- To musi być jakaś mapa. - Wygląda jak odjechana mozaika.
Dziwne. Nic się tu nie klei.
Co mamy zrobić z tym?
Jak to co? Rozszyfrować.
Ale jak?
Łamaczem szyfrów?
Wszystko staje się wyraźne.
Trzeba tylko inaczej na to spojrzeć.
- Łączymy umysły. - Jest pasmo górskie.
- Co robisz? - Ale gdzie?
- Sorki. - Słuchaj, to woda.
- Brawo. Niebieski to woda. - A dżungla…
Co to było?
Powrót to był błąd.
U ciebie nic?
Nic.
Dziwne.
Brzmiało to tak, jakby…
Przepraszam.
JJ.
Udało ci się.
Przepraszam, że cię nachodzę.
Całą drogę przebyłem wpław.
Co tu robisz?
Nie miałem dokąd pójść, synu.
Chodź tu. Brać go.
Wyciągnięto nas zza krat.
Tirana, Cagliari, Tanger.
Wiemy, jaki jest układ.
Zgadzasz się i zyskujesz wolność.
Albo ją wykorzystasz i będziesz bogaty, albo zmarnujesz i jest po tobie.
Zadaniem Samira było pilnowanie zwoju.
Zwój zniknął.
Gdzie? Po prostu zniknął.
Wiemy, kto go ukradł.
Wiemy, gdzie mieszkają.
Mogę go zdobyć.
- Dam radę. - Już za późno, żeby to naprawić.
Za późno.
Dalej.
Nie!
Proszę! Mogę go odzyskać!
Dam radę!
Ruszać się. Musimy być gotowi przed świtem.
Potrzebujemy zwoju.
Wiem o tym.
Wiem, co robić. To proste.
Zdobędę go.
Jesteś prawdziwym tatą JJ-a?
Nie zasługuję na tytuł,
ale tak, jestem jego biologicznym ojcem.
Wiem, że mogłem postąpić lepiej.
Bardzo chcę ci wszystko opowiedzieć.
- Jasne. - Niestety czas nas goni.
Grozi nam niebezpieczeństwo.
Niech zgadnę.
Otworzyliście tubę,
ale nie możecie odczytać zwoju.
Jest zaszyfrowany.
Skąd wiesz?
Jeśli zabraliście go kosarzom,
weszliście w posiadaniu zwoju z Mogadoru,
stworzonego w 1703 roku przez piratów berberyjskich.
Wilczy Korsarze to groźni najemnicy.
Okradliście ich.
Czym jest ten Mogador?
To… mapa.
Dokąd prowadzi?
Gdybym znał odpowiedź, byłbym bardzo bogaty,
ale wiem, kto go zrobił.
Murat Młodszy.
- Murat? - Znasz go?
Pirat i handlarz niewolników.
W 1703 roku berberyjski pasterz podarował w hołdzie Muratowi złotą monetę.
Zapytał pasterza, skąd ją wziął.
Dzięki sile perswazji
Berber powiedział mu o ukrytym na pustyni skarbcu pełnym złota.
Był tam też wyjątkowy przedmiot.
Błękitna korona.
Wiecie, co to jest?
To…
Mój tata był historykiem.
Opowiadał mi tę historię na dobranoc.
Czym jest ta błękitna korona?
To mityczny artefakt.
A jeśli wierzyć legendom,
także niebezpieczna broń zdolna do spełniania życzeń
i unieszkodliwiania wrogów.
- Wierzysz w to? - Ani trochę.
Ale jest bezcenna.
Szukam jej tak jak wy i za pomoc
chcę dostać swoją dolę.
Nic więcej.
Jeśli znaleźli ją 300 lat temu, tej magicznej czapki już tam nie ma.
Może tak, może nie.
Murat obozował w As-Suwajrze, na terenie obecnego Maroka.
Nie zdążył skorzystać z mapy, gdyż ukradła ją
przedsiębiorcza młoda dama, Elizabeth Howell,
która później została żoną Czarnobrodego.
Elizabeth Teach.
Bardzo dobrze.
Czarnobrody pomógł jej się uwolnić
i we dwójkę zbiegli z mapą do Karoliny.
Przez resztę życia zastanawiali się,
czy naprawdę w pustynnym skarbcu spoczywała korona.
