1
00:00:06,250 --> 00:00:09,125
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:16,125 --> 00:00:17,291
{\an8}‪(วันที่ 4 มิถุนายน 1462)

3
00:00:17,375 --> 00:00:19,458
{\an8}‪ลุยเลย

4
00:00:26,708 --> 00:00:30,375
‪ก่อนเที่ยงคืนวันที่ 4 มิถุนายน ปี 1462

5
00:00:30,458 --> 00:00:32,833
‪กองทัพชุดแรกของสุลต่านเมห์เหม็ดที่สอง

6
00:00:32,916 --> 00:00:36,750
‪บุกไปถึงฝั่งวาลาเคีย

7
00:00:39,125 --> 00:00:41,166
‪วลาด ดราคูล่ารออยู่ที่นั่น

8
00:00:41,250 --> 00:00:42,583
‪โจมตีพวกมันอีก!

9
00:00:49,625 --> 00:00:51,875
‪ยิงต่อไปจนกว่าเราจะฆ่ามันหมดสิ้น!

10
00:00:58,125 --> 00:01:01,083
‪คนของเราล่อเจ้าออกจากที่ซ่อนแล้ว น้องวลาด

11
00:01:01,916 --> 00:01:04,166
‪ทีนี้เจ้าจะได้เห็นสิ่งที่เราซ่อนไว้

12
00:01:09,708 --> 00:01:10,666
‪ยิง!

13
00:01:42,833 --> 00:01:46,208
‪มามอบนรกให้พวกมันกัน!

14
00:01:53,833 --> 00:01:56,541
‪จากชายฝั่งทางใต้ของแม่น้ำดานูบ

15
00:01:56,625 --> 00:02:01,416
‪เมห์เหม็ดผู้พิชิตปล่อยปืนใหญ่
‪รุ่นล่าสุดของออตโตมัน

16
00:02:01,500 --> 00:02:03,500
‪ใส่กองทัพของวลาด ดราคูล่า

17
00:02:04,250 --> 00:02:06,208
{\an8}‪ก่อนหน้านี้ในสมัยของเมห์เหม็ด

18
00:02:06,291 --> 00:02:09,041
{\an8}‪การใช้ปืนใหญ่ถือเป็นเรื่องพื้นฐาน

19
00:02:09,125 --> 00:02:11,333
{\an8}‪ในการพิชิตกรุงคอนสแตนติโนเปิล

20
00:02:11,416 --> 00:02:16,083
{\an8}‪เราต้องใช้ปืนใหญ่แบบนั้นเพื่อเจาะกำแพงเมือง

21
00:02:16,166 --> 00:02:17,541
‪ยิง!

22
00:02:18,541 --> 00:02:20,666
{\an8}‪รับแต่การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล

23
00:02:20,750 --> 00:02:24,541
{\an8}‪เทคโนโลยีได้เปลี่ยนไปมหาศาล
‪ทำให้ออตโตมัน

24
00:02:24,625 --> 00:02:27,791
{\an8}‪ผสมแรงกำลังของปืนใหญ่

25
00:02:27,875 --> 00:02:30,541
{\an8}‪เข้ากับยุทธวิธีเคลื่อนที่ทางทหาร

26
00:02:31,208 --> 00:02:34,458
‪ทางซ้าย 480 เมตรกับสามองศา

27
00:02:34,541 --> 00:02:38,791
‪ยกตัวอย่างเช่นการใช้ปืนใหญ่
‪ที่ขนาดเล็กลงและปืนครก

28
00:02:38,875 --> 00:02:40,333
‪ซึ่งช่วยให้เล็งแม่นยำกว่า

29
00:02:40,416 --> 00:02:42,041
‪พร้อมแล้ว องค์สุลต่าน

30
00:02:42,666 --> 00:02:43,583
‪ยิง!

31
00:02:45,541 --> 00:02:47,375
‪อาจารย์ของผมเคยบอกว่า

32
00:02:47,458 --> 00:02:49,958
‪ปืนใหญ่ของออตโตมันเหมือนมีมือวางระเบิดซุ่มอยู่

33
00:02:50,041 --> 00:02:55,583
{\an8}‪เทคโนโลยีพวกเขาเหนือกว่าที่คนอื่นมีกันตอนนั้น

34
00:02:55,666 --> 00:02:58,416
{\an8}‪ตั้งแต่คอนสแตนติโนเปิลปี 1453 เป็นต้นมา

35
00:02:59,750 --> 00:03:01,416
‪ขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำ

36
00:03:02,666 --> 00:03:06,583
‪อัครเสนาบดีมาห์มูดปาชานำทัพอย่างกล้าหาญ

37
00:03:06,666 --> 00:03:09,125
‪สู้กับทหารวาลาเคียหลายร้อยนาย

38
00:03:13,916 --> 00:03:17,708
‪ไล่ตามไป อย่ายั้งมือ!

39
00:03:18,625 --> 00:03:22,208
‪แต่ผลของการรบยังยากจะตัดสินได้

40
00:03:24,250 --> 00:03:26,500
{\an8}‪กองทัพของวลาดเป็นกองกำลังเคลื่อนที่ขนาดใหญ่

41
00:03:26,583 --> 00:03:28,833
{\an8}‪ตรงเข้าพุ่งรบแล้วก็ถอยหนี

42
00:03:28,916 --> 00:03:30,916
{\an8}‪และมีจุดประสงค์เดียวคือป้องกัน

43
00:03:31,000 --> 00:03:34,958
{\an8}‪ไม่ให้ออตโตมันนำทัพข้ามแม่น้ำดานูบมาได้

44
00:03:35,041 --> 00:03:40,791
‪จังหวะข้ามแม่น้ำ
‪เป็นช่วงเวลาที่กองทัพอ่อนกำลังที่สุด

45
00:03:41,375 --> 00:03:43,375
{\an8}‪เมื่อพวกเขาข้ามแม่น้ำดานูบทางตอนเหนือ

46
00:03:43,458 --> 00:03:47,708
{\an8}‪วลาดก็เข้าโจมตีกองแรก
‪และสร้างความสูญเสียมากมาย

47
00:03:50,583 --> 00:03:55,375
‪เวลาที่พวกออตโตมันริมฝั่งดานูบ
‪ถูกโจมตีอย่างหนัก

48
00:03:55,458 --> 00:03:57,375
‪พวกเขาไม่ถอยไม่หนี

49
00:03:57,458 --> 00:04:00,583
‪แต่พวกเขารอปักหลักยึดหัวหาด

50
00:04:02,125 --> 00:04:05,583
‪เพราะพวกเขารู้ว่ามีกองกำลังติดอาวุธ
‪ที่เป็นระเบียบหนุนหลังอยู่

51
00:04:05,666 --> 00:04:06,750
‪ยิง!

