‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(วันที่ 4 มิถุนายน 1462)
‪ลุยเลย
‪ก่อนเที่ยงคืนวันที่ 4 มิถุนายน ปี 1462
‪กองทัพชุดแรกของสุลต่านเมห์เหม็ดที่สอง
‪บุกไปถึงฝั่งวาลาเคีย
‪วลาด ดราคูล่ารออยู่ที่นั่น
‪โจมตีพวกมันอีก!
‪ยิงต่อไปจนกว่าเราจะฆ่ามันหมดสิ้น!
‪คนของเราล่อเจ้าออกจากที่ซ่อนแล้ว น้องวลาด
‪ทีนี้เจ้าจะได้เห็นสิ่งที่เราซ่อนไว้
‪ยิง!
‪มามอบนรกให้พวกมันกัน!
‪จากชายฝั่งทางใต้ของแม่น้ำดานูบ
‪เมห์เหม็ดผู้พิชิตปล่อยปืนใหญ่ ‪รุ่นล่าสุดของออตโตมัน
‪ใส่กองทัพของวลาด ดราคูล่า
‪ก่อนหน้านี้ในสมัยของเมห์เหม็ด
‪การใช้ปืนใหญ่ถือเป็นเรื่องพื้นฐาน
‪ในการพิชิตกรุงคอนสแตนติโนเปิล
‪เราต้องใช้ปืนใหญ่แบบนั้นเพื่อเจาะกำแพงเมือง
‪ยิง!
‪รับแต่การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล
‪เทคโนโลยีได้เปลี่ยนไปมหาศาล ‪ทำให้ออตโตมัน
‪ผสมแรงกำลังของปืนใหญ่
‪เข้ากับยุทธวิธีเคลื่อนที่ทางทหาร
‪ทางซ้าย 480 เมตรกับสามองศา
‪ยกตัวอย่างเช่นการใช้ปืนใหญ่ ‪ที่ขนาดเล็กลงและปืนครก
‪ซึ่งช่วยให้เล็งแม่นยำกว่า
‪พร้อมแล้ว องค์สุลต่าน
‪ยิง!
‪อาจารย์ของผมเคยบอกว่า
‪ปืนใหญ่ของออตโตมันเหมือนมีมือวางระเบิดซุ่มอยู่
‪เทคโนโลยีพวกเขาเหนือกว่าที่คนอื่นมีกันตอนนั้น
‪ตั้งแต่คอนสแตนติโนเปิลปี 1453 เป็นต้นมา
‪ขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำ
‪อัครเสนาบดีมาห์มูดปาชานำทัพอย่างกล้าหาญ
‪สู้กับทหารวาลาเคียหลายร้อยนาย
‪ไล่ตามไป อย่ายั้งมือ!
‪แต่ผลของการรบยังยากจะตัดสินได้
‪กองทัพของวลาดเป็นกองกำลังเคลื่อนที่ขนาดใหญ่
‪ตรงเข้าพุ่งรบแล้วก็ถอยหนี
‪และมีจุดประสงค์เดียวคือป้องกัน
‪ไม่ให้ออตโตมันนำทัพข้ามแม่น้ำดานูบมาได้
‪จังหวะข้ามแม่น้ำ ‪เป็นช่วงเวลาที่กองทัพอ่อนกำลังที่สุด
‪เมื่อพวกเขาข้ามแม่น้ำดานูบทางตอนเหนือ
‪วลาดก็เข้าโจมตีกองแรก ‪และสร้างความสูญเสียมากมาย
‪เวลาที่พวกออตโตมันริมฝั่งดานูบ ‪ถูกโจมตีอย่างหนัก
‪พวกเขาไม่ถอยไม่หนี
‪แต่พวกเขารอปักหลักยึดหัวหาด
‪เพราะพวกเขารู้ว่ามีกองกำลังติดอาวุธ ‪ที่เป็นระเบียบหนุนหลังอยู่
‪ยิง!
‪ผ่านการต่อสู้ไปสองชั่วโมง ‪วลาดรวมพลตั้งหลักและบรรจุกระสุนใหม่…
‪ยิงต่อไป อย่าให้พวกมันข้ามแม่น้ำมาได้
‪เขามุ่งมั่นจะทำลายปืนใหญ่ของเมห์เหม็ด
‪เจ้าต้องทำลายปืนใหญ่พวกนั้น
‪ส่งพลธนูไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ เดี๋ยวนี้!
