Apat na kabataang Kildare na halos anim na linggong nawala
ay iniulat ngayon na buhay, ligtas, at nakabalik sa Isla ng Kildare.
May live na update mula sa sheriff.
Oo, makaraan ang anim na linggo, ang apat na kabataang nawawala
sa Kildare ay nakabalik, at muling nakasama ang kanilang pamilya.
Naghihintay pa kami ng detalye sa nangyari,
pero sigurado akong marami silang maikukuwento.
Nalaman din namin na ang ama ng isa sa kanila,
si John B. Routledge, na pinaniniwalaang patay na
ay nakabalik ding buhay at maayos.
Akalain mo nga naman.
Sa ngayon, sinusubukan namin silang maibalik
sa pag-aaral, kasama ang pamilya.
Marami silang pinagdaanan.
Kasama rin nila sa Caribbean ang isa pang kabataan, si Sarah Cameron,
ang anak ng kontrobersyal at mayamang negosyante,
si Ward Cameron, na umamin sa pagpatay kay Peterkin makaraan ang ilang buwan.
Lahat ng kabataan ay nakabalik nang ligtas at maayos,
at si John Routledge mula sa kamatayan.
Iyan ay kasingganda ng inaasahan natin.
Pagbalik ko sa Tannyhill, magkausap sina Rafe at Ward,
at sinasabi lang niya, "Ang akin, sa akin ito."
-Baka tinutukoy niya ang krus. -Sigurado.
At pupunta siya sa Wilmington mamayang 8:00 p.m.
Ipapadala ito ng tren sa Raleigh, ito ang tsansa na mabawi ito.
-May iba pang detalye? -Nandito ang numero ng kargamento.
-Okay, buweno, iyan ang umpisa. -Oo.
Tiyak na binabakuran nila ito ngayon, kaya kumilos na tayo.
Tumawag na si John B?
Hindi, malamang kasama niya ang tatay niya.
-Nasa kanila ang Twinkie. -Ang sasakyan natin.
-Hihiramin ko kay Heyward ang truck. -Ano?
-Hindi siya papayag. -Alam ko, pero wala na tayong pagpipilian.
Hindi talaga puwede.
Huling tsansa ito para makuha ang krus.
Ganoon ba?
-Makarating lang ako sa mainland… -Naku.
'Tay, pakiusap! Sige na!
Tungkol ito sa pamana natin, sa pamilya natin.
Tungkulin natin ito.
Alam mo ang tungkulin natin? Ginagawa ang sinasabi natin.
Pagtupad sa mga pangako. Gumawa nang higit pa sa inaasahan.
Naiintindihan mo iyan dati!
Naiintindihan ko pa rin iyon! Pero, 'Tay, pakiusap.
Huling tsansa na ito, at wala na akong hihilingin,
at pangako ko, tapos na ako.
Pakiusap, payagan mo na ako. Mama.
-Kasama ka rito? -Samantalahin ang pagkakataon.
Umalis ka riyan!
Alam kong delikado ngayon, pero pakiusap,
lahat gagawin ko. Magtatrabaho ng triple. Hindi na ako aalis ulit.
Payagan mo lang ako gamit ang truck mo.
Umalis ka rito.
Bago ako kausapin ng mama mo, pero hindi mo dadalhin ang truck ko.
-Kailangan ng sasakyan. -Di ko na problema.
May mga ihahatid ako. Kailangang kumita para sa bayarin.
Alam mo iyon? Kung sakaling hindi mo palalakihin.
Sige. Maraming salamat. Pangako, di kita bibiguin.
-Kinikilala ko ito. -'Wag lumabag ng batas.
-Ilayo mo siya sa gulo! -Susubukan ko!
Heto tayo. Nagpupursige sa malaking premyo.
Ang piraso, may mga direksyon ito patungo sa El Dorado.
Dapat maituro ng talaarawan ang kahati, kaya gusto ito ni Singh.
Pero may lamang tayo.
Kung mapagsama natin ang dalawang piraso, at maunawaan ito,
mapupuntahan natin ang bundok ng ginto.
-Hanapin natin ang simbahan. -Bundok ng ginto?
Ang hinahanap natin ay 17 Society Street.
Dapat ito ay lumang simbahan na may libingan.
-Sabi mo, 17? -Simbahang Katoliko…
-Ito'y 17 Society Street. -Iyon ang 17.
Hindi.
Hindi ito tama.
Dahil ilang beses na tayong tama. Bakit tayo magkakamali ngayon?
Huwag kang mang-asar. Di ko iyan kailangan. Walang saysay ito.
Dapat simbahan at libingan ito, hindi isang Thai restaurant.
Baka mali ang numero. Hindi puwede ito.
Uy, mahusay na manlalakbay?
Tingnan mo.
"Nakatayo hanggang sa Malakas na Lindol ng 1886."
Museo ng Charleston?
Buweno, ang galing! Maaasahan ka sa isang bagay, anak.