52
00:04:07,250 --> 00:04:11,041
‪ผ่านการต่อสู้ไปสองชั่วโมง
‪วลาดรวมพลตั้งหลักและบรรจุกระสุนใหม่…

53
00:04:11,125 --> 00:04:14,333
‪ยิงต่อไป อย่าให้พวกมันข้ามแม่น้ำมาได้

54
00:04:14,416 --> 00:04:16,958
‪เขามุ่งมั่นจะทำลายปืนใหญ่ของเมห์เหม็ด

55
00:04:17,041 --> 00:04:19,125
‪เจ้าต้องทำลายปืนใหญ่พวกนั้น

56
00:04:19,208 --> 00:04:21,625
‪ส่งพลธนูไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ เดี๋ยวนี้!

57
00:04:21,708 --> 00:04:24,791
‪ได้ เจ้าชาย พลธนู ตามข้ามา!

58
00:04:39,333 --> 00:04:41,541
‪เรียงแถวแล้ว…

59
00:04:43,875 --> 00:04:45,333
‪ยิง!

60
00:04:49,708 --> 00:04:50,708
‪มาแล้ว!

61
00:04:55,666 --> 00:04:58,208
‪ง้างใหม่ ยิง!

62
00:05:01,666 --> 00:05:02,875
‪คุ้มครององค์สุลต่าน!

63
00:05:02,958 --> 00:05:04,791
‪ตั้งเกราะ!

64
00:05:05,333 --> 00:05:07,458
‪คุ้มครององค์สุลต่าน!

65
00:05:07,541 --> 00:05:11,916
‪มาต้อนรับพวกวาลาเคียให้ไม่รู้ลืมกันเถอะ

66
00:05:12,583 --> 00:05:14,250
‪โจมตีมันอีก!

67
00:05:14,333 --> 00:05:15,541
‪พร้อม!

68
00:05:15,625 --> 00:05:17,458
‪- ยิง!
‪- ยิง!

69
00:05:21,625 --> 00:05:24,791
‪ต้องใช้เวลาสักพักกว่าพวกออตโตมัน
‪จะควบคุมสถานการณ์ได้

70
00:05:32,291 --> 00:05:33,125
‪ยิง!

71
00:05:34,250 --> 00:05:35,208
‪ยกเกราะ!

72
00:05:48,291 --> 00:05:52,916
‪การบุกยึดพื้นที่โดยมาห์มูดปาชา
‪ควบคู่กับการถล่มไม่หยุดจากออตโตมัน

73
00:05:53,000 --> 00:05:55,750
‪รุนแรงเกินกว่าทัพของวลาดจะต้านทานได้

74
00:06:00,625 --> 00:06:04,375
‪นี่อาจเป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของเมห์เหม็ด
‪ในการทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่

75
00:06:04,958 --> 00:06:11,208
‪กำลังปืนใหญ่ยุคกลางตอนปลาย 120 กระบอก
‪ต้องมีพลังทำลายล้างน่ากลัวทีเดียว

76
00:06:15,291 --> 00:06:18,833
{\an8}‪หลังสู้กันไปหลายชั่วโมง
‪กองจานิสซารีกับทัพออตโตมัน

77
00:06:18,916 --> 00:06:22,291
{\an8}‪ไล่ต้อนวาลาเคียจนต้องล่าถอยและถอนกำลัง

78
00:06:22,375 --> 00:06:26,375
‪พวกเขาปักหลักสู้ต่อไปไม่ได้
‪เพราะออตโตมันสามารถ

79
00:06:26,458 --> 00:06:28,125
‪เติมกำลังพลได้ ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า

80
00:06:28,208 --> 00:06:29,208
‪มันเป็นการฆ่าตัวตาย

81
00:06:30,208 --> 00:06:33,708
‪อาลีเบย์ ส่งจานิสซารีที่เหลือ
‪กับพวกพลทหารอาเซ็บข้ามไปเดี๋ยวนี้

82
00:06:33,791 --> 00:06:35,000
‪รับทราบ องค์สุลต่าน

83
00:06:35,083 --> 00:06:40,083
{\an8}‪ในที่สุดมาห์มูดปาชาก็มีชัยเหนือกว่าในการศึก

84
00:06:40,166 --> 00:06:43,916
{\an8}‪และสร้างหัวสะพานซึ่งสุลต่านต้องการ…

85
00:06:44,000 --> 00:06:46,000
{\an8}‪(มิไฮ-ฟลอริน ฮาซาน
‪นักประวัติศาสตร์ยุคกลาง)

86
00:06:46,083 --> 00:06:48,791
{\an8}‪เพื่อให้กองทัพออตโตมันข้ามไปได้

87
00:06:51,083 --> 00:06:53,500
‪พอรุ่งสาง การต่อสู้ก็จบลง

88
00:06:59,083 --> 00:07:02,583
‪องค์สุลต่าน ข้าสัญญาว่า
‪จะพาท่านข้ามฝั่งอย่างปลอดภัย

89
00:07:03,333 --> 00:07:05,875
‪บ็อกดันเบย์ คืนนี้หัวเจ้ายังอยู่ติดกับคอ

90
00:07:08,208 --> 00:07:09,416
‪ใช่แล้ว องค์สุลต่าน

91
00:07:16,875 --> 00:07:20,625
‪ปัญญาล้ำเลิศทางยุทธวิธี
‪และปืนใหญ่ของเมห์เหม็ดนำชัยชนะ

92
00:07:20,708 --> 00:07:24,666
‪พร้อมกับทหารออตโตมันหลายพันราย
‪ขึ้นสู่ชายฝั่งวาลาเคีย

93
00:07:30,250 --> 00:07:32,541
‪ขณะที่อรุณรุ่งเหนือดานูบ

94
00:07:32,625 --> 00:07:35,833
‪การรุกรานของสุลต่านก็มาถึงขั้นต่อไป

95
00:07:38,958 --> 00:07:44,208
‪สำหรับวลาด ดราคูล่า รสชาติของกำลังอาวุธ
‪ออตโตมันครั้งแรกคือความขมขื่น

96
00:07:45,000 --> 00:07:47,666
‪กองทัพของเขาหนีเข้าไปในเขตชนบท

97
00:07:52,000 --> 00:07:57,625
‪เมห์เหม็ดสามารถนำกำลังอาวุธที่เหนือกว่า

98
00:07:57,708 --> 00:08:01,750
‪และกำลังพลที่มากกว่าเอาชนะมาได้
‪แต่แลกกับการสูญเสียใหญ่หลวง

99
00:08:01,833 --> 00:08:04,625
‪มันต้องแลกมาด้วยความเกือบจะพ่ายแพ้

100
00:08:04,708 --> 00:08:09,083
‪มันต้องแลกมาด้วยการ
‪สูญเสียกองทหารส่วนตัวชั้นยอดของเขา

101
00:08:10,041 --> 00:08:12,541
{\an8}‪(การรุกรานวาลาเคีย วันที่สอง)

