‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เก้าหนึ่งหนึ่ง เกิดเหตุฉุกเฉินอะไรคะ
‪เก้าหนึ่งหนึ่ง เกิดเหตุฉุกเฉินอะไรครับ
‪เก้าหนึ่งหนึ่ง เกิดเหตุฉุกเฉินอะไรคะ
‪ขอบอกเลย ไอ้พวกตัวร้ายนั่น
‪ไง แพตตี้ คุณนอนดึกนะ
‪เจ้าแร็กคูนคุ้ยขยะนั่น ‪ทำให้คนแถวนี้เดือดร้อนไปหมด
‪มันออกมาป่วนอีกแล้ว ‪เป็นแบบนี้มาหลายเดือนแล้ว
‪ช้าก่อนค่ะ แพตตี้ ‪คุณบอกว่าแร็กคูนอยู่ที่ไหนนะคะ
‪ถังขยะเพื่อนบ้านของฉัน
‪ฉันบอกเลย ฉันจะฟ้องพวกเขาให้หนัก แอนดี้
‪ฉันเคยโทรหาคุณแล้ว
‪พวกเขาทิ้งกระป๋องในที่ของฉัน ‪เจ้าตัวร้ายนั่นก็ควบคุมไม่อยู่
‪- บางทีน้ำตาลในเลือดมันอาจจะต่ำ ‪- อะไรนะ
‪เจ้าตัวนี้มีอาการโรคกลัวน้ำบ้างไหมคะ
‪คุณชอบสุนัขหรือแมวมากกว่ากัน
‪ฉันเป็นกลาง แพตตี้ ฉันจะพูดยังไงได้
‪ฉันได้บอกคุณไหมว่าพวกเขาเลี้ยงพิตบูลที่นั่น
‪มีหลายสิบตัวเลย
‪จะเลี้ยงพวกนั้นต้องขออนุญาตไม่ใช่เหรอ
‪คือพวกมันขย้ำเด็กอะไรแบบนั้นน่ะ
‪ฮัลโหล ฮัลโหล
‪รัฐบาลกาก
‪เวร
‪(สุขสันต์วันเกิด ‪ยังดูแลแม่อยู่ไหม)
‪(ไม่ แม่ดีขึ้นแล้ว ขอบคุณ)
‪(จะกลับมานิวยอร์กไหม)
‪(กลับทำไม อย่างน้อยล้มเหลวที่นี่ ‪ก็ไม่มีค่าเช่าบ้าน)
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ มีอะไรให้ช่วยคะ
‪ผมทำมันหายน่ะ
‪ว่าไงนะคะ
‪โทรศัพท์
‪มันหล่น
‪มันหล่นใน… มันหล่นใน… เวร
‪คุณทำโทรศัพท์หายเหรอ
‪ใช่ๆ มันหล่น… มัน…
‪มันหล่น…
‪ให้ตายเถอะ เวรเอ๊ย
‪ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร
‪จ่าคะ หนึ่งเดือนก่อน ‪คุณนึกคำว่าโทรศัพท์ไม่ออกเลย
‪ฉันว่านั่นก้าวหน้าอยู่นะ
‪ฉันรู้ว่ามันยาก
‪คุณแค่อยากกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน
‪โอเค หายใจลึกๆ
‪หายใจสิคะ
‪และหายใจออก
‪คุณไม่เป็นไร
‪ดีแล้ว
‪- มาลองอีกทีค่ะ ‪- โอเค
‪(หนูรักพ่อของหนู)
‪- ไง ลูกรัก ‪- ไงคะ แม่
‪สุขสันต์วันเกิด
‪ปีสำคัญนะ
‪- สามสิบ ‪- ค่ะ ไม่ต้องย้ำค่ะ
‪กะของลูกเป็นไงบ้าง
‪เหมือนเคยๆ ค่ะ
‪ยังไปกินมื้อเที่ยงด้วยกันไหม
‪ไปสิคะ
‪ลูกอยากจะเปลี่ยนชุดไหมหรือว่า…
‪ไม่ค่ะ
‪ถ้าลูกเบื่องาน หาอย่างอื่นที่ลูกสนใจสิ
‪แม่คะ
‪แม่พยายามจะบอกว่าลูกต้องการแผน
