To się wydarzyło parę razy latem.
Burza nad Atlantykiem, setki mil stąd,
wywołała fale w sadzawce.
Kto się wychował w Outer Banks, wiedział, co się święci.
Słyszałeś to, gdziekolwiek byłeś.
Idziemy na plażę! Pobudka!
Nieważne, jakie miałeś plany na ten dzień.
Musisz je porzucić.
Choćby nie wiem co.
Idealne fale. Chyba najlepsze w tym roku.
Naprawdę chcecie surfować?
-Przestań. -A co innego?
Nie chcę sprzedać za 50 tysięcy skarbu wartego milion. Zbadam to.
Nie słyszałeś? Mamy idealne fale.
Będą kolejne.
No nie!
To jak powiedzieć "będą inne pizze"! Daj spokój!
Posłuchaj Matki Ziemi. Chce, byś surfował.
A ja myślę, że każe mi zebrać dane.
A mnie, by cieszyć się pełnią fal.
-To co, plażing? -I opalanie się.
-No to miłej zabawy. -Chwila. Gdzie Cleo?
Pisała do mnie. Poszła poszukać przynęty w Norze.
Powiedz, że zamykamy.
Już piszę.
Pope, to pierwsza zasada. Żadnej pracy w dniu fali.
Ktoś musi to zrobić. Dobrej zabawy. Pozdrówcie ode mnie fale.
-Już tęsknimy. -Wpadniesz później?
Mówiłem łatwizna. Chłopaki są na plaży.
Wystarczy śmignąć na brzeg i zgarnąć błyskotkę.
Jeśli nadal tam jest. A ona zacznie gadać.
Przez ciebie się zamknęła. Daj mi spróbować.
Próbuję pomóc.
Słuchaj. Zaufaj mi. Musisz być cicho.
Terrance!
Próbuję pomóc. Wynajęli mnie do poszukiwań jakiejś
błyskotki. Nie wiedziałem, że jesteś w to zamieszana. Myślałem,
że nie żyjesz. Słuchaj. Cokolwiek to jest,
musisz im to dać. Przekonałem ich, żeby was nie zabijali.
Jeśli coś wiesz, musisz mi pomóc.
Kim oni są?
Parszywa banda. Oszuści, najemnicy, zabójcy.
Jeśli chcemy przeżyć, musimy im dać to, czego chcą.
-Terrance. -Już idę. Musisz mi
zaufać. Pomogę ci. O co chodzi?
Gadali w barze o wielkim projekcie Hollis.
Podobała im się ta umowa, ale Hollis ich spławiła. Nie lubi ich.
Słyszałam co innego. Hollis myśli, że to oni nie lubią ciebie.
A tak, ci bucowaci deweloperzy, którzy przesiadują w klubie,
nienawidzą mnie. Taty też nie lubili. Nic nowego.
W tym rzecz. Dlatego Hollis zgłosiła się do ciebie.
Żeby zrobić im na złość.
Nie wiem…
Może się mylę. Ale co jeśli nie?
Wiem, że podjąłeś decyzję. Ale… Pomożesz?
Jeszcze nie zdecydowałem. Powiedziałem jej, że to przemyślę.
Chyba zmieniłam zdanie.
Dostałem okazję na tacy, prawda?
Możesz zbić fortunę.
No dobra. To zaróbmy kupę forsy.
Zaparkuj tam, po lewej.
Tam.
Też czujecie, że życie na plaży jest lepsze?
Ostrożnie. Mam to odkąd skończyłem 3 lata.
O rany.
Prowizoryczna Płotkolandia.
Idź po deskę.
-Będzie super. -Zdejmijmy deski.
O rany.
Co?
Bez jaj.
Nie stawajcie.
Wszędzie, tylko nie tu.
No co?
A to kto?
Nie stawajcie.
Żartujesz? Jasne, że tu staną. A mają całą plażę.
Byliśmy tu pierwsi.
Szkoda na nich fal.
Tandeta.
Świetnie. Przyjechał mój brat.
Spokojnie. Nie pozwolę mu się zbliżyć.
Hej, John B. Słoneczko nadchodzi. Czego chce?
A czego mógłby chcieć?
Nie daj się sprowokować.
Zachowam spokój.
-Wiem. -Dam radę.
Hej.
Jak leci?
Nie szukam kłopotów.
Ja też nie. Chcę posurfować.
Cieszę się, że to wyjaśniliśmy.
Choć zwykle to nie ja zaczynam.
A jak spaliłeś mi dom?
Przykro mi. Ale nie miałem z tym nic wspólnego.
Jasne, w ogóle.
