Een miljoen gnoes…
…staan na 1000 kilometer gelopen te hebben…
…voor het grootste obstakel op hun jaarlijkse migratie.
De rivier de Mara in Tanzania.
Er reizen zebra's met hen mee. Ook vrouwtjes met veulens.
En op hen wachten…
…krokodillen.
Hoe kleiner een veulen, hoe kleiner z'n kans.
En hij is een van de kleinste.
Hij probeert dicht bij z'n moeder te blijven.
Degenen die gescheiden worden, hebben een kleine overlevingskans.
Hij heeft moeite om bij te blijven.
Hij kan alleen trappelen…
…terwijl anderen eraan gaan.
De afleidingen duurden net lang genoeg…
…om z'n moeder te kunnen bereiken…
…die verder loopt met 's werelds grootste kudde.
HOOFDSTUK 3: THE NEXT GENERATION
Sommige dieren geven hun jongen de beste start in het leven…
…door verbluffende reizen te maken.
Het gaat niet alleen om waar ze heen gaan, maar ook wanneer.
Mexico's Pacifische kust.
Het strand ziet er verlaten uit.
Maar onder het zand…
…zijn duizenden dieren in beweging.
Waranaschildpadjes.
In oktober heeft het zand hier precies de juiste temperatuur voor.
De eersten die bovenkomen…
…bewegen niet.
Elke beweging kan de aandacht trekken.
Ze moeten op anderen wachten.
Ze beginnen aan…
…de gevaarlijkste reis van hun leven.
En het is beter om dat samen te doen.
Voor de jagers…
…is dit hun grootste feestmaal.
Ze pakken de helft van de jongen op het strand.
Maar de kleine schildpadden blijven in zulke aantallen aankomen…
…dat de roofdieren het niet kunnen bijhouden.
En dat is hun enige kans om het water te bereiken.
Het is laagwater.
Het wordt nog gevaarlijker voor de kleine schildpadjes.
Hun enige kans is de anderen volgen.
Sommigen bereiken het ondiepe water.
Maar zelfs nu zijn ze niet veilig.
Degenen die overleven…
…zullen de komende 24 uur harder zwemmen dan ooit.
Terwijl ze reizen, krijgen ze het magnetische veld van de aarde ingeprent.
Een mentaal baken die hen terugleidt als het tijd is om zich voort te planten.
Elke warana brengt de eerste 15 jaar van z'n leven door in de Grote Oceaan…
…waar hij in z'n eentje eet en groeit.
Ze reizen allemaal honderdduizenden kilometers…
…tot ze op een dag van koers veranderen…
…en beginnen aan de lange reis terug naar het strand waar ze vandaan komen.
Voor het eerst in meer dan tien jaar…
…ontmoet deze tienerschildpad…
…soortgenoten.
Een kwart miljoen.
De grootste samenkomst van schildpadden op aarde.
Hier zal ze paren en dan naar de kust zwemmen.
Ze is geen klein schildpadje meer.
Maar het ondiepe is nog even angstaanjagend.
Land.
Het eerste in 15 jaar.
Nu heeft ze dringende dingen te doen.
Haar eieren zijn klaar om gelegd te worden…
…en ze moet er een nest voor graven.
Als ze ze onder de vloedlijn deponeert…
…verdrinken ze.
Maar te ver op het strand…
…kunnen ze uitdrogen.
De middenweg is dus erg populair.
Naarmate er meer volwassenen arriveren…
…wordt 80% van de eitjes…
…per ongeluk vernietigd door andere vrouwtjes.
Maar het zijn er zoveel…
…dat er miljoenen onbeschadigd blijven.
Zij legt er een stuk of 100.
En daarmee is haar werk gedaan.
Maar volgend jaar om deze tijd…
…keert ze terug naar dit strand om weer eieren te leggen…
…en dat zal ze de rest van haar leven blijven doen.
ZUID-ATLANTISCHE OCEAAN
De meeste reizen met voortplanting als doel…
…zijn in millennia nauwelijks veranderd.
In een rustig deel van de Atlantische Oceaan, bij Zuid-Amerika…
…liggen de Falklandeilanden.
Zeeolifanten planten zich hier al duizenden jaren voort.
Hier op dit strand zijn er eind oktober alleen jongen.
Hun moeders zijn weken geleden vertrokken en nu moeten ze voor zichzelf zorgen.
Over een paar dagen vertrekken zij ook…
…en beginnen ze hun leven als oceaanzwervers in de diepe zee.
