SERIAL NETFLIX
Numer alarmowy, słucham?
Cholerna zmora, mówię ci.
Patti, późno dziś wstałaś.
Ten skunks znów niszczy okolicę.
To trwa już od miesięcy.
Spokojnie, Patti. Gdzie on jest?
W śmietniku sąsiadów.
Mówię ci, Andy, pozwę ich.
Informowałam już.
Rzucają puszki na moją działkę, a ten bandyta grasuje.
- Może spadł mu cukier. - Co?
Wykazuje jakieś oznaki wścieklizny?
Wolisz koty czy psy?
Jestem bezstronna, Patti.
Mówiłam ci, że hodują pitbule?
Są ich dziesiątki.
Nie trzeba na to jakiejś licencji?
Mogą zaatakować dzieci.
Halo?
Pieprzony rząd.
Cholera.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO WCIĄŻ ZAJMUJESZ SIĘ MAMĄ?
MA SIĘ LEPIEJ, DZIĘKI
WRACASZ DO NOWEGO JORKU?
PO CO, TUTAJ PRZYNAJMNIEJ NIE PŁACĘ CZYNSZU
Dzień dobry, jak mogę pomóc?
Zgubiłem.
Słucham?
Telefon.
Spadł.
Spadł w… Spadł w… Cholera.
Zgubił pan telefon?
Tak, spadł w… On…
Spadł…
Jezu. Kurwa!
W porządku.
Miesiąc temu nie mogłeś znaleźć słowa na telefon.
To już postęp.
Wiem, że jest ciężko.
Chcesz znowu być sobą.
Weź oddech.
Dalej.
I wypuszczamy.
W porządku.
Będzie dobrze.
Spróbujmy jeszcze raz.
KOCHAM TATĘ
- Cześć, kochanie. - Cześć, mamo.
Wszystkiego najlepszego!
To ważne urodziny.
- 30. - Nie przypominaj.
Jak zmiana?
Nic nowego.
Masz ochotę na lunch?
Jasne.
Chcesz się przebrać?
Nie.
Jeśli nudzisz się w pracy, znajdź coś, co cię interesuje.
Mamo.
Potrzebny ci plan.
Jeśli chcesz wrócić do szkoły, nie czekaj.
Termin jesienny już minął.
To tylko kolejny kredyt.
Tak, ale będziesz miała studia.
Skończyłaś?
Nie jesteś szczęśliwa.
Gdybym wiedziała, że będziesz tak gadać…
- Chcę tylko pomóc. - To przestań.
Przepraszam, że nie wiem, kim chcę być.
Nie wszyscy możemy być jak ty.
Andy.
Zawsze wiedziałaś, co chcesz robić.
Jesteś dobra w pomaganiu innym, ja nie.
Może tata był porażką.
Po kimś to mam.
Jerry był bystry, zabawny i bardzo cię kochał.
Tak mówisz, ale ja go nie pamiętam.
Czasem chciałabym, żeby tu był.
Myślę, że przyzwyczaiłaś się, że jest ci źle.
Jak to mówią, z podłogi nie spadniesz.
- Słyszałaś o piwnicy? - Piwnice mają podłogi.
To ziemia.
Ziemia to podłoga.
Do ziemi dopiero trafię.
Może z kimś porozmawiaj?
Bo to fajne?
- Mówię o terapeucie. - Mamo.
Co? Mogę zapłacić. Ten czek jest dla ciebie.
- Na coś fajnego. - Nic mi nie jest.
Na pewno?
Trudno jednocześnie jeść i zapewniać cię.
Chcę, żebyś zdecydowała.
Nie chcesz zdecydować za mnie?
Znasz tego chłopaka? Spogląda na ciebie.
Bo tylko ja nie mam tutaj 60 lat?
Nie jestem tak stara.
Wiem, że nie chciałaś wracać do domu.
To moja wina.
Mamo, byłaś chora.
Możesz wrócić do Nowego Jorku, do ludzi…
Do moich trzech zmian?
Pomyślisz o porozmawianiu z kimś?
