านใน
‎และพื้นที่ที่ต่ำที่สุดของทวีป
‎ที่นี่ แม่น้ำไหลท่วมทะเลทรายจนเกิดเป็น ‎ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรเลีย
‎คาทีทันดา ทะเลสาบแอร์
‎ปลามากมายมหาศาลว่ายลงมา ‎ยังทางน้ำอันกว้างใหญ่นี้
‎และเข้าสู่ทะเลสาบที่กำลังเติมเต็ม
‎นกกระทุงมาจากชายฝั่งออสเตรเลีย ‎ที่อยู่ห่างไปหลายร้อยกิโลเมตร
‎หลายตัวจะได้เห็นทะสาบมีน้ำเพียงครั้งเดียว ‎ในชีวิตของพวกมันเท่านั้น
‎ดังนั้น การที่พวกมันรู้ว่ามีทะเลสาบ ‎และต้องบินไปในทิศทางใด
‎ยังคงเป็นปริศนาอยู่
‎แหล่งน้ำแห่งใหม่นี้มีอาหารอุดมสมบูรณ์ ‎จนบรรดานกผสมพันธุ์ได้
‎แต่เวลากำลังจะหมดแล้ว
‎นกกระทุงกินอาหาร
‎กินแล้ว
‎กินเล่า
‎ลูกนกต้องรีบเติบโต
‎เพราะมันต้องแข็งแรงพอที่จะออกเดินทาง ‎ในอีกไม่กี่สัปดาห์
‎แต่เวลานั้นสั้น
‎เพราะพ่อแม่นกจะสามารถหาอาหารได้
‎ในช่วงที่ยังมีน้ำเท่านั้น
‎นกกระทุงวัยเยาว์ออกเดินทาง ‎ระยะไกลเป็นครั้งแรก
‎การเดินทางไปยังชายฝั่งนี้ ‎ต้องใช้ความอดทนอย่างมาก
‎เพราะชายฝั่งที่ใกล้ที่สุด ‎อยู่ไกลออกไป 500 กิโลเมตร
‎อีกไม่นาน ทะเลสาบจะแห้งเหือด
‎และอาจจะไม่มีน้ำไปอีกนับทศวรรษ
‎วัฏจักรน้ำหลากและน้ำแห้งนี้ ‎เป็นเหตุการณ์ที่พิเศษยิ่ง
‎แต่ทุกที่ แหล่งน้ำจืดที่นำมาใช้ได้นั้น
‎กลับคาดการณ์ไม่ได้และไม่แน่นอนมากขึ้นเรื่อยๆ
‎กระนั้น แหล่งน้ำจืดส่วนใหญ่ของโลก ‎กลับถูกปิดกั้น
‎เกือบสองในสามของแหล่งน้ำนั้น ‎เป็นน้ำแข็งอยู่ที่ขั้วโลก
‎ภูเขาน้ำแข็งนี้หนาหลายกิโลเมตร
‎และอาจจะอยู่ตรงนี้มานานหลายล้านปีแล้ว
‎ทุกฤดูร้อน น้ำแข็งบางส่วนละลาย
‎และกัดเซาะลงไปสู่ใจกลางธารน้ำแข็ง
‎ถ้ำอันยิ่งใหญ่เหล่านี้ทั้งงดงามและโรแมนติก
‎แต่มันยังเป็นสถานที่แสนอันตราย ‎เพราะธารน้ำแข็งเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา
‎แม้จะอยู่ห่างไกลจากขั้วโลก
‎แหล่งน้ำจืดส่วนใหญ่กลายเป็นน้ำแข็งทุกฤดูหนาว
‎แต่เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง ‎แหล่งน้ำอันกว้างใหญ่ที่กลายเป็นหิมะนี้ละลายลง
‎และการเดินทางอันยิ่งใหญ่ก็เริ่มต้นขึ้น
