Czemu ludzie robią to, co robią?
Nie sądziłam, że to takie skomplikowane.
Robisz, co wydaje ci się w danej chwili słuszne.
Gdy poznałam Toppera,
uważałam go za ideał.
Kulturalny,
uroczy,
z dobrego domu.
Totalne przeciwieństwo Johna B.
Ale serce nie sługa.
Po wszystkim, co się wydarzyło,
nie jest to takie proste.
- No dobra, umieram z głodu. - Ja też.
Czas zdławić twój głód.
- Kto tak mówi? - Już nigdy tego nie powiem.
Przepraszam.
Świetnie się wczoraj bawiłam.
Miło było mieć choć jeden dzień
bez tego całego…
- Uciekania przed policją? - Tak.
- I kradnięcia auta twojego taty. - Był z jego powodu przeszczęśliwy.
Dziękuję.
Miałam trudny okres.
Miło spędziłem z tobą czas.
Dużo o tobie myślałem, Sarah.
Na pewno o tym wiesz.
Nie wyobrażam sobie, ile przeszłaś
przez sytuację z twoim tatą, rodziną
i innymi w twoim życiu.
Rozumiem, jeśli potrzebujesz chwili wytchnienia.
Niech to.
W porządku?
- Co jest? - To Kiara.
To źle?
Zauważyła nas.
Proszę. Miłego dnia.
Kie!
Zaczekaj.
- Jadłam tylko śniadanie z Topperem. - Nie moja sprawa.
Jeśli chcesz, dołącz do nas.
Śniadanie?
Tak.
Cześć, Kie!
Cześć, Top.
Nie miałam dokąd pójść.
U Pope’a jest Cleo, nie znalazłam JJ-a i pokłóciłam się z Johnem B.
Płynął do Mase ze znajomymi i mnie zabrał.
A ty zabrałaś go w sobotę do restauracji?
Jak leci? Co za spotkanie.
Pójdę już.
- Nie chcę się narzucać. - Świetnie.
- Pomagam rodzicom z wieczorną imprezą. - Też już pójdę.
Właśnie podali nasze jedzenie.
- Wiem. - Jak zdławisz głód?
- Topper… - Idę.
Pójdę z Kie.
Ale dziękuję.
Zadzwonię.
Spoko.
Na razie, Sarah.
Co ty wyprawiasz?
Nie wiem.
- Opowiedz o tym jeszcze raz. - To tam go zabierają.
Tam pierwotnie stał bożek.
Wiesz, że wskazałeś po prostu Amerykę Południową?
Tak.
- Więc jest gdzieś na tym kontynencie? - Dlatego jedziemy do profesora.
Był w tym miejscu.
Dobrze, że mamy mapę.
Zaraz, jedziemy do domu, w którym leży trup?
Jeśli zjawią się gliny, wiesz, za kogo nas wezmą?
Wiem.
Tylko się upewniam.
Tylko się streszczajmy. Wchodzimy i wychodzimy.
Nie ma zwłok.
Sowell leżał tutaj.
- A Sowell to… - Profesor.
Wiem, co się stało. Już tu byli.
Wysłali sprzątaczy i wyczyścili cały pokój.
- Pewnie nic tu nie ma. - Może coś znajdziemy.
- Więc czego szukamy? - Czegokolwiek związanego z wykopaliskami.
- Dzięki, to zawęża pole poszukiwań. - Staram się.
No dobra. Cholerne cokolwiek.
Poważnie?
Nie zostawiaj odcisków palców!
To miejsce zbrodni.
Poszukam w kuchni.
- Nikt nie sprawdza lodówek. - Śmiało.
Byliśmy tutaj.
Tata, Sowell, bożek.
Tommy.
Temalacatl zadaje pytanie.
Bożek.
Gnomon…
Co z gnomonem, Tommy?
Kalinago.
Temalacatl.
JJ?
JJ!
Masz przerwę na przekąskę? Co jest?
Czuję się osądzany. Jest tu cały ptak. Zmarnuje się.
