Tego lata zdarzyło się to kilka razy.
Burza nad Atlantykiem, setki kilometrów stąd,
wywołuje fale na tej wielkiej sadzawce.
Jeśli dorastałeś w Outer Banks, umiałeś to rozpoznać.
Nieważne, gdzie byłeś, słyszałeś to.
Jedziemy na plażę!
Pobudka!
Plany na ten dzień przestają się liczyć.
Rzucasz wszystko.
Nie patrzysz na nic.
Mamy idealne fale. Pewnie najlepsze w roku.
- Naprawdę dziś surfujecie? - Przestań.
A co mamy robić?
Nie chcę oddać czegoś wartego milion za 50 tysi,
więc zajmę się tym.
Słyszałeś, co mówiłem? To dzień idealnych fal.
- Będą inne. - O rany.
To jak mówić, że zje się inną pizzę.
Daj spokój. Poważnie?
Posłuchaj swojej Matki Ziemi, Pope. Błaga, żebyś posurfował.
- Moja każe mi zmaksymalizować informacje. - A moja maksymalizować fale.
- Maksymalizujemy dzień na plaży? - Ja zmaksymalizuję opaleniznę.
- Miłego maksymalizowania. - Zaraz, a gdzie Cleo?
Napisała SMS-a.
Pojechała do Nory szukać przynęty.
Słabo. Przekaż, że mamy nieczynne.
Już piszę.
Pierwsza zasada, Pope. Nie pracować w dzień dobrych fal.
Ktoś musi. Bawcie się. Złapcie dla mnie jakąś dobrą falę.
- Już tęsknię. - Spotkamy się tam?
ZAMKNIĘTE, SURFUJEMY!
A co mówiłem? Łatwizna.
Chłopcy są na plaży.
Musimy tylko wybrać się na wybrzeże i zwinąć tę błyskotkę.
O ile nadal tam jest,
a ona zacznie gadać.
Milczy przez ciebie.
Pozwól, że ja spróbuję.
Próbuję pomóc.
Musisz posłuchać.
Zaufaj mi. Musisz być cicho.
Terrance!
Próbuję pomóc.
Wynajęli mnie do poszukiwań jakiejś błyskotki.
Nie spodziewałem się ciebie. Sądziłem, że nie żyjesz.
Posłuchaj uważnie.
Nieważne, czego od ciebie chcą,
musisz im to dać, C.
Przekonałem ich, żeby was nie zabijali.
Nieważne, co tam macie, pomóż mi.
Kim oni są?
Jakieś łobuzy. Byli skazańcy, najemnicy, zabójcy.
Jeśli mamy przeżyć, musisz dać im to, o co proszą.
- Terrance. - Już idę!
Musisz mi zaufać.
Jestem przy tobie. Co tam?
Przy barze wciąż gadali o projekcie Hollis.
Wszyscy weszli w ten interes, ale Hollis ich odsunęła.
Wiem, że ich nie lubi.
Chodzi mi o to,
że według tego, co słyszałam, Hollis myśli, że nie lubią ciebie.
No tak.
Ci przemądrzali deweloperzy z klubu nienawidzą mnie jak cholera.
Taty też nie znosili.
Nie jestem zaskoczony.
Chyba dlatego złożyła ci tę propozycję.
Żeby dać im popalić.
Mówię tylko, że mogłam się mylić.
Może to poważna oferta.
Wiem, że postanowiłeś ją odrzucić, ale…
Pomożesz?
Nie odmówiłem wprost. Miałem to przemyśleć.
Nadal mogę to zrobić.
Ja byłabym za.
- Tak? - Tak.
Ta szansa po prostu spada mi z nieba.
Mógłbyś zarobić sporo kasy, Rafe.
W takim razie zarobię sporo kasy.
Zatrzymaj się tam.
Tam. Spójrz, Johnie B.
Tam właśnie jedziemy.
Nie macie wrażenia, że na plaży życie jest jakieś lepsze?
Ostrożnie. Mam go, odkąd miałem trzy lata.
O rany, niedokończona Płotkolandia.
- Bierz deskę. - Będzie super.
Zdejmujemy deski.
- O rany. - Co?
To chyba żart.
Nie zatrzymujcie się.
Akurat tutaj?
Co to za niunia?
