NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Przetopimy sztabki i nikt ich nie pozna.
Po południu damy je do lombardu
i zapłacimy odszkodowanie JJ-a.
Ile to sztabek?
Nie wiem. Były ubłocone.
- Chyba jakieś pięćset. - Pięćset?
- Sześćset. - Sześćset sztabek złota?
Nie wiem. Może i tysiąc. Były wszędzie, wymieszane z błotem.
Wnętrze pokrywały złote stosy.
Czterysta milionów dolarów.
- Są tam. - Niesamowite!
Udało nam się. Musimy je tylko wydobyć.
Jasne, ale jak to zrobimy?
Dobra, więc Pope ma plan. Chce użyć krążka linowego...
Bez porównania z 400 milionami w złocie. Bo wiesz...
Cześć.
Co kombinujecie?
To, co zwykle.
Opanowujemy świat.
Moja krew, zawsze celuje wysoko.
Ale weźcie dzień wolnego,
bo jutro rano zabieram go na ryby.
O świcie.
Tylko ty i ja.
Nie, jutro nie może.
Dlaczego?
Bo mamy plany.
Jakie? Całodniowe zajęcia na basenie?
- Nie. - Potrzebuję pierwszego oficera,
a ty musisz zarabiać na swoje utrzymanie.
- Tato? - Co?
Żartuję, jest nowy w rodzinie. Chcę go zabrać na ryby.
Dobrze.
Tak?
W porządku.
Będzie dobrze.
Mówił, że to ma iść jakoś tak.
Więc...
Lecą 15 metrów w dół, mają 30 metrów liny.
A ten wagonik chyba...
wjeżdża do złotego pokoju.
Kto to rysował?
A jak myślisz?
Pomożesz?
Byłoby miło.
Przykręcamy wyciągarkę w piwnicy, opuszczamy cię i bierzemy, ile się da.
Tym razem cię nie upuścimy.
Byłoby super.
Kie! Oby się udało.
Nie oddamy im tego z symbolem pszenicy.
Uda się.
Aleś to przetopiła, pani dr Frankenstein.
Zrobiłbyś to lepiej?
Dużo lepiej. Miałem zajęcia ze spawania.
Kiedy?
Wyluzujcie, dobra?
Łatwo ci mówić. To nie ty idziesz to opchnąć.
Czemu padło na mnie?
Najlepiej kłamiesz.
Dzień dobry.
- Czyli skupujecie złoto. - Tak jest na szyldzie.
Mam nadzieję, że duże ilości, bo zaraz pani zryję beret.
Mój beret swoje już widział, spróbuj.
A złote jabłuszka?
- Nie jest prawdziwe. - Nie?
- To niemożliwe. - Jest ciężkie.
To może je prześwietlimy.
Maźnięty sprayem wolfram.
Maźnięty sprayem wolfram? Serio?
Proszę sprawdzić miękkość.
- Mogę? - Jasne.
- No i proszę. - Moment.
Jeszcze test kwasu.
Test kwasu.
Mój ulubiony, ludzie.
Nie jest platerowane ani pomalowane.
Mówię pani, jest na bank prawdziwe.
Wygląda, jakby ktoś próbował je przetopić.
Moja mama.
W domu miała mnóstwo biżuterii,
stwierdziła, że najlepiej ją przetopić.
„Utrwalić" ją.
Trzy kilogramy?
To sporo kolczyków.
Dobra, będę szczery.
Nie mogę patrzeć, co alzheimer robi z mamą.
Daj mi chwilę.
Bez pośpiechu.
Takiej bryły złota jak u tych dzieciaków jeszcze nie widziałam.
Ma prawie 3 kilogramy.
Chodziło ci o trzy uncje?
Chodziło mi o 3 kilogramy.
Więc...
Rozmawiałam z szefem.
- No i? - I tyle mogę dać.
50 tysięcy?
Myśli pani, że nie znam kursu?
Wiem, że jest warte przynajmniej 140 tysięcy.