‎ไหลเชี่ยวลงมาตามเทือกเขาอันสูงชัน
‎สายน้ำที่เย็นเฉียบเป็นแหล่งสะสม ‎ขององค์ประกอบหนึ่งของชีวิต
‎ออกซิเจน
‎ที่แม่น้ำในเทือกเขาแอนดีส ทวีปอเมริกาใต้นี้
‎ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป
‎สำหรับผู้ที่รับมือกับกระแสน้ำอันทรงพลังได้
‎และเป็ดทอร์เรนต์ทำได้
‎ต้นน้ำอันเยือกเย็นนี้อาจจะอุดมไปด้วยออกซิเจน
‎แต่มันมีสารอาหารเพียงน้อยนิด
‎เป็ดทอร์เรนต์เก็บอาหารที่มีอยู่เล็กน้อย
‎จากใต้ผิวน้ำ
‎ตัวอ่อนของสโตนฟลายและแมลงชีปะขาวมีเหงือก
‎ที่พวกมันใช้สกัดออกซิเจนจากน้ำ
‎ร่างกายที่เรียบแบนของพวกมันต้านทาน ‎แรงดึงของกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก
‎ตัวอ่อนแมลงริ้นดำ
‎อาหารสุดโปรดอย่างหนึ่งของเป็ด
‎ปากที่สร้างมาพิเศษของพวกมัน ‎กรองอนุภาคอาหาร
‎ที่ไหลเชี่ยวผ่านไป
‎ตะขอที่บั้นท้ายยึดตัวพวกมันไว้กับก้อนหิน
‎แต่บางครั้งก็ไม่อาจต้านทานกระแสน้ำได้
‎แต่พวกมันมีเส้นใยพิเศษที่ใช้ดึงตัวเองกลับไปได้
‎ทุกปี ผู้มาเยือนมายังกระแสน้ำ ‎ที่เชี่ยวกรากอุดมด้วยออกซิเจนนี้
‎แซลมอน
‎พวกมันใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก
‎เมื่อโตเต็มที่ พวกมันกลับมายัง ‎แม่น้ำสายนี้ในทวีปอเมริกาเหนือ
‎และพร้อมจะวางไข่
‎แซลมอนมีความสามารถพิเศษ ‎ในการกระโดดขึ้นไปตามขั้นน้ำตกได้
‎แต่พวกมันไม่สามารถข้ามเขื่อนที่พวกเราสร้างไว้ ‎โดยไม่ได้รับการช่วยเหลือได้
‎ทุกวันนี้ ปลาแซลมอนแปซิฟิกมีจำนวน ‎น้อยกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของจำนวนที่เคยมี
‎ซึ่งเป็นปัญหาสำหรับสัตว์อื่นอีกมากมาย
‎หมีอะแลสกาสีน้ำตาลรอพวกมันอยู่ที่น้ำตก
‎หากปราศจากปลาเหล่านี้
‎หมีจะไม่มีไขมันสะสมที่พวกมันต้องการ
‎เพื่อประทังชีวิตตัวเอง ‎ในการจำศีลช่วงฤดูหนาวอันยาวนาน
‎มีการแข่งขันอันดุเดือดเพื่อแย่งชิง ‎จุดจับปลาที่ดีที่สุด
‎บริเวณที่น้ำไหลลงมากระทบหินแข็ง ‎กักเก็บสารอาหารได้เพียงเล็กน้อย
‎จึงมีต้นไม้ขึ้นได้ไม่มาก
‎ทว่า ณ บริเวณนี้ในทวีปอเมริกาใต้
‎ต้นมาคาเรเนียกลับเจริญเติบโตได้