‪ได้ เจ้าชาย พลธนู ตามข้ามา!
‪เรียงแถวแล้ว…
‪ยิง!
‪มาแล้ว!
‪ง้างใหม่ ยิง!
‪คุ้มครององค์สุลต่าน!
‪ตั้งเกราะ!
‪คุ้มครององค์สุลต่าน!
‪มาต้อนรับพวกวาลาเคียให้ไม่รู้ลืมกันเถอะ
‪โจมตีมันอีก!
‪พร้อม!
‪- ยิง! ‪- ยิง!
‪ต้องใช้เวลาสักพักกว่าพวกออตโตมัน ‪จะควบคุมสถานการณ์ได้
‪ยิง!
‪ยกเกราะ!
‪การบุกยึดพื้นที่โดยมาห์มูดปาชา ‪ควบคู่กับการถล่มไม่หยุดจากออตโตมัน
‪รุนแรงเกินกว่าทัพของวลาดจะต้านทานได้
‪นี่อาจเป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของเมห์เหม็ด ‪ในการทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่
‪กำลังปืนใหญ่ยุคกลางตอนปลาย 120 กระบอก ‪ต้องมีพลังทำลายล้างน่ากลัวทีเดียว
‪หลังสู้กันไปหลายชั่วโมง ‪กองจานิสซารีกับทัพออตโตมัน
‪ไล่ต้อนวาลาเคียจนต้องล่าถอยและถอนกำลัง
‪พวกเขาปักหลักสู้ต่อไปไม่ได้ ‪เพราะออตโตมันสามารถ
‪เติมกำลังพลได้ ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า
‪มันเป็นการฆ่าตัวตาย
‪อาลีเบย์ ส่งจานิสซารีที่เหลือ ‪กับพวกพลทหารอาเซ็บข้ามไปเดี๋ยวนี้
‪รับทราบ องค์สุลต่าน
‪ในที่สุดมาห์มูดปาชาก็มีชัยเหนือกว่าในการศึก
‪และสร้างหัวสะพานซึ่งสุลต่านต้องการ…
‪(มิไฮ-ฟลอริน ฮาซาน ‪นักประวัติศาสตร์ยุคกลาง)
‪เพื่อให้กองทัพออตโตมันข้ามไปได้
‪พอรุ่งสาง การต่อสู้ก็จบลง
‪องค์สุลต่าน ข้าสัญญาว่า ‪จะพาท่านข้ามฝั่งอย่างปลอดภัย
‪บ็อกดันเบย์ คืนนี้หัวเจ้ายังอยู่ติดกับคอ
‪ใช่แล้ว องค์สุลต่าน
‪ปัญญาล้ำเลิศทางยุทธวิธี ‪และปืนใหญ่ของเมห์เหม็ดนำชัยชนะ
‪พร้อมกับทหารออตโตมันหลายพันราย ‪ขึ้นสู่ชายฝั่งวาลาเคีย
‪ขณะที่อรุณรุ่งเหนือดานูบ
‪การรุกรานของสุลต่านก็มาถึงขั้นต่อไป
‪สำหรับวลาด ดราคูล่า รสชาติของกำลังอาวุธ ‪ออตโตมันครั้งแรกคือความขมขื่น
‪กองทัพของเขาหนีเข้าไปในเขตชนบท
‪เมห์เหม็ดสามารถนำกำลังอาวุธที่เหนือกว่า
‪และกำลังพลที่มากกว่าเอาชนะมาได้ ‪แต่แลกกับการสูญเสียใหญ่หลวง
‪มันต้องแลกมาด้วยความเกือบจะพ่ายแพ้
‪มันต้องแลกมาด้วยการ ‪สูญเสียกองทหารส่วนตัวชั้นยอดของเขา
‪(การรุกรานวาลาเคีย วันที่สอง)
‪(วันที่ 5 มิถุนายน 1462)
‪หนึ่งในแหล่งข้อมูลสำคัญที่สุด ‪เรื่องการเคลื่อนทัพของเมห์เหม็ดไปรบกับวลาด