Nie pozwolę na to. To nie tak, że go kradnę.
Nikt inny go nie zje. Wykorzystam jego substancje odżywcze.
Uzupełnię zapasy.
- Nie jadłem od paru dni. - JJ.
- Masz coś? - Tak.
Wycinek o ekspedycji.
- Jeden z nich to Sowell? - Ten tutaj.
No dobra.
- O cholera. - Co?
Neville.
Co?
To ostatnie słowo Sowella przed śmiercią.
- Neville czyli… - Tutaj.
Neville Persaud,
przewodnik wyprawy.
Sowell mówił o pięciu uczestnikach.
Troje nie żyje.
Zostaje dwóch.
Sowell.
Neville.
- Tak. - Czyli ostatni żyje.
- Sowell chciał, żebym go ostrzegł. - Musimy znaleźć Neville’a.
Cześć.
Tata?
Co tu robisz?
Sprawa cię przerosła, więc wróciłem, żeby ci pomóc.
Chcesz pomóc? Wyjedź stąd.
- Nie możesz tu być. - Wiem, że ukradłeś krzyż, Rafe.
Daj spokój.
Miałeś dość życia w moim cieniu.
Czułeś, że przesadziłem.
Oddając coś mojego? Czemu miałbym tak myśleć?
Miałeś rację. Powinienem to z tobą omówić.
- Zasługujesz na to. - Powinieneś.
Masz rację.
Popełniłem błąd, ale stało się.
Musimy działać mądrze.
- Jasne. - Krzyż jest wyjątkowy.
Dobiłem już targu.
Jak to? Nie miałeś tyle czasu.
Dziś sprzedaję część krzyża.
- Jak to część? - Przetopiłem go.
- Żartujesz. Nie zrobiłeś tego. - Zrobiłem.
- Pokażę ci. - Nie, Rafe.
- Słuchaj, to tylko… - Nie.
Jego niewielka cząstka.
Stopiłeś go?
Tak, stopiłem krzyż z Santo Domingo.
- Jak mogłeś, Rafe? - Próbuję na nim zarobić.
Ale dlaczego?
No jak to? W częściach go nie namierzą.
W częściach? Jest bezcenny! Jedyny w swoim rodzaju!
- W czym problem? - Boże.
Nie rozumiem. Oświeć mnie.
Nawet jeśli krzyż cię nie obchodzi, stracił całą wartość!
Poza tym to relikwia! Nie można stopić krzyża!
Przestań!
Teraz ja mówię!
Tu nie chodzi o ciebie!
Byłem zakładnikiem Singha. Nie wiedziałem, czy przeżyję.
Myślałem, że jeśli się wydostanę, nie zadowolę się jałmużną od ciebie.
Miałem zamiar wziąć, co moje.
Co mi się należy.
Rozumiesz?
- Tak. - Kumasz?
- Tak. - Świetnie.
W porządku, Rafe.
- Już tego nie cofniemy. - No nie.
Musimy iść do przodu. Załatw to, po co cię tu przysłałem.
Wrócimy na Gwadelupę i zaczniemy od nowa.
Czeka nas nowe życie.
Też chcę zacząć od nowa, ale nie na Gwadelupie.
- Co? - Czemu miałbym to robić tam?
Bo nie możemy tu zostać, synu.
Nie.
Ty nie możesz. Ja tak.
Mam tu swoją ekipę i dom.
Chodzi mi o to, tato, że już cię nie potrzebuję.
Poradzę sobie.
Posłuchaj, Rafe.
Co zrobisz? Uderzysz mnie?
- Rafe… - Swoją laską?
Sprzedam moje złoto.
Podkreślam – moje.
I zrobię, co będę chciał, a ty nic na to nie poradzisz.
Jedź do domu, tato.
Powiedz prawdę, Sarah.
Co się wydarzyło między tobą a Topperem?
Boże.
Bardzo się wstydzę.
Przyłapał mnie, jak podpijałam piwo w Tiki Barze.