Nie zatrzymujcie się.
- Żartujesz. Jasne, że tu staną. - Czemu by nie?
Mają tylko całą plażę.
- Byliśmy pierwsi. - To marnowanie fal.
Żałosne.
Super. Mój brat tu jest.
Nie martw się, Ki.
Nie zbliży się do ciebie. Gwarantuję.
Johnie B.
- Słonko tu idzie. Czego chce? - A czego zawsze chce?
- Nie daj się sprowokować. - Będę spokojny.
- Wiem. - Ogarnę to.
Co tam?
Jak leci?
Nie chcę kłopotów.
Po co nam one? Chcemy tylko posurfować.
Fajnie, że to sobie wyjaśniliśmy.
Zwykle to nie ja zaczynam.
Tak jak wtedy, gdy spaliłeś mi dom?
Przykro mi, ale nie miałem z tym nic wspólnego.
Jasne.
Chcę zakopać topór wojenny.
Nic do ciebie nie mam. Przyjechaliśmy posurfować. W porządku?
Jak najbardziej.
Super.
Czyli jesteśmy kwita?
Top, naprawdę tak myślisz?
Sprawdźmy listę.
- Zatopiliście mi łódź. - Pogłoski.
Potem wylądowałem przez ciebie na SOR.
Przyjemne uczucie.
- Tak? - O tak.
Byłem z nią pierwszy.
Jeśli twoja laska przychodzi i nie może mi się oprzeć,
co mam zrobić?
Jestem człowiekiem.
- Chcę tylko posurfować. - Ja też.
- Miło, że pogadaliśmy. - Fajnie było.
Do domu, Płotki!
Widzę, że kombinujesz, C.
Zdobądźmy tę błyskotkę.
A potem się rozejdziemy.
Idziemy.
No chodź!
Zostań tu.
Nie wyłączaj silnika.
Ruchy.
Niech to.
Macie czynne?
Tylko spokojnie.
Dziś zamknięte.
Chcę tylko trochę paliwa.
Zapraszamy innym razem.
Płyniemy.
- Czekaj. - Pospiesz się.
Słuchaj, co mówi, Cleo.
Nie chcę kłopotów, więc spokojnie.
O co w ogóle chodzi?
Po co ci to?
Tym się nie martw. Jest nasz.
Niby jakim cudem?
- Przez 300 lat był pod wodą. - Jest i tyle.
Gdzie on jest?
Tutaj.
- Gdzie? - W kuchni.
To go znajdź.
Myślisz, że to zabawa?
Nie. Moi przyjaciele musieli go zabrać.
Tak? To gdzie teraz jest?
Musieli go gdzieś przenieść.
Jest jeszcze jedno miejsce.
Pokaż.
Gdzie?
Tutaj.
Tylko spokojnie.
Jest.
Daj go.
Dobrze.
Głupia dziewucha.
Zostaw ją!
Oddychaj.
Kazałem ci zostać na łodzi.
Nie.
Zabij ją,
a nie dostaniesz, po co przyszedłeś.
Powiesz mu, gdzie jest błyskotka, tak?
Moi przyjaciele musieli ją zabrać.
Gdzie oni są?
- Mogę go zdobyć. - Pomoże ci.
Niech wszyscy wyluzują. Oddychaj, C.
Wierz mi, da ci tę twoją błyskotkę.
Spokojnie.
Nadal przyciągacie rzadkie artefakty.
Ten przyciągnął nas.
Jest jakiś napis.
Już go przetłumaczyliśmy. Spójrz.
Od półksiężyca do Gwiazdy Polarnej,
gdzie zderzają się żywi i umarli.
Strażnik wskaże drogę”.
Od półksiężyca do Gwiazdy Polarnej. Żywi i umarli.
Strażnik.
- Brzmi jak wskazówki. - Ale skąd?
Nie znam nawet kraju.
Zapewne gdzieś, gdzie był Czarnobrody.
To połowa świata.
Mamy dziennik kapitański.
Mam wszystkie porty i miejsca, w których był.
Wiele to nie zawęża.
Gdzie zderzają się żywi i umarli, panie Heyward?
Cmentarz?
Szpital? To może być gdziekolwiek.
A półksiężyc?
Może oznaczać czas. Nawiązywać do kalendarza księżycowego.