102
00:08:12,625 --> 00:08:15,000
{\an8}‪(วันที่ 5 มิถุนายน 1462)

103
00:08:15,083 --> 00:08:19,375
{\an8}‪หนึ่งในแหล่งข้อมูลสำคัญที่สุด
‪เรื่องการเคลื่อนทัพของเมห์เหม็ดไปรบกับวลาด

104
00:08:20,041 --> 00:08:24,291
{\an8}‪คือจำนวนกองพลจานิสซารีในทัพออตโตมัน

105
00:08:25,125 --> 00:08:26,625
‪เจ้าชื่ออะไร กาซี

106
00:08:27,125 --> 00:08:28,333
‪คอนสแตนติน องค์สุลต่าน

107
00:08:31,666 --> 00:08:34,500
‪คอนสแตนติน มิไฮโลวิชบอกกับเรา

108
00:08:34,583 --> 00:08:37,041
‪เมื่อกองจานิสซารีคว้าชัยชนะมาได้

109
00:08:37,125 --> 00:08:41,875
‪สุลต่านมอบทอง 30,000 เหรียญ
‪ให้ไปแจกจ่ายกัน

110
00:08:43,208 --> 00:08:45,583
‪มีคนบอกข้าว่าเจ้าเป็นผู้รอดชีวิตไม่กี่คน

111
00:08:45,666 --> 00:08:48,083
‪จากหน่วยแรกที่ข้ามแม่น้ำไป

112
00:08:49,291 --> 00:08:52,125
‪ใช่ องค์สุลต่าน ข้าเสียพี่น้องไปมากมาย

113
00:08:54,791 --> 00:08:59,208
‪เจ้ากับกาซีคนอื่นเดินเข้าหายมฑูตอย่างเต็มใจ

114
00:09:00,250 --> 00:09:01,791
‪โดยรู้ทั้งรู้ว่าอะไรอยู่ตรงหน้า

115
00:09:02,708 --> 00:09:05,375
‪เลือดเนื้อและความกล้าหาญนี้
‪ทำให้เราได้รับชัยชนะ

116
00:09:09,041 --> 00:09:10,208
‪ขอบคุณ องค์สุลต่าน

117
00:09:11,416 --> 00:09:13,041
‪สมบัติของข้าเป็นของพวกเขา

118
00:09:14,166 --> 00:09:15,791
‪จักรวรรดิของข้าเป็นหนี้พวกเขา

119
00:09:20,416 --> 00:09:25,041
‪นี่เป็นการแสดงน้ำใจของเมห์เหม็ด
‪ในฐานะผู้ปกครอง

120
00:09:25,125 --> 00:09:26,708
‪แต่ยังเป็นอีกสัญญาณหนึ่ง

121
00:09:26,791 --> 00:09:29,250
‪อาจจะส่งไปถึงคนที่อยู่อีกฟากของสนามรบ

122
00:09:29,333 --> 00:09:32,291
‪เพื่อบอกว่านี่คือชายที่ร่ำร้วยล้นฟ้า

123
00:09:32,375 --> 00:09:34,458
‪และคงจะล่อใจมาก

124
00:09:34,541 --> 00:09:38,625
‪ถ้าเราเป็นฝ่ายตรงข้ามในสนามรบ
‪ซึ่งอาจจะกำลังลังเล

125
00:09:38,708 --> 00:09:40,250
‪ไม่รู้ว่าอยากอยู่ฝ่ายไหนดี

126
00:09:40,333 --> 00:09:45,291
‪ดังนั้นความเอื้อเฟื้อจึงสำคัญพอๆ กับ
‪ความโหดร้ายในการเอาชนะใจและความคิด

127
00:09:51,083 --> 00:09:55,541
‪มาห์มูดปาชา
‪เจ้ากับคนของเจ้าต่อสู้อย่างกล้าหาญ

128
00:09:56,208 --> 00:09:57,750
‪อย่างที่ข้ารู้ว่าเจ้าจะทำเช่นนั้น

129
00:09:59,875 --> 00:10:02,541
‪แต่วลาดรู้ดีว่าเราจะขึ้นฝั่งตรงจุดใด

130
00:10:04,458 --> 00:10:08,500
‪องค์สุลต่าน เรามีสายลับอยู่ในค่ายแน่แล้ว

131
00:10:09,958 --> 00:10:11,083
‪อาจมีหลายคน

132
00:10:13,041 --> 00:10:15,208
‪นั่นคือเหตุที่เราเก็บความลับ
‪เรื่องปืนใหญ่เมื่อคืน

133
00:10:16,041 --> 00:10:18,833
‪เราต้องหาคนทรยศให้เจอ
‪ก่อนที่มันจะพาเราทุกคนไปตาย

134
00:10:26,958 --> 00:10:27,958
‪มีอยู่คนหนึ่ง

135
00:10:33,666 --> 00:10:37,833
‪คนที่อยู่ในกองบังคับบัญชา
‪และรู้ว่าเราวางแผนการรบยังไง

136
00:10:38,958 --> 00:10:41,583
‪เขาก็ผูกพันใกล้ชิดกับเจ้าชายวลาด

137
00:10:41,666 --> 00:10:46,166
‪สัญชาตญาณของเจ้าไม่ค่อยพลาด
‪แต่ราดูก็เหมือนน้องแท้ๆ ของข้า

138
00:10:46,666 --> 00:10:49,791
‪เขาเป็นที่ปรึกษาแสนภักดี
‪และสู้อย่างกล้าหาญเคียงบ่าเคียงไหล่

139
00:10:49,875 --> 00:10:54,208
‪แต่ไม่เคยสู้กับพี่ชายตัวเอง
‪บนแผ่นดินบ้านเกิดตัวเอง

140
00:11:04,000 --> 00:11:05,000
‪หาสายลับให้เจอ

141
00:11:19,833 --> 00:11:21,583
‪เราเสียไปทั้งหมดกี่คน

142
00:11:21,666 --> 00:11:25,500
‪สี่ร้อย อาจจะมากกว่านั้น
‪ปืนใหญ่ของเราพังไปสิบกระบอก

143
00:11:26,375 --> 00:11:27,750
‪เราต้องการทหารเพิ่ม

144
00:11:30,041 --> 00:11:31,166
‪เจ้าชาย

145
00:11:31,666 --> 00:11:33,291
‪ส่งสาส์นถึงบูดาทันที

146
00:11:33,375 --> 00:11:35,500
‪บอกว่าถึงเวลา
‪ทำสงครามครูเสดอย่างที่ต้องการ

147
00:11:35,583 --> 00:11:38,625
‪เราล่อเมห์เหม็ดมาถึงจุดที่ต้องการแล้ว
‪แต่ต้องโจมตีเดี๋ยวนี้

148
00:11:39,208 --> 00:11:42,416
‪เจ้าชาย เราถอยเสียจะไม่ดีกว่าหรือ

149
00:11:43,416 --> 00:11:45,666
‪รอให้กองทหารฮังการีมาถึงก่อน

150
00:12:03,458 --> 00:12:05,000
‪มองไปสิ กาเลส

151
00:12:06,250 --> 00:12:07,250
‪เจ้าเห็นอะไร

152
00:12:09,333 --> 00:12:10,500
‪เจ้าเห็นอะไร

153
00:12:11,041 --> 00:12:12,875
‪กองทัพออตโตมัน เจ้าชาย

154
00:12:13,666 --> 00:12:15,666
‪การทำให้แผ่นดินแม่วาลาเคียแปดเปื้อน

155
00:12:15,750 --> 00:12:19,708
‪แผ่นดินที่พ่อของเรา บรรพบุรุษของเรา
‪หลั่งเลือดพลีชีพให้!

