Το Λέισαν.
Ένα απομακρυσμένο νησί στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Το σπίτι αυτού του νεοσσού άλμπατρος του Λέισαν.
Είναι έτοιμος να κάνει την παρθενική πτήση του προς την ανοιχτή θάλασσα.
Αλλά δεν υπάρχει περιθώριο για λάθη.
Οι καρχαρίες τίγρεις.
Ταξίδεψαν 1.000 χιλιόμετρα για να έρθουν εδώ
και έφτασαν πάνω στην εποχή εκκόλαψης.
Αυτή η αποχώρηση θα είναι το πιο επικίνδυνο ταξίδι της ζωής του.
Αλλά οι γείτονές του, τα μαυροπόδαρα άλμπατρος,
φεύγουν πρώτα.
Προσγείωση στο νερό.
Αυτό ακριβώς περιμένουν οι καρχαρίες.
Τώρα ήρθε η σειρά του.
Οι καλοκαιρινοί άνεμοι δυναμώνουν
και οι συνθήκες γίνονται σωστές για να ανοίξει τα φτερά του
και να πετάξει.
Βρίσκεται στον αέρα για πρώτη φορά στη ζωή του.
Αλλά μόλις το αεράκι κόβεται ξαφνικά…
ο νεοσσός πέφτει.
Χωρίς άνεμο,
είναι αβοήθητος.
Πολύ τυχερή απόδραση.
Έφυγε.
Μπορεί να μην ξαναγγίξει το έδαφος για πέντε χρόνια,
όσο ταξιδεύει εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα
στον ωκεανό ψάχνοντας για τροφή.
Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΜΑΣ 2
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ
Ο πλανήτης μας τροφοδοτείται με ηλιακή ενέργεια.
Οι ακτίνες του ήλιου παίρνουν οχτώ λεπτά για να μας φτάσουν.
Αλλά λόγω της κλίσης της Γης, οι ακτίνες χτυπάνε άνισα την επιφάνειά της.
Αυτή η ηλιακή ενέργεια έρχεται σε διαφορετικές ποσότητες
κάθε περίοδο της χρονιάς, ανάλογα με το πού πέφτει.
Και στο Βόρειο Ημισφαίριο,
η τεράστια αύξηση την εποχή του καλοκαιριού
προκαλεί αμέτρητα ταξίδια.
ΙΟΥΛΙΟΣ
Στις αρχές του Ιουλίου,
τα λιβάδια της Ευρώπης δέχονται πιο πολύ ηλιακό φως
από κάθε άλλη περίοδο της χρονιάς.
Τότε οι μέλισσες είναι πολύ δραστήριες.
Λίγα ζώα δουλεύουν πιο σκληρά για αυτόν τον καλοκαιρινό πλούτο.
Για μόνο μισό κιλό μελιού,
μια αποικία μελισσών πρέπει να πετάξει 90.000 χιλιόμετρα
και να επισκεφτεί πάνω από ένα εκατομμύριο λουλούδια.
Εμείς εκμεταλλευόμαστε τον κόπο τους εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Σε αυτό το μελίσσι στη Γερμανία,
εξήντα χιλιάδες μέλισσες συνεργάζονται ως ένας υπεροργανισμός.
Και εφόσον η μεγαλύτερη βασίλισσα γεννάει αβγά κάθε 30 δευτερόλεπτα,
η αποικία έχει υπερχειλίσει.
Ίσως υπάρχουν άλλες 40.000 μέλισσες που μεγαλώνουν σε αυτήν την αποικία.
Και δεν υπάρχει αρκετός χώρος για όλες.
Ο υπεροργανισμός πρέπει να χωριστεί.
Αυτοί που θα φύγουν μαζεύονται στην είσοδο.
Και όταν φτάσουν κρίσιμη μάζα, δημιουργούν ένα σμήνος.
Πρέπει να βρουν καινούργιο σπίτι.
Αλλά η πρώτη στάση τους είναι σταθμός ανάπαυσης κοντά στην κυψέλη.
Σε λίγα λεπτά, 30.000 μέλισσες μαζεύονται γύρω από τη βασίλισσα,
που τώρα προστατεύεται από το σμήνος.