‎ช่วงเวลาไม่กี่เดือนของแต่ละปี
‎เมื่อระดับน้ำลงต่ำพอที่ ‎แสงแดดจะส่องลงไปถึงเบื้องล่างได้
‎ต้นมาคาเรเนียเบ่งบานเต็มที่
‎ที่นี่คือคาโย คริสตาเลส ‎แม่น้ำสีรุ้งของประเทศโคลอมเบีย
‎แต่บางครั้ง น้ำก็หายลงไปใต้ดิน
‎ไกลเกินกว่าแสงแดดจะส่องถึง
‎และที่นั่น ไม่มีพืชพรรณใดมีชีวิตอยู่ได้
‎สามสิบเปอร์เซ็นต์ของแหล่งน้ำจืดของโลก ‎อยู่ลึกลงไปใต้พื้นโลก
‎ไม่ว่าจะตามชั้นหินที่มีรูพรุน
‎หรือตามทะเลสาบและแม่น้ำใต้พื้นดิน
‎แหล่งน้ำนี้กลายเป็นกรดเล็กน้อยจากน้ำฝน
‎มันค่อยๆ กัดเซาะหินปูน ‎จนกลายเป็นถ้ำตระการตา
‎เขาวงกตที่เต็มไปด้วยช่องหินและอุโมงค์ ‎อยู่ข้างใต้พื้นที่ส่วนใหญ่ของรัฐฟลอริดา
‎พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่กันดาร
‎แต่ในบริเวณที่น้ำไหลขึ้นสู่ผิวโลกนั้น ‎กลับอุดมไปด้วยชีวิต
‎มีปลาชุกชุม
‎รวมทั้งตัวกินปลาด้วย
‎ตัวนาก
‎ทั่วทั้งรัฐนี้ แหล่งน้ำจืดผุดขึ้นสู่พื้นน้ำ
‎จากแหล่งน้ำพุใต้ดินที่หนาแน่นที่สุดในโลก
‎มันป้อนน้ำไปยังแม่น้ำและบ่อน้ำ ‎ที่หลากหลายชีวิตเจริญเติบโต
‎รวมทั้งสัตว์พิเศษประจำฟลอริดา
‎พะยูน
‎พะยูนมากมายใช้เวลาช่วงฤดูร้อนในทะเล
‎แต่เมื่อฤดูหนาวมาเยือน มันจะมายังแม่น้ำ
‎ที่อุณหภูมิอบอุ่นกว่า
‎และยังได้เล็มพืชของแหล่งน้ำจืด ‎อันอุดมสมบูรณ์ด้วย
‎แต่ตอนนี้ มนุษย์ได้แย่งน้ำปริมาณมาก ‎ไปจากแหล่งน้ำพุใต้ดินเหล่านี้
‎และสร้างมลพิษให้กับแหล่งอื่นอีกมากมาย
‎จนพะยูนกำลังสูญเสีย ‎บ้านพักฤดูหนาวของพวกมันไป
‎แม่น้ำที่ค่อนข้างตื้นอบอุ่นได้อย่างรวดเร็ว
‎และในฤดูใบไม้ผลิ ทั่วทั้งทวีปยุโรป
‎อุณหภูมิที่สูงขึ้นเร่งกระตุ้นให้เกิดชีวิตมากมาย
‎ในแม่น้ำทิสซา ประเทศฮังการี ‎แมลงชีปะขาวยักษ์เริ่มปรากฏตัวขึ้น
‎พวกมันใช้ชีวิตเป็นตัวอ่อนอยู่ใต้น้ำถึงสามปี
‎ตอนนี้ ภายในเวลาเพียงสามชั่วโมง
‎ตัวที่โตเต็มวัยแล้วนับล้านเต้นรำด้วยกัน ‎และผสมพันธุ์ก่อนจะตายไป
‎ภาพอันตระการตานี้ครั้งหนึ่งเคยเกิดขึ้นประจำ ‎ในยุโรปตะวันออก
‎แต่ตอนนี้ ตลิ่งของแม่น้ำหลายสาย ‎มีการเสริมโครงสร้างดิน
‎และเป็นมลพิษรุนแรง
‎จนแมลงชีปะขาวหายไปเป็นจำนวนมาก
