Może być?
Tak, siadaj.
Zatrzymaliście się akurat tutaj?
Zatrudnił nas.
Wes Genrette mógł zatrudnić każdego, a wybrał was?
To nie do wiary, ale znaleźliśmy El Dorado,
więc mamy renomę…
-Nie mówiłem, że coś zrobiliście. -To dlaczego
zamknęliście nas jak podejrzanych?
Nie zamknęliśmy was, królewno! Nie dramatyzuj!
Gdybyśmy byli winni, czy kręcilibyśmy się tutaj?
Może próbowaliście być cwani. Choć nie wierzę, że potraficie.
Po prostu się napatoczyliśmy.
Rozmawiacie z nami osobno, jak na przesłuchaniu.
-To miejsce zbrodni? -Dlaczego pytasz?
-Bo ze mną gadasz. -Uważaj, bo dam ci odznakę. To
nie miejsce zbrodni. Jeszcze nie.
-Co to znaczy? -To znaczy, że
przyciągacie kłopoty. Dobrze wiesz.
Jeśli idzie o kłopoty, to odbiegamy od normy,
gdyby to rozrysować.
-Nie próbuj mnie skołować. -Matematyką?
Śmiejesz się ze mnie?
-Skąd! -Spotkaliście się z Genrettem i co dalej?
Mówił o jakimś bibelocie, chyba naszyjniku.
-Facet myślał, że jest przeklęty. -Co?
Nie wiem, tak powiedział.
-Uwierzyłaś? -Wyglądam na wariatkę?
Za to on w to wierzył.
-Amulet miał zdjąć klątwę. -Oferował 50 tysięcy.
Ale jest martwy. Nie dotykaj niczego.
-Przepraszam. -Toczy się tu śledztwo.
-Jak się zachowywał? -Dużo mówił o córce. O niej.
Tak, znałem ją.
Jak my wszyscy. To mała wyspa.
Udało wam się znaleźć tę błyskotkę?
Nie.
-Nie. -Ni cholery.
Chciałbym.
Na pewno.
Mało brakowało. Denerwuję się przy glinach.
-Idzie za nami! -Cicho!
Nie zapuszczajcie się daleko, jasne?
Tak jest.
Przyznajcie, to było dziwne.
Facet powiedział, że zabije go duch i ktoś go zabił…
Czy to morderstwo, jeśli morderca nie żyje?
Dajcie spokój. On nie umarł przez ducha. To pewnie starcza przypadłość.
-Chroniczny ból nadgarstka. -Egzema.
Osteoporoza.
Hej.
Wyrazy współczucia, panie Groff.
Dziękuję, Sarah.
To był…
Szok.
Wiem, że Wes się z wami umówił.
Chcę dotrzymać umowy.
Jeśli coś znajdziecie, dajcie znać. Ze względu na Wesa.
Odezwiemy się, jak coś znajdziemy.
Oczywiście.
Chcę stąd iść.
Tak.
Popołudnie spędzone z Shoupem.
A i tak było dziwnie.
Stary umarł, ale Groff nadal chce amulet?
Co o tym myślisz?
Tu się dzieje coś więcej.
-Schodzi. -Było o tym w szkole.
Jesteś szalonym naukowcem! Gdzie się tego nauczyłeś?
Na chemii.
Też miałem chemię.
Chyba w krwiobiegu!
Co?
Chyba gotowe.
Pąkle odpadły.
-Spójrzcie! -To złoto.
Nie dotykaj!
Co?
To kwas azotowy.
Pewnie jest coś warty.
-Ale misterne! -Widzisz napis?
Tak. Spójrzcie na to!
To chyba po hebrajsku.
Nie, po arabsku. Zawijasy idą w tę stronę.
Odszyfrujmy to. Ludzie gotowi są zginąć dla niego.
Ktoś zna arabski?
Znam kogoś. Nie osobiście, ale mój tata go znał.
Grał w bilard z jednym muzułmaninem. Gość mieszka przy Bayline.
Dobra. Ale nie mów mu wszystkiego.
Żadnych wskazówek.
A my pojedziemy po Ki i JJa.
Śmierdzi mi ta umowa z Hollis. Ktoś powinien coś wiedzieć,
a jednak nikt nic nie słyszał.
Serio? To dziwne.
Najpierw się zajarałem, ale to chyba jakiś przekręt.