Στον έξω κόσμο, είναι ευάλωτες προς τα στοιχεία της φύσης.
Οπότε, ξεκινάει ο αγώνας για να βρουν νέο μέρος για να ζήσουν.
Οι ανιχνευτές φεύγουν για να βρουν κατάλληλο σπίτι.
Μια κουφάλα που να έχει σωστό μέγεθος, ύψος και γωνία προς τον ήλιο.
Ίσως αυτή είναι κατάλληλη.
Έχει πολλή σκιά, όμως.
Πολύ μικρή.
Είναι ήδη πιασμένη.
Τι λέτε γι' αυτήν;
Έχει προοπτικές.
Ναι, θα αρκέσει.
Οπότε, επιστρέφει στον σταθμό ανάπαυσης
για να πείσει την υπόλοιπη αποικία.
Και αυτό το κάνει χορεύοντας.
Η γωνία του χορού της σε σχέση με τον ήλιο
τους δείχνει σε ποια κατεύθυνση βρίσκεται η κουφάλα,
ενώ η διάρκεια του χορού τους δείχνει πόσο μακριά βρίσκεται.
Και όσο καλύτερο το εύρημα, τόσο πιο έντονη η ερμηνεία.
Άλλοι επιστρέφουν για να διαφημίσουν τα δικά τους ευρήματα.
Αλλά οι χοροί τους δεν πιάνουν μία μπροστά στον δικό της.
Το ενδιαφέρον μεγαλώνει γύρω της.
Κι άλλες μέλισσες πηγαίνουν να εξετάσουν τη νέα κουφάλα.
Το συμβούλιο ψάχνει σπίτι.
Φαίνεται πως συμφωνούν
και επιστρέφουν για να διαδώσουν τα νέα στο υπόλοιπο σμήνος.
Για να το κάνουν αυτό, οι ανιχνευτές πρέπει να αγγίξουν κάθε μέλισσα.
Μόνο σε μισή ώρα,
και οι 30.000 είναι έτοιμες να φύγουν.
Κατά την άφιξή τους, κάθε μέλισσα εκκρίνει μια φερομόνη στο δάσος
που βοηθάει τις υπόλοιπες να βρουν τη νέα φωλιά.
Όλο και πιο πολλές φτάνουν στη νέα τοποθεσία.
Όλες διαδίδουν το χημικό μήνυμα.
Μέσα σε λίγες ώρες, ολόκληρο το σμήνος έχει μετακομίσει.
Οι μέλισσες μπορούν να μετακινούνται έτσι
μόνο όταν η ενέργεια του ήλιου τους παρέχει αρκετή τροφή
για να ξαναφτιάξουν την αποικία τους από το μηδέν.
Οπότε, για τις επόμενες βδομάδες,
θα πρέπει να είναι πολύ δραστήριες μέλισσες.
ΚΑΝΑΔΑΣ
Τον Ιούλιο, όσο πιο βόρεια πας,
τόσο πιο πολύ φως της μέρας υπάρχει.
Και, μόνο για μια μικρή περίοδο,
αυτή η αύξηση ηλιακής ενέργειας,
μετατρέπει την αρκτική τούνδρα σε πλούσιο βοσκοτόπι,
προσελκύοντας πάνω από ένα εκατομμύριο λευκόχηνες.
Ταξίδεψαν όλη τη Βόρεια Αμερική,
απόσταση 5.000 χιλιομέτρων,
και ήρθαν εδώ για να αναπαραχθούν.
Τα αρκτικά καλοκαίρια είναι σύντομα,
οπότε οι χήνες αρχίζουν αμέσως να γεννούν αβγά.
Το θηλυκό κάθεται αποφασιστικά στη φωλιά.
Ενώ το αρσενικό παραφυλάει για εχθρούς.
Και δεν περιμένει πολύ.
Οι αρκτικές αλεπούδες ζουν εδώ όλον τον χρόνο,
και περιμένουν υπομονετικά την επιστροφή των χηνών.
Η επιβίωση της αλεπούς βασίζεται σε σταθερή προμήθεια αβγών.