‪ถ้าลูกอยากกลับไปเรียน อย่ารออีกปี
‪ลูกพลาดสมัครเทอมฤดูใบไม้ร่วงไปแล้ว
‪มันก็แค่เพิ่มหนี้เงินกู้เพื่อการศึกษา
‪ใช่ แต่อย่างน้อยลูกก็จะได้ปริญญา
‪พูดจบรึยังคะ
‪ลูกดูไม่มีความสุข
‪ให้ตายสิ ถ้าหนูรู้ว่า ‪แม่จะจู่โจมหนูด้วยการพูด…
‪- เปล่า แม่แค่พยายามช่วย ‪- งั้นก็หยุดค่ะ
‪หนูขอโทษนะคะ ‪ที่หนูไม่รู้ว่าอยากทำอะไรกับชีวิต
‪ไม่ใช่ทุกคนที่จะไม่สงสัยตัวเองเหมือนแม่ได้นะ
‪แอนดี้
‪แม่รู้ตลอดว่าตัวเองอยากทำอะไร
‪แม่เก่งเรื่องช่วยเหลือคนอื่น แต่หนูไม่ใช่
‪บางทีพ่ออาจเป็นคนห่วยแตก
‪หนูคงได้นิสัยนั่นจากใครสักคน
‪เจอร์รี่เป็นคนฉลาดและตลก ‪และเขารักลูกมาก
‪ค่ะ แม่บอกหนูอย่างนั้น ‪แต่หนูจำอะไรเกี่ยวกับเขาไม่ได้เลย
‪บางครั้งหนูแค่หวังว่าพ่อจะอยู่ตรงนี้
‪รู้ไหม แม่คิดว่าลูกเคยชินกับการรู้สึกแย่
‪เคยได้ยินที่พูดกันไหม ‪เมื่อร่วงถึงพื้นแล้วก็ไม่มีทางตกต่ำกว่านั้น
‪- แล้วชั้นใต้ดินล่ะคะ ‪- ชั้นใต้ดินก็มีพื้น
‪นั่นคือพื้นดิน
‪พื้นดินก็หมายถึงพื้นนั่นแหละ
‪พื้นดินหมายถึงหลุมฝังศพ
‪อยากคุยกับใครสักคนไหม
‪เพราะที่คุยอยู่นี่สนุกมากสินะคะ
‪- แม่หมายถึงนักบำบัด ‪- แม่
‪อะไร แม่จ่ายให้ได้ เช็คใบนี้ให้ลูก
‪- สำหรับอะไรที่น่าตื่นเต้นและสนุก ‪- หนูสบายดี
‪จริงเหรอ
‪มันยากที่จะกินอาหาร ‪และทำให้แม่สบายใจในเวลาเดียวกัน
‪แม่แค่อยากให้ลูกตัดสินใจ
‪แม่แน่ใจนะว่าไม่อยากตัดสินใจให้หนู
‪นี่ ลูกรู้จักผู้ชายคนนั้นไหม ‪เขาคอยมองลูกตลอด
‪หนูเป็นคนเดียวที่นี่ที่อายุต่ำกว่า 60 ปี
‪แม่ไม่ได้แก่ขนาดนั้นนะ
‪แม่รู้ว่าลูกไม่ได้อยากกลับมาบ้าน
‪เป็นความผิดแม่ที่ลูกต้องมาอยู่ที่นี่
‪แม่คะ แม่ไม่สบาย
‪ลูกกลับไปนิวยอร์กได้นะ ‪ลูกเคยได้เจอผู้คน…
‪เพื่องานพาร์ตไทม์สามที่เหรอ
‪ลูกจะลองคิดเรื่องคุยกับใครสักคนดูไหม
‪ทำไมคะ แม่วินิจฉัยหนูแล้วนี่
‪พอได้แล้ว
‪แม่รักลูก
‪ลอร่า
‪ลูกฉลาดและสวย
‪และแม่รู้ว่าลูกจะหาทางได้
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าเราไม่เห็นคุณ
‪เบ็ตซี่ ไง เป็นไงบ้าง ‪คุณรู้จักแอนดี้ ลูกสาวฉันแล้ว
‪เป็นไงบ้างจ๊ะ
‪นี่เชลลี่
‪- ไงคะ ‪- ไงคะ
‪คุณเป็นคนสร้างปาฏิหาริย์จริงๆ
