Bakit ginagawa ng tao ang ginagawa nila?
Hindi ko akalain na ganito kakomplikado.
Ginagawa mo ang alam mong tama, sa sandaling ito.
Noong makilala ko si Topper,
naisip ko lang na siya ang perpektong lalaki.
Magalang,
malambing,
mula sa mabuting pamilya.
Siya ang kabaliktaran ni John B.
Pero gusto ng puso ang gusto nito.
At ngayon, pagkatapos ng lahat ng nangyari,
parang hindi na ganoon kasimple.
-Sige, nagugutom na ako. -Oo, ako rin.
Oras na para pawiin ang gutom mo.
-Sino'ng nagsabi? -Hindi ko na ulit sasabihin.
Pasensya na.
Naging masaya talaga ako kahapon.
Maganda na magkaroon ng araw, isang araw,
na hindi tungkol sa…
Tungkol sa pagtakas sa mga pulis at…
Oo. Pagnakaw sa truck ng daddy mo.
-Ay oo. Salamat doon. Napakasaya niya. -Walang anuman.
Alam mo, salamat.
Mahirap ang sitwasyon ko.
Masaya ako na nakasama kita.
At, oo, Sarah, madalas kitang iniisip.
Sigurado akong alam mo na iyon.
Hindi ko lang maisip ang lahat ng nangyayari sa inyo ng daddy mo,
ng pamilya mo, at ng mga ibang tao sa buhay mo.
Uy, Sally.
Kaya nauunawaan ko kung gusto mo muna ng oras
para makahinga.
Lintik.
Ayos ka lang?
-Ano? -Si Kiara.
Kie…
Ayos lang ba iyon?
-At nakita niya tayo. -Oo.
Heto na.
Magandang araw.
Kie!
Kie, teka, puwede bang…
-Mag-aalmusal lang kami ni Topper. -Wala na ako roon.
Iyon lang. Dapat sumali ka kung gusto mo.
Almusal?
Oo, almusal.
Uy, Kie!
Uy, Top.
Wala akong mapuntahan kagabi.
Nakay Pope si Cleo, di ko mahanap si JJ, medyo nag-away kami ni John B.
Nahanap niya ako at dinala sa Mase kasama ng iba.
Kaya dinala mo siya sa gitna ng restaurant ngayong Sabado?
Kie! Kumusta? Nagkataon, tama?
Aalis na ako.
-Ayaw ko kayong abalahin. -Sakto.
Ihahanda namin ang party nina daddy.
Alam mo, pupunta rin ako.
Sandali, ano? Nakahain na ang pagkain natin.
-Alam ko. -Paano mo papawiin ang gutom mo?
-Topper. -Oo, aalis na ako.
Sasama ako kay Kie.
Pero salamat.
Tatawagan kita.
Sige.
Magkita tayo, Sarah.
Sarah, ano'ng ginagawa mo?
Hindi ko alam.
-Ipaliwanag mo ulit sa akin. -Okay, diyan mismo.
Diyan nila siya dadalhin. Iyan ang lugar ng idolo.
Tinuro mo lang ang Timog Amerika, nauunawaan mo iyon?
Oo.
-Iyon lang? Isang lugar sa Timog Amerika? -Kaya pupunta tayo sa propesor.
-Galing siya roon. -Okay.
Masaya ako na nasa atin ang mapa.
Teka. Pupunta tayo sa isang bahay na may patay?
Doon tayo pupunta?
-Oo. -Kung may pulis, alam mo ang iisipin nila?
Oo.
Okay, naninigurado lang ako.
Puwedeng bilisan natin? Papasok at lalabas agad.
Wala na ang katawan.
Nandito mismo si Sowell.
-At si Sowell ang… -Ang propesor.
Alam ko na ang nangyari. Galing na sila rito, John B.
Nagpadala sila ng maglilinis at nilinis ang buong silid.
-Wala nang natira. Tara na. -Baka mayroon pa.
-Okay, ano ba ang hahanapin? -Kahit anong may kinalaman sa paghuhukay.
-Salamat. Mas naging malinaw. -Sinusubukan ko.
Kahit ano. Sige. Letseng kahit ano.
Seryoso, pare.
Teka! Huwag kang mang-iwan ng fingerprints.
Naganap ang krimen dito.
Oo, alam mo, titingnan ko sa kusina. Wala pang tumitingin sa ref.
Oo, pumunta ka.
Nandito kami mismo.
Si tatay, si Sowell, ang idolo.
Tommy. Uy.
Ang temalacatl, may itatanong ito.
Ang idolo.
Ang gnomon…
Ang gnomon ay ano, Tommy? Ay ano?
Kalinago.
Temalacatl.
JJ.
JJ!
Ano ito? Meryenda?
-Ano'ng ginagawa natin? -Pakiramdam ko, hinuhusgahan ako.