- W dniu swojej śmierci… - Zostawił mapę Elizabeth.
Teraz wy ją macie.
Ale nie umiecie jej odczytać.
Potrzebna jest specjalna soczewka.
Załamujący światło kryształ zatopiony w łańcuchu.
Gdy Elizabeth Teach zabito w Blackstone, miała go przy sobie.
Zgaduję, że ty ją masz.
Nie w swoim posiadaniu.
Ale wiem, gdzie jest.
Gdzie?
W grobie twojej matki.
Pope!
Jesteś tam?
Pope.
Obudź się. To mój tata.
- Pobudka. - Niech to.
- Zaraz. - Szybko, pod łóżko.
- Nie powinno cię tu być. - Cholera.
Wchodzę.
Nie chciałem cię obudzić.
To nic, tato.
Co się dzieje?
Pomyślałem sobie,
że z samego rana powinieneś zaciągnąć się do wojska.
- Rano? - Tak.
Sędziemu się to spodoba.
- Myślałem, że mamy tydzień… - Nie tak to planowałeś.
Ale ani mnie, ani wujkowi Rogerowi to nie zaszkodzi.
Będzie łatwiej trzymać cię z dala od przyjaciół.
Podstawowe szkolenie to trzy miesiące. Zakaz odwiedzin.
Zaczniesz od nowa.
A co z Cleo?
- Co ona zrobi? - Synu, słyszałeś sędziego.
Potrzebujecie resetu,
a Cleo to twarda sztuka.
Da sobie radę.
Przetrwamy to.
Poradzimy sobie.
Cholera.
A niech mnie.
Rzuć na to okiem.
Są historyczne podstawy, by wierzyć, że Murat istniał.
Był postacią historyczną. Jesteśmy bliżej, niż sądzimy.
- Fajnie, ale… - JJ musi wyjechać.
Ma przerąbane, a mapa prowadzi do Maroka.
- To nie zła opcja. - Musimy pogadać.
To nie może czekać.
Więc proszę,
porozmawiamy?
Dobrze.
Usiądź.
Jestem w ciąży.
W ciąży?
Jesteś… w ciąży?
Oczekujemy dziecka.
Tak.
To… dobrze.
Bardzo się boję.
Nie wiem, co robić.
Nie znam się na tym, ty też nie.
I jesteśmy…
tacy młodzi.
Wiem, że to kiepski moment.
Że ty i JJ chcecie szukać tej korony.
Chodź do mnie.
- Jestem przy tobie. - Bałam się ci powiedzieć.
Już dobrze.
Kocham cię.
Coś wymyślimy.
Jak zawsze.
Prawda?
Na pewno nie są stąd, ale facet z wraku
ma z nimi coś wspólnego.
- Nie skrzywdzili cię? - Nie.
Próbowali, ale chodziło im o Groffa.
Wkurzył ich. Coś im zrobił.
- Znali się? - O tak, na pewno.
Naprawdę wierzysz…
że jest twoim tatą?
Ten portret Larissy…
No i robimy różne rzeczy podobnie.
Trudno to wyjaśnić.
Ale tak, myślę, że nim jest.
OD: DALIA WIESZ, CZEGO CHCEMY.
DAJ NAM TO, BO INACZEJ…
Cleo?
Chciałam wyjść, zanim się obudzą.
Ale nie bez pożegnania z tobą.
Pożegnania?
To nie pożegnanie.
Kto wie, kiedy się zobaczymy.
Dokąd pójdziesz?
Co będziesz robić?
Zamierzasz dopaść zabójcę Terrance’a? Bo jeśli tak…
To co? Pójdziesz ze mną?
Ochronisz mnie?
Pope…
Tym się nie martw.
Jestem twardą sztuką, pamiętasz?
Coś wymyślę.
To nic wielkiego.
I to nie pożegnanie.
Nie cierpię ich.
Załóżmy klub bez pożegnań.
Kolejny.
Ten mogę poprzeć.
Dobra.
Zasada jest taka,
że mówimy tylko: „Do zobaczenia”.
Nie: „Żegnaj”.
Dobrze.
Dał mi ją Terrance.
Zatrzymaj ją, dopóki się nie zobaczymy.
Gotowy, Pope?
Gotowy stać się mężczyzną?
Dajcie mi chwilę.
Zaraz zejdę.