Sa Museo ng Charleston, ano?
Ikalawang plano.
Anak, nakikinig ako. Nahihirapan lang ako.
Kailangan mong ipaliwanag ulit sa akin.
Ang nahanap naming Krus ng Santo Domingo, akala namin nawala na ito nang tuluyan.
Nalaman naming darating ito sa Wilmington ngayong gabi.
-Okay. At kina Pope ang krus… -Pamana ng mga angkan ni Pope.
-Okay. -Mahalaga at makasaysayang artifact.
Mahalaga, at sinabi mong nahanap mo?
Nahanap namin, at ninakaw nina Rafe at Ward.
-Teka, naririnig mo ba ang sarili mo? -Mahal.
-Patay na si Ward. -Paulit-ulit na lang!
Alam mong mahirap itong paniwalaan.
-Nagkaroon ng seremonya. -Mahirap maniwala, pero buhay siya.
Sana hindi, pero buhay siya. Ba't ako magsisinungaling? Buhay siya.
-JJ? -Oo?
Kaunting tulong?
-Buhay si Ward sa Caribbean. -Oo.
Nabubuhay siya sa bagay na ninakaw niya, at ililipad niya ang krus sa Wilmington.
Tigilan mo ako.
Tama. Ano'ng alam ko? Nakita lang ng mata ko.
-At ni Kiara, pero ano pa man. -Nagdududa ako.
Nagdududa ako, JJ, tingin ko, kalokohan lahat ito.
Parang natuturuan ka ng mali, Kiara. At ikaw, JJ…
-Hindi, paprangkahin na kita. -Mike, kumalma ka.
Kailangan mong maunawaan na nakuha ko.
-Oo. -Naririnig mo ako?
-Oo. -Nakuha ko.
Gusto kita, JJ, masaya kang kasama,
lumiliban sa klase, nagpapakasaya, dahil minsan akong naging katulad mo.
Hindi ko naisip na may mahalaga, dahil makagagawa ako ng kuwento,
-at maniniwala rito ang hangal na Kooks. -Mom?
Pero natutunan ko ang pagsusumikap,
at kung ano talagang mahalaga.
Ang tanging mahalaga sa akin ay ang anak ko.
Iyon lang.
At ang alam ko lang, mas maayos siya
bago niya kayo nakilala.
-Dad, hindi ako mas maayos! -Oo, mas maayos ka.
-Teka. -Miserable ako.
-Miserable? Hindi. -Relax. Makinig sa kanila.
Hindi, sinira ng Pogues na ito ang buhay ng anak ko.
Hindi ko intensyon na bastusin kayo, Mr. Carrera.
-Magandang araw sa inyo. -Oo.
Magandang tahanan.
-Ano'ng ginagawa mo? -Pinoprotektahan kita.
-Puwede bang… -Teka.
Sinasabi nila, sinungaling siya at magnanakaw.
-Gaya ng ama niya. -Tama na.
-Gaya ng ama niya. -'Wag mong idamay.
-'Wag idamay? -Di siya tulad ng ama niya.
-Di sila magkatulad. Di mo siya kilala. -Hindi?
-Di sila magkatulad. -Saan ka pupunta? Kiara.
Nakinig ako sa inyo, pakinggan niyo ako.
Di ito patas. Hindi, nakinig ako sa inyo. Dapat makinig din kayo sa akin.
Pakiusap, sandali. Sandali lang, pakiusap.
Nangako ako na kung may isa pang tsansa, magbabago ako, at sinusubukan ko.
Okay, aalis na ako.
Kunin mo ito.
May credit card sa likod.
Kung magkaproblema ka,
kung kailangan mo ng tulong, tumawag ka.
Gagawin ko.
Gagawin ko, Mom.
-Mahal kita. Sige na. Babalik ako. -Okay.
-Mahal kita. Mag-iingat ka. -Babalik ako.
JJ.
Patawad.
JJ, sandali.
Ang sama talaga ni Dad.
Oo, ano pa man. Alam ko na ang tingin nila.
-Ganoon din ang tingin nila sa akin. -Handa ka na?
Oo.
ANG MUSEO NG CHARLESTON
Sige.
Sundan mo lang ako. Okay, anak?
Uy, mag-ayos ka.
Hello, Sir. Maaari ko kayang makausap ang pinuno ng mga koleksyon?
Nasa fieldwork si Dr. Pierce hanggang Hunyo.
-May maitutulong ba ako? -Buweno, sana.
Ako si Dr. Marion mula sa USC. Kadalasan ako ay sa Paleogenetics.
Interesado akong makita ang ilan sa koleksyon niyo.
Partikular ang mga nakuha sa paghuhukay sa Trinity Church
noong 1880s.
Puwede kang sumulat ng kahilingan para makapasok sa artsibo.
Umaasa akong makapunta ngayon. Kasama ko ang estudyante ko.