-Sige. -Okay?
May buong ibon dito na masasayang lang.
Di ko iyon hahayaan. Hindi sa ninanakaw ko ito.
Walang ibang kakain. Kaya kukunin ko ang sustansiya ng ibong ito.
At magpapakabusog. Okay?
-Hindi ako nakakain ng ilang araw. -JJ. Uy.
-May nahanap ka? -Oo.
-Expedition team, patungong Timog Amerika. -Isa riyan si Sowell?
-Ito siya mismo. -Okay.
-Grabe. -Ano?
Neville.
-Ano? -Neville. Ito ang huling sinabi ni Sowell.
-Neville, ibig sabihin… -Ito siya.
"Neville Persaud, tagagabay ng ekspedisyon."
Sabi niya, lima sila sa ekspedisyon.
-Tama. -Tatlo ang namatay. Kaya dalawa na lang.
Si Sowell.
At Neville.
-Oo. -Siya na lang ang buhay.
Oo, parang sinasabi niya na balaan ko siya.
Hanapin natin siya.
Hi, anak.
Dad.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Nakikita ko na nahihirapan ka na, kaya bumalik ako para tulungan ka.
-Tutulong ka? -Oo.
Umalis ka.
-Hindi ka puwede rito. -Alam kong ninakaw mo ang krus, Rafe.
Ngayon, sige na. Rafe.
Pagod ka nang mamuhay sa anino ko.
At pakiramdam mo lumampas ako sa limitasyon ko.
Sa pagbigay mo ng sa akin. Ba't ko iisipin iyon?
Tama ka. Dapat kinausap kita bago ko ito ibigay.
-Nararapat iyon. -Oo. Dapat ginawa mo.
Tama ka.
Nagkamali ako, pero narito tayo, at nasa iyo na,
at dapat maging matalino rito, okay?
-Oo. -Espesyal ang krus na ito.
-Okay? -Tapos na ang kasunduan.
-Kasunduan? Wala kang oras doon. -Tapos na.
Tapos na dahil ibebenta ko ang ilan sa mga ito ngayon.
-Anong ilan sa mga ito? -Tinunaw ko ito.
-Nagbibiro ka. Di mo ito tinunaw. -Di ako nagbibiro.
-Ipapakita ko sa iyo ngayon. -Rafe, hindi.
-Makinig, ito lang ay… -Hindi.
…isang napakaliit na bahagi nito, kaya…
Tinunaw mo ito?
Oo, tinunaw ko ang Krus ng Santo Domingo. Ginawa ko.
-Paano mo nagawa, Rafe? -Gumagawa ako ng pera.
Ano? Bakit?
Dahil di mo matutunton ang mga pirasong parte, Dad.
Piraso? Hindi ito mabibili ng salapi! Wala itong katulad!
-Ano'ng isyu? -Diyos ko.
Di ko maunawaan. Sabihin mo. Liwanagin mo sa akin.
Kahit wala kang pakialam dito, nawala na lahat ang halaga nito.
Ito'y relikya.
-Di mo puwedeng tunawin ang Krus! -Kaya ko. Tumigil ka na!
Nagsasalita ako ngayon!
Maliwanag? Hindi ito tungkol sa iyo!
Ibig kong sabihin, nabihag ako ni Singh,
ikinulong, di alam kung mabubuhay,
at naisip ko, "Kung makalabas ako, di ako uupo
at maghihintay ng tulong sa iyo."
Kukunin ko kung ano ang sa akin, okay?
Ang dapat sa akin.
Naiintindihan mo?
-Oo. -Nakuha mo?
-Oo. -Mabuti.
Okay. Okay, Rafe.
-Tapos na ang tapos na. -Oo, tapos na.
Ngayon, kikilos tayo. Kailangang gawin ang mga bagay na ipinunta mo rito.
Uuwi sa Guadeloupe at magsimula.
-Magbabagong buhay tayo. -Makinig. Gusto ko ring magsimula.
-Mabuti. -Pero hindi sa Guadeloupe.
-Ano? -Bakit naman ako magsisimula roon?
Dahil hindi tayo puwedeng manatili rito, anak.
Hindi.
Hindi, hindi ka puwedeng manatili rito. Ako, puwede.
Nandito ang mga kasama ko. May bahay ako.
Okay, Dad, ang sinasabi ko ay, hindi na kita kailangan pa.
Ayos lang ako.
Rafe, makinig ka sa akin.
Ano'ng gagawin mo? Sasaktan mo ako?
-Rafe. -Gamit ang tungkod mo?
Ibebenta ko ang ginto ko.
Okay? Ang ginto ko.
At gagawin ko ang lahat ng gusto ko, at wala kang magagawa tungkol doon, okay?
Umuwi ka na, Dad.
Sige na, Sarah. Oras na para sabihin ang totoo.
Ano'ng nangyari?