-Ile chciała? -400 tysięcy.
-400? -To by było wyzwanie.
W sumie opłacałoby się. Takie przedsięwzięcie warte
by było setki milionów.
Dobra.
Pewnie ma mnie za idiotę.
Widziałem, jak patrzyli na mnie w klubie. Szeptali. Gadają o mnie.
Nie przy mnie. Gdyby tak zrobili, wydrapałabym im oczy. Cieszę się,
że ją przejrzałeś, bo…
Nie ufam jej.
Tak? Chyba jesteś zazdrosna.
Tak?
Nie.
Ta babeczka ma chcicę.
Nie jestem głupi.
Oni tak myślą, ale…
Zobaczą, na co stać Cameronów.
Wszystko gra?
Tak.
-Ojej! -Miałem wypadek. Trzeba mnie pozszywać.
Jak to się stało?
-Upadłem na jakiś przyrząd. -Coś panu dam.
Proszę uciskać.
Poproszę dowód, adres i numer ubezpieczenia.
Dwoje matołów w komorze hiperbarycznej. Nocne nurkowanie w Teach's Hole
-Szczyt głupoty! -Co ty nie powiesz.
Gotowe. Zabierze pana na ostry dyżur.
Chodźmy.
Mamy gotową salę.
Proszę za mną. Tędy.
Mamy dla pana salę. Proszę dać im prywatność.
Ki.
Obudź się!
Wstawaj!
Spójrz na mnie. Na korytarzu był facet. To chyba ten z wraku. Miał ranę tam, gdzie
-trafiłem harpunem. -Widział cię?
Tak.
Wie, że tu jesteśmy.
Musimy się wydostać.
Trzeba wiać.
Czekaj.
Proszę pani!
Hej! Jest tam kto? Słyszy mnie ktoś?
Na korytarzu był jakiś facet.
-Jeszcze parę minut. -On próbował nas zabić.
Nie słyszę.
-Nie! Wezwijcie ochronę! -Pomóż mi z drzwiami.
Spokojnie. Oddychajcie.
-Proszę wezwać ochronę! -Nie wypuści nas.
Spokojnie.
Chciał nas zabić! Chwila! Proszę posłuchać!
Pomóż. Musimy uciekać.
Pomóż z drzwiami.
Trzy-cztery!
Dlaczego się nie otwiera? Zaraz spanikuję.
Wiem! Wdech-wydech.
-Trzeba wiać! -Spokojnie. Coś wymyślimy.
Czekaj. Mam pomysł. Nie jest najlepszy.
Dzięki, John B. Pokaźny prezent zaręczynowy.
Podoba ci się?
To nie bandana. Błyszczy się. Lubię takie.
Tego się po tobie spodziewałem, Sarah Cameron.
Rutledge. Jestem mężatką. Ale… Nie mam dowodu.
Co tu nie pasuje?
Gdy sprzedamy ten bibelot za 50 tysięcy, sprawimy ci obrączkę.
Wiesz, że żartowałam?
Nie, dostaniesz prawdziwą. Co ty na to?
Dobra, stoi.
Przyklepane!
Do dzieła.
Czas tłumaczyć z arabskiego.
Modlitwa dopiero za godzinę.
-Słucham? -A jeśli chcecie kupić tu
ziemię, to nic z tego. Nie sprzedam.
Przyszliśmy poprosić o pomoc.
Znał pan mojego ojca?
Dużego Johna Rutledge'a.
Moje kondolencje.
Dziękuję.
Chodźcie.
No dalej!
-Rana jest głębsza, niż sądziłam. -Nie potrzebuję więcej szwów.
Ależ tak. Jak to się stało?
Nie wiem.
-To się stało na farmie. -Kopnij mocniej.
-Wzywam ochronę! -Co jest?
-Nie ma za co. -Sekunda.
Otwórz drzwi.
Ochrona! Uciekinierzy!
Dam ci trochę czasu. Widzimy się na zewnątrz.
Jak to?
Mój mózg! Za długo tam siedzieliśmy! Upiekliście mnie! Co ja jestem, kurczak?
-Serio! -Nie powinien się ruszać. Miałeś się
odprężyć! Zupełnie oszalał! To groźne.
Zabierzcie mnie stąd. Muszę zadzwonić. Zgłoszę zażalenie. Formalne.
