W POPRZEDNICH ODCINKACH…
Póki żyję, mogę zeznawać przeciwko niemu.
Mogłaś mi powiedzieć.
Co miałam powiedzieć?
Że twojego ojca szuka FBI i że zabiłby nas, gdyby mógł?
A co z pieniędzmi? Dlaczego Jasper ich chciał?
Próbował mnie zabić.
Złapią cię.
Dopiero zaczynam.
Nick gdzieś tam jest.
A ty musisz… zniknąć.
Stać!
- Dokąd jedziesz? - Zaufaj mi.
Niby czemu miałabym to zrobić?
SERIAL NETFLIX
Już czas.
Cztery lata to kupa czasu.
Cztery lata, osiem miesięcy i trzy dni.
Taką umowę skazana Jane Queller
zawarła z prokuraturą.
Dobra wiadomość?
Laura Randall nie ma na koncie nawet mandatu.
Laura?
Więc tak się teraz nazywam.
Tak, odkąd stąd wyjdziesz.
Chodź. Wszystko ci powiem.
Jesteś samotną matką i wdową z Rhode Island.
Twoi rodzice zmarli w pożarze.
Wyszłaś za mąż.
Za Jerry'ego Randalla?
Zginął w wypadku, kiedy wasza córka miała dwa lata.
Tragiczne.
Zmieniłeś datę urodzin Andy.
Twoją też.
Takie są zasady.
Przeprowadziłaś się z córką do Georgii.
Belle Isle?
Pełno emerytów. Nie będziesz miała tam problemów.
Pośrodku niczego i z komarami.
To dla ciebie.
Talbots?
To, co zakładasz.
Jak mówisz.
Samochód, jedzenie.
Nic nie może przypominać Jane.
Spokojnie, dawno nie istnieje.
Dla Andrei. Życzliwe Serce.
Córka mówi, że jest najlepszy.
Wiem, że denerwujesz się spotkaniem.
Nie wie nawet, kim jestem.
Znów będziecie razem.
Będzie dobrze.
Co z Nickiem?
Złapiemy go.
Mówiłeś to przez ostatnie dwa lata.
A jeśli nas znajdzie?
Skup się na byciu Laurą.
Jesteś mamą.
Będziesz miała co robić.
Andy.
Cześć, Charlie.
Gdzie twoja mama?
W ciemnoszarym chevrolecie.
Rejestracja H793WVZ z Kalifornii.
…prawie dwa miliony niepłatnych stanowisk.
Ale wiele produktów, jak auta, wytwarza się po obu stronach granicy
w zintegrowanym łańcuchu dostaw.
Ta współpraca pozwala na lepsze wyniki w światowej gospodarce.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Chcesz koc?
Nie, idź do domu.
Zadzwonię, jak będę po.
Nie, zostanę.
Serio? Cztery godziny?
To bez sensu.
To nic.
Andy?
Idź do domu.
Proszę.
Zaczekam w kawiarence.
Pisz w razie czego.
Ciężko być od nich zależnym.
Masz może długopis?
Dzięki.
Dostałam tę książkę od syna. Jest w niej masa pytań.
„Co cenisz najbardziej?”
„Czy zmieniło się to od momentu diagnozy?”
Może jedzenie deseru najpierw.
„Nie pozwalałaś sobie na jakieś marzenia przed diagnozą?”
Zawsze chciałam zabrać wnuki do Disneylandu.
Bez rodziców.
Czysta zabawa.
A ty?
Jakie marzenia odkładałaś na później?
Dokończenie tej książki.
Po dzisiejszym nalocie FBI
ciało profesor Alexandry Maplecroft
znaleziono przy stacji kolejowej
obok zwłok mężczyzny,
który prawdopodobnie należał do Armii Zmiany Świata.
Grupa w zeszłym tygodniu porwała profesor z Berkeley,
na krótko przed jej prezentacją na konferencji w Oslo.
- Kobieta podająca się za Maplecroft… - Tamtędy.