Ikaw at si Topper?
Diyos ko!
Sa totoo, sobrang nakakahiya.
Naabutan niya akong umiinom ng beer sa may Tiki Bar.
-Hindi mo magagawa. -Oo.
Pag-inom sa gripo.
-Hindi ako nanghuhusga. -Hindi naman kita masisisi.
At dumating ang ilang kabataan mula sa KCD, at papunta na sila sa Mase.
At pagkatapos…
Hinalikan ko siya.
Galit ka ba sa akin?
Maling salita iyon.
Kaya kayo ni John B ay tapos na?
Hindi. Buweno, hindi ko alam. Ayaw kong mangyari iyon.
Mula noon sa isla, pakiramdam ko lahat ay…
di normal, at naging maganda na makaramdam ulit ng normal.
At ako ay, parang…
Nagkamali ako.
Isa akong pagkakamali.
Tingin ko, lahat tayo ay nagkamali.
Oo.
Ikaw,
ako,
si JJ.
Ninakaw niya ang ipitan ng pera ni dad, at naiinis pa rin ako.
Kunwari wala siyang pakialam. Hindi niya ako kinakausap.
-Mas gusto kong makipagtalo rito. -Oo.
Wheezie?
-Ano? -Nag-text ako sa kaniya pagpasok natin.
Sarah, huwag kang magagalit, pero tumakas ako.
Nasa OBX ako, at dapat kitang makita.
Pumunta ka sa paupahan sa Greensboro, okay?
Pero, huwag mong sasabihin sa iba.
Okay, gusto kong maunawaan nang mabuti.
Dahil may kilala kang ka-apelyido ni Neville,
inisip mong magkaugnay sila.
-Pinakaplano mo iyon? -Tama. Okay.
Ilan ang kilala mo na may apelyidong Persaud?
May nakilala kami rito ng pinsan ko
dahil ginagawa namin ang negosyong ihawan. Oo.
Persaud ang apelyido niya.
O teka, parang Percett ba?
-Hindi. Okay, isipin mo… -Hindi.
-Dahil buhay ng tatay ko ito. -Hindi. Kilala ko si Mr. Persaud.
Magtiwala ka. Huwag kang mag-alala. Uy, Mr. P, tama?
-Uy! -Oo. Sabi ko sa iyo.
Oo. Kumusta na, pare?
Oo. Hinahanap namin si Neville.
-Nandito pa ba siya? -Hindi, nandoon siya.
-Nandoon siya malapit sa Doe Creek. -Sa Doe Creek?
Sa bangkang-bahay niya. Doon pa.
-Bakit pinagdudahan mo ako? -Mahirap lang paniwalaan ang ideya.
Sige, ang hinahanap natin
ay bangkang-bahay.
-Mukhang bangkang-bahay iyon. -Tingin mo, naroon siya?
-Hindi ko alam. -Para malaman natin.
Neville! Uy!
-Tumigil ka! -Pare, ano?
Anong ano? Baka akala niya may papatay sa kaniya.
Malamang armado siya.
Okay. Mapanganib nga ito.
Oo, pero wala tayong opsyon.
Siya ang may alam kung nasaan si tatay.
JJ, huwag kang maingay.
Mainit ang kalan. Nandito pa siya.
-Baka umalis nang marinig tayo… -Mapanlinlang!
Sir! Makinig! Gusto lang naming makipag-usap.
John B! Ang tali!
-Hindi! -Bitawan mo siya!
-Kilala namin si Mr. Sowell. -Saan mo nalaman iyan?
Bitawan mo siya!
-Makinig, magkaibigan tayo. -Uy!
Nasa Orinoco ka noong nakaraang taon! Kasama ang limang iba pa. Tama?
-Paano mo nalaman iyan? -Bitawan mo ako.
Bitawan mo siya!
Nasa parehong grupo tayo, pare, okay?
Ayaw ka naming saktan, okay?
Ibaba mo iyan.
Diyos ko. Kasama lang namin si Sowell kahapon.
Siya…
Di siya nakaligtas.
Patay na siya?
-Oo. -Oo.
Patawad.
Ayos ka lang?
Ako na lang ang natira.
Oo.
Kaya kailangan namin silang unahan.
Kung nahanap ka namin, magagawa rin nila.
May mga katanungan lang ako.
Sa Solana, galing ka roon. Oo?
Lugar iyon ng kasamaan.
Okay.
Ang piraso ng batong ito.
Nahanap namin ni tatay ang nasa gitna nito.
-Ang gnomon. -Gnomon.
-Ano ang gnomon? -Ang gnomon. Kaya ko ito.
Makinig ka.
May masasamang taong kumuha sa tatay ko at dinala siya rito,
at papatayin siya.
Kaya kailangan kita para mahanap ito.
Hindi.
Hindi?
Sapat na ang ginawa ng sumpa.