Przyszedłem zakopać topór wojenny.
Nie mam nic do ciebie. Chcemy posurfować. Zgoda?
Jasne, zgoda.
Świetnie. Jesteśmy kwita?
Top, naprawdę myślisz, że to koniec?
Nie wiem, zobaczmy. Zatopiliście mój jacht.
Podobno.
Ogłuszyłeś mnie i posłałeś na ostry dyżur.
Duża satysfakcja.
Tak?
Byłem z nią pierwszy. A jeśli przyjdzie do mnie?
Co poradzę? Jestem tylko człowiekiem.
Chcę tylko surfować.
Ja też, koleżko.
Cieszę się, że pogadaliśmy.
Dobra rozmowa.
Płotki do domu!
Widzisz, co się dzieje? Zgarnijmy błyskotkę i zmywajmy się.
Chodź.
No już! A ty zostań, nie gaś silnika.
Szlag!
Otwarte?
Tylko spokojnie.
Dziś nieczynne.
Chciałem tylko zatankować.
Zapraszamy innym razem.
Płyńmy.
Czekaj.
Pospiesz się.
Słuchaj go. Nie chcę kłopotów. Łatwizna.
Co to jest?
Do czego służy?
Nieważne. Jest nasz.
-Niby jak? Leżał pod wodą przez 300 lat. -Milcz.
Gdzie jest?
-W kuchni. -Gdzie?
Znajdź go.
Myślisz, że to zabawa?
Nie. Moi przyjaciele pewnie go zabrali.
Tak? To gdzie jest?
Pewnie go przenieśli. Jest jeszcze jedno miejsce. Wiem, gdzie.
Pokaż.
Gdzie jest?
Tutaj.
Wyluzuj.
Tu jest.
Dawaj.
Dobra.
Idiotka!
Zostaw ją! C! Oddychaj!
Miałeś czekać w łajbie!
Jeśli ją zabijesz, wrócisz z niczym. C, powiedz. Znajdziesz mu tę błyskotkę?
Moi przyjaciele ją zabrali.
A gdzie oni są?
Znajdę ich, dobra?
-Pomoże wam. -Znajdę ich.
Wszyscy spokój! Oddychaj, C. Zaufaj mi. Znajdzie wam tę błyskotkę. Wyluzuj.
Nadal szukacie starych skarbów.
Ten znalazł nas.
Jest inskrypcja.
Przetłumaczyliśmy ją. Proszę spojrzeć.
"Od półksiężyca do Gwiazdy Polarnej, gdzie spotykają się żywi i umarli.
Strażnik wskaże drogę". Księżyc i gwiazda. Żywi i umarli. Strażnik.
To chyba wskazówki.
Ale skąd zacząć? Nie wiemy nawet, w jakim kraju.
Pewnie gdzieś, gdzie był Czarnobrody.
To połowa świata!
Mamy dziennik pokładowy. Są tam wszystkie porty. Na całym świecie.
Gdzie spotykają się żywi i umarli?
Na cmentarzu? W szpitalu? To może być cokolwiek.
A półksiężyc?
Myślałem, że chodzi o czas według
kalendarza lunarnego.
A może o miejsce?
Myślałem o Zatoce Półksiężyca. Jest też taka plaża.
Ale nie mają związku z Czarnobrodym.
Sprawdziłbym miejsca, gdzie przybijał Czarnobrody
i szukałbym półksiężyca. Może się uda.
Był pan w domu w dniu śmierci Wesa Genrette'a?
Wczesnym wieczorem. Ale potem popłynąłem z przyjacielem,
na północny kraniec Masonboro.
Na całą noc?
Przybiliśmy do mariny. Tak, na całą noc.
Na pewno jest nagranie z mariny. Możecie namierzyć mój telefon.
Dziękuję.
Do czego Wes wynajął te dzieciaki? Zapytam je, by to zweryfikować.
Wes…
Wiem, jak to zabrzmi. Wes uważał, że błyskotka, którą Czarnobrody dał żonie,
uwolni go od klątwy. Dzieciaki miały ją znaleźć.
Jasne.
Nie wierzę w to, ale czy nie miał racji? Do czego doszło? Larissa umarła.
Moje kochanie.
A teraz Wes.
Nie mogę uwierzyć, że już ich nie ma.
Kto odziedziczy ziemię?
Dostanie ją państwo.
Chciałbym stąd wyjechać.
Przepraszam.
Dam panu chwilę.
Sprawdźmy to.
Zobaczmy, gdzie wtedy był.
North Mase 9.15
Zgadza się.
Ostatnie pytanie. Zanim pan wyszedł, czy widział pan kogoś w domu?
