Noong bata ako,
ikinikuwento ni tatay ang mga epikong paghahanap.
Sina Lewis at Clark, Cabeza de Vaca,
Magellan, at Marco Polo.
Sinabi niya ang mga tagumpay at natuklasan nila.
Pero may hindi siya sinabi tungkol sa paghahanap.
Paghahanap ng kayamanan, pagtuklas…
Hindi lahat ay tagumpay at pagkuha ng ginto.
Sa bawat dakilang paghahanap, kahit ang mga tanyag,
may oras na ang lahat ay humahantong sa kapahamakan,
at ang isang hakbang ay tila maling hakbang.
At ang bawat pagpipilian,
ay isang bitag.
Dapat ilihim natin ito, alam mo iyon, tama? Di nila puwedeng malaman.
Hindi, 'Tay naman. Bahagi rin sila nito kagaya mo.
-Gusto mo silang mapahamak? -Ano?
Ipapahamak mo ba sila kung mapipigilan mo ito?
Kung mapipigilan mo?
Tingin ko, hindi.
Pantay pa rin ang hatian.
Sasabihin din natin, pero sa ngayon, para sa kaligtasan…
Nakuha mo?
Oo.
Tingnan mo naman ang sarili mo! Tingnan mo!
JJ, ano ba naman.
Oo, kaya pumunta kami sa artsibo sa Charleston, at…
wala itong naitulong.
Wala kaming napala. Kaya…
Kaya iyon ang ginto,
ang krus, at ngayon ang El Dorado.
Nabigo tayo sa lahat.
Ipagpapatuloy natin.
-Mabuti iyon. -Sa susunod ulit, John B.
Manghuhuli ako ng isda. Salamat sa beer.
-Magkasama tayo, tama? -Oo.
Kaya lagi nating sasabihin ang totoo sa isa't isa.
Sarah, sinasabi ko ang totoo.
-Ano, tingin mo nagsisinungaling ako? -Hindi, ito lang ay…
Ang kuwentong sinabi mo sa amin
ay talagang malabo.
Kinuha niyo ang Twinkie at umalis
nang hindi nagpapaalam, at iniintindi ko kung bakit.
Kung may hindi ka masabi sa iba, puwede mong sabihin sa akin.
Tumingin ka sa akin. Ano'ng nangyari?
Nag-iba ka mula nang bumalik ang tatay mo.
-Ano'ng nangyari? -Oo.
-Ako ito. Kakampi mo. -Okay, alam mo ang nangyari?
Bumalik ang tatay ko,
at tinutulungan tayo, at tinangka kang patayin ng tatay mo.
At pasensya na kung di mo kayang harapin iyon.
Mali ba ako?
Tumawag ka kapag sasabihin mo ang totoo.
-Ayos ka lang ba? -Oo, ayos lang ako, 'tay.
Halika na. May trabaho pa tayo. Isang 500-taong paghahanap ang tumatawag.
Dad?
-Naririnig mo ba ako? -Oo, naririnig kita.
Wala sa tren ang krus, Rafe. Di ito dumating. May nagnakaw nito.
Diyos ko. Sino'ng nagnakaw nito?
Hindi ko alam kung sino'ng nagnakaw nito, Rafe!
Hindi iyon patas.
Maaaring kahit sino, tama?
Hindi siguro, Rafe. Maaaring isa ito sa kakaunting tao.
Buweno, ipinamimigay lang naman natin ito, kaya ano naman ngayon?
Ano naman?
Okay, Rafe, okay.
Tapos na sa ngayon. Gawin mo na ang nasa listahan.
Pumirma ka sa East River Property.
-At isara mo ang opisina… -Oo, hindi…
Gusto kitang makausap tungkol doon.
Baka dapat nating panatilihin ang mga opisina.
Ano?
Oo, iniisip ko, baka dapat muna akong manatili, at palaguin ang kumpanya.
Magiging mabuti ito para sa atin, tama?
-Makinig, Rafe… -Hindi.
Hindi, makinig ka, okay?
Nakikinig ka?
Di ba sinabi mong maging produktibo ako? Iyon ang ginagawa ko. Maging produktibo.
Kaya kong kumilos.
Kaya kong pag-aralan ang mga opsyon, kaya para sa kapakanan ng lahat,
sa tingin ko mananatili muna ako rito, okay?