Hindi. Di ito sumpa. Alam kong delikado, pero kailangan ko ang tulong mo.
-Uy. -Ano? Ano iyon?
Basta tumahimik ka! Tumahimik.
Neville, ilang bangka ang naglalayag dito?
Wala.
Neville! Neville Persaud!
Diyos ko!
Kunin ang angkla!
Sige na!
Sige na.
Neville?
Alam kong nandito ka.
Tapusin na natin ito.
Halika na ngayon. Hindi ka makakapagtago habang buhay.
Lintik.
Uy. Sandali.
Hindi na ngayon, kaibigan.
Yumuko.
JJ, ang itak!
Putulin mo ang linya!
Hindi pa ito tapos!
Raj!
-Bilis! -Bilis!
-Bilisan mo. -Oo, binibilisan ko!
Sumusunod ba sila?
Hindi, ayos na tayo.
-May utang ka sa aking angkla. -Walang anuman.
At alam mong magaling din siya?
Makikipagkita tayo sa maraming tao ngayon.
Kaya ito ang gagawin natin.
Paunti-unti nating ibebenta.
Isang piraso sa bawat pagkakataon.
Kaunti rito.
Kaunti roon.
Nang hindi napapansin.
Tunay.
Medyo magaan.
At kung magiliw kang susunod, Miss Sophia.
-Sa VIP section. -Talaga?
Oo, mga napakaespesyal na tao lamang ang puwede rito.
Para makita mo ang tanawin.
Uy, hindi iyan Jim Beam. Maliwanag?
Pappy Van Winkle iyan. Parang isang araw na suweldo, pare.
Kung wala kang inumin, umalis ka sa bahay ko.
Umalis ka rito.
Ganito ang buhay VIP, ha?
Oo.
Ayos.
-Gusto mong makita ang iba? -Oo, sige.
Magandang balita. Magandang balita iyan. Hayaan mong ipasyal kita.
Huwag kang aalis.
Uy, sandali lang. Magkita tayo sa taas.
Okay.
Uy, Country Club! Halika, pare!
Halika, ipagbunyi mo ako roon.
Hindi masamang plano. Gumana talaga ang kalokohang iyon, tama?
Ano bang sinabi ko?
Isa lang talaga ang paraan na nakikita ko para bumagsak ito.
Kumusta naman iyon?
Ang daddy mo, Rafe.
Oo, nauunawaan ko…
-Ang daddy ko? Ano iyon? -Pag-isipan mo ito.
Inamin ng daddy mo
ang pagpatay sa maraming tao, hindi ba?
Pero ang katawan lang na mayroon tayo, Rafe,
ay si Sheriff Pete.
At hindi siya pinatay ng daddy mo. Ginawa mo, Rafe.
Sige. Uy. Hindi natin ito pag-uusapan ngayon, okay?
Maayos tayo. Dapat iligtas mo ang daddy mo. Nirerespeto ko.
At siya ang umako ng kasalanan mo.
Pero isipin ito sa pananaw niya.
Dahil ang tanging bagay sa pagitan ng buhay niya noon
at ng buhay niya ngayon ay ikaw, Rafe.
Wala akong pakialam kung gaano katuwid, karelihiyoso, ang tingin mo sa daddy mo.
Darating din ang oras,
mapagtatanto niya na ikaw
o siya.
Ano sa tingin mo ang gagawin niya?
Kaya kung ako sa iyo,
kikilos ako para patahimikin siya bago siya magsalita.
Pero ako lang iyon.
Gawin mo ang gusto mo.
Alam mo, Mr. Heyward?
May recipe ako ng hipon na pipilahan ng mga tao sa labas.
-Gusto ko iyan. -Ako rin.
-Gusto ko iyan. -Uy, saan ang punta, killer man?
Sa paaralan. Sa araw ng Sabado. Nakakainis, pero wala akong opsyon.
Bakit ka papasok kapag may gintong pambawi sa scholarship mo.
Oo, wala pa sa akin, pero…
Uy,
salamat kagabi.
Nandito ako para sa iyo.
Ipagmalaki mo ang sarili mo, Pope. Isa kang Heyward. Narinig mo ako?
Gusto ko ng matataas na grado ngayon.
Nagagabayan natin siya ng tama. Di ba?
Mukhang nagagabayan nga natin siya ng tama, Cleo.
Okay, kung susunod lang kayo sa akin.
Mayroon tayong normal na tatsulok dito,
at bawat tatsulok
ay may tatlong median.
Ano ang median?
Ang median ay isang linya na mula sa isang vertex
papunta sa gitnang punto sa tapat ng vertex na iyon.
At dahil ang tatsulok ay may tatlong vertex,
pareho ang gagawin natin sa vertex na ito,
ang linya ng median, papunta sa gitnang punto sa tapat ng vertex na iyon.