Nie. Ale myślę, że ci ludzie, których wynajął, mogli być w pobliżu.
Dobrze rozumiem? Dzieciaki, które wynajął, były w okolicy w noc jego śmierci?
Chyba tak.
Dziękuję panu.
Dalej, bierz ją, John B!
Dawaj!
Ta jest moja!
Dawaj, Ki!
Sarah, dajesz!
Tylko jedną.
Udało się!
Nieźle!
A kto to przypłynął!
Hej, Sarah. Fajna deska. Klasyczna.
Dzięki.
To smutne.
Bardzo.
-Gotowy? -Chodźmy.
Bierzemy ją!
To Sarah. Myślisz, że chce pogadać?
Jak chce, niech przyjdzie.
MUZEUM HISTORII PIRACTWA
Czarnobrody rozpoczął oblężenie Charleston w Karolinie Południowej w maju 1718 roku.
Jego flota zablokowała port, przejęła statki i domagała się zapasów,
zwłaszcza leków dla jego ludzi, wielu bowiem było śmiertelnie chorych.
Gubernator sprzeciwił się i doprowadził do brutalnego starcia.
W końcu Czarnobrody uwolnił zakładników i uciekł. Proszę za mną.
Blokada Charleston…
PÓŁKSIĘŻYC - XVIII WIEK
Bateria Półksiężyc… w Charleston.
Co tam, frajerzy?
Siema, słoneczko.
Jak leci?
W taki dzień? Nie mogę narzekać.
Fale robią się duże.
No jasne.
Widzisz tę?
No to lecimy!
Bierzesz ją?
Jest moja!
Dawaj.
-Zrób to. -Z przyjemnością.
Bądź ostrożny.
Wproszę się!
Co ty wyprawiasz?
No dawaj!
Ukradł mu falę!
A niech cię, JJ!
Co to było?
I szlag trafił pokój.
Co jest? Powiedz mu, żeby czekał na swoją kolej!
Nauczymy go.
-Jasne, napiszę do niego. -Typowe dla Płotek!
To nic wielkiego.
Miał być rozejm.
-Cleo, nie uwierzysz. Ten półksiężyc… -Pope! Słuchaj!
Musimy pogadać.
Próbuję ci powiedzieć,
-że już wszystko wiem. -Zamknij się!
Weź amulet i przyjedź do domu.
-Mogę go podrzucić… -Teraz!
Co jest? Wszystko gra?
Jeśli go nie przywieziesz, zabiją mnie.
-Cleo? -Masz czas do czwartej.
24 minuty. Szlag!
Ostatnia deska.
Daj.
Masz drugą linkę?
Myślałem, że ty.
-Żółwie się wykluwają. -Co?
Żółwie!
O rany!
Jasna cholera!
Ale małe!
Patrzcie na te główki.
-Zróbcie im miejsce. Nie dotykajcie ich. -Trzeba zrobić ścieżkę?
Odsuńcie się.
-Sarah, odganiaj mewy. -Nie widzę ich.
Dobry dzień.
-Co z tym JJem? Odwalił krzywą akcję. -Niskie zagranie.
Przemoc to przemoc.
Nie ma co jęczeć. Odpłacimy im tym samym.
Nie ma mowy. Powiedziałem im, że nie mamy kosy.
Ale cię napadli.
Wbili do naszej bazy. To nie fair. Pasuje ci to, Kelce?
To smutne.
Żałosne.
Co powiedziałaś?
Pozwalasz im na zbyt wiele. Dlatego masz z nimi problem. Włażą ci na głowę.
Włażą na głowę? Bardzo śmieszne!
Jadę na plażę, żeby pokazać im, na co nas stać. Mam jechać sama?
A może z którymś z nich?
Jacyś chętni?
Dobra, chrzanić to.
-Tak myślałam. -Jedziemy.
Gotowy?
Nie mogę się doczekać.
-Zrobimy im autostradę? -Dobre! Żółwiostrada!
Chodźcie, maluchy!
Za ludzkim tatą do oceanu!
-Stop! Tu są żółwie! -Omińmy ich.
Nic z tego.
Tu są żółwie!
-Stać! -Omiń je!
Ruthie, omiń!
Ruthie!
Szlag!
Ruthie, co ty…
Ale ubaw!
Co to miało być?!
Pieprzone dupki!
Żyjesz?
Tak.
Prawie ich przejechałaś! Co ty robisz?
Co oni robią?
-Nie! Tu są małe żółwie! -Stój!
Nadciągają!
Stać!
Uwaga!
Walcie się, Płotki!
Nic ci nie jest?
Żyjesz?
