Niby jak mogę być synem Chandlera Groffa?
To nie ma żadnego sensu.
Każdy wie, że dziecko Larissy utonęło razem z nią.
Tym dzieckiem…
byłeś ty, JJ.
Pracowałem w ogrodzie u Genrette’ów.
Tak poznałem Larissę.
Była dobrą kobietą.
Jak się miewa mały?
- Jest dziś niespokojny. - Proszę. Mam coś ciebie.
Stokrotka.
Spodoba mu się.
Na pewno.
Mówi: „Jest moja”. Spójrz, kto ci ją przyniósł.
Miłe, prawda?
Cześć, Luke.
Widzę, że ciężko harujesz.
Tak, proszę pana.
Cześć.
Zabrałaś go na ten upał?
Weź go do środka.
Dobrze.
Chodź.
- Wciąż to samo… - Nie pomagasz mi.
Załatwiłem łóżka, hotel. Wciąż ci mało. Zostańmy tutaj.
- Ciszej. - Dlaczego? To tylko dziecko.
Było widać, że się im nie układa.
Już dobrze.
Chciałem tylko pomóc.
Już dobrze.
Nie przestaje płakać.
No już.
W porządku, mistrzu.
Wszystko będzie dobrze.
W porządku, mistrzu.
Tak jest.
Masz podejście do Jacksona.
Tylko z tobą mogę pogadać.
Wie pani, że to nieprawda.
Zostań.
Chcę tego.
Co ja bym bez ciebie zrobiła?
Myślałem, że Groff coś do mnie ma.
Pewnego wieczoru złożył mi niezapowiedzianą wizytę.
Jak leci, Luke?
Pan Groff.
Co pana sprowadza?
Nie wierzę, że do tego doszło…
ale Larissa…
źle się miewa.
Ona…
Liczyliśmy, że mógłbyś…
Tylko na jakiś czas.
Larissa musi chwilę odpocząć.
Zajmiesz się dzieckiem?
Ja…
nadaję się jak każdy inny.
Świetnie.
Dobrze.
Mogę zapłacić.
Ale musisz tu zostać.
Larissa nie może teraz widzieć Jacksona.
Ten widok mógłby ją zdenerwować.
Może to zostać między nami?
Nie chcę, żeby ludzie gadali o Larissie.
Jej zdaniem możemy na tobie polegać.
To jak?
- Dobrze. - Świetnie, dzięki.
Przygarnąłem cię.
Następnego dnia przeżyłem szok.
Wiadomości WZPR spieszą donieść o śmierci Larissy Genrette.
Utonęła wraz z synkiem w wyniku wypadku na łódce.
Władze badają tę tragedię.
Larissa Genrette była jedynym dzieckiem Wesa Genrette’a,
którego rodzina od ponad 300 lat jest częścią historii Karoliny Północnej.
Nie powiemy Wesowi, że Jackson żyje?
Co? Nie!
Genrette’owie spróbują odebrać mi Jacksona!
Zostanie tutaj.
Dbamy o to, co najlepsze dla dziecka.
- Ale Wes… - Zapomnij o nim!
Wiem o twojej przeszłości.
Nie chcemy, żeby policja się tu kręciła.
Prawda?
Dobrze.
Zatrzymaj Jacksona i trzymaj gębę na kłódkę.
Zapłacę ci.
Mamy na względzie dobro dziecka, prawda?
Tak.
Wrócę.
Gdy będę mógł.
Może liczył na spadek, jeśli i ciebie uznają za martwego?
Spróbuj.
Nie wiem.
Po jakimś czasie nie chciałem, żeby wracał.
Wiedziałem, że robię źle.
Pozwoliłem staruszkowi wierzyć, że jego wnuk nie żyje.
To mi dało w kość.
Powinienem być lepszym ojcem.
Wiem o tym.
Czyli mówisz, że…
moja mama…
ta prawdziwa,
nie żyje?