At pinakahuli, nakuha natin ang huling vertex,
sa gitnang punto sa tapat ng vertex na iyon.
Ang magaling pa rito…
EL DORADO MERCHANT - ANG KRUS
ang lahat ng median ay nagtagpo sa sentro.
Ang galing, di ba?
At kung lalayo ka pa…
Nahahati ang bawat median…
Laging si Denmark Tanny. Ipaliwanag mo, Mr. Heyward.
Sinulat ba ni Denmark Tanny ang pinagmulan ng yaman niya?
Binili niya ang kalayaan gamit ang ginto.
Ngayong alam nating nasa Merchant siya, ligtas na isipin na ang yaman niya
at ang Merchant gold ay konektado, tama?
Iyon ay isang patas na palagay. Oo.
Naisip mo ba kung saan nanggaling ang mga ginto?
Gaya ng, anong minahan ang gumawa nito?
Alam mo, di ko ito naisip.
Ibig kong sabihin, binago ng ginto ang buhay niya,
at kasama niya sa barko ang pari na huling nakakita ng pinagmulan ng ginto.
Parang lumalabas
na ang talaarawan ay di ninakaw para sa makasaysayang dahilan?
May nakita ka bang anuman kay Denmark na maaaring nagmula sa Timog Amerika?
Wala.
Pero dahil sa iyong pamana, Mr. Heyward,
palagay ko ginalugad mo ang artsibo ng pamilya mo.
Oo, parang iyon ang una kong ginawa.
Salamat, Mr. Sunn. Masaya na makita ka.
-Ganoon din ako, Mr. Heyward. -Salamat. Oo.
KILDARE REALTY - ROSE CAMERON PAUPAHAN
Hello?
Wheezie?
Wheeze?
Sabi ko na nga ba. Sabi ko na.
Kailangan kitang makita, Sarah. Gusto ko lang sabihing patawad.
-Dahil ako ay… -Hindi, diyan ka lang!
Alam mo ba kung gaano ito katanga?
Kung may makakita sa iyo, makukulong ka!
Kung sumigaw ako at dumating ang pulis, makukulong ka!
Di mo magagawa iyon.
Subukan mo ako.
Nagawa ko na.
Ano?
Huwag kang mag-alala.
Tinawag ko sila sa ibang unit.
Kaya kong sumigaw.
Baka.
Kaya kung ano man ang ipinunta mo, bilisan mo at huwag mo akong inisin.
Galit na galit.
-Sobrang poot. -Dahil wala akong tirahan!
Wala akong pera!
Wala na akong pamilya!
Wala akong mapuntahan dahil sa iyo!
Alam ko.
At ginamit mong pain ang kapatid ko,
para papuntahin ako rito.
Alam ko.
Sarah, alam ko ang lahat ng ginawa ko, lahat ng nangyari.
Lahat ng ito.
Kasalanan ko ito. Alam ko.
Di ko alam kung paano makakabawi pero susubukan ko.
-Gagawin ko ang kaya ko. -Good luck.
Di ka maniniwala, pero sinusubukan kong mamuhay sa ibang paraan.
Gusto mong makabawi?
Ibalik mo ang ginto sa Pogues.
Mapag-uusapan natin iyan.
Gagawin natin.
-Nararapat sa kanila ang ilan dito. -Pag-usapan natin ito.
Nandito ako para sa iyo.
Ito ang para sa condo.
Ito ang pera para sa iyo. Nandito ang pera na kakailanganin mo.
Ilalapag ko…
Alam kong hindi mo ako mapapatawad.
Paano mo magagawa?
Gusto ko lang malaman mo na mahal kita.
At na patawad.
Pagpalain ka, anak.
Neville, dadalhin nila ang tatay ko roon,
at ikaw ang nakakaalam nito.
Neville, papatayin siya maliban kung tutulungan mo kami.
Ang ginto ang pakay nila.
Oo, ano pa ba ang pupuntahan nila roon?
Mamamatay rin naman sila.
Maliban kung makapasa sila, pero hindi kung di nila maisalin ang idolo.
Alam mo ang kuwento.
Hindi.
Natagpuan ng isang haring Guajiro ang El Dorado.
At nang malapit na siyang pumanaw
at salubungin ang mga ninuno sa kabila,
di niya basta ibinigay ang ginto sa mga anak niya.
Kapangyarihan niya ito.
Dapat mapunta ito sa pinaka-wais, at para matiyak na mangyayari ito,
itinakda niya ang pagsubok ng gnomon.
-Kaya may mga pagsubok ngayon. -Laging mayroon.
Ang sinumang makapasa rito ay makakakuha ng ginto.
Kung bumagsak ka, mamamatay ka.
Kung makapunta ka sa ginto nang hindi dumadaan sa pagsubok,
mamamatay ka.
Magaling. Nagsisinungaling siya, tama?