‪- พ่อฉันดีขึ้นกว่าเดิมมากเลยค่ะ ‪- ดีค่ะ
‪ฉันมีเวลาเตรียมตัวส่งเชลลี่ให้พร้อมไปด้วย
‪- เรียนหมอใช่ไหมคะ ‪- ใช่ค่ะ
‪- ค่ะ ยินดีด้วยนะคะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ค่ะ ขอตัวนะคะ
‪เชลลี่คิดจะเรียนด้านเนื้องอกวิทยาในเด็ก
‪ฉันรู้ว่ามันยังเนิ่นๆ แต่ก็ไม่มีทางเร็วเกินไป
‪สุดยอดเลยค่ะ
‪ค่ะ ฉันรู้
‪เชลลี่
‪- คุณพระ ‪- ตายแล้ว
‪หนีไป แอนดี้
‪แอนดี้ หมอบลง
‪ไปซะ
‪ขอโทษค่ะ ฉันไม่เข้าใจ
‪คุณบอกว่า "ปัญหา" เหรอคะ
‪ให้ฉันช่วยอะไรได้บ้างคะ
‪ลุกขึ้น ไอ้ตำรวจ
‪ลุกขึ้น
‪ทำหน้าที่ตัวเองสิ
‪ปืนของแกไปไหนวะ
‪เธอ…
‪เธอไม่มีปืน
‪เธอไม่ใช่ตำรวจ
‪เธอแค่ทำงานให้พวกเขา ‪รับโทรศัพท์ ดังนั้น…
‪ตอนนี้คุณไปได้แล้ว
‪นังบ้าตัวปลอมไร้ประโยชน์
‪เดี๋ยว
‪ยิงฉัน
‪แอนดี้ ไป ไปสิ แอนดี้ ไป
‪- ไปขอความช่วยเหลือ ‪- ไปตายซะ
‪เรียก 15 เบเกอร์ 22…
‪แม่ ยังได้สติอยู่ไหม
‪แม่หนาว
‪หิมะตกรึเปล่า
‪เปล่าค่ะ
‪เขาจะกลับมา
‪แม่ปลอดภัยแล้ว
‪แม่คะ
‪คุณโอเคไหม
‪ผู้หญิงอายุ 52 ปี ถูกแทงที่มือซ้าย
‪ระดับการรู้สึกตัวลดลง
‪แอนดี้
‪อย่าพูดกับพวกเขา
‪ใครคะ
‪ตำรวจ
‪แอนดี้
‪- ไง ‪- ไง
‪ไง
‪แม่ยังอยู่ในห้องฉุกเฉิน
‪ใช่ ฉันเห็นแม่เธอตอนเดินเข้ามา
‪พวกเขารอศัลยแพทย์ตกแต่งอยู่
‪แม่จะโอเคไหม
‪คุณรู้สึกไหมว่าฉันจับนิ้วคุณอยู่
‪แทบจะไม่รู้สึก
‪ศัลยแพทย์กำลังขึ้นมา
‪ขอบคุณค่ะ
‪(ชาร์ลี แบส)
‪มือปืนชายผิวขาว ‪อายุ 20 กว่าๆ เสียชีวิตแล้ว
‪(ผู้หญิงจากเบลล์ไอล์หยุดมือปืนไว้ได้)
‪นี่ คุณดังแล้วนะ
‪ที่ใช้อาวุธของเขาทำร้ายเขาเอง
‪ขณะที่ตำรวจยังไม่ระบุตัวผู้หญิงคนนั้น ‪แต่คนท้องถิ่นบอกว่าเธอชื่อลอร่า โอลิเวอร์
‪นักแก้ไขการพูด ‪และอาศัยอยู่ที่เบลล์ไอล์มายาวนาน
‪ผู้เชี่ยวชาญการรักษา ‪ที่ศูนย์กิจการทหารผ่านศึกในซาวานนาห์
‪โอลิเวอร์ได้รับบาดเจ็บในการต่อสู้ ‪และกำลังได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลนี้
‪ผู้เห็นเหตุการณ์ชื่นชมโอลิเวอร์บนโซเชียลมีเดีย
‪บอกว่าเธอได้ช่วยชีวิตผู้คนไว้มากมาย
‪เหตุการณ์นี้ทำให้ผู้อยู่อาศัย ‪ในชุมชนที่เงียบสงบตื่นตกใจ
‪ชุมชนนี้มีอัตราอาชญากรรมต่ำสุด…
