1
00:00:07,007 --> 00:00:11,094
‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)

2
00:00:20,645 --> 00:00:22,772
‎เพียงเมื่อ 50 ปีก่อน

3
00:00:23,440 --> 00:00:26,276
‎ที่เราเดินทางไปถึงดวงจันทร์ได้ในที่สุด

4
00:00:40,331 --> 00:00:42,167
‎เป็นครั้งแรก

5
00:00:42,917 --> 00:00:45,837
‎ที่เรามองกลับมายังดาวของเรา

6
00:00:53,386 --> 00:00:58,683
‎ตั้งแต่นั้นมา ประชากรมนุษย์เพิ่มขึ้นกว่าเท่าตัว

7
00:01:04,189 --> 00:01:08,651
‎สารคดีชุดนี้จะนำเราไปชื่นชม
‎สิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติที่ยังคงเหลืออยู่

8
00:01:09,569 --> 00:01:12,363
‎และเผยให้เห็นถึงสิ่งที่เราต้องอนุรักษ์ไว้

9
00:01:12,655 --> 00:01:16,785
‎เพื่อให้คนและธรรมชาติยืนยงอยู่ได้

10
00:01:58,993 --> 00:02:00,370
‎แหล่งน้ำธรรมชาติ

11
00:02:01,746 --> 00:02:05,959
‎ทุกสิ่งที่อาศัยอยู่บนพื้นดิน ทั้งสัตว์และพืช

12
00:02:06,501 --> 00:02:07,961
‎ล้วนต้องพึ่งพาน้ำทั้งสิ้น

13
00:02:09,754 --> 00:02:13,758
‎ทว่า มีน้ำเพียงแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์เท่านั้น
‎ที่สามารถเข้าถึงได้

14
00:02:16,427 --> 00:02:23,309
‎(แหล่งน้ำธรรมชาติ)

15
00:02:33,194 --> 00:02:35,530
‎ทะเลทรายกลางทวีปออสเตรเลีย

16
00:02:38,366 --> 00:02:42,162
‎หนึ่งในสถานที่ที่ร้อนและแห้งแล้งที่สุดในโลก

17
00:02:45,874 --> 00:02:49,544
‎ไม่มีสิ่งใดสามารถมีชีวิตอยู่ที่นี่ได้เป็นเวลานาน

18
00:02:52,463 --> 00:02:57,510
‎ทว่า ทุกๆ ทศวรรษ ทะเลทราย
‎อันกว้างใหญ่และว่างเปล่านี้จะเปลี่ยนสภาพไป

19
00:03:00,930 --> 00:03:04,934
‎เพื่อจะให้เกิดเหตุการณ์นั้นได้
‎ต้องเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่

20
00:03:05,185 --> 00:03:07,770
‎ทางตอนเหนือขึ้นไปสองพันกิโลเมตร

21
00:03:15,028 --> 00:03:19,490
‎ทุกปีที่นั่น ก้อนเมฆที่มีความชื้นสูงของลมมรสุม

22
00:03:20,074 --> 00:03:21,576
‎เริ่มก่อตัว

23
00:03:35,215 --> 00:03:39,385
‎ในที่สุดเมฆจะแตกตัวและกระบวนการเริ่มต้นขึ้น

24
00:03:52,398 --> 00:03:55,526
‎ก้นแม่น้ำที่แห้งแล้งมาหลายปีก็เติมเต็ม

25
00:04:01,991 --> 00:04:05,787
‎กระแสน้ำเชี่ยวไหลมารวมกัน
‎และมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ด้านใน

26
00:04:06,037 --> 00:04:08,164
‎และพื้นที่ที่ต่ำที่สุดของทวีป

27
00:04:10,708 --> 00:04:15,755
‎ที่นี่ แม่น้ำไหลท่วมทะเลทรายจนเกิดเป็น
‎ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรเลีย

28
00:04:15,964 --> 00:04:18,216
‎คาทีทันดา ทะเลสาบแอร์

29
00:04:24,973 --> 00:04:29,060
‎ปลามากมายมหาศาลว่ายลงมา
‎ยังทางน้ำอันกว้างใหญ่นี้

30
00:04:29,143 --> 00:04:31,062
‎และเข้าสู่ทะเลสาบที่กำลังเติมเต็ม

31
00:04:37,402 --> 00:04:42,532
‎นกกระทุงมาจากชายฝั่งออสเตรเลีย
‎ที่อยู่ห่างไปหลายร้อยกิโลเมตร

32
00:04:46,077 --> 00:04:50,707
‎หลายตัวจะได้เห็นทะสาบมีน้ำเพียงครั้งเดียว
‎ในชีวิตของพวกมันเท่านั้น

33
00:04:51,624 --> 00:04:56,421
‎ดังนั้น การที่พวกมันรู้ว่ามีทะเลสาบ
‎และต้องบินไปในทิศทางใด

34
00:04:56,504 --> 00:04:57,880
‎ยังคงเป็นปริศนาอยู่

35
00:05:07,515 --> 00:05:13,229
‎แหล่งน้ำแห่งใหม่นี้มีอาหารอุดมสมบูรณ์
‎จนบรรดานกผสมพันธุ์ได้

36
00:05:24,324 --> 00:05:26,034
‎แต่เวลากำลังจะหมดแล้ว

37
00:05:29,412 --> 00:05:30,747
‎นกกระทุงกินอาหาร

38
00:05:32,206 --> 00:05:33,124
‎กินแล้ว

39
00:05:35,168 --> 00:05:36,002
‎กินเล่า

40
00:05:38,713 --> 00:05:40,340
‎ลูกนกต้องรีบเติบโต

41
00:05:40,631 --> 00:05:44,177
‎เพราะมันต้องแข็งแรงพอที่จะออกเดินทาง
‎ในอีกไม่กี่สัปดาห์

42
00:05:48,598 --> 00:05:50,224
‎แต่เวลานั้นสั้น

43
00:05:50,308 --> 00:05:52,935
‎เพราะพ่อแม่นกจะสามารถหาอาหารได้

44
00:05:53,019 --> 00:05:54,562
‎ในช่วงที่ยังมีน้ำเท่านั้น

45
00:06:00,693 --> 00:06:04,238
‎นกกระทุงวัยเยาว์ออกเดินทาง
‎ระยะไกลเป็นครั้งแรก

