NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To my, Płotki. Tego lata spędzamy miło czas, cały czas.
To jak upadek z trzeciego piętra.
Daję ci 30% szans na przeżycie.
- Mam to zrobić? - Skacz.
- Zastrzelę cię w locie. - Zastrzelisz?
Będą mieli japońskie sedesy i podgrzewacze do ręczników.
A czemu nie?
Kiedyś było tu siedlisko żółwi, ale kogo obchodzą żółwie?
Nie lubię zimnych.
Spróbuj się nie zabić.
Nie wylej piwa.
Drugiego ci nie dam.
- No jasne. - Brawo.
- Pięć z plusem. - Kretyn.
- Ochrona. Zwijamy się. - Wcześnie.
Spadamy.
Idziemy.
Gary, to ty? Poznajesz mnie? Dobrze cię widzieć!
Prosisz się o kłopoty.
Stój!
Łap ich, biegną w twoją stronę!
Bez przytulania.
Dawaj, Pope!
Wstawaj, szybko.
Chodźcie tu, gnoje!
Pospieszcie się!
- Gary biegnie po podwyżkę. - Dawaj!
Zwolnij.
Przestańcie, bo dostanie zawału.
Już prawie. A teraz łap.
Za mało ci płacą.
Daj spokój.
Przecież sam się o to prosi.
WITAMY W OUTER BANKS RAJU NA ZIEMI
Outer Banks, raj na ziemi.
Tutaj pracujesz na dwie zmiany albo masz dwa domy.
Dwa plemiona, jedna wyspa.
To Figure Eight, bogata część wyspy.
Dom Snobów. Zgadnijcie, gdzie nie mieszkamy.
ZAKAZ ŁOWIENIA STREFA PŁOTEK
A to jest strona południowa, kanał.
Dom klasy robotniczej, która kelneruje,
myje jachty i udostępnia sprzęt.
To naturalne środowisko, werble...
Płotek, czyli nas.
HMS PŁOTKA
Płotki, płocie, przynęty, dół łańcucha pokarmowego.
Wadą bycia Płotką jest to, że nas ignorują i lekceważą.
Zaletą? Ignorują nas i lekceważą.
Więc robimy, co chcemy i kiedy chcemy.
Nieźle, stary.
Przynęta na trzy tygodnie.
Ohyda.
To JJ, mój najlepszy kumpel jeszcze z trzeciej klasy.
Tutejszy z krwi i kości.
Pierwszy do łowienia, picia i przemycania.
Mściwy wilk morski, który żyje z wody.
I najlepszy surfer. Ale nie mówcie mu tego.
Okazjonalny kleptoman i przyszły oszust podatkowy.
Wsadzili go już?
Jak to możliwe? Zostaw mnie!
Tylko nie mikroplastik.
Słyszałeś o tej wyspie?
A to Kiara. Nazywamy ją też Kie.
Kiedy nie ratuje żółwi,
nie słucha Marleya i nie tatuuje sobie delfinów, jest z nami.
Nie do końca wiem czemu.
To bogaty dzieciak. Żyje po obu stronach.
Jej rodzina ma Wrak, knajpę w Outer Banks.
Doją turystów równo.
Nie wiem, co jej rodzice o nas myślą.
Ale wszyscy coś do niej czujemy.
Zjeżdżaj.
A to Pope, mózg operacji.
Stypendysta naukowy Lucasa T. Vanderhorsta.
Bystrzacha.
Nie dotykaj tego.
Chcę być koronerem.
Trochę dziwak.
Jego ojciec, Heyward, to legenda.
Załatwi wam wszystko, czego chcecie.
Dzięki.
Nie wiem, co Heyward sądził o swoim dziwnym synu.
Ale nieważne.
To Płotka jak my wszyscy.
Oto moja załoga.
A to ja, John Booker Routledge.
Stary, wyjazd.
Tutaj mieszkam.
- Dzień dobry, Kie. - Dobry.
W starej chałupie rybackiej na mokradłach. Pałacu, jak mawiał mój ojciec.
To on.
Dziewięć miesięcy temu zniknął na oceanie, szukał wraku.
Kto dziś znika na oceanie?
Tęsknię za nim.
No i mama. Odeszła, gdy miałem trzy lata.