-Karta pacjenta! -Proszę się nie mieszać.
Masz tu pająka!
Ostrożnie, on gryzie!
Oni się tym zajmą.
-Rany boskie, zrobiliście dym w szpitalu? -Słuchajcie…
Gdzie JJ?
Biegnie! Jedź!
Wsiadaj!
-Wszystko gra? -Tak. Gazu, Pope!
Kojarzycie faceta z wraku?
-Był tam. -W szpitalu?
Tak.
-Szyli mu ranę po harpunie. -Zwinęłam jego kartę. Jest
adres. Gdzieś w centrum Pelican.
I co z tym zrobimy?
Złożymy mu wizytę.
Właśnie. Dowiemy się, kim jest. Mamy przewagę czworo na jednego.
Albo dotrzemy tam przed nim i się rozjerzymy.
Będę na niego gotowy.
Pismo kufickie. Od wieków nikt go nie używał.
Umie pan je odczytać?
"Od księżyca po Gwiazdę Polarną, gdzie spotykają się żywi i umarli.
Strażnik wskaże drogę."
Brzmi jak wskazówka.
Z tyłu jest więcej. "Od Edwarda dla Elizabeth".
Edward i Elizabeth. Skąd to macie?
To pamiątka rodzinna.
Czyja? Edwarda Teacha?
Czarnobrody i jego żona, Elizabeth?
-Jestem potomkiem Teacha… -To jest przeklęte.
-Co? -Nie mogę wam pomóc.
Wyjdźcie.
Natychmiast.
Wynocha!
Przepraszamy!
Chciałeś się spotkać.
Zobacz. Ślady duszenia tutaj i tutaj.
To nie był zawał.
Ktoś zabił Genrette'a?
Ciężko samemu się udusić.
A teraz robi się ciekawie. Chodź, zobacz.
Trup z piachu ma podobne ślady po obu stronach szyi. Takie same siniaki.
Taki sam rozmiar dłoni i pozycja. Należały do jednego sprawcy.
Mówiłeś jeszcze komuś?
Tym dwóm i tobie.
Dzięki za dyskrecję.
-Sofia! -Chodź, skarbie.
Jak się masz?
-Dobrze. -Ale urosłaś!
Cześć, mamo.
Hej, tato.
Cześć, Sofia.
Hej, skarbie.
Cześć, tato.
Co się stało?
Jak tam… Rafe?
Dobrze.
A o co chodzi?
Wyjdź na zewnątrz. Na chwilę.
-Zrobił coś? -Nie, nic.
Tylko…
Rozmawiałem z przyjaciółką. Bardzo mi pomogła.
Jestem jej dłużny. Prosiła, żebyś jej pomogła. Z Rafem.
To znaczy?
Chce, żebyś namówiła Rafe'a, by podpisali umowę. Zapłaci.
Kto to? Ta kobieta od nieruchomości?
Nieważne, skoro nie chcesz. Nie chciałem nic mówić, bo to…
Nieuczciwe. Nie oszukam chłopaka za jego plecami.
Tak.
Tak myślałem.
Jesteś dobrą dziewczyną.
Po kim to masz?
To na pewno dobry adres? To molo.
Taki był na karcie. Pewnie go zmyślił. Ja bym tak zrobił.
Myślicie, że on tu jest?
Nie wiem. Ale muszę się przewietrzyć. Przy okazji się rozejrzę.
Bawcie się dobrze.
No jasne!
Zostaniemy na czatach.
A jeśli znajdziemy mordercę?
Uciekniemy. Żartowałem. Złapiemy go i przesłuchamy.
Niby jak?
Zaskoczymy go. Jak szpiedzy.
Fajnie. Jesteśmy incognito.
Właśnie.
Udawaj, że jesteśmy na randce.
O ile wiesz, jak to wygląda.
Co masz na myśli?
Nigdy nie byliśmy na randce.
-Byliśmy! -Kiedy?
Jeden przykład.
Tylko jeden.
Teraz jesteśmy.
-Jesteśmy na randce. -Tak.
I sobie randkujemy.
Zwykła para na molo.
Właśnie.
Mamy trochę czasu. Co robimy?
Powinniśmy zrobić rekonesans, sprawdzić czy nie dzieje się nic
-podejrzanego, pilnować Ki i JJa… -Myślałam o czymś innym…
Wtedy to nie byłby rekonesans…
Tak.