Mahigpit ngayon doon pagkatapos makapasok ng isang Egyptologist
at mapatunayang peke ang ilang Paraon na koleksyon.
Naalala ko iyon.
Kailangan mong dumaan sa patakaran.
Buweno, nasaan ang mga artsibo? Nandito ba sila mismo?
Hindi, nasa imbakan ng museo sa kabayanan, sa Broad Street malapit sa Battery.
Ihahatid sana kita, pero wala akong key card.
Wala akong awtoridad.
Dapat maging direktor ka katulad ni Ms. Flannery.
-Hello, Ms. Flannery. -Magandang hapon.
Key card?
Naiintindihan ko.
Sige. Buweno, salamat sa impormasyon.
Ikaw ay lubos na nakatulong.
Magandang araw.
Sa totoo, ang pinakamahirap ay ang seguridad, tama?
Karamihan sa kanila ay nasa riles.
Dapat may lugar na babantayan, malayo ng kaunti sa linya.
-Parang whistle stop. -Oo.
Nakatutok kayo sa plano kaysa sa gagawin.
Wala tayong sasakyan para sa krus.
Ano sa palagay mo? Sa motor ni JJ?
Hindi ko kasalanan. Lahat tayo. Sige.
Okay, ibang opsyon.
Nagsu-surf lang ako sa soup bowl. Grabe.
-Diyos ko. -Diyos ko, ano?
Si Topper ba iyon?
Bakit naroon siya kahit saan?
Sakto.
-Uy, JJ. -Ano?
Tiyak na maisasakay ni Topper ang krus.
Tama si Pope. Mayroon siyang sasakyan.
-Hindi. -Oo.
-Hindi. Hindi talaga puwede. -Oo.
Sarah, napa-ibig mo naman siya. Ba't di ka na lang magsakripisyo?
-Ano'ng sasabihin ni John B? -Maiintindihan niya ito.
Isipin mo ang sitwasyon. Tungkol sa kayamanan.
Kami ang bahala kay John B.
Kausapin mo lang siya.
Ito ang pinakaplano mo? Nakawan ang matandang babae?
Hindi nakawan.
Iyong naaangkop, okay?
Kunin pansamantala ang walang halaga sa kaniya at kailangan natin.
Uy, nandiyan na siya.
Oras na para gawin ito.
-Hindi. Ano'ng ginagawa mo? -Alam mo ba kung nasaan tayo?
Malapit na tayo. Kaunting hakbang na lang mula sa tuktok.
Hindi tayo mapipigilan ng armadong pagnanakaw.
-Tinuruan kitang mag-shoplift. -Pati talaga iyan?
-Nagamit mo noong wala ako, tama? -Grabe. Tatay naman.
Ito ang isa pang maliit na aralin. Isang maliit na hakbang.
J-bird, dapat mong isantabi ang nararamdaman mo, anak.
Huwag mo itong seryosohin.
Tayo o sila.
Ano ang gusto mo?
At ngayon, may isang bagay pa tayong kailangang gawin.
-Mas mabuti kung gagawin mo ito. -Gusto mong ako?
-Nakawan ko ang matanda? -Oo.
Kapag nakarating tayo sa Orinoco, mas magiging mahirap ito.
Tingnan mo.
-Nakita mo? Walang bala. -Oo. Nakuha ko.
May tiwala ka na? Gusto kong malaman na mapagtitiwalaan kita.
Okay?
At huwag mong hilingin mismo ang key card.
Kunin mo ang pitaka. Hindi dapat malaman na ito ang pakay.
Paalis na siya. Ito lang ang tsansa. Gawin mo na, anak.
Kunin mo ang bag.
Iyon lang.
-Ma'am. -Diyos ko.
-Ginulat mo ako. -Oo, pasensya na roon.
May maitutulong ba ako?
Sige na.
Tingnan mo, naisip ko lang kung…
Naisip ang ano, anak?
Ano'ng ginagawa mo?
Kailangan ko lang ang bag mo, pakiusap.
Hindi mo makukuha ang bag ko, anak.
Ibabalik ko ang laman nito. Puwede ko bang makuha ang bag mo?
Ikaw ang pinaka-nakakaawang magnanakaw
na nakita ko sa buong buhay ko.
Ano'ng problema? Alam ba ng nanay mo kung nasaan ka?
Dapat kang mahiya sa sarili mo.
Di ka talaga si Jesse James, tama, anak?
Halika na.
Papasok na lang tayo sa makalumang paraan.
Di ako makapaniwalang nandito ka. Nakita ko ang balita. Ti-next kita.
Ni hindi ko nga alam kung buhay ka pa, Sarah.
Kumusta ka na?
Ayos ka lang?
Alam mo, Top, medyo mahirap ang mga bagay ngayon.
Oo?
Paanong mahirap?
Hinahabol namin itong…
pamana ng angkan ni Pope,
kaya umalis kami.