Albo miejsce.
Myślałem o Half Moon Bay i Half Moon Beach.
Sprawdziłem. Istnieją naprawdę, ale nie mają nic wspólnego z Czarnobrodym.
Na twoim miejscu sprawdziłbym, gdzie bywał, i zestawił z półksiężycem.
Może ci się poszczęści.
Zatem w dniu śmierci Wesa Genrette’a
był pan w domu?
Tak, ale wcześniej.
Potem poszedłem popływać łódką z przyjaciółką
aż do północnego krańca Masonboro.
Całą noc?
Tak, zacumowaliśmy w porcie.
Całą noc.
Na pewno mają jakieś nagrania z kamer.
Możecie zrobić triangulację telefonu czy co tam robicie.
Dziękuję.
Co dokładnie miały znaleźć dla Wesa te wynajęte dzieciaki?
Zapytam też ich, żeby się upewnić.
Wes…
Wiem, jak to zabrzmi, ale był przekonany,
że błyskotka, którą Czarnobrody dał swojej żonie Elizabeth,
uchroni go przed klątwą.
Wynajął te dzieciaki, by ją odnalazły.
Jasne.
Nie wierzę w takie rzeczy, ale czy na pewno się mylił?
Proszę zobaczyć.
Larissa zmarła.
Moje dziecko.
A teraz Wes.
Trudno uwierzyć, że nie żyją.
Tak.
Kto odziedziczy ziemię?
Trafi do skarbu państwa.
Chcę się stąd wyrwać.
Przepraszam.
Dam panu chwilę.
Rzućmy okiem.
Sprawdźmy, gdzie był tamtej nocy.
O 21.15 w North Mase.
Zgadza się.
Ostatnie pytanie.
Zanim pan wyszedł, widział pan w domu kogoś jeszcze?
Nie.
Chociaż myślę, że ludzie,
których wynajęliśmy, mogli być w pobliżu.
Dla jasności.
Te dzieciaki były w pobliżu domu Wesa w noc jego śmierci?
Chyba tak.
Tak.
Dziękuję.
Bierz ją, Johnie B!
Ta jest moja.
Dawaj, Ki!
Dasz radę, Sarah.
Tylko ten jeden raz. O Boże.
Brawo!
Udało mi się!
- Tak jest! - Niezła fala.
Brawo!
Kogo my tu mamy.
Fajna deska, Sarah.
Klasyka.
Dzięki.
Smutne.
I to jak.
- Gotowy? - Ruszamy.
- Wskakujmy na te fale. - Jasne.
Rafe, to Sarah.
Myślisz, że chciałaby pogadać?
Nie, jeśli zechce, może sama przyjść.
MUZEUM HISTORII PIRACTWA
W maju 1718 roku Czarnobrody rozpoczął oblężenie
w Charleston w Karolinie Południowej
Jego flota zablokowała port, zdobywając statki i żądając zaopatrzenia,
zwłaszcza leków, gdyż wielu jego ludzi było śmiertelnie chorych.
Gubernator stawiał opór, co doprowadziło do impasu.
W końcu Czarnobrody uwolnił zakładników i uciekł.
Proszę za mną.
ZEMSTA KRÓLOWEJ ANNY
Blokada Charleston.
PÓŁKSIĘŻYC – XVIII WIEK
Half Moon Battery
w Charleston.
OBECNIE
Co tam, durnie ?
Jak tam, słonko?
Jak leci?
W taki dzień nie mogę narzekać.
- Prawda? - Tak.
- Fale są coraz większe. - Wiadomo.
Widzisz tamtą?
- Zaczynamy. - Twoja?
Tak, cała moja.
Tak jest, Top.
Dawaj.
- JJ. - Dołączę.
- Mogę się wtrącić, Top? - Co robisz?
Co ty…
No dawaj!
Bezczelnie zajumał mu falę!
Cholera, JJ!
Co to miało być?
I tyle było pokoju.
Co jest, koleś?
- Twój kumpel nie umie czekać w kolejce. - My go nauczymy.
Zaraz puszczę mu SMS-a.
- JJ, mógłbyś… - Typowe dla Płotek.
- To nic takiego. - A niby wszystko gra.
Cleo, nie uwierzysz.
- Półksiężyc… - Posłuchaj.
