SERIAL NETFLIX
16 CZERWCA 1462 ROKU
Jutro wyruszasz?
ZAMEK POENARI TRZY TYGODNIE WCZEŚNIEJ
O świcie.
Osmanowie już maszerują na północ.
Jak to się skończy?
Nie wiem.
Ale nie ma innego wyjścia.
Niech przypomina ci o mnie.
I że o rodzinę warto walczyć, bez względu na cenę.
Książę?
Książę.
Ludzie są gotowi, by ruszyć do Târgovişte.
Nastąpiła zmiana planów.
OBÓZ OSMANÓW
13 KILOMETRÓW OD TÂRGOVIŞTE
Wróciłem tak szybko, jak mogłem.
Gdzie księżniczka?
Gdzie ona jest?
Nie żyje.
Nie żyje?
Miałeś sprowadzić ją tu całą!
Rzuciła się z zamku do Ardżeszu.
Radu.
Przysięgnij, że nie pozwoliłeś jej uciec
z powodu niefortunnego sentymentu do swojego brata.
Dałem ci powód, byś wątpił w moją lojalność?
Gdy Osmanowie i Wołosi szykowali się…
STAMBUŁ
…do ostatecznej bitwy pod Târgovişte,
szpieg Włada w carskim haremie był w coraz trudniejszej sytuacji.
WOŁOSZCZYZNA 17 CZERWCA
Po dwóch tygodniach pogoni za Władem Drakulą po Wołoszczyźnie
Mehmed Zdobywca i jego wyczerpana armia
rozbili obóz pod Târgovişte.
Ich atak na stolicę wisi w powietrzu.
Ale człowiek znany Osmanom jako „Wład Palownik”
zmienił otaczające wioski w krainę grozy.
Nocne naloty,
wartownicy znikający z obozu,
porywani i mordowani przez wołoskich napastników.
Wyczerpujący dzień marszu, a potem noc pełna grozy.
Mehmed jest jednak coraz bliżej ofiary.
Mehmed z powodzeniem zdołał
utrzymać jednostki janczarów jako fundament swojej armii.
Wysyłał do walki z szybkimi atakami tradycyjne wojska,
cały czas idąc naprzód niczym walec drogowy
w stronę stolicy.
TÂRGOVISTE WOŁOSZCZYZNA
Zaledwie 13 kilometrów od Târgovişte
armię Osmanów zalewa nerwowa energia.
Ukochana stolica Włada jest niemal w zasięgu armat.
Jutro uderzymy w Târgovişte z siłą trzęsienia ziemi
i zakończymy to.
Mam dość tej dziecinnej zabawy w chowanego.
Powinien pokazać się i walczyć z honorem.
Nie lekceważ go.
Za bardzo go szanujesz, sułtanie.
Nie ma z tobą szans.
Jakieś wieści o Węgrach?
Nasz człowiek zauważył niedaleko małą grupę zwiadowczą.
Ruszył w pościg,
ale uciekli mu.
Zapewne dzielą się informacjami z Wołochami.
Mogli też być częścią większego oddziału.
Wysłać za nimi więcej akindżi?
Nie. Nikogo nie odsyłaj.
Nie wiem, czy król Maciej gra strategicznie, czy tchórzowsko,
ale Wład nie pokazał wszystkich kart.
Nasze zwycięstwo zależy od szybkości i uważności.
OBÓZ WOŁOSKI
Poprowadzę pierwszą jednostkę przebraną za Osmanów.
Na miejscu dam sygnał do ataku.
Gdy Osmanowie usłyszą dźwięk naszych rogów,
będzie za późno.
Dopadnie ich śmierć.
Wład Drakula miał ostatnią szansę na tryumf.
Wybrał nocny atak.
Dimitrie, zaatakujesz 5000 ludzi od zachodu.
Jednocześnie Gales weźmie 5000 ludzi i zaatakuje od północnego wschodu.
Bez opóźnień.
Tak, książę.
Nie chciał jednak schwytać kolejnych jeńców
czy wybić wojska na obrzeżu.
Celował w coś dużo większego.
Każdy Turek ma zginąć.
Gdy zaatakujemy ich z dwóch stron,
wślizgnę się do namiotu sułtana
i odetnę głowę wężowi.
Chce zabić sułtana.
Zabije Mehmeda i zakończy wojnę,
a być może i dynastię Osmanów.