- Co ty gadasz. - Serio.
Piłam prosto z kija.
- Nie oceniam. - Nie winiłabym cię.
Zjawiła się grupa dzieciaków ze szkoły w Kildare. Płynęli do Mase.
No i…
Pocałowałam go.
Nienawidzisz mnie?
To złe słowo.
Między tobą i Johnem B koniec?
Nie. Chociaż nie wiem. Nie chcę tego.
Od powrotu na wyspę wszystko jest takie dziwne.
Miło było poczuć znowu normalność.
A ja…
jestem w rozsypce.
Czuję to.
Wszyscy tak mamy.
Ty, ja,
JJ.
Ukradł pieniądze mojemu tacie i jestem na niego wkurzona.
Udaje, że go to nie rusza.
Nie odzywa się.
- Wolałabym się pokłócić. - Wiem.
Wheezie?
- Co? - Pisałam do niej, gdy przypłynęliśmy.
Sarah, nie bądź zła, ale uciekłam. Jestem w Outer Banks. Musimy się spotkać.
Będę w mieszkaniu na Greensboro Street.
Tylko proszę, nikomu nie mów.
Wyjaśnijmy to sobie.
Skoro jest tu ktoś o tym samym nazwisku, co Neville,
to mogą być krewnymi?
- To twój mistrzowski plan? - Tak.
Ile znasz osób o nazwisku Persaud?
Poznałem tu faceta,
gdy minionego lata działałem z kuzynem w branży grillowej.
Nazywał się Persaud.
A może Percett?
Nie, nie. Serio?
- Chodzi o życie mojego taty. - Już wiem. Pan Persaud.
Zaufaj mi.
Pan P., zgadza się?
- Cześć! - A nie mówiłem?
Jak leci?
Szukamy Neville’a.
- Jest tu jeszcze? - Nie, jest gdzieś tam.
- Przy Doe Creek. - Doe Creek?
Na swojej łodzi mieszkalnej. Daleko.
- Czemu zawsze we mnie wątpisz? - To był naciągany pomysł.
Dobra, czyli szukamy…
łodzi mieszkalnej.
- To chyba ta. - Myślisz, że tam jest?
- Nie wiem. - Przekonajmy się.
Neville!
- Przestań! - No co?
A jak myślisz? Myśli, że ktoś chce go zabić.
Pewnie ma broń.
- Dobra. To śmiertelna pułapka. - Niestety nie mamy wyboru.
Tylko on wie, gdzie jest mój tata.
Tylko cicho, JJ.
Piec jest ciepły. Nadal tu jest.
- Mógł zwiać, gdy usłyszał… - Podstępne diabły!
- Panie Neville, chcemy tylko porozmawiać! - John B! Przewróć go!
- Nie! - Puść go!
- Znamy Sowella! - Kto wam podał to nazwisko?
Odpuść, stary.
Jesteśmy przyjaciółmi. Był pan w Orinoko! Z pięcioma osobami!
- Skąd wiesz? - Proszę mnie puścić.
Zostaw!
No już!
Gramy w jednej drużynie, brachu.
Nie chcemy cię skrzywdzić.
Odłóż to.
- Jezu… - Byliśmy wczoraj o Sowella.
Nie przeżył.
Nie żyje?
Zgadza się.
Przykro mi.
W porządku?
Zostałem tylko ja.
Tak.
Musieliśmy dotrzeć do ciebie pierwsi.
Skoro cię znaleźliśmy, oni też mogą to zrobić.
Mam tylko kilka pytań.
Byłeś w Solanie, zgadza się?
To złe miejsce.
Ten kamień…
Ja i tata znaleźliśmy to, co stoi w środku.
- Gnomon. - Tak.
- Co to takiego? - Zostaw to mnie.
Posłuchaj.
Źli ludzie zabrali tam mojego ojca
i zamierzają go zabić.
Musisz mi pomóc znaleźć to miejsce.
Nie.
Nie?
Klątwa dość już zrobiła.