Dahil di nangyayari iyon, tama?
Sabihin mo iyan sa tauhan ng San Jose at ng Merchant.
Ayaw namin ng ginto, Neville.
Buweno.
Gusto ko lang iligtas si tatay.
Magmaneho ka.
Oo, sir.
Dapat pumunta ka sa daungan ng Tres Rocas.
Mula roon, hanapin ang daanan ng ferry
mula sa isang tagagabay sa ilog na si José.
Dadalhin ka niya sa Orinoco
sa El Tesoro.
Nandoon ito. Sa mga palumpong, makikita mo ang isang lugar.
Parang maghahanap ulit ng ginto.
Gawin mong dalisay ang iyong puso, ang iyong isip.
Nandoon ka para iligtas ang iyong ama.
Lahat ay papatayin ng ginto.
-Sige. -Ako na riyan.
Oo, sir.
Kumusta na iyan?
Nagagawa mo ba, John?
Oo.
Naisasalin ko paunti-unti.
Naisasaayos ko ang ilan sa mahihirap.
Naglalahad ito ng kuwento ng Haring Araw at kung paano siya naging pinuno,
ang talambuhay ng isang banal na pinuno.
Lumitaw siya, ipinalaganap ang liwanag, at iba pa.
Tungkol saan talaga ang kuwento, John. Magkuwento ka pa.
Buweno, iyon ang inaalam ko.
Ngayon, masasabi kong nagsisimula ito kapag ang hari ay ganap na sumibol
mula sa labas ng mundo.
Mula sa kasuluk-sulukan ng mundo.
Oo, may pag-asa, tama?
Para sa mabilis na pagsasalin, John.
Sang-ayon ako riyan.
Alam mo, pumunta ang pamilya ko rito bilang mga alipin.
Mula sa India.
Iyon ay noong 1913.
Kasabay nila ang huling ekspedisyon para hanapin ang El Dorado.
Kay Teddy Roosevelt?
Kasama ang pamilya mo sa ekspedisyon?
Teddy Roosevelt.
Nilinlang kami.
Pinahiya.
Inalipin.
Pero sa susunod na kabilugan ng buwan, sa solstisyo,
kapag ang sinag ng buwan ay sumikat sa Water Cat.
Ikaw, John, ay dapat nalutas mo na ang kahulugan ng gnomon,
at maipaghihiganti ang kasaysayan ng pamilya ko.
O itatali kita sa puno at iiwan para sa mga langgam.
Binibiro mo ba ako, Sarah? Ni wala nga iyong saysay.
Nandito si Ward? Sa isla na kinaroroonan natin?
Oo, nagbalik siya.
Kung makita ko siya, isusumbong ko siya, pangako.
Ewan ko kung paano mo ginawa.
Tuwing gusto kong magreklamo, iniisip ko lang ang dad mo.
-Masaya na nakakatulong. -Laging gumagana.
-Masayang makatulong. -Mahusay.
Pinapahalagahan ko.
Hindi mo sinabi na pupunta si Topper.
Pasensya na. Inimbitahan ni mommy ang buong isla.
Lintik.
Ayos lang iyan.
-Lintik. -Ilalayo ko siya.
Ito ang plano, kunin ang mga babae, hanapin sina Pope at Cleo,
pumunta kaagad sa Timog Amerika. Ayos?
Parang medyo malabo, John B. At wala rin akong pasaporte, pare.
Huwag mo akong inipin sa detalye.
-Pag-iisipan natin iyan. Uy, tumingin ka. -Oo.
Kukunin natin sina Sarah at Kie sa tagpuan. Babalik sa bangka at aalis.
Noong isang araw, nagkaroon kami ng pagtatalo ni Mike.
Kung pupunta ako roon ngayon at makita ako ni Mike,
babantayan niya si Kiara.
-Sira ang misyon. Di tayo makakaalis. -Uy.
Basta huwag kang magpapakita.
-Tama ka. Dito lang ako. -Hindi.
-Hindi ganoon. -Nakaalalay ako sa iyo.
-Oo. Magaling. -Magbabantay ako.
-Bilisan mo, okay? -Oo, salamat.
Ay, hindi maganda. Buweno, pupunta muna ako rito.
-Pakiusap, huwag. -Hindi ako lalayo. Basta sumenyas ka.
-Hi. -Uy, kumusta?
-Mabuti. Ikaw? -Mabuti.
Ayaw kong ibunyag ang lihim mo o ano man, kaya hindi na ako magpapahalata.
Alam kong di tayo nakapubliko o ano man.
Alam mo iyon?
Uy, Kie! Kumusta ka?
Uy. Hindi man lang kita nakita, pare.
Ginawa mo ba ang mga dekorasyon?
-Ang ganda. -Oo.
Sa Party City.
Ito ay magandang pagpili.