Podobno ostatnio miała być w Kolorado.
Wujek T!
To wujek T.
Od zaginięcia taty podobno mój opiekun prawny.
Jest w stanie Missisipi i buduje domy.
Co oznacza, że jestem teraz sam i spędzam czas z przyjaciółmi.
Trzy miesiące po zaginięciu ojca uznano za zmarłego.
Nie podpisałem dokumentów.
Dopóki nie zobaczę ciała, nie poddam się.
John, dotarła do nas informacja, że jesteś nieletnim, który mieszka sam.
Skąd.
Nie.
Bądź ze mną szczery, chcę ci pomóc. Oboje tego chcemy.
Jestem szczery.
Kiedy ostatnio rozmawiałeś z wujkiem?
34 minuty temu.
Kiedy się widzieliście?
Dwie godziny i 43 minuty temu.
John, jutro przyjdziemy porozmawiać z twoim wujkiem.
Jeśli go nie będzie, poszukamy rodziny zastępczej.
Znajdziemy ci bezpieczny i kochający dom.
Myśleli, że się ucieszę.
I tu zaczyna się ta historia.
Mój tata zaginął, wujek przepadł,
a ta jędza grozi mi rodziną zastępczą.
Jefferson to potwór z bagien.
Ale odetchnąłem.
Huragan Agata zbliża się do wyspy Kildare na wybrzeżu Karoliny Północnej.
Cholera.
Huragan Agata w ten sam dzień co kontrola pomocy społecznej.
Potrzebuję worków z piaskiem.
Musimy to zabezpieczyć.
Pomoc społeczna, słucham?
Chyba musimy to przełożyć.
- Wysokie fale. - Wysokie fale?
PLAŻA ZAMKNIĘTA Z POWODU HURAGANU
To nie są fale do surfowania.
Kto tak mówi?
O kurde!
Brak zasięgu.
Brak prądu, świetnie.
JJ, byłeś na zewnątrz?
Mam polio. Nie mogę się ruszać.
O rany.
Niedobrze.
Bardzo niedobrze.
Rety.
- Agata się postarała? - Tak.
I co ty na to?
Sztorm pewnie zepchnął kraby na mokradła.
Drumy wezmą się za kraby.
Dziś masz tę kontrolę?
Nie wsiądą na prom.
Pomyśl.
Bóg każe nam łowić ryby.
Jak łódź przemytników.
Dzień dobry!
Oby łódź Guffy’ego nie zatonęła. Nie ma ubezpieczenia.
Pani Amy! Radzicie sobie?
Nie damy się!
Spojrzała na mnie.
Widziałem.
Patrz na to.
Agata, co ty zrobiłaś?
Wariatka.
Hardkor.
- Fala sztormowa. - Tak.
- Będziemy to sprzątać całe lato. - To mój koszmar.
No proszę, kogo my tu mamy.
Zebranie BHP. Obecność obowiązkowa.
Nie mogę, ojciec dał mi szlaban.
Daj spokój. Twój stary to palant, odbiór.
Słyszałem, smarku.
Potrzebujemy go.
Zasada wyspy, dzień po huraganie jest wolny.
Kto tak powiedział?
Pentagon? Mamy uprawnienia.
Macie mnie za kretyna?
Zrobię to jutro. Obiecuję.
Mowy nie ma. Zrobisz to teraz.
- Wsiadaj do łodzi. - Uciekaj.
- Jeśli wsiądziesz... - Płyń!
Natychmiast wracaj!
Obiecuję, zrobię to jutro.
Krewetki i ryby do obrania czekają.
Kocham cię.
- Sprzątniesz swój brudny pokój! - Wróci cały.
- Obiecuję. - Nie podobają mi się twoi kolesie!
Dzień doberek.
- Dzień dobry. - Co tam masz?
Jakieś soczki?
Kilka jogurtów i marchewek.
- A mój soczek? - Też.
Gdzieś będzie pite.
Zdrówko.
Zdrowie.
- Rządzimy. - Pokażę wam sztuczkę.
- Tylko nie to. - Przyspieszysz?
- Zaczyna się, znikam. - To nie działa.
- Robiliśmy to tysiące razy. - Dam radę!