…zastrzeliła na scenie Martina Quellera
i chwilę później odebrała sobie życie.
Kobietę zidentyfikowano jako Grace Juno,
mieszkankę Oakland.
Oskarżyła ona firmę farmaceutyczną Quellera o korupcję.
Mąż Juno zabił trójkę ich dzieci i…
Jesteśmy.
Co teraz?
Eli. Ratujesz nam życie.
Co tam się stało?
Oglądaliśmy wiadomości.
Mieliśmy szczęście, że uciekliśmy.
Paula. Jane. To Clara i Eli.
Cześć.
Mamy łóżka, jedzenie, ubrania.
- Czego tylko trzeba. - Dzięki.
Gdzie jest Andrew?
Rozpakowuje. Pomogę mu.
Dzięki. Naprawdę. Nawet nie wiecie.
W porządku.
Wezmę.
Schowamy zapasy w szopie.
Wszystko dobrze?
Już dobrze.
Nic się nie dzieje.
Cholera!
Co się dzieje?
Cholera. Andrew!
Nic mi nie jest.
Andrew!
Został postrzelony! Czemu nie mówiłeś?
Musieliśmy wiać.
Jedziemy do szpitala.
Nie, nigdzie nie jedziemy.
- Możemy was zawieźć. - Zadzwonią na policję.
Musimy coś zrobić…
Jak bardzo źle jest?
Zerknijmy.
Przepraszam, nawaliłem.
Nic ci nie będzie.
Dobra?
Opatrzmy cię.
W Spring River jest apteka.
Znam sprzedawcę.
- Potrzebuje lekarza! - Jane!
Zrobisz, co mówię?
Wrócę jak najszybciej.
Wejdźmy.
Prawie jesteśmy.
Dzięki.
Sprawdzili lokalizację, którą podałaś.
Żadnego auta, żadnych ciał. Nic.
Postrzelił dwie osoby.
Ktoś zaciera ślady.
Mój wujek, który ma miliardy, zabija dla walizki?
Zbierajmy się z Bay Area.
Pogrzebię trochę.
Michaela Vargasa przeniesiono w bezpieczne miejsce.
Jak się ma?
Stabilnie. Nie wie, co się stało.
A co z mamą?
Nie mogę jej namierzyć.
Ale wysłali informację.
Znajdziemy ją.
Nick gdzieś tu jest.
Nie chciała stawiać cię na linii ognia. Dlatego wyjechała.
Myślisz, że się mylę.
Sama nie wiem, co myśleć.
Znajdziemy ją. I jego.
I będzie po sprawie.
Dziękuję.
Za wszystko.
Wiesz, że byłem z nią na porodówce?
Byłem drugą osobą, która cię trzymała.
Jest jedno miejsce, gdzie może być.
Gdzie?
Na północ.
Stary dom w lesie.
Mieszkał tam Soren Sevander.
Prawnik cywilny i jego żona.
Nasi ludzie byli tam kilka dni temu.
Może warto zajrzeć.
Kiedy poczujecie się przygnieceni,
kiedy będziecie w rozpaczy, będziecie chcieli się poddać,
pamiętajcie o tej organizacji.
Nie mogę się zdecydować.
Chłopcy wolą Polynesian Village,
ale wnuczka jest za Wilderness Lodge.
Niewiele będziemy w hotelu, ale jednak.
To bez znaczenia.
Wiem.
Ale chcę, by to zapamiętali.
Żeby to było coś wyjątkowego.
Mówią, że z Polynesian Village najlepiej widać fajerwerki.
Na Boga, możesz się zamknąć?
Nie będziesz jeździć kolejkami, robić sobie selfie z Jiminym Świerszczem
czy oglądać fajerwerków,
bo nie pojedziesz do Disneylandu.
Umierasz!
Ja umieram!
Dlatego tu jesteśmy, na pieprzonych fotelach z trucizną.
Więc przestań gadać, proszę.
Przyprawiasz mnie o ból głowy.
Zostaw.
Mówiłaś poważnie.
Co?