-Wracajcie do Nory! -Jedziemy!
O to chodzi! P{okażmy im, kim jesteśmy! Uśmiechnij się, Top!
Koszmar.
Daj spokój, dobrze jest! To nasza plaża, zwycięzców Enduro!
Nie!
Zostań tu.
Ki, posłuchaj!
-Nie, skarbie. -Co?
Nie dzisiaj.
Jestem ostatnią osobą, by to mówić, ale musimy być rozsądni.
-Mam to gdzieś. Nie mamy przewagi. -No to co!
Nadchodzi. Będzie wojna.
Patrzcie, co zrobiliście! Tam wykluły się żółwie!
Debile! Przejechaliście je!
-Rozumiem, że się gniewasz. -Mało powiedziane.
To tylko jeden! Jest ich więcej. Setki żółwi. Nie wszystkie przeżywają.
-Chyba jeden na tysiąc. -Rzuć go mewom. To krąg życia.
Rozjechanie przez pickupa to nie krąg życia!
Twój ruch. Co zrobisz?
Lepiej odejdź. Nie róbmy tego.
Macie kompletnie nasrane we łbach!
Chodź, Kiara.
Właśnie! Wracaj do siebie!
Serio?
Jak tylko się zbliżycie do kogoś z nas… wrócę i was pozabijam.
Grożenie śmiercią?
To była groźba. Mamy to nagrane.
Teraz to dopiero ich nienawidzę!
Wiem.
Grozili nam. Zaskarżmy ich! Twój dziadek jest sędzią.
Komu uwierzą - im czy nam? Musimy się bronić.
Dobra.
Nie do wiary. Widzieliście?
Ja widziałem. Sztosik, Ruthie.
-To podłe, Rafe. -Należało im się.
Chcę stąd iść. Już.
Przyjdzie tu. Na pewno.
Pływałem z C odkąd miała 13 lat. Wychowałem ją.
Ufam jej. Skoro mówi, że przyjdzie, to tak będzie.
Oby.
Dla waszego dobra.
Tu John B. Jestem na rybach.
Gdzie jesteście? Jedźcie do Płotkolandii!
Szlag.
Nic ci nie jest?
Mój błąd.
Przepraszam za kwiatki.
No bez jaj!
Czas minął.
Nie rób tego! Mówiła, że przyjdą!
-Za późno. -Cleo!
-Przyszedł! -Pope!
-Spóźniłeś się. -Opuść broń.
Rzuć ją.
Nie! Terrance!
Padnij. Daj mi broń.
Mam!
Terrance.
Nie! Terrance!
Nie!
Nie umieraj!
Pope! Pomóż!
Pomóż mi!
Nie. Puść.
Ilekroć się zjawiają, coś idzie nie tak. Wszystko ich prowokuje.
To Bogole.
Jak poszło?
-Pope. -Co to?
-To krew? Czyja? -Pope, co się stało?
Gdzie Cleo?
W środku.
-Cleo! -Co się dzieje?
Zadzwonił. Dał mi czas do czwartej. Spieszyłem się. Celował do niej.
A Terrance…
-Żałuję, że czegoś nie zrobiłem. -Posłuchaj. Zrobiłeś co mogłeś.
Już dobrze.
Szlag.
Odkryłem coś.
W muzeum Czarnobrodego, zanim zabrał amulet.
Wiem, o czym mówił ten tekst. Bateria w Charleston.
Czarnobrody coś tam zostawił. Ukrył to w Charleston.
Dlaczego tam?
Nie wiem.
Mają amulet, ale nie potrafią przetłumaczyć inskrypcji.
Cholera.
Mamy problem. To Shoupe.
Zaczekaj chwilę. Chodź.
-Dlaczego przyjechał? Siedzi w aucie. -Szlag.
-Co robimy? -Mamy wypadek na North Lake Street 270.
Przyjąłem. Jestem u Maybanków. Nie mogę się tym zająć.
-Mamy zwłoki w salonie. Co robimy? -Cholera!
-Jak to co? Powiemy prawdę. -Żartujesz?
-Nic nie zrobiliśmy. Ktoś się tu włamał! -To Shoupe.
-Zaatakował nas i okradł! -Nie uwierzy nam.
Sytuacja pod kontrolą.
-Musimy stąd uciekać. Zwiać stąd! -Dokąd? To się nie uda.
Lepsze to niż zostać. Nie można ufać glinom. A zwłaszcza jemu.
JJ! Jest tu kto?
Co robimy?
Jesteśmy niewinni.
Szybka decyzja.
Co robimy?
Wiem, że tu jesteście. Wyłaźcie!