At sa huli, nawala ito sa amin,
at hindi kapani-paniwala na may tsansa na mabawi namin ito mamayang gabi.
Sa Wilmington.
-Okay. -Nakakabaliw.
Okay, ano'ng maitutulong ko?
-Di ko mahihiling iyon sa iyo. -Hindi, seryoso.
Topper, pakiramdam ko kung hihiling ako… Tulad ng pagkatao mo…
-Anong "tulad ng pagkatao ko"? -Di iyon ang ibig kong sabihin.
Ibig kong sabihin, mapagbigay ka, Topper.
Matulungin ka, at kung hihiling ako sa iyo…
Sarah, ganoon na talaga ako.
Ganoon ako pinalaki.
Naalala mo nang sinabi kong lahat gagawin ko para sa iyo?
Naalala mo?
Oo.
Seryoso ako.
Di tulad ng iba na sasabihin ang kahit ano para mapasunod ka sa gusto nila.
Hindi ako ganoon. Kapag may sinabi ako, ginagawa ko.
Pahiram ng truck mo.
Ang truck ng daddy ko?
Diyos ko. Papatayin niya ako.
-Sobra siyang maingat dito. -Kami rin. Sobrang maingat kami.
Aalagaan namin itong mabuti.
Mahirap ito. Sabi ko, gagawin ko ang lahat, pero…
Patawad sa lahat.
Naiintindihan ko. Wala kang rason para tulungan kami.
Marami kang rason para hindi kami tulungan.
Bakit parang magsisisi ako?
May naisip ka ng paraan para makapasok?
Wala pang plano.
Hintayin na lumalim ang gabi. Mas kaunting tao, mas mabuti.
Maghihintay ako hanggang madaling araw at maingat na papasok.
Sigarilyo?
Ayos lang ako.
Tama iyan.
Alam mo ang totoo? Bukod sa mga pagkakamali,
masaya akong makasama kang muli.
Oo, ako rin.
Tiyak iyon.
Direkta sa kanan natin.
Baka bumili na lang ako ng kabayong pangarera sa subastahan.
Naisahan yata nila ako.
Akala ko rantso ito ng kabayo.
Nasa lupon ako ng mga direktor.
May pribilehiyo ang mapabilang dito.
Ito na. Baka ito na ang tsansa natin.
Diyos ko. Talaga?
Tara na.
Diyos ko, puwede ba tayo rito?
-Magandang damit. -Salamat.
Malapit na akong matisod rito.
Mga limang porsyento ng koleksyon ang ipinapakita sa anumang oras.
Ang mga natira, nandito.
Talaga? Puwede ba tayo rito?
Mahusay na pagsalo!
Parang mga 1,000 tren ang nandito.
Alam nating 750X ito na papunta sa Raleigh.
-Oo, kailangan lang natin itong hanapin. -Isang balita.
Di tayo makakaalis dito nang di nila napapansin ang krus.
Puwede natin itong kunin sa ibang lugar na malayo.
-Isipin lang kung paano hihinto ang tren. -Tama.
-Ako na ang bahala. -Paano mo gagawin?
May tito ako sa New Bern.
'Pag nakainom siya, maghahagis siya ng kadena sa mga riles, para sa kalokohan.
At ang maliit at lumang kadenang iyon ay magpapahinto sa trapiko ng tren
sa baybaying Carolina.
-Isang kadena? -Tama siya.
May mababang boltahe na gumagana sa lahat ng riles.
Maisasara ng kadena ang sirkito.
Mababasa itong tren. Bababa ang ilaw trapiko.
-Ang galing talaga ng agham. -Agham. Alam ko ang agham ko.
Buweno, wala tayong kadena.
Hindi, pero alam kong ang daddy ni Topper ay may mga kable sa truck.
Gagana ba ito?
-Oo. -Ano na? Gagawin ba natin ito?
Sige, maghintay kayong lahat dito.
Maghahanap kami ni Pope at sesenyas kami.
-May plano ba tayo? -Siguro.
-Magaling. -'Wag natin itong sirain. Tara na!
Walang nakikinig sa akin.
-Subukan mo. -Parang di gagana.
-May mga balikat ako. -Oo. Kaakit-akit na mga balikat.
-Hindi, maganda ito para diyan. -Oh, mahusay.
Uy! Tingnan mo, sa taas.
IMBAKAN NG ARKEOLOHIYA
Maingay ka.
Tingnan mo ang lugar.
Maraming kayamanan.
Tingnan mo ang lahat. Maghanap ng anumang Trinity Church.
Kahit anong may petsang 1800's. Mga tirahan, biodiversity,
mga bote ng Boone, antigo.
Magaganda, pero di ang pakay natin.
Tiles, mga panghati ng damo.
Mga bato sa riles na nasa ilalim. Uniporme, mga coat, mga butones?
Mga espada, mga pantakip sa espada.
Mga ilang porselana, mga pilak na plato.
Pagpapalayok.
Pangrelihiyon?