156
00:12:21,208 --> 00:12:27,291
‪ชายคนต่อไปที่พูดคำว่า "ถอย"
‪จะโดนตัดลิ้น

157
00:12:29,791 --> 00:12:33,416
‪พวกนั้นต้องไปไม่ถึงทาร์โกวิชเต

158
00:12:34,416 --> 00:12:38,708
‪เราต้องสู้พวกเติร์กด้วยวิธีของเราเอง!

159
00:12:40,000 --> 00:12:43,625
‪ยังไงทัพฮังการีก็ต้องมา
‪กษัตริย์มัทธีอัสรับปากกับข้าแล้ว

160
00:12:47,375 --> 00:12:54,333
‪จนกว่าจะถึงตอนนั้น เราจะแบ่งกำลัง
‪ซุ่มโจมตีแล้วถอยในเงามืด

161
00:12:57,791 --> 00:12:58,916
‪เช่นหมาป่า

162
00:13:00,791 --> 00:13:02,458
‪ระหว่างที่รอให้ทัพฮังการีมา

163
00:13:06,500 --> 00:13:11,125
‪สู้แบบนี้ แม้แต่เมห์เหม็ดเพื่อนรัก
‪ก็ไม่อาจเอาชนะได้

164
00:13:15,250 --> 00:13:19,250
{\an8}‪วลาด ดราคูล่ายังคงตั้งใจ
‪จะสังหารสุลต่านในสนามรบ

165
00:13:19,333 --> 00:13:21,250
{\an8}‪แผนเฉพาะหน้าคือจะชะลอ

166
00:13:21,333 --> 00:13:24,500
{\an8}‪ทัพของออตโตมันบนเส้นทางขึ้นเหนือ 177 กม.
‪สู่ทาร์โกวิชเต

167
00:13:24,583 --> 00:13:29,250
{\an8}‪เพื่อให้กองทัพดำอันเกรียงไกรของฮังการี
‪ได้มีเวลาที่จะเดินทางมาร่วมสู้

168
00:13:29,333 --> 00:13:32,625
‪และบีบให้ออตโตมัน
‪ต้องเผชิญกับสงครามทั้งสองด้าน

169
00:13:32,708 --> 00:13:36,458
‪กองทัพดำเดียวกันนั้นเคย
‪ทำให้เมห์เหม็ดบาดเจ็บเกือบตาย

170
00:13:36,541 --> 00:13:39,791
‪เมื่อศึกยึดเบลเกรดเพียงหกปีก่อนหน้านั้น

171
00:13:40,875 --> 00:13:44,125
‪กษัตริย์ฮังการีมักจะรับบท
‪แม่ทัพอัศวินครูเสดผู้ยิ่งใหญ่

172
00:13:44,208 --> 00:13:47,208
‪เพราะพ่อของเขาเป็นผู้บัญชาการที่เก่งมาก

173
00:13:47,291 --> 00:13:49,500
‪และเอาชนะทัพออตโตมันได้หลายครั้ง

174
00:13:49,583 --> 00:13:53,333
‪เขาแค่ต้องคอยใช้เหตุผลเรื่องครูเสด

175
00:13:53,875 --> 00:13:59,333
‪ในการมัดมือชกวลาด
‪ให้เอาชนะสุลต่านจากออตโตมันให้ได้

176
00:13:59,416 --> 00:14:02,166
‪กองทัพฮังการีแกร่งมากจริงๆ

177
00:14:02,250 --> 00:14:06,416
‪หากมีการเผชิญหน้าตรงๆ
‪ระหว่างทัพออตโตมันกับทัพฮังการี

178
00:14:06,500 --> 00:14:08,000
‪จะต้องเกิดความสูญเสียอย่างมาก

179
00:14:08,083 --> 00:14:11,666
‪ทั้งในด้านของชีวิตทหาร
‪และทรัพยากรศึกทั้งสองด้าน

180
00:14:16,750 --> 00:14:19,166
‪ทัพของเมห์เหม็ดหยุดเลียแผล

181
00:14:19,250 --> 00:14:22,500
‪ก่อนจะเริ่มออกเดินทัพยาวไกล
‪เพื่อไปยังทาร์โกวิชเต

182
00:14:23,916 --> 00:14:26,708
‪แต่พวกเขาก็ต้องรีบเข้าบุกแล้ว

183
00:14:26,791 --> 00:14:30,166
‪เมื่อข่าวลือว่าทัพฮังการี
‪จะมาร่วมสู้กับทัพวลาดเริ่มแพร่ไปทั่ว

184
00:14:30,750 --> 00:14:35,625
‪พร้อมกับเสียงกระซิบว่ามีสายลับวาลาเคีย
‪อยู่ในค่ายของฝั่งออตโตมัน

185
00:14:47,291 --> 00:14:48,333
‪พี่เมห์เหม็ด

186
00:14:48,833 --> 00:14:49,916
‪น้องราดู

187
00:14:52,708 --> 00:14:54,666
‪หวังว่าเจ้าจะฟื้นกำลังจากการข้ามแม่น้ำแล้ว

188
00:14:56,750 --> 00:14:59,875
‪แค่มีแผลสะกิดนิดหน่อยแค่นั้น

189
00:15:01,375 --> 00:15:04,416
‪เมื่อคืนนี้พี่ชายเจ้าต้อนรับเราหนักทีเดียว

190
00:15:10,625 --> 00:15:13,583
‪นี่คืออัตชีวประวัติของ
‪ผู้นำผู้ยิ่งใหญ่คนใหม่ของวาลาเคียหรือ

191
00:15:16,166 --> 00:15:17,500
‪แค่บันทึกของข้า

192
00:15:20,625 --> 00:15:22,791
‪มีบทกวีและภาพร่าง

193
00:15:23,666 --> 00:15:24,791
‪ไม่มีอะไรสลักสำคัญ

194
00:15:28,000 --> 00:15:30,291
‪เจ้าควรเก็บบันทึกให้ดีกว่านี้

195
00:15:35,041 --> 00:15:37,166
‪ตอนนี้วลาดยังลอยนวล

196
00:15:38,500 --> 00:15:40,458
‪แต่เขามีสายลับอยู่ในค่ายของเรา

197
00:15:41,833 --> 00:15:44,125
‪ใครจะรู้ว่ามันอาจเจออะไรเข้า

198
00:15:46,791 --> 00:15:47,916
‪เป็นคำแนะนำที่ดียิ่ง

199
00:15:58,666 --> 00:16:01,291
‪คนที่หลังชนฝาอยากรักษาฐานอำนาจ

200
00:16:01,375 --> 00:16:06,583
‪หรืออยากชิงอำนาจ สามารถทำอะไรได้ทั้งนั้น

201
00:16:08,083 --> 00:16:11,000
‪แม้นั่นจะแปลว่าต้องทรยศ
‪ต่อคนที่ใกล้ชิดมากที่สุด

202
00:16:19,708 --> 00:16:22,625
‪ราดู!