Αλλά οι λευκόχηνες γεννούν μόνο μια παρτίδα αβγά τον χρόνο.
Και τα υπερασπίζονται με τη ζωή τους.
Παρ' όλα αυτά, μία αλεπού μπορεί να κλέψει πάνω από 1.000 αβγά ανά καλοκαίρι.
Παρά τις απώλειες,
πολλά αβγά εκκολάπτονται.
Μπορεί να 'ναι καλοκαίρι, αλλά και πάλι βρίσκονται στην Αρκτική.
Οπότε τα χηνόπουλα μένουν με τη μητέρα τους για να ζεσταθούν.
Αλλά δεν χωράνε όλα στο ίδιο φτερό.
Όμως, είναι καλύτερο να μένουν στην άκρη
όταν περνούν οι μεγαλύτεροι κάτοικοι της τούνδρας.
Τα ίδια τα καριμπού δεν αποτελούν κίνδυνο.
Αλλά φέρνουν προβλήματα.
Οι αρκούδες γκρίζλι ακολουθούν ελπίζοντας να βρουν εύκολο γεύμα.
Και η παρουσία τους ταράζει την αποικία.
Τρώει αμέσως κάθε νεοσσό που βρίσκει.
Τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα
και ήρθε η ώρα η νεοσσοί να μπουν στη ζωή του ταξιδιού.
Η οικογένεια πηγαίνει στην ασφάλεια του νερού.
Σε μόλις οχτώ εβδομάδες, όταν η ηλιακή ενέργεια αρχίζει να φθίνει,
τα χηνόπουλα θα πετάξουν για πρώτη φορά προς τα νότια,
μέχρι τον Κόλπο του Μεξικού.
ΚΟΛΠΟΣ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ
Δεν μεταναστεύουν όλα τα ζώα καθώς αλλάζουν οι εποχές.
Τα λιοντάρια ελέγχουν τα ίδια εδάφη κάθε χρόνο.
Αυτή η αγέλη στο Σερενγκέτι περιμένει τη λεία να τους πλησιάσει.
Αυτήν τη στιγμή, βρίσκονται στο ζενίθ της ξηρής εποχής
και οι πεδιάδες με το μακρύ γρασίδι όπου ζουν αυτά τα λιοντάρια
είναι σχετικά άδειες.
Αλλά αυτό θα αλλάξει.
Εκατοντάδες χιλιάδες γκνου κατευθύνονται προς αυτές.
Μαζί, εκτελούν τη μεγαλύτερη χερσαία μετανάστευση στη Γη.
Το κοπάδι τρώει σχεδόν 5.000 τόνους γρασίδι τη μέρα,
άρα πρέπει να προχωρούν συνεχώς.
Σ' αυτό βασίζονται τα λιοντάρια.
Το ξηρό γρασίδι δεν έχει μεγάλη θρεπτική αξία,
αλλά το κοπάδι πρέπει να περάσει από μέσα του.
Και τα λιοντάρια το ξέρουν.
Το γρασίδι αποτελεί πολύ αποτελεσματική κρυψώνα.
Για να μην ανιχνευτεί η μυρωδιά της,
η λέαινα πλησιάζει προσήνεμη.
Παραμονεύει.
Και σταματάει.
Κάθε κίνηση
είναι ηθελημένη.
Ένα απρόσεκτο βήμα και μπορεί να φανερωθεί.
Η οποιαδήποτε ταραχή στο γρασίδι
μπορεί να αποτελεί απειλή για το κοπάδι.
Μια φραγκόκοτα είναι μόνο.
Λάθος συναγερμός.
Ή ίσως κι όχι.
Βρίσκεται σε σχεδόν τέλεια θέση.
Μόλις 20 μέτρα από τον στόχο της.
Μετά από μήνες ολιγοφαγίας, πρόκειται για κρίσιμο γεύμα.
Η αγέλη πρέπει να αξιοποιήσει αυτήν τη μετανάστευση
όσο περνούν.
Σύντομα, τα κοπάδια θα έχουν φύγει από τα εδάφη των λιονταριών,
πηγαίνοντας βόρεια, καθώς ψάχνουν συνεχώς για φρέσκια βοσκή.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Τον Αύγουστο, το Βόρειο Ημισφαίριο είναι πιο ζεστό από ποτέ.