- Musimy pogadać. - Próbuję ci powiedzieć.
- Wszystko rozgryzłem… - Słuchaj.
Weź amulet i przywieź go do chaty.
- Mogę wpaść… - Teraz.
Co się dzieje? Wszystko gra?
Jeśli nie przyniesiesz amuletu,
zabiją mnie.
Cleo?
Do 16.00 masz dostarczyć artefakt.
Mam 24 minuty.
Niech to.
- Ostatnia deska. - Daj.
- Masz drugą linkę? - Ty nie zabrałeś?
Żółwie się wykluwają.
Co?
- Żółwie! - O rany.
Boże!
Jasna cholera.
Jakie malutkie.
Spójrzcie na ich główki.
Zróbcie im miejsce. Nie można ich dotykać.
Zrobimy im przejście.
- Oczyść drogę. - Usuńmy ślady stóp.
- Płoszmy mewy. - Żadnych nie widzę.
- Udany dzień. - O co chodziło JJ-owi?
- Po co w ciebie wjeżdżał? - Klasyczna tania zagrywka.
Przemoc na falach to nadal przemoc.
Ruszajmy, zamiast marudzić.
Niech poczują to na własnej skórze.
Nie. Powiedziałem, że będziemy spokojni.
Ale cię zaatakowali.
Panoszyli się, a to nasz teren.
To niezbyt uczciwe, co? Tobie to nie przeszkadza, Kelce?
To trochę smutne.
Słaby jesteś.
Co mówiłaś?
Przykro mi, ale pozwalasz na to, Topper. Dlatego cię zaczepili.
- Teraz mogą tobą pomiatać. - Zabawne, Ruthie.
Za chwilę im pokażę, czyja to plaża.
Mam jechać sama?
A może ktoś chce iść ze mną?
Są chętni?
No dobra.
- Walić to. - Tak?
- Tak myślałam. - Jedziemy.
- Gotowy? - Nie mogę się doczekać.
Zróbmy im autostradę.
- Żółwią autostradę. - Dalej, maluchy!
Idźcie za ludzkim tatkiem prosto do oceanu.
Stójcie, tu jest wylęg!
- Zjedźmy z drogi. - Nie ma mowy.
Mamy tu wylęg!
Stójcie!
- Stójcie. - Jedź wkoło!
- Omiń ich. - Stój!
- Ruthie! - Stój!
Żółwie! To wylęg!
O cholera!
Ruthie, to…
Ale fajnie!
- Co jest? - Jesteś cała?
Pieprzone dupki.
W porządku?
Tak.
Prawie ich rozjechałaś.
Co robisz, Ruthie?
- Co oni robią? - O nie.
Trwa wylęg!
- Stójcie! - Zatrzymaj się!
Jadą.
Stój!
- Cofnij się. - Stój!
Stój!
- Uwaga! - Idą żółwie…
- Walcie się, Płotki! - Boże!
Nic ci nie jest, Ki?
- W porządku? - Ki.
- Wracajcie do Nory! - Brawo!
I o to chodzi, Top.
Pokażmy im, kim jesteśmy.
- Gdzie masz uśmiech? - Koszmar.
Uspokój się, wszystko gra. Rządzimy na tej plaży.
Jak w Enduro.
O nie.
Zostań tu.
Ki.
Ki, posłuchaj.
- Nie. - Co?
Nie dziś.
Jestem ostatnią osobą, żeby mówić coś takiego,
ale bądźmy rozsądni.
- Mam to gdzieś. - Dobra.
- Jest ich więcej. - Nieważne!
Idzie! Weszła na wojenną ścieżce. Szykujcie się.
Patrz, co zrobiłaś.
To w porządku?
Popatrz!
To był wylęg żółwi, idioci!
Rozjechałaś je.
- Rozumiem twoje zdenerwowanie. - To mało powiedziane, Topper!
To tylko jeden.
Spójrz, jest ich dużo więcej.
Wylęg to jakieś 100 żółwi. Większość i tak nie przeżyje.
- Jeden na tysiąc. - Rzuć go mewom.
- Cykl życia. - Cykl życia?
Rozjechanie przez auto to nie cykl życia!
Twój ruch, Ki.
Co zrobisz?
Lepiej odejdź. Nie brnijmy w to.
