Kooks…
at Pogues.
-Sige na, saluhin mo. -Talaga, tumigil ka.
Dalawang tribo.
Isang isla.
Sandali.
Iyon lang?
Akala ko ito ay halata.
-Patawad. -Tumigil ka.
Noong hinalikan ko si John B, isinuko ko ang pagiging Kook ko.
-Tapos na ang kasunduan. -Kumapit ka!
Ito ay Poguelandia magpakailanman.
Ayos lang iyan.
Pero nang bumalik kami sa Kildare,
nabaliktad ang lahat.
Ano ba naman!
-Nagkaroon siya ng ama. -Welcome sa bahay, 'tay.
May tahanan siya.
At ako,
walang natira sa akin.
Walang pamilya.
Walang matuluyan.
Hello?
-Walang pera. -Sarah, ano'ng ginagawa mo?
Wala.
Pero may mga iba pa akong kaibigan.
Ang Kooks. Naghihintay na tanggapin ako ulit.
Isinilang na Kook.
At naging Pogue.
-Hanggang kamatayan? -Hanggang kamatayan.
Sarah, gumising ka!
Kaya saan ba talaga ako?
Kook o Pogue?
Sa totoo lang, sa puntong ito, hindi ko kilala ang sarili ko.
Ibig kong sabihin,
kahit nakahiga na siya, di pa rin tumigil si John B.
Di ko pa siya nakitang ganoon. Sa tingin mo maaaresto siya?
Hindi siya puwedeng maaresto. Hindi ngayon.
Dahil di niya matutulungan ang tatay niya. Dapat maayos ito.
Puwede mo ba akong ihatid kina Topper? Pakiusap.
Hindi kaya lalo lang lumala?
Hindi ko alam.
At hindi ko alam ang mangyayari sa amin ni John B.
Pero hindi ko siya panonooring maaresto habang dinukot ang tatay niya.
Dapat kong subukan.
May kakaibang tingin sa mukha niya, alam mo?
Gaya ng, "Walang samaan ng loob, pare." Nakukuha mo?
"Walang samaan ng loob." Mahirap na di sumama ang loob.
Basta iyong tingin niya. Iyong tingin ng Kook.
-Ito'y "probukasyon." -Probokasyon.
Probokasyon, at kinailangan mong gawin ang dapat mong gawin.
-Walang opsyon doon. -Salamat.
Mag-isip na tayo kung paano makararating doon kaagad.
-Hawak nila si tatay. -May pagkain ba?
Wala tayong pasaporte. Di tayo makasasakay ng eroplano.
-Kailangan ng ibang mga ideya. -Iyong pera kay Portis?
-Binigay ko iyon kay tatay. -Sa bangka kaya?
Kung may bangka, baka makapunta tayo, ang HMS…
Oo, alam mo ang HMS. Si Limbrey! May bangka siya!
-Kung gamitin natin iyon? -Kinuha niya.
At di makararating ang HMS sa Port of Spain, kaya wala.
Kaya ang sinasabi mo ay, wala tayong anumang pera,
at wala ring bangka na makararating sa Timog Amerika.
Sa totoo, parang may kakilala ako.
May naisip ako!
Huwag mo akong sagutin ng, "Uh oh".
-Napaka-negatibo mo. -Yumuko ka! Nandiyan si Shoupe sa labas!
Sige, John B!
-Lintik! -Halika.
Yoohoo! May tao ba rito?
-John B! -Pumunta ka sa ilalim.
-Lintik. -Halika.
Sige, John B, alam kong nandiyan ka.
Tumahimik ka.
Kung makita ka niya, tapos na.
-Alam ko. -Hindi mo nauunawaan.
Alam kong naririnig mo ako riyan.
Lumabas ka at kausapin ako. Mas lalala kung hindi.
Okay.
Okay,
ikaw ang bahala!
Alam mo kung saan ako hahanapin.
Sige, umalis na tayo! Halika.
Sige, may plano ako! Sa tingin ko gagana ito!
Hindi ligtas. Baka ayawan mo, pero baka gumana.
Hindi, sandali! Anong plano?
Kung sabihin kong medyo di matino, negatibo ka.
Puwede kahit halos di matino.
-Tara! -Huwag mo akong sagutin niyan.
Uy!
Uy.
Sa iyo ba talaga ang lugar na ito?
Parang ako ang may kontrol dito.
Ikaw o ang daddy mo, Rafe.