Και στη νήσο Βανκούβερ του Καναδά,
υπάρχει ένα ζώο, του οποίου ο κύκλος ζωής εξαρτάται από τις υψηλές θερμοκρασίες.
Καθώς ο ήλιος ανατείλει πάνω από τη λίμνη Σίνταρ,
κάτι κινείται στα βάθη της.
Οι γυρίνοι εδώ περνούν τις νύχτες τους κρυμμένοι σε βαθιά και κρύα νερά.
Τώρα που βγήκε ο ήλιος, ταξιδεύουν κατά μήκος της λίμνης.
Αρχικά, σε εκατοντάδες.
Μετά, χιλιάδες.
Όλοι πηγαίνουν στα ηλιόλουστα ρηχά νερά.
Εδώ το νερό είναι πέντε βαθμούς πιο ζεστό από τα βάθη της λίμνης
και αυτό θα επιταχύνει τη μεταμόρφωσή τους σε φρύνους.
Αλλά όταν πέφτει η νύχτα,
επιστρέφουν στην ασφάλεια του βυθού.
Μέχρι το επόμενο πρωί.
Κάθε μέρα επαναλαμβάνουν το ταξίδι.
Ήλιος.
Κολύμπι.
Τροφή.
Επανάληψη.
Φαίνεται τέλειο.
Μόνο που άλλοι εκμεταλλεύονται την καθημερινότητά τους.
Προνύμφες λιβελούλης.
Είναι αιφνιδιαστικοί θηρευτές
με επιμήκεις σιαγόνες.
Και έχουν ακόρεστη όρεξη.
Οι τυφλές βδέλλες περιπολούν στον λασπώδη πυθμένα.
Μόλις πιάσουν κάτι…
ρουφούν το αίμα του.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού,
οι γυρίνοι συνεχίζουν την καθημερινή διαδρομή τους.
Μέχρι που, μετά από μερικές βδομάδες,
αρχίζουν να μοιάζουν με μικροί φρύνοι.
Αξιοποιώντας την ενέργεια του ήλιου, έχουν μεγαλώσει γρήγορα.
Τώρα, σταματάνε την καθημερινότητά τους
και ετοιμάζονται για το ταξίδι τους στο δάσος.
Και εδώ
περιμένουν θηρευτές.
Οι θαμνόφεις είναι ειδικοί στο να τρώνε αμφίβια.
Αν και σπάνια έχουν τόσο μεγάλη ποικιλία.
Τελικά, ο μεγάλος αριθμός των νεαρών φρύνων καταβάλλει τα φίδια.
Οι επιζώντες απλώνονται στο δάσος,
όπου θα περάσουν τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Μέχρι να έρθει η ώρα για να επιστρέψουν στη λίμνη για να αναπαραχθούν.
Το κατακαλόκαιρο, δεν έχει απομείνει πολύ χιόνι στη βορειοδυτική Αμερική.
Το νερό από την τήξη γεμίζει τα ποτάμια
και θα κουβαλήσει ταξιδιώτες που κάνουν
ίσως το πιο εντυπωσιακό και δύσκολο ταξίδι
από οποιοδήποτε άλλο ζώο.
Οι κόκκινοι σολομοί.
Και κατευθύνονται ενάντια στο ρεύμα για να αναπαραχθούν.
ΑΛΑΣΚΑ
Μετά από τρία χρόνια θρέψης στη Βερίγγειο θάλασσα,
βρίσκουν τον δρόμο τους σε εκατοντάδες χιλιόμετρα ωκεανού,
καθοδηγούμενοι από το μαγνητικό πεδίο της Γης
και την εκπληκτική ικανότητά τους να αναγνωρίζουν τη γεύση του ποταμού
στον οποίο εκκολάφτηκαν.
Είναι από τα λίγα ψάρια του κόσμου που μεταφέρονται από αλμυρό σε γλυκό νερό.