To nie klątwa.
To niebezpieczne, ale musisz mi pomóc.
- Słuchaj. - Co jest?
Zamknij się!
Neville, po rzece pływa dużo łodzi?
Prawie wcale.
Neville Persaud!
Jezu!
Podnieść kotwicę!
Ruchy!
Neville?
Wiem, że tu jesteś.
Miejmy to z głowy.
Daj spokój. Nie możesz się wiecznie ukrywać.
Niech to.
Zaczekaj.
Nie tym razem, przyjacielu.
Na ziemię.
JJ, maczeta!
Przetnij linę!
To nie koniec!
Raj!
- Szybko! - Uciekajmy.
- Musisz płynąć. - Płynę.
Gonią nas?
Nie.
Wisicie mi kotwicę.
Nie ma za co.
Koleś jest pewny?
Mamy dziś sporo spotkań.
Zrobimy tak.
Sprzedamy go na raty.
Bryłka po bryłce.
Trochę opylimy tutaj,
trochę tam.
Bez zwracania uwagi.
Prawdziwe.
Trochę mało.
Proszę za mną, panno Sophio.
- Sektor dla VIP-ów. - Tak?
Mają tu wstęp tylko wyjątkowi ludzie.
Widać wodę.
To nie jakieś gówno typu Jim Beam!
To stary dobry Van Winkle. Kosztuje twoją dniówkę.
Kto nie pije, niech wypieprza z mojego domu!
Tak żyją VIP-y?
Tak.
Fajnie.
- Chcesz zobaczyć więcej? - Pewnie.
To świetnie. Oprowadzę cię.
Tylko nie biegajcie.
- Widzimy się na górze za pięć minut. - Dobrze.
Pan Dziedzic! Chodź no tu!
Opijmy to.
Niezły miałeś plan. Naprawdę się udało.
A co mówiłem?
Tylko jedno może wszystko zepsuć.
To znaczy?
Twój staruszek.
- Bo widzisz… - Co masz na myśli?
Pomyśl.
Twój tata przyznał się
do zabicia wielu ludzi.
Ale jedyne zwłoki, jakie są,
to pani szeryf.
A to ty ją sprzątnąłeś, Rafe, nie twój tatko.
- Nie chcę o tym teraz gadać. - Spoko.
Musiałeś ratować ojca. Szanuję to.
A on wziął na siebie winę.
Ale pomyśl o tym.
Tylko ty stoisz mu na drodze do życia, jakie wcześniej prowadził.
Możesz myśleć, że jest religijny i zadufany w sobie.
Wcześniej czy później zrozumie, że musi wybrać między sobą a tobą.
Jak myślisz, co zrobi?
Na twoim miejscu
usunąłbym go z planszy, zanim rozpruje się przed psami.
Ale to moje zdanie.
Ty rób, jak uważasz.
Wie pan co?
Mam przepis na krewetki, który ściągnie tu tłumy.
- Podoba mi się to. - Mnie też.
Dokąd idziesz, kilerze?
Do szkoły, chociaż jest sobota. Słabo, ale nie mam wyjścia.
Po co ci szkoła, gdy zamiast stypendium masz złoto z Eldorado?
Na razie go nie mam, ale…
- Dzięki za wczorajszy wieczór. - Wiesz, że możesz na mnie liczyć.
Głowa do góry, Pope. Jesteś Heywardem.
Słyszysz?
I masz mieć same szóstki w tym semestrze.
Dobrze go wychowaliśmy, prawda?
Myślę, że my też dobrze to robimy, Cleo.
Dobrze, no to posłuchajcie.
Mamy tu zwykły trójkąt.
Jak każdy,
ma trzy środkowe.
Co to środkowa?
Odcinek łączący jeden wierzchołek
ze środkiem przeciwległego boku.
A ponieważ trójkąt ma trzy wierzchołki,
zrobimy to samo dla tego tutaj.
Poprowadzimy odcinek do środka przeciwległego boku.