Makinig, nandiyan ka sa isang rason at para doon lang.
Magiging kahalili kita para isara ang mga kumpanya, okay?
Ito ang misyon. Ang tanging misyon. Kung di mo kaya…
Kung hindi ko kayang gawin? Ano?
Sasakay ka ng eroplano? Pupunta ka rito?
Parang si Elvis ang makikita nila,
tingnan, si Ward Cameron.
Diyos ko, buhay siya! Nagbalik siya mula sa kamatayan!
Suot ko na ang singsing ng pamilya, Dad.
Oo, suot ko ito, at ito ang oras ko para humalili, okay?
Patay ka na.
Uy.
Maraming oras para makabawi sa kaniya.
Marami ka pang gagawing misyon sa buong buhay mo. Magtiwala ka, alam ko.
Ngayon, may mas importanteng gagawin.
Ayaw kong nagsisinungaling.
Oo. Pero El Dorado ito, anak.
Dito ka muna tumuon. At pagkatapos, babawi ako sa kaniya. Pangako.
Sige, saan tayo pupunta?
Isang kaibigan ko sa grad school. Si Kelly Kepler.
Naglakbay kami sa Chichén Itzá sa mga pyramid,
nagkampo, nagpakalasing.
Nahumaling siya sa Mayan nang makita ang mga simbolo sa ball court.
Baka puwede siyang magsalin.
Uy, ingatan mo iyan.
Ano'ng nangyayari?
-Eric, uy, si John Routledge ito. -Uy, John.
Lilipat kayo?
Nasaan si Dr. Kepler?
-'Tay, siguro umalis na tayo. -Ano?
Diyos ko. Ikinalulungkot ko.
-Paano siya namatay? -Inatake siya sa puso. Biglaan lang.
Di ko kayang manatili rito. Maraming mga alaala.
Nakakalungkot. Ikinalulungkot kong marinig.
Walang makapapatay kay Kepler.
Kababalik lang niya mula sa ekspedisyon, may malaki siyang natuklasan.
-Ano iyon? -Labi ng arkitektura sa kagubatan.
Sa Timog Amerika.
Alam mo ba kung saang lugar mismo?
Hindi, hindi niya sinabi.
Nanumpa ang mga miyembro ng ekspedisyon na ilihim ang lokasyon
hanggang mailathala nila.
Puwede mo bang ibigay ang ibang detalye? Sino ang kasama niyang umalis?
Oo, ang pinuno ng ekspedisyon, si Propesor Sowell.
Malapit lang siya rito. Hindi kalayuan.
Palagay ko, kilala mo si Sowell. Kilala mo ang lahat dito, tama?
Tagapayo ko siya. Pinasimulan niya ako sa El Dorado.
Sakto.
-Matutulungan niya tayong isalin ito? -May rason kaya di ko siya pinuntahan.
Hindi talaga siya masaya noong umalis ako sa programa.
-Magnanakaw siya. Ba't niya ito kukunin? -Okay, pero di natin siya kakasuhan?
Dad, pakiusap.
Okay. Walang kaso, pero hindi ka na makikipagkita sa kriminal na iyon.
Hindi ba?
Alam ko.
Nagnakaw siya.
-Mabuti. -Lalayuan ko siya.
Oo. Proud ako sa iyo, Kie. Ito ang unang hakbang.
Naliliwanagan ka na.
-Sarah? -Ako na.
-Uy. -Paumanhin, di ko sinasadyang mang-abala.
-Di, ayos lang. -Okay.
Ano'ng nangyayari?
Medyo nag-away kami ni John B.
Oo, nag-iba siya mula nang bumalik ang tatay niya.
Oo, at wala talaga akong matutuluyan, at si Rafe ay nasa Tannyhill,
at iniisip ko kung… Puwede muna akong manatili rito kasama ka.
-Oo. Siyempre. -Uy. Hindi.
Ano'ng pinag-usapan natin, Kie? Limitasyon.
Anak. Dapat irespeto mo ang oras namin. Inirerespeto namin ang sa iyo.
Sarah, patawad. Welcome ka rito, pero bumalik ka na lang.
-Kailangan namin ng oras sa pamilya. -Ayos lang. Oo. Naiintindihan ko.