TRINITY CHURCH DI MATUKOY
John B, uy.
Ang Trinity Church.
-Ito na iyon, kaibigan. -Imposible.
Okay.
Tingnan mo ito, anak.
Ang pinakamahalaga.
Maaaring ito na, Bird. 500 taong ginawa.
Heto na tayo.
Itong riles na ito.
Tandaan mo, ito ay 750X na sasakyan.
Sige, 2-0-4-5.
Iyon ay 2-0-1-7.
Bakit kaya ang tagal?
Magiging maayos ito.
Ito ay 7-2-6.
Teka.
Ito na ang 750X. Ito na ang sasakyan!
-Tumakbo at sabihin sa ibang Pogues. -Mag-ingat ka.
-Pope, bilis. -Uy.
Uy.
Iyon na iyon. Aalis na tayo.
-Ano'ng nangyayari? -Narinig niyo?
-Gumagalaw ang tren. -Lintik.
Cleo, sumakay ka na. Bilis!
-Uy, Sarah. -May mga kable ka?
-Nasangkot ako sa ilegal. -Di naman sa ilegal.
Ni hindi nga ito ayos sa akin.
-Okay. -Mga kable, para saan?
Kung ayaw mo, sige. Kukunin ko ang truck.
-Ang truck? -Oo.
Gusto ko lang makasiguro na lahat ay ayos lang na makulong.
Kung umabot doon, oo, para kay Pope.
Pakiusap.
Isa lang ang gusto ko.
-Kumalma ka lang, 'Tay. -Iyon na iyon.
-Tumigil. -Tapos na!
-Uy. Ayos lang iyan. Kumalma ka. -Iyon na ang huling kahon.
Ayos lang iyan. Kumalma ka.
Ano pang silbi? Iyon na ang huling kahon.
Tapos na.
Sabagay, mahirap magtagumpay rito.
Buwisit.
Napakaraming pagkabigo, alam mo iyon? Mga muntik na sanang makamit.
'Tay, may di tayo nabuksan.
'Tay, may naiwan tayong isang kahon.
Ano ito?
-Ano? -Parang isang bato?
-Tingnan mo. -May nakasulat?
"Trinity Church, at iba pa."
'Tay?
Ito…
Ito ay Kalinago.
Isang naglahong katutubo.
'Tay?
Maaaring ito na, John B.
Tingnan mo. Magkapareho sila ng kulay.
Grabe.
Tingnan natin kung kakasya.
Tingnan mo.
'Tay!
'Tay.
Tingnan mo ito. Ito ang cat serpent.
Parang lagusan ito ng liwanag.
Oh, Birdy Boy.
Anong klase iyan?
Tingnan mo iyan, anak. Tingnan mo.
Nagawa natin.
Nang magkasama.
Gaya ng sinabi ko. Nakita mo iyon? Nahanap mo ito, anak.
Nagawa natin. Magaling, anak.
Uy!
Ano?
Para lang malaman mo,
hindi talaga ako ganito kabaliw.
Ito ay para lang mabawi ko ang krus. Napakahalaga sa akin nito.
Kailangan kong gawin ito.
-Sulit ang lahat. -Mas mabuti pagkatapos ng kalokohang ito.
-Dapat sapat na ang layo nito. -Sige.
-Ayos ka lang? -Oo.
Diyos ko, naririnig mong paparating na.
-Subukan natin ang bagay na ito. -Sige.
Ngayon, ang kailangan mo lang gawin…
-Gumana ka. -…ay ibahin ang daloy ng kuryente.
-Gawin natin ito. -Mag-ingat ka.
Di ko maipapangako. Tatlo, dalawa, isa. At magiging pula.
Oras na ng katotohanan.
Sige na. Pakiusap.
Iyon dapat ang mangyayari. Iyon ang…
Kaya magiging pula… Diyos ko.
Mag-isip. Paano kung harangan ko ang riles? Siguro maglagay ng puno.
Uy. Nasasagi ng tren ang magkabilang gilid ng riles.
Sige na.
Pakiusap, wala kaming ibang plano.
-Oo. -Nagawa natin!
-Ang galing. Gagawin ko dapat iyon. -Dahil sa iyo.
Maghintay tayo.
Gagana ito.
Humihinto ang tren. Humihinto ito. Nagawa nila.
-Lintik. -Halika.
-Bumabagal siya. -Napahinto natin.
Uy, dispatch.
Pula ang signal sa may block 247,
uulitin ko, sa may kanan ng block 247.
Tingnan mo. Puwede ba?
Ito na iyon, anak ko. Papalapit na tayo.
-Mahahanap na natin. -Oo. Napakasaya.
Tama ka riyan, anak. Napakasaya.
Sandali.
'Tay.
'Tay. Nasaan ang sasakyan? 'Tay.
Ito'y… Baka may nagnakaw nito.
Bakit may magnanakaw sa Twinkie?