O rany, Pope!
To ten facet.
-Co? -Ma bandaż na ręce. To musi być on.
Trzeba ich ostrzec. Chodź.
Cholera!
Myślisz, że szpiedzy mogą kupić sobie lody?
Chyba tak.
Dowolny smak.
Udało się?
Nie, ale jestem blisko.
Mów.
We wraku był ktoś inny.
Chwila. Z kim on gada?
Nie wiem.
Sprawdźmy.
Dziękujemy.
Zdrowie!
Ostrożnie.
Wiesz, co dalej?
To proste. Wiem, jak nazywa się ich łódź. Lucjan.
Lucjan?
-Ej, ty! Złaź stamtąd! -Upuścił telefon. Dostał go
od babci. Daj nam chwilę.
Wiem, kto to jest. Widziałem ich w szpitalu.
Byli też we wraku.
Na pewno mają skarb?
Mają. Ale nie na długo. A potem? Błękitna Korona.
Błękitna korona?
Nie chcę znać szczegółów.
Zajmę się tym.
Jestem pewna.
Zeskakujemy?
Chwila!
Miła odmiana po tamtej klitce.
Jak skoczysz, to ja też.
To wyzwanie?
-Jasne, że tak. -Dobra.
Trzeba tam wejść.
Do dzieła!
No dobra.
Skaczemy?
Przecież czekam.
Raz, dwa, trzy!
Udało się!
O rany!
No dawaj!
-JJ. Kiara. -Chodźmy. Widzieliśmy
-go. Jest na molo. Szybko! -Widzieliśmy go!
W nogi!
Elizabeth Teach została schwytana przez piratów
berberyjskich w nadmorskim mieście w dzisiejszym Maroku.
Uwolnił ją młody Edward Teach, późniejszy Czarnobrody.
KLĄTWA RODU GENRETTE?
CHANDLER GROFF UNIEWINNIONY
TRAGEDIA NA WYSPIE KILDARE MATKA W DEPRESJI I JEJ SYN GINĄ
Carl!
Tak, szefie?
Coś tu nie pasuje. Sprowadź Chandlera Groffa
na kolejne przesłuchanie.
Robi się.
Dzięki.
Motocykl Rafe'a. Tu jesteś.
Nie uwierzysz. Zmieniają granice stref…
Tak?
Dom JJa. Płotkolandia czy jak tam to nazywają.
-No i? -Jeśli zmienią strefy, będą musieli
zamknąć ten gówniany kram. Chyba że się odwołają, ale te biedaki nie mają kasy!
-Moja siostra nie ma głowy do pieniędzy. -Nie dziwi mnie to. Gdy ustalą opłaty,
pójdę ze znajomym mamy i zaoferuję im kupno. Mam układ z dziadkiem.
Orzeknie tak, żeby plan się powiódł.
-Rozumiesz? -Prawdziwa z ciebie szycha.
Ogarnąłem temat. Pieprzyć studia medyczne. Nie ma z tego kasy.
Opowiadałem Rafe'owi, jak wydymamy Płotki i zbijemy majątek.
Wypiję za to. Ale nie wiem, jak Rafe.
Co to ma znaczyć?
Twoja dziewczyna.
Sofia? Co z nią?
Jest Płotką.
Spotykamy się, ale to nie moja dziewczyna.
Ale spędzacie ze sobą dużo czasu. Już się wprowadziła?
-Nie mieszkam z Płotką. -No ja myślę!
-Mam standardy. -Naprawdę?
-Wyjaśnij swój plan jeszcze raz. -Ten gość, Dael Zeasy…
Gdzie spotykają się żywi i umarli. Strażnik wskaże drogę.
Brzmi jak wers z Biblii.
-Albo baśń. -Moim zdaniem to wskazówki.
Ale do czego?
Genrette miał obsesje na punkcie Czarnobrodego. Może to droga do skarbu?
Ile to w dolarach?
To bezcenny skarb w każdej walucie. Nieskończenie wiele dolarów.
-Kuszące. -Co to za skarb? Złoto?
Chwila. Na molo nurek gadał z jakąś kobietą.
Nie mówili o złocie, tylko o jakiejś "błękitnej koronie".
Co takiego?
-Mówię, co słyszałem. -Co jeszcze mówili?