Ayos. Buweno…
-Cheers. -Cheers.
-Magkita tayo. -Sa susunod ulit.
-Basta dahan-dahan lang diyan. -Oo.
-Hinay-hinay lang. -Paalam, Kie.
Mabuti at pinaikli niya.
Sandali. Pakiusap, paumanhin.
Salamat.
May kaunti lang akong gustong sabihin,
at hindi ako mahilig magtalumpati,
pero salamat sa pagpunta niyo
at salamat sa suporta niyo pagkatapos ng mga mahihirap na buwan.
Gusto kong magpasalamat sa anak namin dahil nandito siya.
Uy, mahal ka namin.
Mahal din kita.
Pero higit sa lahat…
Halika rito.
Salamat, Anna,
sa 15 taon.
Sa paggawa mo sa restaurant na simbolo ng buhay natin.
-Mahal kita. -Mahal kita.
Mahal ko kayo, Mike at Anna!
Ang Figure Eight, ang Cut.
Magkakasama ang lahat.
-Tama! -Bilang isang isla.
Kaya, salamat sa pagtanggap sa amin.
-Cheers. -Salamat sa pagpunta niyo.
Cheers.
Halika rito.
Ang cute noon.
-Talaga? Magaling kami. -Alam mong mahal ka namin.
Sa susunod na taon.
Sarah.
-Hi. -Hi.
Matagal tayong di nagkita.
-Hi. -Uy, halika rito. Sumunod ka sa akin.
-Halika. -Ano'ng ginagawa mo rito?
Marami akong dapat sabihin sa iyo.
Sarah, patawarin mo ako.
Kung paano kita kausapin noon, sa paglilihim ko sa El Dorado,
dahil wala ako noong kailangan mo ako.
Ayos lang. Baka ayaw ng tatay mo na magsalita ka ng kahit na ano.
Hindi. Uy.
Nagkamali ako.
Na-miss kita, Val.
Na-miss din kita, Vlad.
Dapat umalis na tayo rito. Umalis na tayo. Halika.
Hindi. Sandali.
Sarah, ano'ng nangyayari?
Okay, bago tayo pumunta sa kahit saan, bago tayo gumawa ng kahit ano,
may dapat akong sabihin sa iyo.
Okay. Kausapin mo ako.
Nagkasala ako.
At hindi ko ito pinlano, at tiyak na hindi isang bagay na uulitin ko.
At…
Ano'ng nangyayari, Sarah?
Sumama ako kay Topper.
Isang pagkakamali iyon.
At gusto kitang makasama, ayaw kong magtago ng kahit ano.
-Pakiusap, huwag. -Sarah.
-Pakiusap, magsalita ka. -Sarah, dinukot ni Singh si tatay.
At dadalhin siya sa Timog Amerika para patayin.
Paano mo ito nagawa?
Patawad.
Ano?
Pinagtiwalaan kita.
Hanggang kamatayan?
Pakiusap.
-John B. -Tapos na tayo.
Okay?
JJ.
Nakita ko si John B. Naisip ko na baka malapit ka lang.
Naisip ko na lang na huwag nang lumapit.
Ayaw kong sirain ang party, alam mo na iyon.
Iniisip namin kung saan kayo galing. Ayos ka lang?
Hindi. Para paikliin ang kuwento,
naghahanda kami ng misyon ng paghanap at pagligtas ngayon
dahil nahuli si Big John.
-Anong "nahuli"? -Talagang nahuli.
Kinuha, binihag, dinukot, parang ganyan.
Sa Timog Amerika ni Singh.
Kaya kailangan nating pumunta roon agad.
Timog Amerika? Ngayon?
Oo, alam kong alanganin, pero gumagawa kami ng plano.
Pumunta ka rito pagkatapos nakawan si dad na parang,
"Maayos tayo. Tara sa Timog Amerika."
Kaya ibig sabihin noon ay hindi? Iiwanan mo na lang kami?
JJ, gusto kitang makausap mula nang makaalis tayo sa isla.
Dapat tayong mag-usap.
Ito lang ang naiisip ko. Hindi ko kayang gawin ang kahit ano sa mga iyan ngayon.
Okay, kaya sinasabi mo na ayaw mong maging parte ng plano,
ngayon na nakatakdang patayin si Big John.
-Okay. Ayaw mo. -Di ko kaya.
Sige. Iyon lang ang kailangan ko.
Ano lang kasi… Sa totoo, isang huling bagay.
Kapag nakita mo si Mike, sabihin mo
na hindi ako nagsisisi sa kinuha ko.
Okay? Ipaalam mong kailangan ko ito.
Pasalamatan mo ako sa kaniya. Ikalulugod ko iyon. Salamat.
Ano ang problema sa iyo?
Kumikilos ka talaga na parang walang pakialam?
Seryoso. Kumikilos ka na parang wala akong pakialam.