Na koniec to samo robimy z ostatnim wierzchołkiem.
Co fajne,
ELDORADO – ROYAL MERCHANT – KRZYŻ
środkowe przecinają się w jednym punkcie.
Nieźle, co?
Jeśli chcecie pójść dalej,
środkowe są podzielone…
Zawsze Denmark Tanny.
Proszę to rozwinąć.
Czy napisał kiedykolwiek o pochodzeniu swojego majątku?
Denmark zapłacił za wolność sztabką złota.
Wiemy, że był na Royal Merchant,
możemy więc założyć, że złoto ze statku łączy się z jego fortuną.
Wszystko na to wskazuje.
Zastanawiał się pan kiedyś, skąd pochodziło to całe złoto?
Z której kopalni wyszło?
Nie myślałem o tym.
To złoto odmieniło jego życie.
Tanny był też na statku z księdzem, który ostatni widział początek tego złota.
Zaczynam rozumieć, że dziennika nie skradziono z powodów historycznych.
Trafił pan na coś z nim związanego, co pochodziło z Ameryki Południowej?
Nie.
Ale zważywszy na twoje dziedzictwo,
zapewne przeszukałeś rodzinne archiwa.
Od tego zacząłem.
Dziękuję. Dobrze znów pana widzieć.
- Wzajemnie, panie Heyward. - Dziękuję.
NIERUCHOMOŚCI KILDARE DO WYNAJĘCIA
Halo?
Wheezie?
Wheeze?
Cholera, wiedziałam.
Musiałem cię zobaczyć, Sarah.
Musiałem cię przeprosić, bo…
Nie zbliżaj się!
Wiesz, jaką głupotę robisz?
Ktoś cię zobaczy i pójdziesz siedzieć!
Wystarczy, że krzyknę, a zjawią się gliny.
Nie zrobisz tego.
Przekonasz się.
Już to zrobiłam.
Co?
Spokojnie.
Wezwałam ich do sąsiadów.
Mogłabym krzyknąć.
Może to zrobię.
Więc radzę ci się spieszyć i mnie nie wkurzać.
Tyle w tobie złości.
- Tyle nienawiści. - Jestem bezdomna!
Nie mam pieniędzy!
Nie mam już rodziny!
Przez ciebie nie mam dokąd pójść!
Wiem.
Użyłeś mojej siostry jako przynęty,
żeby mnie tu ściągnąć.
Wiem.
Wiem, co zrobiłem i co się wydarzyło, Sarah.
Wiem o wszystkim.
To moja wina.
Nie wiem, czy ci to kiedyś wynagrodzę, ale spróbuję.
- Zrobię, co będę mógł. - Powodzenia.
Wiem, że mi nie wierzysz, ale staram się żyć inaczej.
Chcesz to naprawić?
Oddaj Płotkom złoto.
Możemy o tym pomówić.
Możemy.
- Zasługują na część złota. - To pogadajmy.
Teraz jestem tu dla ciebie.
To klucz do mieszkania.
I trochę pieniędzy. Masz tu tyle, ile będziesz potrzebować.
Położę tutaj.
Wiem, że mi nie wybaczysz.
Bo niby jak?
Wiedz, że cię kocham.
I że mi przykro.
Niech cię Bóg błogosławi.
Neville, zabierają tam mojego ojca.
Tylko ty wiesz, jak go odnaleźć. Jeśli nam nie pomożesz, zabiją go.
Chodzi im o złoto.
A niby o co innego?
Więc i tak umrą.
Chyba że przejdą test, co bez tłumaczenia bożka jest niemożliwe.
Znacie historię.
Nie.
Eldorado założył król Guajiro.
Gdy opuścił ten ziemski padół i udał się na spotkanie z moimi przodkami,
nie chciał oddać złota synom.
Było źródłem jego władzy.
Musiało trafić do najmądrzejszego. Aby tak się stało,
stworzył test gnomonu.
- Czyli jest jakiś test. - Zawsze jest.
Ten, kto go zda, zyska dostęp do złota.