203
00:16:22,708 --> 00:16:25,750
{\an8}‪เก็บบทกวีไร้สาระไป
‪เราจะได้กลับบ้านกันเสียที

204
00:16:25,833 --> 00:16:27,708
{\an8}‪(พระราชวังหลวงออตโตมัน 14 ปีก่อน)

205
00:16:28,583 --> 00:16:31,125
{\an8}‪เสื้อผ้าอยู่ไหนกัน น้องพี่ ดาบของเจ้าล่ะ

206
00:16:31,625 --> 00:16:34,208
‪มาเร็ว! คนและม้าของเรารออยู่

207
00:16:34,875 --> 00:16:37,541
‪- ข้าไม่ไปกับพี่
‪- เก็บของเสีย

208
00:16:37,625 --> 00:16:39,208
‪ข้าอยากรีบออกเดินทาง

209
00:16:39,291 --> 00:16:40,125
‪วลาด…

210
00:16:42,291 --> 00:16:43,458
‪ข้าจะอยู่ที่นี่

211
00:16:49,416 --> 00:16:53,291
‪สุลต่านมูรัดปล่อยเราเป็นอิสระ
‪และให้ทัพอีก 500 คน

212
00:16:53,791 --> 00:16:56,083
‪เจ้าต้องไปช่วยพี่ชิงบัลลังก์

213
00:16:56,750 --> 00:17:00,666
‪นี่คือสิ่งที่เรารอมาตลอดหลายปี

214
00:17:06,458 --> 00:17:09,416
‪มองรอบตัวสิ น้องพี่ เจ้าเป็นนักโทษ

215
00:17:09,916 --> 00:17:13,250
‪ออตโตมันพวกนี้ไม่ใช่ครอบครัวของเจ้า
‪เจ้าเป็นชาววาลาเคีย

216
00:17:15,041 --> 00:17:18,125
‪ข้าเป็นชาววาลาเคีย แต่คนพวกนี้ดีต่อเรา

217
00:17:18,708 --> 00:17:21,833
‪ข้าอยู่เป็นทูตของพี่ในวังสุลต่านได้

218
00:17:21,916 --> 00:17:24,166
‪หากรวมพลังกัน เราจะทำอะไรได้มากกว่า

219
00:17:25,083 --> 00:17:28,000
‪อีกไม่ช้าเจ้าจะได้รู้ว่า
‪นี่เป็นชีวิตซึ่งเย็นชาและทุกข์ทรมาน

220
00:17:28,083 --> 00:17:29,583
‪หากอยู่ในเงื้อมเงาของเมห์เหม็ด

221
00:17:32,125 --> 00:17:33,625
‪ข้าจะเป็นน้องของพี่เสมอ

222
00:17:33,708 --> 00:17:36,000
‪ข้าควรฆ่าเจ้าเสียที่ทรยศข้า!

223
00:17:42,833 --> 00:17:47,625
‪ยากที่จะบอกว่าพี่น้องสองคน
‪เขามีสัมพันธ์กันอย่างไร

224
00:17:47,708 --> 00:17:49,083
‪วลาดเป็นกบฏ

225
00:17:50,125 --> 00:17:53,458
‪เขาไม่อยากทำสิ่งที่พวกฮังการีสั่ง

226
00:17:53,541 --> 00:17:55,791
‪หรือพวกออตโตมันสั่ง
‪เขาอยากทำตามใจตัวเอง

227
00:17:55,875 --> 00:18:00,208
‪แต่ราดูพยายามเป็น
‪พสกนิกรที่ภักดีต่อออตโตมัน

228
00:18:00,833 --> 00:18:07,083
‪เพราะเขาถูกเลี้ยงดูและฝึกฝน
‪เพื่อเป็นผู้ปกครองเมืองขึ้น

229
00:18:07,166 --> 00:18:12,041
‪และทำทุกอย่างที่ฝ่ายเติร์กสิ่งให้ทำ

230
00:18:12,791 --> 00:18:15,416
‪เขาอาจจะชอบวิธีของพวกออตโตมันจริงๆ

231
00:18:15,500 --> 00:18:21,458
‪หรือเขาอาจเป็นน้องชายกษัตริย์
‪ที่รู้ว่ามักจะเกิดอะไรขึ้นกับน้องของกษัตริย์

232
00:18:21,541 --> 00:18:24,708
‪หากมีการแย่งชิงอำนาจสืบบัลลังก์
‪น้องชายมักจะถูกฆ่าทิ้ง

233
00:18:26,041 --> 00:18:28,125
{\an8}‪ขณะที่เมห์เหม็ดเดินทัพขึ้นเหนือ

234
00:18:28,208 --> 00:18:31,208
{\an8}‪ไปยังทาร์โกวิชเต เมืองหลวงของวาลาเคีย

235
00:18:31,291 --> 00:18:35,666
{\an8}‪ไร้วี่แววของวลาด ดราคูล่า
‪คนที่เขาตั้งใจมาสังหาร

236
00:18:39,291 --> 00:18:44,166
{\an8}‪แต่ ณ อีกจุดหนึ่ง ภัยจากฮังการี
‪ที่มีต่อแผนโค่นวลาดของเมห์เหม็ด

237
00:18:44,250 --> 00:18:46,583
{\an8}‪ยิ่งแกร่งขึ้นทุกวัน

238
00:18:51,250 --> 00:18:55,916
‪เจ้าหญิงมารา ข้ามีคำจากพระราชวังในฮังการี

239
00:18:57,375 --> 00:18:59,333
‪สหายในวังฝากมาบอกว่า

240
00:19:00,958 --> 00:19:03,750
‪กษัตริย์มัทธีอัสกำลังเคลื่อนทัพฮังการี

241
00:19:03,833 --> 00:19:05,375
‪มายังพรมแดนวาลาเคีย

242
00:19:07,708 --> 00:19:09,125
‪ข่าวนี้นานเท่าใดแล้ว

243
00:19:10,041 --> 00:19:11,166
‪สองวันก่อน

244
00:19:23,333 --> 00:19:27,500
‪ซินานเบย์ พิราบสื่อสารของน้องท่าน
‪บินได้ไวเพียงใด