- Ubierz się. - O tym właśnie mówię.
Cleo?
Nie ma czasu do stracenia, Pope!
Z życiem.
- Też to czujesz? - Tak.
Ja na pewno.
Gotowy?
Załatwmy to szybko.
Nie mogę się wychylać.
Zostawimy was samych.
Damy wam trochę swobody.
- Co? - No tak.
To twój tata. I grób twojej mamy.
Zrób to z nim.
- Zmywacie się? - Chodzi o wielozadaniowość.
Załatwimy parę spraw. Niedługo wrócimy.
Jakie sprawy? Żartujecie? Mogliśmy ocalić Płotkolandię, czytając…
Nie martw się.
Pojedziesz z tatą, John B i Sarah ogarną swoje sprawy.
Ja nas spakuję. Musimy stąd znikać.
Kiepski moment, żeby się rozdzielać.
JJ!
Wiem, że to twój tata.
Ale bądź ostrożny.
Jeśli czegoś spróbuje, sam buchnę tę soczewkę.
Pamiętaj, że jesteś poszukiwany. Nie wychylaj się.
Wiadomo. Do dzieła!
Jasne.
Dzień dobry.
W porządku, junior.
Nie nazywaj mnie tak.
Co dla mnie masz?
Tożsamość faceta z wydm.
Tego…
W końcu go zidentyfikowaliśmy. Nie uwierzysz.
To skazaniec z Albanii. Wyszedł, bo dogadał się z Finchem.
- Czyli? - To zagraniczna armia ochotników.
Anton Finch to handlarz bronią.
Za pieniądze wyciągną z paki czarne owce
i wysyła w strefy walk.
Jeśli skazańcy przeżyją, zyskują wolność.
Nazywają siebie Wilczymi Korsarzami.
Był jednym z nich.
- Ciekawe, co go tu sprowadziło. - Pojęcia nie mam, szefie.
O co chodzi?
O nic.
Dzięki, Carl.
Nie ma za co.
Nasza pierwsza wspólna misja, synu.
Niczego tak nie żałowałem jak utraty ciebie.
Ale spójrz na siebie.
Czuję się odmieniony.
Tam dorastałem.
Mieszkałeś w Norze?
Byłeś Płotką?
Mój tata miał gospodę. Byłem po części jednym i drugim.
Ale wżeniłem się w Genrette’ów
i przeniosłem do Blackstone.
Moja matka była…
Jaka ona była?
Moja mama.
Delikatna.
Łagodna.
Pełna życia.
Przypominasz mi ją.
- Jesteś ścigany, tak? - Tak.
Ukryj auto z tyłu.
- Za drzewem? - Tak. Muszę zabrać klucz.
To też twoja rodzina, JJ.
Pamiętaj o tym.
Biuro szeryfa.
Mówi Chandler Groff, dzwonię ze starego cmentarza Genrette’ów.
Jakieś dzieciaki albo Płotki bezczeszczą nagrobki.
- Wahałem się, czy dzwonić… - Wysyłamy patrol.
Dziękuję. Będę czekać.
JJ! Mam klucz.
To twoje prawdziwe drzewo rodowe.
Witaj w domu.
Mam pytanie.
Gdy dorastałeś,
wierzyłeś, że Luke to twój ojciec?
Że jesteś Maybankiem?
Chyba po prostu…
Nie, czułem, że coś nie gra.
Bo tak było, mój synu.
Nigdy nie byłeś Maybankiem, tylko Genrette’em.
Groffem.
Musiałeś czuć to całe życie.
Nie jesteś Płotką.
Chodź. Sam nie dam rady.
Powinniśmy to robić?
Okradać grób?
To nie kradzież, skoro chciałaby, żebyś to miał.
Chodź.
Trzymam.
Ostrożnie.
Uważaj.
Jeden, dwa, trzy.
Nie mogę.
Przepraszam, synu. Nie mogę jej takiej oglądać.
Ty to zrób.
Zrób to dla mnie.
Jak umarła?
Utonęła.
To jest to?
Tak, ma wyryte berberyjskie insygnia.
Widzisz?
Proszę.
Ty…
to zatrzymaj.
Jest twoje.
Chodźmy po tę koronę.
Pozwolisz, żebym wpadł tu sam?
Jasne.
Kiedy chcesz.