46
00:06:07,492 --> 00:06:10,870
‎การเดินทางไปยังชายฝั่งนี้
‎ต้องใช้ความอดทนอย่างมาก

47
00:06:11,245 --> 00:06:14,082
‎เพราะชายฝั่งที่ใกล้ที่สุด
‎อยู่ไกลออกไป 500 กิโลเมตร

48
00:06:17,668 --> 00:06:19,545
‎อีกไม่นาน ทะเลสาบจะแห้งเหือด

49
00:06:20,004 --> 00:06:23,925
‎และอาจจะไม่มีน้ำไปอีกนับทศวรรษ

50
00:06:29,138 --> 00:06:34,477
‎วัฏจักรน้ำหลากและน้ำแห้งนี้
‎เป็นเหตุการณ์ที่พิเศษยิ่ง

51
00:06:38,648 --> 00:06:41,901
‎แต่ทุกที่ แหล่งน้ำจืดที่นำมาใช้ได้นั้น

52
00:06:42,068 --> 00:06:46,114
‎กลับคาดการณ์ไม่ได้และไม่แน่นอนมากขึ้นเรื่อยๆ

53
00:06:59,669 --> 00:07:04,090
‎กระนั้น แหล่งน้ำจืดส่วนใหญ่ของโลก
‎กลับถูกปิดกั้น

54
00:07:06,968 --> 00:07:11,848
‎เกือบสองในสามของแหล่งน้ำนั้น
‎เป็นน้ำแข็งอยู่ที่ขั้วโลก

55
00:07:13,933 --> 00:07:17,353
‎ภูเขาน้ำแข็งนี้หนาหลายกิโลเมตร

56
00:07:17,437 --> 00:07:21,315
‎และอาจจะอยู่ตรงนี้มานานหลายล้านปีแล้ว

57
00:07:34,370 --> 00:07:36,622
‎ทุกฤดูร้อน น้ำแข็งบางส่วนละลาย

58
00:07:36,706 --> 00:07:39,917
‎และกัดเซาะลงไปสู่ใจกลางธารน้ำแข็ง

59
00:07:45,423 --> 00:07:48,468
‎ถ้ำอันยิ่งใหญ่เหล่านี้ทั้งงดงามและโรแมนติก

60
00:07:48,759 --> 00:07:53,848
‎แต่มันยังเป็นสถานที่แสนอันตราย
‎เพราะธารน้ำแข็งเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา

61
00:08:15,244 --> 00:08:17,246
‎แม้จะอยู่ห่างไกลจากขั้วโลก

62
00:08:17,330 --> 00:08:20,458
‎แหล่งน้ำจืดส่วนใหญ่กลายเป็นน้ำแข็งทุกฤดูหนาว

63
00:08:22,835 --> 00:08:28,049
‎แต่เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง
‎แหล่งน้ำอันกว้างใหญ่ที่กลายเป็นหิมะนี้ละลายลง

64
00:08:28,132 --> 00:08:30,218
‎และการเดินทางอันยิ่งใหญ่ก็เริ่มต้นขึ้น

65
00:08:36,766 --> 00:08:39,227
‎ไหลเชี่ยวลงมาตามเทือกเขาอันสูงชัน

66
00:08:39,310 --> 00:08:43,231
‎สายน้ำที่เย็นเฉียบเป็นแหล่งสะสม
‎ขององค์ประกอบหนึ่งของชีวิต

67
00:08:46,359 --> 00:08:47,193
‎ออกซิเจน

68
00:08:54,075 --> 00:08:57,203
‎ที่แม่น้ำในเทือกเขาแอนดีส ทวีปอเมริกาใต้นี้

69
00:08:57,787 --> 00:08:59,205
‎ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป

70
00:08:59,288 --> 00:09:02,250
‎สำหรับผู้ที่รับมือกับกระแสน้ำอันทรงพลังได้

71
00:09:03,543 --> 00:09:05,336
‎และเป็ดทอร์เรนต์ทำได้

72
00:09:16,973 --> 00:09:20,518
‎ต้นน้ำอันเยือกเย็นนี้อาจจะอุดมไปด้วยออกซิเจน

73
00:09:20,601 --> 00:09:23,020
‎แต่มันมีสารอาหารเพียงน้อยนิด

74
00:09:24,522 --> 00:09:27,066
‎เป็ดทอร์เรนต์เก็บอาหารที่มีอยู่เล็กน้อย

75
00:09:27,316 --> 00:09:29,193
‎จากใต้ผิวน้ำ

76
00:09:43,165 --> 00:09:46,752
‎ตัวอ่อนของสโตนฟลายและแมลงชีปะขาวมีเหงือก

77
00:09:46,836 --> 00:09:49,547
‎ที่พวกมันใช้สกัดออกซิเจนจากน้ำ

78
00:09:53,009 --> 00:09:56,887
‎ร่างกายที่เรียบแบนของพวกมันต้านทาน
‎แรงดึงของกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก

79
00:10:01,183 --> 00:10:02,393
‎ตัวอ่อนแมลงริ้นดำ

80
00:10:02,602 --> 00:10:04,353
‎อาหารสุดโปรดอย่างหนึ่งของเป็ด

81
00:10:06,522 --> 00:10:10,484
‎ปากที่สร้างมาพิเศษของพวกมัน
‎กรองอนุภาคอาหาร

82
00:10:10,651 --> 00:10:11,652
‎ที่ไหลเชี่ยวผ่านไป

83
00:10:13,946 --> 00:10:16,949
‎ตะขอที่บั้นท้ายยึดตัวพวกมันไว้กับก้อนหิน

84
00:10:17,491 --> 00:10:19,952
‎แต่บางครั้งก็ไม่อาจต้านทานกระแสน้ำได้

85
00:10:26,208 --> 00:10:31,088
‎แต่พวกมันมีเส้นใยพิเศษที่ใช้ดึงตัวเองกลับไปได้

86
00:10:46,729 --> 00:10:51,859
‎ทุกปี ผู้มาเยือนมายังกระแสน้ำ
‎ที่เชี่ยวกรากอุดมด้วยออกซิเจนนี้

87
00:10:54,695 --> 00:10:55,529
‎แซลมอน

88
00:10:58,074 --> 00:11:01,577
‎พวกมันใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก

89
00:11:06,707 --> 00:11:11,462
‎เมื่อโตเต็มที่ พวกมันกลับมายัง
‎แม่น้ำสายนี้ในทวีปอเมริกาเหนือ