Kung ako sa iyo,
kikilos ako para patahimikin siya bago siya magsalita.
-Uy, ikaw na talaga, Rafe! -Uy.
Mananatili rin akong ganyan.
Uy, may pupuntahan ka?
Oo.
May aasikasuhin ako, pero puwede kang manatili rito.
Babalik ako.
Inaalagaan ko ang negosyo, okay? Gumagawa ako ng pundasyon, mga koneksyon.
Gumagawa ako ng pangalan ko rito.
Kaya kailangan mo lang bumalik sa isla mo kung saan ligtas
at itigil ang pangingialam sa akin, okay?
Kung mahuli ka rito, masisira ang lahat.
Naisip ko na mahahanap mo ako rito, sa lahat ng tao.
Masaya akong ginawa mo.
Ito ay malinaw base sa nangyari kahapon…
Tama ako.
Nasa masamang landas ka, Rafe.
Opinyon mo, hindi sa akin. Okay? Maayos ako.
Paulit-ulit mong ginagawa ang pagkakamali na katulad sa mga ginawa ko.
-Sige. -Kaya tutulungan kita, anak.
Gumawa ako ng ilang pagbabago.
Ano ang mga iyon?
Kinukuha ko ang kontrol ng kumpanya mula sa iyo.
Ano?
Hindi na ikaw ang mamamahala, Rafe.
Ano'ng sinasabi mo?
Nakahanap ang mga abogado ko ng bagong dokumentong nag-iiwan ng kontrol kay Rose.
-Rose? -Oo.
Hindi mo naisip na isusuko ko ang buong kontrol, Rafe?
Di mo nakalabit ang timon kahit kaunti?
-Mapagbigay ako sa mga anak. -Talaga?
-Pero hindi ako tanga. -Siyempre.
Malinaw sa akin na nahihirapan ka rito, kaya mapupunta ang kontrol kay Rose.
At wala ka ng sustento.
Ibebenta ang Tannyhill, at dapat makaalis ka sa katapusan ng linggo.
-Okay. -Alam kong mahirap iyon, anak.
Mahirap bitawan ang dati, pero iyon ang dapat gawin
dahil magsisimula na tayo ng bagong buhay.
Gagawa ng bagong simula.
Pero para magawa iyon, kailangang bitawan ang buhay rito.
-Kailangan nating ibaon. -Panibagong simula!
-Seryoso ka ba ngayon? -Oo.
Prayle Cameron. Di mo matanggap na kaya ko na!
Na may kapangyarihan ako!
Mayroon ba, Rafe? May kapangyarihan ka ba?
Sasabihin ko sa pulis na nandito ka. Na buhay ka.
Talaga?
Kaya…
Kaya may kapangyarihan ako.
Wow, mukhang kailangan kong sabihin na pinatay mo si Sheriff Peterkin.
Ayaw kong gawin, pero,
baka ito ay makabubuti sa iyo.
Na harapin ang mga ito. Mapatutunayan agad.
Dahil susuportahan ako ni Sarah.
Nandoon siya.
Nakita mo ba siya?
Siyempre nakita ko siya, Rafe. Anak ko siya.
Inalok ko siya ng pera at matutuluyan…
Rafe.
Nakita mo?
Nakuha ka ng diyablo, anak.
Gusto mo akong barilin?
Hindi mo kaya, anak.
Dahil kahit gaano ka kagalit, ako ang ama mo, at mahal mo ako.
Isang nagngangalang John B.
Sinaktan niya siya at sinaktan kahit na wala na siyang malay.
Akalain mo iyon?
Salamat sa Diyos at parehong negatibo ang CT scan at ang BTI.
Tatawagan kita ulit.
Dr. Thornton, humihingi talaga ako ng tawad.
Oo, pero hindi gagaling ang anak ko sa paghingi ng tawad, di ba?
Hindi.
Puwede ko ba siyang makita?
Sige lang.
Okay, uy.
Hindi ba dapat nagpapahinga ka?
Topper!
Alam mong kaya ko siyang talunin, tama? Ginawa ko na ito. Dalawang beses na.
Pero pinigilan ko ang sarili ko. Ayaw kong sirain ang party nina Mike.
-Oo, at ginawa mo ang tama. -Oo, ginawa ko.
Pero nagmukhang di ko siya kayang labanan, kaya…
Sa kasamaang palad, para kay John B, kailangan kong makaganti.
Topper, patawad talaga.
