Mama odeszła, gdy miałem trzy lata.
John B, maluszku.
Gdy dorastałem, byłem tylko ja i tata.
W pewnym sensie był najlepszym ojcem na świecie.
Nauczył mnie, jak pracować i co robić po pracy.
Dostanę piątkę i mogę zapalić trawkę?
Był bardziej przyjacielem niż ojcem.
Gra nazywa się „pokonać Johna B”. Stawiasz wszystko?
Na pewno nie był nadopiekuńczy.
Jak to w rodzinie, bywało różnie.
- Nie! - Bądź rozsądny.
Nie sprzedamy Twinkie.
- Nie ma gorszego ojca! - Sprzedajemy i już.
Kupię ci nówkę, gdy znajdę złoto z Merchanta.
- Nie wsiadaj do niego! - Z drogi.
Wsiądziesz i możesz nie wracać!
- Jasne? - Odsuń się!
Słyszysz, John B? Nie wracaj!
Wtedy widziałem go ostatni raz.
Stracić ojca to jedno.
Nie pożegnać się z nim to inna sprawa.
Proszę, niech to będzie on.
Kocham cię, Mewo. Choć nie zawsze to okazywałem.
Do domu, John B!
Do domu, chłopcze!
Widzimy się po drugiej stronie.
Żegnaj, tato.
Tata?
To naprawdę ty?
Co tak długo, Mewo? Dzwonię od kilku godzin.
Myślałem, że nie żyjesz.
Naprawdę.
Wybacz, że zniknąłem. To długa historia.
Sprawdzić kościół!
Na inną okazję.
Co?
- Musimy znikać. - Co jest?
Schyl się i chodź.
Tędy nie przejdziemy.
Płotki są w marinie i mają łódź. Chodź za mną.
Dobrze cię widzieć.
Ciebie też, tato. Pospiesz się.
Chyba się udało. Było blisko.
No to opowiadaj.
- Nie pomyślałeś, żeby zadzwonić? - Myślisz, że nie chciałem?
- Dobijało mnie to, ale bym cię naraził. - Cały czas coś mi groziło.
Najważniejsze, że jesteśmy razem.
Zostanę z tobą. Musiałem zniknąć, żeby się chronić.
I ciebie.
To nie był mój pierwszy wybór.
Musisz to wiedzieć. Znajdźmy twoich przyjaciół.
Chodź.
Czyli po prostu odpływamy?
Zapomnimy o Johnie B?
- Nie powinniśmy go zostawiać. Wracamy. - Nie! Złapią nas. Co to za plan?
Żeby trzymać się razem, Cleo.
Wtedy razem zginiemy.
Ma rację. Gdybyśmy nie uciekli, leżelibyśmy związani w pikapie.
Dobrze zrobiliśmy.
Łódź jest zacumowana tutaj, tato.
Niech to.
Nie ma ich. Musieli uciec przez Singha.
Plan B. Mam łódź u siebie. Weźmiemy ją.
- I tak musimy coś zabrać. - Muszę do nich zadzwonić.
- Kto to? - Portis.
To na pewno John B. Zaczekaj.
- Stary, to ty? - Tak.
- Daj na głośnik. - Mamy zawrócić?
- Tym się nie przejmuj. - Powtórz.
Nie martwcie się o mnie.
Tu nie jest bezpiecznie. Wracajcie do Outer Banks.
- Coś przerywa. - Pogadam z nim.
- John B? - Czekaj, Sarah.
- Jesteś cały? - Tak, wszystko gra.
Nic mu nie jest. Co się stało?
Znalazłem tatę.
- Żyje. - Co powiedziałeś?
- John B? - Sarah.
Nie słyszę cię.
- Halo? - John B?
- Uciekajcie. Spotkamy się w Kildare. - Kiedy?
- Halo? - Kildare…
Niech to szlag.
No nie. John B!
- Liczę, że usłyszeli. - Ja też.
Musimy iść.
Dalej, synu. W prawo.
- Kildare? Co, do diabła? - Myślicie, że znalazł ojca?
- Zaginął prawie rok temu. - Co myślisz, Sarah?