Zastanawiałaś się kiedyś, dlaczego jesteś taki?
Zawsze podwajasz wysiłki, celujesz w główną nagrodę.
To cały ja, JJ.
Niedaleko pada jabłko od jabłoni.
O rany.
Szybko, schowaj się w mauzoleum.
- W mauzoleum? - Wróć tam.
- Daj mi soczewkę. - Nie.
- A jeśli nie wrócisz? - Jestem twoim ojcem.
Albo mi zaufasz, albo zakończysz przygodę, odchodząc z soczewką.
Jak leci?
Dzięki za przyjazd.
Były tu jakieś dzieciaki, ale już sobie poszły.
- Ostatnio było tyle zamieszek. - Wiem coś o tym.
Widocznie ich wypłoszyłem.
Nie było wśród nich JJ-a Maybanka?
Nie wiem.
- Co zrobił? - Czego nie zrobił?
Zdemolował centrum i wzniecił zamieszki. Mamy też kilka ciał.
Moim zdaniem wszystko się łączy,
ale jestem zwykłym zastępcą.
Wydaje się groźny.
Niech pan się nie zbliża do Nory.
Jasne.
Dzięki.
- Za wszystko. - Jasne.
Proszę krzyczeć, jeśli coś pan zobaczy.
Dziękuję.
Jest. Cześć, Cleo!
Co tam?
Co u Pope’a?
- Wycofują zarzuty. - Co?
Jakim cudem?
- Musi wstąpić do piechoty morskiej. - Pope?
Czemu nie dał znać?
Nie może z nami rozmawiać. To część umowy.
To John B i Sarah.
To oni rozpoczęli zamieszki i zniszczyli centrum.
Lepiej chodźmy.
Racja. Wynocha, Płotki.
Co tu robicie?
Załatwiamy sprawy.
W tej sukience? Jasne.
JJ?
JJ!
Cześć, Kiaro.
Cześć.
Wpadłem po zwój, żeby się upewnić,
że artefakt z mauzoleum faktycznie działa.
Spoko.
Gdzie JJ?
Został przy rodzinnym grobowcu.
Wysłał mnie po zwój. Chciałem dać mu chwilę na osobności.
Nie zrobiłby tego.
A jednak zrobił.
Pozwól, że do niego zadzwonię.
Jasne. Potwierdzi moje słowa.
Śmiało.
Przykro mi.
Zaznaczam, że składa pan prawnie wiążącą obietnicę
służby w korpusie piechoty morskiej przez co najmniej cztery lata.
Jeśli jest pan gotowy na to zobowiązanie wobec Boga i ojczyzny,
proszę tu podpisać.
To jedyny sposób, synu.
Mogę szybko skoczyć do łazienki?
Potrzebuję chwili.
Chyba widziałem ją w korytarzu. Dzięki.
Idź do wojska. Odzyskaj życie. Nie idź do więzienia.
Ucz się balistyki.
Bądź spokojny. Pope będzie świetnym żołnierzem.
Zabiję tego dzieciaka.
Zabiję go.
Odbierz, Cleo.
- Zostaw wiadomość. - Gdzie jesteś?
Niech to.
ALERTY
Naruszenie zakazu oddalania się w Shim Creek.
Do wszystkich jednostek.
JJ!
Nie będę kłamał. Zacząłem w ciebie wątpić.
Myślałem, że nie wrócisz.
Nie wątp we mnie.
Nigdy więcej.
Jeszcze jedna misja.
Znasz boczne drogi tego miasta?
Gotowa?
Jeśli ty jesteś.
Zaczekam tutaj.
- Dobrze. - Spoko.
Pamiętałeś o obrączkach?
Zabawna jesteś.
Zamknięty?
Bez żartów.
O nie.
Co?
Dzięki, JJ Maybank.
Lista usług, które nie będą świadczone do odwołania.
Akty małżeństwa.
- Przykro mi. - Chciałam dzisiaj.
Wiem, ale posłuchaj.
Wrócimy i zrobimy to jak należy.
Obiecuję.
- Chciałam to zrobić dziś. - Wiem.
- Chcą się włamać! - JJ Maybank!
Gdzie jest JJ Maybank?
- Powiecie, gdzie jest JJ? - Teraz z kijem.
- Nie tu, Kelce. - Będzie tak.
Zostajemy, dopóki nam nie powiedzą.