Patawad.
Baka tawagan ko na lang si JJ o bahala na.
-Ayos lang. -Magkita tayo mamaya.
ABISO NG PAGBAKANTE
Hello?
JJ?
SARADO - BABALIK DIN
INUMING BEER MULA SA GRIPO
Sarah?
Ano'ng ginagawa mo?
Hi, Top.
Mukhang nauuhaw ka.
Kung gusto mo, may mga beer diyan. Kumuha ka.
Ni hindi ko naisip na magiging palaboy ako sa palamigan ng beer.
Nakakahiya iyon.
Oo, akala ko mas gusto mo ang pagnanakaw ng mamahalin.
Gaya ng pagnanakaw sa mga tren.
-Patawad. -Walang panghuhusga.
Di kita masisisi kung gagawin mo.
Makinig, alam kong nauubusan ka ng opsyon ngayon,
at puwede kitang ihatid sa Tannyhill at kausapin si Rafe para sa iyo o hindi.
-Hindi. -Sige, okay.
Oo, saan ka tumutuloy ngayon?
Patawad. Hindi ko sinusubukang manghimasok sa buhay mo.
-Hindi. -Ako…
Tingnan mo, alam kong may boyfriend ka, at may girlfriend ako ngayon.
-May girlfriend ka? -Oo.
-Nagulat ka? -Siyempre magkakaroon ka.
Sino?
Alam mo na, si Elena.
Reedy?
Hindi mo siya gusto?
Hindi, ano lang… Di ko alam.
Noong magkasama tayo, nakakainis lang talaga siya.
-Basta iba sa akin… -Nagseselos ka.
-Hindi. -Nagseselos ka. Ayos lang. Nakuha ko.
Palagi siyang umaaligid. Palagi siyang handang sumunggab.
Buweno, umalis ka at hiniwalayan ako, kaya…
Uy, Top. Kumusta?
Uy, pare.
-Grabe. -Hi, Kelce.
Si Sarah Cameron ba iyan?
Sabihin mong sasama siya.
-Saan? -Pupunta kaming lahat sa Mase.
Alam mo na, kami nina Kelce, Phebes, hindi si Elena…
Magsu-surf lang kami ng kaunti at magpapa-araw,
kaunting fellowship, halika.
Dapat sumama ka.
-Masaya ito. Mabuti ito para sa iyo. -Oo, Sarah. Halika!
Sige na, Sarah.
Pakiusap. Gusto kong sumama ka.
Oo?
-Oo. -Oo iyon?
Oo.
-Sasama siya! -Heto na tayo!
Hi, Mrs. Hunter, bumalik na ako, handa nang bumawi sa lahat.
Alam kong nawalan ako ng kaunting oras, pero handa akong humabol,
at iniisip kong sumali ulit sa VanderHorst Award, ang Model UN.
Ang makakatulong sa pagbuo ng resume ko.
-Di na magiging isyu ang pagbalik ko. -Oo, Pope.
Pope, di lang kaunting oras ang nawala.
Wala ka ng 27 na araw. Halos anim na linggo.
Magsu-summer school ako. Lahat gagawin ko.
Kritikal na oras ito.
Wala kang sapat na oras para makahabol sa susunod na pasukan.
Kahit pumasa ka sa lahat ng klase.
-Ipapasa ko ang mga pagsusulit. -Pagsusulit? Oo.
Okay. Pumunta tayo sa mga posibilidad.
At ito ang posible.
SEMESTRE NG TAGLAGAS
Mabababang klase ito. Kinuha ko ito sa ikawalong-baitang.
Oo, dahil ang mga matataas na klase
ay kinuha ng mga estudyanteng di lumiban ng kalahating semestre.
Pope, naniniwala ako sa iyo.
Maliwanag? Pero dapat mong ibalik ang atensyon mo.
GABAY TAGAPAYO
Kaya nasa bawat harapan niyo ang kintsay
at nakikita ninyo ang prosesong iyon nang ganoon.
Iyan talaga ang dapat mangyari.
Uy, Pope. Saan ka pupunta?
Teka, kailangan mo ng bathroom pass.
EDUKASYON ANG DAAN SA KINABUKASAN
Nandito na ako, babawi ako. Lahat gagawin ko.
