Okay.
Dapat nandito lang iyon.
Okay. Sige.
Sige.
Naku.
Diyos ko, ang bintana.
Bumukas ka.
Hindi.
Hindi, hindi puwedeng ito ang talaarawan.
Hindi.
Hindi. Baka may maayos pa.
Lintik.
Hindi!
Okay, pangako, nandito siya.
-Nandito siya. -John B…
-Sarah, pangako, nandito siya. -Okay.
Hindi ako baliw. Iyon mismo ang bangka. Okay?
At natutulog siya sa loob. Tingnan mo, maniwala ka sa akin.
-Ibig kong sabihin… -Tama?
Di ko rin siya paniniwalaan.
Hello, Sarah.
-Diyos ko. -Halika, Sarah.
-Saan ka pumunta? -O dapat ba na Mrs. Routledge?
-Welcome sa pamilya. -Saan ka pumunta?
Pasensya na.
Hindi ako…
Halika, anak. Araw ng selebrasyon. Dalhin mo rito.
Isang sorpresa.
Hindi ako makapaniwala.
-Welcome sa Outer Banks, Cleo. -Baliw ka, Pope.
Di matutuwa ang magulang mong makituloy ako.
Matutuwa sila. Nagbibiro ka ba? Baka pagtrabahuhin ka ni Heyward, pero,
-puwede tayong magpatulong. -Hindi ko alam. Sigurado ka ba?
Oo, puwede siyang magbunganga ng kaunti, pero kakausapin ko siya.
Pag-isipan natin ito.
Ito ako.
Masaya akong makauwi.
Grabe, Kiara. Dito ka nakatira?
Para itong White House.
-Gaano kalala ang mangyayari? -Isa hanggang sampu?
-Mga 20. -Gusto mo bang manatili muna kami?
Hindi, kailangan kong harapin ito. Salamat sa paghatid sa akin.
Paalam, JJ.
Walang tumatawag sa akin.
Hindi, mukhang hindi.
Tatawagan kita mamaya.
Hi. Mom.
Patawad talaga.
Diyos ko.
Ayos ka lang ba?
-Mike! -Ayos lang ako. Pangako.
Dad. Hi.
Patawad.
-Patawad talaga. -Bukas ka na humingi ng tawad.
ABISO SA PAGBAKANTE HUWAG PUMASOK
Kasama namin siya sa barko, okay?
Napadpad siya sa isla kasama namin. Iniligtas niya ako.
Tutulungan natin siya ngayon.
Pakiusap.
Habang hinahanap mo ang lungsod ng ginto,
uuwi ako at kukuha ng mga damit
at pati telepono kung mahanap ko.
-Kita tayo mamaya. Daan sa kayamanan. -Babalik ako.
-Alas-sais, umuwi na. Huwag magpahuli. -Paalam.
May kasama akong kaibigan.
-Saan mo nakuha? -Sa lote ng tambakan.
-Saan sa tingin mo? -Saan sa tingin ko? Hindi ko alam.
Bakit di mo sinabi kanina noong nandito si Sarah?
Oh, 'Tay naman. Seryoso?
-Ikaw lang at ako. -Ikaw at ako, okay, magaling.
Okay. Buweno, nahanap mo ba ang talaarawan?
Oo, nahanap ko. Isa na itong basura.
Naiwang bukas ang bintana. Naulanan.
Isinara mo sana ito.
Nagkaroon ng mga problema. Wala akong planong mawala ng ganoon katagal.
Oo, wala na ang talaarawan.
Pero may ideya ako. Ikalawang plano. Halika.
-Ikalawang plano. -May paraan. Halika.
-Tara na. -Maganda ito.
Magiging ayos siya, sakay na.
-Okay. -Ano'ng ginagawa mo? Tara na.
Sinabi mo. Ingatan ang mga mahal mo.
NATAGPUAN ANG TWINKIE UMALIS KAMI NI TATAY - JB
Para malinaw sa atin,
wala tayong itatago kay Sarah.
Okay?
Isa na siya sa atin.
Nawala mo ang ginto, tama?
-Sa ama niya, at ang krus sa kapatid niya. -Nagkataon lang iyon, 'Tay. Okay?
-Nagkataon lang? -Oo, 'Tay!
Tingnan mo, mas mabuting
ilihim ito hanggang sa kailangan itong malaman.
Magtiwala ka. Natutunan ko sa mahirap na paraan.
Tingnan mo, Bird, ikaw lang at ako.