Tak twierdzą.
Utonęła.
Wypadek na łódce.
Nie wiem.
Jestem synem Snoba.
Nie.
Nie tak cię wychowano.
Ale w kwestii więzów krwi
jesteś Genrette’em
i Groffem.
Kłamiesz.
Wiem, że to szok.
Nie, bo to nieprawda.
Coś z tego masz, że tak mówisz.
- Po co… - Cholera, tato! Jak żałosny możesz być?
Liczysz na spadek?
Znów mnie wykorzystujesz, co?
Wiesz co?
Nie dam się nabrać.
Miłego życia jak szczur.
J, musisz coś…
JJ, muszę ci coś powiedzieć!
Jest coś jeszcze!
Cleo!
Tutaj.
Śledziłem go do auta. Zabrałem pistolet. Chciałem go zastrzelić.
- Cicho. - Co?
Słyszysz?
Ludzie!
Na pomoc!
Słyszy nas ktoś?
Woda się podnosi. Utoniemy!
- Pomocy! - Czy ktoś nas słyszy?
Idziemy z pomocą!
Słyszałeś?
- Jesteśmy tu! - Proszę!
Pomóż mi to unieść. Na trzy.
Ani drgnie.
Musi być inna możliwość.
- Rozbijmy ją. - Ale jak?
Kamień przebija kamień.
Może strącę go kopniakiem.
- Próbujmy. - Na trzy.
Jeden, dwa, trzy!
Na dół.
Zaczekajcie!
Zejdź.
Odsuńcie się!
- Idziemy! - Johnie B!
- Potrzebujemy czegoś jeszcze. - Mam pomysł.
Idziemy po was!
Johnie B!
Cleo!
Idziemy!
- Gotowa? - Tak.
- Ostrożnie. - Nie! Szczur!
- Hej! - Sarah, złap linę.
Pospieszcie się. Na dole mogą być szczury.
JJ?
Wierzę w ciebie.
Chciałem pociągnąć za spust.
Na środku ulicy.
Co ja sobie myślałem?
Czym się różnię od ojca? Chciałem to zrobić.
Ale nie zrobiłeś.
To was różni.
Nikt nie ucierpiał.
Nawet mi nie zależy na tej błękitnej koronie.
Nawet trochę?
Mam dość narażania cię. Chcę wrócić do domu, do normalności.
To wracajmy.
To proste.
Tak.
Ani trochę cię nie ciekawi, co ci przemytnicy zabrali z katakumb?
Pewnie by mnie ciekawiło, ale nic tam nie widziałaś.
Nie było tam skarbu, więc nie łapię.
Widziałam coś jakby zwój.
Były na nim jakieś znaki.
To nie skarb.
- Więc to była mapa, nie błękitna korona? - Coś przypominającego mapę.
Nie mam pewności.
Czarnobrody zostawia mapę w katakumbach pod grobem Stede’a Bonneta.
Może uznał, że zanim go złapią, zostawi ją dla Elizabeth, żeby…
Znalazła błękitną koronę.
O cholera.
Gdzie się podziewałeś, JJ?
Długa historia. Gdzie reszta?
Niedługo będą, a co?
Co się stało?
Nic.
Nie okłamuj mnie.
Nieważne. Chodzi o mojego tatę.
O cholera. Wrócił?
Zaszył się u Barracudy Mike’a.
Nie chce tu wrócić?
Nie mówił, że to jego dom?
Nie, nie o to chodziło.
Bo dziś zebranie rady miejskiej.
Powiedział, że tak naprawdę nie jest moim tatą.
Jasne.
Ki, to nie żart. Był… Nawet nie wiem, jak to nazwać, ale…
Dostałem to.
- JJ. - Od Wesa Genrette’a.
Spójrz.
Pisze, żebym pomówił z ojcem. A Luke twierdzi, że Wes był…
moim dziadkiem.
Czyli Groff…
Jest twoim tatą?