Zdemolował całe centrum. Gdzie on jest?
Nie wiem.
- Chodźmy stąd. - Dobrze.
- Dokąd to? - Kelce.
Przepuść nas.
Nie odchodź, mówię do ciebie.
Coś mówiłaś, suko?
Wyluzujcie.
Boże, Sarah.
Nic mi nie jest.
- W porządku? - Tak.
Co z tobą?
To twoi ludzie? Dobrze ci z tym?
- Co robisz? - Cofnąć się albo powtórzę!
Zostały trzy koła. Mogę go też porysować.
- Spadamy. - Co z wami? Łapać ich!
Cholera.
Wracać tu!
- Szybko. - Uciekają.
Zapłacicie za tę oponę.
W lewo!
- Gdzie? - Tędy.
Szybko, tędy.
Chodźcie.
Szlag.
- Musimy je otworzyć. - Tutaj!
Zamknięte!
- Otwieraj! - Otwórz, Johnie B. Jesteście w potrzasku.
- Otwierać! - No już!
Szybciej.
Otwórzcie je.
Nie da rady. Zamknięte.
Co zrobiłaś?
- Nie wiem. - Cholera!
Co robimy?
- Drzwi się zepsuły. - Po prostu…
Myślę.
Słuchajcie, wykurzymy ich.
Dawaj!
Podpalaj.
O cholera!
Nie będą zadowoleni.
- Płoń, skarbie! - Wyjdźcie, Płotki!
- Cholera. - Z drogi.
- Uwaga. - Płoń, skarbie!
Robi się tam gorąco!
Szybciej!
- Nie przestawaj! - W porządku?
Co tam robicie?
Namierzyłem was i słyszałem krzyki. W porządku?
Nie do końca.
- Brawo. - Nie powinno cię tu być. Co zrobiłeś?
Pierwszą mądrą rzecz od dawna. Żadnych pożegnań.
Nigdy.
- Chodźcie, gołąbki. - Musimy iść.
Zatrzymaj się tam.
- Tutaj? - Tak.
Coś tylko zabiorę. Zaczekaj.
Co zabierzesz? Co my tu robimy?
Pożyczysz mi telefon? Mój umarł jak Juliusz Cezar.
Możemy się pospieszyć?
- Jestem zbiegiem. - Nie wychylaj się.
Zaraz wrócę.
Zgrany z nas zespół.
Hollis?
- Tutaj! - No proszę.
Chyba miałeś ciekawy dzień.
Tak.
To pieniądze od Rafe’a?
Nie dostałaś ich?
Mam je.
Miałeś rację, Rafe zapłacił. Są tutaj.
Co?
Coś się stało?
- Okłamałeś mnie. - Naprawdę?
Kiedy?
Trudno się przyznać, gdy nie wiem, o co chodzi.
Dziś odczytano testament.
Goat Island przekazano państwu jako rezerwat przyrody.
Nieprawda. Jest drugi testament.
Przestań kłamać.
Jestem jedynym spadkobiercą Goat Island.
Nie, Chandler. Widziałam testament.
Czyli te pieniądze zostały skradzione,
a ze mnie zrobiłeś wspólniczkę.
Tyle gniewu.
Jest drugi testament. Ostatnie poprawki Wesa.
Dziedziczę wszystko.
Każde twoje słowo to kłamstwo.
No dobrze.
Powiem Shoupe’owi, gdzie byłeś, gdy zginął Wes,
bo na pewno nie ze mną. Wiem to.
- Nie zrobisz… - Nie.
Nie jesteś tym, za kogo się podajesz. Jesteś oszustem.
Oszustem?
Naprawdę?
Jeśli ktoś tu nim jest,
to nie ja.
Możesz to odłożyć?
Hollis, odłóż broń.
To takie wulgarne.
Dobrze.
Chcesz gadać z szeryfem? Jest tam.
I kto jest oszustem?
W końcu. Jedźmy już. Co tak długo?
Wybacz, synu. Mam jeszcze małą prośbę.
- Co? - Zostaw auto i chodź.
Jak to zostawić auto?
Mam tu łódź.
Chodźmy.
Znikniesz z ulic.
Nie, muszę wracać. I zabrać ze sobą soczewkę.
Odstawię cię. Masz soczewkę.
Tak będzie najbezpieczniej.