Czekasz na śmierć?
Chciałam, żeby się zamknęła.
Musisz walczyć. Tylko tak się uda.
Chodźmy do domu.
Nie.
Nie jesz. Widziałam.
Chemia przyprawia mnie o mdłości.
Więc bierz tabletki
- albo pij tę herbatę. - Czego ode mnie chcesz?
Chcę wiedzieć, czemu nie próbujesz.
Możemy iść do domu?
Mamo!
Nie myślałam, że tak się skończy moje życie.
Że zostaniesz ze mną?
Nie.
Więc jak?
Moje życie nie zaczęło się w momencie twoich narodzin.
Moje życie to nie tylko ty.
Wiem.
Czasem myślę, że przyjechałaś,
bo nie miałaś lepszych planów.
Co?
Jedna z nas musi zacząć żyć.
Możesz robić wszystko.
Możesz jechać, gdzie chcesz.
A jesteś tutaj, ze mną,
składasz koce i chodzisz na terapie,
jakby to miało jakieś znaczenie.
Wiem.
Ale jestem tu, a nie pozwalasz mi sobie pomóc.
Nie możesz mi pomóc!
Bo mi nie pozwalasz!
Wiesz, że cię potrzebuję, prawda?
Nawet jeśli nie chcę z tobą rozmawiać,
chcę wiedzieć, że jesteś na tym świecie.
Zabili mojego ojca.
Pozwolili umrzeć niewinnej kobiecie.
Zaatakowali stróżów prawa.
Armia Zmiany Świata to terroryści.
Zrobię wszystko, co w mojej mocy, by zostali za to ukarani.
Dupek.
Jasper Queller i jego wyższości moralne.
To jakiś kosmiczny żart?
Powinniśmy wysadzić jego i jego firmę.
Nie możesz.
Dlaczego?
To rewolucja, Jane.
Czyżby?
A może odwet? Bo ciężko powiedzieć.
Jesteś rozpalony.
Dlaczego nic nie mówiłeś?
Umieram za coś, w co wierzę, Jane.
Ile osób może tak powiedzieć?
Brzmisz jak on.
Dobrze.
- Zabiorę cię do szpitala. - Nie.
Nic mi nie jest.
Będzie dobrze.
Jestem w ciąży.
Oby to była dziewczynka.
To byłaby dobra karma.
Potrzebuję cię.
Nie chcę być sama.
Nie będziesz.
To szaleństwo. Nie damy rady.
Przejmiesz firmę, odpowiedzialny syn.
Jasper, zarząd nawet nie mrugnie.
Co robisz?
Zabiorę Andrew do szpitala.
Nie. Jane.
Nie przetrwa nocy.
Wiem.
Więc pozwolisz mu umrzeć?
Jest już za późno. Szukają nas gliny w całym kraju.
Nie obchodzi mnie to.
Myślisz, że chciałem tego?
Ale stało się.
Zostaliśmy ty i ja. Musimy iść naprzód.
Nigdy nie byliśmy kompletni.
Świat nas złamał.
Ale odnaleźliśmy się.
To wszystko ma sens, kiedy jesteśmy razem.
Nie mogę tak dłużej.
Posłuchaj mnie!
Eli zawiezie nas na granicę.
Ma znajomych w Calgary. Pomogą nam.
- Nie. - Jane.
- Proszę, przestań. - Jeśli kiedykolwiek mnie zostawisz,
przeszukam ziemię, by cię znaleźć.
Proszę.
Rozumiesz?
Nie.
Nasz promyczek się dziś spóźnia.
Kupuje losy na loterię?
Glorię przeniesiono do hospicjum.
BABCIU, CHCIAŁABYM, ŻEBYŚ BYŁA ZDROWA.
POJEDZIEMY DO DISNEYLANDU. KOCHAM CIĘ.
Zawsze byłaś taka radosna.
Przepraszam.
Spytałaś mnie
o moje marzenia.
Mam tylko jedno.
Wolność.
Wychowano mnie na dobrą dziewczynę.