Magkukuskos, maglinis ng isda, magbomba, kahit ano.
Maaasahan mo ako, maliban sa mga banyo
dahil may kondisyon ako, na parang naninigas ang lalamunan ko.
-Pero puwede kahit ano. -Ewan, J.
Alam mo Billy. Sige na. Ako ito, pare.
Ako ito.
Alam mong kaya ko ito. Okay? Ako ang kailangan mo.
Nakikita mo ang mga bangka? Sa mga Kook iyan.
Sa kanila ako kumikita.
Wala silang tiwala sa inyo ng mga kaibigan mo.
Sila lang ang nagsasabi nito. Alam mong kalokohan iyon.
-Ang opinyon ay katotohanan. -Grabe.
Iyon ang balita, kasama ng iba pang sinasabi sa iyo,
ninakaw mo ang bangka na iyon.
Kasama ko si Sarah Cameron noong nandiyan ako.
-Sa pamilya nila ito! -Hindi ayon sa rehistro.
Kay Rafe ito, at sinabi niyang ninakaw mo.
Itinatago niya rito para hindi mo malapitan.
-Billy naman. May mas importante pa roon. -Pasensya na.
Ang sabi ni Guffy, hindi.
Okay? Makakahanap ako ng trabahante na hindi maiinis ang mga kliyente ko.
Aalis na ako.
Diyos ko.
Grabe, Rafe. Halika, Country Club.
Paano ka nagkaroon nito at di mo man lang sinabi!
Mayroon kang isang buong gym sa bagay na ito.
Barry! Dapat mag-isip. Okay, kumilos na tayo.
-Ginagawa na natin. Kumikilos na tayo. -Oo, kaunti na lang ang oras.
Bumaba ka. Hindi ka maniniwala rito.
-Oo, tama. -May nahanap ka nang bibili?
Laging negosyo tuwing kasama kita.
Hindi ako palaging ganito.
Sinasabi ko lang na dapat itong seryosohin.
Pare, dapat akong magpagawa ng ngipin mula rito.
Huwag mong hawakan iyan. Basta ibalik mo na lang.
-Balisa ka na. -Wala akong pakialam sa krus.
Gumagawa ako ng pera.
Ang tita ko, may mga kilala siya. Tutulungan niya tayong maibenta ito.
Oo! Ang maliliit na tumpok ng ginto, ang buong natunaw na bagay.
Malaking pera ito. Ang bullion ng ginto. Ibebenta nating naka-bloke.
Di ako makikipag-usap sa isang Pogue na may ilang pagtanggi mula sa Zales.
-Ingat ka sa pananalita mo kay tita. -Di siya ang tinutukoy ko. Ang sinasabi…
-Ginawa mo ang ano? -Tumigil sa pag-aaral.
-Paano ang scholarship mo? -Nawala sa akin.
Nawala ang lahat ng klase ko. Masuwerte ako kung nakapasa ako.
Grabe ang mga grado ko.
Lahat ng magagandang nangyari, nawala.
Alam mo kung ba't ako namomroblema? Dahil sinubukan kong gawin ang tama.
Tinulungan ko si John B, sinubukang bawiin ang mana namin,
at ano ang nakuha ko?
-Bumagsak ako. Tapos na ito. Tapos na ako. -Pope!
-Hindi ka puwedeng sumuko na lang. -Pope!
Uy! Malaking balita.
Ano'ng nangyayari? Parang mabigat ang pakiramdam dito.
Hihinto na si Pope sa pag-aaral.
-Ang maging kakaiba gaya ng coroner. -Tumigil ka.
Tama, mahusay. Hindi ito ang oras para dito.
-Okay, lintik. -Ano?
Pumunta ako kay Guffy. Sinubukan na bumalik sa trabaho.
At nakita ko ang bangka,
at sakay nito sina Rafe at Barry.
Dahan-dahan akong lumapit para marinig ko sila.
Nasa kaniya ang krus.
At tinunaw niya ito.
Patawad, pare.
Sige.
Alam ko.
Buwisit!
Siyempre, si Rafe iyon.
Dapat nahulaan natin iyon.
Ang Krus ng Santo Domingo, nilapastangan!
Para sa pera?
Alam ko, kaya…
Kailangan nating maging kalmado para gumawa ng plano, pero dapat…
Magaling ka na sa ganyan.