-Wisiałem na molo. Nie słyszałem. -Chwila.
Może to jakiś szyfr. Pewnie do czegoś prowadzi.
Ale czym jest błękitna korona?
To najbardziej poszukiwany starożytny artefakt.
Co?
Chyba się nie mylę, Pope. Zobacz.
Ciekawe.
Tutaj.
Co to jest?
Legendy o pochodzeniu korony. A więc to prawdziwa korona.
Dobra, strona… tutaj, patrz.
-Tego chciał Genrette. -Faktycznie, to korona.
Słuchajcie.
Koronę wykonano dla króla perskiego Dariusza
Wielkiego ponad 3000 lat temu.
-To dużo więcej warte. -Podobno była pobłogosławiona przez
bogów. Kto ją nosił, zyskiwał łaskę bogów i niezniszczalność.
O kurde, zobaczcie. Kserkses, syn Dariusza,
był niezłym kozakiem. Nosił koronę.
Aleksander Wielki skopał wszystkim tyłki. Też ją nosił. Juliusz Cezar,
kolejny twardziel, zabił masę ludzi…
Tata ci o tym opowiadał?
Nie pamiętam tego. Wiem, że korona spełnia życzenia.
Życzenia?
Jak dżin?
-Ile życzeń? -Podobno korona zaginęła w
XVIII wieku. Szukał jej…
Kto?
Kto, John B?
-Czarnobrody. -Co?
-Powtórz. -Obłęd.
-Niemożliwe! -Tak piszą. Czarnobrody.
Robimy to! Nie ma innej opcji!
-Bezcenny skarb! -Znowu to robimy? Musimy.
Cześć, skarbie.
Wejdź.
Mam wrażenie, że źle zaczęłyśmy. Znam twojego ojca.
To dobry człowiek. Wiem, że to niecodzienne,
ale nie proszę o nic nielegalnego. Ani nieetycznego.
Pomożesz Rafe'owi podjąć dobrą decyzję.
Ile?
25. Żadnych pytań. Gotówka. Dojdzie do umowy, to dostaniesz pieniądze.
Hollis.
To przekręt, prawda? A Rafe jest celem. Gdybyś miała dobrą wyspę,
nie potrzebowałabyś go.
Skarbie. Ja tylko dbam o niego po śmierci ojca.
Przyjaźniłam się z Wardem. Wyspa Kozia to żyła złota. Obiecuję.
Weź. To dla ciebie.
Pomóż mi pomóc jemu.
Myślisz, że Bogole coś ci dadzą?
Bierz co się da, póki możesz. Wiesz, gdzie się wychowałam? W Norze.
Rzut beretem od twojego domu. I do czego doszłam!
Możesz wybrać takie życie.
Wybierz.
Gdy Rafe się zdecyduje, dostaniesz resztę.
Po Błękitną Koronę!
-By ocalić Płotkolandię! -Zakon Rycerzy. Sir Gapcio, Sir Dupcio…
Znowu w akcji!
Nie zrobiłbym tego z nikim innym! Robimy to! Sięgniemy po złoto!
Będzie super.
-Co jest? Dlaczego się stresujesz? -Wcale nie!
Boisz się, że będziesz jak twój tata. Nie dojdzie do tego. Będzie dobrze.
-Mogę coś powiedzieć? -Co takiego?
Kocham was.
Ja też.
-Powiedz to. -Wykrztuś to!
No już!
-O nie… -No dalej!
Mam coś dla ciebie.
Chcę ci coś dać.
Ja też.
Czy to jest to, co myślę?
Nie wiem.
-Chcesz jednocześnie, czy mam zacząć? -Jednocześnie.
Na trzy?
Raz, dwa…
Pokaż.
Wyrzeźbiłem to z drzewa z Chateau.
A ja zrobiłam to z butli do nurkowania.
Piękny.
Przyznaj, miałam dobry pomysł.
Zapomniałam nakarmić ryby na przynętę. Zdechną do rana.
Mam to zrobić?
Nie, dam radę.
-Na pewno? -I tak muszę przenieść
papryczki. Zaraz wracam.
Głodne?
Gdzie to…?
Dobra.
Tylko się nie pozabijajcie.
Trzymajcie ją na muszce.
Idź.
-Co do cholery?! -Milcz.
Witaj, Wielka C.
A co ty tu robisz?