Jeśli oblejesz, umrzesz.
Jeśli zdobędziesz jakoś złoto, pomijając testu, czeka cię ten sam los.
Świetnie. Kłamie, prawda?
To przecież niemożliwe.
Powiedz to załogom San Jose i Royal Merchant.
Nie chcemy złota, Neville.
No cóż…
Chcę tylko uratować tatę.
Przejmij ster.
Tak jest.
Musisz się udać do portu w Tres Rocas.
Tam znajdź prom u przewodnika rzecznego imieniem José.
Zabierze cię w górę Orinoko
do El Tesoro.
To tam. Ruiny znajdziesz w buszu.
Wracamy do poszukiwania złota?
Musicie mieć czyste serca i umysły.
Jedziecie ratować twojego ojca.
To złoto wszystkich zabija.
- Dobrze. - Odsuń się.
Tak jest.
MORZE KARAIBSKIE
Jak idzie?
Dajesz radę, John?
Tak.
Są postępy.
Rozszyfrowałem fragment z tyłu.
Opowiada historię Króla Słońca i tego, jak doszedł do władzy.
To hagiografia boskiego przywódcy.
Wyłonił się, dzieląc się swoim światłem.
Powiedz mi więcej o tej historii, John.
Pracuję nad tym.
Na razie mogę powiedzieć, że zaczyna się, gdy król w pełni wyrośnie z ziemi.
Tak, z jej lędźwi.
Obiecujące, prawda?
Za szybkie tłumaczenie.
Wypiję za to.
Moja rodzina przyjechała tu jako słudzy kontraktowi.
Aż z Indii.
To było w 1913 roku.
Przybyli z ostatnią oficjalną ekspedycją poszukującą Eldorado.
Teddy’ego Roosevelta? Twoja rodzina była w ostatniej wyprawie?
Tak.
Oszukano nas.
Upokorzono.
Zniewolono.
Ale w następną pełnię, w przesilenie,
gdy światło księżyca zaświeci na Wodnego Kota,
ty poznasz znaczenie gnomonu,
a historia mego rodu zostanie pomszczona.
Albo przywiążę cię do bananowca i zostawię mrówkom.
SZCZĘŚLIWEGO 15-LECIA!
Żartujesz, Sarah? To nie ma sensu.
Ward jest na wyspie? Tej samej co my?
Wrócił.
Jeśli go zobaczę, doniosę na niego.
Nie wiem, jak to robisz.
Gdy tylko chcę narzekać na mojego ojca, myślę o twoim.
- Do usług. - Zawsze działa.
- Miło, że pomogłam. - Super.
- Nie mówiłaś, że będzie Topper. - Przepraszam. Mama sprosiła całą wyspę.
Cholera.
To nic takiego. Unikaj go.
Zgarniamy dziewczyny, płyniemy poszukać Pope’a i Cleo
i ruszamy do Ameryki Południowej. Dobry plan?
Trochę mało precyzyjny. Poza tym nie mam paszportu.
Nie zanudzaj mnie szczegółami. Później coś wymyślimy. Spójrz na mnie.
Zgarniemy Sarah i Kie i zabierzemy je stąd.
Ostatnio miałem spinę z Mikiem.
Jeśli mnie tam zobaczy,
nie spuści Kiary z oczu.
Nigdzie nie popłyniemy.
Nie daj się zauważyć.
- Racja, zostanę tutaj. - Nie.
- Nie o to chodzi. - Popilnuję tyłów.
- Ekstra. - Nie wyłączę silnika,
- ale streszczaj się. - Dzięki.
No świetnie. Zaczekam tam.
- Nie idź. - Będę niedaleko. Wystarczy słowo.
- Cześć. - Jak leci?
- Dobrze, a u ciebie? - Też.
Nie chcę spalić twojej przykrywki,
więc będę dyskretny.
Nie jesteśmy oficjalnie razem.
Rozumiesz?
Co u ciebie, Kie?
Cześć. Nie zauważyłam cię.