Hindi ito patas, pare.
-Kahit sa kanila. -Alam ko.
-Tama ka, pare. -At lagi lang nila itong matatakasan.
-Lagi nilang gagawin at laging mananalo. -Pope, balita pa ba iyon?
Hindi.
Pero sawa na akong maging mabuti.
Pope.
Pope, saan ka pupunta?
Ano'ng hinanakit sa iyo ng lalaking ito?
Wala.
Maliban sa tumanggi akong lumahok sa tiwaling sistema ng pag-aaral.
Tama. Kaya, ano'ng ginawa mo?
Naliwanagan ka at umalis, tumutol sa pamamagitan ng pagpapagutom?
Uy, puwede pa rin tayong magtagumpay. Nasa atin ang idolo, hindi ba?
Eksperto si Sowell sa mga pre-Columbian na simbolo sa tatlong estado.
Lintik.
Maselan siya sa lahat, lalo na sa damuhan niya.
Mahilig sa damuhan. Ang galing. Bakit di kayo nagkasundo.
Bakit di tayo bumalik kapag nandito na siya?
Ayos lang. Tingnan mo ang lugar na ito. May hindi tama.
Baka nanganganib siya. Tingnan natin.
Naalala mo noong pumasok tayo sa bahay ng ibang tao?
Hindi masyado.
Hindi masyado, oo. Di ito naging maganda, di ba?
Uy, puwedeng pag-isipan muna natin ito?
Isang minutong pag-uusap lang. Ayos na iyon, 'Tay.
-'Tay. -Uy.
Ang daan palabas ay pagdaanan mo ito. Tuloy-tuloy hanggang magtagumpay.
Tommy, nandito ka ba? Propesor.
Hello?
May tao ba rito?
Tommy?
'Tay.
Kakaiba ito. Hindi pananatilihin ni Sowell na ganito ang lugar niya.
Halika.
Uy.
Tingnan mo riyan.
Hindi, uy! Kalma.
Ano ba iyan! Uy!
-Patawad. -Ano'ng nangyayari?
-Si Sowell, 'Tay, si Sowell. -Tommy?
Tommy!
Ako ito, si Johnny Routledge.
Estudyante mo ako. Naalala mo?
Patay na si Routledge.
Hindi ako patay. Tingnan mo, nandito ako, may katawan.
Big John, ang pinakamalaki mong kabiguan.
Nasayang na pangako, magandang simula, nauwi sa kapahamakan, at iba pa.
-Iniwan kita noon. -Oo. Sa Mexico.
Sa paghuhukay sa Mayan. Paano ko malilimutan?
Nagkaroon ng mekanikal…
-Inabandona mo kami. -Inabandona? Mabigat na salita iyan.
Namatay ang radyo ko.
Nagkaroon ng mga komplikasyon at mga problema.
Oo, ngayon naaalala ko na lahat.
Ang mga dahilan.
-Ikaw si Routledge. -Oo.
At ito ang anak ko, si John B.
Uy, pasensya na roon, Dr. Sowell.
Ano'ng mayroon sa suot mo, Tommy? Inaasahan mo ang Diyos ng Araw?
Akala ko may ibang pumapasok. Kailangan kong protektahan ang sarili ko.
Ilihis at umatake, gumana ito sa Mayan.
Paumanhin sa pahirapang pagpasok.
Akala ko ibang tao ka.
Uy!
-May opisyal na ba? -Hindi ito opisyal.
Crush mo si Topper noong nakaraan. Ngayon sa kaibigan niya. Di ako makasunod.
-Hi. -Uy.
Sige pa, Topper!
Diyos ko. Mamamatay ako.
-Tama ka riyan. -Di tayo pareho ng gusto, pero si Topper…
-Uy, pare. Ang galing mo kanina. -Salamat, pare.
Hindi ko intensyon na mangialam, pero talaga bang napunta ka sa isang isla?
Oo, sa loob ng isang buwan.
Grabe.
Ang maganda lang ay walang magulang, tama? Walang klase.
Kasama mo ang boyfriend mo, kaya ayos lang.
Diyos ko, kumalma kayo.
Masyado niyo siyang tinatanong. Tulad ng pulis dito.