Po co? Postawiłaś już diagnozę.
Przestań.
Kocham cię.
Laura?
Jesteś mądra i piękna.
Wiem, że odnajdziesz swoją drogę.
Nie widziałyśmy cię.
Betsy, cześć. Znasz moją córkę, Andy.
Jak się masz?
To jest Shelly.
Cześć.
Robisz cuda.
- Tata ma się dużo lepiej. - Dobrze.
Miałam czas, by przygotować Shelly.
- Medycyna, prawda? - Tak.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Przepraszam.
Shelly myśli o onkologii dziecięcej.
Nigdy nie jest za wcześnie, by myśleć.
Wspaniale.
Tak, wiem.
Shelly?
- Jezu. - Mój Boże.
Andy, uciekaj!
Andy, na dół!
Uciekaj.
Przepraszam, nie rozumiem.
Masz na myśli „kłopoty”?
Jak mogę pomóc?
Wstawaj, psie.
Wstawaj!
Odwal robotę!
Gdzie twoja pieprzona broń?
Ona…
nie ma broni.
Nie jest gliną.
Tylko odbiera telefony.
Możesz już iść.
Pieprzona, fałszywa, bezużyteczna suka!
Czekaj!
Zastrzel mnie.
Andy, biegnij!
- Zawołaj pomoc! - Pieprz się!
15 Baker 22…
Mamo, słyszysz mnie?
Zimno mi.
Pada śnieg?
Nie.
On wraca.
Jesteś bezpieczna.
Mamo?
Wszystko dobrze?
Kobieta, 52 lata, rana kłuta lewej dłoni.
Traci przytomność.
Andy?
Nie rozmawiaj z nimi.
Z kim?
Z policją.
Andy.
Cześć.
Jest w ambulatorium.
Wiem, widziałem ją.
Czekają na chirurga.
Nic jej nie będzie?
Czuje pani mój dotyk w palcach?
Ledwo.
Chirurg jest w drodze.
Dziękuję.
Zabójca, biały mężczyzna, nie żyje.
POWSTRZYMUJE STRZELAJĄCEGO
Jest pani sławna.
…użyła jego własnej broni.
Mieszkańcy mówią, że to Laura Oliver,
logopeda i rezydentka Belle Isle.
Lekarka z ośrodka dla weteranów w Savannah,
Oliver, została ranna podczas walki i przebywa w tym szpitalu.
Świadkowie chwalą Oliver w mediach,
mówiąc, że uratowała wiele żyć.
Incydent zadziwił mieszkańców okolicy,
która ma najniższy wskaźnik…
Andy, idź do domu.
Nic mi nie jest.
Andrea, ledwo stoisz.
Zadzwonię, jak będzie po operacji.
Mama mówiła bez sensu.
Myślała, że pada śnieg, nie chciała, bym rozmawiała…
Coś ci mówiła?
Andrea Oliver?
Sierżant Wilson.
To detektyw Shooltz.
Wydział policji.
Prowadzimy śledztwo z Belle Isle.
Możemy porozmawiać?
To kiepski moment.
A pan to kto?
Ojczym Andy, Gordon Oliver.
Jak się ma pańska żona?
Była żona. Radzi sobie, dziękuję.
Proszę nas wtajemniczyć.
Opisać, co się stało.
Wszystko dobrze?
Jest… Całą noc nie spała.
- Potem to zdarzenie. - Oczywiście, rozumiem.
Może powiem, co wiemy?
Będziesz mogła coś dodać.
Usiądźmy.
Rozpoznałaś zabójcę?
Nie.
To Jonah Helsinger, 25 lat.
Dziewczyna, którą zastrzelił, Shelly Bernard,
zerwała z nim trzy tygodnie temu. Nie spodobało mu się to.
Chryste.
Świadkowie twierdzą, że Helsinger oczekiwał, że go zabijesz.
Zobaczył twój mundur i pomyślał, że jesteś gliną.
Ale nie byłaś uzbrojona…
To, co zrobiła twoja mama, to wielki czyn.
Służyła w wojsku?
Widziałaś nagranie?
Ktoś stwierdził, że lepiej nagrać, niż powiadomić 911.
- Biegnij, Andy! - Pieprz się!
Co mówiła, kiedy użyła noża?
Andy?
Mamo! Nic ci nie jest? Długo cię trzymali.
Cześć, kochanie.
Pani Oliver, sierżant Wilson…
Przepraszam, to nie…
To tylko dziesięć minut.
Jestem bardzo zmęczona.
Ktoś z biura zadzwoni i umówi spotkanie.
Oczywiście.
- Zdrowia. - Dziękuję.
Zabierzmy cię na salę.
Wracam do domu.
Laura?
- Miałaś operację. - Nienawidzę szpitali.
Chce wrócić do domu.
W porządku.
Podjedziesz od tyłu? Przy wejściu jest masa reporterów.
Dobrze.
Co im powiedziałaś?
Nic. Chcieli wiedzieć, co się wydarzyło.
Nie lubię przyciągać uwagi.
Tak, zabierzmy cię stąd.
Nie może tak być.
Nie będziesz się znów mną zajmować.
Wiem, wymyślimy coś.
Nie powinnaś była przyjeżdżać.
Mamo, przestań.
Dwayne? Mogę dostać moje rzeczy?
Jasne.
Idź do Gordona. Zaraz tam będę.
Andy? Proszę.
Tak.
- Uwierzysz? - Niesamowite.
Mój Boże.
Niewiarygodne.
Nic dziwnego, że o tym trąbią.
Patrzysz na tę kobietę i nie możesz…
Dzięki, Dwayne.
Dobra, gotowe.
Dziękuję.
Dali ci jakieś leki?
Zostaniesz u Gordona.
Co?
Przynajmniej dzisiaj.
Nie zostawię cię samej.
Za długo to odkładałyśmy.
Co odkładałyśmy?
Musisz się wyprowadzić.
Działasz impulsywnie.
Nie słuchasz. Mówię poważnie.
Możemy porozmawiać o tym później?
Musisz zacząć swoje życie,
jakiekolwiek by nie było.
Wyprowadzisz się jeszcze dzisiaj.
To brzmi jak szaleństwo.
Nie obchodzi mnie to.
Dlaczego to robisz?
- To dlatego, że… - Jesteś…
- Co? - Jesteś dorosła!
Zachowuj się jak dorosła.
- To tutaj? - Tak.
Wkrótce tu będzie.
Tak, wiemy, że wyszła.
Niewiele wiadomo o Laurze Oliver,
kobiecie, której bohaterski czyn
powstrzymał dalszą masakrę.
Sąsiedzi mówią, że jest uzdrowicielką,
od lat pracuje w ośrodku dla weteranów i udziela się
charytatywnie.
KOBIETA ZATRZYMUJE ZABÓJCĘ
Nagranie konfrontacji z bandytą
osiągnęło pół miliona wyświetleń.
Oliver, która ucierpiała w wyniku ataku,
nie odpowiada na prośby o wywiad.
Dzisiejsza strzelanina…
Widziałeś wiadomości?
Mamy problem.
To ona.
Ostrożnie.
Zrobię herbatę.
Spakuj się.
Pieprzona, bezużyteczna suka!
Tak jest.
Coś jeszcze?
Nie.
Zabierz ze sobą Andy.
Laura, to był ciężki dzień.
Wiem.
Nie utrudniaj go jeszcze bardziej.
Chcę jej pomóc.
Jesteś pewna, że to właściwy sposób?
Wiedziałam, że on coś zrobi.
Widziałam to w jego oczach.
A potem Betsy zaczęła gadać.
Powstrzymałaś go.
Teraz jest już za późno.
Zadzwoń do nich.
Dobranoc.
Odpocznij.
BIEDACTWA. TO NIE POWINNO SIĘ WYDARZYĆ.
POLICJA TEŻ SIĘ LICZY!