Mahal kita, pare.
Ano?
Kie, ibig kong sabihin, salamat. Okay, magaling, hindi, tingnan mo.
Hindi ito gagana, okay?
Tutulong ako sa pagligtas kay Big John.
Magkita na lang tayo kapag nakabalik ako.
Oo, siguro.
Kung makabalik ako.
Magkita tayo mamaya.
Uy, ano'ng ginagawa mo?
-Wala. -Bakit inubos mo iyan?
-Inumin ko ito. -Umiiyak ka ba?
Uy, ano'ng nangyayari?
-Wala. -Kausapin mo ako.
Ano'ng nangyari?
Nagloko siya. Iyon ang nangyari.
Pagkatapos ng pinagdaanan ko, sumasama siya kay Topper?
-Anong klase iyon? -Pare, hinahanap kita kung saan-saan.
Lumilipas ang oras. Tara na. Di natin sila kailangan.
Uy, umalis na tayo rito.
John B, ano'ng ginagawa mo? Huwag mo nang tangkain iyan, pare.
John B, sumakay ka na.
Ay lintik.
-Hindi, huwag dito, pare. -Hindi.
-John B! -Tumabi ka.
-'Wag. -Masaya ka sa sarili mo?
-Tumigil ka! -Kumalma ka, pare.
-Di ko sisirain ang party. -Inaalala mo ito?
-Umalis ka na. -Masaya ka na?
Sa unang pagkakataon sa buhay mo,
pakiusap, puwede bang umalis at lumayo ka na lang?
Pakiusap.
Tingnan mo ako.
Pakiusap, huwag.
-Uy, walang samaan ng loob, pare. -Topper.
Ayos ba tayo?
Hindi. John B, hindi!
-Gusto mo iyan, Top? -Diyos ko.
Tumigil ka, John B!
-Tumigil ka. Ano ba? Hindi! -Handa ka rito?
Uy, tumigil ka! Ano'ng ginagawa mo?
John B! Mr. Carrera!
-John B! -Uy! Umalis ka rito!
Ilabas niyo siya.
-Umalis ka na. -Gusto mo iyan, Mike?
-Layuan mo siya. -Iyon nga ang sinasabi ko!
-Umalis kayong dalawa rito! -Masaya ka na, Sarah?
-Topper? -Tatawag ba ako ng doktor?
-Di siya lumalaban. -Tumawag ng medic sa 911.
-Pakiusap, tulong! -'Wag mong igalaw ang ulo mo.
Dito ka lang.
Humingi ka ng tulong.
Ba't ginagawa ng tao ang ginagawa nila?
Manloloko siya. Iyon siya. Dapat alam ko na.
Alam mo ba ang ginawa mo?
Sa palagay ko, hindi talaga ako mas interesado sa "bakit".
Ito ay isa pang tanong.
Hanggang saan ang tatahakin mong maling landas…
bago maging huli para makapunta sa tama?
Oo, lahat ito ay kasaysayan ng pamilya namin. Itinago nila sa akin.
Pati si tatay.
Ito ang mee-maw ko.
Siya ang nakakaalam na mga Tanny kami.
Malambing siya. Naalala ko ang lola ko.
Siya ang nagpapakalma sa amin.
Sige, maghanap pa tayo.
May nakita ka?
Ito ba si Tanny, ang may-ari sa tinirhan ni Sarah?
Oo, siya nga. Alam mo ang kuwento.
Ang puganteng alipin na naging may-ari ng lupa.
May tatlo siyang anak na lalaki.
May anak ba siyang babae?
Patingin ako niyan.
Simbolo ng trigo.
"Clarice Tanny."
Oo, ito ang anak na babae. Pinalaki siya sa plantasyon ng Limbrey.
Sandali, may family tree kami rito.
Hindi ko alam kung saan maghahanap.
Sandali lang.
Bingo.
Ito siya.
Clarice Tanny.
Baka ipinadala niya ito sa kaniya. Pero tingnan mo, di pa nabubuksan.
Bubuksan ko ba?
May makakapigil ba sa atin?
Buksan mo.
"Mahal kong Clarice,
Patawad sa pagsulat nito na malamang ay matatanggap mo
pagkatapos ng pagkamatay ko."
Galing ito kay Denmark. "Humihingi rin ako ng patawad.
Hindi kita nakilala, at ako ang tatay mo."
Di pinakita si Clarice sa kaniya.
Tinutukoy niya ang mga kapatid ni Clarice, ang pamana ng pamilya,
at ang Merchant.
"Nagdedeliryo ang pari, pero sa malinaw na oras,
binanggit niya ang idolo at ang lungsod ng ginto."
"Naniniwala akong ito ay
dulot ng lagnat niya, pero…"
Diyos ko.
Tagapagsalin ng Subtitle: Cristine Gumaro Abalos