Hayaan niyo muna siya? Okay?
Uy, Sarah, may gusto akong ipakita sa iyo.
Ngayon na?
-Oo, kung ayos lang. Magugustuhan mo ito. -Oo.
-Babalik din ako. -Hindi, ayos lang. Mag-enjoy ka.
Dahan-dahan kayo sa pagtatanong niyo.
-Ayos lang iyon. -Ayos ba sila sa iyo?
Oo. Bakit magiging hindi?
-Dahil naiinggit sila sa iyo. -Ako? Na walang tirahan?
Makinig, ipapaliwanag ko sa iyo.
Ikaw, Sarah Cameron, naranasan mo na ang pakikipagsapalaran na ito.
Nasa isla ka na walang nakatira.
Grabe! Naiinggit sila, naiinggit ako, lahat ay naiinggit.
Tulad ng, paano ka kumain, at natulog, naligo?
Hindi ko alam. Ang dami kong tanong.
Ang galing para sa akin.
Poguelandia.
Poguelandia?
Poguelandia.
Iyon ang tawag namin. Si JJ ang nagpangalan.
Gusto kong bumoto, pero natigil sa Poguelandia.
Gumawa siya ng watawat na may manok
na naka-bra ng niyog, naninigarilyo.
At araw-araw kaming sumisibat ng isda.
Muntik nang mawalan ng daliri si Cleo, at nalaman ni Pope na makagagawa ng benda
mula sa dahon ng igos, kaya ginawa niya iyon.
At siyempre, alam ni Kie ang tungkol sa mga dahon at mga halamang gamot
at mga halaman at kalokohan, at…
nakaligtas kaming lahat.
Paano si John B?
Nandoon siya.
-Pasensya na, di mo kailangang pag-usapan. -Hindi.
-Gusto ko lang maging masaya ka.
Walang problema rito, Sarah.
Pero nakita mo iyon? Doon tayo pupunta.
-Doon? -Oo.
Handa ka na?
-Sumakay na tayo sa bangka. Tara. -Okay.
-Nagawa mo? -Siguro. Diyos ko.
-Hindi ito kapani-paniwala. -Tama?
Diyos ko.
Mag-ingat ka. Maupo tayo.
-Hindi masyadong sira. -Grabe.
Tama? Oo.
Di ko alam na makakaakyat rito.
Ibig kong sabihin, hindi ito isla na walang naninirahan o ano man,
pero ang ganda, tama?
Masaya akong naipakita ko sa iyo.
Ako rin.
-Natutuwa ako sa tulong niyo. -Ayaw kong palampasin ang luto niyo.
Di tulad ng anak ko. Dapat nandito na siya.
Tiyak pauwi na iyon, Mrs. Heyward.
Isa sa inyo ang naglipat ng baril doon? Iyong nasa ilalim ng rehistro.
-JJ? -Okay. Hindi ko ito hinawakan. Okay?
Oo, buweno, may gumawa.
Kasi nawala ito.
Hindi ako.
Nakita mo? Ako… Buwisit. Dapat ko itong hanapin.
Sige, sigurado akong nandiyan lang iyan. Heyward, sigurado ako.
-Si Pope. -Pupuntahan niya si Rafe.
-Titingnan ko sa Tannyhill. -Sa marina ako.
Parang di ka mapalagay riyan, doc.
Hindi ka rin mapapalagay kung ikaw ay ako.
Naglakbay ako
noong nakaraang taon
sa kabundukan sa Venezuela.
Ang Orinoco River Basin.
-Oo, tama iyon. -Solana, ang lugar ng palatandaan.
Sinabi mo sa kaniya.
Nasaan ang eksaktong lugar na iyon?
Lima kaming nakahanap ng lugar. Nang bumalik kami, tatlo ang namatay.
-Dalawa na lang kami. -Kagagaling lang namin kina Kepler.
Atake raw sa puso. Sumali siya sa mga triathlon. Talaga?
Inaatake kami para patahimikin kami.
Umalis na kayo para sa kaligtasan niyo.
Oo, narinig namin ang tungkol dito. Ito ang rason kaya narito kami, nakita mo.
-Hindi. -Oo.
-Ano man iyan, ayaw kong makita. -Dapat makita mo.
Kaya bakit hindi mo…
na lang ito tingnan sandali?