Miałam zadowalać…
utrzymywać spokój w złych chwilach.
Ale tonęłam.
Zobaczyłam światełko w tunelu.
Tak mi się wydawało, ale to był ślepy zaułek.
Mężczyzna, którego kochałam…
prawie mnie zabił.
Musiałam uciec.
Stałam się inną osobą.
Musiałam zapomnieć o tym, kim byłam.
Wmówiłam sobie, że to mój wybór.
Jedyny sposób, by przetrwać, by być bezpiecznym.
Ale ukrywanie się…
przez 30 lat
to nie wybór.
To niewola.
Kłamstwo za kłamstwem.
Andy to czuje.
Nie wie, o co chodzi, ale czuje to.
Dławi ją to.
To nie jest moje życie.
Muszę od tego uciec.
Nie mogę
umrzeć w obcym ciele.
Jane.
Odszedł.
Nie mogłem wcześniej.
Nie obudził się. Nie pożegnałam się.
Tak mi przykro.
Jezu, co się stało?
Co?
Nie mamy dużo czasu.
Na zewnątrz jest agent FBI.
Powiedz, że to Nick i Andrew.
Powiedz, że zrobili ci pranie mózgu.
- Pobili cię… - Przestań.
Staram się pomóc.
Jesteś drugą osobą, która mówi, bym zostawiła Andrew.
On nie żyje.
Nie zmienimy tego.
Ale to możemy załatwić.
Musimy tylko przedstawić to po naszemu.
Po naszemu?
Jestem praktyczny.
Brzmisz jak Martin. Chcesz obwiniać innych?
Nie, Jane. To wasza wina.
Daliście się nabrać oszustowi.
Ostrzegałem, a teraz sprzątam bałagan po was.
Bzdura.
Będzie tak.
Przyznam się, odsiedzę swoje i wrócę do normalnego życia.
Żadne z nas nie wspomni o tym, co robił lub czego nie robił Andrew.
Możesz przejąć firmę.
Ale skorzystasz z zysków firmy, żeby naprawić błędy.
Jeśli myślisz, że posłucham…
Jeśli tego nie zrobisz i usłyszę, że wykorzystujesz ludzi
lub oskarżasz o coś Andrew,
zniszczę twoje pieprzone życie.
Co z tobą?
Wiem wszystko o Oslo.
Co?
Ty i Nick, wasza umowa.
Nie wiem, o czym mówisz.
Mam nagranie.
Jest w bezpiecznym miejscu.
Nie wiedziałem, że chce go zabić.
Powiedz to im.
Proszę, musimy o siebie dbać.
Zostaliśmy sami.
Tylko ty i ja.
- Nigdy nie trzymaliśmy się razem. - Jane, proszę.
Wiem, kto zabił Alex Maplecroft i gdzie go znaleźć.
Słucham.
Chcę ugodę.
Skoro mama wydała Nicka, dlaczego go nie złapaliście?
Byłem blisko, ale wymknął się.
Myślę, że miał pomoc.
Minęło 30 lat.
Po co wraca? Naprawdę tak bardzo nienawidzi mamy?
Ludzie są pamiętliwi.
Jesteś sama, rozpamiętujesz przeszłość.
Emocje prowadzą cię do czegoś, trzymasz się tego.
To zdjęcie, które miałam.
Mama pobita.
Wiedziałeś, że to Nick.
Oczywiście.
Ja je zrobiłem.
Charlie!
Cześć, Andy. Jak się czujesz?
Gorączka zniknęła, ale sprawdźmy.
Tak, już ci lepiej.
Wstawaj.
Przywitałaś się z mamą?
Dzień dobry, mamo.
Mogę iść na dwór?
Tak, chodźmy.
Pamiętaj, nie dalej niż za duże drzewo.
Dwa, trzy, cztery, pięć, sześć.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć…
Pięć.
I jedno pośrodku.
Słonecznik.
Kiedy wróci Eli?
Może jutro. Sędziowie się zastanawiają.
To tylko lis.