90
00:11:11,754 --> 00:11:14,215
‎และพร้อมจะวางไข่

91
00:11:18,719 --> 00:11:22,682
‎แซลมอนมีความสามารถพิเศษ
‎ในการกระโดดขึ้นไปตามขั้นน้ำตกได้

92
00:11:24,433 --> 00:11:29,438
‎แต่พวกมันไม่สามารถข้ามเขื่อนที่พวกเราสร้างไว้
‎โดยไม่ได้รับการช่วยเหลือได้

93
00:11:34,026 --> 00:11:39,240
‎ทุกวันนี้ ปลาแซลมอนแปซิฟิกมีจำนวน
‎น้อยกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของจำนวนที่เคยมี

94
00:11:39,740 --> 00:11:43,035
‎ซึ่งเป็นปัญหาสำหรับสัตว์อื่นอีกมากมาย

95
00:11:48,416 --> 00:11:52,002
‎หมีอะแลสกาสีน้ำตาลรอพวกมันอยู่ที่น้ำตก

96
00:11:59,468 --> 00:12:00,803
‎หากปราศจากปลาเหล่านี้

97
00:12:01,011 --> 00:12:04,223
‎หมีจะไม่มีไขมันสะสมที่พวกมันต้องการ

98
00:12:04,306 --> 00:12:07,268
‎เพื่อประทังชีวิตตัวเอง
‎ในการจำศีลช่วงฤดูหนาวอันยาวนาน

99
00:12:13,733 --> 00:12:17,403
‎มีการแข่งขันอันดุเดือดเพื่อแย่งชิง
‎จุดจับปลาที่ดีที่สุด

100
00:12:55,065 --> 00:12:59,528
‎บริเวณที่น้ำไหลลงมากระทบหินแข็ง
‎กักเก็บสารอาหารได้เพียงเล็กน้อย

101
00:12:59,904 --> 00:13:02,239
‎จึงมีต้นไม้ขึ้นได้ไม่มาก

102
00:13:04,158 --> 00:13:05,951
‎ทว่า ณ บริเวณนี้ในทวีปอเมริกาใต้

103
00:13:06,285 --> 00:13:09,914
‎ต้นมาคาเรเนียกลับเจริญเติบโตได้

104
00:13:13,250 --> 00:13:15,002
‎ช่วงเวลาไม่กี่เดือนของแต่ละปี

105
00:13:15,211 --> 00:13:18,589
‎เมื่อระดับน้ำลงต่ำพอที่
‎แสงแดดจะส่องลงไปถึงเบื้องล่างได้

106
00:13:18,881 --> 00:13:21,133
‎ต้นมาคาเรเนียเบ่งบานเต็มที่

107
00:13:27,389 --> 00:13:31,852
‎ที่นี่คือคาโย คริสตาเลส
‎แม่น้ำสีรุ้งของประเทศโคลอมเบีย

108
00:13:41,695 --> 00:13:45,491
‎แต่บางครั้ง น้ำก็หายลงไปใต้ดิน

109
00:13:45,783 --> 00:13:47,493
‎ไกลเกินกว่าแสงแดดจะส่องถึง

110
00:13:47,827 --> 00:13:50,621
‎และที่นั่น ไม่มีพืชพรรณใดมีชีวิตอยู่ได้

111
00:13:53,707 --> 00:13:58,546
‎สามสิบเปอร์เซ็นต์ของแหล่งน้ำจืดของโลก
‎อยู่ลึกลงไปใต้พื้นโลก

112
00:13:59,004 --> 00:14:01,799
‎ไม่ว่าจะตามชั้นหินที่มีรูพรุน

113
00:14:01,966 --> 00:14:05,010
‎หรือตามทะเลสาบและแม่น้ำใต้พื้นดิน

114
00:14:08,639 --> 00:14:10,683
‎แหล่งน้ำนี้กลายเป็นกรดเล็กน้อยจากน้ำฝน

115
00:14:11,183 --> 00:14:14,812
‎มันค่อยๆ กัดเซาะหินปูน
‎จนกลายเป็นถ้ำตระการตา

116
00:14:16,939 --> 00:14:22,653
‎เขาวงกตที่เต็มไปด้วยช่องหินและอุโมงค์
‎อยู่ข้างใต้พื้นที่ส่วนใหญ่ของรัฐฟลอริดา

117
00:14:24,321 --> 00:14:26,448
‎พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่กันดาร

118
00:14:29,618 --> 00:14:33,330
‎แต่ในบริเวณที่น้ำไหลขึ้นสู่ผิวโลกนั้น
‎กลับอุดมไปด้วยชีวิต

119
00:14:35,541 --> 00:14:37,167
‎มีปลาชุกชุม

120
00:14:44,133 --> 00:14:46,135
‎รวมทั้งตัวกินปลาด้วย

121
00:14:47,928 --> 00:14:48,762
‎ตัวนาก

122
00:15:01,901 --> 00:15:05,487
‎ทั่วทั้งรัฐนี้ แหล่งน้ำจืดผุดขึ้นสู่พื้นน้ำ

123
00:15:05,571 --> 00:15:09,241
‎จากแหล่งน้ำพุใต้ดินที่หนาแน่นที่สุดในโลก

124
00:15:27,551 --> 00:15:31,889
‎มันป้อนน้ำไปยังแม่น้ำและบ่อน้ำ
‎ที่หลากหลายชีวิตเจริญเติบโต

125
00:15:32,306 --> 00:15:35,601
‎รวมทั้งสัตว์พิเศษประจำฟลอริดา

126
00:15:37,478 --> 00:15:38,479
‎พะยูน

127
00:15:44,318 --> 00:15:46,570
‎พะยูนมากมายใช้เวลาช่วงฤดูร้อนในทะเล

128
00:15:47,237 --> 00:15:50,157
‎แต่เมื่อฤดูหนาวมาเยือน มันจะมายังแม่น้ำ

129
00:15:50,449 --> 00:15:51,992
‎ที่อุณหภูมิอบอุ่นกว่า

130
00:16:00,668 --> 00:16:04,838
‎และยังได้เล็มพืชของแหล่งน้ำจืด
‎อันอุดมสมบูรณ์ด้วย

131
00:16:09,802 --> 00:16:14,223
‎แต่ตอนนี้ มนุษย์ได้แย่งน้ำปริมาณมาก
‎ไปจากแหล่งน้ำพุใต้ดินเหล่านี้