Μες στον επόμενο μήνα,
θα ταξιδέψουν 200 χιλιόμετρα ανάποδα στο ρεύμα,
περνώντας τη λίμνη Ιλιάμνα, έως τις ποταμολίμνες αναπαραγωγής.
ΛΙΜΝΗ ΙΛΙΑΜΝΑ
Είναι το τελευταίο ταξίδι αυτών των σολομών.
Καθώς μπαίνουν στο ποτάμι, σταματάνε να τρέφονται,
επικεντρώνονται στο να πολεμήσουν ενάντια στο ρεύμα.
Τα ορμητικά ρεύματα και οι ψηλοί καταρράκτες δεν τους σταματούν.
Τέσσερις βδομάδες από την αρχή του ταξιδιού,
τα σώματά τους αρχίζουν να αλλάζουν.
Κόκκινες πιτσιλιές εμφανίζονται στα πλευρά τους.
Αυτά είναι τα χρώματα αναπαραγωγής.
Όσο πιο κόκκινα τα ψάρια, τόσο σε πιο καλή κατάσταση βρίσκονται.
Σε λίγες βδομάδες ακόμα, έχουν γίνει αγνώριστα.
Τα σαγόνια των αρσενικών έχουν μετατραπεί σε αγκιστρωτά ράμφη,
με τα οποία θα πολεμήσουν για να βρουν ταίρι.
Αλλά οι ποταμολίμνες αναπαραγωγής απέχουν άλλα 100 χιλιόμετρα.
Και πιο μπροστά στο ποτάμι,
υπάρχουν θηρευτές που είναι έτοιμοι να τους αναχαιτίσουν.
Οι αρκούδες εξαρτώνται από το ετήσιο ταξίδι των σολομών
για να παχύνουν για τον επικείμενο χειμώνα.
Και αυτήν τη στιγμή πεινάνε πάρα πολύ.
Κατά τη μετανάστευση,
μία ενήλικη αρκούδα μπορεί να φάει 40 σολομούς τη μέρα.
Οι σολομοί είναι γρήγοροι και ευκίνητοι.
Αλλά, όσο το νερό γίνεται πιο ρηχό…
το πλεονέκτημα έχουν οι αρκούδες.
Αρκετά χιλιόμετρα πιο πάνω,
τα ψάρια φτάνουν επιτέλους στη λίμνη Ιλιάμνα.
Μία από τους τελευταίους παρθένους διαύλους της Αμερικής.
Οι λίμνες αναπαραγωγής βρίσκονται λίγο πιο πάνω.
Αλλά, για τώρα, οι σολομοί περιμένουν,
καθώς τα αβγά των θηλυκών ολοκληρώνουν την ανάπτυξή τους.
Αλλά τα προβλήματά τους δεν έχουν τελειώσει ακόμα.
Σε αυτά τα νερά ζουν οι μόνες φώκιες του γλυκού νερού της Αμερικής.
Οι σολομοί δεν έχουν φάει εδώ και οχτώ βδομάδες,
αλλά και πάλι κολυμπούν πιο γρήγορα από τους θηρευτές.
Οι φώκιες αλλάζουν στρατηγική
και κρύβονται σε κοινή θέα.
Εκδηλώνοντας σπάνια συμπεριφορά,
περιμένουν οι σολομοί να έρθουν σ' εκείνες.
Παραδόξως, αγνοούν τα αρσενικά που βρίσκονται μπροστά τους.
Στοχεύουν τα θηλυκά
που είναι γεμάτα με θρεπτικά αβγά.
Αλλά για κάθε σολομό που τρώγεται,
χιλιάδες άλλοι περνούν.
Καταρρακωμένοι από το μακρύ ταξίδι τους,
έχουν φτάσει επιτέλους στις λίμνες αναπαραγωγής τους.
Μόλις φτάσουν, τα αρσενικά και τα θηλυκά βρίσκουν ταίρι
και μαζί πολεμούν για τις καλύτερες φωλιές.
Επιτέλους, ζευγαρώνουν.
Είναι η μόνη φορά που θα το κάνουν.
Έδωσαν τα πάντα για να ολοκληρώσουν αυτήν την επική μετανάστευση.
Οι ζωές τους τελείωσαν.