Maar ze moeten nog leren zwemmen.
Dit beschutte strandbad…
…lijkt daar een goede plek voor.
Ze raken bekend met de zee.
Ze maken instinctief de juiste zwembewegingen…
…maar zijn nog niet in staat om gevaar te begrijpen.
Orka.
Zwaardwalvissen.
Dit is geen voorbijtrekkende groep.
Ze hebben honderden kilometers afgelegd om precies nu hier te zijn.
Twintig jaar geleden ontdekte het vrouwtje wanneer de jongen naar hun bassin gingen.
En als het vloed wordt, kan zij hem ook bereiken.
Tot die tijd moet ze wachten.
Als ze haar aanval verkeerd timet, strandt ze op de rotsen.
Bij half water…
…is het net diep genoeg voor een orka.
De jongen herkennen de dreiging niet…
…zelfs niet als het ze aanstaart.
Er moet een jong in het water zijn…
…maar het is nog steeds gevaarlijk ondiep voor haar.
Een verkeerde draai…
…en ze kan vast komen te zitten.
De jongen zijn bijna binnen bereik.
Ze kijkt toe en wacht…
…tot er eentje in de buurt komt.
Ze draagt hem, nog levend, naar de zee.
Deze vrouwelijke orka is de enige die zo jaagt.
En ze doet het voor haar hele familie.
Het jong blijft uren in leven.
Deze orka's hebben geleerd te profiteren…
…van de jaarlijkse reizen van de zeeolifanten.
En, misschien wel even opmerkelijk…
…weten precies wanneer ze elk jaar terug moeten komen.
Je veilig voortplanten betekent voor sommige dieren…
…het vermijden van menigtes.
Nieuw-Zeeland.
De laatste bewoonbare landmassa die mensen bereiken.
Om hier te komen moesten de Polynesiërs duizenden kilometers oceaan oversteken.
En dat geldt ook voor elk dier.
Maar toch maakt één bezoeker elk jaar een reis van 6000 kilometer…
…door de Zuidelijke Oceaan…
…naar de meest afgelegen hoeken van het eiland.
Hij is schuw en mysterieus.
De fjordlandkuifpinguïn.
De junglepinguïn.
Hij zorgt voor z'n acht weken oude jong…
…terwijl z'n partner op zoek is naar eten.
Als hij dat niet goed doet, gaat ze misschien bij hem weg.
Pinguïnscheidingen komen vaak voor.
Dus hij moet iedereen weghouden.
Z'n partner is teruggekeerd naar de kust na een dag eten te hebben verzameld.
Maar aan land komen is niet makkelijk.
Het is een kwestie van timing.
Bijna.
Goed gedaan.
Om haar hongerige jong te bereiken…
…moet ze over rotsblokken…
…wortels…
…en ravijnen.
Dit is een maaltijdbezorgservice op z'n pinguïns.
Papa kan alleen maar jaloers toekijken.
Naarmate het kuiken groeit, groeit ook z'n eetlust.
Om aan de vraag te voldoen…
…moet mama de hindernisbaan door de jungle voltooien.
Steeds…
…maar weer.
Voor haar kuiken loopt ze de afstand van een marathon…
…en zwemt ze meer dan 1000 kilometer.
En ze zal tot de helft van haar gewicht verliezen.
Maar dat houdt haar niet tegen.
En dan, na tien lange weken…
…heeft ze er eindelijk genoeg van.
Nu de bezorgdienst gestopt is…
…drijft honger het jong naar de zee.
Er is genoeg te eten vlak bij de kust…
…maar vreemd genoeg zwemt hij weg met anderen…
…en blijft hij duizenden kilometers zwemmen richting Antarctica.
Het is de langste reis van een pinguïn…
…en mogelijk zinloos.
Hun voorouders zouden dit twee miljoen jaar geleden zijn gaan doen…
…toen hun eten alleen hier gevonden werd.
En het was duidelijk moeilijk om ermee te stoppen.
In november…
…verwarmt een toename van het dagelijkse zonlicht de Indische Oceaan…
…en brengt de moesson op gang.
Op z'n pad ligt Kersteiland.
De toename van de vochtigheid wekt een slapend leger.
De rode krabben van Kersteiland leven nu bijna volledig op het land.
Maar om te ademen hebben ze vocht nodig in hun kieuwen…
…en de zee om hun eieren in te leggen.
Dus trekken ze elk jaar naar de kust, zoals ze al 200.000 jaar doen.
De laatste tijd is er echter veel veranderd.