Znów wybuchłaby wojna domowa i spory.
To nie było szaleństwo, tylko osiągalny cel.
Strategia nocnych ataków Włada Palownika
nie wzięła się znikąd.
HISTORYK ŚREDNIOWIECZA
Była ona stosowana przez Aleksandra Wielkiego
w bitwach z Persami i Dariuszem.
Gdy Aleksander III Wielki zaatakował Persów,
najważniejszym punktem bitwy pod Gaugamelą było zabójstwo Dariusza.
Wiedział, że zabijając go,
perska armia się rozsypie.
Celem nocnego ataku
było zabicie sułtana.
Zemsta, której Wład Drakula pragnął od dekady, była o krok.
PAŁAC CESARSKI, 1452 ROK
8 MIESIĘCY PRZED PODBOJEM KONSTANTYNOPOLA
Twój sztylet.
I drugi.
Znamy się z sułtanem od lat.
Tak blisko, a tak daleko.
Musisz być Zagan Pasza, prawa ręka Mehmeda.
Podobno ceni twoje rady ponad te Halila Paszy.
Obaj odradzaliśmy mu spotkanie z tobą,
ale sułtan ma słabość do okazywania miłosierdzia.
Jeden z nas jest księciem,
a drugi hodowcą świń, który udaje arystokratę.
Pamiętaj o płaszczeniu się.
Twojemu ojcu się nie udało, ale chyba masz większą wprawę.
Bracie Władzie. Poznałeś Zagana Paszę.
- Zderzenie światów. - Bracie Mehmedzie.
Sułtanie.
- Bracie. - Dobrze cię widzieć.
Moje kondolencje.
Będzie nam brak mądrości twojego ojca.
I cierpliwości dla tych, którzy go zawiedli.
Mehmed.
Sułtanie, proszę o kilkuset żołnierzy, by pomogli mi odzyskać tron.
Znów będziesz miał sojusznika na Wołoszczyźnie.
To kiepski czas na tak małe potyczki.
Zbliża się wojna z Rzymianami. Chcę zająć Konstantynopol.
- Mehmed. - Rozmawiasz z sułtanem.
Okaż szacunek.
Gdy opuszczałem pałac, obiecywałeś służyć mi pomocą.
- Potrzebuję jej! - Okaż szacunek.
Nie jestem już więźniem, a ty moim opiekunem.
Ale prosisz mnie o pomoc na moim dworze.
- Pomożemy po… - Wy?
Wyjść!
Wszyscy!
Bracie.
Okaż mi trochę cierpliwości i lojalności.
Walcz ze mną z Rzymianami.
Przejmiemy wielkie bogactwa.
Obiecuję.
Gdy zdobędę Konstantynopol, dam ci ludzi i broń.
Nie będę twoim najemnikiem.
Mam prawo do tego tronu. Nie mogę ryzykować, że go stracę.
Proszę cię jak brata.
Dałem ci szansę, byś dołączył do rodziny w Edirne.
Kolejnej nie będzie.
Wielu spotkało swój koniec pod murami Konstantynopola.
Życzę ci powodzenia w twojej wyprawie, sułtanie.
OKOLICE TÁRGOVIŞTE OBECNIE
Na obrzeżach Târgovişte trwają ostatnie przygotowania
do oblężenia stolicy.
- Mamy jednego ze szpiegów. - Przyprowadźcie go żywego.
A plotki o szpiegach i zabójcach w obozie sułtana narastają.
To niemal pewne, że Wład miał szpiegów w obozie.
To się zdarzało.
W 1389 r. sułtan MuraI I wkrótce po pokonaniu krzyżowców
został zabity przez wroga we własnym obozie.
Nic nie podejrzewają.
STAMBUŁ
CESARSKI HAREM
Obiad dla sułtanki Gulbahar.
Maro Hatun, przyniosłam obiad dla sułtanki Gulbahar.
Ulubiony podliczschan.
Miło z twojej strony.
Niestety nie będzie dziś jadła.
Coś się stało?
Kilka nocy temu ktoś włamał się do jej komnaty
i niesamowicie ją przeraził.
Od tamtej pory nie ma apetytu.
Straszne.
Oby apetyt wkrótce wrócił.
Usiądź, moja droga.
Nalegam.
Jeśli znaleźliśmy jednego, pewnie są kolejni.