‪คือจำนวนกองพลจานิสซารีในทัพออตโตมัน
‪เจ้าชื่ออะไร กาซี
‪คอนสแตนติน องค์สุลต่าน
‪คอนสแตนติน มิไฮโลวิชบอกกับเรา
‪เมื่อกองจานิสซารีคว้าชัยชนะมาได้
‪สุลต่านมอบทอง 30,000 เหรียญ ‪ให้ไปแจกจ่ายกัน
‪มีคนบอกข้าว่าเจ้าเป็นผู้รอดชีวิตไม่กี่คน
‪จากหน่วยแรกที่ข้ามแม่น้ำไป
‪ใช่ องค์สุลต่าน ข้าเสียพี่น้องไปมากมาย
‪เจ้ากับกาซีคนอื่นเดินเข้าหายมฑูตอย่างเต็มใจ
‪โดยรู้ทั้งรู้ว่าอะไรอยู่ตรงหน้า
‪เลือดเนื้อและความกล้าหาญนี้ ‪ทำให้เราได้รับชัยชนะ
‪ขอบคุณ องค์สุลต่าน
‪สมบัติของข้าเป็นของพวกเขา
‪จักรวรรดิของข้าเป็นหนี้พวกเขา
‪นี่เป็นการแสดงน้ำใจของเมห์เหม็ด ‪ในฐานะผู้ปกครอง
‪แต่ยังเป็นอีกสัญญาณหนึ่ง
‪อาจจะส่งไปถึงคนที่อยู่อีกฟากของสนามรบ
‪เพื่อบอกว่านี่คือชายที่ร่ำร้วยล้นฟ้า
‪และคงจะล่อใจมาก
‪ถ้าเราเป็นฝ่ายตรงข้ามในสนามรบ ‪ซึ่งอาจจะกำลังลังเล
‪ไม่รู้ว่าอยากอยู่ฝ่ายไหนดี
‪ดังนั้นความเอื้อเฟื้อจึงสำคัญพอๆ กับ ‪ความโหดร้ายในการเอาชนะใจและความคิด
‪มาห์มูดปาชา ‪เจ้ากับคนของเจ้าต่อสู้อย่างกล้าหาญ
‪อย่างที่ข้ารู้ว่าเจ้าจะทำเช่นนั้น
‪แต่วลาดรู้ดีว่าเราจะขึ้นฝั่งตรงจุดใด
‪องค์สุลต่าน เรามีสายลับอยู่ในค่ายแน่แล้ว
‪อาจมีหลายคน
‪นั่นคือเหตุที่เราเก็บความลับ ‪เรื่องปืนใหญ่เมื่อคืน
‪เราต้องหาคนทรยศให้เจอ ‪ก่อนที่มันจะพาเราทุกคนไปตาย
‪มีอยู่คนหนึ่ง
‪คนที่อยู่ในกองบังคับบัญชา ‪และรู้ว่าเราวางแผนการรบยังไง
‪เขาก็ผูกพันใกล้ชิดกับเจ้าชายวลาด
‪สัญชาตญาณของเจ้าไม่ค่อยพลาด ‪แต่ราดูก็เหมือนน้องแท้ๆ ของข้า
‪เขาเป็นที่ปรึกษาแสนภักดี ‪และสู้อย่างกล้าหาญเคียงบ่าเคียงไหล่
‪แต่ไม่เคยสู้กับพี่ชายตัวเอง ‪บนแผ่นดินบ้านเกิดตัวเอง
‪หาสายลับให้เจอ
‪เราเสียไปทั้งหมดกี่คน
‪สี่ร้อย อาจจะมากกว่านั้น ‪ปืนใหญ่ของเราพังไปสิบกระบอก
‪เราต้องการทหารเพิ่ม
‪เจ้าชาย
‪ส่งสาส์นถึงบูดาทันที
‪บอกว่าถึงเวลา ‪ทำสงครามครูเสดอย่างที่ต้องการ
‪เราล่อเมห์เหม็ดมาถึงจุดที่ต้องการแล้ว ‪แต่ต้องโจมตีเดี๋ยวนี้
‪เจ้าชาย เราถอยเสียจะไม่ดีกว่าหรือ
‪รอให้กองทหารฮังการีมาถึงก่อน
‪มองไปสิ กาเลส
‪เจ้าเห็นอะไร
‪กองทัพออตโตมัน เจ้าชาย
‪การทำให้แผ่นดินแม่วาลาเคียแปดเปื้อน
‪แผ่นดินที่พ่อของเรา บรรพบุรุษของเรา ‪หลั่งเลือดพลีชีพให้!