132
00:16:14,306 --> 00:16:16,016
‎และสร้างมลพิษให้กับแหล่งอื่นอีกมากมาย

133
00:16:16,642 --> 00:16:19,645
‎จนพะยูนกำลังสูญเสีย
‎บ้านพักฤดูหนาวของพวกมันไป

134
00:16:33,784 --> 00:16:37,830
‎แม่น้ำที่ค่อนข้างตื้นอบอุ่นได้อย่างรวดเร็ว

135
00:16:38,080 --> 00:16:40,124
‎และในฤดูใบไม้ผลิ ทั่วทั้งทวีปยุโรป

136
00:16:40,332 --> 00:16:44,336
‎อุณหภูมิที่สูงขึ้นเร่งกระตุ้นให้เกิดชีวิตมากมาย

137
00:17:00,144 --> 00:17:05,107
‎ในแม่น้ำทิสซา ประเทศฮังการี
‎แมลงชีปะขาวยักษ์เริ่มปรากฏตัวขึ้น

138
00:17:11,655 --> 00:17:14,783
‎พวกมันใช้ชีวิตเป็นตัวอ่อนอยู่ใต้น้ำถึงสามปี

139
00:17:16,535 --> 00:17:18,829
‎ตอนนี้ ภายในเวลาเพียงสามชั่วโมง

140
00:17:19,038 --> 00:17:24,543
‎ตัวที่โตเต็มวัยแล้วนับล้านเต้นรำด้วยกัน
‎และผสมพันธุ์ก่อนจะตายไป

141
00:17:41,101 --> 00:17:45,189
‎ภาพอันตระการตานี้ครั้งหนึ่งเคยเกิดขึ้นประจำ
‎ในยุโรปตะวันออก

142
00:17:45,773 --> 00:17:48,984
‎แต่ตอนนี้ ตลิ่งของแม่น้ำหลายสาย
‎มีการเสริมโครงสร้างดิน

143
00:17:49,109 --> 00:17:50,569
‎และเป็นมลพิษรุนแรง

144
00:17:50,861 --> 00:17:53,238
‎จนแมลงชีปะขาวหายไปเป็นจำนวนมาก

145
00:17:56,700 --> 00:18:00,913
‎แต่เมื่อแม่น้ำสะอาด
‎สัตว์ป่าก็จะกลับมาอย่างรวดเร็ว

146
00:18:23,310 --> 00:18:27,064
‎นกกระเต็น นกกินปลาที่แสนสง่างาม

147
00:18:57,010 --> 00:19:00,806
‎เหยี่ยวออสเปร นกนักล่าที่แสนเชี่ยวชาญ

148
00:19:39,303 --> 00:19:43,891
‎น้ำตกอีกวาซูที่อยู่ตรงพรมแดนระหว่าง
‎บราซิลและอาร์เจนตินา

149
00:19:46,435 --> 00:19:49,938
‎น้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในโลก

150
00:19:51,648 --> 00:19:56,570
‎น้ำจืดหลายพันตันถาโถมลงไปทุกวินาที

151
00:20:06,914 --> 00:20:11,210
‎น้ำส่วนใหญ่ของอีกวาซูมาจากป่าดิบชื้นแอมะซอน

152
00:20:11,543 --> 00:20:13,337
‎ที่ไกลออกไปนับพันกิโลเมตร

153
00:20:22,638 --> 00:20:26,642
‎ที่ป่านั้น น้ำระเหยขึ้นไปเป็นไอน้ำจาก
‎ชั้นบนของร่มไม้ในป่า

154
00:20:28,477 --> 00:20:32,272
‎ต้นไม้ต้นเดียวสามารถ
‎ผลิตไอน้ำได้หนึ่งพันลิตรต่อวัน

155
00:20:34,191 --> 00:20:39,696
‎เมื่อไอน้ำลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าก็กลั่นตัวกลายเป็นเมฆ

156
00:20:42,991 --> 00:20:46,620
‎แต่ละวัน น้ำสองหมื่นล้านตันลอยขึ้นไปจากป่า

157
00:20:46,995 --> 00:20:50,040
‎มากกว่าน้ำที่ไหลไปตามแม่น้ำแอมะซอน

158
00:20:53,335 --> 00:20:55,545
‎ถ้าป่าดิบชื้นถูกทำลาย

159
00:20:55,712 --> 00:20:58,215
‎วัฏจักรที่สร้างชีวิตนี้จะแตกสลาย

160
00:21:00,300 --> 00:21:04,096
‎เมื่อก้อนเมฆเคลื่อนตัวผ่านทวีปไป
‎มันจะระบายน้ำออกมา

161
00:21:04,388 --> 00:21:06,974
‎รดน้ำให้ทั้งพื้นที่ทำไร่นาและป่า

162
00:21:08,308 --> 00:21:09,935
‎ในพื้นที่ราบประเทศบราซิล

163
00:21:10,185 --> 00:21:13,855
‎เมฆได้สร้างพื้นที่ชุ่มน้ำเขตร้อนที่ใหญ่ที่สุดในโลก

164
00:21:14,898 --> 00:21:16,024
‎ป่าแพนทานาล

165
00:21:17,943 --> 00:21:22,072
‎ทว่าแต่ละปี การเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล
‎ลดปริมาณการไหลของแม่น้ำลง

166
00:21:22,447 --> 00:21:26,118
‎และป่าแพนทานาลก็ลดลงเหลือเพียง
‎แม่น้ำไม่กี่สายเท่านั้น

167
00:21:31,373 --> 00:21:34,251
‎ซึ่งเหมาะกับยอดนักล่าเป็นอย่างดี

168
00:21:38,213 --> 00:21:39,172
‎เสือจากัวร์

169
00:21:42,092 --> 00:21:44,469
‎มันเป็นนักว่ายน้ำที่เก่ง แต่เมื่ออยู่ในน้ำ

170
00:21:44,553 --> 00:21:48,557
‎มันไม่สามารถใช้การตะปบพิฆาต
‎ที่ทำให้มันเป็นนักล่าที่น่าเกรงขามได้