Okay, kaibigan.
Sa ngayon.
Oo. Kaya saan tayo pupunta?
Dadaan tayo sa bahay ng guro mo sa kasaysayan, John B.
Si Mr. Sunn?
Nasa kaniya ang orihinal nito, tama? At nawala siya nang malaman ng mga tao.
Duda ako na nandito, pero di masamang tingnan.
Tara na!
Halika na.
Walang tao. Umalis na tayo.
Uy, John B. Halika, nandito na tayo.
Enjoyin natin ito. Tumingin ka. Ano?
Enjoyin? Akala ko sabi mo, nagtatago siya.
Sabi ko nawawala siya.
Maaaring nagtatago siya o patay na,
pero sa paraan ng pagkawala niya rito,
sa tingin ko, ayos lang sa kaniya kung titingin tayo sandali.
-Kaya ko pa. -Ilegal na pagpasok kasama ang tatay ko.
-Idagdag na lang sa mabibigat na krimen. -Halika na.
Mr. Sunn?
-May tao ba rito? -Ano'ng itsura ng talaarawan?
Balat ang takip nito, mga ganito kalaki.
Sige, hanapin kahit saan.
Balat ang takip.
Uy, John B!
Halika.
Mr. Sunn.
Yumuko ka lang. Huwag mo nang isiping tumayo.
Ito ba ang hinahanap niyo?
Walang hiya ka.
Patawad, kaibigan. Huli na kayo.
Tara na.
Uy.
Uy. Ayos ka lang?
Halika na.
Uy!
Uy.
Uy. Ayos ka lang?
-Oo, mas maayos na. -Inaalalayan kita.
Lumabas ako para makipagkita sa dalawang ginoo.
Ano? Ang mga iyon?
Mga smuggler sila.
Mula raw sila sa historical society.
Nadala ako ng pagmamalaki ko sa aking propesyon.
-Iyon ba ang talaarawan? -Oo.
Lintik!
-Halika na! John B, tara na. -Sige na.
Babawiin namin ito, okay, Mr. Sunn?
Babawiin namin ito.
Isa lang ang daan sa look.
-Sa may ilalim ng Wando Bridge. -Tama.
Uy kap, bakit gustong-gusto ito ni Singh?
Ano naman?
Basta kapag naihatid natin ito,
wala na tayong problema sa customs sa West Indies.
Maraming break sa may kurba. Nawawalan ka ng buwelo.
-Pinupuna mo ang pagmamaneho ko? -Akala ko naturuan talaga kita.
Okay.
Lintik.
Sige! Magaling anak!
Bilis.
-Iyon ang bangka, ito iyon. -Sige na.
-Tara na. -'Tay, sinusundan ko.
John B, tumatakas sila!
Grabe, tingnan mo ito?
-Kung makaalis sila, di na natin makukuha. -Sige, may ideya ako. Sandali.
Tara. May kakilala ako.
Halika.
-Sigurado ka ba? -Ginawan ko ito ng pabor. May utang siya.
WaveRunner? Ano ito? Hihinto sa Ocean Club?
-Mabibilis ang mga ito. -Sige, halika na.
Bilisan mo, John B. Makakatakas sila.
Sakay na. Tara na.
Sige. Halika na.
Bilisan mo. Uy!
Uy! Ganyan nga!
Oo, paharurutin mo, John B. Tara na!
Mapanganib sila. Ano'ng ginagawa natin?
Basta ituloy mo lang.
Uy!
Sila iyon.
Uy!
Hindi natin sila tatakasan.
Gusto lang naming makipag-usap.
Okay. Umiikot sila pabalik. Ano'ng plano?
Itaas mo ang kamay mo, John B. Gusto mong mabaril?
Okay.
Grabe.
Ano'ng ginagawa nila? Idispatsa na natin.
Ano'ng gusto mo?
-Kilala mo siya, tama? -Oo.
-Gawain niya ang? -Nagdadala ng kargamento.
-Pinakamataas mag-bid. -Oo, tumpak.
Sige. Okay.
Walang biglaang paggalaw.
Hello! Gusto ko lang makipag-usap sandali.
Wala kaming armas, sir. Hindi kami nananakit.
Wala tayong pagkakataon na makapag-usap kina Mr. Sunn.
Gusto lang namin kayong bigyan ng pagkakataon
na doblehin ang panalo niyo.
May 30 segundo para magsalita.
May hawak kayong isang lumang libro?
Isang talaarawan, tama.