Zobaczymy, co wie.
Był przebrany za naszego żołnierza.
Chciał zniszczyć armatę.
Dźgnął też jednego z naszych.
Cały czas milczy.
Brudna robota dla księcia Włada?
A może…
chciałeś się przyjrzeć naszym wielkim, pięknym armatom,
nim zmienią Târgovişte w gruz.
Pozbawmy go głowy.
Są inni szpiedzy w obozie?
Gdzie jest Wład Drakula?
Nic nie rozumiesz.
Czy rozumiesz?
- Radu. - Sułtanie.
Powiedz mu, że jeśli zdradzi, gdzie jest Wład
i wyda innych szpiegów,
dam mu więcej srebra, niż widział w całym życiu.
Szkoda, by ta piękna uczta się zmarnowała.
Jedz.
Nie jestem głodna.
Obowiązki czekają.
Skąd pochodzisz…
- Elena. - …Eleno?
Z Bułgarii.
Chyba nieco dalej na północ.
Z Wołoszczyzny?
Muszę już iść.
Gdzie jest książę Wład?
Jeśli powiesz,
sułtan da ci więcej srebra, niż widziałeś w całym życiu.
Pieprz się, zdrajco!
Mów, bo nie będę mógł ci pomóc.
Spytaj go jeszcze raz, ale tym razem
powiedz mu, że jeśli nie zacznie mówić,
każę go przepiłować na pół i nakarmić nim kruki.
Płaci ci?
Czy ma twojego bliskiego?
Gdzie jest książę Wład?
Jeśli nam nie powiesz,
sułtan każe cię przepiłować i nakarmi tobą kruki.
To strata czasu.
- Zabrać go. - Czekajcie!
Jesteś biedną kobietą.
Jesteś zdana na łaskę szakali.
Nie miałaś wyboru, moja droga.
Dziękuję, księżniczko Maro.
Spróbuję jeszcze raz.
Jestem bratem księcia Włada.
Chcę mu pomóc,
ale muszę wysłać mu wiadomość.
Pomożesz mi?
Zostaw wiadomość pod korytem na końcu stajni.
Mamy tam kogoś, kto da ją księciu Władowi.
Dobrze.
A teraz napluj mi w twarz
i nazwij pieprzonym zdrajcą!
Pieprzony zdrajca!
Kazał ci wsadzić sobie srebro w tyłek.
Wybrałaś jednak złą stronę.
Ale księżniczko…
Wołoska lojalność jest godna podziwu.
Dam ci ostatni wybór.
Jak umrzesz.
Zabić go.
Bracie, zaczekaj!
Nie mamy o czym mówić.
10 LAT WCZEŚNIEJ
- Zostań. - Jako kto?
Sługa sułtana?
Jesteśmy twoją rodziną!
Ty nią jesteś, nie Mehmed.
Wład.
Co?
Chcę, by nasza trójka znów była razem.
Jak kiedyś.
To dawno za nami. Świat się zmienił.
Ale…
Mehmed obiecał ci pomóc, gdy zdobędzie Konstantynopol.
Otwórz oczy.
Uważaj na to, co ci obiecuje w zamian za twoją lojalność.
Otrzymałem wieści.
Po wieczornej modlitwie sułtan będzie w namiocie.
Sam, bez straży.
Musimy być szybcy.
Twój szpieg wie o ataku?
Wie dość.
Książę,
będzie tam pełno janczarów.
Będą rozkojarzeni.
Dopadnę Mehmeda.
Gdy nad Karpatami zachodziło słońce, ludzie Włada szykowali się
na zmasowany atak z zaskoczenia na obóz Osmanów.
Około 10 000 żołnierzy było już zaprawionych w boju.
W dziejach Rumunii jest pewien szalony pogląd,
który wciąż uwielbiają pewni starsi historycy.
Mówi, że rumuńscy wojewodowie kazali walczyć chłopom.
To oczywisty nonsens.
Nawet chłop z bronią nie dałby rady podczas walk,
bo gdyby dziesięciu chłopów miało zmierzyć się z janczarem,
nie wytrzymaliby nawet pięciu minut.
Kilka kilometrów dalej w osmańskim obozie panuje cisza.
Po zmroku
sułtan nakazuje większości armii udać się do namiotów na spoczynek.
Armia osmańska była na skraju.
Nieustanne ataki sprawiły, że byli w stanie ciągłej paniki.