Tak.
Twierdzi, że Chandler Groff to twój tata?
Wiem, że to nie ma sensu.
Pamiętasz ten obraz?
Ten z Larissą Genrette, która utonęła ze swoim dzieckiem?
Tak.
Dziecko niby nie zginęło i to ja nim byłem.
To dziecko to ja.
Wiem, chce wyłudzić spadek czy coś.
Zgarnie dzięki mnie szybką forsę,
bo całe życie tak robił.
Tylko to potrafi.
No nie wiem.
Przykro mi, J.
W końcu przyjechali.
- Ki? - Tak?
Możemy im nie mówić?
Dlaczego?
Wiem, że to ściema, ale nie chcę,
żeby w ogóle myśleli, że jestem Genrette’em.
Nasza tajemnica.
Nasza.
Macie go?
Totalna porażka. Coś tam było, ale tego nie mamy.
Przynajmniej Twink wrócił.
- Co tak capi? - Nie chcesz wiedzieć.
Mamy zwój.
Ale?
Naprawdę myślisz…
Że korona istnieje? Tak.
Kiedyś istniała.
Tak jak mówił Finch.
Daj spokój.
O co ci chodzi?
Boskie moce, spełnianie życzeń?
- Wierzysz w to? - Co za różnica, w co wierzę?
Wierzę w pieniądze.
My mamy zdobyć koronę i ją przekazać.
Ale zanim to zrobimy,
mamy niedokończone sprawy w Kildare.
To były katakumby.
- Pełno tam czaszek. - Jezu.
Co najdziwniejsze, byli tam inni ludzie, którzy szukali tego samego.
To nie byli jacyś ludzie, tylko zabójca Terrance’a.
- Była też masa szczurów. - Szkoda, że to przegapiłam.
- Nic fajnego. - A ty gdzie zniknąłeś?
Chciałem pomóc zespołowi.
Zgarnąć szybką kasę. Nie wypaliło, bo chodziło o Barracudę Mike’a.
No to się nie dziwię.
Przykro mi z powodu tych szczurów,
ale wieczorem jest sesja rady miejskiej,
a nas nie stać na adwokata.
Normalka.
Jakieś pomysły?
Nauczę się w jeden dzień prawa o nieruchomościach.
Nie potrzebujemy teraz sarkazmu, Pope.
- Wybacz, oblazły mnie szczury. - Podzwońmy.
Wszystkich na wyspie wkurza, co robią.
Zbierzmy tam ludzi i ich zmobilizujmy.
- Może uda się wygrać. - W kupie raźniej.
Mogę ściągnąć ekipę surferów.
Tylko bądź na czas.
- Załatwię to. - Pope, zadzwońmy do twoich krewnych.
- Może do wujka Rogera? - Mogę.
À propos rodziny…
Dziwnie to zabrzmi,
ale był tu Rafe.
- Po co? - Nie wiem. Twierdził, że chce pomóc.
- Nie zabijaj posłańca. - Taki pomocny?
Rafe Cameron, prezes.
Prezes czego?
Nieważne.
Zadzwonię. Może da radę pomóc.
No to do roboty.
Uratujmy Płotkolandię.
Dale mówi, że Goat Island jako rezerwat
ściągnie tu tłumy turystów.
Wierz lub nie, ludzie będą jeździć nawet do Nory.
Facet się zna. Dobrze, że w to weszliśmy.
Rezerwat, Hollis? Poważnie?
- Nie dostaniesz ziemi? - Kłamstwa. Jasne, że mamy ziemię.
Oby. Taka była umowa.
Musimy się spotkać i pogadać.
Skoro nalegasz. Jutro z samego rana? Wszystko omówimy.
Super. Miło, że znalazłaś chwilę.
Miejscowi mówią, że Goat Island trafi do skarbu państwa
jako rezerwat przyrody.
Absurd.
Cieszą mnie te słowa.