Τα θρεπτικά στοιχεία από τα σώματά τους λιπαίνουν τα νερά.
Μια θυσία που εξασφαλίζει πως η επόμενη γενιά
θα έχει την καλύτερη αρχή στη ζωή της.
ΑΡΚΤΙΚΟΣ ΩΚΕΑΝΟΣ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΑ
Ο Αύγουστος στην Αρκτική.
Μετά από τρεις μήνες συνεχούς φωτός,
δεν έχει απομείνει πολύς πάγος στη θάλασσα.
Και αυτό δυσκολεύει τη ζωή της πολικής αρκούδας
και των μικρών της, που είναι οχτώ μηνών.
Πριν από τρεις μήνες, κυνηγούσαν φώκιες στον πάγο.
Τώρα, αναγκάζονται να κολυμπούν ασταμάτητα για μέρες,
αναζητώντας όποια τροφή μπορούν να βρουν.
Οι πολικές αρκούδες καίνε πέντε φορές πιο πολλή ενέργεια όταν κολυμπούν.
Και αυτό έχει αρχίσει να επηρεάζει το μικρότερο αρκούδι.
Δυσκολεύεται να συνεχίσει.
Αλλά η μητέρα του πεινάει πολύ και δεν μπορεί να περιμένει.
Μυρίζει φαγητό κάπου σε αυτό το νησί.
Και οι γλάροι που βουτάνε δείχνουν πως πλησιάζει τροφή.
Για το μεγαλύτερο σαρκοφάγο του εδάφους στη Γη,
οι νεοσσοί δεν είναι μεγάλο γεύμα.
Αν και θα έδιναν στα μικρά λίγη ενέργεια.
Αν φτάσουν πριν να φαγωθούν.
Το αδύναμο μικρό δεν βαδίζει σταθερά.
Μέχρι να φτάσει, είναι ήδη αργά.
Με τόσο λίγο φαγητό,
δεν υπάρχει χρόνος για ξεκούραση.
Η ανάβαση είναι εύκολη.
Το αδερφάκι του ανεβαίνει με άνεση.
Αλλά μετά το μακρύ κολύμπι, το αδύναμο μικρό δεν έχει ενέργεια.
Δεν μπορεί να ακολουθήσει και πανικοβάλλεται,
πηγαίνοντας στη λάθος κατεύθυνση.
Ένα γλίστρημα και θα πέσει από 15 μέτρα πάνω σε βράχους.
Η μητέρα του δεν έχει προσέξει τα προβλήματά του,
είναι απεγνωσμένη για άλλο ένα γεύμα.
Η επιβίωσή του εξαρτάται από το να είναι κοντά είναι στη μητέρα του.
Αν δεν μπορεί να συνεχίσει, η μητέρα θα αναγκαστεί να τον παρατήσει.
Τα κατάφερε.
Αλλά πρέπει να συνεχίσει κι άλλο.
Πρόκειται για ταξίδι που αυτό το μικρό μπορεί να μην επιβιώσει.
Καθώς οι καλοκαιρινοί πάγοι λιώνουν πιο νωρίς από ποτέ,
οι πολικές αρκούδες περνούν πιο πολύ χρόνο κολυμπώντας.
Για ζώα που συνηθίζουν να ταξιδεύουν πάνω στον πάγο,
αυτές οι αλλαγές θα αποδειχθούν πολύ άσχημες.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Έξι χιλιάδες χιλιόμετρα νότια της Αρκτικής,
ο καλοκαιρινός ήλιος ζεσταίνει και τα ρηχά νερά του Περσικού Κόλπου,
μετατρέποντας τη θάλασσα στην πιο ζεστή του πλανήτη.
ΠΕΡΣΙΚΟΣ ΚΟΛΠΟΣ
Και αυτό προσελκύει το μεγαλύτερο ψάρι του ωκεανού.
Τον φαλαινοκαρχαρία.
Μετά από ταξίδι χιλιάδων χιλιομέτρων,
έφτασε εγκαίρως για ένα από τα καλύτερα γεύματα της χρονιάς…
και πηγαίνει σε συγκεκριμένο σημείο.