Mehmed próbował utrzymać dyscyplinę w obozie,
upewniając się, że po zmroku żołnierze zostają w namiotach.
Wyznaczył jednostki do warty.
Poza tym w ciągu nocy w obozie panował spokój.
Sułtanie, żołnierze są w namiotach,
poza tymi na warcie, jak rozkazałeś.
Mahmudzie Paszo.
Tak?
Wyrecytuj mi swój wiersz,
by przypomnieć, że w tym zepsutym świecie wciąż jest jeszcze jakieś piękno.
Z chęcią, sułtanie.
Byłem w strzępach z powodu róży
Cóż miałem zrobić z ogrodem różanym?
Bez ciebie, o, ukochana
Cóż miałem zrobić z życiem i światem?
Jeśli ktoś z dwóch światów Ujrzy twarz Twoją
A me oczy napełnią się krwią
Cóż mam zrobić?
Na wspomnienie twych ust, ukochana
Uronię czasami łzę
Cóż począć z karmazynowym winem Póki me serce wypełnia krew?
Czym jest tulipan na pustyni
Pachnąca róża w zalotnym ogrodzie?
Bez twej lśniącej twarzy
Cóż mam począć z księżycem na niebie?
Poświęcę życie, by polować na serce
I zawołam niczym słowik Ku Twej pamięci
Dobranoc, Mahmudzie Paszo.
To wołoski, Wład.
Jesteśmy twoją rodziną.
Nienawiść cię zaślepia.
To szaleństwo. Czemu to robisz?
Jak możesz to robić, ojcze?
Zniszczyłeś moją rodzinę.
Nie, chroniłem cię!
Jeszcze raz. Muszę wziąć zemstę.
Będę cię wspierał.
Łżesz!
Bracie Władzie.
Bracie Mehmedzie.
Zapomnij o tym chłopcu, który pojawił się tu przed laty.
Dość!
On już nie istnieje.
Okaż mi cierpliwość i lojalność.
Proszę cię jak brata.
Dałem ci szansę, byś dołączył do rodziny w Edirne.
Zmierz się ze mną.
Wołoszczyzna będzie twoim grobem.
Wyglądasz bardziej osmańsko niż sam sułtan.
Pod tymi łachmanami
bije serce wołoskiego pana wojny.
Mogę mówić wam o Bogu,
ale macie go już w swoich duszach.
Mogę mówić wam o honorze,
ale daliście już go Wołoszczyźnie, stając do walki.
Z Ardżeszu, Giurgiu, Braiły,
Slănic, Bukaresztu i Târgovişte.
A teraz…
stoimy u progu wielkiego zwycięstwa.
Największego w historii.
Ci, którzy nie są gotowi na śmierć,
niech odejdą.
Bo dziś sprowadzimy gniew Boga
na człowieka, który zwie się nowym Cezarem!
Victorie!
Potrzeba ci czegoś jeszcze?
Nie. To już wszystko.
Wybacz mi, Boże…
za to, co muszę zrobić.
Nieopodal obozu Osmanów
ciemność przebijało tysiące pochodni.
Nadciągała śmierć.
Akcja była dobrze zaplanowana.
Wład znów przebrał ludzi w osmańskie stroje.
Mieli klacze, a nie ogiery,
by nie rżały w pobliżu obozu.
- Dimitrie? - Tak, książę.
Do zobaczenia w namiocie sułtana.
W obozie panowała cisza.
Aż wołoska armia ruszyła z ciemności.
Alarm!
To był genialny atak Włada Palownika,
który dał swym wojskom tureckie stroje.
Wśród wrzawy rogów zaatakowali obóz osmański.
Najpierw podpalili pochodniami wszystko w zasięgu,
a potem wyciągnęli swoje łuki
i rozpoczęli szarżę ze wszystkich stron.
Oszołomione wojska osmańskie wypadły z namiotów
w sam środek piekielnego chaosu,
nie mogąc odróżnić wołoskich napastników od swoich.
Wyszli i zobaczyli, jak Turkowie zabijają Turków.
Wszyscy się zabijali.
W samym środku chaosu do obozu wślizgnął się wróg.
Nie mogą się przegrupować!
Gdzie jest Gales?
Do ataku!
Atakują nas!
Już idę.
Stój!
Witaj, bracie.
Napisy: Krzysztof Zając