171
00:21:53,854 --> 00:21:55,480
‎ในหน้าแล้งนี้

172
00:21:57,399 --> 00:21:59,693
‎ริมตลิ่งเริ่มแออัด

173
00:22:04,698 --> 00:22:09,161
‎แต่เจ้าจากัวร์เล็งเหยื่อไว้ที่ริมแม่น้ำ

174
00:22:24,176 --> 00:22:25,010
‎คาปิบารา

175
00:22:28,513 --> 00:22:30,891
‎มันต้องเข้าใกล้ถึงจะจับได้สำเร็จ

176
00:22:59,920 --> 00:23:04,132
‎คาปิบาราสองตัวยืนอยู่ที่น้ำตื้นโดยไม่ระมัดระวัง

177
00:23:15,852 --> 00:23:17,229
‎พวกมันเห็นกันแล้ว

178
00:23:22,901 --> 00:23:24,403
‎ตัวไหนจะวิ่งก่อนกัน

179
00:23:47,175 --> 00:23:52,013
‎ไกลออกไปตามฝั่งแม่น้ำ
‎ต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่นเป็นที่กำบังที่ดีกว่า

180
00:23:54,141 --> 00:23:56,685
‎แต่ตลิ่งที่นี่ค่อนข้างสูง

181
00:24:00,439 --> 00:24:02,774
‎คาปิบารามีประสาทหูอันว่องไว

182
00:24:05,819 --> 00:24:07,446
‎เพียงเสียงฝีเท้าดัง

183
00:24:09,197 --> 00:24:10,449
‎โอกาสนั้นก็สูญไป

184
00:24:25,380 --> 00:24:26,590
‎พลาดอีกครั้ง

185
00:25:10,634 --> 00:25:14,429
‎อาจจะได้เวลาลองเหยื่อตัวอื่นบ้างแล้ว

186
00:25:21,436 --> 00:25:23,522
‎การจู่โจมเจ้าพวกนี้เป็นงานเสี่ยง

187
00:25:24,314 --> 00:25:26,900
‎แต่เจ้าจากัวร์กำลังหิวโหย

188
00:25:36,826 --> 00:25:38,870
‎ถ้าจากัวร์จะจับจระเข้เคแมนให้ได้

189
00:25:38,954 --> 00:25:43,416
‎มันต้องกัดที่คอและงับไว้
‎เพื่อป้องกันไม่ให้จระเข้ฟาดกลับ

190
00:25:46,461 --> 00:25:50,173
‎มันต้องเข้าประจำที่เหนือตัวเหยื่อโดยตรง

191
00:25:56,805 --> 00:25:58,515
‎งานนี้อันตราย

192
00:26:21,371 --> 00:26:24,541
‎จระเข้เคแมนกลิ้งตัว
‎เพื่อพยายามทำให้จากัวร์จมน้ำ

193
00:26:30,338 --> 00:26:32,591
‎นักล่าและเหยื่อฝีมือสูสีกัน

194
00:26:39,931 --> 00:26:41,891
‎เจ้าจากัวร์ไม่ยอมปล่อย

195
00:27:01,119 --> 00:27:06,708
‎หลังจากยี่สิบนาทีที่เหนื่อยแสนสาหัส
‎เสือจากัวร์เป็นผู้ชนะ

196
00:27:17,093 --> 00:27:21,473
‎บางครั้ง การเดินทางไหลลงของแม่น้ำ
‎ถูกคั่นด้วยทะเลสาบ

197
00:27:22,807 --> 00:27:28,688
‎ทั้งทะเลสาบและแม่น้ำมีน้ำรวมกัน
‎มากกว่าแม่น้ำทั่วโลกถึง 40 เท่า

198
00:27:31,941 --> 00:27:33,985
‎ทะเลสาบแทนกันยีกาในทวีปแอฟริกา

199
00:27:34,277 --> 00:27:39,115
‎กักเก็บน้ำเกือบหนึ่งในห้าของแหล่งน้ำจืด
‎ที่เข้าถึงได้ในโลก

200
00:27:44,245 --> 00:27:49,334
‎แต่เมื่อเทียบกับขนาดอันมหึมาของมันแล้ว
‎แทนกันยีกามีชีวิตอาศัยอยู่ไม่มากนัก

201
00:27:55,507 --> 00:27:58,343
‎มันลึกถึงเกือบกิโลเมตรครึ่ง

202
00:27:59,135 --> 00:28:03,682
‎แต่ที่ก้นทะเลสาบ น้ำแทบจะหยุดนิ่ง
‎และไม่มีออกซิเจน

203
00:28:06,184 --> 00:28:10,814
‎เมื่อขึ้นสู่ผิวน้ำในระดับความลึก
‎ร้อยห้าสิบเมตรเท่านั้น

204
00:28:11,106 --> 00:28:14,943
‎จึงจะมีออกซิเจนเพียงพอที่สิ่งมีชีวิตจะอยู่ได้

205
00:28:17,779 --> 00:28:20,949
‎แต่ที่นี่ สิ่งมีชีวิตมากมายเจริญเติบโต
‎อย่างอุดมสมบูรณ์

206
00:28:24,035 --> 00:28:28,206
‎ปลาหมอสี 250 สายพันธุ์มีวิวัฒนาการที่นี่

207
00:28:28,331 --> 00:28:30,500
‎หลายสายพันธุ์ไม่สามารถพบในแหล่งอื่น

208
00:28:40,802 --> 00:28:44,556
‎การแข่งขันในน่านน้ำที่แออัดนี้เข้มข้นมาก

209
00:28:47,809 --> 00:28:51,688
‎ปลาหมอสีตัวผู้สะสมเปลือกหอย

210
00:28:54,149 --> 00:28:58,236
‎ยิ่งตัวผู้มีเปลือกหอยมากเท่าไหร่
‎ก็จะยิ่งดึงดูดตัวเมียได้มากขึ้น

211
00:29:02,907 --> 00:29:05,034
‎เจ้าตัวนี้กำลังไปได้สวยทีเดียว

212
00:29:34,647 --> 00:29:37,734
‎เพื่อนบ้านของมันมีกองเปลือกหอยเล็กกว่า

213
00:29:43,740 --> 00:29:45,950
‎จึงกลายเป็นขโมย

214
00:29:52,081 --> 00:29:53,792
‎ทันทีที่มันหันหลังให้

215
00:29:57,045 --> 00:29:59,005
‎เจ้าหัวขโมยก็ว่ายโฉบเข้ามา

216
00:30:01,800 --> 00:30:03,134
‎และขโมยเปลือกหอยไปหนึ่งอัน

217
00:30:14,145 --> 00:30:18,691
‎เจ้าของเปลือกหอยกองใหญ่
‎ผู้ขยันขันแข็งไม่ทันสังเกต