Iyon lang ang mayroon ako, 'Tay.
-Ano? -Oh, anak. Mukhang nahanap tayo ni Carla.
-Magaling. Ninakaw ni Limbrey ang Twinkie. -Halika, alam ko ang tirahan niya.
-Lintik. -Muntik nang mabali ang braso ko.
-Maaabot mo ba ang kandado? -Oo.
Kailangan natin iyan. Kie. Magtago tayo.
-Lintik. -Hindi iyan parte ng plano.
-Malapit ka na ba? -Halos malapit na.
-Uy! -Lintik.
-Tumigil. -Lintik.
-Ano'ng ginagawa niyo rito? -Patawad. Di ito tulad ng iniisip mo.
Mukha kaming kriminal, pero di iyon ang intensyon namin.
Ano'ng nangyayari dito?
-Hindi ko alam. -Ano ang kalokohang ito?
Nakikita mo ito?
Ano'ng ginagawa niyo? Delikado ito.
Gusto lang naming makapunta sa ibang bayan. Tumakas kami sa amin.
Di ako naniniwala. Tatawag ako ng mga kasama.
Sir, pakiusap. Nakita kong kasal ka. Nagmamahalan kami.
Iyon lang ang nais namin. Ang ikasal at di namin magagawa rito.
Tanggalin mo iyan.
Ano'ng nangyayari?
Pakiusap, ito ang nobya ko.
-Pakiusap. -Tutol ang mga magulang namin, pero…
Sir, hindi kami puwedeng magpakasal dito, pero mahal na mahal ko siya.
Kung hahayaan mo lang kami, hahanap kami ng paring magkakasal sa amin.
Gusto lang naming magsimula.
-Itapon mo iyan sa likod. -Sige.
Pakiusap.
Ang paglukso niyo sa riles, ito ay ilegal, okay? Pero…
Di ko mapipigilan ang di ko nakikita.
Kaya makinig, sige, ipagpatuloy niyo.
Salamat. Sir, ano'ng pangalan mo?
Jimmy.
Ipapangalan ko iyan sa unang anak namin, dahil sa ginawa mo. Maraming salamat.
Sige. Sige na.
-Salamat. -Ayaw ko na kayong makita pa.
Puwede ka nang dumaan dito.
May loko-lokong naglagay ng kable sa mga riles.
Ayos na.
Sapat na ang oras, tama?
Natanggal na.
Nagawa mo! Sige.
Ako na ang magbubukas.
Okay, dapat nandito ito sa isang lugar.
-Maghanap na tayo. -Tulungan mo ako.
Sino tayo ngayon, Sarah? Nakakatawa ito.
Dito.
-Kumusta? -Naghahanap pa rin kami.
Ayos na riyan.
-Nakita mo? -Uy.
-Ano? -May nakasulat na Cameron.
-Baka ito na. -Cameron Development.
Ito na. Ito na ang krus. Ito na!
Ano'ng ginagawa natin?
-Isasakay mo ito. -Magagasgas ang pintura.
-Hindi. -Mapapaayos mo iyan pagkatapos nito.
-Iyan ba? -Tulungan mo kaming mailagay ito.
Inaalalayan kita.
-Sige. -Topper, tulong!
-Tulungan mo ako sa pinto. -Itulak mo rito.
-Lagot ako kay Dad. -Alalayan mo.
-Lintik. -Hindi maganda ito.
-Bilis! -Bilisan natin, tara na!
Ano'ng mayroon dito? Na-stuck ito, ibalik mo.
-Ingatan mo ang krus! -Ingatan mo ang truck!
Handa na kaming umalis.
-Umaandar na ito. -Puntahan natin sila.
-Sige. Tulungan natin sila. -Tara.
Halika na.
Lintik. Sige.
Uy, nalaglag mo iyong…
Bakit nasa iyo ito?
Kung aakusahan nila ako, pakikinabangan ko na lang.
-Binibigyan mo sila ng katibayan. -Para saan pa, Kie?
Ayaw na talaga nila sa akin.
-Binibigyan mo sila ng rason. -Di na mahalaga. Wala nang oras, sakay na.
-Whoa! -Mag-ingat, guys.
Oh, grabe, ang hirap.
Saan mo ipupuwesto?
Dispatch, sandali. May kasalukuyang pagnanakaw sa tren.
Tigil.
Uy, tigil!
-Umalis na tayo. -Diyan lang kayo.
Tara na.
-Parating na ang mga pulis. -Dalian mo!
Sige na!
Paano mo ito nagagawa? May maganda kang pamilya.
-Magmaneho ka na lang. -Uy, tigil!
May kinuha sila sa tren. Hinahabol sila ng pulis.
Sumakay ka na, Kie.
Si Top iyon.
At iyon ang krus. Sakay na!
-May nakasunod. -Sina JJ at Kie iyon.
-J! -Alam ko.
Ano'ng ginagawa niya?
J! Ano'ng ginagawa niya?