W końcu…
jesteś następny w kolejce, tak?
Oczywiście.
Ostatni żyjący dziedzic Goat Island.
Należała do rodziny przez 300 lat.
Myślisz, że teraz ją oddadzą?
Porozmawiam z Rafe’em.
Upewnię się, że nie wymięka.
Zajmiesz się dziewczyną?
Tak.
Halo?
Dzięki, że się zjawiłaś. Dobra robota.
- Przestań. Nie chcę się kłócić. - Dziękuję.
Mamy dość przeciwników.
Kiara wspomniała,
że możesz pomóc.
Nie, jeśli chodzi o ziemię.
To już wasz problem.
Przykro mi. Ale chciałem porozmawiać o czymś innym.
Kiedy…
tata zginął…
pierwszy raz,
powiedział, że ćwierć jego majątku jest moja.
Mnie powiedział to samo.
Ale go nie dostałaś, tak?
Nie.
Powodzenia w wyciągnięciu go ze szponów Rose.
- Trzyma całą forsę. - Wciąż do niej dzwonię.
- Nie daje mi porozmawiać z Wheezie. - O tym mówię.
Nie mam prawa rozmawiać z własną siostrą?
Rose zatrzymała sobie całe złoto.
Jakim prawem?
Nie takie były zamiary taty. Nie chciał tego.
Wkurza mnie to.
To nasze pieniądze.
Nie wiem jak ty, ale naprawdę ich potrzebuję.
A co ze złotym krzyżem, który ukradłeś?
Jest pozłacany.
Był sporo wart, ale środki się skończyły. To nie złoto z Merchanta.
Przykro mi.
Po prostu myślałem,
że razem spróbujemy odzyskać Wheezie.
Jak?
Nie wiem, ale gdy już to zrobimy…
spróbujemy odzyskać też forsę,
dlatego musimy współpracować.
Jak uczył nas tata. Mamy wspólny cel.
Pomyślałem, że razem
możemy odzyskać, co nasze.
- Staram się. - Nie.
Przykro mi.
Ruszajmy.
Jak poszło?
To Rafe.
Nie można mu ufać.
Dobra, zmobilizujmy ludzi.
Powiedzmy im, że mają się walić.
Odzyskajmy władzę. Dzięki, stary.
A siła tkwi w liczebności. Potrzebuję Płotek.
- Wpadniecie? - Jasne.
I o to chodzi! Jedność!
Próbują nas wykiwać. Zaalarmuj wszystkich.
Każda pomoc się przyda, więc bądź tam.
Te dzieciaki włożyły w to serce i duszę.
Zbudowali coś, a oni przyjdą i im to zabiorą.
To w ogóle legalne?
Jeden silny podmuch i ta rudera się zawali.
Wyświadczamy im przysługę.
Postawimy w tym miejscu coś lepszego.
Mój synek.
Spójrz na siebie. Nie przychodzicie na domowy posiłek.
Domowy posiłek?
- Potrzebuje porządnego zbesztania. - Heywardzie.
- Roger by się zgodził. - Nie mieszajmy go w to.
- Nie zwracaj uwagi. - Cześć, Cleo.
- Czemu to robisz? - Nic nie robię.
Przywitam się z rodzicami.
- Cześć. - Cześć.
- Jak się masz? - Dobrze.
Cześć, mała.
- Chcesz się pysznić? - Nie.
- Tata cię wspiera. - W 100%.
- Powodzenia. - Dzięki.
Dla ciebie drzwi są zawsze otwarte.
Odpuść, kochanie.
Chodźmy do środka.
Top, możemy zamienić słówko?
Mój syn nie ma ci nic do powiedzenia.
Powodzenia w walce z władzą.
Tatusiu?
Poszło kiepsko.
Trudno.
Typowy Topper.
Zanim przejdziemy dalej,
przypominam wszystkim o zachowaniu kultury i dekorum
podczas obrad.