218
00:30:21,361 --> 00:30:25,031
‎หัวขโมยจึงลงมืออีกครั้งแล้ว

219
00:30:26,950 --> 00:30:27,784
‎ครั้งเล่า

220
00:30:32,163 --> 00:30:35,625
‎จนกระทั่งมันมีกองใหญ่ที่สุด

221
00:30:40,171 --> 00:30:42,382
‎เปลือกหอยไม่ได้มีไว้เพื่ออวดเท่านั้น

222
00:30:42,799 --> 00:30:46,427
‎มันยังใช้เป็นเปลเลี้ยงลูกสำหรับตัวเมียด้วย

223
00:30:50,515 --> 00:30:51,724
‎ตัวเมียมาแล้วหนึ่งตัว

224
00:30:52,392 --> 00:30:55,562
‎มันตัวเล็กจิ๋ว มีขนาดเพียง
‎หนึ่งในสิบของตัวผู้เท่านั้น

225
00:30:57,647 --> 00:31:01,234
‎มันตัวเล็กมากจนสามารถ
‎มุดเข้าไปในเปลือกหอยได้

226
00:31:10,201 --> 00:31:15,290
‎ตัวเมียจะวางไข่ในนั้น
‎แล้วตัวผู้ก็จะรีบไปผสมพันธุ์ให้

227
00:31:18,084 --> 00:31:23,381
‎ตัวเมียจะอยู่ในเปลือกหอยเพื่อปกป้องไข่
‎นานถึงสองสัปดาห์จนกว่าไข่จะฟัก

228
00:31:29,304 --> 00:31:30,388
‎ปลาไจแอนท์แทนกันยีกา

229
00:31:30,471 --> 00:31:33,016
‎สายพันธุ์ที่ตัวใหญ่ที่สุดในบรรดาปลาหมอสี
‎ในแทนกันยีกา

230
00:31:36,019 --> 00:31:40,356
‎ตัวเมียที่ความยาวเกือบหนึ่งเมตรนี้
‎ต้องเลี้ยงลูกในพื้นที่เปิด

231
00:31:46,279 --> 00:31:50,700
‎ดังนั้น การปกป้องลูกจึงเป็นหน้าที่หลัก
‎สำหรับทั้งพ่อแม่

232
00:32:00,084 --> 00:32:03,588
‎แต่อนาคตของปลาเหล่านี้ไม่แน่นอน

233
00:32:07,091 --> 00:32:11,346
‎เมื่ออุณหภูมิของโลกสูงขึ้น
‎ทะเลสาบแทนกันยีกาก็อบอุ่นขึ้น

234
00:32:13,431 --> 00:32:16,684
‎น้ำในทะเลสาบไม่ผสมกันได้ดีเหมือนเมื่อก่อน

235
00:32:17,185 --> 00:32:20,521
‎ดังนั้นผิวน้ำชั้นบนที่มีออกซิเจนจึงลดลง

236
00:32:31,074 --> 00:32:33,451
‎แม่น้ำโขงในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

237
00:32:34,327 --> 00:32:39,165
‎ยาวถึงสี่พันกิโลเมตร
‎และมีน้ำตกที่กว้างที่สุดกว่าที่ใด

238
00:32:43,127 --> 00:32:47,840
‎ทุกวันนี้ ผู้คนกว่า 60 ล้านคนพึ่งพาแม่น้ำนี้
‎ในการดำรงชีวิต

239
00:33:11,114 --> 00:33:14,909
‎ฝนฤดูมรสุมสร้างกระแสน้ำหลากมหาศาล

240
00:33:15,159 --> 00:33:17,745
‎จนน้ำตกนั้นเกือบจะเลือนหายไป

241
00:33:20,790 --> 00:33:23,042
‎น้ำนั้นเต็มไปด้วยตะกอน

242
00:33:23,167 --> 00:33:27,130
‎ที่สะสมมาตลอดการเดินทางอันยาวนาน
‎ของแม่น้ำโขงจากที่ราบสูงทิเบต

243
00:33:30,758 --> 00:33:35,179
‎แม้ในช่วงก่อนน้ำท่วม
‎น้ำก็ไหลนองครอบคลุมพื้นที่อันกว้างไกล

244
00:33:41,352 --> 00:33:44,188
‎รากที่โผล่ขึ้นมานี้เป็นหลักฐาน

245
00:33:44,272 --> 00:33:47,233
‎ถึงระดับน้ำที่กำลังจะขึ้นสูงตามมา

246
00:33:52,739 --> 00:33:54,490
‎เมื่อน้ำท่วมครั้งใหญ่มาถึง

247
00:33:54,615 --> 00:33:57,618
‎ต้นไม้จะจมลงไปถึงระดับกิ่งไม้

248
00:34:02,498 --> 00:34:07,253
‎ในช่วงเวลาไม่กี่เดือน น้ำท่วมจะสร้าง
‎พื้นที่ผสมพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก

249
00:34:07,336 --> 00:34:08,671
‎สำหรับปลาน้ำจืด

250
00:34:12,759 --> 00:34:16,679
‎ปลาพันธุ์หนึ่งมีวิธีแก้อันชาญฉลาด

251
00:34:16,763 --> 00:34:20,600
‎สำหรับปัญหาการอยู่ในแหล่งน้ำตื้น
‎ที่ขาดแคลนออกซิเจน

252
00:34:23,895 --> 00:34:26,105
‎ปลากัดไทย

253
00:34:31,736 --> 00:34:34,947
‎ตัวผู้หายใจโดยการสูดอากาศจากผิวน้ำ

254
00:34:35,156 --> 00:34:37,909
‎ระหว่างฤดูผสมพันธุ์ มันใช้ความสามารถนี้

255
00:34:38,367 --> 00:34:40,536
‎ก่อหวอดฟองอากาศ

256
00:34:42,789 --> 00:34:44,999
‎มันทำงานหนักวันแล้ววันเล่า

257
00:34:52,215 --> 00:34:56,844
‎ตัวเมียที่รออยู่ใกล้ๆ ว่ายขึ้นมาเพื่อตรวจหวอด

258
00:35:11,818 --> 00:35:16,864
‎พวกมันคลอเคลียกอดกันด้วยความอ่อนโยน

259
00:35:26,874 --> 00:35:30,586
‎การจับคู่ครั้งนี้กระตุ้นให้ตัวเมียปล่อยไข่ออกมา