Boże, mam twoje piwo we włosach.
Wystarczy.
Skończ już.
Jezu, Pope!
Żyjesz, JJ?
Dotknąłem stopami tyłu głowy.
Kie, w porządku?
Nic mi nie jest.
Pope, coś ty zrobił?
Mielizna, kanał się zmienił.
Bez kitu.
Wszystko się tu zmieniło.
Ale nie wypuściłem piwa.
Gratulacje, JJ.
Ludzie.
Tam chyba jest łódź.
- Bez jaj. - Niemożliwe.
Mówię poważnie.
Tam jest łódź, na serio.
To łódź!
O w mordę, on ma rację!
Chodźmy.
Myślisz, że jest tam ciało?
Zaczekajcie!
Rusz dupę!
- Widzieliście ją? - Tak.
To Grady-White!
Nowe chodzą po 500 tysięcy.
To pierwszorzędny sprzęt.
Widziałem ją, surfując podczas sztormu. Może uderzyła w molo.
Surfowałeś wtedy?
Moja szkoła, prawdziwa Płotka.
Wiemy, czyja to łódź?
Nie, przekonajmy się.
Jest za głęboko.
Tylko dla cieniasów.
Od razu mówię, że nie będę cię reanimował.
Jasne.
- John B. - No co?
Nurkuj, matole.
- Zanurzenie. - No to dajesz!
Płyniemy po niego?
Nie było cię całe wieki!
Jakieś ciała?
- Coś do szabrowania? - Nie.
Tylko klucz do motelu.
- Klucz. - Tak, klucz.
Świetnie, mamy klucz do motelu.
Zgłośmy wrak straży przybrzeżnej. Może dostaniemy znaleźne.
Nie będziemy harować całe lato. Dzięki, Agato, ty suko.
- Kiedy go widziałaś? - Jeszcze przed burzą.
Co na to policja?
Mówią, że mogę to zgłosić dopiero po 24 godzinach,
ale coś jest nie tak.
Wszystko gra, to Scooter. Wie, co robić podczas sztormu.
A ty, kiedy go ostatnio widziałeś?
Jak pracował przy Druthers z Sarah.
Sarah!
Widziałaś księżniczkę?
Jest z tyłu.
Generatory.
Dzięki Bogu.
Jakbym mieszkała w Nikaragui.
Nie spadła na dom, wyrwało ją.
Sztorm zwiał ją do basenu.
Ostrożnie. Rose mnie zabije.
- Dobrze. - Nie chcę wiedzieć, ile to kosztowało.
Wi-fi nie działa, nie mogę dodać wpisu.
Wheezie, był huragan, skarbie.
Co robi twoja siostra?
Ratuje mysz.
Sarah!
- Jestem zajęta! - Co robisz?
Nory zalała woda.
Ptaki mają używanie.
Ptaki też muszą jeść.
Nie, to eksterminacja myszy.
To cykl życia, kochanie, daj spokój.
Nie pozwolę.
Najpierw przyszli po myszy, tato.
Dobrze, ale może pomożesz człowiekowi.
- Jestem Sarah. - Lana Grubbs, żona Scootera.
Był z tobą przed huraganem?
Zabezpieczaliśmy kabinę Druthers.
- Wieczorem? - Tak.
Wychodził potem?
Stąd?
Oszalałeś? Był huragan.
Mówił, gdzie będzie, odbierał telefon, o czymś wspominał?
Nic mi nie mówił.
Przykro mi, nic mu nie jest?
Jasne.
Gdzieś się tylko schował.
Znajdziemy go.
- Przykro mi. - Dziękuję!
Pewnie ukrył się gdzieś z sześciopakiem…
Nie musi tego zgłaszać straży, to pies!
Denerwuję się!
- Ma cukrzycę! - Rozumiem.
Przepraszam, znaleźliśmy łódź.
- Powinien pan posłuchać. - Uspokój się.
Psia cukrzyca jest bardzo groźna.
- Rany, psia cukrzyca? - To poważne!
Nie zajmiemy się teraz pani psem.
Nieźle poszło.
Jaki jest plan?
Wiem, jak znajdziemy właściciela łodzi.
Nie wiemy, czyj to pokój.
- Wchodzę w to. - Dawaj!
Rozejrzymy się.
Znaleźne.
Tak tylko mówię.
Będziesz tylko współwinny.
- Rany. - Chodź.
Myślałem, że Pałac wygląda źle.
To jakaś ruina.
Motel czy laboratorium mety?
Ty mi powiedz.
To nie miejsce dla kogoś z Grady-White’em.
Nie, tutaj raczej by go zabili.
Zaczynamy.
Mówi kapitan HMS Płotki, przybijamy do brzegu.
- Gotowe? - Tak.
Dobra, teraz albo nigdy.
Niech nie robi nic głupiego.
- Nie da rady. - Niczego nie obiecuję.
No jasne.
Uważajcie.
Poważnie.
Chodźmy.
Skąd tu te materace?
Wywalają je po huraganie, bo zatęchły.
Uważaj na siebie, John.
Co to miało być?
Chce, żebyśmy uważali.
Łasi się, odkąd usłyszała o twoim wygnaniu.
„Uważaj, Johnie B. Chcę twojego małego Johna”.
Kiedy się spikniecie?
Znasz zasadę. Nie uderzamy do Płotek.
Ty się do niej przystawiasz.
Jasne, że tak. Bieduje z nami bogata, hipisowska laska.
Czemu? Nie mam pojęcia, ale kogo to obchodzi?
Nie pasuję jej, już próbowałem, a ty?
Lecz się.
I to szybko.
Wystarczy ci, że dziewczyna ma puls.
- No i co z tego. - Dwadzieścia dziewięć.
To tutaj.
Pokojówka.
- Próbujemy? - Tak. No persona aqui.
Nie ma prądu i kamer. Nikt się nie dowie.
Sprawdź torbę. Szukaj nazwiska.
- Kurtka. - Dżinsowe klapki.
Nie ma nazwiska. Całkiem fajna.
Gość ma z 50 lat, nosi buty New Balance.
Chodź tu.
Może łowią tam ryby.
- Pokaż. - Tutaj?
Nie, to szelf kontynentalny.
To Big Swell. Nikt tam nie łowi.
Kawy?
Chusteczki na samotność.
Znalazłeś coś?
Kosmetyczkę, której nie pozwolisz mi ukraść.
Bo nic nie kradniemy.
Jeden, jeden, jeden.
- Co mnie irytuje? - Tak.
Łatwe, jeden procent na środowisko.
- Co w tym złego? - Ziemia jest tylko jedna.
Powinniśmy dawać co najmniej 100%.
Niezbyt to sprzyja finansom.
Niszczenie naszej planety też.
Gliny!
Dzwoń do nich.
Sieć padła.
Jeśli stracę stypendium, zabiję kogoś.
Może tam nie wejdą. Może szukają pokoju.
Pokazuje coś. Idą tam.
Jeden, jeden, jeden, dwa.
Zgadujesz, to na pewno zadziała.
Daj mi sekundę.
No nie wiem, co do tych drugich.
Te współrzędne...
Kuzyn mi mówił, że można tu złapać włócznika.
Sześć, jeden, sześć, sześć, sześć.
Może da się tam surfować?
Albo to płycizny.
Jasna cholera.
Są tam płycizny?
JJ?
Musisz to zobaczyć.
Zrób coś.
Odsuń się.
Nie grałeś w baseball?
Byłem w kółku matematycznym.
- Nie bierz broni. Odłóż ją! - To Sig Sauer.
To zajebiście drogi pistolet.
Niczego nie kradniemy.
Może darmowy materac?
- Matematyk? - Wiesz co?
To apartament Scootera Grubbsa.
- Zrób mi tylko zdjęcie. - Teraz?
Tak, stary.
Sam chcesz się pogrążyć?
Albo lampę za friko.
- Co to było? - Co?
Gliny.
Dwudziestka ósemka i dziewiątka.
O co chodzi?
Gliny.
Biuro szeryfa hrabstwa Kildare.
Odpływamy?
Nie zostawiamy Płotek w potrzebie.
Mówię poważnie, odpływamy?
Może.
Sprawdź łazienkę.
Tak jest.
Czysto.
Co wy robicie?
O Boże.
A nie mówiłem?
Zapakuj to do worka.
Tak jest.
Każdy dostaje swoją dolę.
O kur…
Tak.
Dasz wiarę?
Dobra, chodźmy.
Nikogo tu nie ma.
Niezły ubaw.
Mogliście nas prędzej ostrzec.
Niestety Pope był w drużynie matematyków.
Matematyków?
Gliny wzięły wszystko jak z miejsca zbrodni.
Znaleźliście coś?
Czy coś znaleźliśmy? Nic takiego.
A jednak!
Co do diabła?
Wyluzuj.
Po co to stamtąd brałeś?
- Lepiej ja niż gliny. - Serio?
Stracę stypendium.
Ale masz nas.
Moje życie to koszmar.
Co się stało?
Wracałem ze sklepu
i zobaczyłem ciało.
Kraby zaczęły je zjadać.
Pomyślałam, że wrzucę go do lodu
- i zadzwonię po was. - Potrzebny koroner.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Scooter?
Kto to?
To Scooter Grubbs. Wyszedł podczas burzy.
Mam zdjęcie.
Trup.
To chore.
Jasna cholera.
Jaką miał łódź?
Jakimś cudem zdobył nowiutkiego Grady-White’a.
Wszyscy go szukają.
Niczego nie widzieliśmy. O niczym nie wiemy.
Mamy kompletną amnezję.
Ten jeden raz Pope ma rację.
Czasem się z tobą zgadzam.
Zaprzeczamy.
Nie zatrzymamy pieniędzy.
Nie każdy śpi na forsie, Kiara.
Oddajmy je Lanie Grubbs.
Inaczej to zła karma.
Zła karma wciąga w zbrodnie.
Nie wychylamy się.
Jeśli to oznacza, że zatrzymamy pieniądze, to się zgadzam.
Nie zgadzam się.
Czemu?
Pomyślcie.
Mówimy o Scooterze Grubbsie.
Tym, który kupował fajki na sztuki.
Kiedyś błagał o drobne w dyskoncie, bo zbierał na paliwo.
To portowy menel bez grosza przy duszy
i nagle wyskakuje z Grady-White’em?
Jasne.
Pomyśl, Pope. Skąd menel wziął Grady-White’a?
Prostytuował się.
Zrzuty dragów.
Niskie przeloty poza nadzorem lotniczym.
Nie robią tego podczas huraganu.
Co to oznacza?
- Przemytnicy narkotyków. - Przemyt.
W tym wraku jest na bank pełno kontrabandy.
Tak jest.
Branie!
Dla jasności, jeśli to statek z kontrabandą,
to do kogoś należy.
- Drobny szczegół. - Mogą go szukać.
Dobieranie się do niego to głupota.
Właśnie, a głupoty przynoszą rezultaty.
Musimy tylko jakoś dostać się do ładunku wraku.
A na razie zachowujemy się normalnie.
Pewnie. Czyli jak?
Impreza?
Naprzód.
- Nie. - Ja chcę!
Do dna!
Nie ogarniecie Outer Banks, nie pojmując tego miejsca.
To trójwarstwowe burrito.
- Jak tam, ziomki? - Cześć, stary.
Jesteśmy my i nasi przyjaciele, robole z kanału.
Cześć!
Są też Snoby, ci z dwoma domami.
Uczniowie szkół z internatem, bogaci hipi-pozerzy,
nasi naturalni wrogowie.
No i jeszcze Przywłoki.
Chcesz piwo?
Totalnie zieloni. Wpadli na tydzień z rodzinami.
Dzięki.
Piwa?
Przynęta na rekiny.
Jesteśmy rodziną!
- Jak będziesz grzeczny. - Serio?
Panny są zorganizowane.
Panny, które znam...
Śmierć w TV wygląda beznamiętnie,
w rzeczywistości podczas sztormu każdy robi pod siebie.
Sarah! Uważaj.
Co ona tu robi?
Sarah Cameron, księżniczka Snobów,
kumpela Kiary z 9 klasy i najgorszy wróg z 10.
Znam ją, bo pracuję na łodziach jej ojca.
Co robisz?
A to Topper, jej przyjemniaczek.
Dla niego Płotki mogłyby tylko kosić trawniki.
Przykro mi, muzeum jest zamknięte.
Jasne, szefie.
Zajmę tylko chwilę.
Royal Merchant zatonął podczas burzy w 1829
z angielskim złotem wartym 400 milionów dolarów.
Marzenie pokoleń wyspiarzy.
Wspaniały, prawda?
Tak, wspaniały.
Chodź.
Co robisz?
Zmotałem dla ciebie, chcesz?
Dawaj.
Czekaj.
Spróbujesz specjału z Milwaukee?
Nie, dzięki.
- Mało wyszukany? - Właśnie wychodzimy.
Wiesz co? Wezmę to.
Dzięki, stary.
Szkoda, że nie ciebie pytałem.
Wystarczyło poprosić.
- Ładnie proszę. - Sarah, możesz je wziąć.
Ona go nie chce.
- Zabawny jesteś. - Pieprzona Płotka!
Mieliśmy się nie wychylać, pamiętasz?
Chłopaki!
Wyluzujcie!
Nie zmuszaj mnie. Nie chcesz skończyć jak twój stary.
Walka!
- Dowal mu! - Odpuść!
Przestańcie!
Topper! Przestań!
Dawaj, John B!
I o to chodzi!
No chodź!
Mało ci?
Przestań!
No dawaj, Topper!
Dajesz!
O Boże.
No chodź!
Przestań!
Nie!
On go topi.
Topper!
Wiesz, co to jest.
Twój ruch, bracie.
On ma broń!
Przestań!
- Odłóż broń. - Mówiłaś coś, księżniczko?
- Dobra. - Odłóż broń!
Kie! Powiedz coś temu świrowi!
Słuchajcie!
Wynocha z naszej strony wyspy!
Oszalałeś? Ty idioto!
- Po co to robiłeś? - Ratowałem mu życie.
Idioto, wszystko popsujesz!
Jeszcze coś na temat mojego ojca.
Tydzień przed zaginięciem powiedział:
„Mewo, chyba coś znalazłem.
Odwiedzi cię wujek T, może będę musiał zniknąć na jakiś czas”.
Mówi, że zniknie,
i znika.
Wszyscy mówią, że zaginął na morzu...
Wciąż tam jest. Wiem to.
Ogarnij się, skarbie.
Musimy pogadać.
Wybacz, że się wprosiłam, ale dzwoniła pomoc społeczna.
Miałam sprawdzić, co porabiasz.
Więc jak się miewasz?
Świetnie, fantastycznie.
Dzięki, że wpadłaś.
Cieszę się, że to mówisz, ale kilka spraw mnie martwi.
Spróbuję je sobie przypomnieć.
Już wiem.
Podobno twojego wujka Teddy’ego, twojego opiekuna,
nie było w stanie od trzech miesięcy.
- Nieprawda. - Nic nie mów.
To prawda, dzwoniłam do szkoły.
Mówili, że byłeś dobrym uczniem, ale teraz się opuściłeś.
Tylko na historii. Palant się na mnie uwziął.
Podobno wczoraj doszło do bójki na plaży.
Z użyciem broni.
Broń?
Nie.
Czy się biłem? Tak, ale broń?
Nic takiego.
W porządku. Wiem, kto to był. Znajdę go.
Martwię się tylko o to, czy jesteś tu bezpieczny.
Jasne. Trzymam się nieźle.
- I wujek T wróci. - Tak ci powiedział?
Jeśli naprawdę wróci, to powinieneś tu zostać.
Dziękuję.
Ale jeśli mam się dla ciebie narażać, to musisz mi pomóc.
Coś za coś.
Jak to?
Jak możesz mi pomóc?
Już wiem.
Wczoraj na mokradłach znaleziono ciało.
Byłeś wczoraj na mokradłach?
- Tak, łowiliśmy drumy. - Złowiliście coś?
Nie tym razem.
Dziwne. Zwykle połów po sztormie jest niezły.
Wody się mieszają.
Natknęliście się na jakiś wrak?
Nie.
Ledwo unosisz się na powierzchni, John B.
Tutaj jest rodzina zastępcza i poprawczak.
Straszny dół dla takiego bystrego dzieciaka.
Tutaj jesteś ty z kumplami, robicie, co wam się podoba.
Outer Banks…
albo dom dziecka na kontynencie.
Dryfujesz,
na twoim miejscu machałabym rękami.
Na pewno nie widzieliście wczoraj wraku?
Na pewno.
Lepiej, żeby tak było, rozumiesz?
Przymknę na to oko, dopóki nie zbliżasz się do mokradeł.
Moje psy żyją w lepszych warunkach.
Lepiej tu posprzątaj.
Odwołuję akcję.
Mam unikać mokradeł, Peterkin ogarnie pomoc społeczną.
I uwierzyłeś jej?
Tak, uwierzyłem.
To glina. Wierzysz glinie.
Kilka dni z dala od mokradeł i mi pomoże.
Twoje strzelanie w niczym nie pomaga.
Powinienem dać Topperowi cię utopić.
- Bo akurat by to zrobił. - Tak to wyglądało.
- Widziałeś się w lustrze? - Mów mi jeszcze.
Zawsze wygrywają.
Snoby kontra Płotki.
Oni zawsze wygrywają!
- Cholera! - Już dobrze.
Nie jest dobrze!
Nie jest! Mamy się nie zbliżać do mokradeł.
Więc tam jest coś cennego. Wiesz o tym.
Znam cię.
Ciebie akurat rozumiem.
Złoty chłopiec. Masz za dużo do stracenia.
A ty i tak już jesteś bogata.
Po co się męczyć?
Ale ty i ja?
Nie mamy nic do stracenia!
Nic, jasne?
Wiem, że kiedyś miałeś inną sytuację.
Nie chcę o tym rozmawiać.
Nie chcę o tym mówić.
- I tyle? - Zejdź mi z drogi.
Posłuchaj, mam plan.
Masz klucz do jachtu Camerona ze sprzętem do nurkowania.
Pożyczamy go i popłyniemy dziś do wraku.
To cię uratuje.
Bogate dzieciaki nie idą do rodziny zastępczej.
Już dawno trzeba było się oduczyć słuchania JJ-a.
Ma złe pomysły jak okradanie mojego bogatego szefa.
Ale tym razem miał rację.
Nie miałem nic do stracenia.
Dla taty wyspa to USA na sterydach.
Bogaci i biedni jak wszędzie, ale skupieni w soczewce.
Dla mnie ta gra jest ustawiona. Może zawsze tak było.
A bez rodziców, pieniędzy i opieki nie mam szans.
Chyba że sam sobie pomogę.
Cześć.
Śledzisz nas? Planujesz zemstę?
Tak, powiedz ojcu, że ja zrobiłem dziurę w oble Druthers.
Wszystko gotowe.
Nabiję tylko butle.
Wszystko w porządku?
Bo twoje oko wygląda okropnie.
Wiesz co?
Powiedz Topperowi, że wygrał rundę. Druga jest moja.
Zaprowadzisz rządy terroru na wyspie?
Wojny toczono z mniejszych pobudek.
Możemy skończyć z wojną Płotek ze Snobami?
To głupie.
Łatwo powiedzieć Snobowi.
Gotowi na imprezę na wodzie?
Dobra, żarty na bok.
Macie dziś odganiać prywatne jachty z dala od mokradeł,
żebyśmy mogli zrobić swoje i znaleźć ten wrak.
To rozkaz szeryf Peterkin.
Pamiętajcie o kremie do opalania
i o nawadnianiu organizmu.
Piwo może być?
Nie obchodzi mnie, co bierzecie.
To wasza decyzja.
No dobra, to by było na tyle. Ruszamy!
Pociągnij łajbę z przodu, dziękuję.
Pomówimy o tym jutro, dobra?
My w sprawie zaginionej łodzi.
- Jak mogę pomóc? - Koledzy właściciela.
Chcemy pomóc.
Jesteśmy tym zdruzgotani. Koszmarna sprawa.
Możemy dołączyć do pana floty? Rozejrzeć się?
Czemu nie? Przyda się dodatkowa para oczu.
Damy znać, jeśli coś znajdziemy.
Dobra.
Ta jest pusta. Wziąłeś puste butle?
Ta ma tylko ćwiartkę. Wystarczy na jedną osobę.
Uwielbiam, kiedy plan wypala.
Kto umie nurkować?
Ktokolwiek?
To sport dla Snobów.
Czytałem o tym.
Czytał o tym, więc ktoś dziś zginie.
Wsadzasz to do ust i oddychasz, łatwizna.
Za szybkie wynurzanie uwalnia azot do krwi i cię nadyma.
Nadyma, czyli...
To zabija.
Umiem nurkować.
- No i git. Mnie to pasuje. - Niby od kiedy?
Zrobię to.
- Zrobię obliczenia. - Poważnie?
Łódź jest na jakichś 9 metrach.
Zajmie to najwyżej 25 minut.
Czyli musisz sobie zrobić przystanek na głębokości 3 metrów.
Wystarczą dwie minuty.
Trzy metry, dwie minuty, łapię.
- Co jest? - Nie wiem, ale podoba mi się.
Dobra.
Gdy tam będziesz, szukaj skrytki.
Wkładasz to do zamka, obracasz i pociągasz.
Wsadzam, obracam, pociągam.
- Ojciec szmuglował. - A kto nie?
Trzy metry niżej przywiązałam koszulkę do łańcucha kotwicznego.
Tam masz zrobić przystanek.
- Super. - Pilnuj go.
Musi ci starczyć powietrza na dekompresję.
Ile potrzebuję?
Nie wiem, oddychaj jak najmniej.
Zen, wewnętrzny spokój.
Jasne.
Jeśli nas złapią na mokradłach, mamy przesrane,
więc lepiej już ruszaj.
Przyjąłem.
Zanurzenie?
Zanurzenie.
Dobra.
Do zobaczenia.
Cholera.
Policja.
Bez takich.
Tak, to policja.
Zachowujcie się normalnie.
Dobry wieczór.
Przywiąż.
Co tu robicie? Mokradła są zamknięte.
Nie wiedziałem.
Czemu?
Zatonęła łódź, szukamy jej.
- Widzieliście coś? - Nie.
Żadnych łodzi.
Gdzie wasz kumpel? Jest tutaj?
Pracuje.
Sprawdzę waszą łódź.
Dobrze, proszę wchodzić.
- Proszę się rozejrzeć. - Dziękuję.
- Macie drugi? - Oczywiście.
W skrytce.
Pokaż.
Proszę.
Dobra.
Proszę uważać, jest ślisko.
Dobra.
- Piękny dzień. - Tak, piękny.
Dajcie znać, jeśli coś zobaczycie w drodze powrotnej.
Jasne.
Niedługo odpłyniemy.
Zgadza się.
Nie ma już powietrza.
- Jest! - Jezu Chryste!
- Nie strasz nas! - Jak poszło?
Znalazłeś coś?
Czy znalazłem?
Tak jest! Moja krew!
Stary!
W porządku?
Brakło mi powietrza.
Wystraszyłeś mnie.
Gliny tu były, ale zająłem się nimi.
Moja strata.
- Daliśmy radę. - Przegapiłeś widowisko.
- Chłopaki, na drugiej. - Co?
- Poznajesz tę łódź? - Nie.
Co tu robią? Mokradła są zamknięte.
Nie wiem i chyba nie chcę wiedzieć.
JJ, wyciągaj.
- Czekamy na nich? - Nie.
- Idź na rufę. - Żartujesz?
Pospiesz się.
Nie czekajcie, płyńcie.
- Ruszaj! - Wyciągaj.
Nie podoba mi się to.
Może też łowią drumy.
- Płyń! - Między trawy.
- Szybko! - No już.
Zachowuj się normalnie.
Płyną za nami!
Niedobrze.
Przyspiesz!
Próbuję!
- Ja pierniczę! - Padnij!
Zginiemy!
Odsuń się.
Padnij, Kie!
Płotki rządzą.
- Na razie! - Ale jazda!
- Co to może być? - Pewnie pieniądze.
Albo prochy sporo warte na czarnym rynku!
Otworzymy wreszcie tę torbę?!
Rzadko ci się zdarzają takie wybuchy.
Umieram z ciekawości.
Otwieraj, przez nią prawie zginęliśmy.
Miałem rację.
Świetna robota.
Znaleźliśmy kompas.
No co ty? Jest bezwartościowy.
Należał do mojego taty.
Napisy: Paweł Zatryb