245
00:19:27,583 --> 00:19:29,208
‪ไวที่สุด เจ้าหญิง

246
00:19:30,000 --> 00:19:32,541
‪เราต้องรีบส่งสาสน์นี้ไปยังสุลต่าน

247
00:19:33,750 --> 00:19:37,166
‪ทัพออตโตมันบุกฝ่าโคลนและเถ้าถ่านอยู่หลายวัน

248
00:19:37,250 --> 00:19:39,541
‪โดยไม่เห็นวี่แววของชีวิตใ

249
00:19:39,625 --> 00:19:44,875
‪วลาด ดราคูล่าหายไปอย่างไร้ร่องรอย
‪เลี่ยงการปะทะซึ่งหน้า

250
00:19:44,958 --> 00:19:47,708
‪กับศัตรูซึ่งมีกำลังมากกว่าไปก่อน

251
00:19:48,208 --> 00:19:51,458
‪แต่เขายังมีเวลาพอที่จะ
‪ทำลายเขตชนบทของวาลาเคีย

252
00:19:51,541 --> 00:19:53,625
‪ให้กลายเป็นแผ่นดินรกร้างราวนรก

253
00:19:53,708 --> 00:19:55,208
‪พวกนั้นเข้าไปในป่าของวาลาเคีย

254
00:19:55,791 --> 00:19:56,875
‪ที่นั่นเป็นป่าพรุ

255
00:19:56,958 --> 00:20:01,500
{\an8}‪คนของวลาด ดราคูล่าถึงกับ
‪สร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำเพื่อให้น้ำท่วมพื้นที่แถวนั้น

256
00:20:01,583 --> 00:20:05,750
{\an8}‪ทำให้กองทัพสมัยใหม่ยิ่ง
‪ขนย้ายปืนใหญ่ยากขึ้นไปอีก

257
00:20:05,833 --> 00:20:09,041
{\an8}‪เคลื่อนทัพอุ้ยอ้ายผ่านป่าทึบยากขึ้น

258
00:20:09,583 --> 00:20:11,666
‪ทัพออตโตมันต้องเดินทางอย่างยากลำบากทั้งวัน

259
00:20:11,750 --> 00:20:14,541
‪ไม่มีน้ำให้ดื่ม อาหารก็แทบไม่มี

260
00:20:14,625 --> 00:20:16,208
‪นี่คือนโยบายเผาบ้านไม่ให้ใครครอง

261
00:20:16,291 --> 00:20:18,791
‪ผืนป่าถูกทำลายสิ้น พืชผลก็ถูกเผาทิ้งหมด

262
00:20:19,875 --> 00:20:24,041
‪เมื่อผ่านทุ่งซึ่งไฟลุกไหม้

263
00:20:24,125 --> 00:20:30,125
‪ไปจนถึงหมู่บ้านที่ถูกทิ้งหรือทำลายไปแล้ว

264
00:20:30,208 --> 00:20:32,958
{\an8}‪เราจะอยากดื่มน้ำ แต่ก็ดื่มน้ำไม่ได้

265
00:20:33,041 --> 00:20:34,750
{\an8}‪เพราะก่อนจะถอนทัพ

266
00:20:34,833 --> 00:20:38,375
{\an8}‪พวกวาลาเคียจะทิ้งซากสัตว์เอาไว้

267
00:20:38,458 --> 00:20:40,041
{\an8}‪ในแม่น้ำหรือในบ่อน้ำ

268
00:20:42,291 --> 00:20:44,083
‪วาลาเคียเลี้ยงหมูกันเยอะ

269
00:20:44,166 --> 00:20:48,625
‪เขาก็จะกรีดคอหมู
‪แล้วก็โยนซากหมูลงไปในแหล่งน้ำ

270
00:20:49,208 --> 00:20:51,583
‪ทหารมุสลิมไม่มีทางดื่มน้ำนั้น

271
00:20:53,625 --> 00:20:54,500
‪องค์สุลต่าน

272
00:20:55,458 --> 00:20:58,708
‪อย่า สงวนน้ำเอาไว้ มาห์มูดปาชา
‪เดี๋ยวเจ้าจะกระหาย

273
00:21:05,166 --> 00:21:07,083
‪คนแบบไหนทำเช่นนี้กับคนของตัวเอง

274
00:21:08,250 --> 00:21:09,500
‪กับแผ่นดินของตัวเอง

275
00:21:09,583 --> 00:21:15,125
‪วลาดตัดน้ำและเสบียงของเรา
‪หวังว่าจะทำให้เราหมดกำลังใจ

276
00:21:17,750 --> 00:21:23,000
‪อัครเสนาบดี เราจะพักตรงนี้สักชั่วโมง
‪ให้ทหารได้พัก

277
00:21:24,083 --> 00:21:26,958
‪- เรียกอาลีเบย์กับแม่ทัพของเรามา
‪- รับทราบ สุลต่าน

278
00:21:34,166 --> 00:21:35,000
‪สุลต่าน

279
00:21:38,958 --> 00:21:40,500
‪มีข่าวจากทหารสอดแนมไหม

280
00:21:41,000 --> 00:21:41,833
‪ยังไม่ได้ข่าวเลย

281
00:21:44,666 --> 00:21:47,208
‪พวกนั้นหายไปนานกว่าหนึ่งวันแล้ว

282
00:21:49,000 --> 00:21:52,041
‪เราไม่ได้เห็นชาววาลาเคียแม้แต่เงา
‪มาห้าวันเต็ม

283
00:21:55,166 --> 00:21:59,125
‪เขาต้องซุ่มรอและจับตาดูเราอยู่

284
00:22:02,250 --> 00:22:04,541
‪วลาดเก่งมากในเรื่องที่

285
00:22:04,625 --> 00:22:08,250
‪บรรพบุรุษของเมห์เหม็ดก็น่าจะเก่งเช่นกัน

286
00:22:08,333 --> 00:22:12,000
‪การเข้าโจมตีแล้วฉากหลบ
‪ทัพม้าเล็กจู่โจมเร็ว

287
00:22:12,500 --> 00:22:16,750
{\an8}‪ล่อให้ทัพออตโตมันรุกเข้าไป
‪หลุดไปไกลจากฐานมากขึ้นทุกที

288
00:22:16,833 --> 00:22:20,083
‪และทำให้สายส่งเสบียง
‪กลายเป็นแผ่นดินที่ไหม้เหลือแต่เถ้าถ่าน