Idź przebrać się w piżamę.
No, już.
Cześć!
Schowałem je.
Potwór chciał je zjeść.
A ta wpadła do dołka, trochę ją poprawiłem.
Co myślisz?
- Dobrze. - Tak?
Masz cały magiczny las dla siebie?
Tak.
Super.
Gdzie twoja mama?
Nie ma jej.
Masz na myśli, że jest w niebie?
Sadzi kwiaty.
I gdzie to robi?
Nie wiem.
Jak masz na imię?
Andy.
Andy?
Miałem przyjaciela o tym imieniu.
Możemy iść popływać. Chcesz iść nad strumyk?
- Tak. - Tak?
Dobra, chodź.
Będzie fajnie.
Andy!
Kochanie, czas wracać! Eli jest w domu!
Andy! Gdzie jesteś?
Andy!
Gdzie jesteś, kochanie?
Muszę iść.
To będzie nasz sekret. Jestem zmyślonym przyjacielem.
Kochanie, wracaj!
Andy!
Póki będziesz to miała,
znaczy, że wrócę.
Zapamiętasz to?
Andy!
Idź.
Andy!
Chodź, kochanie!
Andy, Eli wrócił!
Andy!
Cześć, Andy.
Wszystko w porządku?
Jesteś, pączuszku.
- Pobawimy się w domu? - Pomalujemy?
- Tak. - Tak? Dobrze.
Namalujemy słoneczniki.
Kwiaty jednorożców.
Kwiaty jednorożców?
Nie wiem, czy to istnieje.
Może kwiat księżniczki.
- Te na pewno istnieją. - I motylkowe kwiatki.
Słoneczniki?
Charlie.
Jak się masz?
Wejdźcie.
Ja zaczekam.
Nie wstydź się.
No, dalej.
Spójrz tylko.
Jesteś piękna.
Wiesz, kto to.
Nie uściskasz mamy?
Cześć.
Mam dla ciebie prezenty.
Troskliwy Miś.
Spełnia marzenia.
I wiem, że kochasz słoneczniki.
Pomyślałam, że zasadzimy je w nowym domu.
Rozmawiałyśmy o tym.
Pojedziesz z mamą do nowego domu.
Będziesz miała duży pokój i zabawki.
Chcę zostać z wami.
Nie, kochanie.
Ja muszę dbać o las, pamiętasz?
- Chodź. - Proszę, Andy.
Na zewnątrz jest zimno.
Grzeczna dziewczynka. Drugie ramię.
Tak jest. Świetnie.
To będzie mała przygoda.
Lubisz przygody.
- Wezmę to. - Nie.
Co tam jest?
Książki Andy. Lubi bajki.
Nie wiem, jak wam się odpłacę.
Już to zrobiłaś.
Coś dobrego z tego wyszło.
Będę mogła was odwiedzać?
Nie wydaje mi się.
Masz tam wszystko, jak chciałaś.
Na wierzchu ułożyłam rzeczy Andy.
Dziękuję.
Powinnyśmy jechać.
Nie.
Andy!
Nie jadę!
Andy!
Wracaj, Andy!
Nie skrzywdzę cię.
- Cześć. Nic ci nie zrobię. - Odejdź!
- Wyjdziesz ze mną? - Nie!
Wychodzimy.
Idziesz ze mną. Już.
Jedziemy. Chodź.
Wezmę ją.
Claro, pomóż mi.
Chodź.
Już dobrze.
Nie chcę jechać.
Już dobrze.
Nie martw się, zajmę się tym.
Jesteś głodna?
Chcesz przekąskę?
Co tam masz?
Mogę zobaczyć?
Ładnie proszę. Z wisienką.
Wiem, że się boisz.
Ja też.
Musimy sobie poradzić.
Musimy być drużyną.
Skąd to masz?
Skąd?
Kto ci to dał?
Spałaś cały dzień.
Jak się czujesz?
Kim jesteś?
Nick Harp.
Twój ojciec.
Napisy: Aneta Adamczyk