Sige na, Tommy.
Naalala mo kung bakit ko tinalikuran ang PhD.
Inakusahan akong nahumaling
sa conspiracy theories tungkol sa El Dorado.
Hindi na sila hinala ngayon. Kahit ang malupit kong kritiko ay natalo.
Oo, akala ko pantasya lang. Amang nag-iilusyon. At nahanap namin ito.
-Iyan ang Gnomon ng Solana. -Ikaw ang nagsabi. Hindi ako.
Akala ko nasira ito.
Hindi, nahati sa gitna, naghiwalay, hindi nasira.
-Ngayon buo na ulit. -Hindi ito kapani-paniwala.
Nahanap mo ito.
Ito ang nawawalang piraso.
Kailangan naming malaman kung saan ito ilalagay. Palagay ko, alam mo.
Propesor, tinawag mo itong Gnomon ng Solana. Ano…
Ano ang Gnomon?
Isang patpat na nagbibigay ng anino, tulad ng nakausli sa sundial.
Nagbibigay ito ng detalye, ang oras ng araw, buwan.
Ayon sa alamat, kung ilalagay ito sa tamang lugar
at titingnan sa tamang oras, magbibigay ito ng direksyon sa…
-El Dorado. -El Dorado.
Okay.
Ano'ng nangyayari?
John.
Dapat kang lumayo rito.
Alam kong binigyan ko kayo ng interes ni Kepler dito,
pero tingnan mo kami.
May mga puwersa rito.
Kailangan ko lang alamin ang Solana at mga simbolo.
-At pupuntahan namin. -Di mo nauunawaan.
Tommy.
Tommy, ano'ng sinasabi? Alam mo ang sinasabi. Binabasa mo ito.
Uy! Ano'ng sinasabi? Huwag mong ilihim, Tommy!
-Tigil. -Okay, sasabihin ko.
Umupo ka. Hayaan mo siya sa ginagawa niya.
Okay, ito ang lugar ng Solana sa temalacatl.
Ilalagay mo ang gnomon dito. At may itatanong ito.
Ang gnomon…
Ano… Ano ang…
Ang gnomon ay ano, Tommy?
Ang gnomon ay ano?
-Ano iyan? -Kalinago.
Dumapa ka!
-Lintik. -Sige na!
Hindi!
-Bilis! -Lintik.
Manahimik ka, huwag kang gagalaw. Okay, Bird?
Iyon na ang hinahanap.
Nakuha ko.
-Hanapin mo pa ang dalawa. -'Tay, ano'ng ginagawa mo?
-Sandali. -Nagtitiwala ka sa akin, tama?
Oo.
Okay, hahanapin ko ang gnomon.
John B, tulungan mo ang propesor.
-Siguraduhing tiningnan mo ang silong. -Oo. Titingnan ko rito.
Okay.
Propesor?
Neville.
Sino si…
Neville? Ano iyon?
Patawad. Patawad talaga.
John B, takbo!
'Tay!
John B!
Yuyuko ka o babarilin kita.
Gusto kitang pasalamatan, John, sa paghahanap mo sa kalahati ng Gnomon.
Sa kabila ng mga kasalanan mo, maparaan ka.
Halos makabawi ka sa pagnanakaw mo sa akin noon.
Tapusin siya.
Sandali lang! Sandali.
Sandali. Paano mo isasalin ang idolong iyan?
Kung iniisip mo na Mayan iyan, hindi. Ito'y Kalinago.
Wala pang ganap na nakapagsalin ng Kalinago.
Alam mo iyan.
Ako lang ang buhay na kayang magsalin niyan.
Pinatay mo ang isa.
Patayin mo ako, hindi mo mahahanap ang El Dorado.
Maliban na lang kung sigurado ka na mauunawaan mo iyan,
hindi ko muna papatayin.
Dalhin siya sa bangka.
-Hindi! 'Tay! -John B, sasama ako.
Dalhin dito ang anak.
Hindi! Pakawalan mo siya. Inosente siya!
-'Tay! -Sige na.
Pakawalan mo siya!
Isasalin ko ang idolo! Pakawalan mo siya!
Pakawalan mo na lang siya.
Ang di ko natapos,
John Booker Routledge.