‪ชายคนต่อไปที่พูดคำว่า "ถอย" ‪จะโดนตัดลิ้น
‪พวกนั้นต้องไปไม่ถึงทาร์โกวิชเต
‪เราต้องสู้พวกเติร์กด้วยวิธีของเราเอง!
‪ยังไงทัพฮังการีก็ต้องมา ‪กษัตริย์มัทธีอัสรับปากกับข้าแล้ว
‪จนกว่าจะถึงตอนนั้น เราจะแบ่งกำลัง ‪ซุ่มโจมตีแล้วถอยในเงามืด
‪เช่นหมาป่า
‪ระหว่างที่รอให้ทัพฮังการีมา
‪สู้แบบนี้ แม้แต่เมห์เหม็ดเพื่อนรัก ‪ก็ไม่อาจเอาชนะได้
‪วลาด ดราคูล่ายังคงตั้งใจ ‪จะสังหารสุลต่านในสนามรบ
‪แผนเฉพาะหน้าคือจะชะลอ
‪ทัพของออตโตมันบนเส้นทางขึ้นเหนือ 177 กม. ‪สู่ทาร์โกวิชเต
‪เพื่อให้กองทัพดำอันเกรียงไกรของฮังการี ‪ได้มีเวลาที่จะเดินทางมาร่วมสู้
‪และบีบให้ออตโตมัน ‪ต้องเผชิญกับสงครามทั้งสองด้าน
‪กองทัพดำเดียวกันนั้นเคย ‪ทำให้เมห์เหม็ดบาดเจ็บเกือบตาย
‪เมื่อศึกยึดเบลเกรดเพียงหกปีก่อนหน้านั้น
‪กษัตริย์ฮังการีมักจะรับบท ‪แม่ทัพอัศวินครูเสดผู้ยิ่งใหญ่
‪เพราะพ่อของเขาเป็นผู้บัญชาการที่เก่งมาก
‪และเอาชนะทัพออตโตมันได้หลายครั้ง
‪เขาแค่ต้องคอยใช้เหตุผลเรื่องครูเสด
‪ในการมัดมือชกวลาด ‪ให้เอาชนะสุลต่านจากออตโตมันให้ได้
‪กองทัพฮังการีแกร่งมากจริงๆ
‪หากมีการเผชิญหน้าตรงๆ ‪ระหว่างทัพออตโตมันกับทัพฮังการี
‪จะต้องเกิดความสูญเสียอย่างมาก
‪ทั้งในด้านของชีวิตทหาร ‪และทรัพยากรศึกทั้งสองด้าน
‪ทัพของเมห์เหม็ดหยุดเลียแผล
‪ก่อนจะเริ่มออกเดินทัพยาวไกล ‪เพื่อไปยังทาร์โกวิชเต
‪แต่พวกเขาก็ต้องรีบเข้าบุกแล้ว
‪เมื่อข่าวลือว่าทัพฮังการี ‪จะมาร่วมสู้กับทัพวลาดเริ่มแพร่ไปทั่ว
‪พร้อมกับเสียงกระซิบว่ามีสายลับวาลาเคีย ‪อยู่ในค่ายของฝั่งออตโตมัน
‪พี่เมห์เหม็ด
‪น้องราดู
‪หวังว่าเจ้าจะฟื้นกำลังจากการข้ามแม่น้ำแล้ว
‪แค่มีแผลสะกิดนิดหน่อยแค่นั้น
‪เมื่อคืนนี้พี่ชายเจ้าต้อนรับเราหนักทีเดียว
‪นี่คืออัตชีวประวัติของ ‪ผู้นำผู้ยิ่งใหญ่คนใหม่ของวาลาเคียหรือ
‪แค่บันทึกของข้า
‪มีบทกวีและภาพร่าง
‪ไม่มีอะไรสลักสำคัญ
‪เจ้าควรเก็บบันทึกให้ดีกว่านี้
‪ตอนนี้วลาดยังลอยนวล
‪แต่เขามีสายลับอยู่ในค่ายของเรา
‪ใครจะรู้ว่ามันอาจเจออะไรเข้า
‪เป็นคำแนะนำที่ดียิ่ง
‪คนที่หลังชนฝาอยากรักษาฐานอำนาจ
‪หรืออยากชิงอำนาจ สามารถทำอะไรได้ทั้งนั้น
‪แม้นั่นจะแปลว่าต้องทรยศ ‪ต่อคนที่ใกล้ชิดมากที่สุด
‪ราดู!