‪แอนดี้ เธอควรกลับบ้านนะ
‪ฉันไม่เป็นไร
‪แอนเดรีย เธอแทบจะยืนไม่ไหวแล้ว
‪ฉันจะโทรหาเธอทันที ‪ที่แม่เธอออกจากห้องผ่าตัด
‪แม่พูดจาแปลกๆ แม่…
‪แม่นึกว่าหิมะตกและบอกฉันไม่ให้คุยกับ…
‪แม่พูดอะไรกับคุณ
‪แอนเดรีย โอลิเวอร์
‪ฉันสายสืบวิลสัน
‪นี่คือสายสืบชูลต์ซ
‪สถานีตำรวจซาวานนาห์
‪เรามาช่วยเบลล์ไอล์ในการสืบสวนคดีนี้
‪เราขอคุยเป็นการส่วนตัวได้ไหม
‪ตอนนี้ยังไม่เหมาะครับ
‪แล้วคุณคือใคร
‪กอร์ดอน โอลิเวอร์ พ่อเลี้ยงของแอนดี้
‪แล้วภรรยาของคุณเป็นยังไงบ้าง
‪อดีตภรรยา เธอกำลังรับมือเต็มที่ ขอบคุณ
‪คุณโอลิเวอร์คะ ถ้าคุณช่วยเล่าให้เราฟังหน่อย
‪แค่บอกเราว่าเกิดอะไรขึ้น
‪คุณโอเคนะคะ
‪เธอ… เธอไม่ได้นอนทั้งคืน
‪- จากนั้นก็เกิดเรื่องนี้ แน่นอนว่าเธอ… ‪- ค่ะ ฉันเข้าใจ
‪เอางี้ค่ะ เราบอกคุณเรื่องที่เรารู้ดีไหม
‪คุณดูว่ามีอะไรบอกเพิ่มเติมได้ไหม
‪อยากนั่งไหมคะ
‪คุณรู้จักมือปืนไหมคะ
‪ไม่ค่ะ
‪เขาชื่อโจน่าห์ เฮลซิงเงอร์ อายุ 25 ปี
‪เห็นว่าเชลลี่ เบอร์นาร์ด หญิงสาวที่ถูกยิง
‪เธอเลิกกับเขาเมื่อสามสัปดาห์ก่อน ‪เขารับมือกับเรื่องนี้ได้ไม่ดี
‪แย่จริง
‪ฉัน… ได้ข้อมูลจากพยานว่า ‪เฮลซิงเงอร์คาดหวังให้คุณฆ่าเขา
‪เขาเห็นเครื่องแบบของคุณ ‪เลยคิดว่าจะฆ่าตัวตายโดยตำรวจ
‪แต่เพราะว่าคุณไม่มีอาวุธ…
‪สิ่งที่แม่คุณทำมันไม่ธรรมดาเลย
‪เธอเคยปฏิบัติหน้าที่ในกองทัพไหม
‪คุณเห็นวิดีโอรึเปล่า
‪บางคนคิดว่ามันสำคัญกว่า ‪ที่จะถ่ายวิดีโอการยิงกันแทนที่จะแจ้ง 911
‪- ไป วิ่งๆ ไปขอความช่วยเหลือ แอนดี้ ไป ‪- ไปตายซะ
‪ตอนที่เธอใช้มีด แม่คุณพูดว่าอะไร
‪แอนดี้
‪แม่ แม่โอเคไหม แม่อยู่ในนั้นนานมาก
‪- ไง ลูกรัก ‪- ไง
‪คุณโอลิเวอร์ ฉันสายสืบวิลสัน…
‪ขอโทษนะคะ ฉันไม่คิดว่า…
‪เราต้องการแค่สิบนาที
‪ไม่ค่ะ ฉันเหนื่อยมาก
‪ผมจะให้คนของผมโทรไปนัดหมาย โอเคนะ
‪ได้ค่ะ
‪- ดูแลตัวเองนะคะ ‪- เช่นกัน
‪มาพาคุณกลับห้องกันเถอะ
‪ฉันจะกลับบ้าน
‪ลอร่า
‪- แต่คุณเพิ่งออกจากห้องผ่าตัด ‪- ฉันเกลียดโรงพยาบาล กอร์ดอน
‪พ่อคะ แม่อยากกลับบ้าน
‪ได้
‪คุณช่วยเอารถไปรับด้านหลังได้ไหม ‪ด้านหน้ามีนักข่าวเต็มเลย
‪โอเค
‪ลูกพูดอะไรกับพวกเขา