‎แต่เมื่อแม่น้ำสะอาด ‎สัตว์ป่าก็จะกลับมาอย่างรวดเร็ว
‎นกกระเต็น นกกินปลาที่แสนสง่างาม
‎เหยี่ยวออสเปร นกนักล่าที่แสนเชี่ยวชาญ
‎น้ำตกอีกวาซูที่อยู่ตรงพรมแดนระหว่าง ‎บราซิลและอาร์เจนตินา
‎น้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‎น้ำจืดหลายพันตันถาโถมลงไปทุกวินาที
‎น้ำส่วนใหญ่ของอีกวาซูมาจากป่าดิบชื้นแอมะซอน
‎ที่ไกลออกไปนับพันกิโลเมตร
‎ที่ป่านั้น น้ำระเหยขึ้นไปเป็นไอน้ำจาก ‎ชั้นบนของร่มไม้ในป่า
‎ต้นไม้ต้นเดียวสามารถ ‎ผลิตไอน้ำได้หนึ่งพันลิตรต่อวัน
‎เมื่อไอน้ำลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าก็กลั่นตัวกลายเป็นเมฆ
‎แต่ละวัน น้ำสองหมื่นล้านตันลอยขึ้นไปจากป่า
‎มากกว่าน้ำที่ไหลไปตามแม่น้ำแอมะซอน
‎ถ้าป่าดิบชื้นถูกทำลาย
‎วัฏจักรที่สร้างชีวิตนี้จะแตกสลาย
‎เมื่อก้อนเมฆเคลื่อนตัวผ่านทวีปไป ‎มันจะระบายน้ำออกมา
‎รดน้ำให้ทั้งพื้นที่ทำไร่นาและป่า
‎ในพื้นที่ราบประเทศบราซิล
‎เมฆได้สร้างพื้นที่ชุ่มน้ำเขตร้อนที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‎ป่าแพนทานาล
‎ทว่าแต่ละปี การเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล ‎ลดปริมาณการไหลของแม่น้ำลง
‎และป่าแพนทานาลก็ลดลงเหลือเพียง ‎แม่น้ำไม่กี่สายเท่านั้น
‎ซึ่งเหมาะกับยอดนักล่าเป็นอย่างดี
‎เสือจากัวร์
‎มันเป็นนักว่ายน้ำที่เก่ง แต่เมื่ออยู่ในน้ำ
‎มันไม่สามารถใช้การตะปบพิฆาต ‎ที่ทำให้มันเป็นนักล่าที่น่าเกรงขามได้
‎ในหน้าแล้งนี้
‎ริมตลิ่งเริ่มแออัด
‎แต่เจ้าจากัวร์เล็งเหยื่อไว้ที่ริมแม่น้ำ
‎คาปิบารา
‎มันต้องเข้าใกล้ถึงจะจับได้สำเร็จ
‎คาปิบาราสองตัวยืนอยู่ที่น้ำตื้นโดยไม่ระมัดระวัง
‎พวกมันเห็นกันแล้ว
‎ตัวไหนจะวิ่งก่อนกัน
‎ไกลออกไปตามฝั่งแม่น้ำ ‎ต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่นเป็นที่กำบังที่ดีกว่า
‎แต่ตลิ่งที่นี่ค่อนข้างสูง
‎คาปิบารามีประสาทหูอันว่องไว
‎เพียงเสียงฝีเท้าดัง
‎โอกาสนั้นก็สูญไป
‎พลาดอีกครั้ง
‎อาจจะได้เวลาลองเหยื่อตัวอื่นบ้างแล้ว
‎การจู่โจมเจ้าพวกนี้เป็นงานเสี่ยง