- Wracamy? - Jesteśmy łatwym celem.
Musimy zdecydować. Zawracamy czy płyniemy dalej?
Dalej, Sarah!
- Musimy zdecydować! - Kazał płynąć.
- Zaraz. - Więc płyń.
To tutaj.
Za mną.
Oto moja lisia nora.
Nic specjalnego, ale to niezła kryjówka.
Niezła nazwa.
- Nadal szukasz skarbów? - Będę to robił, póki żyję.
Tym razem wszystko składam do kupy.
Czuję, że jestem blisko czegoś wielkiego.
Podobno zginąłeś na płyciznach?
Ktoś tam zginął, ale nie ja.
Musimy coś zabrać.
- Potem ruszamy. - Czekaj, tato.
Bierzesz pistolet? Co robimy?
Gra już się rozpoczęła.
- I toczy się o coś wielkiego. Pełną pulę. - Jasne.
Chodź do mnie. Dobrze cię widzieć.
Ale jeśli się nie ruszymy, gra szybko się skończy.
Nie tylko Singh nas szuka.
Jest też Limbrey i sporo innych problemów.
Czekaj, tato!
Limbrey?
- Carla Limbrey? - Myślisz, że skąd mamy łódź?
Daj spokój! Nie!
Trochę mi pomogła.
Z logistyką i takimi tam, ale znalazłem cię i jestem jej coś winien.
Lepiej zapłacić później niż teraz.
Wszystko wyjaśnię. Skup się.
Musimy iść.
Ruszamy!
Tylko tu narobić.
No i super! Tędy!
Brawo, synu.
GWADELUPA
Kochanie.
Cześć.
W porządku?
Oczywiście.
Chodź do mnie.
Gdzie jesteśmy?
W Gwadelupie.
Jesteśmy bezpieczni.
Gdzie Rafe?
Ten ci się podoba?
Przepraszam, że niepokoję.
- Co tam? - Mam idealny prezent dla twojej żony.
- Cena jest świetna. - Tak?
Tu są sklepy pod turystów.
Lepsze są tam.
Świetne lokalne miejscówki.
- No nie wiem. - Próbuję pomóc.
- Szybki rzut oka. - Dobra.
Ma najlepszą biżuterię na wyspie.
- Jest niesamowita. - Super.
To tutaj.
- Tędy? - Tak.
Płynący do Gwadelupy proszeni na pokład.
- Jak leci? - Dobrze.
U mnie super.
Opalił się pan.
Miłego pobytu w Gwadelupie, panie Tompkins.
Nie powiedziałaś mu, gdzie jest pamiętnik?
Tylko że go widziałam.
- Czemu Singh tak bardzo chce go mieć? - Uważa, że zawiera wskazówkę.
Jak trafić do miasta ze złota.
Złoto z Merchanta to tylko mała jego część.
Nasz pamiętnik prowadzi do 500-letniego skarbu,
którego nikt nie odnalazł?
Na to wychodzi.
Wchodzę w to. To najlepsza opcja, jaką mam.
- Przebija lekcje geometrii. - I szkołę z internatem.
Nie wiem, co będzie, gdy wrócimy do Outer Banks.
Nic dobrego. Tyle ci powiem.
Nic dobrego.
Przez rok będzie do bani.
Ty chociaż nie wrócisz do punktu wyjścia. Brak pracy, rodziców.
Zaroi się od strzał.
A co robimy w takich sytuacjach?
- Szybko! - I odpowiadasz ogniem.
A gdy idą na ciebie z włócznią, chwytasz, rozbrajasz, wbijasz w szyję i wykańczasz…
Jednego po drugim.
Pokonamy wszystkich.
Cokolwiek się stanie,
zajmiemy się tym razem.
Jak zawsze.
Kie.
Powinniśmy gdzieś zatankować.
Pope, ja…
Cholera.
Pogadam z nim.
Jaki mamy plan?
Jak mówiłem, Mewo,
zrobimy mały postój, żeby coś zabrać.
Potem żegnamy Bridgetown.
Pomóż mi, wspólniku.
Załatwmy to szybko.