Tworzymy jedną wyspę i tak się zachowujmy.
Jasne.
Zakłócanie porządku grozi wykluczeniem i zarzutami.
Czy to jasne?
Przechodzimy do sprawozdań radnych.
- Zacznie radny Lawrence. - Dziękuję, panie burmistrzu.
Punkt 8A, zarządzenie 31.
Plan zagospodarowania terenu na działce przy Roger’s Point Road.
Mamy decyzję miasta Pelican
popierającą zmianę planu zagospodarowania terenu po wschodniej stronie wyspy,
w tym nieruchomości przy Roger’s Point Road.
Mają już decyzję?
Rada głosuje nad rekomendacją przydzielenia kwoty 60 000 $
na rozpoczęcie przekształcania nieruchomości…
Jak to jest, że już głosują?
…i zmianę zagospodarowania. Oddaję głos radnemu Chetowi.
Mamy szczęście, bo pomaga nam pan Zeasy,
który aktywnie wpływał na rozwój wyspy i był dla nas cennym wsparciem. Dziękuję.
Dziękuję, Chet.
Pewnie żałujesz, że nie mamy prawnika.
Wolałbym wędkę.
Najpierw wysłuchamy członków naszej społeczności,
zaczynając od przedstawiciela mieszkańców nieruchomości przy Roger’s Point,
należącej do Maybanka.
Ktoś ma odwagę?
- Ja to zrobię. - Nie.
- Siadaj. - Czyli nie ja.
- To musi być ktoś inny. - Kto?
- Pope. - Nie wystąpię publicznie.
- John B. - Tak!
- Dasz radę. - Ja?
Dobra.
John Booker Routledge.
- Dawaj, Johnie B! - Tak!
Tak jest!
Powiedz im, bracie!
Dajesz!
Proszę się przedstawić.
John Booker Routledge.
Tak jest!
Nie jestem w żadnej mierze prawnikiem,
ale to nie ma żadnego sensu.
Kupiliśmy nieruchomość na aukcji
i od jakiegoś czasu prowadzimy dobrze prosperującą firmę.
A wy teraz zmieniacie plan zagospodarowania terenu?
Jeśli to przejdzie, stracimy interes.
Właśnie.
I dom.
- Przez jakieś bzdury! - To ustawka!
Dobrze mówi!
To wbrew prawu!
Ma rację!
Proszę o spokój.
- Proszę siadać. - Cicho! Dajcie mu mówić!
Proszę kontynuować.
Jak większość wie,
ja i Sarah
straciliśmy w zeszłym roku ojców.
Próbujemy na nowo zbudować dom.
Tylko tyle.
Z całym szacunkiem,
ale nie szukamy jałmużny.
Chcemy tylko zachować dom.
Nie chcemy go stracić, żeby powstał tam głupi klub.
- Jakim cudem to legalne? - Przepraszam.
- Burmistrzu? - Nie rozumiem.
- Przepraszam. Mogę się wtrącić? - Proszę.
Dziękuję.
Zaszło nieporozumienie i mogę je wyjaśnić.
Boże.
Panie Routledge, pozwoli pan zabrać głos panu Zeasy’emu?
O ile możesz to wyjaśnić, Dale.
Wybacz, stań sobie tutaj.
Dziękuję.
Obecni mieszkańcy tej ziemi chyba nie rozumieją,
że wydano nakaz unieważnienia ostatniej sprzedaży.
Co to znaczy?
Pierwotny właściciel wystawił wcześniej weksel,
który był w trakcie realizacji, gdy odbyła się licytacja.
Bank nie miał prawnych możliwości organizowania aukcji.
Pieprzenie.
Mam tutaj weksel pierwotnego właściciela
podpisany przed aukcją i sfinalizowany przez sędziego Holdena.
Czyli sprzedaż była nieważna.
Jak to zrobili?
Gdzie pierwotny właściciel? Może poświadczyć autentyczność dokumentu?