Przygotowywałaś dekoracje?
Piękne.
- To gotowce ze sklepu. - Mają duży wybór.
Fajnie.
- Zdrowie. - Na zdrowie.
- Do zobaczenia. - Jasne.
Uważaj z tym. Pilnuj tempa.
Na razie, Kie.
Przynajmniej się streścił.
Przepraszam!
Dziękuję.
Chcę powiedzieć parę słów.
Kiepski ze mnie mówca,
ale chcę podziękować za przyjście
oraz wasze wsparcie po kilku trudnych miesiącach.
Dziękuję naszej córce, że tu jest.
Kochamy cię.
Ja was też.
Ale przede wszystkim…
Chodź.
Dziękuję ci, Anno,
za te 15 lat.
Za uczynienie z tej restauracji symbolu naszego życia.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Kochamy was!
Figure Eight, Nora.
Wszyscy są tu razem.
- Tak jest! - Jak jedna wyspa.
Dzięki, że nas znosicie.
- Zdrówko. - Dziękujemy za przybycie!
Na zdrowie!
- To było urocze. - Dobrze poszło.
Wiesz, że cię kochamy.
W przyszłym roku.
Sarah.
- Dawno cię nie widziałem. - Cześć.
Chodź ze mną.
- Chodźmy. - Co tu robisz?
Mam ci tyle do powiedzenia.
A ja tobie.
Przepraszam, Sarah.
Za tamtą rozmowę w dworku, za to, że kłamałem o Eldorado
i że nie było mnie, gdy mnie potrzebowałaś.
To nic. Pewnie twój tata nie chciał, żebyś coś mówił.
To nie tak.
Nawaliłem.
Tęskniłem, Val.
Ja za tobą też, Vlad.
Chodź. Musimy stąd spadać.
Nie, czekaj.
Co się dzieje, Sarah?
Zanim cokolwiek zrobimy,
muszę ci coś wyznać.
Dobrze. Mów.
Popełniłam błąd.
Nie planowałam tego
i na pewno bym tego nie powtórzyła.
Co się dzieje?
Przespałam się z Topperem.
To był błąd.
Chcę być z tobą i nie chcę niczego ukrywać.
- Proszę, nie. - Sarah.
- Powiedz coś. - Singh porwał mojego ojca.
Zabiera go do Ameryki Południowej i go zabije.
Jak mogłaś to zrobić?
Przepraszam.
Co?
Ufałem ci.
- Póki śmierć nas nie rozłączy? - Proszę.
- John B. - Z nami koniec.
Jasne?
JJ.
Widziałam Johna B. Wiedziałam, że jesteś blisko.
Uznałem, że lepiej zachowam dystans.
Nie chciałem zepsuć imprezy.
Zastanawiałyśmy się, dokąd pojechaliście. Wszystko gra?
Nie.
Mówiąc w skrócie,
szykujemy misję ratunkową,
bo zgarnęli Big Johna.
- Jak to? - Dosłownie.
Porwali, zabrali siłą, uprowadzili. Singh wiezie go do Ameryki Południowej.
Musimy jak najszybciej się tam dostać.
- Do Ameryki Południowej? - To strzał w ciemno,
ale opracowujemy plan.
Przychodzisz tu po tym, jak okradłeś mojego tatę,
i chcesz, żebym z tobą tam jechała?
Czyli nie jedziesz? Olejesz nas?
Chciałam pogadać, odkąd wydostaliśmy się z wyspy.
Musimy porozmawiać.
Tylko o tym myślę. Nie mogę teraz zrobić tego, co chcesz.
Nie chcesz być częścią planu,
podczas gdy Big Johna czeka egzekucja.
- Spoko. - Nie mogę!
Dobra. Tyle chciałem wiedzieć.
Chociaż powiem ci jeszcze jedno.
Przekaż Mike’owi,
że nie żałuję kradzieży jego forsy.
Powiedz, że jej potrzebowałem.
Podziękuj mu w moim imieniu.