Co my tu mamy?
Bóg ognia i wojny?
Znaczący egzemplarz.
Mam spotkanie. Może innym razem.
- Co tu robimy, tato? - Coś odbieramy.
To zajmie chwilę.
- RJ. - John.
Zapraszam.
Kopę lat.
Co tu robisz, John? Czego chcesz?
Przepraszam, ale czas nas goni.
Nie mogę tracić czasu na długie negocjacje.
Celujesz we mnie? Serio?
W partnera, który ocalił ci życie?
Zrozumiałbyś, gdybyś wiedział, co było ostatnio.
Czułem, że będziesz się stawiał. Daj mi figurkę.
- Napad z bronią? - To nie napad. Należy do mnie, prawda?
Bezstronny sędzia powiedziałby, że własność jest dyskusyjna.
Super.
Dotrzymałem umowy.
Jest bezpieczny. Tak jak obiecałem.
Tęskniłem za twoim widokiem.
Spójrz na to.
Drogowskaz Orinoko.
Do czego?
Do miejsca, gdzie leży skarb.
Tak podejrzewamy. Następny przystanek – Eldorado.
Może, o ile znajdziesz drugą część i odszyfrujesz napis.
Będę chciał swoją dolę.
Nie myśl, że cię nie znajdę.
Jeśli się uda, koniec ze sprzedażą podróbek boga ognia i wojny.
Arjun, jesteś tu?
Zaczekajcie.
Nie ruszajcie się.
Pan Singh!
- Cholera! - Co za niespodzianka.
Jak mogę pomóc?
Zawsze miło odwiedzić twój sklep.
Masz wspaniałe dzieła sztuki.
Chętnie bym pana oprowadził, ale już nieczynne.
Przestań, Arjun.
Szybka wycieczka
dla najlepszego klienta?
Oczywiście.
- Musisz ze mną pogadać. - Musimy natychmiast uciekać.
Weź to.
Przez tamto okno!
Mamy nowe dzieła sztuki.
Widzę.
- Ostrożnie. - Staram się.
Zacięło się!
Zawsze mówiłem, że masz dobry gust, Arjun.
Wiem o tym,
bo sam też mam dobry gust.
Swój swego pozna.
Wiem, że młody John B Routledge był widziany w tej okolicy
ze starszym mężczyzną.
Pomyślałem sobie,
dlaczego ryzykowaliby zbliżanie się do centrum?
Gdzie tyle osób może ich zobaczyć.
- Droga wolna. - Musimy uciekać.
Wtedy zrozumiałem,
że byli blisko twojego sklepu.
Pomyślałem sobie,
że musieli przyjść do mojego przyjaciela Arjuna,
który ma świetny gust, gdy chodzi o dzieła sztuki.
Nie widziałem ich. Nie wiem.
Zawsze wiem,
gdy ludzie mnie okłamują.
Mam cię!
No dalej, pomóż staruszkowi.
Tato!
- Gdzie figurka? - Nie zabrałeś?
- Nie! - Niech to. Tylko się pospiesz.
Widziałeś ich? Ukrywasz ich tutaj?
Arjun?
Wstań.
Nie wiem, gdzie są. Przysięgam.
Sprawdź to.
Są w zaułku.
Musimy iść.
Uciekamy!
Szybko!
Na molo!
Tam pobiegli!
Szybko!
Wsiadaj na łódź!
Odcumuj nas!
Rozumiesz, John B?
Naprzód!
Weźcie łódki.
Puśćcie ich.
- Za 30 minut będziemy na łodzi. - Mamy ich ścigać w nocy?
W ciemności po otwartym morzu?
Ryzykując, że popłyną na Saint Lucię albo Martynikę?
Po co?
Wiem, gdzie mieszkają.
Wszędzie mam przyjaciół.
SAINT KITTS
Port już blisko. Chcesz zatankować?
Musimy uzupełnić zapasy.
Pope, słuchaj.
Wydaje ci się, że coś widziałeś.
A może i widziałeś.
Nie wiem, ale powiem wprost. Nic się nie wydarzyło.
Nie musisz kłamać.