‪ไม่ได้พูดอะไรค่ะ พวกเขา… ‪พวกเขาแค่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪แม่ไม่ชอบการได้รับความสนใจแบบนี้
‪ค่ะ มาพาแม่กลับบ้านกัน
‪ไม่ เราทำแบบนี้ไม่ได้
‪ลูกจะไม่มาดูแลแม่อีกรอบ
‪หนูรู้ เราจะคิดหาทางกัน
‪ลูกไม่ควรกลับมาเลย
‪แม่คะ ไม่เป็นไร
‪ดเวย์น ดเวย์น ‪ฉันขอของของฉันหน่อยได้ไหม
‪ได้ครับ
‪ลูกไปเจอกอร์ดอน เดี๋ยวแม่ตามไป
‪แอนดี้ ลูกช่วยทำตามนั้นได้ไหม
‪ค่ะ
‪- ไม่อยากเชื่อเลย ‪- สุดยอด
‪- ใช่ ‪- น่าตกใจมากนะ
‪ฉันแค่ไม่อยากเชื่อเลย
‪มิน่าข่าวนี้ถึงแพร่กระจายไปทั่ว
‪คุณเห็นผู้หญิงคนนั้น และคุณแค่ไม่…
‪ขอบคุณ ดเวย์น
‪เอาละ พร้อมแล้ว
‪ขอบคุณค่ะ
‪พวกเขาให้ยาอะไรแม่
‪ลูกพักที่บ้านของกอร์ดอนได้
‪อะไรนะ
‪อย่างน้อยก็แค่คืนนี้
‪หนูจะไม่ปล่อยให้แม่อยู่ตามลำพัง
‪ฟังนะ เรา… ‪เราเลื่อนเรื่องนี้มานานมากแล้ว
‪เลื่อนอะไรคะ
‪ลูกต้องย้ายออกไป
‪แม่คิดทำอะไรมากเกินไปแล้ว
‪ไม่ ลูกไม่ฟังแม่ แม่พูดจริง
‪โทษทีค่ะ เราค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลังได้ไหม
‪ไม่ ลูกต้องเริ่มต้นชีวิตของลูก
‪- ไม่ว่ามันจะเป็นยังไง ‪- หนูเข้าใจ
‪และแม่อยากให้ลูกออกไปจากบ้านคืนนี้ แค่…
‪ขอโทษนะ แต่นั่นฟังดูบ้าไปหน่อย
‪แม่ไม่สนว่ามันฟังดูเป็นยังไง
‪ทำไมแม่ถึงทำแบบนี้
‪- เพราะหนูไม่ได้… ‪- เพราะลูก…
‪- อะไรคะ ‪- ลูกเป็นผู้ใหญ่แล้ว
‪ดังนั้นทำตัวเป็นผู้ใหญ่ซะที
‪- นี่วางตรงนั้นใช่ไหม ‪- ใช่
‪เดี๋ยวเธอก็ออกมา
‪ใช่ เรามีวิดีโอตอนเธอออกไป
‪เรามีข้อมูลเกี่ยวกับลอร่า โอลิเวอร์น้อยมาก
‪ความกล้าหาญของผู้หญิงจอร์เจียคนนั้น ‪ได้หยุดสิ่งที่อาจจะเป็น
‪การสังหารผู้คนมากมายในวันนี้
‪บรรดาเพื่อนบ้านบอกว่า ‪โอลิเวอร์เป็นนักบำบัดที่ยอดเยี่ยม
‪ซึ่งทำงานที่ศูนย์ทหารผ่านศึก ‪ที่ซาวานนาห์มาหลายสิบปี
‪และมีส่วนร่วมกับการกุศลท้องถิ่น
‪(ผู้หญิงจอร์เจียหยุดมือปืน)
‪วิดีโอที่เธอเผชิญหน้ากับมือปืนอย่างยอดเยี่ยม
‪มียอดผู้ชมกว่าห้าแสนครั้งแล้ว
‪โอลิเวอร์ซึ่งกำลังรักษา ‪อาการบาดเจ็บจากการปะทะ
‪ยังไม่ตอบรับการขอสัมภาษณ์
‪การยิงในเบลล์ไอล์วันนี้…
‪เห็นข่าวรึยัง
‪เรามีปัญหาแล้ว
‪นั่นเธอ
‪ระวังนะ
‪หนูจะชงชาให้