Maar er is nu hulp.
De lokale bevolking heeft ook speciale bruggen gebouwd…
…waardoor ze de drukste wegen kunnen oversteken in hun eigen tempo…
…en ondergrondse doorgangen wijzen hen de weg.
Ze versnellen hun tempo…
…want ze moeten het hoogwater halen.
In één nacht bereiken vier miljoen krabben de kust.
Elk vrouwtje schudt 100.000 eieren de branding in.
Ze komen meteen uit en worden vrijzwemmende larven.
Meestal wordt de overgrote meerderheid opgegeten of weggespoeld…
…en keert er geen een terug.
Maar met een beetje geluk worden ze de volgende maand…
…weer naar de kust gevoerd.
ZUID-ATLANTISCHE OCEAAN
Duizenden kilometers verder naar het zuiden begint een nieuwe eerste reis.
Eind november…
…midden in de zomer, aan het einde van de wereld.
Patagonië, het zuidelijkste puntje van Amerika.
Er is maar één groot roofdier dat zo zuidelijk leeft.
De poema.
Dit is Machito.
De grijze.
Hij is één jaar oud en staat voor de grootste test van z'n leven.
Niet dat hij dat weet.
Hij en z'n zus, Niña…
…moeten elk hun eigen territorium gaan vinden.
Door de concurrentie tussen mannetjes moet hij veel verder reizen dan z'n zus.
Maar nu moeten ze leren jagen.
Zelfs voor hun moeder…
…is er geen grotere uitdaging…
…dan een volwassen guanacomannetje vangen…
…drie keer zo groot als zij.
Maar ze is een expert.
De welpen kijken goed.
Om te slagen, moet ze dichtbij komen.
En dan volhouden, hoe wild de rit ook is.
De welpen moeten profiteren van de gratis maaltijd.
Hun makkelijke leventje is bijna voorbij.
Hun moeder heeft gedaan wat ze kon.
Na een jaar samen…
…is haar territorium niet meer van hen.
Het is tijd om te gaan.
Wekenlang blijven de broer en zus dicht bij elkaar.
Maar ze zullen snel hun eigen weg moeten gaan.
Niña, het vrouwtje…
…mag in de buurt van haar moeders gebied blijven.
Machito niet.
Territoria van mannetjes zijn veel groter.
En om genoeg ruimte te vinden…
…moet hij misschien wel honderden kilometers afleggen.
Voor het eerst in z'n leven…
…is hij alleen.
Na wekenlang lopen…
…is hij uitgehongerd.
Hij zag hoe jagen gaat…
…maar heeft hij genoeg geleerd?
Niet echt.
Om voedsel te vinden, moet hij steeds verder…
…onbekende gebieden in.
Hij stopt niet tot…
…hij de onmiskenbare geur van een nieuwe prooi oppikt.
Maar hij is gedood…
…door een enorm mannetje.
Hij is twee keer zo groot als Machito…
…en kan hem zo doden.
Maar hij heeft te veel honger om het op te geven.
Opmerkelijk genoeg laat de oude poema…
…de jonge eten.
Gedrag dat zeer zeldzaam is bij mannetjes.
Machito's moed heeft hem meer tijd opgeleverd…
…maar z'n reis is nog maar net begonnen.
Mannelijke poema's reizen ver en snel.
Daardoor is er weinig bekend over hun onafhankelijke levens.
Er zijn er maar weinig die het eerste jaar alleen overleven.
Met wat geluk is hij een van hen.
Het is kerstavond…
…en de kust van Kersteiland is felrood.
Eens in de tien jaar…
…zijn de oceaanstromingen precies goed voor de krabben.
En dit is een van de grootste ooit gezien.
Miljarden bedekken de riffen.
Tot verbijstering van de bewoners.
Ze proberen het droge te bereiken…
…op welke manier dan ook.
Ze moeten naar het bos waar hun ouders vandaan kwamen…
…en waar ze veilig zijn, slechts twee kilometer verderop.
Maar hun ouders waren niet zo groot als een speldenknop.
Nu werpen ze hun pantser af en verwisselen ze hun wetsuits…
…voor iets waarin ze makkelijker kunnen ademen.
Klaar.
Maar voor ze het strand verlaten…
…worden ze onverwachts aangevallen.
Moeder?
Volwassen rode krabben zijn duidelijk niet erg kindvriendelijk.
Tijd om het strand te verlaten, en snel.
Daarvoor moet je de zeewering beklimmen.