Kochany, jesteś w lombardzie.
To nie Zurych.
Wyglądam na Szwajcarkę?
Dziewięćdziesiąt albo wychodzę.
Siedemdziesiąt.
Połowa ceny.
I...
Nie będę pytać, skąd to macie.
Przyjmuję tylko duże nominały.
I tu jest problem.
Nie mam dużych nominałów, nie tutaj.
Mogę wypisać czek.
Nie, proszę pani. Chcę gotówkę. Tak jak mówi znak.
Gotówka za złoto. Tego oczekuję.
Chcę dostać gotówkę.
Więc musisz iść do magazynu.
Tam trzymamy pieniądze. Dobra?
Gdzie jest ten magazyn?
I tam trzymają pieniądze?
Tak powiedziała.
- „Tak powiedziała”. - Przestań.
Nigdy nie słyszałam o Resurrection Drive.
- Bo masz hajs. - Też nie słyszałeś.
Dziękuję.
Nie ma tu nic poza zielskiem.
Tylko wygląda jak zielsko, ale to nie...
Gliny? Tutaj?
Boże! Jaja sobie robicie?
Co zrobiliśmy?
Czemu nas zatrzymują?
- Schowaj to. - Spokojnie.
- Tylko nie psy. - Masz broń?
Nie.
Kazaliście mi ją zostawić.
Dzięki Bogu. Schowaj wszystko do plecaka.
Robię to, nie?
Ile masz przy sobie zioła?
- Pod fotel. - Idzie tu.
Nudzi mu się?
Ręce do góry, tak żebym je widział.
Wszyscy ręce do góry!
Wysiadaj! Już!
Wysiadaj! Szybko! Ruchy!
Wypuść ich!
Na co czekasz? Wypuszczaj ich!
Wszyscy!
No już! Wysiadać! Szybko!
Idziesz, ślicznotko. Ruchy! Wysiadać, już!
Właśnie tak!
- Nic nie mamy... - Morda!
- Dobra! - Zamknij się!
Stul pysk!
Odstrzelę ci łeb.
Połóżcie się w rowie!
No już, na kolana!
Twarzą do ziemi!
I tak zostańcie! Głowa nisko!
I nie patrzycie na mnie! Jasne?
Tylko tyle.
To zasadzka.
Stara flądra nas wrobiła.
Cholera jasna!
Czekaj. Nie idź.
John B...
Nie zgrywaj bohatera.
Dobra, zostańcie tam,
bo rozbryzgam wasze mózgi na drodze!
Głowy przy ziemi, jasne?
Mam broń!
Mam złoto!
Ty sukinsynu!
Znam to ścierwo!
- To ćpun! - Zna mojego brata.
Sprzedaje kokę tacie.
Mogłem wam dosrać, ale...
- JJ! - Uspokój się.
Przestań.
Chodźcie, znikajmy stąd.
Jeszcze jeden przystanek.
Zobaczmy, gdzie mieszka ten sukinsyn.
Zapamiętam wam to!
Nie ukryjecie się przede mną!
Wiem, kim jesteście!
Jeszcze się spotkamy!
Słyszycie?
- Chodź! - Słyszycie?
Zobaczymy się jeszcze.
Witamy na Kokainowym Pustkowiu.
No nie wiem, stary.
Co robimy u Barry’ego?
To zajmie tylko chwilę.
Gdzie idziesz?
Yo soy justicia.
Zrozumieliście coś z tego?
- Ktoś powinien... - Zajmę się tym.
Właśnie.
Wiem, że gdzieś tu ją trzymasz.
Jaki masz plan, cwaniaku?
Skoro on okradł nas,
my okradniemy jego.
- Chyba mi to umknęło. - Oko za oko, John B.
Tak, super, JJ. Jak już obrobisz dilera, co dalej?
Wie, kim jesteśmy.
Nie boję się go.
JJ, nie...
No i proszę.
Co robisz?
Rewanżuję się!
Dobra, sprawa załatwiona.
