NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Schowajmy się tu.
Na pewno jest pusty?
Tak, Rose go sprzedaje.
Zero, dwa, jeden, pięć.
Urodziny taty.
Sprawdźmy ulicę. Daleko nie uciekli.
Cholera.
Chodź.
Nic tu nie ma.
Sprawdź ganek.
Wezmę ten. Ty weź następny.
Dobrze.
Dobra, idę od tyłu.
Pewnie uciekł do kanału.
Chodźmy.
Chodźmy na górę.
Pospiesz się! Tędy!
Nie wierzę, że to mój brat.
- Poszli do kanału. - Idziemy na Banks Road.
- Nieźle, co? - Tak.
Wiesz, że dwie dolne gwiazdy Wielkiego Wozu wskazują na...
Gwiazdę Polarną?
Tak.
To centralny punkt.
Wszystko kręci się wokół niej.
Już dobrze.
W porządku.
Jestem przy tobie.
Przypomnisz mi szczęśliwe zakończenie?
Tak.
Jutro spotkamy się z załogą w dokach.
Tak.
Będą mieli łódź do ucieczki.
- Popłyniemy do Meksyku. - Tak.
Będziesz instruktorem wędkowania.
Masz rację.
Ja będę miała sklep z kanapkami.
Będziemy mieli dom na plaży...
psa i łódź.
Odbudujemy Płotkę.
I wszystko będzie dobrze.
Na pewno go złapali.
Nie patrolowaliby, gdyby go znaleźli.
Oby.
Byliśmy w tym aucie. Nas pewnie też szukają.
W takim razie chociaż pomóżmy Johnowi B.
Znajdźmy go, zanim oni to zrobią?
- Pope? - Jadę po paliwo do łodzi.
Bądź ostrożny.
Dobrze?
O 15.00 w dokach. Nie spóźnijcie się.
Jaki masz problem?
Żaden, pani oficer. Wykonuję zadanie.
Przepraszam, że cię zraniłam.
- Co mówiłaś? - Nie chciałam.
Wybacz, nie słyszę. Co?
Pope, mówię poważnie.
Chcę z tobą porozmawiać!
Kto to jest?
- Proszę uważać na głowę. - Dzięki.
- Jak się pan ma? - Dobrze.
Agent specjalny Bratcher. SBI.
Przykro mi z powodu szeryfa.
Dziękuję, była wyjątkową kobietą.
Szeryf Victor Shoupe, zastępca, Plumb.
Dzień dobry.
Nie chcemy przeszkadzać lokalnym organom ścigania,
ale sprawa wygląda tak,
że morderca jest na wolności
i dopóki nie zostanie złapany, zagrożona jest cała wyspa.
Utworzymy kordon morski.
Sprawdzamy z góry na dół, przecznica po przecznicy.
Do dzieła.
Wiem tyle, że złapią Johna B.
Znajdą go i wszystko im powie.
Dobrze, złapią go. Twoje słowo przeciw jego słowu.
Dobra. A co z byłymi więźniami?
Tymi szantażystami? Nic już nie powiedzą.
Poza tym to nie zbrodnia się bronić.
To, co im zrobiłem, to zbrodnia, wierz mi.
Jasne? Za dużo tu nie pasuje.
Sarah tam jest. Pewnie już poszła na policję.
Gdyby z nimi rozmawiała,
to chyba już by tu byli?
- Tak. - Spokojnie.
Nie rozumiesz, że to wszystko moja wina.
- Rafe się sypie. - Tak, wiem.
- Zrobił to przeze mnie. - Nie.
Ward, spójrz na mnie.
Nie odpowiadasz za to, co zrobił Rafe.
Cholera, Rose. Jestem odpowiedzialny...
- Nie. - Za to wszystko.
I nie wiem, jak to naprawić.
Wyczerpałem ruchy.
W takim razie wyjedźmy. Możemy lecieć na Karaiby.
Na Bahamy, do złota. Polećmy tam.
Do Nassau. Wyjedźmy. Musimy.
- Nie mogę teraz uciec! - Lećmy!
Wyglądałbym na winnego. I nie polecę bez Sarah.
Nie polecę bez mojej córeczki. Nie zrobię tego.
To jest to, Ward.