289
00:22:20,166 --> 00:22:23,250
‪ไม่มีทั้งชาวบ้าน ไม่มีอาหาร

290
00:22:23,333 --> 00:22:25,750
‪ที่นี่ไม่มีอะไรให้ทัพออตโตมันหยิบฉวยได้

291
00:22:25,833 --> 00:22:29,291
‪ทำให้พวกเขายิ่งต้องรบสู้ตายถวายชีวิต

292
00:22:39,041 --> 00:22:42,041
{\an8}‪(การรุกรานวาลาเคีย)

293
00:22:42,125 --> 00:22:48,875
{\an8}‪(การรุกรานวาลาเคีย วันที่แปด)

294
00:23:09,083 --> 00:23:12,083
‪เมห์เหม็ดรุกเข้ามาในวาลาเคียได้แปดวัน

295
00:23:12,833 --> 00:23:15,916
‪เขาก็พบทหารสอดแนมออตโตมัน

296
00:23:42,333 --> 00:23:43,333
‪เขายังไม่ตาย

297
00:23:46,125 --> 00:23:47,125
‪กาซี…

298
00:23:51,500 --> 00:23:52,875
‪มีอะไร ทหารกล้า

299
00:23:54,708 --> 00:23:56,125
‪พวกมันอยู่นี่

300
00:24:07,375 --> 00:24:09,208
‪แนวการรบที่เขาใช้เป็น

301
00:24:09,291 --> 00:24:12,833
‪หนึ่งในกลยุทธ์การรบที่เก่าแก่ที่สุดในโลก

302
00:24:14,125 --> 00:24:19,041
‪หากมีกำลังพลไม่พอ
‪ต้องเลือกสมรภูมิที่เหมาะสมกับเราที่สุด

303
00:24:19,125 --> 00:24:23,458
‪ล่อศัตรูไปตรงนั้น
‪และพยายามสร้างความเสียหายให้มากที่สุด

304
00:24:24,500 --> 00:24:27,666
‪ทหารม้าวาลาเคียใช้ม้าเบา

305
00:24:27,750 --> 00:24:29,833
‪และติดอาวุธเป็นคันศรและลูกธนู

306
00:24:29,916 --> 00:24:34,458
‪เท่ากับนั่นเป็นการโจมตีเล็กๆ
‪ต่อกองพันออตโตมันที่ใหญ่กว่า

307
00:24:34,541 --> 00:24:36,583
‪แต่ชนะได้เพราะอีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว

308
00:24:37,166 --> 00:24:41,458
‪สมมติว่ามีทหารม้าวาลาเคีย 50 นาย
‪เข้าโจมตีกองพันของออตโตมัน

309
00:24:42,041 --> 00:24:46,041
‪ทันทีที่เริ่มโจมตี
‪อาจมีทหารออตโตมันตายไปแล้ว 50 คน

310
00:24:46,125 --> 00:24:48,125
‪ในช่วงสิบหรือ 15 วินาทีต่อมา

311
00:24:48,208 --> 00:24:51,833
‪อาจมีทหารออตโตมันตายไปอีก 50 คน

312
00:24:51,916 --> 00:24:57,000
‪การโจมตีทั้งหมดอาจกินเวลาแค่หนึ่งนาที
‪แต่สามารถสร้างความเสียหายได้หนัก

313
00:25:00,250 --> 00:25:01,125
‪นิ่งไว้ก่อน

314
00:25:05,958 --> 00:25:06,791
‪นี่เป็นกับดัก

315
00:25:07,916 --> 00:25:09,750
‪มันพยายามล่อเราเข้าไปในป่า!

316
00:25:10,625 --> 00:25:12,666
‪เจ้าจะเป็นรายต่อไป พี่เมห์เหม็ด

317
00:25:14,000 --> 00:25:15,083
‪เจ้าเป็นรายต่อไป!

318
00:25:19,958 --> 00:25:21,666
‪กลับเข้ารูปขบวน

319
00:25:24,000 --> 00:25:25,375
‪และรอสัญญาณจากข้า

320
00:25:48,083 --> 00:25:50,125
‪ตอนนี้กลับไปซ่อนอยู่ในป่า

321
00:25:50,666 --> 00:25:56,166
‪เหมือนที่ซ่อนใต้กระโปรง
‪ของกษัตริย์ฮังการีมาหลายปี!

322
00:25:58,541 --> 00:26:04,500
‪เจ้าไม่ได้กำลังสู้อยู่กับ
‪สตรีและเด็กซึ่งป้องกันตัวเองไม่ได้!

323
00:26:06,958 --> 00:26:10,041
‪ออกมาสิ ทำสิ่งที่เริ่มไว้ให้จบ!

324
00:26:13,000 --> 00:26:14,500
‪ออกมา ไอ้ขี้ขลาด!

325
00:26:17,291 --> 00:26:21,875
‪เจ้าขี้ขลาดตาขาวและไร้เกียรติ
‪ยิ่งกว่าพ่อซึ่งไร้สันหลังของเจ้าอีก!

326
00:26:30,500 --> 00:26:33,291
‪ฟังข้า วลาด ดราคูล่า

327
00:26:34,541 --> 00:26:38,708
‪สุลต่านเมห์เหม็ด บิดาแห่งชัยชนะจะเล่นเจ้าแน่

328
00:26:39,583 --> 00:26:41,291
‪ไม่มีทางหนีได้!

329
00:26:55,541 --> 00:26:59,250
{\an8}‪ฉันมักจะมองชาวมองโกล
‪เป็นเครื่องจักรสังหารขั้นสุด

330
00:26:59,333 --> 00:27:01,416
{\an8}‪ฆ่าคนจนเอากะโหลกมาก่อเป็นพีระมิด

331
00:27:01,958 --> 00:27:06,000
{\an8}‪แต่ฉันว่าสิ่งที่วลาดทำก็ค่อนข้างมหัศจรรย์

332
00:27:08,125 --> 00:27:11,500
‪วลาดเก่งมากๆ เรื่องสงครามจิตวิทยา

333
00:27:13,875 --> 00:27:15,083
‪เขารู้ดีว่าตัวเองทำอะไรอยู่

334
00:27:15,166 --> 00:27:18,250
‪เขารู้ดีว่าทำอะไรอยู่
‪เพราะเขารู้ว่าสู้อยู่กับใคร

335
00:27:18,333 --> 00:27:19,791
‪เขาไม่เพียงแต่รู้ประวัติศาสตร์

336
00:27:19,875 --> 00:27:22,041
‪อย่างที่เล่ากันมาในวังที่วาลาเคีย

337
00:27:22,125 --> 00:27:24,750
‪แต่เขารู้ประวัติศาสตร์เวอร์ชั่นออตโตมันด้วย

338
00:27:24,833 --> 00:27:28,625
‪เขาไม่เพียงแต่รู้ว่าอีกฝ่ายภูมิใจเรื่องอะไร
‪แต่รู้ด้วยว่ากลัวอะไรกัน