‎แต่เจ้าจากัวร์กำลังหิวโหย
‎ถ้าจากัวร์จะจับจระเข้เคแมนให้ได้
‎มันต้องกัดที่คอและงับไว้ ‎เพื่อป้องกันไม่ให้จระเข้ฟาดกลับ
‎มันต้องเข้าประจำที่เหนือตัวเหยื่อโดยตรง
‎งานนี้อันตราย
‎จระเข้เคแมนกลิ้งตัว ‎เพื่อพยายามทำให้จากัวร์จมน้ำ
‎นักล่าและเหยื่อฝีมือสูสีกัน
‎เจ้าจากัวร์ไม่ยอมปล่อย
‎หลังจากยี่สิบนาทีที่เหนื่อยแสนสาหัส ‎เสือจากัวร์เป็นผู้ชนะ
‎บางครั้ง การเดินทางไหลลงของแม่น้ำ ‎ถูกคั่นด้วยทะเลสาบ
‎ทั้งทะเลสาบและแม่น้ำมีน้ำรวมกัน ‎มากกว่าแม่น้ำทั่วโลกถึง 40 เท่า
‎ทะเลสาบแทนกันยีกาในทวีปแอฟริกา
‎กักเก็บน้ำเกือบหนึ่งในห้าของแหล่งน้ำจืด ‎ที่เข้าถึงได้ในโลก
‎แต่เมื่อเทียบกับขนาดอันมหึมาของมันแล้ว ‎แทนกันยีกามีชีวิตอาศัยอยู่ไม่มากนัก
‎มันลึกถึงเกือบกิโลเมตรครึ่ง
‎แต่ที่ก้นทะเลสาบ น้ำแทบจะหยุดนิ่ง ‎และไม่มีออกซิเจน
‎เมื่อขึ้นสู่ผิวน้ำในระดับความลึก ‎ร้อยห้าสิบเมตรเท่านั้น
‎จึงจะมีออกซิเจนเพียงพอที่สิ่งมีชีวิตจะอยู่ได้
‎แต่ที่นี่ สิ่งมีชีวิตมากมายเจริญเติบโต ‎อย่างอุดมสมบูรณ์
‎ปลาหมอสี 250 สายพันธุ์มีวิวัฒนาการที่นี่
‎หลายสายพันธุ์ไม่สามารถพบในแหล่งอื่น
‎การแข่งขันในน่านน้ำที่แออัดนี้เข้มข้นมาก
‎ปลาหมอสีตัวผู้สะสมเปลือกหอย
‎ยิ่งตัวผู้มีเปลือกหอยมากเท่าไหร่ ‎ก็จะยิ่งดึงดูดตัวเมียได้มากขึ้น
‎เจ้าตัวนี้กำลังไปได้สวยทีเดียว
‎เพื่อนบ้านของมันมีกองเปลือกหอยเล็กกว่า
‎จึงกลายเป็นขโมย
‎ทันทีที่มันหันหลังให้
‎เจ้าหัวขโมยก็ว่ายโฉบเข้ามา
‎และขโมยเปลือกหอยไปหนึ่งอัน
‎เจ้าของเปลือกหอยกองใหญ่ ‎ผู้ขยันขันแข็งไม่ทันสังเกต
‎หัวขโมยจึงลงมืออีกครั้งแล้ว
‎ครั้งเล่า
‎จนกระทั่งมันมีกองใหญ่ที่สุด
‎เปลือกหอยไม่ได้มีไว้เพื่ออวดเท่านั้น
‎มันยังใช้เป็นเปลเลี้ยงลูกสำหรับตัวเมียด้วย
‎ตัวเมียมาแล้วหนึ่งตัว
‎มันตัวเล็กจิ๋ว มีขนาดเพียง ‎หนึ่งในสิบของตัวผู้เท่านั้น
‎มันตัวเล็กมากจนสามารถ ‎มุดเข้าไปในเปลือกหอยได้
‎ตัวเมียจะวางไข่ในนั้น ‎แล้วตัวผู้ก็จะรีบไปผสมพันธุ์ให้
‎ตัวเมียจะอยู่ในเปลือกหอยเพื่อปกป้องไข่ ‎นานถึงสองสัปดาห์จนกว่าไข่จะฟัก