260
00:35:33,589 --> 00:35:37,051
‎เมื่อไข่ร่วงลงสู่เบื้องล่าง ตัวผู้จะเข้าไปผสมพันธุ์

261
00:35:42,890 --> 00:35:44,892
‎ทั้งสองตัวค่อยๆ เก็บไข่

262
00:35:49,689 --> 00:35:54,861
‎แล้วค่อยเป่าทีละฟองเข้าไปในหวอด

263
00:35:58,823 --> 00:36:01,742
‎แหล่งน้ำนิ่งพวกนี้มีออกซิเจนเบาบาง

264
00:36:01,951 --> 00:36:04,287
‎แต่ไข่จะได้รับออกซิเจนเพียงพอจากหวอด

265
00:36:04,370 --> 00:36:05,746
‎เพื่อช่วยให้มันเติบโตได้

266
00:36:08,457 --> 00:36:11,294
‎จุดสำคัญของน้ำท่วมยังไม่มาถึง

267
00:36:14,213 --> 00:36:17,508
‎ในที่สุด จะมีน้ำไหลหลากลงสู่แม่น้ำโขงมากมาย

268
00:36:17,842 --> 00:36:23,347
‎จนทะเลสาบโตนเลสาบมีขนาดใหญ่กว่า
‎ในช่วงฤดูแล้งถึงห้าเท่า

269
00:36:25,808 --> 00:36:30,396
‎ปลาจำนวนมหาศาลว่ายมายังพื้นที่ผสมพันธุ์ใหม่นี้

270
00:36:32,398 --> 00:36:36,235
‎ผู้คนเก็บเกี่ยวจากเหตุการณ์
‎ประจำฤดูกาลนี้มานับพันปี

271
00:36:37,820 --> 00:36:40,156
‎พวกเขาวางอวนแผ่ไปถึงครึ่งแม่น้ำ

272
00:36:40,865 --> 00:36:42,491
‎ปล่อยให้อีกครึ่งหนึ่งว่างไว้

273
00:36:42,575 --> 00:36:45,411
‎เพื่อให้ปลาที่เหลือได้แหวกว่ายและแพร่พันธุ์

274
00:36:49,498 --> 00:36:55,129
‎ที่จริงแล้ว แม่น้ำโขงช่วยส่งเสริม
‎การประมงน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในโลก

275
00:37:01,552 --> 00:37:06,098
‎หนึ่งในห้าของปลาน้ำจืดที่จับได้โดยผู้คนทั่วโลก

276
00:37:06,557 --> 00:37:08,601
‎มาจากแม่น้ำนี้แห่งเดียว

277
00:37:10,978 --> 00:37:13,022
‎แต่อนาคตของแม่น้ำโขง

278
00:37:13,105 --> 00:37:15,608
‎เช่นเดียวกับแม่น้ำอีกมากมายทั่วโลก

279
00:37:15,858 --> 00:37:17,652
‎ตกอยู่ในความเสี่ยงมากขึ้นเรื่อยๆ

280
00:37:21,072 --> 00:37:23,115
‎เราได้เปลี่ยนการไหลเวียนตามธรรมชาติ

281
00:37:23,199 --> 00:37:26,744
‎ของแม่น้ำที่ยาวที่สุดในโลกกว่าสองในสาม

282
00:37:26,994 --> 00:37:30,957
‎ด้วยการสร้างเขื่อนตัดสายน้ำ รวมทั้งสิ่งอื่นๆ อีก

283
00:37:39,465 --> 00:37:44,095
‎ดังนั้น ตอนนี้แม่น้ำมากมายหลายสายในโลก
‎ไม่หลั่งไหลอีกต่อไป

284
00:37:50,935 --> 00:37:54,855
‎ที่แอฟริกาตะวันออกนี้
‎ในรูอาฮา ประเทศแทนซาเนีย

285
00:37:55,815 --> 00:37:58,276
‎ช้างเหล่านี้กำลังตามหาแหล่งน้ำ

286
00:38:01,779 --> 00:38:08,035
‎ช้างแต่ละเชือกต้องดื่มน้ำถึงวันละ 200 ลิตร
‎แต่ที่นี่กลับไม่มีน้ำเลย

287
00:38:09,704 --> 00:38:14,625
‎แต่ช้างรู้ว่าต้นเบาบับมีความชื้นสูง

288
00:38:17,169 --> 00:38:20,840
‎ในสถานการณ์ฉุกเฉิน
‎พวกมันจึงต้องกินไม้เป็นจำนวนมาก

289
00:38:28,514 --> 00:38:31,058
‎สิงโตก็ต้องการน้ำด้วยเช่นกัน

290
00:38:35,771 --> 00:38:40,985
‎โชคดีสำหรับสิงโต เพราะแหล่งน้ำคือ
‎สถานที่ชุมนุมของเหยื่อของมัน

291
00:38:44,905 --> 00:38:48,826
‎ดังนั้นทั้งนักล่าและเหยื่อจึงมุ่งหน้าไปยังแม่น้ำ

292
00:38:54,790 --> 00:38:56,208
‎จนกระทั่งสามสิบปีก่อน

293
00:38:56,375 --> 00:38:59,295
‎แม่น้ำในส่วนนี้ของทวีปแอฟริกาไม่เคยแห้งเหือด

294
00:39:04,800 --> 00:39:08,304
‎ตอนนี้ การทำเกษตรกรรมในช่วงต้นน้ำ
‎ได้ดึงน้ำปริมาณมหาศาลไป

295
00:39:08,679 --> 00:39:13,309
‎และระหว่างช่วงหน้าแล้ง แม่น้ำก็ลดขนาด
‎เหลือเพียงบ่อน้ำที่ห่างไกลเท่านั้น

296
00:39:30,451 --> 00:39:36,165
‎ฮิปโปต้องพึ่งพาน้ำที่ไหลริน
‎เพื่อรักษาความเย็นในช่วงกลางวัน

297
00:39:36,874 --> 00:39:40,169
‎แต่ตอนนี้พวกมันต้องใช้โคลนแก้ขัด

298
00:39:44,423 --> 00:39:48,386
‎เมื่อระดับน้ำลดลงไปอีก
‎พวกมันยิ่งต้องเบียดเสียดกัน