Hindi ko sinasadya na mangyari ito.
Sige, kung talagang ikinalulungkot mo, Sarah,
pumunta ka at tumestigo laban sa kaniya.
Gagawin mo ba iyon?
Magsasampa ka talaga ng kaso?
Oo, talagang magsasampa ako. Nakita mo ba ang nangyari?
Sinuntok niya ako, at nagpatuloy kahit nakahiga ako.
Alam ko.
Pupunta kami ngayong hapon.
Nakita mo ito. Sasama ka ba at gagawin ang tama para sa anak ko?
Sige.
Talaga?
Magkita tayo roon.
Rockfish. Ang lugar para magbasag ng bote sa ulo ng mga tao.
May lalaki rito, na laging nandito, na nagbebenta ng malaking halaga ng droga.
Nagtrabaho si tatay sa kaniya. Halika na.
Hindi, sandali.
-'Wag sabihing si Barracuda Mike. -Okay, hindi.
Sige na. May maganda pang opsyon dito.
Alam mo? Tama ka. May maganda pang opsyon.
Maliban sa wala. Maliwanag?
Seryoso, wala na tayong oras,
at kailangan ng tatay mo ng tulong, at siya ang susi
para makapunta sa Timog Amerika.
Pagkatiwalaan mo ako rito. Ako na ang makikipag-usap, okay?
Uy, Mike.
Uy! Naaalala mo ako, tama?
-Nasa dulo na ng dila mo. J… -Anak ni Luke!
Puwede na rin iyon.
Puwede rin ang JJ, pero ang katabi ko rito ay kaibigan ko, si John B.
-Uy. -Routledge!
-Sa personal. Oo. -Narinig ko ang mga kuwento sa inyo.
Siya ay walang awang mamamatay-pulis.
Di totoo iyon.
Magiging tapat ako kung ba't nandito kami. Medyo nagkaproblema kami,
at sinusubukang makapunta sa Timog Amerika…
Pasensya na, bata,
pero naibenta ko na ang travel agency.
Ibig kong sabihin, hindi kami naghahanap ng libre dito, maliwanag?
Alam naming bigayan ito.
-Lahat ay makikinabang. -Oo.
Iyon ang gusto naming makuha. Kailangan lang…
-Sumugal. Iyon ang sinasabi niya. -Sumugal nang pribado.
Kung ayos lang sa iyo.
-Dito ka lang. -Hindi mo ito gagawin. Hindi ka aalis.
Tumabi ka!
Alam kong may eroplano ka na may dalang damo
mula sa Timog Amerika, at kailangang idiskarga.
Iyan ang ginawa ng tatay ko. At kaya ko ring gawin iyon, Mike!
Uuwi siya at ipagyayabang ang kinita niyang 10K, tama?
Napakarami noon. Gagawin namin ito sa mas murang halaga.
Maliwanag? Gaya ng libre.
Walang libre.
Nabubuhay rin ako sa ganyan. Okay? Kaya magiging tapat ako.
Ang gusto lang namin ay kaunting espasyo
kapag nagbyahe ka ulit doon.
-Gusto mo lang sumakay. -Gusto lang naming sumakay.
At bilang kapalit, magkakaroon ka ng libreng tauhan
at 20K sa iyong bulsa.
Hindi ko alam sa iyo, pero libre iyon para sa akin.
Ano'ng masasabi mo?
Okay, kaya ano ang hinuhuli niyo rito?
Pera.
-Mga 5:30. -Ngayong gabi. Darating kami. Oo, sir.
-Masaya na makilala kayo. -Tara na, halika.
-Okay. Ano'ng gagawin? -Madali lang.
-Madali lang? -Oo.
-Tuwing sasabihin mo iyan, di ito madali. -Negatibo ka.
Sige, ito ang pinakamadaling trabaho sa mundo, pare.
Magdidiskarga lang.
Iyong ginagawa sa eroplano? Sa Delta at United kapag inaalis ang bag…
Iyon ang gagawin natin, okay?
At magkakaroon na tayo ng ticket, makakaalis tayo, at iinom ng pina colada.
John B, magiging madali lang ito.
Magmamaneho ka.
Sa wakas, ang Orinoco, John. Ang pasukan patungo sa El Dorado.
Isang libingan ng mga imperyo.
Marami ang namatay.
Baka magdagdag pa tayo sa listahan.
Kumustahin mo ang gabay natin sa ilog, John.