O mój Boże. Jesteś zatroskanym ojcem, tak?
- Zmartwionym. - Zaginęła twoja córka.
Jest ze zbiegiem...
Co powiem, jeśli będą pytać?
Że twoja córka zaginęła i musisz ją odzyskać.
Sprzedaj to.
Tym się zajmujesz. Sprzedaj to.
Wrócę.
Załatwię cię.
Wiesz to.
Nie mówiłem tak?
Załatwię cię.
Ostrzegałem.
Cholera. Już.
Posłuchaj, załatwię to.
- Tak? - Codziennie to robię.
Już dobrze?
Już dobrze.
Tak, już dobrze.
O mój Boże.
TYLKO PRAWDA MOŻE NAS URATOWAĆ. NIE WYCHODŹ, DOPÓKI NIE WRÓCĘ, VAL.
Dobrze.
Na razie nie mam żadnych informacji.
Słuchajcie.
Mamy upoważnienie do przeszukania pustych domów.
Punkty kontrolne na mostach ograniczą ruch.
Straż przybrzeżna obserwuje wodę.
Zbliża się sztorm,
ale nie wycofujemy jednostek morskich
do zakończenia poszukiwań na wyspie.
Podejrzany to 16-letni biały mężczyzna.
Możliwe, że uzbrojony.
Ostatnio widziany na południowym zachodzie.
Przepraszam.
Tylko autoryzowany personel.
To na Johna B?
Miejscowi wysyłają zgłoszenia z bezpiecznego miejsca.
Nie jest uzbrojony.
Nie jest niebezpieczny.
Proszę, spiszemy zeznania.
Chcę pomówić z dowodzącym.
Obiecuję, ścigacie złą osobę.
- Proszę się uspokoić. - Chcę z kimś porozmawiać.
- Proszę ze mną. - Nie.
- To nie tak. Proszę mnie puścić! - Proszę ochłonąć.
Przepraszam! Panie SBI!
- Jestem Sarah Cameron. - Nie uspokoi się.
Byłam na lotnisku z szeryf Peterkin. Wiem, co się stało.
- Byłam tam. - Spokojnie.
Chcę tylko porozmawiać!
- Proszę! - Dobra.
Sir.
- Dziękuję. - W porządku.
- Jak mogę pomóc? - Przepraszam.
Tutaj jesteś!
Boże. Wszędzie cię szukałem.
Chodźmy, nie przeszkadzajmy im.
- Przepraszam. - Nie, John B nie zabił Peterkin!
To nie jest prawda.
Złożyłem zeznania na policji.
Córki tam nie było. Nie wie, co mówi.
- To kłamstwo! - Sarah...
- On cały czas kłamie! - Dobrze!
Dobrze.
Więc kto to zrobił?
Kto zabił szeryf Peterkin?
Rafe.
Jezu. Boże.
Mój brat zastrzelił Peterkin. Widziałam, miał broń.
Syn był wtedy w domu. Żona to potwierdzi.
- Nie! - Kochanie, proszę, przestań.
Co się z tobą dzieje?
Jak długo nas okłamujesz?
Kim jesteś?
Mogę z panem zamienić słowo?
- Mój człowiek się panią zaopiekuje. - Nie.
- Nie! - Zaraz wracam.
Wszystko, co mówi, to kłamstwo!
- Proszę przestać. - Nie!
Puszczaj mnie!
Dziękuję. Jak pan widzi, przechodzimy przez piekło.
- Proszę pani. - Chcę tylko z kimś porozmawiać.
Stan córki się pogarsza.
Córka ma chorobę dwubiegunową
i jest w niezdrowym związku z tym...
z waszym podejrzanym.
Ma 16 lat i...
Chroni go.
Tak. Właśnie.
Puszczaj!
Ten chłopak wyciął jej straszny numer.
Wyprał jej mózg i ona nawet nie dostrzega,
że to zły człowiek.
Wiem, że zażywa narkotyki.
Brał udział w napadzie z użyciem broni.
Ostatnio przyłapałem go, jak kradł mój skuter.
Stanąłem mu na drodze
i zaatakował mnie, dźgnął mnie w ramię.
Po tej napaści szeryf Peterkin przyjechała na lotnisko ze mną pomówić.