Owszem.
Jest tutaj.
- To on! - Luke!
- To jego syn! - Tata JJ-a!
- Czemu się nie pokazał? - Obłęd.
Przykro mi.
Może to zrobić?
- To zbieg. - Przecież to jasne.
Podpisał weksel w zamian za amnestię.
Nie do wiary!
Jeśli się nie mylę, gdy sprawa zostanie zakończona,
ci młodzi ludzie otrzymają rekompensatę.
Ponadto… Chwileczkę!
Klub na tej ziemi będzie dla wszystkich!
Wygraliśmy!
- Tak nie można! - Chcieli ziemię i ją ukradli!
- Spokój! - Jak można tak mówić?
Teraz robią to nam, później zrobią to wam!
To kradzież.
- Wszyscy to wiemy. - Proszę o spokój na sali!
Nie! A pan?
Proszę siadać.
Jak pan może to robić?
- Szeryfie. - JJ pana kochał.
Choć nie powinien.
Powinniście się wstydzić.
- Wy wszyscy! - Proszę opróżnić salę.
- To moja córka! - Zostawcie mnie!
- Nie dotykaj jej! - Łapy precz od mojej córki!
Nie ma takiej potrzeby.
Nie dotykaj jej!
Ty gnojku!
Uciekaj!
Znikaj stąd!
Puszczaj mnie!
Zabierać łapy!
JJ!
Mamy cię!
Cofnąć się!
Uciekaj!
No już!
Znikaj stąd!
Uciekaj!
Szybko!
Uciekaj!
Biegnij!
Zdejmijcie tego skoczka z dachu i do radiowozu.
Chodźcie.
Zmierza do centrum.
- To nasz kij! - Poważnie, JJ?
Oddaj nam kij.
- Oddawaj! - Niefajnie.
Dziękuję.
Jadą.
Chcieliście jednej wyspy?
To ją wam dam.
Tutaj, koledzy!
Nie chcecie przegapić tego meczu.
No to gramy.
No dobra.
No i super.
No to ognia.
Cudowne uczucie!
O tak.
Prawda, drogie panie?
Gdzie moje maniery?
Wybaczcie, że psuję wam randkę.
A to…
coś wyjątkowego.
O nie! Tylko nie ultima!
O rany.
Sprawiedliwość…
musi być.
Dobry Boże! Naprawdę?
Jeden drań narobił tyle szkód?
Ściągnijcie strażaków do apteki.
I szybko potrzebne wsparcie.
A niech to!
Do wszystkich jednostek. Za chwilę całe miasto będzie szabrowane.
A wy dokąd?
Do domu albo was przymkniemy!
Widzicie go?
- Nie. - Do domu!
- Gdzie on jest? - Nie wiem.
Niech wszyscy idą do domu!
NIERUCHOMOŚCI ZEASY’EGO
No to czadu.
TU BĘDZIE KLUB ŻEGLARSKI
Nowe Figure Eight.
Bądźmy sprawiedliwi.
Wszyscy przed sklepy.
Wiem, dokąd idzie.
Za mną.
Idziemy.
Zgłoszono odgłosy rozbijanego szkła na Caro Lane 43.
Przyjąłem. Jadę.
Jedziemy do biura Dale’a Zeasy’ego.
Z drogi, bo was rozjadę!
Zejdźcie z ulicy!
Na pewno nie jestem Snobem.
To on. Wszystkie dostępne jednostki do biura Zeasy’ego.
Rozproszyć się. Zabezpieczyć teren. Nikt ma się nie prześlizgnąć.
Shoupe, widziałem go. Jest w środku i jest uzbrojony.
Shoupe!
Zatrzymać gapiów.
On nic nie zrobi.
Zatrzymać cywilów. Dla bezpieczeństwa wszystkich.
Kto nie z policji, niech się nie zbliża!
Dobra, JJ!