‪เก็บบทกวีไร้สาระไป ‪เราจะได้กลับบ้านกันเสียที
‪(พระราชวังหลวงออตโตมัน 14 ปีก่อน)
‪เสื้อผ้าอยู่ไหนกัน น้องพี่ ดาบของเจ้าล่ะ
‪มาเร็ว! คนและม้าของเรารออยู่
‪- ข้าไม่ไปกับพี่ ‪- เก็บของเสีย
‪ข้าอยากรีบออกเดินทาง
‪วลาด…
‪ข้าจะอยู่ที่นี่
‪สุลต่านมูรัดปล่อยเราเป็นอิสระ ‪และให้ทัพอีก 500 คน
‪เจ้าต้องไปช่วยพี่ชิงบัลลังก์
‪นี่คือสิ่งที่เรารอมาตลอดหลายปี
‪มองรอบตัวสิ น้องพี่ เจ้าเป็นนักโทษ
‪ออตโตมันพวกนี้ไม่ใช่ครอบครัวของเจ้า ‪เจ้าเป็นชาววาลาเคีย
‪ข้าเป็นชาววาลาเคีย แต่คนพวกนี้ดีต่อเรา
‪ข้าอยู่เป็นทูตของพี่ในวังสุลต่านได้
‪หากรวมพลังกัน เราจะทำอะไรได้มากกว่า
‪อีกไม่ช้าเจ้าจะได้รู้ว่า ‪นี่เป็นชีวิตซึ่งเย็นชาและทุกข์ทรมาน
‪หากอยู่ในเงื้อมเงาของเมห์เหม็ด
‪ข้าจะเป็นน้องของพี่เสมอ
‪ข้าควรฆ่าเจ้าเสียที่ทรยศข้า!
‪ยากที่จะบอกว่าพี่น้องสองคน ‪เขามีสัมพันธ์กันอย่างไร
‪วลาดเป็นกบฏ
‪เขาไม่อยากทำสิ่งที่พวกฮังการีสั่ง
‪หรือพวกออตโตมันสั่ง ‪เขาอยากทำตามใจตัวเอง
‪แต่ราดูพยายามเป็น ‪พสกนิกรที่ภักดีต่อออตโตมัน
‪เพราะเขาถูกเลี้ยงดูและฝึกฝน ‪เพื่อเป็นผู้ปกครองเมืองขึ้น
‪และทำทุกอย่างที่ฝ่ายเติร์กสิ่งให้ทำ
‪เขาอาจจะชอบวิธีของพวกออตโตมันจริงๆ
‪หรือเขาอาจเป็นน้องชายกษัตริย์ ‪ที่รู้ว่ามักจะเกิดอะไรขึ้นกับน้องของกษัตริย์
‪หากมีการแย่งชิงอำนาจสืบบัลลังก์ ‪น้องชายมักจะถูกฆ่าทิ้ง
‪ขณะที่เมห์เหม็ดเดินทัพขึ้นเหนือ
‪ไปยังทาร์โกวิชเต เมืองหลวงของวาลาเคีย
‪ไร้วี่แววของวลาด ดราคูล่า ‪คนที่เขาตั้งใจมาสังหาร
‪แต่ ณ อีกจุดหนึ่ง ภัยจากฮังการี ‪ที่มีต่อแผนโค่นวลาดของเมห์เหม็ด
‪ยิ่งแกร่งขึ้นทุกวัน
‪เจ้าหญิงมารา ข้ามีคำจากพระราชวังในฮังการี
‪สหายในวังฝากมาบอกว่า
‪กษัตริย์มัทธีอัสกำลังเคลื่อนทัพฮังการี
‪มายังพรมแดนวาลาเคีย
‪ข่าวนี้นานเท่าใดแล้ว
‪สองวันก่อน
‪ซินานเบย์ พิราบสื่อสารของน้องท่าน ‪บินได้ไวเพียงใด