At ipinapalagay ko na kinuha mo ito para sa kahilingan ng isang kliyente,
at marahil ang kliyenteng iyon ay si Mr. Singh mula sa Barbados?
Okay. Alam mo ba kung bakit ang makapangyarihang si Singh
ay gustong-gusto ang lumang librong ito?
Hindi dahil sa likas na halaga ng libro, hindi.
Dahil ito sa maituturo nito.
Ano iyon?
Bagay na malaki ang halaga kaysa sa ibinabayad sa inyo.
Tama siya.
Kayo ay nasa kakaiba at may potensyal na malaking pagkakakitaan.
Hawak ninyo ang kailangang piraso ng napakahalaga at lumang palaisipan.
Pero ang isang bagay, mayroon din akong piraso nito.
Ngayon, pagsamahin natin ang pirasong ito, at ang halaga ay dodoble.
-Kailangan natin ang isa't isa. -Sino ka?
Ako si Big John Routledge.
Ikaw si Routledge?
Iyong tagahanap ng kayamanan? Iyong nawala?
Ako nga iyon.
Anak ko ito. Ang nakahanap ng krus ng Santo Domingo.
Naalala mo ako?
May alam kaming kaunti tungkol sa paksa ng kayamanan.
Sa halip na pagbantaan niyo ang mga tao na puwedeng magpayaman sa inyo,
gusto kong mag-alok na magtulungan tayo para sa ikauunlad natin.
Ano sa tingin mo? Ayos ba?
Barilin ang bata.
Dadalhin natin ang matanda kay Singh. Mas malaki ang ibabayad niya.
Oo. Halika, mag-uusap tayo.
Sige.
Mag-uusap tayo. Mabuti iyon. Mabuti ito.
Tara na, anak.
Sige, heto na kami.
-Marahan lang. -Tama. Dahan-dahan.
Uy. Kumalma ka, partner.
Simpleng pagmumungkahi lang ito ng negosyo. Magtutulungan tayo.
-Itali mo. -Itali mo, anak.
Magiging maganda ito para sa atin.
Hindi!
'Tay, huwag.
Wala akong opsyon.
Gagawin nila iyon sa atin.
Tulungan mo ako.
John B.
Tutulungan mo ba ako?
Uy.
Ano iyong babala?
Abiso sa pagbakante.
Para sa hindi pagbabayad o ano pa man.
Hindi na mahalaga.
Pangit naman dito.
Masayang bumalik sa Outer Banks, tama?
Pakinggan mo ito.
May email na naghihintay sa akin pag-uwi ko sa bahay.
Totoong natagpuan ni John B si Big John.
Buhay siya.
Seryoso?
Oo.
Nasa Chateau siya.
Buwisit.
Oo, sa tingin niya malapit na tayo sa iisang kayamanan na sinasabi ni Singh.
Uy, tingnan mo.
Ayaw akong palabasin ng mga magulang ko.
-Pero sinabi kong pupuntahan kita. -Di ako ang dapat alalahanin.
JJ, ano'ng problema?
Sa sinabi ba ni Pope?
Alam kong di niya masyadong iniisip ang nangyari sa pagitan namin.
Nakaraan na lang sa amin iyon, pero,
may gumugulo sa iyo.
Kakaiba lang ito,
ang muntik nang mangyari sa amin sa bangka.
Basta kakaiba lang.
Oo.
Oo, ito ay…
Kakaiba rin sa akin, pero…
hindi ganoon kasama.
Hindi.
Hindi ganoon kasama.
Ano'ng ginagawa natin?
Ano'ng ginagawa natin? Di puwede ito. Di natin dapat ginagawa ito.
Oo.
-Di dapat! -Sige, sinabi mo.
Magiging mali rin naman.
Alam mo? Tulad ng…
Tingnan mo. May mga bago kang damit.
Ako, ano'ng mayroon ako?
Ito?
Ang kalokohang ito?
Sabagay, palalayasin na ako rito.
Lintik, wala akong magulang ngayon. Pero ano naman sa iyo?
Ano naman sa iyo? Isa lang akong talunan…
JJ.
-Wala kang pakialam. Wala! -May pakialam ako.
Hindi, may magulang kang nakatira sa Figure Eight.
-Alam mo… -Di ko kasalanan iyon.
Iyon ang kinabukasan mo.
Mayroon ka nito.
Kung kailangan mo kami, tutulungan ka namin, ako…
Tutulong ako.