‎ปลาไจแอนท์แทนกันยีกา
‎สายพันธุ์ที่ตัวใหญ่ที่สุดในบรรดาปลาหมอสี ‎ในแทนกันยีกา
‎ตัวเมียที่ความยาวเกือบหนึ่งเมตรนี้ ‎ต้องเลี้ยงลูกในพื้นที่เปิด
‎ดังนั้น การปกป้องลูกจึงเป็นหน้าที่หลัก ‎สำหรับทั้งพ่อแม่
‎แต่อนาคตของปลาเหล่านี้ไม่แน่นอน
‎เมื่ออุณหภูมิของโลกสูงขึ้น ‎ทะเลสาบแทนกันยีกาก็อบอุ่นขึ้น
‎น้ำในทะเลสาบไม่ผสมกันได้ดีเหมือนเมื่อก่อน
‎ดังนั้นผิวน้ำชั้นบนที่มีออกซิเจนจึงลดลง
‎แม่น้ำโขงในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
‎ยาวถึงสี่พันกิโลเมตร ‎และมีน้ำตกที่กว้างที่สุดกว่าที่ใด
‎ทุกวันนี้ ผู้คนกว่า 60 ล้านคนพึ่งพาแม่น้ำนี้ ‎ในการดำรงชีวิต
‎ฝนฤดูมรสุมสร้างกระแสน้ำหลากมหาศาล
‎จนน้ำตกนั้นเกือบจะเลือนหายไป
‎น้ำนั้นเต็มไปด้วยตะกอน
‎ที่สะสมมาตลอดการเดินทางอันยาวนาน ‎ของแม่น้ำโขงจากที่ราบสูงทิเบต
‎แม้ในช่วงก่อนน้ำท่วม ‎น้ำก็ไหลนองครอบคลุมพื้นที่อันกว้างไกล
‎รากที่โผล่ขึ้นมานี้เป็นหลักฐาน
‎ถึงระดับน้ำที่กำลังจะขึ้นสูงตามมา
‎เมื่อน้ำท่วมครั้งใหญ่มาถึง
‎ต้นไม้จะจมลงไปถึงระดับกิ่งไม้
‎ในช่วงเวลาไม่กี่เดือน น้ำท่วมจะสร้าง ‎พื้นที่ผสมพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
‎สำหรับปลาน้ำจืด
‎ปลาพันธุ์หนึ่งมีวิธีแก้อันชาญฉลาด
‎สำหรับปัญหาการอยู่ในแหล่งน้ำตื้น ‎ที่ขาดแคลนออกซิเจน
‎ปลากัดไทย
‎ตัวผู้หายใจโดยการสูดอากาศจากผิวน้ำ
‎ระหว่างฤดูผสมพันธุ์ มันใช้ความสามารถนี้
‎ก่อหวอดฟองอากาศ
‎มันทำงานหนักวันแล้ววันเล่า
‎ตัวเมียที่รออยู่ใกล้ๆ ว่ายขึ้นมาเพื่อตรวจหวอด
‎พวกมันคลอเคลียกอดกันด้วยความอ่อนโยน
‎การจับคู่ครั้งนี้กระตุ้นให้ตัวเมียปล่อยไข่ออกมา
‎เมื่อไข่ร่วงลงสู่เบื้องล่าง ตัวผู้จะเข้าไปผสมพันธุ์
‎ทั้งสองตัวค่อยๆ เก็บไข่
‎แล้วค่อยเป่าทีละฟองเข้าไปในหวอด
‎แหล่งน้ำนิ่งพวกนี้มีออกซิเจนเบาบาง
‎แต่ไข่จะได้รับออกซิเจนเพียงพอจากหวอด
‎เพื่อช่วยให้มันเติบโตได้
‎จุดสำคัญของน้ำท่วมยังไม่มาถึง
‎ในที่สุด จะมีน้ำไหลหลากลงสู่แม่น้ำโขงมากมาย
‎จนทะเลสาบโตนเลสาบมีขนาดใหญ่กว่า ‎ในช่วงฤดูแล้งถึงห้าเท่า