Hindi ko alam.
-Ano'ng ginagawa mo? -Top. Dumiretso ka lang.
-Mag-ingat kayo. -Topper, sabayan mo sila.
Sinusubukan ko.
-Humanda ka sa pagtalon. -Ano?
Ano?
-Nababaliw ka na ba? -Siguro! Humanda ka sa pagtalon.
Sige na. Aalalayan kita. Sige na.
Ano'ng ginagawa mo?
Kumalma ka lang. Mag-ingat ka.
Ay lin…
-Ano? -Grabe…
Ayos ka lang?
-Oo. -Ayos ka na ba?
Nagawa ba niya?
-Ano'ng gagawin niya? -Ewan ko. Parang di rin niya alam.
-Tinatangka niyang mapatay. -Baka inililigaw niya ito.
Umpisahan na.
Oh, heto na siya.
Buwisit!
-Nagawa niya! Hinahabol siya. Diyos ko. -Lintik.
-Topper, ihinto mo ang truck. -Hindi ko ihihinto, Sarah.
-Ihinto mo ang truck! -Ihinto mo!
-Kukunin natin si JJ. -Sige na!
-Hindi ako makukulong para sa inyo. -Ihinto mo ang truck. Pakiusap.
Sige. Buwisit! Sige.
-Umikot ka! -Umikot ka!
-Hindi ako makukulong. -Topper, tingnan mo ako.
Huhulihin siya. Di natin siya puwedeng iwan.
Buwisit!
-Kailangan mong bilisan. -Sinusubukan ko.
-Tara na! -Bilisan mo!
-Itinataya ko ang buhay ko. -Maaayos ito.
-Sa kaliwa! -Hindi…
-Oo! Topper! -Aalis na ako rito.
Seryoso, ano'ng ginagawa niya?
-Kumanan ka. -Okay!
Hindi, nasa overpass siya.
Ay lintik!
-Pope, bilis! -Bilis!
JJ.
JJ!
JJ? Nasaan siya?
-Lintik! -Hindi.
JJ? Jayj!
-Ah pare! -Ayos ka lang?
Oo, sa tingin ko.
Nasaan siya?
-Baka nasa tulay siya. -Hindi.
Sir, ayos ka lang?
-Ang leeg ko. -Huwag mong igalaw ang leeg mo.
Sana puwede kong sabihin na sinadya ko iyon,
pero iyon ang pinakamahirap na padulas na ginawa ko.
Buhay ka!
-Pare! -Alam ko, nagulat din ako.
Lintik, grabe iyon.
Pag-iwas iyon, pare. Diyos ko.
Inakala talaga naming ginawa mo, JJ.
-Tumawag ka ng ambulansya? -Oo.
Parating na sila. Relax ka lang.
-Maganda ang usapin, pero umalis na tayo. -Oo, tara na.
Huwag mo na ulit gagawin iyon.
-Uy! Kayo, huwag kayong gagalaw. -Bilis!
Diyan lang kayo. Sabi ko, diyan lang kayo!
-Magpadala agad. Mga apat o limang bata. -Bilis!
Patungo ng timog. Buwisit.
Bilang kapalit ng pagtulong na mahanap ka, sinabi ko na kukunin ko ang saplot.
Tama, ang damit na nagpapagaling sa mga sakit, na sinasabing nasa krus.
-Iyon ang tinutukoy mo? -Oo. Wala ito sa krus. Tiningnan niya.
Nakumbinsi siyang may paraan ako.
At may paraan ka ba para sa damit na ito?
Sa ngayon, wala akong mga paraan.
Wala akong damit na nagpapagaling sa lahat ng sakit.
At ang saplot na hinahangad niya ay isang kalokohan.
-Oo. Nahulaan ko. May plano ka ba? -Oo, lagi akong may plano.
Manlilinlang tayo para makalusot sa problema, anak.
Di ko maunawaan.
Mauunawaan mo. Sumali ka kung gusto mo.
Sasali ako kung mauunawaan ko ito.
Hi.
Kinuha mo ang van ko, tama?
Oo, sinusubaybayan kita. Una, sa bangka mo, at sa telepono mo.
Kailangan ko ang atensyon mo.
Naniniguro lang. Pumunta ako para makita ka.
Ganoon ba?
Ganoon nga.
Pero, tingnan mo muna.
Ms. Limbrey. Kumusta?
Nahanap mo ang anak mo.
At nahanap mo ang tatay mo.
Napakapalad.
Ang koneksyon na iyon,
napakahalaga,
napakabilis.
Pakiusap, pumasok kayo.
Heto, tulungan na kita.
-Narinig mo siya. -Hindi ba puwede rito?
-Halika na, kumalma ka. -Kumalma?
Ayos lang iyan.
Kaya, habang pababa ang mga Kastila sa ilog,
paalis sa pinagmulan ng ilog, sila ay inatake.
At ninakawan ng mga Kalinago ang barko.