Z wami jest coś naprawdę nie tak.
Chodźmy, Kiaro.
Tak jest! Wracaj na swoją stronę!
Poważnie?
Zbliżycie się do niej albo do kogoś z nas,
a przysięgam, że was pozabijam.
Grozi nam śmiercią?
Nagraliśmy cię!
Nigdy ich tak nie nienawidziłam.
Wiem.
No nie wiem.
Grozili nam.
Wnieśmy oskarżenie. Twój dziadek jest sędzią.
Komu uwierzą? Nam czy im?
Musimy się chronić.
Dobrze.
Nie do wiary.
- Widziałeś to? - Tak.
To było coś, Ruthie.
Niefajnie, Rafe.
Zasługują.
Chcę już jechać.
Teraz.
Przyjedzie.
Naprawdę.
Skumałem się z C, gdy miała 13 lat.
Praktycznie ją wychowałem.
Powierzyłbym jej życie.
Skoro mówi, że tu będzie,
to będzie.
Lepiej, żeby tak było.
Dla was obojga.
Jestem na rybach. Nagraj się.
John B, gdzie jesteś? Przyjedź do Płotkolandii! I to już!
- O cholera! - Boże!
- W porządku? - Moja wina.
Przepraszam za kwiatki.
To chyba żarty.
No bez jaj!
- Czas minął. - Lightner, nie chcesz tego robić.
Mówiła, że jadą.
Za późno.
Cleo!
- Jest! - Pope.
- Spóźniłeś się. - Odłóż broń.
Rzuć to!
- Terrance, nie! - Cleo, padnij!
Oddaj pistolet!
Dawaj!
Mam.
Terrance?
Nie.
Terrance.
Terrance!
Nie umieraj. Trzymaj się.
Zostań ze mną!
Pope! Pomóż mi!
Terrance.
Pope!
Pomóż!
- Nie. - Zostaw.
Zawszy, gdy ich widzimy, coś idzie nie tak.
Nie możemy zrobić nic, co by ich nie wkurzało.
To Snoby, Ki.
- Siema. - Cześć.
Jak poszło?
- Pope? - Co to?
To krew?
- Czyja? - Pope.
Co się stało?
- Pope? - Gdzie Cleo?
W środku.
Cleo?
- Cleo! - Co się dzieje?
Zadzwonił. Dał mi czas do 16.00.
Od razu przyjechałem. Gdy wszedłem, celował w nią.
Terrance…
- Żałuję, że nie mogłem nic zrobić… - Posłuchaj.
Zrobiłeś, co mogłeś.
Oddychaj.
Już dobrze.
Niech to.
Coś odkryłem.
W muzeum, zanim zabrał amulet.
To tłumaczenie.
Chyba wiem, co oznacza.
Blokadę Charleston.
Czarnobrody wyładował coś w Half Moon Battery.
Ukrył coś w Charleston.
Dlaczego tam?
Nie wiem.
Kimkolwiek są ci ludzie, mają amulet.
Ale jeszcze nie rozgryźli tłumaczenia.
O w mordę.
Mamy duży problem. Shoupe tu jest.
Poczekaj z tym.
O Boże.
Boże.
Co on tu robi? Siedzi w aucie.
Cholera.
Dobra.
Niech to szlag.
Co robimy?
Shoupe, 10-50 na North Lake Street 270.
Przyjąłem. Jestem u Maybanka.
Nie dam rady się tym zająć.
W naszym salonie leżą zwłoki.
- Co zrobimy? - Szlag.
Jak to? Musimy powiedzieć prawdę.
- Żartujesz? - Nic nie zrobiliśmy.
- Ktoś się włamał. - Ki, to Shoupe.
- Zaatakował nas i okradł. - Nie uwierzy.
Sytuacja pod kontrolą.
Musimy stąd spadać. Zniknąć.
I dokąd pójdziemy? To się nie uda.
Nie wiem, ale lepsze to niż tu zostać.
Pierwsza zasada – nie ufać glinom. Zwłaszcza temu.
JJ! Jest tu ktoś?
Johnie B, co zrobimy?
Nie zrobiliśmy nic złego.
Dobrze.
Musisz podjąć decyzję.
To jak?
Wiem, że tam jesteście. Wyjdźcie.
Napisy: Karol Radomski