Στα νερά των κοιτασμάτων πετρελαίου Αλ Σαχίν.
Οι πλατφόρμες δρουν ως ύφαλοι,
παρέχοντας σπίτι για εκατοντάδες είδη.
Κανένα σκάφος δεν επιτρέπεται σε μισό χιλιόμετρο από τα γεωτρύπανα,
δημιουργώντας υδρόβια καταφύγια, όπου τα ψάρια αναπαράγονται με ασφάλεια.
Οι τόνοι είναι ανάμεσα σ' αυτά.
Αναπαράγονται μόνο όταν το νερό έχει θερμοκρασία άνω των 25 βαθμών Κελσίου.
Έτσι, το καλοκαίρι, όταν ο κόλπος είναι πιο θερμός,
μαζεύονται μαζί και απελευθερώνουν εκατοντάδες εκατομμύρια αβγά.
Η επιφάνεια του νερού γεμίζει με αβγά.
Γι' αυτά ο φαλαινοκαρχαρίας διέσχισε τους ωκεανούς.
Ρουφώντας νερό με το στόμα του που έχει πλάτος ενός μέτρου,
συλλέγει τα αυγά.
Κι άλλοι καρχαρίες έρχονται για να συμμετάσχουν στο τσιμπούσι.
Αλλά πρόκειται για την πιο ζεστή θάλασσα της Γης.
Και μετά από λίγες ώρες τροφής κάθε πρωί,
οι φαλαινοκαρχαρίες πρέπει να επιστρέψουν στα κρύα βάθη.
Στο απόγειο της αναπαραγωγικής περιόδου,
βρίσκονται έως και 100 φαλαινοκαρχαρίες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Είναι από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις φαλαινοκαρχαρίων στον πλανήτη.
Και είναι αξιοσημείωτο πως κατεγράφη για πρώτη φορά το 2010.
ΣΑΧΑΡΑ
Πίσω στο Σερενγκέτι,
ένα εκατομμύριο γκνου και ζέβρες ακόμα μετακινούνται,
ακολουθώντας τον ήλιο και τη βροχή για να βρουν φρέσκια βοσκή.
Και μέσα στο πλήθος,
υπάρχει νέα ζωή.
Αυτό το πουλάρι ζέβρας ταξιδεύει μαζί με τα γκνου για ασφάλεια.
Είναι μόλις τεσσάρων βδομάδων
και ζορίζεται καθημερινά για να συνεχίζει μαζί με το κοπάδι.
Όμως, τον περιμένει το μεγαλύτερο εμπόδιο.
Ο ποταμός Μάρα.
Τα γρήγορα νερά του
παίρνουν τις ζωές 6.000 ζώων τον χρόνο.
Το πέρασμα θα είναι μεγάλη πρόκληση για το μικρό που δεν έχει ξανακολυμπήσει.
Το κοπάδι πλησιάζει την όχθη του ποταμού.
Κανείς δεν θέλει να περάσει πρώτος.
Αλλά όσο οι αριθμοί αυξάνονται,
αυξάνεται και η πίεση για τους μπροστινούς.
Μόλις ξεκινήσει ένα,
όλα ξεσπάνε.
Αλλά το πουλάρι και η οικογένειά του περιμένουν.
Πολλά γκνου πνίγονται μες στην κοσμοσυρροή.
Οι ζέβρες ακόμα περιμένουν.
Και δικαιολογημένα.
Οι πεντάμετροι κροκόδειλοι του Νείλου.
Από τους μεγαλύτερους στην Αφρική.
Αυτά τα γιγάντια ερπετά μπορεί να μην έχουν φάει από πέρυσι.
Έχουν πολλούς στόχους,
οπότε διαλέγουν με την ησυχία τους.
Σύντομα, ίσως,
οι κροκόδειλοι να έχουν χορτάσει.
Κι όμως, όχι.
Οι ζέβρες δεν μπορούν να περιμένουν άλλο.
Πρέπει να μείνουν με το κοπάδι.
Οπότε, το νεαρό πουλάρι πρέπει να κολυμπήσει για τη ζωή του.
Υποτιτλισμός: Κωνσταντίνος Μουτζουβής