Nie będziesz na ulicy. Chodź, tracimy czas.
Podrzucisz mnie i oddasz soczewkę.
Umowa stoi.
Miejsce 42.
- Jasne. - Idź.
Odpal silnik. Będę pilnował.
Idziesz?
Tu czysto. Ruszamy.
To ta.
Naruszenie zakazu oddalania się. Podejrzany to 19-letni Afroamerykanin.
Znam go, to syn Heywarda. To on mnie uderzył.
Kieruje się z centrum Kildare w stronę restauracji nad rzeką.
Mam go.
- Nadal działa? - Słyszysz, że pika.
- Tędy. - Szybko.
O rany.
Teraz tędy.
- Johnie B, jest garaż. - Tutaj.
Przestań piszczeć.
Nie ruszaj się. Może ją zsunę.
Przestań, nie uda się.
- Przestań! Spróbuj ją wyłączyć. - Cicho.
- Trzeba odciąć stopę. - Co?
Jesteś tam, Pope?
Wchodzę.
Uklęknij i połóż dłonie na głowie.
Cholera.
ANTON FINCH CHWALI SIĘ OGROMNĄ KOLEKCJĄ ARTEFAKTÓW
- Mogę z kimś pomówić? Jest Shoupe? - Proszę pana.
Chcę donieść na Hollis Robinson i Chandlera Groffa.
Ukradli mi 400 000 $.
To oszustwo wysokiego szczebla.
Trzeba dokonać aresztowania. Natychmiast!
O czym on gada?
Chandler Groff z pomocą Hollis Robinson rzekomo oszukał go na prawie pół miliona.
Powiedzieli, że będzie budował na Goat Island.
Rafe im uwierzył, ale dziś odczytali testament Genrette’a.
Kto niby ukradł pieniądze?
Zamknij drzwi.
Hollis Robinson i Chandler Groff.
Zięć Wesa Genrette’a.
- Groff? - Tak.
Trzeba założyć, że to ten sam sprawca.
Byłem na łodzi z… przyjaciółką.
Groff. Cholera!
Szeryfie?
Hollis Robinson dała mu alibi na noc morderstwa Wesa Genrette’a.
Spisz zeznania Rafe’a i wyślij ludzi do Blackstone.
Sprawcą jest Groff. Ściągnij tu Hollis Robinson.
Tak jest.
Chodź, Rafe.
Ki!
Kiara!
Nie powinna tu być?
- Kiaro! - A JJ?
- Sprawdzimy szopkę. - A my dom.
- Może poszła z JJ-em. - Ki!
Gdzie jesteś?!
Jesteś tam?
To wy?
Słyszałaś?
Tu jestem!
Tutaj!
Jestem tutaj!
Cholera, to Ki.
W lodówce?
- Już cię uwalniamy. - Pomocy.
- Boże! - Co tam robisz?
Nic ci nie jest? Co się stało?
To był Groff!
Przyjechał i zabrał zwój.
A potem… Boże!
Upuściłam telefon.
- Chyba nadal jest z JJ-em. - Co?
Gdzie mój telefon?
- Gdzie on jest? - Pope?
Cleo!
Znaleźliśmy ją!
- Gdzie twój telefon? - Gdzieś tutaj.
- Wszystko gra? - Gdzie byłaś?
Boże.
Tu JJ. Wiesz, co robić po sygnale.
Nie odbiera. JJ, oddzwoń, proszę.
Sprawdziłaś apkę?
Kazałam mu włączyć lokalizację, gdy ostatnio zniknął.
Jest na wodzie.
Co?
Opuszcza wyspę.
Cholera.
Jesteśmy. To tutaj.
Przecież mieliśmy wracać. Co tu robimy?
Chodź, porozmawiajmy.
Najpierw pokaż mój telefon.
Muszę dać znać przyjaciołom, kiedy wrócę.
Jasne.
No i powiem im, że znaleźliśmy soczewkę. Mogę go zobaczyć?
Jasne, mam go tutaj. Proszę, łap!
Przepraszam, moja wina.
Kupię ci nowy, lepszy.
Wymienię wszystko, co posiadasz.
Od teraz wszystko, co masz, będzie lepsze.
Chodź.
Długo to potrwa?
Musimy wpłynąć do kanału przed odpływem.
Ale najpierw mnie wysłuchaj.