‎ปลาจำนวนมหาศาลว่ายมายังพื้นที่ผสมพันธุ์ใหม่นี้
‎ผู้คนเก็บเกี่ยวจากเหตุการณ์ ‎ประจำฤดูกาลนี้มานับพันปี
‎พวกเขาวางอวนแผ่ไปถึงครึ่งแม่น้ำ
‎ปล่อยให้อีกครึ่งหนึ่งว่างไว้
‎เพื่อให้ปลาที่เหลือได้แหวกว่ายและแพร่พันธุ์
‎ที่จริงแล้ว แม่น้ำโขงช่วยส่งเสริม ‎การประมงน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‎หนึ่งในห้าของปลาน้ำจืดที่จับได้โดยผู้คนทั่วโลก
‎มาจากแม่น้ำนี้แห่งเดียว
‎แต่อนาคตของแม่น้ำโขง
‎เช่นเดียวกับแม่น้ำอีกมากมายทั่วโลก
‎ตกอยู่ในความเสี่ยงมากขึ้นเรื่อยๆ
‎เราได้เปลี่ยนการไหลเวียนตามธรรมชาติ
‎ของแม่น้ำที่ยาวที่สุดในโลกกว่าสองในสาม
‎ด้วยการสร้างเขื่อนตัดสายน้ำ รวมทั้งสิ่งอื่นๆ อีก
‎ดังนั้น ตอนนี้แม่น้ำมากมายหลายสายในโลก ‎ไม่หลั่งไหลอีกต่อไป
‎ที่แอฟริกาตะวันออกนี้ ‎ในรูอาฮา ประเทศแทนซาเนีย
‎ช้างเหล่านี้กำลังตามหาแหล่งน้ำ
‎ช้างแต่ละเชือกต้องดื่มน้ำถึงวันละ 200 ลิตร ‎แต่ที่นี่กลับไม่มีน้ำเลย
‎แต่ช้างรู้ว่าต้นเบาบับมีความชื้นสูง
‎ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ‎พวกมันจึงต้องกินไม้เป็นจำนวนมาก
‎สิงโตก็ต้องการน้ำด้วยเช่นกัน
‎โชคดีสำหรับสิงโต เพราะแหล่งน้ำคือ ‎สถานที่ชุมนุมของเหยื่อของมัน
‎ดังนั้นทั้งนักล่าและเหยื่อจึงมุ่งหน้าไปยังแม่น้ำ
‎จนกระทั่งสามสิบปีก่อน
‎แม่น้ำในส่วนนี้ของทวีปแอฟริกาไม่เคยแห้งเหือด
‎ตอนนี้ การทำเกษตรกรรมในช่วงต้นน้ำ ‎ได้ดึงน้ำปริมาณมหาศาลไป
‎และระหว่างช่วงหน้าแล้ง แม่น้ำก็ลดขนาด ‎เหลือเพียงบ่อน้ำที่ห่างไกลเท่านั้น
‎ฮิปโปต้องพึ่งพาน้ำที่ไหลริน ‎เพื่อรักษาความเย็นในช่วงกลางวัน
‎แต่ตอนนี้พวกมันต้องใช้โคลนแก้ขัด
‎เมื่อระดับน้ำลดลงไปอีก ‎พวกมันยิ่งต้องเบียดเสียดกัน
‎อารมณ์เริ่มคุกรุ่น
‎แต่ละวัน บ่อโคลนยิ่งลดขนาดลงเรื่อยๆ ‎และสภาพของฮิปโปก็ยิ่งเลวร้ายลง
‎ฝูงควายกำลังรีบเร่งหาแหล่งน้ำ
‎สิงโตอยู่ที่แอ่งน้ำแล้ว
‎แต่ฝูงควายขับเคลื่อน ‎ด้วยความโหยหาต้องการน้ำจืด
‎พวกมันต้องดื่มน้ำทุกวัน
‎น้ำทุกอึกคือความเสี่ยง