Nie kłamię, Pope. Właśnie to próbuję ci powiedzieć.
Jesteśmy Płotkami. Nie okłamujemy się.
- Nieważne. - Nie chcę, żeby było dziwnie między nami.
Nie jest.
- Nie? - Nie.
I kto tu kogo okłamuje?
Jeśli pytasz, czy mi się to podoba, to nie bardzo,
ale nie będę cię powstrzymywał.
To twój wybór.
Rób, co chcesz.
Za życie
i pogoń za skarbem.
Dobre.
To konkretny trunek.
O co z tym chodzi?
Jak trafiłeś na Barbados?
Tak jak ty. I z tego samego powodu.
Przez skarb.
I Carlosa Singha.
Czułem, jakbym spędził na płyciznach kilka miesięcy.
Żywiłem się wodorostami, potem oraz deszczówką
i szykowałem się, by zostać karmą dla krabów.
Myślałem, że umrę.
Singh śledził moją łódź. Zjawili się jego ludzie.
Musiał wiedzieć, że na coś wpadłem, bo mnie znaleźli.
Myślałem, że zostałem uratowany.
Okazało się, że to nie misja ratunkowa. Miałem trafić do niewoli.
Ręce do góry. Rzuć ten cholerny kamień!
Nie obyło się bez walki.
Jak słyszałeś, jeden z jego ludzi tam został.
Zostałem przewieziony na Barbados.
Do domu Singha.
Zamknęli mnie w jakiejś posiadłości
otoczonej polami trzcinowymi i uzbrojonymi strażnikami.
Poznałem tego całego Singha.
Chciał się dogadać.
Miałem powiedzieć mu wszystko, co wiem,
a w zamian darowałby mi życie.
Szybko zrozumiałem, o co chodzi.
Gdy nadarzyła się okazja, wykorzystałem ją.
Trochę mnie poturbowali, ale się wydostałem.
I nie z pustymi rękoma.
A teraz jestem tu,
znów z moim synem.
Chodźmy poszukać sklepu. Musi być blisko.
Czas zdobyć prowiant.
Wejdziesz tam i okradniesz sklep?
A masz kieszeń pełną gotówki?
Żadnej ciętej riposty?
No weź.
Przestań, Pope.
Nic nie mam. Rób swoje.
No dobrze.
Bądź cicho i chroń mój tyłek. Może dzięki temu się rozchmurzysz.
- Jak leci? - Cześć, siostro.
Szukam sosu pieprzowego. Jamajskiego.
Mam. Wybierz sobie.
- Udanych zakupów. - Dzięki.
Pieprzony…
Co tu się dzieje? Przepraszam.
- Uważaj, przyjacielu. - To nie ja.
- Jesteś tu sam. - Strąciła je jakaś kobieta,
a ty wpadasz i zrzucasz winę na mnie.
Możesz uraczyć moje podniebienie odrobiną tego rumu.
- Cuchniesz jak gorzelnia. - Nie!
Hej, zaczekaj!
- Co masz w torbie? - W tej?
Wciskasz mojemu kumplowi zepsute mango?
- Świeżo zerwane! - Wiesz, że ma zarazę.
Zbieram je od dziecka. To go zabije.
Zjesz je i po tobie.
Będziesz leżał jak chory chomik w upapranej koszulce.
Przecież jest świeże!
Tak według ciebie brzmię?
Wracajcie! Dokąd to?!
Wracajcie! Cholerne złodziejaszki!
Nie wiem, co gorsze. Chory chomik czy ten akcent.
Wolne żarty!
Złodziejski szczurze!
Dość o mnie. Chcę posłuchać o tobie.
Masz jakąś dziewczynę na oku?
Na pewno.
Na tym froncie coś się zmieniło.
Jestem żonaty.
Żartujesz, prawda?
Nie.
- Jest w ciąży? - Boże, nie.
Nie miałem czasu na zajęcia pozalekcyjne.
Jesteś jeszcze młody.
Sam mówiłeś, że jeśli to ta, nie ma co się zastanawiać.
Znam ją? Kim ona jest?
Znasz.