Apat na araw bago ang solstisyo,
at sa gabing iyon, magiging bahagi ka ng kasaysayan.
Ang sinasabi ko,
alam nating ito ay parang isang susi sa pagsasalin, tama?
Di ko maintindihan.
Tingnan mo.
Ito ang araw,
at iyan ang simbolo para sa araw, at ito ay ginto,
at iyan ang simbolo para sa ginto, pero di ito tulad ng diksyunaryo.
Hindi mo ba nararamdaman na parang,
kung mapagsama nang tama, mangangahulugan ito ng tiyak na bagay?
Sandali lang.
Nakita ko na ito dati.
Araw.
Alam mo ang parte na hindi ko maintindihan?
Nagkaroon siya ng pagkakataon na magpadala ng sulat sa anak niya,
at nagpadala siya ng ganito?
Isipin mo ito. Isang pagsasalin ng Kalinago?
Marahil may dahilan dito.
Tungkol sa mana.
Cleo, iyon ang dahilan. Gusto niyang hanapin niya ang El Dorado.
-Dapat suriin natin ito. -Oo, gawin natin.
Alam ko na ang pupuntahan natin.
-Teka, nandito ang dad mo? -Dito ako tutuloy kung ako siya.
Gusto mo ba talagang gawin ito?
Ewan ko, pero dapat tulungan ko sina John B.
Oo, kung makarinig ako ng hiyawan, papasok ako at idodokumento ang krimen.
Kaibigan ka talaga.
Uy, good luck.
Uy, anak.
Ipinagdasal ko na dumating ka.
Naalala mo ba iyong sinabi mo
na gagawin mo ang lahat para maayos ang relasyon natin?
Oo naman.
Seryoso ako rito.
May magagawa ka pa.
Kahit na ano.
Wala akong alam dito.
Pare, masyado kang nag-aalala rito, okay?
Magsasaka ito na nagdala ng buto mula Timog Amerika na ididiskarga natin.
-Droga ito. -Gusto mong makuha ang tatay mo?
Oo, gusto ko! Okay! Dapat gumana ito, maliwanag?
Pinagdudahan at sinisi ko siya. At gusto lang niya akong protektahan.
At dinukot siya ngayon, kaya kailangan ko ng plano…
Okay, makinig. Alam ko.
Alam mo kung kanino ka magtitiwala ngayon? Papa J.
Okay? Ako ang bahala rito. Isang daang porsiyento.
Ayos na ang 60 porsiyento.
-Grabe, tingnan mo. -Oo, pare. Parang RV na may pakpak.
-Lintik, nagdidiskarga na sila. -Ay, lintik.
Uy! Hindi pa naman kami nahuli, hindi ba?
Hindi, pero may pagbabago sa plano.
Okay.
Kayo ang magmamaneho ng truck hanggang sa Elizabeth City para maghatid.
Nasa truck ang address.
May ibang sasakyang gagamitin para makabalik. Maghihintay ang eroplano.
Tama. Okay, gusto mo lang kaming magmaneho ng truck?
Tama.
Puwede ko ba siyang hiramin sandali?
Uy, di ito ang napag-usapan natin. Mas mapanganib ito.
Hindi na mahalaga ang napag-usapan. Tapusin niyo ang naumpisahan niyo.
-Gawin niyo, makakasakay kayo. Kung hindi, -Ito lang ay…
alam mo kung paano ito gumagana, tama?
Magpapalit ng shift ang Highway Patrol ngayon.
Ito ang bintana. Dalhin sa drop house sa Prospect. Nasa truck ang direksyon.
Kung mapalad, makakabalik kayo bago lumubog ang araw. Sige na.
Kunin mo ang susi.
Oo, walang problema. Sumakay ka na sa truck.
-Alam mo ang nasa likod nito? -Oo, John B. Alam ko.
-Magiging maayos ito. Gagana ito. -Pagod na ako sa mga plano mo.
Buwisit!
Baka mapabilis ang pagkukunwaring may appendicitis sa piitan.
-Halos gumana iyon. -Sa totoo.
Ilabas mo ang mapa. Hindi ko alam ang pupuntahan!
Sige, kailangan nating makarating sa 158.
Ito siya, pare. Kapupunit mo lang.
Diyos ko.
-Ito siya. Ito ay magiging maganda… -JJ, may pulis.
-Lintik. -Relax lang.
Oo. Ikaw ang hindi.
-Relax na relax ako. -Sa akin ay sagad na.