299
00:39:52,640 --> 00:39:54,433
‎อารมณ์เริ่มคุกรุ่น

300
00:40:14,787 --> 00:40:20,668
‎แต่ละวัน บ่อโคลนยิ่งลดขนาดลงเรื่อยๆ
‎และสภาพของฮิปโปก็ยิ่งเลวร้ายลง

301
00:40:33,806 --> 00:40:36,934
‎ฝูงควายกำลังรีบเร่งหาแหล่งน้ำ

302
00:40:49,029 --> 00:40:52,908
‎สิงโตอยู่ที่แอ่งน้ำแล้ว

303
00:41:01,834 --> 00:41:06,881
‎แต่ฝูงควายขับเคลื่อน
‎ด้วยความโหยหาต้องการน้ำจืด

304
00:41:20,936 --> 00:41:23,355
‎พวกมันต้องดื่มน้ำทุกวัน

305
00:41:38,746 --> 00:41:41,040
‎น้ำทุกอึกคือความเสี่ยง

306
00:41:42,791 --> 00:41:44,752
‎แต่ควายไม่มีทางเลือก

307
00:42:59,743 --> 00:43:03,706
‎เมื่อหน้าแล้งดำเนินต่อไป ควายก็เริ่มอ่อนแอลง

308
00:43:05,624 --> 00:43:08,544
‎ความเป็นไปได้เปลี่ยนไป สิงโตกำลังได้เปรียบ

309
00:43:24,435 --> 00:43:27,146
‎ช้างมาถึงแม่น้ำแล้ว

310
00:43:31,025 --> 00:43:35,070
‎ไม่มีอะไรอยู่ที่นี่เพราะน้ำแห้งเหือด

311
00:43:47,207 --> 00:43:50,836
‎แต่ช้างสามารถหาน้ำในที่ที่ตัวอื่นหาไม่ได้

312
00:43:52,630 --> 00:43:57,009
‎พวกมันใช้งวงขุดหลุมในพื้นทรายที่ก้นแม่น้ำ

313
00:44:06,518 --> 00:44:08,979
‎ประสาทรับรู้กลิ่นอันน่าทึ่ง

314
00:44:09,313 --> 00:44:12,858
‎ช่วยให้พวกมันค้นหาแหล่งน้ำเปิด
‎ที่อยู่ไกลหลายกิโลเมตรได้

315
00:44:13,734 --> 00:44:17,279
‎และช่วยให้พวกมันค้นหาสถานที่ใต้ดิน

316
00:44:17,488 --> 00:44:20,240
‎ที่มีน้ำอยู่ใกล้กับผิวดินมากที่สุด

317
00:44:24,995 --> 00:44:29,249
‎ในช่วงหน้าแล้งรุนแรง บ่อน้ำที่พวกมันขุดขึ้นมา
‎อาจจะเป็นสิ่งช่วยชีวิตได้

318
00:44:38,634 --> 00:44:42,429
‎ความยากลำบากในหน้าแล้ง
‎เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

319
00:44:42,513 --> 00:44:44,264
‎ในที่ราบแอฟริกาตะวันออกมาตลอด

320
00:44:45,182 --> 00:44:46,809
‎แต่เมื่อโลกอบอุ่นขึ้น

321
00:44:46,892 --> 00:44:50,562
‎และเราแย่งใช้น้ำมหาศาล
‎เพื่อประโยชน์ของตัวเราเอง

322
00:44:51,313 --> 00:44:54,650
‎หน้าแล้งก็เกิดบ่อยมากขึ้น
‎และยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

323
00:45:09,039 --> 00:45:12,835
‎แม่น้ำแพลตต์ในรัฐเนแบรสกา ทวีปอเมริกาเหนือ

324
00:45:30,936 --> 00:45:36,150
‎แต่ละปี นกกระเรียนเนินทรายมาที่นี่
‎ระหว่างการเดินทางขึ้นเหนือข้ามทวีปอเมริกา

325
00:45:36,442 --> 00:45:40,404
‎ในการอพยพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่ง
‎ในบรรดาสัตว์ทั้งหลาย

326
00:45:42,781 --> 00:45:45,284
‎ที่นี่เป็นจุดแวะพักสำคัญแห่งหนึ่งของพวกมัน

327
00:45:53,917 --> 00:45:58,505
‎ครั้งหนึ่ง แม่น้ำนี้เคยไหลท่วมทุ่งหญ้า
‎ไปทุกทิศทางไกลนับไมล์

328
00:46:02,134 --> 00:46:06,638
‎ที่นี่เคยเป็นที่หาอาหารและพักผ่อนที่สมบูรณ์แบบ
‎สำหรับนกกระเรียน

329
00:46:12,478 --> 00:46:14,354
‎ตอนนี้เราสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำ

330
00:46:15,397 --> 00:46:18,442
‎และนำน้ำมหาศาลไปใช้
‎เพื่อประโยชน์ของเราเอง

331
00:46:18,984 --> 00:46:22,362
‎จนแทบไม่เหลือพื้นที่สำหรับนกกระเรียน

332
00:46:36,919 --> 00:46:41,465
‎แต่ตอนนี้นักอนุรักษ์ธรรมชาติได้จัดการ
‎กระแสการไหลของน้ำ

333
00:46:42,049 --> 00:46:45,761
‎ให้ยังคงสร้างสันดอนทราย
‎ที่นกกระเรียนต้องการได้

334
00:46:57,940 --> 00:47:00,943
‎เราไม่ได้เป็นผู้เดียวที่ต้องการน้ำ

335
00:47:06,907 --> 00:47:12,788
‎แต่เรามีความสามารถที่จะจัดการ
‎ให้น้ำจืดในโลกยังคงอยู่ต่อไปได้

336
00:47:14,873 --> 00:47:19,336
‎และเราเท่านั้นที่สามารถตัดสินใจได้ว่า
‎จะแบ่งปันน้ำนั้นอย่างไร

337
00:47:29,888 --> 00:47:34,351
‎โปรดไปที่ ourplanet.com
‎เพื่อค้นพบว่า เราควรต้องทำอย่างไร

338
00:47:34,476 --> 00:47:36,687
‎เพื่ออนุรักษ์แหล่งน้ำธรรมชาติให้คงอยู่

339
00:48:18,896 --> 00:48:21,356
‎คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