Pojawił się w czasie naszej rozmowy i ją zastrzelił.
Załamała się.
Proszę więc o pozwolenie na zabranie córki do domu,
uspokoi się, weźmie lekarstwa i będzie...
bezpieczna.
Rozumie pan?
Tak.
Dziękuję.
Chcę z nią najpierw pomówić.
Może mieć informacje o napastniku.
Proszę zaczekać.
Agencie Bratcher!
Szlag, nic ci nie jest?
Przepraszam, kopnęła mnie.
Zgubiliście moją córkę?
Przepraszam.
Niech zbada go lekarz. Chodź.
Barry!
Potrzebuję kokainy.
Nie mam już. To była ostatnia krecha.
Wszyscy mnie obrobili
i gotują się na burzę.
Wiem, że ją masz.
Nie, nic tam nie mam. Wszystko wyszło.
Pieprzysz!
Oni muszą mieć coś wspólnego...
Rafe! Co mówiłem, pizdo? Nie mam!
Nie mam! Wypieprzaj! Wyjazd z mojego pokoju.
Gdzie jest? Wiem, że masz.
- Co jest z tobą, Rafe? - Potrzebuję.
O kurwa.
Słuchaj.
Rafe?
Jest spoko. Oddychaj.
Zrobiłeś kiedyś coś,
o co siebie nie podejrzewałeś?
Coś bardzo złego?
Co zrobiłeś, Hrabio? Spóźniłeś się na herbatkę?
Możesz mi powiedzieć. Powiedz, co zrobiłeś,
to i tak na bank nie umywa się do mnie.
Byłem w wojsku.
Zrobiłem...
coś.
I teraz mam przejebane.
Przejebane na całego.
Na całe życie, koleś.
Nie odkręcę tego.
Tego akurat nie próbuj mi wmówić.
Zawsze jest jakieś wyjście.
Musisz się tylko pozbierać.
Masz problem, to musisz go naprawić.
Ja też mam problem. Wielki problem.
Widzisz, żebym płakał w swoim pokoju?
Nie.
Naprawię to, kiedy się pozbierasz.
Twoja siostrzyczka i jej przyjaciele ukradli mi kasę.
I jeszcze mi jej nie oddałeś.
Odzyskam moje pieniądze.
Te Płotki dostaną oklep.
Wiesz, że to John B ukradł ci 25 tysięcy?
I o tym właśnie mówię, Hrabio.
Myślisz, że ile będą szukać Johna B?
A kiedy go dopadną, zacznie sypać.
Powie o mnie, o mojej operacji i cholernym napadzie.
- Wtedy pożegnam się z kasą. - Tak.
Chyba że dopadnę go pierwszy.
Chcę go dorwać i chcę moją kasę.
To jak będzie? Dorwiemy go?
Cholera.
Sarah.
Gdzie byłaś?
Już dobrze.
W porządku.
Już dobrze.
Jestem przy tobie.
To wygląda bardzo źle.
Cholera.
- Musimy iść. - Tak.
Biuro szeryfa. Otwierać!
Biuro szeryfa. Ostatnie ostrzeżenie!
Do dzieła.
Czysto.
ZAMKNIĘTE
Spójrz na siebie.
Kradniesz moje paliwo jak pieprzony zakapior.
Mój syn.
- Nie kradnę. - Nie kłam.
Widziałem to w twojej dłoni.
Przyjaciel ma kłopoty i muszę mu pomóc.
John B nikogo nie zabił.
- Kto tak mówi? - Ja.
I mam ci wierzyć?
Po tym, jak uciekłeś z rozmowy?
Wracaj do domu.
Nie.
Taki z ciebie kozak?
Chcesz się ze mną spróbować? Tak?
Wezmę kanistry i mi nie przeszkodzisz.
Przeszkodzę ci.
Kiedyś może skopiesz mi tyłek,
ale nie dzisiaj.
Dobra.
Tak.
Postaraj się bardziej. Spróbuj.
No dalej, chcesz uderzyć tatusia?
Spróbuj.
Chcesz mi dowalić?
Nie mam czasu. Muszę mu pomóc.
Tak, proszę bardzo.
Zabierasz wszystko, synu.
Już zabrałeś!