O tym właśnie mówiłem, synu!
Posunąłeś się za daleko i sytuacja jest poważna!
Mówiłem, że coś się odwali, i proszę!
Musisz odłożyć broń, którą masz,
albo cię zastrzelimy!
A nie chcę tego!
Wyjdź z rękoma w górze!
Posłuchaj, JJ.
To ty posłuchaj, Shoupe!
Nie wyjdę tam,
żeby znów wygrali i zabrali, co nasze!
Kupiliśmy tę ziemię uczciwie!
Mam prawo walczyć o swoje!
JJ!
Słyszysz mnie?
Rób, co mówią!
Nie!
Mam dość ulegania ludziom, którzy całe życie mnie okradają!
Nie posłucha. Musisz coś zrobić.
- Tylko wybił okno. - Nie strzelajcie!
Możecie się poddać.
Ale ja będę walczył.
Shoupe,
chcesz mnie?
Musisz po mnie przyjść.
JJ, posłuchaj Ki i opuść budynek!
Chryste!
JJ!
Co robimy?
JJ, wyjdź!
Co to było?
Idę z tobą!
- Mam go na muszce. - Wyjdź, JJ! No już!
Boże, zastrzelą go.
Dokąd idzie Pope?
- Pope? - Gdzie on idzie?
Pope?
Nie!
Przestańcie!
Puść mnie!
Shoupe, co ty robisz?
Przestań!
- Macie go? - Zostawcie go!
Puśćcie go! Nic nie zrobił!
Chodź ze mną. Wchodzimy!
JJ, wchodzimy!
Czekaj z rękami w górze.
Co jest? Jezu!
Przebiegły drań.
Rozdzielmy się. Gdzieś tu jest.
Pusto.
Ani śladu.
Nie zniknął. Miejcie oczy otwarte. Przeszukać teren.
Musi tu być.
Pope, wrócimy po ciebie.
Jest Shoupe.
Co jest grane? Gdzie JJ?
Nieważne. Wasz koleżka napadł na policjanta na służbie.
- To przestępstwo. - Wyciągnął broń bez powodu.
Masz spore kłopoty, Pope. Aresztować go.
Nie ma go. Zniknął.
Ucieka. Znajdźmy go.
Cholera.
Wielki Rafe Cameron.
Dzięki, że wpadłeś.
Wybacz tę formalność.
Jestem trochę staromodny. Lubię widzieć, z kim robię interesy.
Raczej z kim potencjalnie możesz je robić.
Przelew jeszcze nie przeszedł.
Moja dziewczyna radzi, żebym się wycofał.
- To by był błąd. - Tak?
Twój wybór, ale rozejrzyj się.
To Goat Island. Tylko idiota by to zepsuł.
Ten teren sam się sprzedaje.
Dlatego cię wybraliśmy, Rafe.
Jesteś ambitny.
Spoza towarzystwa.
Traktują cię z góry.
Prawda?
W Figure Eight.
Próbują.
Słabo im idzie. Zobaczymy, kto wygra.
Racja.
Dlatego cię lubimy, Rafe.
Jesteś jak ja.
Nie boisz się twardej gry.
Chcesz im pokazać, na co cię stać, prawda?
Chcesz im pokazać.
Oczywiście sam decydujesz.
Ale…
chciałbym to dziś zrobić.
Myślałem, że się zgadzamy.
Ta formalność ma odnowić zobowiązanie.
Długopis zatrzymaj. Na pamiątkę.
To tylko dla prawników.
Mnie wystarczyłby uścisk dłoni.
Wiedz,
że jeśli mnie wykiwasz,
przyjdę po ciebie.
Cieszę się na naszą współpracę, Rafe.
OWOCE MORZA U HEYWARDA
No dalej.
Groff!
Groff! Wpuść mnie!
Otwieraj cholerne drzwi!
Kto tam?
Kto tam jest?
Napisy: Karol Radomski