Patrz na mnie. Nie chcesz skończyć jak twój ojciec...
Uważaj na słowa.
- Masz dość bycia gnojonym? - Nie w tym rzecz.
Bo ja tak.
Dobra. Wychodzi po pięć kawałków na głowę.
Zadośćuczynienie za ten cały burdel.
Wybaczcie.
Tym się teraz zajmujemy? Obrabiamy dilera?
Ten cały Barry się zorientuje.
Będzie nas ścigał.
Właśnie. To nie czas na wygłupy.
Lubicie zaglądać w lufę?
Uspokój się.
- Celował w ciebie. - Słuchaj.
Musimy iść po złoto. Daj mi to.
Odkładamy je.
Masz się za twardziela?
Co zrobisz, kiedy nas dorwie?
Dostanie po gardzieli.
Tak, zajebisty pomysł, JJ.
Nie odłożę ich.
Wsiadacie czy nie?
Co?
Mamy dość twoich chryj.
- Moich? - Tak, twoich.
Straszysz ludzi bronią.
Odwala ci...
Wziąłem na siebie twoją winę!
Wiesz, ile przez to wiszę?
Odpłacę ci, nie prosiłem cię o to!
Właśnie to zrobiłem! Odpłaciłem się.
Właśnie tu i teraz, zupełnie sam.
Wiecie co?
Właśnie tak zrobię.
Zostanę sam.
- JJ. - Stój.
Zostawcie go.
Zapiszesz to na nazwisko Cameron Ward? Cameron W-A-R-D?
- Dzięki. Jesteś najlepsza. - Stary.
Myślisz, że już ją posuwa?
Zamknij...
Co to za dźwięk? Taki wydają.
- Nie chcę tego słyszeć. - No weź.
Próbuję o tym nie myśleć, a ty wyjeżdżasz z czymś takim?
Zluzuj, poprawiamy ci humor.
To nie jest zabawne. Że niby co?
To żart z niej, bo patrz, z kim jest.
- Kto to? - A potem ona...
Rafe Cameron!
Chodź tutaj.
Idziemy.
- Powinieneś tu być? - Tak mi się wydaje.
Co robisz? Wszystko gra?
- Nie gra. - Dobra, co tu...
Czemu twoja rodzina sobie ze mną pogrywa?
Najpierw twój stary poskładał mnie w moim domu.
- Dostałeś kasę. - Nie o to chodzi. Za kogo mnie macie?
Za jakąś sukę? Tym jestem dla twojej rodziny?
- Nie. - „Nie”.
Więc czemu twoja siostrzyczka i jej konusy
kradną 25 tysięcy z mojego domu?
Wyjaśnisz mi to?
Moja siostra cię obrobiła?
Tak, Sarah. Dlatego tu jestem.
Nie wzięłaby dolara z ulicy. Co ty gadasz?
Kpisz ze mnie?
Myślisz, że nie wiem, co jest grane?
Bo mówię ci,
załatw to z siostrą, zanim ja to zrobię.
- Chcę moją kasę. - Słuchaj.
- Co ty gadasz? - Nie wiesz?
- Oświeć mnie. - Oświecić cię?
Płotki okradają domy ludzi w Outer Banks,
a ty nie wiesz, o czym mówię?
I robi to twoja siora.
Sarah Cameron się włamuje?
Wiesz, jak głupio...
Ile razy mam ci wygarnąć?
To 25 kawałków! Czego, Hrabio?
W porządku.
Nie mieszaj się.
- Załatw to z siostrą. - Dobra!
- Spoko. - Oddasz kasę.
- Jasne. - Jeśli nie ty, to ona.
Pamiętaj.
Do zobaczenia.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Facetowi odbiło.
- Co zrobisz? - Nic. To nie mój problem.
Mówisz o Sarah.
Co zrobisz?
Dobra, chodź.
Chodź.
Jezu, Rafe.
Wiem, że huragan dokonał zniszczeń
i wielu ludzi ucierpiało, ale wiesz co?