339
00:27:28,708 --> 00:27:31,125
‪และนั่นคือสิ่งที่เขาเอามาใช้ได้จริง

340
00:27:31,208 --> 00:27:34,250
‪ในการวางกลยุทธ์ต่อสู้กับเมห์เหม็ด

341
00:27:57,000 --> 00:27:58,875
‪วลาดสู้เหมือนคนขลาด

342
00:28:00,000 --> 00:28:02,416
‪ข้าไม่อยากทนกับการปั่นหัวของมันแล้ว

343
00:28:02,958 --> 00:28:06,000
‪ข้าขอนำทหารจานิสซารีหนึ่งหน่วย
‪ไปไล่ล่าตัดหัวมันมาให้ได้

344
00:28:09,708 --> 00:28:11,625
‪นั่นจะเป็นการทำตามแผนของมัน

345
00:28:14,750 --> 00:28:15,916
‪ไม่ต้องห่วง

346
00:28:16,541 --> 00:28:19,541
‪เราจะแก้แค้นให้ผู้สละชีพไป
‪และทำโดยไร้ความปรานี

347
00:28:20,958 --> 00:28:23,916
‪แต่หากจะเอาชนะวลาดให้ได้
‪เราต้องคิดเหมือนเขา

348
00:28:37,625 --> 00:28:41,041
‪ดูเครื่องจักรสงครามทรงพลัง
‪ที่จอดอยู่หน้ากระโจมสิ

349
00:28:43,458 --> 00:28:46,083
‪เขาไม่อาจสู้กับเราในสนามรบจริงได้

350
00:28:49,041 --> 00:28:52,500
‪เขาจึงหมกตัวอยู่ในเงามืด วางแผนชั่ว

351
00:28:54,000 --> 00:28:56,541
‪พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ชัยชนะ

352
00:28:58,500 --> 00:29:00,291
‪เขาถูกฝึกมาแบบนี้

353
00:29:03,916 --> 00:29:05,125
‪แต่ข้าก็ถูกฝึกมาแบบเดียวกัน

354
00:29:08,083 --> 00:29:10,083
{\an8}‪(พระราชวังออตโตมัน เมื่อ 14 ปีก่อน)

355
00:29:10,166 --> 00:29:13,000
{\an8}‪พี่เมห์เหม็ด หากตัดสินใจยอมแพ้ตอนนี้

356
00:29:13,500 --> 00:29:15,041
‪ข้าอาจจะรามือให้ท่านบ้าง

357
00:29:16,250 --> 00:29:17,416
‪ตั้งสมาธิให้ดี เจ้าชาย

358
00:29:18,333 --> 00:29:21,125
‪คำพูดไม่อาจแทนเหล็กกล้าเย็นเยียบได้

359
00:29:24,333 --> 00:29:25,666
‪มีแต่ความอดทนจะแทนได้

360
00:29:35,708 --> 00:29:38,250
‪ใช้ความโกรธเกรี้ยวของเขาเป็นอาวุธ เจ้าชาย

361
00:29:48,000 --> 00:29:51,083
‪อดทนไว้ เจ้าชาย
‪เขาจะเผยจุดอ่อนออกมาเอง

362
00:30:04,583 --> 00:30:05,958
‪เก่งมาก เจ้าชาย

363
00:30:07,041 --> 00:30:08,083
‪เก่งมาก

364
00:30:08,583 --> 00:30:10,041
‪ขออีกรอบ ฮัมซาเบย์!

365
00:30:10,541 --> 00:30:12,083
‪ข้าต้องแก้แค้นให้ตัวเอง!

366
00:30:12,166 --> 00:30:13,541
‪ไม่ได้ เจ้าชายวลาด

367
00:30:13,625 --> 00:30:17,708
‪หากเป็นสงคราม ความบุ่มบ่ามเช่นนี้
‪จะพาทั้งท่านและทหารไปตาย

368
00:30:19,250 --> 00:30:22,083
‪ท่านต้องมีสมาธิและวินัยมากกว่านี้

369
00:30:23,583 --> 00:30:26,208
‪ยอมแพ้ศึกเสีย เจ้าชายวลาด

370
00:30:34,791 --> 00:30:35,833
‪หยุดนะ!

371
00:30:59,000 --> 00:31:01,125
{\an8}‪(พระราชวังออตโตมัน ปัจจุบัน)

372
00:31:01,208 --> 00:31:03,250
{\an8}‪สิบสี่ปีต่อมา

373
00:31:03,333 --> 00:31:07,000
{\an8}‪ขณะที่เมห์เหม็ดไล่ล่าวลาด ดราคูล่า
‪ลึกเข้าไปในวาลาเคีย

374
00:31:07,500 --> 00:31:11,833
‪กลับมีภัยร้ายเกิดขึ้นที่บ้านเกิด
‪ณ พระราชวังหลวง

375
00:31:41,500 --> 00:31:43,708
‪และในค่ายทหารออตโตมันเอง

376
00:32:27,916 --> 00:32:32,083
‪เจ้าจะตายอย่างโดดเดี่ยว

377
00:32:50,958 --> 00:32:51,833
‪นั่นใคร

378
00:32:58,083 --> 00:32:59,083
‪นั่นใคร

379
00:33:06,458 --> 00:33:09,791
‪ออกมานะ ไม่อย่างนั้นข้าจะเชือดคอ
‪จากหูถึงหูอีกข้าง

380
00:33:13,208 --> 00:33:14,041
‪เบยาซิด

381
00:33:21,583 --> 00:33:24,916
‪มีคนอยู่ในห้องข้า!

382
00:33:25,000 --> 00:33:28,916
‪เบยาซิด!

383
00:33:29,875 --> 00:33:30,750
‪อยู่ที่ไหน

384
00:34:02,375 --> 00:34:03,250
‪ท่านแม่!

385
00:34:04,208 --> 00:34:05,750
‪ข้าซ่อนอยู่จนกระทั่งมันไป

386
00:34:06,250 --> 00:34:07,583
‪มันเป็นใครกัน ท่านแม่

387
00:34:10,333 --> 00:34:11,291
‪แม่ไม่รู้

388
00:34:40,250 --> 00:34:41,083
‪ช่วยข้าด้วย

389
00:34:48,041 --> 00:34:49,958
‪ได้โปรด ช่วยข้าด้วย

390
00:34:53,666 --> 00:34:56,291
‪นั่นใคร ต้องการอะไรบอกมา

391
00:34:59,500 --> 00:35:01,791
‪พี่ชาย เจ้าบาดเจ็บรึเปล่า

392
00:35:03,416 --> 00:35:04,250
‪ขอร้อง

393
00:35:12,416 --> 00:35:14,625
‪ช่วยข้าด้วย

394
00:35:17,708 --> 00:35:20,833
‪ส่งสัญญานเตือน!

395
00:35:20,916 --> 00:35:25,166
‪- อย่าเข้ามาใกล้!
‪- เตือนภัย!

396
00:39:21,791 --> 00:39:26,125
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม