W POPRZEDNICH ODCINKACH…
Myślisz, że znasz kogoś
tak dobrze, jak to tylko możliwe,
a nagle okazuje się, że całkowicie się myliłeś?
Oni nie przestaną.
Będą śledzić Andy.
Nie mogę siedzieć bezczynnie.
Czemu zmieniłaś zdanie?
Jeśli dotrę do chociaż jednej osoby, która myśli o tym, by kogoś skrzywdzić,
to będzie to już coś dobrego.
- Halo? - Witaj, Jane.
Znasz Paulę Koontz?
Nie, nigdy o niej nie słyszałem.
Jest tym, za kogo się podaje?
To skomplikowane, Andy.
Wiesz wiele, ale nie mówisz.
Dzwonię w sprawie Laury i Andy.
Chcę porozmawiać z Geraldine Ross.
Robię film dokumentalny o reformie wyroków
i chciałam porozmawiać.
Przepraszam.
Cześć, Jane. Nie próżnowałaś.
SERIAL NETFLIX
Profesor Alex Maplecroft.
Uniwersytet Kalifornijski, Berkeley.
- Zaczynam o 14. - Dokument, proszę.
MIĘDZYNARODOWE FORUM EKONOMICZNE
Pamiętaj.
Jesteś profesorem ekonomii z amerykańskiego uniwersytetu.
Mogę prosić o torebkę?
Oczywiście.
Zachowuj się odpowiednio do roli.
Proszę pozostać w budynku.
Nikt nie będzie cię o nic podejrzewał.
Panie i panowie, następny panel rozpocznie się za 15 minut.
Ładunek jest gotowy.
Będę wśród publiczności, Nacisnę detonator.
Kiedy zdjęcie Martina Quellera pokrytego krwią
trafi na okładki gazet na świecie,
wszyscy dowiedzą się, co spotkało twoją rodzinę.
Jeśli trzeba będzie coś zmienić, będę tam.
Wszystko, by padł trupem.
Profesor Maplecroft?
Szukałem pani. Najwyższa pora, byśmy się poznali.
- Pan Queller. - Doktor Queller.
Johns Hopkins przyznał mi tytuł honorowy rok temu.
Doprawdy?
Zająłem się psychiatrią na cześć mojej zmarłej żony.
- Nie wiedziałam. - Jak wielu rzeczy. Książkę można napisać.
W zasadzie napisano. Kilka.
Głównie o mnie.
Panel zaraz się zacznie.
Może kontynuujmy dyskusję tam jak cywilizowani ludzie?
Apel o stosowność od kobiety,
która porównuje moją korporację z Trzecią Rzeszą.
Oslo jest pełne mediów. Może zostawmy fajerwerki dla nich?
Po to tu jesteśmy, prawda? By dać przedstawienie.
PRAWO JAZDY
- Do Pauli Kunde? - Tak.
Dziękuję.
Nie jesteś Sheilą.
Tylko tak mogłam się z tobą zobaczyć.
Jestem Anne Jefferson, reporterka.
W sprawie mojej apelacji?
- Nie. - Więc wynoś się.
Dwie minuty, a kupię ci w kantynie, co chcesz.
Co tylko chcesz.
Nike, ósemka.
Balsam.
Czekoladki.
I sztangę fajek.
Dwie minuty. Jedziesz.
Znasz tę kobietę?
Daniela Cooper?
Albo Laura Oliver. Jest logopedą w Georgii.
Jesteś pewna?
- Już mówiłam. - Wspomniała o tobie.
- Skończyłyśmy. - Czekaj.
Idź już. Albo zacznę krzyczeć.
Poczekaj. A to?
- Co to? - Nic, to…
To moja mama.
Dawno temu.
Ona cię przysłała?
By mnie sprawdzić?
Boi się, że wkrótce wyjdę.
Złożę jej wizytę.
Powiedz Jane, by poszła do diabła.