Bawiin mo iyan. Okay?
Madali lang sa iyo na sabihin iyan.
Alam mo kung bakit?
Dahil isa kang Kook.
Isa kang Kook, Kiara.
Oo, isa akong Kook.
Ako ay isang Kook
noong nakatira tayo sa kuweba sa loob ng isang buwan.
-Nagpapakasawa sa pagiging Kook. -Di iyon ang sinasabi ko. Diyos ko!
JJ, huwag kang umalis.
JJ, ano ba naman!
JJ!
Salamat.
Makakaalis na kayo.
-Tumigil ka. Naintindihan mo ako? -Dad.
Daddy.
Halika, Sarah!
Paghuhukom na, Rose.
Pasensya na. Di ko inaasahan na mauunawaan mo.
Siyempre, nauunawaan ko.
Ward.
Mabuti kang tao.
-Hindi, Rose. -Uy!
Mabuti kang tao.
At saka isa pa, ano namang gagawin natin sa krus?
Seryoso, kaya itong makilala. Kaya itong masubaybayan.
Akala mo di ito hahanapin ng gobyerno ng Espanya?
-Walang mapapala. -Wala.
-Nasa atin na ang ginto.
Oo, baka makatulong ito sa iba.
Hahanap ako ng museo.
Rose.
Ito ay regalo mula sa atin at sa buong pamilya.
Mababawasan ang buwis.
Hindi sa…
-ito ang rason kung ba't natin ginagawa. -Oo.
Ward.
Paano si Rafe?
Di niya ito magugustuhan.
Dapat niya itong maunawaan.
Ito ang ginagawa ko
para magbayad-puri para sa ating lahat.
Oo, sabi nila, may dalawang araw sa paglipat.
Ginagawa na ito, kaya walang dapat na alalahanin.
Oo.
Oo, nasa taas ako, bakit?
Sabi mo may gusto kang pag-usapan? Ano iyon?
Teka, seryoso ka ba?
Kasama lang kita. Ano'ng nagbago simula noon?
Ano'ng sinasabi mo?
Dad, hindi. Dad.
Sa akin ang krus. Kinukuha mo ito.
Makinig, nakuha ko ito dahil sa trabaho ko,
at ngayon ipamimigay mo para gumaan ang loob mo?
-At di mo sinabi sa akin? -Sinasabi ko ngayon, anak.
May mga nagawa tayo, Rafe. Ikaw at ako.
Diyos ko.
Mga bagay na dapat pagbayaran, at ang pagbibigay ng krus
ay hakbang sa tamang direksyon.
Alam ko iyon sa puso ko.
-Siguro kung malaman ni Sarah… -Sarah!
Iyon ang dahilan! Iyon nga!
Oo, alam ko ito.
Iyon ang dahilan, Dad!
May gusto ka pa bang agawin sa akin para mapabilib si Sarah?
Na walang pakialam sa iyo.
Ito ay sa Wilmington, bukas ng gabi.
Isulat mo. Ibibigay ko ang detalye.
Tandaan niyo, ito ay kalokohan. Okay? Sa akin ito.
Pero siyempre, maaasahan niyo ako.
Okay, kaya makinig.
Sandali. Okay, Wilmington.
Bukas ng gabi.
Sa sasakyang 750X. Nakuha ko.
Teka. Sandali lang.
Hello?
Oo, mula sa pantalan hanggang sa riles. Oo.
Oo. Nakuha ko, okay?
Oo, sir.
Lintik!
Kaya nandoon ako sa tuktok ng crane na ito,
sa barkong pangkargamento sa gitna ng dagat.
At ano'ng narinig ko sa baba…
-Naku! -Mga putok ng baril na papunta sa akin.
-Totoong kuwento. -Mga putok ng baril.
Doon ko nalaman na di kami makakaalis na dala ang krus.
-Kaya… -Grabe.
-Ihinulog ko sa dagat. -Ginawa mo ang?
Ito ang magandang magagawa ko. Makinig…
Nang tumalon ako, lumalangoy na kami palayo, lumingon ako.
-At hinihila nila ito. -Sino?
-Si Rafe. -Rafe.
Ang totoo, masaya akong nakuha niya ito.
Nasa TV ka ba?
Oo, sang-ayon ako kay Cleo.
Sinasabi ko lang, na wala ito sa ilalim ng dagat.
May tsansa, alam mo iyon? May pag-asa na mabawi ito sa kanila.
Sana 'wag na. Pagod na ako sa paghahanap ng kayamanang ito.