To Sarah…
Cameron.
Córka Warda?
Królowa Kildare.
Tak.
Nie możesz pójść na łatwiznę, co?
Jesteś zły?
Że sięgnąłeś po wielką nagrodę?
Jak mógłbym się o to złościć?
Gratulacje.
Ja już dziękuję.
Strzał w dziesiątkę.
Coś taki przybity?
To przez to, co zaszło między tobą a JJ-em?
Nie.
Nie musisz wciskać mi kitu. Wszyscy widzą, co jest grane.
Płynęliśmy do portu.
Poszedłem dać znać JJ-owi i Kiarze, że dobijamy do brzegu
i zobaczyłem ich,
gdy akurat mieli się…
Ty i ona byliście wcześniej parą?
Przez jedną noc.
A potem Kiara cię spławiła.
Przepraszam.
Tak słyszałam. No i co z tego?
Ze mną było tak samo.
Na mojej wyspie był pewien facet. Nauczył mnie, jak przetrwać na ulicy.
Nie widziałam lepszego złodzieja. Prawdziwy mistrz.
Zakochałam się.
Okazało się, że okradał też mnie.
Poczułam się jak idiotka.
Miłość… Lepiej to sobie darować.
Skończ z tym, Pope.
Zupełna odstawka.
U ciebie to działa?
Widzisz mnie ze smutną miną,
myślącą o kimś, kto nie myśli o mnie?
Mamy ten sam problem.
Spróbowaliśmy miłości i nie wyszło.
Załóżmy klub.
O nazwie Klub Bez Miłości.
- Co? - Słyszałeś.
- Ale banał. - Sam pomyśl.
Odstawienie obsesyjnych myśli?
Będzie trudno. Mam ich sporo.
Uczucia przemijają jak fala.
Zgadzam się.
Zróbmy to. Klub Bez Miłości.
Ekstra!
Musimy wymyślić jakiś uścisk dłoni.
- Uścisk? - Pokażę ci.
- Miłość. - Tak?
- Nie ma szans. - Nie ma szans.
- A potem musisz się pobujać. - Tak?
- Podoba mi się. - Właśnie.
Złapałeś rytm. Jest dla ciebie nadzieja.
Mewko.
Większość ludzi myśli, że Złote Miasto jest tutaj,
powyżej dorzecza Orinoko.
Hiszpański statek, na którym był krzyż i złoto…
San Jose.
Podobno odnaleźli Eldorado. Stamtąd pochodziło złoto.
Do Eldorado rzekomo doprowadziła ich ta kamienna figurka.
Tylko kapitan San Jose wiedział, jak się tam dostać,
więc wykopał ją z dżungli i zatrzymał dla siebie.
Tak mówi legenda.
Więc jeśli potrafisz przetłumaczyć te inskrypcje,
dowiesz się, jak się tam dostać.
Figurka jest uszkodzona.
Według Singha pamiętnik prowadzi do brakującego fragmentu.
Myślę, że ma rację.
Tak.
Przekonajmy się.
To coś wielkiego.
Już w twoim wieku miałem fioła na tym punkcie.
Rozwiązywanie zagadek,
poszukiwanie skarbów
i znajdowanie ich.
Ale z wiekiem zacząłem myśleć, że wszystkie tajemnice rozwiązano
i nie zostało nic do odkrycia.
Dopóki nie trafiłem na to.
Całe życie o tym marzyłem.
Znajdziemy ten pamiętnik.
Rozszyfrujemy te bazgroły.
I pojedziemy do Eldorado.
Spójrz na to!
Jaka piękna! Wypuszcza powietrze!
O cholera.
Niesamowite.
Wiadomo! To znak, Mewo.
Znajdziemy je…
razem.
Razem.
Rozumiem ryzyko związane ze sprzedażą krzyża.
Trafiła się okazja i skorzystałem.
Sądziłem, że gdy się obudzisz
i powiem ci, że się tym zająłem,
może będziesz ze mnie dumny.
- Bo jest tu dzięki mnie. - Jezu, Rafe.
- Czuję się jak idiota. - Przestań!