- Kim jest Jane? - Pieprzone kłamstwa!
- Powiedz Jane, że ją zabiję. - Starczy!
- Słyszysz mnie? Nie żyje! - Spokój!
Ta bogata suka Queller!
Już po niej!
Dzień dobry.
Przespałaś się?
Jak będziesz gotowa, chodź na górę.
JASPER QUELLER DYREKTOR QUELLCORP
TRASA QUELLERA ZMIERZA DO EL PASO
OSTATNIM PUNKTEM JEST EL PASO.
PRZEMÓWI TAM W PIĄTEK RANO.
DROGA NAPRZÓD: WIZJA NOWEJ AMERYKI
SIOSTRA I OJCIEC BYLI BARDZO ZŻYCI.
NIE PORADZIŁA SOBIE ZE ŚMIERCIĄ TATY, ZNIKNĘŁA.
- Co tam? - Cześć, stary.
Kim, kurwa, jesteś i dlaczego mnie śledzisz?
Odłóż broń.
Odpowiedz.
Odpowiem. Jak odłożysz broń.
Gdzie twoja broń?
W kurtce.
Weź ją.
- Jestem gliną. - Bzdura.
Pracuję z glinami. Nie jesteś gliną.
W kieszeni mam odznakę. Pokażę ci.
Dobra.
Michael Vargas. Szeryf federalny.
Po co mnie śledzisz przez cztery stany?
Ty i twoja matka jesteście objęte ochroną świadków.
Do środka.
No już.
Tutaj.
Ręce na stół.
Boisz się, że dźgnę cię pałeczką?
Po przejściu przez kuchnię z nożami?
Wiesz, jak łatwo mogłem wziąć jeden?
- Podać coś? - Za chwilkę.
A może chciałeś zamówić piwo?
Najwyraźniej szeryf może pić w pracy.
Myślałem, że pójdziesz spać.
Nie myślałem, że będziesz w barze.
A twoja tragiczna historyjka o żołnierzu, co to miało być?
Byłem tym, kim chciałaś, bym był.
Zostawiłam samochód, a i tak mnie znalazłeś.
To przez telefon, prawda?
Jezu.
Jak długo?
Co?
Jak długo byłam pod ochroną?
Całe twoje życie.
Pewne osoby mogą cię skrzywdzić.
I twoją mamę.
Bo jest z Quellerów?
Nie znam szczegółów. Wykonuję swoją pracę.
Więc zrób coś dla mnie.
Jasper Queller organizuje jutro prywatną zbiórkę w El Paso.
Muszę tam być.
Po co?
Zrobisz to czy nie?
Może ci załatwić spotkanie z Jeffem Bezosem?
Więc sama się wproszę.
Mogą mnie aresztować, postrzelić, cokolwiek robią w Teksasie.
Kumpel pracuje w ochronie.
Może zna kogoś od Quellera.
Tylko tyle? Znajomy znajomego?
Tak, tylko tyle.
Andy u mnie była.
Nie spodziewałem się.
Jak się ma?
Jej życie wywróciło się do góry nogami.
Znasz to uczucie.
Opowiedziała mi o magazynie.
Walizce z pieniędzmi.
Mówiła też o włamaniu.
To tylko jakiś dziennikarz.
A nie Nick Harp?
To jest Felix ze stolicy.
Skończyliśmy ocenę zagrożenia.
- I? - Musimy cię przenieść.
Belle Isle to za duże ryzyko.
Zaczynać od nowa? Nie. Nie zrobię tego.
- Nie mamy wyboru. - Chyba ja nie mam wyboru.
Chcemy, byś przeżyła.
Żebym była świadkiem na procesie Nicka?
Co nigdy się nie zdarzy, bo nie żyje.
Nie wiesz tego.
Nie widziano go od lat.
Od zabójstwa Clary.
Nie widziałaś ich?
Na miejscu znaleziono DNA Nicka.