Gusto kong malaman ito ng mga tao, 'Tay.
Si Denmark Tanny, na nakakuha marahil ng isa sa pinakamahalagang bagay,
at binigay sa simbahang puno ng mga pinalayang alipin,
at sa kanila iyon.
Ito'y magandang kuwento.
Nararapat itong sabihin.
Maraming salamat
sa pagtulong mo kay Pope.
Nagtulungan kami. Tama, Pope?
Oo.
Dito ka mananatili.
Lilipat ako sa baba, kaya sa iyo muna ito ngayon.
Kung kailangan mo ako, kumatok ka lang.
May isang banyo, kaya pareho tayong gagamit nito,
pero mabilis lang naman akong maligo.
Ito ang kuwarto ko, na ngayon ay kuwarto mo.
Naglagay si mama ng damit. Dapat magkasya.
Kaya sa akin ito.
Oo, pasensya na, medyo maliit ito,
pero maganda ang tanawin.
Wala akong sariling kuwarto dati.
Mayroon na ngayon.
Sige, bababa na ako.
Kaya, kung kailangan mo ako, bigyan mo ako ng…
Mag-enjoy ka.
Salamat, Pope.
Halika. Umalis na tayo rito.
Bumalik ako para kumuha ng damit at telepono, at di ka maniniwala.
Bumalik si Rafe.
Oo. Nakita ko siya sa bahay. Mukhang di niya ako nakita,
pero mukhang babalik ang krus sa Wilmington bukas ng gabi.
-Ano? -Oo.
-Alam ba ni Pope? -Sasabihin ko sa Chateau.
-Hindi puwede. Di siya makalabas. -Okay.
Kung ganoon, tatawagan ko si Pope,
at baka pumunta ka sa Chateau at sabihin mo kay John B at kay JJ?
-Oo, kakausapin ko rin naman siya. -Oo.
Okay. Lagot ako sa mga magulang ko.
Nakakagulat. Tingnan niyo kung sino!
Tingnan niyo ang Country Club na papasok!
Kumusta ka, Rafe?
Pumunta lang ako para makipag-usap. Tahimik akong pumunta.
Tahimik kang pumunta.
Tingin ko, handa na akong pumatay dahil sa iyo, tama?
Oo, mukhang tama ka.
Ayos lang. Malulusutan ko kung ikaw.
Oo.
Kaya, bakit hindi mo ito ipaliwanag sa akin?
May ipamimigay ang pamilya ko na pagmamay-ari ko,
isang makasaysayang artifact.
Ano namang pakialam ko riyan?
Malaki ang halaga ng bagay na ito.
Okay? Malaki.
Di ko sila mapipigilan nang di sila tinitingnan na di tumutupad sa pangako.
Gusto kong nakawin mo ito.
Mula sa akin.
Mula sa pamilya ko.
Mas gumanda lang, di ba?
Akala mo siguro, ako ang pinaka-hangal
sa mundong ito.
Ito'y kung di mo man ako nililinlang
o ikaw ang hangal, dahil tatanungin kita, Rafe.
Paano mo ako pipigilang nakawin at itago ito?
Buweno, alam mo, isang rason ay,
kung lolokohin mo ako ng ganoon, hahanapin kita kahit saan.
Pero ang ikinalilito ko, ay bakit inaayawan mo ito.
Inaalok kita ng trabaho, mapanganib, malaki ang pabuya.
Ito ang isyu, Barry.
Kapag itong napakahalaga at walang kapalit na bagay ay ninakaw,
paghihinalaan nila ako.
Mayroon akong matibay na palusot,
kaya hahanapin nila kung sino ang inutusan ko.
Pero walang maghihinala sa iyo.
Tama?
Ikaw ang taong nagpahuli sa akin. Isinumbong mo ako.
Ibig kong sabihin, ikaw ang perpektong tao para sa trabahong ito.
Walang mawawala.
Kung gagawin mo ito, tiyakin mong di ka mabibigo,
magagawa mo ito at makakalabas kang may dalang malaking halaga ng pera.
Oo, gusto ko ng pera.
Sasabihin ko ang kondisyon ko. Sa akin ang kalahating halaga.
Pantay tayo, 50/50. Di ako tumatanggap ng kalokohang bayad.
-Okay? -Okay.
At kung gagawin natin,
mas mabuting di ka nakikitang nakikipag-usap sa akin.
-Siya na ang magbabayad. -Heto na.