‪ลูกควรเก็บของ
‪นังบ้าตัวปลอมไร้ประโยชน์
‪นั่นแหละ
‪ต้องการอะไรอีกไหม
‪ไม่ แค่…
‪พาแอนดี้ไปกับคุณด้วย
‪ลอร่า วันนี้ก็แย่สุดๆ แล้ว
‪ฉันรู้
‪งั้นก็อย่าทำให้มันยากกับลูกสาวคุณไปกว่านี้อีกเลย
‪ฉันพยายามช่วยเธออยู่
‪คุณแน่ใจนะว่ามันคือวิธีที่ดีที่สุด
‪ฉันรู้ว่าเด็กหนุ่มนั่นจะทำอะไรสักอย่าง
‪ฉันเห็นในแววตาของเขา
‪จากนั้นเบ็ตซี่ก็พูดไม่หยุด
‪คุณหยุดเขาไว้
‪ไม่สำคัญหรอก ตอนนี้มันสายไปแล้ว
‪นี่
‪โทรหาพวกเขา
‪ราตรีสวัสดิ์
‪พักผ่อนซะนะ
‪(น่าสงสาร ไม่น่าเกิดเรื่องนี้เลย ‪แฮชแท็กแคร็บแช็ก)
‪(ชีวิตตำรวจสำคัญ ดีใจที่เธอไม่โดนยิง)
‪(คนเป็นแม่โคตรกล้า ‪ลูกสาวไม่ได้นิสัยแบบนั้นมาเลย)
‪(คนเป็นแม่โคตรเฟี้ยว ‪เธอจัดการไอ้เวรนั่นได้อยู่หมัด)
‪(เพราะแบบนี้สาวๆ ถึงไม่ควรเป็นตำรวจ)
‪(พอเกิดเหตุร้ายก็ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ‪แฮชแท็กแคร็บแช็ก)
‪เธอต้องกินอะไรหน่อย
‪หยุดดูแลฉันได้แล้ว
‪เถอะน่า อย่าให้ฉันดื่มคนเดียว
‪มีแก้วไหม
‪มีค่ะ
‪แม่เป็นไงบ้าง
‪ฉันว่าแม่เธอจะนอนหลับ
‪แด่วันเกิดของเธอ
‪เราค่อยฉลองกันวันหลัง
‪วัย 30 ห่วยมาก
‪ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
‪ในร้านอาหาร
‪เธอรอดชีวิต แอนดี้ นั่นแหละที่สำคัญ
‪เจ้าหน้าที่บอกว่าฉันควรไปรับคำปรึกษา
‪แม่ก็คิดว่าฉันต้องไปพบจิตแพทย์อยู่แล้ว
‪ฉันเห็นสิ่งที่แม่ทำ แต่ว่า…
‪มันไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องจริง
‪แม่ดู…
‪เหินห่าง
‪แม่เธอกลัว แอนดี้ ‪วันนี้แม่เกือบจะเสียเธอไป
‪เธอคือทุกอย่างสำหรับแม่
‪แล้วทำไมแม่ถึงไล่ฉันออกมา
‪เธอก็รู้ว่าแม่เธอรับมือ ‪กับเรื่องต่างๆ ยังไง แม่เธอปิดกั้นตัวเอง
‪แม่เธอแค่ต้องการเวลา
‪ใช่ เวลาอยู่ห่างจากฉัน
‪งั้นเธอพักกับฉันคืนนี้
‪แล้วพรุ่งนี้เราค่อยดูกันว่าจะเป็นยังไง
‪ฉันแค่ต้องเก็บของบางอย่าง
‪โอเค เดี๋ยวฉันกลับมา
‪ไม่เป็นไร ฉันมีจักรยาน
‪สุขสันต์วันเกิด
‪กินแซนด์วิชซะนะ
‪ดูเหมือนฝนจะตกนะ
‪แม่หนาว
‪หิมะตกรึเปล่า
‪(ถึง กอร์ดอน ‪ฉันพยายามโทรหา)
‪(ขอเวลาห้านาที)
‪(เผลอหลับไป โอเคดี ไม่ต้องรอ)
‪เวร
‪แกเป็นใคร
‪มันไม่สำคัญ…
‪แกต้องการอะไร