Co z tobą?
Udajesz, że ci nie zależy.
Do tego zachowujesz się, jak gdyby mi nie zależało!
Kocham cię.
Co?
Dzięki, Kie. To fajnie, ale posłuchaj.
To się nie uda.
Pomogę przyjacielowi ocalić ojca.
Może zobaczymy się, gdy wrócę.
Może.
O ile wrócę.
Do zobaczenia później.
Co robisz?
- Nic. - Czemu wypiłaś to na raz?
- To mój drink. - Płaczesz?
Co się dzieje? Porozmawiaj ze mną.
Co się stało?
Zdradziła mnie.
Po wszystkim, co przeszedłem, ona spiknęła się z Topperem?
- Co jest? - Wszędzie cię szukałem.
Czas ucieka. Ruszajmy. Nie potrzebujemy ich.
Spadajmy stąd.
John B, co robisz? Nawet o tym nie myśl.
Właź na łódź.
O cholera.
- Nie tutaj. - Nie.
Z drogi.
- Nie róbmy tego. - Zadowolony?
- Przestań! - Wyluzuj.
- Nie zepsuję im imprezy. - To cię martwi?
- Odejdź. - Dobrze ci z tym?
Proszę, choć raz w życiu
odwróć się i odejdź.
Proszę.
Spójrz na mnie.
Nie rób tego, proszę.
- Bez urazy. - Topper.
W porządku?
Nie, John B!
- Podoba się, Top? - Jezu.
Przestań!
- Co robisz? Nie! - Gotowy?
Przestań! Co ty wyprawiasz?
John B! Panie Carrera!
- Wynoś się! - Zabierzcie go.
- Wynocha! - Tego chcesz, Mike?
- Zostaw go. - Tak jest!
- Zmiatajcie stąd obaj! - Zadowolona, Sarah?
- Topper! - Potrzebujesz lekarza?
- Nie bronił się. - Potrzebna karetka.
- Cofnąć się! - Nie ruszaj głową, Topper.
Trzymaj się.
Sprowadźcie pomoc.
Czemu ludzie robią, co robią?
Ma zdradę we krwi. Powinienem był wiedzieć.
Wiesz, co zrobiłeś?
Tak naprawdę nie interesuje mnie powód.
Jest inne pytanie.
Jak daleko trzeba pójść złą drogą…
zanim będzie za późno, by wrócić na dobrą?
To nasza historia rodzinna.
Ukrywali to przede mną.
Mój tata też.
To moja babcia.
Wiedziała, że należymy do rodu Tannych.
Urocza.
Przypomina moją babkę.
Trzymała nas razem.
Szukajmy dalej.
Widzisz coś?
- Do tego Tanny’ego należał dom Sarah? - Tak, to Denmark Tanny. Znasz historię.
Zbiegły niewolnik został ziemianinem. Miał trzech synów, którzy go przeżyli.
Miał też córkę?
Pokaż.
Symbol pszenicy.
Clarice Tanny.
To była jego córka. Wychowała się na plantacji Limbreya.
Mamy tu gdzieś drzewo genealogiczne.
Nie wiem, gdzie zacząć szukać.
Zaczekaj.
Bingo.
Jest.
Clarice Tanny.
Musiał to do niej wysłać.
Ale nigdy go nie otworzyła.
Mam to zrobić?
A kto cię powstrzyma?
Otwieraj.
„Najdroższa Clarice,
wybacz, że piszę list, który zapewne dotrze do ciebie
po mojej śmierci”.
To od Denmarka.
„Ponadto przepraszam.
Nigdy cię nie poznałem, a jestem twoim ojcem”.
Nie pozwolili mu jej zobaczyć.
Pisze o jej braciach,
rodzinnej spuściźnie
i o Royal Merchant.
„Ksiądz zwykle bredził, lecz w chwili świadomości
wspomniał o bożku i złotym mieście.
Sądziłem, że to przez gorączkę, ale…”
Mój Boże.
Napisy: Karol Radomski