Przypominam ci, do czego jest zdolny.
Wierz mi, myślę o nim każdego dnia mojego fałszywego życia.
Życia kupionego przez władze federalne.
- Jesteś nam winna. - Żartujecie?
Zostawiłam wszystko.
Wszystko!
A ty pozwoliłeś wymknąć się najbardziej poszukiwanemu zbiegowi!
Może dlatego miałeś atak serca!
Gdyby Nick żył, ja byłabym już martwa. Nie ma go.
I wiesz o tym.
Prokuratura myśli inaczej.
Więc masz nowe wieści.
Chcę to zobaczyć.
Chcesz mojej pomocy czy nie?
Przemyślę to.
Ma przyjaciół, uśmiecha się…
Uśmiecha.
Udało nam się.
Tak, ma się dobrze.
Tak.
- Zapomniałam o świeczkach. - Przyniosę.
- Ja pójdę. - Tak?
Dziękuję.
Chcesz piwo?
Nie.
- Cześć, Charlie. - Cześć.
- Chcesz piwo? - Nie.
Cześć.
Dziękuję.
Dobre wyczucie. Będzie dmuchać.
Chcesz zostać?
Możemy pomówić?
O co chodzi?
Zamordowano Clarę.
Dwa dni temu w Oakland.
Znaleziono ją w zaułku. Dwa strzały.
Boże.
Przykro mi.
Byłyście zżyte.
Czekamy na śledczych,
ale świadek rozpoznała zdjęcie Nicka.
Widziała go na miejscu zbrodni. Nasi ludzie przeszukują teren.
Ucieknie. Zawsze ucieka.
Nie ma portfela Clary.
Może znać jej adres.
Jest tylko jeden sposób na to, by cię nie znalazł.
Przeniesiemy cię.
Laura. On wciąż tam jest.
A co z Gordonem?
Dopiero co…
Ma odejść z firmy?
Znajdziemy mu pracę. Ale nie może być prawnikiem.
A Andy? Nowa szkoła,
kłamstwa.
Boże, nie. Nie mogę. To…
Nie mogę niszczyć im życia.
Załatwił nam wejście.
Po co chcesz z nim rozmawiać?
Z Jasperem.
Wiem, że to wszystko musi być dziwne.
Dlaczego skłamałeś w barze? Mogłeś powiedzieć, że jesteś gliną.
- Miałem nie nawiązywać kontaktu. - Tylko co?
Obserwować.
Ale stało się inaczej.
Bo wstawiłabyś się
i zaczęła mówić o tym komuś innemu.
I byłoby to problemem?
Twoja mama to cenny świadek rządowy.
Tylko tyle wiem.
Wiesz więcej. Jeśli jesteś tym, za kogo się podajesz.
Widziałam twoje auto na naszej ulicy. Co tam robiłeś?
Wysłali mnie w ostatniej chwili.
Charlie Bass nie mógł.
Charlie?
Tak.
Prowadzi sprawę twojej mamy. Nie powinienem tego mówić.
Co to znaczy?
Opiekuje się nią, odkąd trafiła do programu.
Załatwia nowe tożsamości.
Pracę.
Zaprzyjaźnia się z dziećmi.
Doradza w związkach.
Pociesza, kiedy rodzice się rozwodzą.
Chodzi o zbudowanie więzi.
Dlatego mówisz mi o Charliem?
Żebym ci zaufała?
Agencja Bezpieczeństwa wyłowiła nagrania o zbiegach na granicy z Kanadą.
Zdjęcia zrobiono wzdłuż granicy.
Legalne przejście.
Nielegalne.
Ktoś wygląda znajomo?
Jeśli kiedyś mnie zostawisz,
przeszukam Ziemię, by cię znaleźć.
Przykro mi.
Jesteś pewna?
Tak.
- Chcę opuścić program. - Nie.
- Nie ma mowy. - Mam dość, Charlie.
Mam prawo zrezygnować.