Ty niewdzięczny sukinsynie.
To nie był zwykły, dziwny Pope?
Tego nie trzeba było interpretować.
Wystarczy im jedzenia?
Na kilka tygodni, tylko tyle potrzebują...
Słuchaj, chyba go zraniłam.
Nie zadręczaj się. Już zmienił swoje uczucia.
Przez 24 godziny był jak Jekyll i Hyde.
To słabe, ale brakuje mi starego Pope’a.
- Był bardziej przewidywalny. - Gdzie byłaś?
Jestem cała, spałam tutaj.
Szukaliśmy cię przerażeni w środku nocy.
- Zamierzałaś nam powiedzieć? - Teraz mówię.
Dobra, co wy kombinujecie?
- Pani Anno, musimy już iść. - Wykluczone.
- Nie słyszeliście? - Wytłumaczę później.
Wiesz o sztormie?
- To niebezpieczne. - Muszę jechać!
Oni są uzbrojeni. Zastrzelą cię.
- Nie pozwalam! - Potrzebuje mnie!
- Masz tu zostać. - Rozumiem. Będę ostrożna.
Kiara! Otwieraj!
Zatrzymaj się.
Już! To niebezpieczne! Stój!
Stój! Kiara!
- W porządku? - Tak.
Nic mi nie jest.
Myślisz, że uda im się ukraść łódź?
JJ się tym zajmuje, więc...
tak.
Szlag.
John B, gdzie płyniesz? Rampa dla łodzi jest tam.
Słuchaj, Sarah.
Muszę wrócić do domu.
Co?
Nie. Przecież tam roi się od policji.
Tak, wiem.
Nie chcę tam iść z tobą.
Jak to?
Złoto z domu Crain jest w Pałacu.
Tato szukał go od lat. Tylko to mam po nim.
Muszę je wziąć, potrzebujemy pieniędzy.
- Złapią cię. - To mnie złapią.
Więc wszystko na nic.
Nie, posłuchaj, proszę.
Bądź za godzinę na przystani.
- Idę z tobą. - Nie.
- Idę. - Nie idziesz ze mną!
To zbyt niebezpieczne. Za godzinę na przystani.
Bez pieniędzy nie damy rady.
Tracimy czas.
Nie ma jak w domu.
Iść z tobą?
- Pójdę. - Nie.
To zajmie tylko chwilę.
Tato?
Potrzebne mi kluczyki do Widma.
Tato?
Nie spodziewałem się ciebie.
Wróciłeś.
Chciałem tylko tu zajrzeć.
Szkoła się zaczęła?
- Co? - Wagarujesz?
Możesz mi powiedzieć.
Tak.
Uciekłem.
Też nie cierpiałem szkoły. Mój syn!
Słuchaj.
Wiem, że czasami źle cię traktuję.
Ale czasem widzę w tobie twoją matkę i tracę nad sobą kontrolę.
Jesteś dobrym synem.
I kocham cię.
No chodź. Kocham cię.
Kocham cię, synu.
Kocham cię.
Też cię kocham tato.
Przepraszam.
Nie masz za co.
Dobry z ciebie chłopak.
Jak poszło?
- Znałeś jego ojca? - Jasne.
Lubiłem go.
Był porządny.
Tak słyszałem.
Szkoda gościa.
- Shoupe? - Tak?
Musisz to zobaczyć.
Co tam masz?
To jest to, co myślę?
Tak.
Jezu.
Lepiej nie upuścić tego na nogę.
O czym myślisz?
Dzieciak dokończył dzieło ojca, więc...
Oznacz to jako dowód.
I robimy tak ze wszystkim.
Tak jest, szeryfie.
To chyba coś poważniejszego, Thomas.
Dużo poważniejszego.
Spoko.
Będzie spoko z Widmem.
Szybko pójdzie.
Nadal szukają. To dobry znak.
Potrzebujemy drugi.
To Sarah Cameron?
Sarah, co tam robisz?
Państwo Landry.
Co tu robisz, skarbie?
Chciałam się przepłynąć na desce.
Poważnie? Masz wodę.
Zbliża się sztorm. Idzie prosto na nas.
- Nie możesz tu zostać. - Sztorm?
Nie wiesz o sztormie? Płyniesz z nami.
Rose nie pozwoliłaby mi cię zostawić.
- Nalegam. - Nie.
Nie mówcie Rose, że mnie widzieliście.
- Błagam. - Wsiadaj.
- Muszę kogoś spotkać. - Nie masz wyboru.
Idziesz z nami. Wsiadaj.
Cholera, ścigają go.
Wiesz, że za jego głowę dają 25 patoli?
Jasne, stary. Właśnie o tym myślałem.
Cholera.
- Czekaj. - Co?
Czy to Kie?
Mamy cię, głupia suko.
To fakt historyczny,
przewoził brytyjskie sztabki złota warte 400 milionów.
Jest miniaturowa replika w muzeum.
Tak, słyszałem o tym.
Zajrzyj tam kiedyś przy okazji.
Mają tam mnóstwo sprzętu morskiego.
Kiedyś odwiedzę to miejsce.
Zobaczmy, co jeszcze można zgarnąć.
Cholera.
Shoupe, jesteś tam?
Wiesz, kto to.
Wychodź.
Powoli.
Cholera.
Czekaj! Nie strzelaj!
Chcę pogadać.
- Spokojnie. - Chcę porozmawiać.
- Posłuchaj. - John B...
Nie zrobiłem tego, Shoupe.
Uspokój się. Trzymaj ręce na widoku.
Dobrze.
Podejdę do auta, nie uciekniesz i nie będę cię ścigał.
- Tak? - Dobrze.
Porozmawiajmy, młody.
Schodzę.
Posłuchaj.
- Nie zrobiłem tego. - Słucham.
To tak nie wyglądało.
- Trzymaj ręce... - Nie sięgaj po broń.
Ty też, proszę.
- Powiedz mu. - Nie sięgaj po broń.
Dobrze. Porozmawiamy, tak?
- Tak. - Tak?
Tak.
- Wszystko wam opowiem. - Chcę widzieć twoją rękę.
Nie...
Schowaj broń!
Szlag.
Niech to.
Mówi Shoupe z domu podejrzanego.
Widzieliśmy podejrzanego.
Zmierza na północ przez Middle Road...
w radiowozie.
Widzimy na GPS-ie. Północny koniec wyspy,
zmierza na Cypel.
Wszystkie jednostki, podejrzany jest na północy wyspy,
zmierza na Cypel.
Oto ona.
Cześć, dziewczynko.
1983 Formula 402 SR1.
Widmo.
Pierwsza dotarła na Bermudy w mniej niż 16 godzin.
Ma czterdzieści lat.
A to i tak najszybsza łódź w Kildare.
Trochę złom.
Serio? Ona tu jest, Kie.
Słyszy cię. Ujmę to tak.
Nie paliłabyś teraz trawy, gdyby ona nie istniała, jasne?
- Oby dała radę. - Da radę całą noc.
Jest szybsza od kutrów smerfów.
Pope. Wreszcie.
Cześć.
Co się dzieje?
JJ?
Jak leci?
No proszę...
Nie zapomniałem, jak mnie urządziliście.
Jestem tu, bo chcę odzyskać jebaną forsę.
JJ!
Po to tu przyszedłem.
Nie o ciebie nam chodzi. Gdzie John B?
Nie wiem!
Nie wstawaj.
Nie powinnaś była tego robić.
Wiem, co zrobiłeś.
Co zrobiłem?
Zamordowałeś Peterkin.
Nigdy więcej nie wymawiaj tych słów.
- Rafe! - Rozumiesz?
Rozumiesz? Gdzie John B?
Leż, gnoju!
- Gdzie jest John B? - Nie wiem!
Nie dotykaj jej!
Rafe!
Kie! Kopnij go!
Pope.
Wystarczy.
Pope.
Pope, starczy!
- Przestań. - Ma dość, stary.
- Wystarczy. - Przestań.
- Skończ! - Pope!
- Przestań! - Przesadzasz.
Stary, dość! Dość!
- Zostaw! - Odpuść!
Spójrz na mnie!
Cholera.
Już dobrze.
Dobra, musimy iść.
Trzymaj się z dala od kanału.
Pope.
Gdzie on jest?
- Daj mu chwilę. Przyjdzie. - Nic mu nie będzie.
- JJ! - Wracaj na łódź.
- Odwiązuj. - Szlag.
Czekajcie.
Nie ma mowy.
- Bez jaj. - Że jak?
Chyba żartujesz?
Shoupe dał mi się karnąć.
Dobra. To wiarygodne. Kupuję to.
Nie było łatwo,
ale mam dla ciebie Widmo, działa jak żyleta.
Gotowy?
Gdzie Sarah?
- Nie jest z tobą? - Rozdzieliliśmy się.
- Miała tu być. - Nie było jej.
- Nie płynę bez niej. - Popatrz na mnie.
Wiem, że nie chcesz płynąć, ale nie ma czasu.
Masz paliwo i jedzenie.
Kiedy już tam będziesz, płyń prosto przez Sound
do Dismal Swamp.
Kiedy tam dotrzesz, ukryj się.
Wytrzymaj kilka tygodni i drogą lądową
przekrocz granicę w Brownsville, jasne?
Brownsville.
- Rozumiesz? - Tak, Brownsville.
Dobra. Wskakuj, wilku morski.
Zróbmy to.
Przepraszam za to,
że was naraziłem tym szukaniem skarbu.
John B,
sami chcieliśmy wziąć w tym udział, nie?
Tak.
I działaliśmy razem.
W stylu Płotek.
- Wynocha! - Widzimy się za dwa miesiące
w Meksyku.
Kocham was.
Moment.
Pożegnajcie Sarah ode mnie.
Pamiętaj.
Przekrocz granicę w Brownsville.
Jasne.
Szeryf Peterkin?
Gorzej, niż myślałem, Hrabio.
Módl się, żebyś był wart więcej
niż 25 tysięcy nagrody.
Hrabio!
Należysz do mnie.
W porządku?
Przepraszam...
zachowałem się jak kretyn.
Byłem zły
- i działałem... - Tak.
- Nie szkodzi. - Chcę się znów przyjaźnić.
Nie chcę wam psuć imprezy,
ale musimy lecieć. Szybko!
- Pope. - Ręce.
- Pope, ręce. - Spóźniliśmy się. Zniknął.
Bratcher, wycofaj swoich.
Pogadam z dzieciakami.
Dobra, gdzie on jest?
Gdzie on jest?
JJ? Dalej pracujesz na swoje nazwisko.
Pope, a ty? To nie jest zabawa! Postąpcie słusznie! Gdzie jest?
Podejrzany oddalił się w małej łodzi.
Potrzebny patrol morski.
Ostrzeżenie pogodowe.
Sztorm Danielle dotrze do Outer Banks i okolic w ciągu godziny.
Prędkość wiatru wynosi 29 metrów na sekundę.
Sarah!
- John B. Zaczekaj! - Sarah.
John B.
Co robisz?
Myślałem, że cię nie będzie.
Chciałeś odpłynąć bez pożegnania?
Więcej mnie nie zostawiaj.
Nadal czekamy...
Za Plumb do namiotu. Czekaj, idźcie razem.
- Zabili już jedną osobę. - Tędy.
Tędy.
- Na lewo. - Tutaj.
Siadajcie. Nie ruszać się. Mamy sporo do pogadania.
Miej ich na oku.
Blokady są na mokradłach, Masonboro
i wszystkich zatokach od Shem Creek po Breach Inlet.
Monitorujcie wszystkie przybrzeżne ujścia.
Złapmy go.
Jest tu całe biuro szeryfa.
Cholera.
Przepłyniemy bezgłośnie z prądem.
Widzi pan coś?
Widziałem...
ale już nie widzę.
Może wyłapuje wyładowania z burzy.
Sprawdźmy drugą stronę Cypla.
Sprawdzamy drugą stronę Cypla.
Udało się.
Uda się nam.
Teraz na północ mokradłami i prosto na...
Gwiazdę Polarną.
Wszystko kręci się wokół niej.
John B.
Nie.
John B, światła.
Wraca zasilanie.
Czekaj, nie.
Nie.
Padnij.
To oni.
Tam są!
Nie chce zapalić?
- Nie chce. - Co zrobimy?
- Sprawdź silnik. Już! - Dobrze.
Czego szukam?
- Sprawdź pompkę rozruchową. - Co to jest?
- Ściśnij ją, Sarah. - Ściskam!
Niezidentyfikowana łódź przy latarni.
To chyba oni.
Płyń!
Szybko, Boże!
- Działa? - Płyniemy.
Siadaj.
To chyba Widmo!
Cholera!
Trzymaj się. Gotowa?
John B!
- Nadpływają z kanału! - Płyńmy na południe.
- Prosto w sztorm? - Tak, w sztorm.
Obiekt zmienia kurs.
Płyną na południe.
W tej łodzi?
Podejrzany ucieka na południe.
Nie udało nam się nawiązać kontaktu z jednostką.
Mocno nami miota.
- Utrzymajcie pozycję. - Przyjąłem.
Mogę zagrać jeszcze jedną kartę.
John B?
Wiem, że tam jesteś i mnie słyszysz.
Jeśli kochasz moją córkę, a myślę, że tak,
zawrócisz łódź.
Wpływasz w burzę, której nie przetrwasz.
John B, proszę, wszystko naprawię.
Obiecuję. Wracaj.
Nie. Nie słuchajcie go. To kłamca.
John B, błagam cię.
Pomyśl o niej i zawróć.
John B, co robisz?
Ward Cameron, słyszysz mnie?
Tak.
Tak, jestem tutaj.
Proszę, sprowadź ją tu.
Wszystko naprawimy, kiedy wrócisz.
Zabiłeś mojego ojca
i wrobiłeś mnie w morderstwo, którego nie popełniłem.
Odebrałeś mi wszystko!
Ale wciąż tu jestem.
I przysięgam na Boga, Ward,
kiedyś wrócę i odbiorę, co moje.
To ty mnie słuchaj.
Idę po ciebie.
Co byś zrobił, gdybym tu nie była?
Prędzej umrę, niż pójdę siedzieć.
Wolę umrzeć, niż żyć bez ciebie.
Trzymaj się!
Straciliśmy ich sygnał radiowy.
Te dzieciaki tam są.
Szukajcie dalej.
Zrozumiałem.
Nie ruszaj się stąd.
Musimy porozmawiać.
Złap się czegoś!
Miejcie ratownictwo w pogotowiu.
Znaleźliście ich?
Nie.
Więc uciekli?
Straciliśmy ich.
Przykro mi.
Straciliście?
Jak to ich straciliście? Zniknęli?
- O czym pan mówi? - Wypłynęli otwartą łodzią
w tropikalny niż, Pope.
Nie żyją?
Nie wiemy.
Zapędziliście ich prosto w burzę!
To jakiś żart? Chodź!
- Zabiję cię. - JJ, nie!
Zabiję cię, dupku.
Zabiłeś go!
Nikogo nie zamordował!
Nadal go szukamy.
Pope, przestań.
Proszę, przestań.
Przepraszam.
Przepraszam!
Już dobrze.
- Nie udało się im, mamo. - Wiem.
Już dobrze.
Sarah?
John B?
Sarah.
Płynę.
Już dobrze. Płynę.
Płynę.
Mam cię.
To statek.
Pomocy!
Proszę.
Sarah, przepraszam.
Przepraszam.
John B, widzą nas!
Tutaj! Jesteśmy tu!
Tak!
Chodź. Mam cię.
Idziemy. Mam cię.
- W porządku? - Tak.
Macie szczęście, że tędy przepływaliśmy.
Larry! Zaparz kawę.
Gdybyśmy was nie zobaczyli, byłoby po was.
Mamy dzwonić i dać komuś znać, że żyjecie?
Nikogo nie mamy.
Wchodźcie i ogrzejcie się.
Larry, wstaw też jakąś zupę!
Ostrożnie.
Wchodźcie.
Gdzie jesteś, Larry?
Idę.
Siadaj, dziecko.
Proszę.
I dzień zrobił się interesujący.
- Dziękuję. - Dzięki.
Tak.
Więc dokąd płynęliście?
Podrzuci nas pan do najbliższego portu?
Nieważne gdzie.
Byłem kiedyś młody i zakochany.
To była katastrofa.
Ale jakiś czas było fajnie.
Gdzie płyniecie?
Nassau.
Bahamy.
Złoto.
Tak.
Napisy: Paweł Zatryb