‪ไวที่สุด เจ้าหญิง
‪เราต้องรีบส่งสาสน์นี้ไปยังสุลต่าน
‪ทัพออตโตมันบุกฝ่าโคลนและเถ้าถ่านอยู่หลายวัน
‪โดยไม่เห็นวี่แววของชีวิตใ
‪วลาด ดราคูล่าหายไปอย่างไร้ร่องรอย ‪เลี่ยงการปะทะซึ่งหน้า
‪กับศัตรูซึ่งมีกำลังมากกว่าไปก่อน
‪แต่เขายังมีเวลาพอที่จะ ‪ทำลายเขตชนบทของวาลาเคีย
‪ให้กลายเป็นแผ่นดินรกร้างราวนรก
‪พวกนั้นเข้าไปในป่าของวาลาเคีย
‪ที่นั่นเป็นป่าพรุ
‪คนของวลาด ดราคูล่าถึงกับ ‪สร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำเพื่อให้น้ำท่วมพื้นที่แถวนั้น
‪ทำให้กองทัพสมัยใหม่ยิ่ง ‪ขนย้ายปืนใหญ่ยากขึ้นไปอีก
‪เคลื่อนทัพอุ้ยอ้ายผ่านป่าทึบยากขึ้น
‪ทัพออตโตมันต้องเดินทางอย่างยากลำบากทั้งวัน
‪ไม่มีน้ำให้ดื่ม อาหารก็แทบไม่มี
‪นี่คือนโยบายเผาบ้านไม่ให้ใครครอง
‪ผืนป่าถูกทำลายสิ้น พืชผลก็ถูกเผาทิ้งหมด
‪เมื่อผ่านทุ่งซึ่งไฟลุกไหม้
‪ไปจนถึงหมู่บ้านที่ถูกทิ้งหรือทำลายไปแล้ว
‪เราจะอยากดื่มน้ำ แต่ก็ดื่มน้ำไม่ได้
‪เพราะก่อนจะถอนทัพ
‪พวกวาลาเคียจะทิ้งซากสัตว์เอาไว้
‪ในแม่น้ำหรือในบ่อน้ำ
‪วาลาเคียเลี้ยงหมูกันเยอะ
‪เขาก็จะกรีดคอหมู ‪แล้วก็โยนซากหมูลงไปในแหล่งน้ำ
‪ทหารมุสลิมไม่มีทางดื่มน้ำนั้น
‪องค์สุลต่าน
‪อย่า สงวนน้ำเอาไว้ มาห์มูดปาชา ‪เดี๋ยวเจ้าจะกระหาย
‪คนแบบไหนทำเช่นนี้กับคนของตัวเอง
‪กับแผ่นดินของตัวเอง
‪วลาดตัดน้ำและเสบียงของเรา ‪หวังว่าจะทำให้เราหมดกำลังใจ
‪อัครเสนาบดี เราจะพักตรงนี้สักชั่วโมง ‪ให้ทหารได้พัก
‪- เรียกอาลีเบย์กับแม่ทัพของเรามา ‪- รับทราบ สุลต่าน
‪สุลต่าน
‪มีข่าวจากทหารสอดแนมไหม
‪ยังไม่ได้ข่าวเลย
‪พวกนั้นหายไปนานกว่าหนึ่งวันแล้ว
‪เราไม่ได้เห็นชาววาลาเคียแม้แต่เงา ‪มาห้าวันเต็ม
‪เขาต้องซุ่มรอและจับตาดูเราอยู่
‪วลาดเก่งมากในเรื่องที่
‪บรรพบุรุษของเมห์เหม็ดก็น่าจะเก่งเช่นกัน
‪การเข้าโจมตีแล้วฉากหลบ ‪ทัพม้าเล็กจู่โจมเร็ว