Chcesz dać się zabić, proszę bardzo.
Narazisz życie Andy.
- A jak Nick cię znajdzie… - Nie żyje.
Mówiłam, nie żyje.
Daj mi papiery.
Teraz.
Do El Paso zostało pięć godzin.
Prześpimy się trochę,
rano ruszymy w drogę i dotrzemy przed śniadaniem.
Prześpię się na kanapie.
Nie zostaniesz tu. Weź drugi pokój.
- To tak nie działa. - Nie czuję się komfortowo.
Nie spuszczę cię z oczu.
Zwiąż mnie, jeśli to ma ci pomóc.
Ale żadne z nas nie opuszcza pokoju.
Poproszę moją broń.
Jesteś głodna?
Nie.
Prysznic?
Czuć ode mnie?
Co robisz?
Przyzwyczajenie.
Zachowujesz się, jakbyś nie był człowiekiem.
Nie?
Więc kim jestem?
Czymś na podobieństwo człowieka.
Czymś, co bym narysowała.
No tak, jesteś artystką. Jak ci idzie?
Pieprz się.
Awangardowo.
O tym nie wspomnieli.
Kto?
Dostałem informacje o tobie z biura w Atlancie.
Zainteresowania, praca.
Spotkania z pielęgniarzem mamy.
Jak on się nazywał?
Bobby, tak?
Co dla niej robiłaś?
Dla kogo?
Dla mamy.
Dała ci jakieś instrukcje, jak wyjeżdżałaś?
Nie.
Skąd wiedziałaś o magazynie?
Dała mi klucz, ale…
Co miałabym dla niej zrobić?
Zapomnij.
Nie, wiesz o czymś.
Nie, tylko… Powinnaś porozmawiać z mamą.
Z mamą? A kto to?
Ta, co sadzi w ogrodzie i piecze,
czy córka miliardera, która całe życie mnie okłamywała?
Była na onkologii, gotowa na śmierć bez wyjawienia prawdy.
Więc nie, nie będę z nią rozmawiać.
Jak chcesz.
Poduszki są tylko dla ludzi?
Tak, jestem z nią.
Nie, śpi.
Co mam z nią zrobić?
To ja.
To ja. Chodź.
Mam cię.
Już dobrze.
Chodź.
Oddychaj.
Dasz radę.
Wciąż mam ten sen.
Jestem w ciemnym i zimnym miejscu.
Pada śnieg.
I pachnie…
Pachnie ziemią.
Widzę śnieg przez szczeliny.
Już dobrze.
Jestem mała… i sama.
Ktoś się do mnie zbliża.
Dzień dobry.
Mogę dołączyć?
Dzięki.
Nie rzuciłeś?
Rzuciłem.
Zaraz po ataku serca, na który sobie zasłużyłem.
Ładne miejsce.
Tak, wyjątkowe.
Kto tu mieszkał, zanim je przejęliście?
Diler narkotykowy? Wiem, nie możesz powiedzieć.
Mogę powiedzieć, że wciąż żyje.
Został w programie.
Kiedy przestałaś mi ufać?
Nie o to chodzi.
Myślałem, że nie kłamiemy.
I tak jest.
Więc rozmawiaj ze mną.
Odesłałaś Andy, bo bałaś się Nicka.
Potrzebujesz mnie.
Teraz mogę ci pomóc.
Masz dość Laury Oliver?
W porządku.
Możesz być, kim chcesz.
Przeniesiemy cię, dokąd chcesz.
Do Paryża.
Wiednia.
Po to mnie tu zabrałeś?
Żebym poczuła lepsze życie?
Jesteś zbyt uparta, żebym utrzymał cię
przy życiu, a ja za stary, by cię pochować.
Spędziłem więcej życia z tobą
niż z moją rodziną.
Wspierając cię.
Dając ci bezpieczeństwo.
Nie wyszło. To wszystko.