-Ano'ng ginagawa mo? Huwag. -Kakaway lang ako.
-JJ? Ano… -Kumusta, officer.
-Ba't hinawakan mo? -'Wag kumaway!
Unang utos sa pagmamaneho ng U-Haul!
-Limang minuto na tayo rito. -Sumasakay siya.
Okay. Basta kumilos ka lang nang kalmado.
Lintik, papunta na siya! Papunta na! Buwisit!
Bibilisan natin, dapat mawala siya.
-Ano iyon, JJ? -Oo, iyon ang dapat gawin! Kumapit ka!
-Ako ang bahala! -JJ.
-Labas na! Bilis! -Okay.
Kung malusutan natin ito, papatayin kita!
Hindi na kailangan dahil mauuna si Barracuda Mike.
Si Pizarro.
Si Sir Walter Raleigh.
Nanggaling din sila sa ilog na ito, John,
at may inaasam din silang makamtan, tulad natin,
na nag-udyok sa hukbo laban sa hukbo at mga kalupitan na di mailarawan.
At lahat ng mga pagpatay na iyon, John, ay para lang sa bagay na sinabing umiral.
Isang bagay na hindi kailanman natagpuan ng sinuman.
Ang lolo ko, namatay siya sa barkong iyon, alam mo ba, John?
Katulad ng maraming iba pa.
At para saan?
Para saan? Para sa wala.
Nabigo sila.
Pinatay mo ang kaibigan ko.
Bakit? Para magkaroon ng saysay ang pagkamatay ng lolo mo
-makalipas ang higit 100 taon? -Tama iyon.
At tungkol naman sa iyo?
Matagal ka nang may inaasam na makamtan.
Isinakripisyo mo ang akademikong karera. Pero nagpatuloy ka pa rin. Bakit?
Siguro, para sa anak ko.
Magkasama naming ginawa ito. Wala akong pakialam sa iisipin ng iba.
Gusto ko lang malaman niya
na ako…
Na may halaga ako.
Hindi naman tayo nagkakaiba. Ikaw at ako, John.
Hindi tayo nagkakaiba.
Makinig, paulit-ulit ko na lang itong pinagdadaanan. Okay?
Ikaw na ang nagsabi. Ang paraan para bumagsak ito ay ang daddy ko.
Dapat nating pigilan bago lumala. Kailangang mawala siya.
At sino'ng makaaalam? Patay na siya. Di mo puwedeng patayin ang patay na.
Uy, kung mananatili rito ang daddy ko, maliwanag,
ang kasunduan natin, na magnegosyo, gamitin ang kumpanya sa paglabas ng pera,
lahat ng 50/50 na hatian natin, mawawala ang lahat ng iyon.
Ang hinihiling mo sa akin ngayon
ay isang bagay na kapag tapos na,
ito ay hindi mo na mababawi.
Wala nang balikan.
Tinutukoy ko ang pamilya mo, ang tatay mo, ang kadugo mo.
Ang pamilya ay nagpapagulo ng mga bagay.
Ipagpalagay natin sa isang sitwasyon, sabihin nating,
ginawa ko.
At sa anumang dahilan,
nagpasya kang magbago ng isip.
Tatraydurin mo ako?
Hindi.
Inaasahan ko na ito noon pa, at ngayon ay mangyayari na.
Lagi niya akong kinokontrol.
Wala akong kalayaan.
Malapit nang matapos iyon.
Di magbabago ang isip ko.
Nasa Timog Amerika ngayon ang tatay ko,
marahil may kutsilyo sa lalamunan, at tayo ano?
Walang ingat na nagpupuslit ng droga?
-Magrereklamo ka na lang sa pagtulong ko? -Ano iyon, JJ?
Ang tulong ang kabaliktaran ng ginagawa mo ngayon.
Alam mo? Tama ka.
Talagang tama ka.
Alam mo ang may kasalanan? Kayo ng tatay mong nahumaling sa kayamanan.
-Ay, sige! Diyan tayo pupunta? -Oo. Diyan tayo pupunta.
Oo.
At parang kagagaling lang natin doon! Halika, pare!
Ito na iyon! Hinihintay ko ito!
Bitawan mo ako!
Kumusta, mga bata?
-Uy, Shoupe? -Ayos lang kayo?
Oo, kami ay… alam mo na, ano lang…
Ayos lang kami.
Tagasubaybay.
Para madaling mabantayan ang mga katulad niyo.