- Naprawdę! - Nie jesteś idiotą.
- I tak… - Stanąłeś na wysokości zadania.
- Cieszę się, że nic ci nie jest. - Jasne.
Moja pierwsza duża transakcja też kiepsko poszła.
Mogłem ci powiedzieć, że na Barbadosie Carlos Singh robi, co chce.
Wszystko gra.
Musisz coś dla mnie zrobić, Rafe.
Mów.
Wróć do Outer Banks.
Do Kildare.
Dlaczego?
Nie mamy tam już czego szukać.
Musisz wszystko pozałatwiać. Sprzedaj firmy i wynajęte domy.
I Tannyhill.
Sprzedajemy Tannyhill? Mówisz poważnie?
Tak.
Dlaczego? O czym ty mówisz?
To już nie nasz dom.
Jest nim teraz to miejsce.
Zaczynamy z czystą kartą.
To nowy początek. Nowa droga.
Musisz odegrać większą rolę.
Mogę na ciebie liczyć?
- No więc? - Oczywiście, tato.
Świetnie.
W środku mam dokumenty.
Przejrzymy je razem.
Powiem ci, co i jak, a pod twoją nieobecność
przyjrzę się krzyżowi.
Mamy go dzięki tobie. Uratowałeś go.
Ale musisz uważać.
Zajmij się wszystkim, a potem wracaj bezpiecznie tutaj.
Jesteś Cameronem.
To nadal coś znaczy.
Muszę przyznać,
że dobrze jest wrócić.
Spójrz tylko na to miejsce!
Nie sądziłem, że tak za nim zatęsknię!
Do domu, synu.
Wracaj do domu.
Tęskniłem za tym miejscem.
Ja też.
Spójrz.
JOHN B ROUTLEDGE PG!
Mój nagrobek.
Też mi taki zrobiłeś?
Nie.
Witaj w domu, tato.
- Dzięki, synu. - Chodź.
Będziesz tu stał i karmił komary czy wejdziesz do środka?
Wierz albo nie, ale tęskniłem za nimi.
Czemu wolisz spać na werandzie,
skoro tu jest chłodniej?
Tak, to upalna noc.
Zwłaszcza gdy nie ma prądu. Nie pomyślałeś, żeby zapłacić rachunek?
Byłem rozbitkiem na bezludniej wyspie dłużej, niż zakładałem.
Jest to jakieś wytłumaczenie.
Wiesz, gdzie jest pamiętnik, prawda?
Mamy kopię.
Jest w Twinkie,
który pewnie stoi na policyjnym parkingu.
Trzeba coś wymyślić.
Tak.
- Tato? - Tak?
Pamiętasz nasze ostatnie spotkanie?
- Pokłóciliśmy się. - Pamiętam.
To było ostre spięcie.
Nie powinienem tego mówić.
Nie jesteś najgorszym ojcem świata.
Co ty nie powiesz?
Kocham cię, tato.
A ja ciebie, Mewo.
Starczy tych ckliwych pierdół. Chodźmy spać.
Śpij spokojnie.
Tato?
Uspokój się!
- Pogadajmy o tym! - Mów, gdzie jest Eldorado, John!
Wiem, że wiesz!
John B!
To nie koniec, John! Do zobaczenia w piekle!
To twoja wina. Ty to zrobiłeś!
Cześć.
Sarah?
To ty. Jesteś tutaj.
Tak.
Boże.
Już dobrze.
Jesteś w domu. Bezpieczny.
Wróciliśmy.
- Tęskniłem. - Jestem tu.
Przepraszam, że odpłynęliśmy.
Bardzo przepraszam.
Właśnie dotarłam. Nie wiedziałam, czy tu będziesz.
Przez telefon nic nie słyszeliśmy.
Jak to?
Tylko że mamy wracać do Outer Banks.
Więc nie wiesz.
O czym?
On żyje.
Mój tata żyje.
Jest tutaj. Spójrz.
Był tu.
Przysięgam.
- Tato? - John B…
Daję słowo, że tu jest. Daj mi chwilę.
Tato!
Zaczekaj.
Tato!
Napisy: Karol Radomski