Sasamahan ako ng tatay mo sa malaking paghahanap,
at may pribilehiyo kang mamatay sa lumang paraan.
-Sige na. -Hindi.
Kilos na.
Pakiusap. Singh.
Uy, hindi. Singh! Hindi!
Hindi!
Pakiusap! Hindi! Singh!
Isa pa, tara na! Tara na!
Lumuhod ka.
Lumuhod!
Huwag kang gagalaw.
Tumingin ka nang diretso. Hindi ito masakit.
Ang mata ko! Tigil!
Tigil!
Masayang bumalik sa Mase.
Kasama ang lahat.
Sarah, sa tingin mo ba mag-iiba kaya ang mga bagay
kung di ako nakipag-away sa Boneyard?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sandali.
-Ano'ng sinasabi mo? -Ako…
Nagseselos ako,
at ayos lang sa akin na aminin ito ngayon, pero ako ay…
mahal na mahal kita,
at iyon…
ang medyo nagpabaliw sa akin.
Malinaw na ayaw ko sa kabaliwan.
Sarah, may nagawa ako na pinagsisisihan ko.
Ako ay…
Patawad talaga.
At sa huli, gusto ko lang na maging masaya ka.
Alam mo, Mr. Singh,
hindi ko kayang basahin ito na parang diyaryo.
Ito'y kumplikado. Aabutin ng isang linggo bago maisalin ang isang simbolo.
Mabuti para sa iyo. May isang linggo tayo bago makarating sa Orinoco.
Kung di mo ito maisalin bago tayo makarating sa lugar,
malalaman kong hindi mo kaya.
Kung maisasalin mo, mabubuhay ka.
Kung hindi, mamamatay ka.
Oo. Uy, kapatid.
Matagal kitang hindi nakausap.
Hindi, makinig. Okay, may nakuha tayong…
Nandito ito. Ito ay nakabloke, maramihan.
Sige.
Hawak ko ang mga hiyas. Ang malaking halaga ng pera.
Oo, alam ko. Napag-usapan natin ito kanina. Alam ko.
Gusto mo ba talagang gawin iyan?
Magiging masarap sa pakiramdam.
Pero sandali lang.
Wala akong pakialam.
May pakialam ka sa nanay mo.
At sa tatay mo.
Ano'ng iisipin nila?
Tingin ko, mauunawaan nila ang damdamin ko.
Ngayon, matatalo siya tulad ng laging nangyayari sa atin.
Sabagay, hindi na mahalaga.
Nawala na ang lahat sa akin.
Binibiro mo ba ako?
May pamilya ka.
At isang tahanan.
Mga kaibigan na ipagtatanggol ka.
Lahat ibibigay ko para maging kagaya mo.
Maraming dapat mawala bago mawala sa iyo ang lahat.
Hayaan mo na lang.
Basta…
Kumalma ka lang.
Hayaan mo na lang.
Nandito ako.
Magiging ayos ka rin.
Salamat.
Magandang gabi.
Tingnan mo kung sino ang dumating.
Mabuti at nagpakita ka.
Sasabihin mo na ang totoo?
Sasabihin mo na ang mga totoong nangyayari?
Alam kong medyo kahina-hinala ang mga kilos ko.
At…
-Medyo naglihim ako. -Oo, pagsisinungaling iyon.
Oo, alam ko.
-John B, ano'ng nangyayari? -May pinatay si tatay.
-Pinoprotektahan niya ako. -Hindi. Sandali. Okay.
-Seryoso ka? -Oo.
Ito ay ang mga lalaki sa Costal Venture.
Nagpunta sila para sa talaarawan ni Denmark.
-Pumatay siya dahil doon. -Oo.
Kinuha ni Singh si tatay, at tinangka akong patayin.
Dinala sa Timog Amerika.
-Timog Amerika? -Papunta na.
-Teka. -At para patayin siya?
-Hindi ko na alam. -John B, tigil!
Kumalma ka sandali.
Mag-iisip ako.
Di ko alam ang gagawin, JJ.
Paano tayo pupunta sa Timog Amerika?
Hindi ko alam.
Pero…
Mag-iisip tayo ng paraan.
-Oo. -Mga Pogues tayo, pare.
Palagi naman.
Tagapagsalin ng Subtitle: Cristine Gumaro Abalos