Lahat ng unit, papunta na ang team sa inabandonang U-Haul.
-Sige. -Tawag ng tungkulin.
Ayaw ka naming abalahin. Kaya aalis na lang kami.
Sandali lang, may nakita kaming U-Haul na puno ng droga
malapit sa 158.
Wala kayong alam doon, di ba?
-Nakita mo? Pagbabase sa katayuan. -Oo.
At di ako natutuwa rito.
Dahil Pogues kami, inisip mong ganoon kami?
Di kami ganoon kadesperado.
Naging abala ka sa pambubugbog at pagsira ng party.
-Okay, Shoupe, may paliwanag… -Ikinalulungkot ko, bata.
-Pero may warrant ako. -Ano? Warrant?
-Nagsampa ng kaso si Topper. -Para saan? Siya ang nauna!
-Oo, nauna siya. -Nagiging tapat lang ako.
-Iyong totoo, ano'ng ginawa ko? -Itaas mo ang kamay mo.
Shoupe, wala akong ginawa ngayon.
-Alam mo ba ang ginawa ni Topper? -Hindi, pero alam ko ang ginawa ni John B.
-Binugbog niya si Topper sa harap ng tao. -Oo, kung saan…
At di tinigilan kahit nakahiga. Siguro mayabang si Topper,
pero alam mo ang mas mabuti.
Lumalapit siya sa babae niya. Gagawin mo rin iyon.
Shoupe, nauunawaan ko. Pero di ako puwedeng makulong.
Dapat naisip mo na iyan noon pa.
Pare naman. Gagawin nanaman natin ito.
-Wala akong oras para dito. -Sige na.
-JJ, pakiusap. -Wala siyang ginawa.
-Alam mo! -Manatili kang ligtas at lumayo sa gulo.
Uy, John B.
Makinig ka, aayusin natin ito.
Makakapunta tayo roon at ililigtas natin ang tatay mo. Pangako.
-Okay. -Aalis na kami.
Maaayos ito. Mag-iisip ako. Ililigtas natin siya.
Narinig mo, John B? Kukunin natin siya.
Akala ko tapos na tayo rito.
Katulad ito ng ginagawa mo. Di mo kailangang umupo sa desk palagi.
-Nagpipinta siya ng mga bato. -Okay, oo, hindi ito.
Pero ito. Gawain sa natural na kapaligiran.
Ginagawa mo ito. May istraktura't kaligtasan lang.
Kung gusto mong tumawid sa karagatan, gumawa ka muna ng bangka.
At di ka pa nakagagawa nito. Di ka naglagay ng kailangang pundasyon.
Kung wala iyon, hindi ka makakaalis. Naiintindihan mo?
Ang sinasabi ng daddy mo, kailangang magkaroon ng plano
para sa kaligtasan mo, iyon lang.
Nakuha ko, at kung ako sa inyo, ganoon din ang iisipin ko.
Ilang linggo akong nawala, di pa ako pumapasok at inaantala ko, pero…
ang daming nangyari.
Dinukot ako. Akala ko mamamatay na ako!
Ang daming nagbago!
Nauunawaan ko talaga kung ano ang gusto niyo sa akin.
Hindi lang ako interesadong mag-aral ngayon.
At ayaw na ayaw ko talagang lumayo para mag-aral.
Okay.
Hi, Mr. at Mrs. Carrera.
-Kukunin ko lang iyon. -Kiara.
Bumalik ka.
Guys, ano'ng mayroon?
Hindi ito ang tamang oras.
Nakikipagtalo sila sa kinabukasan ko.
Sandali lang ito. Nasa iyo pa ba ang kinunan mo kay Singh?
-Iyong isa sa painting? -Oo, malinaw naman.
Salamat.
Grabe naman iyon.
-Di niya alam ang ginagawa niya. -Pigilan mo, tuluyan siyang mawawala.
-Ano'ng hinahanap mo? -Ang nahanap ni Cleo.
-Okay. -Heto.
-Liham ni Denmark Tanny sa anak niya. -Nahanap namin kagabi.
Mga pamana ng pamilya.
Mukhang nakahanap kami ng koneksyon sa idolo. Tingnan mo ito.
-Nakita mo ang simbolo ng Haring araw? -Oo.
Katugma ito ng painting sa bahay ni Singh.
-Ito ay pangkaraniwan? -Sa totoo lang, hindi.
Mga Kalinago ito na di pa natutukoy.
-Hindi pa? -Di kailanman.