‪ไม่มีอะไรต้องคุย
‪เขาไม่อยากได้เงินของเธอ
‪- พอลล่าพูดถูกเรื่องเธอ ‪- พอลล่า คุนด้า…
‪เงียบน่า
‪ขอละ ไม่
‪ขอร้อง ได้โปรด
‪(ถึง 911 ‪419 ซีบอร์น…)
‪แอนดี้ แอนดี้
‪แอนดี้
‪ลุกขึ้น
‪ลูก… ลูกไม่เป็นไร
‪แอนดี้ มัน…
‪ไม่เป็นไร
‪แอนดี้
‪มัน… มัน… มัน… ไม่เป็นไร
‪ตำรวจ
‪- ตายแล้ว ทำไม… ‪- อะไร
‪ลูกรัก ลูกโทรแจ้งตำรวจเหรอ
‪โอเค ลูกช่วยแม่ได้ไหม
‪ลูก…
‪กรรไกรอยู่ตรงนั้น ลูกแค่ช่วย…
‪มันมืด ลูกมองเห็นไหม มันอยู่ตรงนั้น
‪นั่นไง โอเค มาตัดเทปออกที
‪ขอบคุณ
‪โอเค ทีนี้ แม่อยากให้ลูก ‪ค้นกระเป๋ากางเกงของเขา
‪โอเคนะ ลูกทำได้ไหม
‪ลูกค้นกระเป๋าของเขาให้แม่ได้ไหม
‪แอนดี้ แอนเดรีย ‪เรามีเวลาไม่มาก แม่รู้ว่าลูกทำได้
‪ค้นกระเป๋าของเขา
‪พระเจ้า เวร มันอยู่ไหน
‪โอเค
‪มาเร็ว ลูกรัก
‪เอาโทรศัพท์เขามาให้แม่
‪รถเขาจะอยู่แถวๆ นี้ โอเคนะ
‪ลูกต้องหามันให้เจอ
‪- และขับไปแคร์โรลตัน ‪- อะไรนะ
‪มีเงินอยู่ในนี้ โทรศัพท์ และคีย์การ์ด
‪ในแคร์โรลตัน มีที่เก็บของชื่อเก็ตเอ็มโก
‪มองหาห้อง 320 โอเคนะ
‪- หนูไม่เข้าใจ ‪- สามสองศูนย์ ลูกฟังแม่อยู่ไหม
‪- แต่ทำไมแม่… ‪- แค่พูดออกมา
‪- ห้อง 320 ‪- สามสองศูนย์ ใช่แล้ว
‪โอเค ทีนี้ แม่มีรถที่นั่น
‪เอารถไปและมุ่งหน้าขึ้นเหนือ ‪ขับไปจนถึงเมน
‪หาโรงแรมในแคมเดนและพักอยู่ที่นั่น
‪หนูอยากโทรหากอร์ดอน
‪- โทรศัพท์ลูกอยู่ไหน ‪- ในโรงรถ
‪- ทิ้งมันไว้ ‪- อะไรคะ ทำไม
‪ลูกคุยกับกอร์ดอนหรือคนอื่นไม่ได้
‪ห้ามโทร ห้ามส่งข้อความ ห้ามทำอะไรทั้งนั้น
‪อย่าใช้จีพีเอสในรถ
‪และอย่าบอกใครว่าลูกอยู่ไหน ‪จนกว่าลูกจะได้ยินเสียงแม่ในโทรศัพท์นี้
‪อะไรคะ ทำไมเขาถึงอยากทำร้ายแม่
‪- ลูกรัก แม่จะอธิบายตอนแม่โทรไป ‪- หนูไปเมนไม่ได้
‪ลูกทำได้ แค่ไปที่แคร์โรลตัน ‪จากนั้นก็ขับไปที่เมน
‪แล้วเรื่องตำรวจล่ะคะ
‪มันจะดีกว่าถ้าลูกไม่อยู่ที่นี่
‪ฟังนะ แม่จะโทรหาลูกทันทีที่ปลอดภัย
‪เมื่อลูกได้ยินเสียงแม่ ‪ลูกจะกลับบ้านได้ เข้าใจไหม
‪หนูจะไม่ทิ้งแม่ไป
‪แอนเดรีย ลูอิส
‪แม่รักลูกมากกว่าอะไรทั้งนั้น ‪แต่ลูกต้องเชื่อใจแม่ โอเคนะ
‪ลูกต้องไป
‪บ้าเอ๊ย
‪(ขอต้อนรับสู่เบลล์ไอล์)
‪คำบรรยายโดย ลลวรรณ