‪ล่อให้ทัพออตโตมันรุกเข้าไป ‪หลุดไปไกลจากฐานมากขึ้นทุกที
‪และทำให้สายส่งเสบียง ‪กลายเป็นแผ่นดินที่ไหม้เหลือแต่เถ้าถ่าน
‪ไม่มีทั้งชาวบ้าน ไม่มีอาหาร
‪ที่นี่ไม่มีอะไรให้ทัพออตโตมันหยิบฉวยได้
‪ทำให้พวกเขายิ่งต้องรบสู้ตายถวายชีวิต
‪(การรุกรานวาลาเคีย)
‪(การรุกรานวาลาเคีย วันที่แปด)
‪เมห์เหม็ดรุกเข้ามาในวาลาเคียได้แปดวัน
‪เขาก็พบทหารสอดแนมออตโตมัน
‪เขายังไม่ตาย
‪กาซี…
‪มีอะไร ทหารกล้า
‪พวกมันอยู่นี่
‪แนวการรบที่เขาใช้เป็น
‪หนึ่งในกลยุทธ์การรบที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
‪หากมีกำลังพลไม่พอ ‪ต้องเลือกสมรภูมิที่เหมาะสมกับเราที่สุด
‪ล่อศัตรูไปตรงนั้น ‪และพยายามสร้างความเสียหายให้มากที่สุด
‪ทหารม้าวาลาเคียใช้ม้าเบา
‪และติดอาวุธเป็นคันศรและลูกธนู
‪เท่ากับนั่นเป็นการโจมตีเล็กๆ ‪ต่อกองพันออตโตมันที่ใหญ่กว่า
‪แต่ชนะได้เพราะอีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว
‪สมมติว่ามีทหารม้าวาลาเคีย 50 นาย ‪เข้าโจมตีกองพันของออตโตมัน
‪ทันทีที่เริ่มโจมตี ‪อาจมีทหารออตโตมันตายไปแล้ว 50 คน
‪ในช่วงสิบหรือ 15 วินาทีต่อมา
‪อาจมีทหารออตโตมันตายไปอีก 50 คน
‪การโจมตีทั้งหมดอาจกินเวลาแค่หนึ่งนาที ‪แต่สามารถสร้างความเสียหายได้หนัก
‪นิ่งไว้ก่อน
‪นี่เป็นกับดัก
‪มันพยายามล่อเราเข้าไปในป่า!
‪เจ้าจะเป็นรายต่อไป พี่เมห์เหม็ด
‪เจ้าเป็นรายต่อไป!
‪กลับเข้ารูปขบวน
‪และรอสัญญาณจากข้า
‪ตอนนี้กลับไปซ่อนอยู่ในป่า
‪เหมือนที่ซ่อนใต้กระโปรง ‪ของกษัตริย์ฮังการีมาหลายปี!
‪เจ้าไม่ได้กำลังสู้อยู่กับ ‪สตรีและเด็กซึ่งป้องกันตัวเองไม่ได้!
‪ออกมาสิ ทำสิ่งที่เริ่มไว้ให้จบ!
‪ออกมา ไอ้ขี้ขลาด!
‪เจ้าขี้ขลาดตาขาวและไร้เกียรติ ‪ยิ่งกว่าพ่อซึ่งไร้สันหลังของเจ้าอีก!
‪ฟังข้า วลาด ดราคูล่า
‪สุลต่านเมห์เหม็ด บิดาแห่งชัยชนะจะเล่นเจ้าแน่
‪ไม่มีทางหนีได้!