Di kailanman.
Naniniwala ang ilan na nakahanap ang kapitan ng San Jose ng
marunong magsalin nito dahil nahanap niya ang El Dorado.
El Dorado.
Ang paring kausap ni Denmark Tanny sa Merchant.
Tumpak.
Ang bawat simbolo na nasa liham na ito
ay nasa artifact.
Hindi lang ito parang Batong Rosetta para sa Kalinago.
Ito ay isang direktang susi ng pagsasalin para sa idolo.
At magagamit sa pagligtas kay Big John.
Guys, dapat maibigay natin ito kaagad kay John B.
Uy!
Saan ka pupunta?
Sa may break.
Titingnan namin ang mga alon.
Puwedeng ituloy mamaya?
Oo, mag-enjoy kayo.
Oo.
-Nahuli na tayo ng 15 minuto. -Darating siya. Nagtitiwala ako.
Di siya mapagkakatiwalaan.
-Uy! -Nakita mo, Mom?
Di ako tanga. Ayan siya. Kumusta?
-Mabuti. -Masayang makita ka.
Di ko alam kung narinig mo, pero nahuli siya. Nasa istasyon siya.
-Nasa loob siya? -Oo, nandito si John B.
Natunton siya ni Shoupe sa Route 12.
Salamat sa Diyos.
Tama?
Puwedeng mag-usap tayo?
Oo. Ano'ng mayroon?
Sumama ka.
-Mom, sandali lang. -Topper, huli na tayo.
Oo naman.
Okay. Kaya, sige na, Sarah.
Hindi naman sa hindi ko ito mahuhulaan.
Kakampi ba kita o sa kaniya?
May sasabihin akong kakaiba,
at kailangang makinig ka lang, pakiusap.
Ang tatay ni John B, si Big John,
ay nasa Timog Amerika ngayon.
Nasa mahirap siyang sitwasyon, at kailangan siyang tulungan ni John B.
-Pero di niya magagawa kung naaresto siya. -Kung naaresto siya.
-Kaya tungkol doon. -Hindi, Topper.
-Kung ayaw mo akong magsampa, sabihin mo. -Hindi ganoon.
Ang sinasabi ko, maghintay ka ng isang araw.
At pagkatapos, puwede mo nang gawin ang gusto mo
dahil si John B ay mawawala sa isla.
Naiintindihan mo ba ako? Siguro, magpakailanman.
Magpakailanman.
Okay, kaya kung maghihintay ako ng isang araw,
mawawala si John B.
Talaga?
Oo.
At ano? Sasama ka sa kaniya?
Mananatili ako.
Pangako mo iyan sa akin?
Pangako.
Sige.
Sige, nagtitiwala ako sa iyo.
-Bibigyan kita ng isang araw. -Salamat.
-Tatawagan kita mamayang gabi. -Oo.
Okay.
Uy.
Mahal kita.
-Topper, nasaan si Sarah? -Sumakay na lang kayo.
-Hinihintay nila tayo! -Tara na.
Dapat nahulaan ko ito.
Katulad ka rin ng ama mo.
Napakahina.
Nagsikap tayo para sa reputasyon natin!
Outer Banks. Isang paraiso sa Mundo.
Isang panig para sa Pogues.
Isa para sa Kooks.
Nang isilang ka, sinabihan ka na kung saang panig ka kabilang.
Pero hindi ito tungkol sa sasabihin ng tao kung ano ka.
Ito ay kung ano'ng pipiliin mo.
Kung nasaang panig ang puso mo.
Pinalabas mo ba ako?
Ibinili kita ng isang araw. Kaya wala kang maraming oras.
At ang lahat ay nasa Chateau.
Alam kong galit ka,
pero pinalabas kita, at kaya kitang dalhin sa Timog Amerika.
Naghihintay ang lahat.
Sasama ka ba?
Oo.
Uy, salamat sa paghihintay.
-Tingnan niyo kung sino'ng umuwi. -Uy.
-Maligayang pagbabalik. -Whoa! Masaya na makita ka, pare.
Nagbibiro ka lang.
Gumawa ako ng desisyon.
Ang di ko alam ay kung tatanggapin akong muli ng Pogues.
May gusto akong ibahagi sa inyo, guys.
Makakapunta tayo sa Orinoco.
-Seryoso ka ba? -Oo.
Okay. At paano mangyayari iyon?
-Ipapagamit ni dad ang eroplano. -Ang daddy mo?