Po deszczu przychodzi tęcza.
Nowa nieruchomość. Szesnaście hektarów, wysoki standard.
Emerytka ma dość ciemnych nocy. Okradły ją jakieś dzieciaki,
chce iść do domu opieki.
POSIADŁOŚĆ CRAIN
Dziękuję, kochanie.
Halo, zwykle już byś się ślinił.
Przepraszam, kotku.
Jestem zajęty czymś ważniejszym niż oferta domu.
Boże, nie uganiasz się znów za skarbem?
Ward, to 16 hektarów w Vanderhorst.
- Proszę. - To co innego...
To już nie jest sen. Jesteśmy bardzo blisko.
Bardzo blisko, kotku.
Tak.
Uda mi się.
- Dziękuję. - Tak.
Ogarnie się, jasne? To normalne u JJ-a.
Wrócił do domu?
Nie ma szans, żeby JJ wrócił do domu.
W porządku?
Tak.
A ty?
Jestem w jednym kawałku, więc...
Dobra.
To zbyt niebezpieczne zastawiać to po kawałku.
Możemy tylko tam zejść i zabrać resztę.
Wydobyć całość. Włożyć do sejfu czy coś.
Nie wiem.
Póki nie znajdziemy kogoś wiarygodnego.
Zaplanuję to wieczorem i pójdziemy tam jutro rano.
- Dobra. - Łatwizna.
- Zróbmy to. - A co z moim ojcem?
Szlag.
O co chodzi?
Muszę iść na ryby z Wardem.
Nie weźmiesz 400 milionów, bo musisz zabić rybę?
- Muszę iść. - Wykręć się.
- To 400 milionów w złocie! - Wymyśl coś!
Muszę tam iść.
Uratował mnie. Gdyby nie on, byłbym w rodzinie zastępczej.
Dlatego...
Muszę iść. Poza tym lepiej to zrobić nocą.
Prawda?
Dobra. Idź na ryby.
Może do tego czasu pojawi się JJ.
Byłem u Johna B.
Nie pytałem, gdzie byłeś.
Mam to gdzieś.
Głód cię przywiał.
Nie dlatego wróciłem, tato.
Mam pieniądze.
Uwierzę, jak zobaczę.
Są tutaj.
25 tysięcy.
Nie wiem, jak to zrobiłeś. I nie chcę wiedzieć.
Udało ci się.
Przyznaję, udało ci się.
W lodówce jest piwo.
Jeszcze obstawię tanio Makos u Guffy’ego.
Są prawie darmo.
Tak.
Tato, są na odszkodowanie.
- Obstawimy to... - Tato.
- Zyskamy. - Tato.
Możesz choć raz zrobić to, co należy?
Wiesz, ile mnie kosztowałeś, zasrańcu?
To siano?
Nie trafi na policję, nie.
Jadę na południe.
- Potroję... - Tato!
Masz coś do powiedzenia?
Po tym, co zrobiłeś?
Chcesz coś dodać?
Tak myślałem.
Ludzie marnują mój czas.
Muszę naprawić silnik.
Dzieciaku, zostań tam.
Wstawaj!
Chcesz mnie okradać?
Nie dałeś mi nic! Tylko gówniane życie!
Próbowałeś mnie tylko zastraszyć!
Ale wiesz co, tato?
Już się ciebie nie boję.
Witaj w życiu Płotek.
To twoje spełnienie marzeń?
I nie tylko.
Serio.
Cholera. To Rafe.
Zatrzymaj się!
- Cholera. Nie, John B. - Co?
Ja się nim zajmę.
Co jest z tobą?
- Tutaj jest! Panna doskonała! - Halo? Naćpałeś się?
- Co? Nie. - Cholera. Prawie cię rozjechał.
Słyszałem, że obrobiłaś dom.
O czym ty gadasz?
Ojciec wie, że obrabiasz dilerów?
Spytałbyś go, gdyby cię nie wykopał.
Opiekowałem się siostrą...
- To kłamstwo. - Niewdzięczną jak zawsze.
Facet, którego obrobiłaś, to zły człowiek.
- Tak, wiem to, Rafe! - Słuchaj! To on mi to zrobił.
Bo nie zapłaciłem na czas.
- Bo kupiłeś sobie głupi motor! - Posłuchaj!
Okradłaś go, rozumiesz?
Wiesz, co ci zrobi? Albo twojej Płotce?
- Nie waż się. - Tak...
Nie waż się!
Myślisz, że nie wiem, co robiłaś?
Znowu chcesz mnie zabić, Top?
Tak, zaczyna się. To zawsze wina Snoba, co?
Przepraszam za twoją rękę, ale ledwo cię dotknąłem.
Nie ja psuję dziewczynę z porządnej rodziny
i wplątuję ją w kryminał...
- Nic nie rozumiesz! - Nie?
Wiem, że ukradłeś 25 tysięcy dilera.
Mieszasz ją w ten syf?
Oddałbym Barry’emu kasę wczoraj.
Załatw swój bajzel, ja załatwię mój.
Ja zająłem się swoim bajzlem, rozumiesz?
Kiedyś moje będzie na wierzchu, Sarah,
i pożałujesz, że mnie olałaś.
Daj znać kiedy, muszę to zapamiętać.
Psychol.
Słuchaj, to mnie na niej zależy,
nie tobie.
Musisz już jechać, Topper.
Albo co?
Wsiadaj na motor.
Na razie, kochasiu.
Nie ma za co.
Stać cię na więcej, Sarah!
Co za tłuk.
Jakbym nie wiedziała.
Chodziłam z nim.
Już dobrze.
Przepraszam za to.
Chcę ci coś pokazać.
Dobra.
O mój Boże.
Nie znałam tego miejsca.
- Ufasz mi? - To moja oficjalna inicjacja?
- Nie. Chodź. - Dobra.
Gotowa?
I to jak.
Zobacz.
Nieźle, co?
Tak, jest piękny.
Właśnie.
Tata mnie tu zabierał, kiedy byłem mały.
Naprawdę?
Mówił, że to pozostałość ze starej wyspy.
Zabytek?
Tak, coś w tym stylu.
Jeszcze sprzed budowy mieszkań i rozwoju na wyspie.
To dzwonnica.
Kiedyś dzwonili, gdy nadpływały łodzie.
- Tam? - Tak.
Mogę ją zobaczyć?
Jasne.
Czekaj. Pójdę pierwszy. Sprawdzę drogę.
Szczury i tak dalej.
Dobra. Uważaj na głowę.
Nieźle, co?
- Tak. - Zobacz.
- To ty? - Tak.
Miałem 10 lat.
Zrobiłem to z tatą.
Serio.
Zobacz to.
Gotowa?
Nie wiem.
O mój Boże. Piękny widok.
Całkiem niezły.
Czemu mam wrażenie, że nie mnie pierwszą tu sprowadzasz?
Myślisz, że sprowadzam każdą do mojego sekretnego miejsca?
Nie wiem, co robisz z przygodnymi dziewczynami.
To pierwszy raz.
To zabrzmi naprawdę makabrycznie,
ale dziś świetnie się bawiłam.
- Podoba ci się życie poza bańką? - Uwielbiam je.
W porządku.
Przepraszam...
Nie.
Ale muszę cię ostrzec.
Na tym etapie...
z chłopakami... zwykle się wycofuję.
Więc przystopujmy.
Dobra.
W porządku.
Obiecuję.
Mam pytanie.
Strzelaj.
Czy...
już to...
Nie.
Nie robiłam.
Przeraża cię to?
Raczej nie.
Oczywiście były różne okazje.
Wierzę, że miałaś ich wiele.
Mówiłam, że tego chcę.
I tak mi się wydawało.
A gdy miałam to zrobić...
- Bałaś się stracić kontrolę? - Nie.
Chyba boję się, że poznasz prawdziwą mnie.
I że ci się nie spodobam.
Chcesz już zwiewać?
O to chodzi?
Odejdziesz i zostawisz mnie na dzwonnicy?
Nie wiadomo.
Atak z wyprzedzeniem.
Niezła strategia.
Uderzasz pierwsza.
- Miej się na baczności. - Właśnie.
A ty?
To było coś wyjątkowego?
Bardzo wyjątkowego, tak.
Turystka z Cincinnati.
Poznałem ją na imprezie.
I pięć minut później już o to spytała.
- Bez ceregieli. - Tak.
Poszedłem do jej mieszkania i wszystko trwało jakieś 25 sekund.
Maraton.
I przebiłeś piątkę z JJ-em.
Nie.
Czułem się do dupy.
Myślałam, że chłopcy chcą tylko zaliczyć,
nieważne z kim, kiedy i gdzie.
Skończyło się tak, że się nawaliłem.
Więc poczekamy.
Dziękuję.
Cześć.
Na pewno?
Tak.
Skończmy przed poranną rozmową o stypendium.
- Musimy się skupić. - Wiem. Będzie dobrze.
John B i JJ wejdą do studni, ja zostanę na górze.
Ty i Sarah będziecie wynosić.
- Damy radę. - Super.
- Mam wyciągarkę. - Dobra.
Wytrzyma 90 do 130 kilogramów obciążenia.
Dzięki.
Za co?
Za to, że nas spajasz i trzymasz razem.
Dlaczego myślisz, że to ja?
Co jest?
Kto to jest?
Coś ty zrobił, JJ?
Strumień właśnie tryska mi w tyłek.
Natychmiast tu właźcie, słyszycie?
Salud!
Ile to kosztowało?
No więc razem z generatorem, benzyną
i ekspresową dostawą...
no w sumie wszystko.
- Wszystko? - Tak.
Wydałeś wszystko w dzień?
Wypaliłem dziurę w kieszeni.
Ale tylko popatrzcie!
To najlepszy masaż natryskowy, tak mi powiedzieli.
Kie, co?
Nie mogę sobie pozwolić na luksus?
No co, ciągle trzeba tylko ciułać...
A przecież żyje się tylko raz, nie?
Dosyć czułości. Właźcie w Koci tyłek.
W co?
W Koci tyłek.
Tak je nazwałem.
Prawie bym zapomniał.
Tak, wiem. Tryb disco.
Tak jest!
Żartujesz?
Mogłeś zapłacić za szkodę!
Dać na jakiś cel charytatywny!
Pomóc nam kupić sprzęt do wyciągnięcia złota ze studni!
Wiecie co? Nie zrobiłem tego.
Kupiłem jacuzzi!
Dla przyjaciół.
Mam jacuzzi dla przyjaciół.
Albo dobra, chrzanić przyjaciół.
To jacuzzi dla mojej rodziny.
- Co jest grane? - To dla was.
Zobaczcie, co dla was zrobiłem!
Popatrzcie!
Patrzcie!
Skończ z emocjonalnym gadaniem. Już dobrze.
To jest przyjemne, nie?
Wchodźcie!
Nie mogłem wytrzymać.
Nie mogę go już znieść!
Prawie go zabiłem.
Chcę tylko postąpić właściwie.
Wiem.
Cześć.
Pa.
- Dzień dobry, szefie. - Tak, dobry.
Już pracujesz. Podoba mi się!
- Gotowy? - Tak.
Masz? Dobra, ważniaku.
Guffy mówił, że biorą na północ od Big Rock.
Guffy?
Wiec pewnie jest tam już z 15 łodzi.
Płyńmy na południe.
Do Swansboro Hole.
Będziemy tam tylko ty i ja.
Może być?
Tak.
Dobra, do dzieła!
Do dzieła.
Dobrze wybraliśmy, nie?
Jasne.
Polej jeszcze.
Wiesz co? Teraz bez soku grejpfrutowego.
Zacznijmy już dzień.
Wiesz co? Sobie też nalej.
Mam 16 lat.
John, wiem, że masz 16 lat. To tylko jeden drink.
Jesteśmy na oceanie. To prawie wody międzynarodowe.
- Świętujemy. Tylko jeden. - Dobra.
Dobrze.
Może tego nie wiesz,
ale jesteś na rybach ze Strażnikiem Rododendronów.
Może myślisz, że to nic takiego,
ale dla mnie to coś.
To znaczy, że ta społeczność mi ufa.
To bardzo dla mnie ważne. Zaufanie.
Oczywiście.
Za zaufanie, John B.
Za zaufanie.
- W porządku? - Tak.
I jeszcze coś. Tylko to, obiecuję.
Podobno masz ładną dziewczynę.
Za Sarah.
Masz coś?
Nic.
Trzy godziny trałowania, jedna tutaj.
Dostajemy łomot.
Zero ryb.
Guffy chyba miał rację.
Często nie zależy mi, czy coś złowię.
Lubię tu być.
Mój tata też tak mawiał.
John B, chcę być z tobą szczery.
Też bądź ze mną szczery.
- Jasne. - Tak?
- Tak. - Dobra.
Najpierw chcę cię przeprosić.
Za co?
Kazałem ci nie szukać złota Merchanta.
I nie przestałeś.
Cholera, znalazłeś je.
Chciałbym.
Możesz grać, jeśli chcesz. Nie będę cię zmuszał.
Wiem, że ci się udało.
To niesamowite. Niewiarygodne.
Od 150 lat ludzie szukają tego złota.
Nikt go nie znalazł. Tylko ty.
Szkopuł w tym, że na znalezieniu
twoja zabawa się kończy.
I zaczynają się twoje problemy.
Nie myślałeś o wydobyciu.
Próbujesz, ale jak je wydobędziesz z wody?
Jeśli jest na lądzie, to na kogoś terenie. Przyłapią cię. To kradzież.
Jezu, to ogromna ilość złota, John.
Masz 16 lat. Jak je wydobędziesz?
Jak przelejesz je na konto,
by móc to wydawać? Rozumiesz?
Widzisz te przeszkody? O tym mówię.
Takie są fakty, John, tak jest.
To ponad twoje możliwości.
Potrzebujesz mnie.
Zróbmy to razem.
Rozwiążę te problemy. To moja praca.
Podzielimy się nim.
Sam tego nie dokonałeś.
Miałeś przyjaciół, też dostaną udział.
Bez nerwów. Wszystko gra. Chcę ci pomóc.
Musisz mi tylko zaufać.
Co ty na to?
Zrobisz to?
Nie wiem, o czym pan mówi.
Dobra.
Jasne, John.
Możemy się w to bawić.
Szybko zdasz sobie sprawę,
że nie masz wyboru. Wiem to.
Wiem, że je masz.
Już go posmakowałeś.
Wiem, że dron zniknął ze złomowiska łodzi.
Wiem, że może tak je wydobyłeś.
Może jest na lądzie, bo kręcisz się na Eight, tak?
Może chodzi o Redfield.
Pytałeś Sarah o mapę,
dałem ci mapę Tannyhill.
Co pan powiedział?
Mapę Tannyhill.
Co pan powiedział?
Wcześniej.
Należał do mojego taty.
Co to znaczy?
Skąd pan wie o Redfield?
Chyba że ma pan kompas mojego taty.
Nie mam...
A jeśli ma pan kompas,
to szukał pan złota.
Słyszysz siebie? Co ty gadasz?
- Słyszę. - Bredzisz.
Redfield! Powiedział pan Redfield?
„Redfield” to ostatnia wiadomość od mojego taty, nim zaginął.
Wie pan coś o jego zaginięciu, prawda?
Nie okłamuj mnie, Ward.
Wiesz coś.
Zobaczmy, co powie na to szeryf.
Wracam do domu.
Napisy: Paweł Zatryb