Moje małżeństwo nie wytrzymało, moja córka nie daje sobie rady, a ja…
znikam.
Moja mama mieszkała w pięknym miejscu.
A chciała z niego uciec.
Charlie.
Pozwól mi odejść.
Na papiery trzeba jeszcze zaczekać.
Jak coś, wołaj Felixa.
Skąd to masz?
Od mojego współlokatora.
Powinnaś z nami zamieszkać, wyrwać się z tego mauzoleum.
Gdzie postawilibyśmy pianino?
Rozwalimy kuchnię.
A gdzie będziemy jeść?
Będziemy żyć muzyką.
Jak ma na imię ten współlokator?
Nick. Nick Harp.
Czy Nick to ktoś więcej?
Nie.
Nic z tych rzeczy.
Jest…
Jest inny.
W jaki sposób?
W przeciwieństwie do reszty nie trwoni kasy,
nie należy do Młodych Republikanów czy Hitlerjugend.
Chcę go poznać.
Tacie się nie spodoba.
A mnie?
Nie.
Zdecydowanie nie.
Ty go pokochasz.
Mój ojciec był…
Jak to ująć?
Wymagający.
Robił i mówił rzeczy, z którymi się nie zgadzałem.
A ponieważ byłem buntownikiem, mówiłem mu o tym.
Domyślacie się, jak to się kończyło.
Prawda jest taka…
że tęsknię za nim.
Zrobiłbym wszystko, by tu był.
Korporacyjna chciwość, za którą się opowiadał, to inny temat.
Szkoda, że to nie ją zabito w Oslo, a jego.
Musiałem zmienić to, co reprezentowała nasza rodzina.
I zrobiłem to.
Stworzyłem Fundację Queller,
by pomóc tym, których nie stać na podstawowe leczenie.
I przez ostatnie trzy dekady ocaliliśmy tysiące żyć.
Kiedy demokraci zdobędą Biały Dom tej jesieni,
zajmiemy się wszystkimi Amerykanami.
Bo tak należy.
Dziękuję.
Mam nadzieję, że podoba wam się książka.
Miło cię poznać, Alex.
Dziękuję. I tobie również, Max.
Jeszcze raz dziękuję wszystkim.
Dziękowaliśmy Hugonowi?
Było świetnie.
Przepraszam, podpisze mi pan książkę?
Oczywiście.
Dla kogo?
Jane Queller.
Mój Boże.
Wyglądasz jak ona.
Możemy porozmawiać?
Cynthia…
Odprowadź tę młodą damę do…
Tędy.
Jakiś problem?
Chce się spotkać z nią.
Nie ma mowy.
W porządku.
Nie.
To tylko kilka minut.
Dobra.
Dziękuję.
Świetnie. Do usłyszenia.
- Podać ci coś? - Nie, dziękuję.
Chcesz usiąść?
Raczej nie, jeśli to nie problem.
Jak dała ci na imię?
Andrea, Andy zdrobniale.
Oczywiście. To…
po naszym bracie, Andrew.
Jak się ma Jane?
Ona…
Ma się dobrze.
Nie wyobrażam sobie, ile przeszłyście.
Tak.
Mogę?
Andrea.
Gdzie byłaś przez te lata?
Co jest?
WYJŚCIE
Cholera.
Odwróć się w prawo.
To błąd.
Jane, jestem Charlie Bass.
Powiem to raz jeszcze.
Nie wrócisz tam, gdzie bywałaś,
nie możesz nawet dotknąć pianina.
Musisz odciąć się od wszystkiego i wszystkich.
Przyjaciół.
Znajomych.
Cieszę się, że się zgodziłaś.
Czy rodziny.
Moja rodzina…
nigdy nie dawała mi oparcia.
ZBIÓRKA CHARYTATYWNA PARTII DEMOKRATYCZNEJ EL PASO
WIZJA NOWEJ AMERYKI
Napisy: Aneta Adamczyk