Oo. Magtatago tayo ngayong gabi, at lilipad tayo bukas ng umaga.
Okay, maraming detalye. Ang daddy mo, na tutulungan tayo.
-Nag-usap kami. Gagawin niya. -Kaya nagtitiwala na tayo ngayon?
Magtiwala kay Sarah.
-Sige. -Magaling. Iyon lang ang kailangan ko.
Pero sandali, may iba pa akong sasabihin.
Simula nang makabalik tayo mula sa isla,
nakagawa ako ng mga pinagsisisihan ko.
Nang sobra.
Oo,
pakiramdam ko, may mga nagawa tayong pinagsisisihan natin.
At hindi ko…
Poguelandia,
guys.
Iyon lang ang tanging naiisip ko.
Magkakasama tayo sa isla,
at ito ay magandang bagay, at ayaw kong sirain iyon.
At ako…
Gusto kong malaman, nandito pa ba tayo?
Magkakasama pa ba tayo?
Dahil ako, oo.
Oo.
Hula ko, oo!
-Mahal kita. -Grabe iyong sa eroplano.
-Alam ko! -Nakakagulat iyon.
Tara, kunin natin si Big John.
-Ano'ng masasabi mo? -Nararapat ang woogity dito.
Hanggang kailan ka magpapanggap na di pupunta? Kasama ka ba?
-Halika na rito. -Hindi kami nangangagat.
-Ngayon, mag-woogity tayo! -Gagawin talaga natin?
Gagawin natin, pare!
Hi, naabot mo si Sarah. Alam mo na ang gagawin.
Sige. Subukan pa natin ng isang beses.
Hi, naabot mo si Sarah. Alam mo na ang gagawin.
Sige.
Sino'ng tinatawagan mo ng 50 beses? Sino ang hindi sumasagot?
Hindi ko alam, Rafe.
Ginagawa ba ng kapatid mo ang sinasabi niya?
Hindi masyado, hindi.
-Paano ka niya niloko ngayon? -Ginawan ko siya ng pabor.
Nasigawan pa ako ni mommy. Ito'y isang kalokohan.
Ginawa ko ang pabor. Sabi niya, tatawag siya ngayon.
Walang tumawag. Tumatawag ako. Wala.
Hindi niya ako pinapansin. Kaya, hindi ko alam, pare.
-Medyo naguguluhan ako. Iyon lang. -Makinig.
-Umupo tayo. -Lintik.
-Minamanipula ka lang niya, pare. -Hindi.
-Minamanipula ka niya noon pa. -Iba na ngayon.
Alam mo kung bakit hindi ka niya matawagan?
-Dahil kasama niya si John B. -Makinig, Rafe.
-Di niya kasama si John B. -Hindi, okay.
-Di niya gagawin. -Tingin niya, Pogue na siya.
Hindi mo mapagkakatiwalaan ang Pogue. Ganoon din siya.
At kasama niya si John B,
at nakatingin ka na parang ako ang masama?
Makinig, paulit-ulit lang niya itong gagawin.
-Paulit-ulit. Minamanipula ka niya. -Sige. Sa susunod ulit.
Sige, Top.
Masaya na makita ka.
Kaya anong eroplano ito?
Kay Ward ito, kaya palagay ko, maganda.
Iyon na nga. Lilipad tayo gamit ang pribadong eroplano.
-Ay, salamat. -Oo.
Ano talaga ang gusto mo?
Sa totoo lang, bago kita makita ngayong gabi,
na papalabas ng istasyon, hindi ko alam ang sagot sa tanong na iyan.
Pero alam ko na ngayon.
Sa tabi ng dagat, ang mga bituin sa langit, John B.
GASOLINA
Tapos na ako rito.
Uy, Kie.
Alam mo, ang sitwasyon tungkol sa ipitan ng pera at sa daddy mo.
Oo.
Buweno…
hindi ganoon kaganda,
at medyo wala sa punto ang mga nasabi ko, pero ako ay…
Oo?
Ano iyon?
Sunog iyon. Sabihin mo sa kanila.
Uy, may sunog!
-Guys! Pasensya na! May sunog! -Ano?
-Sunog? Ano? -Kie, ano'ng sinasabi mo?
-Tara! Labas na! -Nasusunog ang bahay!
-Ay, lintik. -Sarah, lumayo ka sa pinto.
Tagapagsalin ng Subtitle: Cristine Gumaro Abalos