At natakot ang pari na baka makuha ang saplot
kung makuha nila ang krus,
kaya kinuha niya ito mula sa krus. Nakita mo?
Kaya wala ito roon noong tiningnan mo. Okay?
At ang paring iyon, itinago niya ang saplot.
At tumakas siya. Nagtago siya.
Sa bandang huli…
Ang gustong sabihin ng tatay ko ay napunta ang pari
sa Royal Merchant dahil siya ang nakaligtas sa sunog.
Tama iyon.
Alam namin dahil sa talaarawan ni Denmark,
-na nahanap ng anak ko. -Ng may kaunting tulong.
Katulad ng magulang ang anak.
Kinalaunan, ang pari,
nagkaroon siya ng disenterya
at namatay.
Inilibing siya rito sa Charleston.
Buweno, kung nasa kaniya ang saplot, bakit hindi niya nalang…
ito hinawakan at pinagaling ang sarili?
Makatwirang tanong iyan. Ganyan din ang iniisip ko pero…
-Parte iyon ng kuwento. -Oo, ipagpatuloy mo, pakiusap.
Dahil napakarelihiyoso niya,
inaasam niyang
makasama ang kaniyang Ama sa Langit.
Nahanap namin ito sa museo ng Charleston.
At oo,
nasa amin ito.
Nasa amin ang saplot.
Papunta pa lang sana kami sa iyo
noong iniwan mo
ang sulat mo.
Binalot ko ito ng mabuti gamit ang mayroon kami sa daan.
Iyan ang…
saplot mismo.
Libu-libong taon ang nagdaan bago mo nahawakan.
Ayan na siya. Masdan ang isang bagay ng mahika.
Naramdaman mo iyon?
Kinilabutan ako. Tingnan mo.
Oo, wow.
Tama iyan.
Naramdaman mo ba ang enerhiya?
Kukunin ko. Sige, hahayaan ko na lang.
Di ko kailangan ng tulong.
Magaling na ako.
Aleluya.
Tingnan mo ang sarili mo. Pambihira.
Nakalakad siya. Gumana ito.
Ano'ng nangyayari doon?
Dapat maniwala sa himala kung gusto mo itong mangyari.
Ito ay himala kung aandar ito.
Dapat maniwala, anak. Naniwala ako.
El Dorado, papunta na kami.
-Talagang tumawag sila. -Top! Lumiko ka rito!
-Lumiko ka! -Huwag mo akong hawakan.
-Topper, basta lumiko ka. -Tigil. Sabi niya huwag hawakan!
-Problema ito. -Kaya bilisan mo.
Mapapansin tayo.
Pakiramdam ko, huli na para doon.
Nakakainis kayo. Lahat ba'y pag-aawayan niyo?
-Bilisan mo hanggang sa makakaya mo! -Oo!
Puwede mong bilisan ng kaunti. Gawin mong 65!
-Sige. Bahala na. Heto na. -Bilisan lang natin.
Ganyan nga. Iyan ang sinasabi ko.
Tigil.
-Tigil. Ang krus! -Lintik.
-Magaling, Topper. -Sabi niyo bilisan ko.
-Ano ito? -Lintik.
Peke ito.
Talagang peke.
Siyempre, nagawa natin. Siyempre, nagnakaw tayo ng peke.
Pope, patawad.
Narinig niyo? Di ako puwede rito. Hukom ang lolo ko.
Kumalma ka nga?
Di nila iisiping magnanakaw ang naka-tsinelas.
Ah talaga, nasa truck ko ang kahon na iyan.
-Magiging ayos tayo. -Pope, tara na.
-Sasama ba kayo? -Pope, tara na.
Pope.
Pope, umalis na tayo.
Hahanapin natin ito mamaya.
-Pope, tara na. -Hahanapin natin ito. Halika na.
Halika na.
Galing mismo ito sa bodega ng Papa, pare.
Tingin mo, mas mahal ito kung iibahin ang itsura? Galing mismo ito sa simbahan.
Ganito ito magiging pera nang di malalaman.
Di malalaman, ha?
May nangyaring kalokohan kagabi.
Tama ba iyan?
-Alam mo iyong nilagay nating pekeng krus? -Oo.
Ninakaw ito.
-Mukhang mga Pogues ang may gawa, tama? -Walang duda.
Babayaran ko ang kalahating halaga nito para makita ang mukha nila
sa pagbukas ng kahon.
Alam kong gagawin mo.
Alam mo ba kung anong punto natutunaw ang ginto?
Ito ay sa 1,948 degrees.
Sapat para tunawin tayo.
Magiging tapat ako. Di ko alam kung kaya ko itong gawin.
Kaya ko.
Oo, alam kong kaya mo.
Iyong-iyo na ito, Country Club.
Ayan na siya.
Pupunta tayo sa impiyerno. Tiyak iyan.
Tagapagsalin ng Subtitle: Cristine Gumaro Abalos