‎แต่ควายไม่มีทางเลือก
‎เมื่อหน้าแล้งดำเนินต่อไป ควายก็เริ่มอ่อนแอลง
‎ความเป็นไปได้เปลี่ยนไป สิงโตกำลังได้เปรียบ
‎ช้างมาถึงแม่น้ำแล้ว
‎ไม่มีอะไรอยู่ที่นี่เพราะน้ำแห้งเหือด
‎แต่ช้างสามารถหาน้ำในที่ที่ตัวอื่นหาไม่ได้
‎พวกมันใช้งวงขุดหลุมในพื้นทรายที่ก้นแม่น้ำ
‎ประสาทรับรู้กลิ่นอันน่าทึ่ง
‎ช่วยให้พวกมันค้นหาแหล่งน้ำเปิด ‎ที่อยู่ไกลหลายกิโลเมตรได้
‎และช่วยให้พวกมันค้นหาสถานที่ใต้ดิน
‎ที่มีน้ำอยู่ใกล้กับผิวดินมากที่สุด
‎ในช่วงหน้าแล้งรุนแรง บ่อน้ำที่พวกมันขุดขึ้นมา ‎อาจจะเป็นสิ่งช่วยชีวิตได้
‎ความยากลำบากในหน้าแล้ง ‎เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
‎ในที่ราบแอฟริกาตะวันออกมาตลอด
‎แต่เมื่อโลกอบอุ่นขึ้น
‎และเราแย่งใช้น้ำมหาศาล ‎เพื่อประโยชน์ของตัวเราเอง
‎หน้าแล้งก็เกิดบ่อยมากขึ้น ‎และยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
‎แม่น้ำแพลตต์ในรัฐเนแบรสกา ทวีปอเมริกาเหนือ
‎แต่ละปี นกกระเรียนเนินทรายมาที่นี่ ‎ระหว่างการเดินทางขึ้นเหนือข้ามทวีปอเมริกา
‎ในการอพยพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่ง ‎ในบรรดาสัตว์ทั้งหลาย
‎ที่นี่เป็นจุดแวะพักสำคัญแห่งหนึ่งของพวกมัน
‎ครั้งหนึ่ง แม่น้ำนี้เคยไหลท่วมทุ่งหญ้า ‎ไปทุกทิศทางไกลนับไมล์
‎ที่นี่เคยเป็นที่หาอาหารและพักผ่อนที่สมบูรณ์แบบ ‎สำหรับนกกระเรียน
‎ตอนนี้เราสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำ
‎และนำน้ำมหาศาลไปใช้ ‎เพื่อประโยชน์ของเราเอง
‎จนแทบไม่เหลือพื้นที่สำหรับนกกระเรียน
‎แต่ตอนนี้นักอนุรักษ์ธรรมชาติได้จัดการ ‎กระแสการไหลของน้ำ
‎ให้ยังคงสร้างสันดอนทราย ‎ที่นกกระเรียนต้องการได้
‎เราไม่ได้เป็นผู้เดียวที่ต้องการน้ำ
‎แต่เรามีความสามารถที่จะจัดการ ‎ให้น้ำจืดในโลกยังคงอยู่ต่อไปได้
‎และเราเท่านั้นที่สามารถตัดสินใจได้ว่า ‎จะแบ่งปันน้ำนั้นอย่างไร
‎โปรดไปที่ ourplanet.com ‎เพื่อค้นพบว่า เราควรต้องทำอย่างไร
‎เพื่ออนุรักษ์แหล่งน้ำธรรมชาติให้คงอยู่
‎คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