CÓRECZKA NIE MA JAJ PO MAMIE
MAMUŚKA RZĄDZI! POKONAŁA FRAJERA
KOBIETY NIE POWINNY BYĆ GLINAMI,
NIE RADZĄ SOBIE Z PROBLEMAMI
Musisz coś zjeść.
Nie niańcz mnie.
Nie każ mi pić samemu.
Masz szklanki?
Tak.
Jak z mamą?
Prześpi się.
Za twoje urodziny.
Poświętujemy innego dnia.
Do bani mieć 30.
Nic nie zrobiłam.
W barze.
Przeżyłaś, Andy. Tylko to się liczy.
W pracy wysyłają mnie do terapeuty.
Mama też uważa, że tego mi trzeba.
Widziałam, co zrobiła, ale…
To było nierzeczywiste.
Jest taka…
Nieobecna.
Boi się. Prawie cię straciła dzisiaj.
Jesteś dla niej wszystkim.
Więc dlaczego mnie wyrzuca?
Wiesz, jaka jest… Zamyka się.
Potrzebuje czasu.
Tak. Z dala ode mnie.
Spędź dzisiaj noc u mnie,
a jutro zobaczymy, co dalej.
Muszę spakować kilka rzeczy.
Wrócę później.
Mam rower, dam sobie radę.
Wszystkiego najlepszego.
Zjedz kanapkę.
Szykuje się burza.
Zimno mi.
Pada śnieg?
ZASNĘŁAM, NIE CZEKAJ NA MNIE
Cholera.
Kim jesteś?
To nie ma znaczenia…
Czego chcesz?
Nie ma o czym rozmawiać.
Nie chce twoich pieniędzy.
- Paula miała rację. - Paula Kunde…
Zamknij się.
Proszę, nie!
Proszę!
SEABORNE 419, NAPAD
Andy!
Wstawaj.
Już dobrze.
Andy…
Już dobrze.
Andy!
Już… Już dobrze.
Policja.
- Boże, dlaczego… - Co?
Zadzwoniłaś na 911?
Pomożesz mi?
Możesz…
Tam są nożyczki, możesz…
Widzisz je po ciemku? Są tam.
Tak. Przetnij taśmę.
Dziękuję.
Musisz przeszukać jego kieszenie.
Dasz radę?
Przeszukasz dla mnie jego kieszenie?
Andy. Andrea, nie mamy czasu. Wiem, że dasz radę.
Przeszukaj kieszenie.
Cholera, gdzie to jest?
Dalej, kochanie.
Daj jego telefon.
Jego auto musi być w okolicy.
Musisz je znaleźć
- i pojechać do Carrollton. - Co?
Tu są pieniądze, telefon i karta magnetyczna.
W Carrollton jest magazyn o nazwie Get-Em-Go.
Poszukasz komórki 320.
- Nie rozumiem. - 320. Słuchasz?
- Ale czemu… - Powtórz!
- Trzysta dwadzieścia. - Tak.
Mam tam samochód.
Weź go i pojedź na północ, do Maine.
Znajdź motel w Camden i zostań tam.
Chcę pomówić z Gordonem.
- Twój telefon? - W garażu.
- Zostaw go. - Co? Dlaczego?
Nie rozmawiaj z nikim.
Żadnych telefonów, wiadomości.
Nie używaj GPS-a.
Nie mów nic nikomu, póki nie usłyszysz mojego głosu.
Dlaczego chciał cię skrzywdzić?
- Wyjaśnię, jak zadzwonię. - Nie mogę jechać.
Możesz! Jedź do Carrollton, a potem do Maine.
A co z policją?
Lepiej, żeby cię tu nie było!
Zadzwonię, jak będzie bezpiecznie.
Kiedy mnie usłyszysz, wrócisz do domu. Rozumiesz?
Nie zostawię cię.
Andrea Louise.
Kocham cię nad życie, ale musisz mi zaufać, dobrze?
Musisz iść.
Idź.
Cholera.
WITAMY W BELLE ISLE
Napisy: Aneta Adamczyk