Net zo vervaarlijk als een wolkenkrabber voor ons zou zijn.
Eenmaal boven moeten ze door het plaatsje kruipen.
Het is moeilijk om niet op te vallen…
…als je deel uitmaakt van een leger van miljarden.
De wereld is heel erg gevaarlijk…
…als je heel erg klein bent.
Dus ze moeten uitkijken.
De bosrand. De veiligheid is in zicht.
Ze moeten nog wel opletten.
Hazewindmieren…
…die krabbetjes eten.
Degenen die het halen…
…zijn thuis voor Kerstmis.
Ze zullen de komende vijf jaar eten en groeien…
…voor ze teruggaan naar de zee…
…en zelf krabbetjes krijgen.
De eerste reis van een dier is bijna altijd de moeilijkste.
Maar sommige zijn helemaal afschrikwekkend.
Jonge jufferkraanvogels…
…staan voor een van de zwaarste vogelmigraties.
Ze ontvluchten het koude Mongolië…
…en trekken naar het zuiden om te overwinteren in India.
Maar de reis ernaartoe was niet altijd zo zwaar.
Vijfenveertig miljoen jaar geleden was het land onder hen relatief vlak.
Toen werd het samengedrukt en omhoog geduwd in grote plooien…
…waardoor de hoogste bergketen op aarde ontstond.
De Himalaya.
De kraanvogels moeten nu klimmen tot 8000 meter boven zeeniveau.
Hoe hoger ze vliegen, hoe minder zuurstof.
Uitgeput zijn ze kwetsbaar voor aanvallen.
Steenarenden, opgetild door de warme lucht die opstijgt vanaf de hellingen…
…zweven boven de kraanvogels.
En dan duiken ze naar beneden.
Om zo'n grote prooi neer te halen werken de adelaars in paren.
De eerste reis van dit kuiken…
…is de laatste.
Er zijn lagere, veiligere routes dan deze.
Maar hun instinct is om in dezelfde richting te vliegen als altijd.
Tot voor kort werden ze geconfronteerd met jagers…
…en het verlies van veel van hun foerageergebieden.
Toen veranderde een klein dorpje in Noord-India…
…hun toekomst.
De mensen van Khichan begonnen de kraanvogels te voeden en beschermen.
Elke winter kwamen er meer kraanvogels.
Elk jaar bezoeken 15.000 van hen Khichan.
Het is de grootste samenkomst van deze soort.
Voor de kuikens is de zuidwaartse reis over 's werelds hoogste bergketen…
…eindelijk achter de rug.
Tot volgend jaar.
In deze veranderende wereld…
…hebben migrerende dieren onze hulp meer dan ooit nodig.
De tropische bossen van Yunnan…
…zijn het laatste thuis van de bedreigde wilde olifanten van China.
In maart 2020…
…werd het bos getroffen door de grootste en langste droogte ooit.
Bomen stierven…
…en olifanten verhongerden.
Nu er een nieuw lid van de familie geboren wordt…
…besloot de kudde te verhuizen.
Maar dit zou geen gewone reis worden.
Hun verhaal sprak tot de verbeelding.
Hier was het grootste landdier…
…op zoek naar een verblijfplaats…
…in het dichtstbevolkte land op aarde.
De familie trok noordwaarts…
…naar een heel ander China dan ze kenden.
Acht maanden lang trokken ze door nieuwe gebieden…
…maar konden nergens een plek vinden.
Dus hun nieuwste aanwinst werd onderweg geboren.
Dat was heel ongebruikelijk voor olifanten.
De start van z'n leven zou erg vermoeiend zijn.
Maar de familie van 17 moest blijven reizen.
En voor degenen die pas net konden lopen…
…was elke hindernis een probleem.
En elke helling…
…een steile.
Ze trokken nog 400 kilometer verder.
En hoe verder ze naar het noorden sjokten, hoe minder ze er hoorden.
Om te eten of drinken…
…moesten ze wel stelen.
Maar opmerkelijk genoeg…
…joegen mensen hen niet weg…
…maar gaven hen een veilige doorgang…
…en lieten hen plunderen.
Na een jaar marcheren…
…waren ze uitgeput.
Olifanten slapen meestal staand…
…en gaan alleen liggen als ze helemaal uitgeput zijn.
Als we onze planeet blijven veranderen…
…zullen steeds meer dieren…
…gedwongen worden om nieuwe reizen zoals deze te maken.
Maar hun volgende migratie zou de meest bijzondere zijn.
Ondertiteld door: Irene Witpaard