John B!
Uy!
Uy, JJ.
-Wala ba si John B dito? -Wala.
Ano'ng mayroon?
Si Rafe.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Bumalik na si Rafe.
Nakita siya ni Sarah.
Mahusay.
Hindi lang iyon.
Narinig niya na ang krus ay darating sa Wilmington bukas ng gabi.
Baka sinusubukan niya itong ibenta.
Ayos. Alam ba ni Pope?
Oo, sasabihin ni Sarah sa kaniya. Hindi siya makalabas.
At malamang, si John B at ang tatay niya ay umalis dala ang Twinkie.
Walang nakakaalam kung saan sila nagpunta.
Oo. Kung kailan pa natin sila kailangan.
Teka, sandali.
Alam natin ang pagdadalhan sa krus. Ibig sabihin, nandoon pa ito.
Puwede nating makuha. Kaya pa natin, Kie.
Dapat magsama-sama tayo, at gagawa tayo ng plano.
-Pumunta sa Wilmington… -JJ.
Bago tayo gumawa ng plano, puwede ba tayong mag-usap?
Oo.
Oo, mag-usap tayo.
May muntik nang mangyari
sa atin sa bangka.
At alam kong natakot ka roon.
Nabigla rin ako.
At alam ko ang buong buhay mo.
Natatakot ka 'pag may napapalapit sa iyo, at nauunawaan ko.
Hindi kita sinisisi.
Basta, huwag mo nang sasabihin na wala akong pakialam.
At tinawag mo akong Kook.
-Okay. Sandali. -At nakakainsulto ito.
-Alam ko. -Nakakasakit iyon.
-Oo. Ito'y marahas. -Sige, Kie. Tingnan mo.
Tama ka.
Natakot ako.
Kilala mo ako.
Basta…
Tingnan mo.
Dapat mag-bati na lang tayo.
Burahin na lang natin iyon.
Malinis na simula.
Bati na tayo?
Bati na tayo.
Paano natin nanakawin ang krus?
Hindi ko alam.
Sabi ni tatay, walang magandang bagay ang madali,
at hindi ito ibinibigay.
Di kung ano ang makukuha.
-Kie! -Pero ang handa mong isakripisyo.
Hindi ko na kaya!
Sandali!
Ano ang kaya mong gawin
para sa kayamanan mo?
Sabi sa talaarawan, may isang nakaligtas sa San Jose.
Isang pari.
Inakala ni Kapitan Limbrey na may karma ang pumatay ng pari,
kaya ikinulong niya ang pari sa imbakan.
"Inalagaan ko ang paring may lagnat.
Nagmakaawa siya na ipasa ang isang sulat at bato
sa Papa, na mula sa katutubo. Batong mula sa katutubo."
Kaya gusto ni Singh ang talaarawan. Tinutukoy niya ang piraso.
Diyos ko. "Tumanggi ang kapitan sa paghahatid.
Nang pumanaw, inilibing ang pari at gamit nito.
Dumaong sila sa Charleston. Isa lang ang Simbahang Katoliko noon.
Maaaring inilibing siya sa lote ng simbahan.
Dapat kasama rito ang nawawalang piraso. Pagsasamahin natin ito at isasalin…
Nagbibiro ka ba?
Ito na iyon, John B. Ang Charleston ang magtuturo sa El Dorado!
Tapos na ako.
John!
Sandali lang.
Teka, tumigil ka.
-John B. -Hindi, pinatay mo sila, 'Tay.
-Wala akong opsyon. -Ikaw ang unang bumaril!
Dadalhin tayo kay Singh at gagawin din ito.
-Tama na! -Tayo o sila. Babarilin ka niya.
Sige na. Hindi ko iyon hahayaang mangyari.
Di ito kasing-saya ng itsura nito.
Uy!
Di ko kayang mawala ka ulit.
Hindi ko kaya.
Kung gusto mong magalit sa akin, sige.
Inaamin ko. Walang hanggan kong pagdurusahan.
-Pakiusap. -Pero ang nangyari,
ay nangyari na.
At may gagawin pa tayo.
At wala itong saysay kung wala ka, naintindihan?
Kaya, puwede kang dumiretso sa kalsadang iyan
at bumalik sa bahay,
o sumakay at sumama sa Charleston para sa 500-taon na paghahanap.
Ano'ng masasabi mo?
-Tara na. -Ganyan nga, anak.
Tagapagsalin ng Subtitle: Cristine Gumaro Abalos