Ta korona
jest bardzo cenna
i wiele ważnych osób chce sporo za nią zapłacić.
Podoba mi się ta wizja.
Tak też myślałem.
Myślałem, że do jej zdobycia będę potrzebował Korsarzy, ale sami
też moglibyśmy to zrobić.
Po kolei.
Chwila prawdy.
Zaraz.
Kiedy go zabrałeś?
Kiara mi go dała. Możemy użyć soczewki.
AL-AJN AL-BAJDA
Działa!
- Co? - Wiedziałem.
Naprawdę?
- Spójrz na to. - Pokaż.
Mogador.
Czyli As-Suwajra.
Naprawdę działa. Cholera.
Znam położenie korony.
Od samego Murata.
Naprawdę działa.
Po to tak naprawdę wróciłeś.
- Wiedziałem. - Posłuchaj, synu.
Razem…
jesteśmy niepokonani.
- Jasne. - Ale liczy się czas.
- Płyńmy na wschód, na Bermudy. - Co?
Gazu.
- Teraz? - Do Maroka daleko.
Musimy się ruszać.
Najpierw zabierzemy moich przyjaciół.
Też pracowali nad zdobyciem mapy i soczewki.
Chcesz je sobie przywłaszczyć? Nie możemy.
Pewnie, że możemy.
Znajdziemy koronę i coś im odpalimy.
Nie martw się.
Dobrze.
Nie możemy ot tak ich wziąć.
Daję ci zgodę.
Tylko ten jeden raz.
Nie mogę.
Nie będę okradać przyjaciół.
A poza tym…
nie sądzę, żeby Kiara dała ci zwój.
Nie zrobiłaby tego.
Co tam się stało?
Posłuchaj…
Czemu wysłuchałeś mojego planu, skoro nie chciałeś płynąć?
Jesteś jak matka.
Nakłaniasz mnie do zwierzeń.
Chcesz mnie ograniczyć. Nie pozwolę.
Zabiłeś ją, prawda?
Co?
Tak.
Larissę, moją matkę.
Zabiłeś ją.
Ona utonęła.
To była straszna,
straszna tragedia.
Synu,
Mój cudowny,
cudowny synku.
Tato?
Proszę!
Groff!
Wracaj!
Na razie, Jesse.
Wracaj tu!
Wracaj.
Proszę.
Wróć.
Dalej!
Sygnał zniknął, ale to gdzieś tutaj.
Gdzie jest? Gdzie jesteś?
Tutaj!
Widzę go! Tam jest!
Jest tam. Szybko!
JJ!
- Trzymaj się! - Płyniemy!
- Wciągnijcie go. - Trzymaj się.
Połóżcie go.
Nic ci nie jest?
- Boże. - Jesteś cały?
Co się stało?
JJ.
Dasz radę.
Oddychaj. Jesteśmy przy tobie.
Co się stało?
Groff.
Przykro mi.
Tak mi przykro.
Syn marnotrawny powrócił.
Obiecałem, że wrócę. Przyniosłem zwój.
Po tym, jak cię złapaliśmy.
Dokąd miałbym pójść?
Pokłócił się z jednym z nas i go zabił, a jednak jest tutaj.
Jak gdyby nigdy nic przynosi zwój.
Poderżnijmy mu gardło.
To nie jest zły pomysł.
Płyńmy po koronę.
Będziemy cię obserwować.
Jeśli coś wykombinujesz i nas okłamiesz,
osobiście cię zabiję.
I zrobię to powoli.
Wiecie, co mnie bawi?
Uwierzyłem, że wrócił po mnie.
Ale on chciał się mnie pozbyć.
Teraz Pope jest zbiegiem.
Witaj w klubie, brachu.
Nie mamy nic.
Wszystko straciliśmy i to moja wina.
Nie twoja.
Moja.
To Gwiazda Polarna.
Wokół niej wszystko się kręci.
Gdy Ruthie cię popchnęła, wszystko się zmieniło.
- Przestań, nic się nie stało. - Mówię serio.
Chcę o nas zadbać.
Chcę się tobą opiekować.
Znajdźmy błękitną koronę,
zaróbmy fortunę,
a potem będziemy razem.
Tak.
Dobry plan.
Co się stało?
Boję się.
Ja też.
Napisy: Karol Radomski