‪ฉันมักจะมองชาวมองโกล ‪เป็นเครื่องจักรสังหารขั้นสุด
‪ฆ่าคนจนเอากะโหลกมาก่อเป็นพีระมิด
‪แต่ฉันว่าสิ่งที่วลาดทำก็ค่อนข้างมหัศจรรย์
‪วลาดเก่งมากๆ เรื่องสงครามจิตวิทยา
‪เขารู้ดีว่าตัวเองทำอะไรอยู่
‪เขารู้ดีว่าทำอะไรอยู่ ‪เพราะเขารู้ว่าสู้อยู่กับใคร
‪เขาไม่เพียงแต่รู้ประวัติศาสตร์
‪อย่างที่เล่ากันมาในวังที่วาลาเคีย
‪แต่เขารู้ประวัติศาสตร์เวอร์ชั่นออตโตมันด้วย
‪เขาไม่เพียงแต่รู้ว่าอีกฝ่ายภูมิใจเรื่องอะไร ‪แต่รู้ด้วยว่ากลัวอะไรกัน
‪และนั่นคือสิ่งที่เขาเอามาใช้ได้จริง
‪ในการวางกลยุทธ์ต่อสู้กับเมห์เหม็ด
‪วลาดสู้เหมือนคนขลาด
‪ข้าไม่อยากทนกับการปั่นหัวของมันแล้ว
‪ข้าขอนำทหารจานิสซารีหนึ่งหน่วย ‪ไปไล่ล่าตัดหัวมันมาให้ได้
‪นั่นจะเป็นการทำตามแผนของมัน
‪ไม่ต้องห่วง
‪เราจะแก้แค้นให้ผู้สละชีพไป ‪และทำโดยไร้ความปรานี
‪แต่หากจะเอาชนะวลาดให้ได้ ‪เราต้องคิดเหมือนเขา
‪ดูเครื่องจักรสงครามทรงพลัง ‪ที่จอดอยู่หน้ากระโจมสิ
‪เขาไม่อาจสู้กับเราในสนามรบจริงได้
‪เขาจึงหมกตัวอยู่ในเงามืด วางแผนชั่ว
‪พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ชัยชนะ
‪เขาถูกฝึกมาแบบนี้
‪แต่ข้าก็ถูกฝึกมาแบบเดียวกัน
‪(พระราชวังออตโตมัน เมื่อ 14 ปีก่อน)
‪พี่เมห์เหม็ด หากตัดสินใจยอมแพ้ตอนนี้
‪ข้าอาจจะรามือให้ท่านบ้าง
‪ตั้งสมาธิให้ดี เจ้าชาย
‪คำพูดไม่อาจแทนเหล็กกล้าเย็นเยียบได้
‪มีแต่ความอดทนจะแทนได้
‪ใช้ความโกรธเกรี้ยวของเขาเป็นอาวุธ เจ้าชาย
‪อดทนไว้ เจ้าชาย ‪เขาจะเผยจุดอ่อนออกมาเอง
‪เก่งมาก เจ้าชาย
‪เก่งมาก
‪ขออีกรอบ ฮัมซาเบย์!
‪ข้าต้องแก้แค้นให้ตัวเอง!
‪ไม่ได้ เจ้าชายวลาด
‪หากเป็นสงคราม ความบุ่มบ่ามเช่นนี้ ‪จะพาทั้งท่านและทหารไปตาย
‪ท่านต้องมีสมาธิและวินัยมากกว่านี้
‪ยอมแพ้ศึกเสีย เจ้าชายวลาด
‪หยุดนะ!
‪(พระราชวังออตโตมัน ปัจจุบัน)
‪สิบสี่ปีต่อมา
‪ขณะที่เมห์เหม็ดไล่ล่าวลาด ดราคูล่า ‪ลึกเข้าไปในวาลาเคีย
‪กลับมีภัยร้ายเกิดขึ้นที่บ้านเกิด ‪ณ พระราชวังหลวง
‪และในค่ายทหารออตโตมันเอง
‪เจ้าจะตายอย่างโดดเดี่ยว
‪นั่นใคร
‪ออกมานะ ไม่อย่างนั้นข้าจะเชือดคอ ‪จากหูถึงหูอีกข้าง
‪เบยาซิด
‪มีคนอยู่ในห้องข้า!
‪เบยาซิด!
‪อยู่ที่ไหน
‪ท่านแม่!
‪ข้าซ่อนอยู่จนกระทั่งมันไป
‪มันเป็นใครกัน ท่านแม่
‪แม่ไม่รู้
‪ช่วยข้าด้วย
‪ได้โปรด ช่วยข้าด้วย
‪นั่นใคร ต้องการอะไรบอกมา
‪พี่ชาย เจ้าบาดเจ็บรึเปล่า
‪ขอร้อง
‪ช่วยข้าด้วย
‪ส่งสัญญานเตือน!
‪- อย่าเข้ามาใกล้! ‪- เตือนภัย!
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม