1
00:00:07,041 --> 00:00:10,375
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:20,250 --> 00:00:25,500
{\an8}‪(16 มิถุนายน 1462)

3
00:00:32,666 --> 00:00:33,791
‪พรุ่งนี้จะไปแล้วใช่ไหม

4
00:00:35,125 --> 00:00:39,458
{\an8}‪(ปราสาทโปเอนารี สามสัปดาห์ก่อน)

5
00:00:39,541 --> 00:00:40,458
{\an8}‪ทันทีที่ฟ้าสาง

6
00:00:43,375 --> 00:00:45,916
{\an8}‪พวกออตโตมันเริ่มเดินทัพขึ้นเหนือแล้ว

7
00:01:03,583 --> 00:01:05,041
‪เรื่องนี้จะจบอย่างไร

8
00:01:05,541 --> 00:01:06,375
‪ข้าก็ไม่รู้

9
00:01:12,916 --> 00:01:14,791
‪แต่ไม่มีทางอื่นแล้ว

10
00:01:24,750 --> 00:01:25,958
‪เพื่อที่ท่านจะได้ระลึกถึงข้า

11
00:01:28,416 --> 00:01:33,416
‪และระลึกว่าครอบครัวเป็นสิ่งที่ควร
‪ต่อสู้เพื่อปกป้อง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

12
00:01:47,958 --> 00:01:48,791
‪เจ้าชาย

13
00:01:52,041 --> 00:01:52,958
‪เจ้าชาย

14
00:02:15,416 --> 00:02:17,625
‪ทหารพร้อมออกเดินทัพไปทาร์โกวิชเตแล้ว

15
00:02:20,416 --> 00:02:22,250
‪ข้าเปลี่ยนแผน

16
00:02:51,083 --> 00:02:53,583
{\an8}‪(ค่ายออตโตมัน)

17
00:02:53,666 --> 00:03:00,625
{\an8}‪(ค่ายออตโตมัน
‪ห่างจากกำแพงเมืองทาร์โกวิชเต 13 กม. )

18
00:03:14,166 --> 00:03:18,250
‪สุลต่าน ข้ารีบกลับมาเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้

19
00:03:30,041 --> 00:03:31,666
‪เจ้าหญิงอนาสตาเซียอยู่ไหน

20
00:03:34,083 --> 00:03:35,250
‪นางอยู่ไหน

21
00:03:40,166 --> 00:03:41,208
‪นางตายแล้ว

22
00:03:43,208 --> 00:03:44,666
‪"นางตายแล้ว" งั้นรึ!

23
00:03:45,333 --> 00:03:48,000
‪ข้าสั่งว่าให้พาตัวนางกลับมา
‪โดยอย่าให้มีอันตราย

24
00:03:50,416 --> 00:03:54,708
‪นางโดดจากปราสาทลงไปยังแม่น้ำอาร์เกช

25
00:04:11,833 --> 00:04:12,666
‪ราดู

26
00:04:16,750 --> 00:04:20,166
‪สาบานกับข้าเดี๋ยวนี้ว่า
‪เจ้าไม่ได้ปล่อยให้นางหนีไปได้

27
00:04:20,250 --> 00:04:23,375
‪เพราะความหลงผิดคิดเอาใจฝักใฝ่พี่ชาย

28
00:04:27,750 --> 00:04:30,791
‪ข้าเคยทำอะไรให้ท่านกังขาความจงรักภักดีรึ

29
00:04:44,166 --> 00:04:45,833
{\an8}‪ขณะที่ทั้งทัพออตโตมันและทัพวาลาเคีย

30
00:04:45,916 --> 00:04:46,916
{\an8}‪(อิสตันบูล)

31
00:04:46,958 --> 00:04:50,375
{\an8}‪พุ่งเข้าสู่การศึกครั้งสำคัญหน้าเมืองทาร์โกวิชเต

32
00:04:51,791 --> 00:04:57,041
{\an8}‪สายลับของวลาดในฮาเร็มหลวงก็เริ่มจะจนมุม

33
00:05:26,666 --> 00:05:28,125
{\an8}‪(วาลาเคีย วันที่ 17 มิถุนายน)

34
00:05:28,208 --> 00:05:33,250
{\an8}‪ระหว่างนั้น หลังจากไล่ล่าวลาด ดราคูล่า
‪มาแล้วสองสัปดาห์

35
00:05:33,333 --> 00:05:36,875
{\an8}‪เมห์เหม็ดผู้พิชิต
‪กับกองทัพออตโตมันที่แสนเหนื่อยล้า

36
00:05:36,958 --> 00:05:39,750
{\an8}‪ก็มาตั้งค่ายที่ชายแดนเมืองทาร์โกวิชเต

37
00:05:39,833 --> 00:05:42,708
‪พวกเขากำลังจะเข้าตีเมืองหลวงในไม่ช้า

38
00:05:43,750 --> 00:05:47,958
‪แต่คนที่ชาวออตโตมันรู้จักกัน
‪ในนามของ "ลอร์ดนักเสียบ"

39
00:05:48,041 --> 00:05:52,583
‪กลับทำให้เขตชนบทรอบๆ
‪กลายเป็นห้องแห่งความสยดสยอง

40
00:05:52,666 --> 00:05:55,250
‪เข้าบุกโจมตีในช่วงกลางคืน

41
00:05:55,333 --> 00:05:58,125
{\an8}‪ทหารยามหายตัวไปจากค่ายออตโตมัน

42
00:05:58,208 --> 00:06:01,541
‪ถูกลากตัวออกจากค่าย
‪และถูกกองกำลังของวาลาเคียฆ่า

43
00:06:02,333 --> 00:06:06,041
‪เดินทัพเหน็ดเหนื่อยตอนกลางวัน
‪ตามด้วยตอนกลางคืนที่มีแต่ความผวา

44
00:06:07,250 --> 00:06:10,583
‪แต่ถึงอย่างนั้น เมห์เหม็ดก็ยังไล่ตามเหยื่อ
‪เข้าไปใกล้ขึ้นทุกที

45
00:06:11,833 --> 00:06:14,250
‪สิ่งที่เมห์เหม็ดทำได้สำเร็จคือ

46
00:06:14,333 --> 00:06:18,958
‪จัดกองจานิสซารี
‪ให้อยู่ตรงแกนกลางของกองทัพทั้งหมด

47
00:06:19,041 --> 00:06:20,250
‪จากนั้นก็ส่ง

48
00:06:20,333 --> 00:06:23,541
‪ทหารธรรมดาไปเจอการโจมตีแล้วหนี

49
00:06:23,625 --> 00:06:26,708
{\an8}‪ขณะเดียวกันก็ค่อยๆ รุกคืบ
‪เหมือนเป็นเครื่องจักรไอน้ำ

50
00:06:26,791 --> 00:06:28,458
{\an8}‪มุ่งหน้าสู่เมืองหลวงของวาลาเคีย

51
00:06:28,541 --> 00:06:29,791
‪(ทาร์โกวิชเต)
‪(วาลาเคีย)

52
00:06:29,833 --> 00:06:32,875
‪ตอนนี้เมื่อห่างจากทาร์โกวิชเต
‪เพียง 13 กิโลเมตร

53
00:06:32,958 --> 00:06:36,208
‪ค่ายออตโตมันเริ่มมีบรรยากาศร้อนอกร้อนใจ

54
00:06:37,333 --> 00:06:42,583
‪เมืองหลวงที่วลาดรักมากนั้น
‪เกือบอยู่ในระยะยิงปืนใหญ่ของเมห์เหม็ดแล้ว

55
00:06:47,625 --> 00:06:51,750
‪พรุ่งนี้ เราจะโจมตีทาร์โกวิชเต
‪ด้วยอำนาจกัมปนาทดั่งแผ่นดินไหว

56
00:06:51,833 --> 00:06:53,250
‪และจบศึกนี้เสียที

57
00:06:56,208 --> 00:06:59,458
‪ข้าเล่นเกมซ่อนแอบแบบเด็กๆ นี่มาพอแล้ว

58
00:07:00,583 --> 00:07:02,916
‪มันควรจะโผล่หน้ามาสู้อย่างมีเกียรติหน่อย

59
00:07:03,583 --> 00:07:05,208
‪อย่าประมาทเขา

60
00:07:07,708 --> 00:07:09,958
‪ท่านให้ค่ามันมากเกินไป สุลต่าน

61
00:07:11,750 --> 00:07:13,083
‪มันไม่มีทางต้านทานท่านได้

62
00:07:14,208 --> 00:07:16,375
‪ไม่มีข่าวฝั่งฮังการีเลยรึ

63
00:07:17,166 --> 00:07:19,625
‪คนของเราพบทีมสอดแนมทีมเล็กๆ

64
00:07:19,708 --> 00:07:21,875
‪ทางตอนเหนือของจุดนี้และพยายามไล่ตาม แต่…

65
00:07:22,750 --> 00:07:23,750
‪มันหนีไปได้

66
00:07:25,000 --> 00:07:28,083
‪ตอนนี้อาจจะนำสิ่งที่รู้ไปบอกวาลาเคียแล้ว

67
00:07:28,583 --> 00:07:32,125
‪หรืออาจจะเป็นกองทัพนำของทัพที่ใหญ่กว่านั้น

68
00:07:33,083 --> 00:07:35,333
‪จะให้ส่งอาคินจาห์ไปล่าไหม

69
00:07:35,416 --> 00:07:37,458
‪ไม่ต้อง รักษาคนของเราไว้ด้วยกัน

70
00:07:40,250 --> 00:07:45,375
‪ข้าไม่รู้ว่ากษัตริย์มัทธีอัส
‪กำลังวางกลยุทธ์หรือขี้ขลาดกันแน่

71
00:07:46,250 --> 00:07:48,583
‪แต่วลาดยังไม่ได้ทิ้งไพ่ใบสุดท้าย

72
00:07:51,916 --> 00:07:54,708
{\an8}‪ชัยชนะข้างหน้าขึ้นอยู่กับ
‪ความรวดเร็วและแนบเนียน

73
00:07:54,791 --> 00:07:55,708
{\an8}‪(ค่ายวาลาเคีย)

74
00:07:55,750 --> 00:07:59,000
{\an8}‪ข้าจะนำทัพหน้า ปลอมตัวเป็นทหารออตโตมัน

75
00:08:00,000 --> 00:08:02,000
‪เข้าประจำที่แล้ว ข้าจะส่งสัญญาณให้เข้าโจมตี

76
00:08:04,125 --> 00:08:06,750
‪กว่าพวกออตโตมันจะได้ยินเสียงเป่าเขา

77
00:08:07,583 --> 00:08:08,791
‪นั่นก็สายเกินไปแล้ว

78
00:08:10,041 --> 00:08:11,666
‪มัจจุราชจะไปถึงตัวแล้ว

79
00:08:12,208 --> 00:08:15,583
‪วลาด ดราคูล่ามีไพ่ใบสุดท้าย

80
00:08:15,666 --> 00:08:17,833
‪สิ่งที่เขาเลือกคือการโจมตีกลางดึก

81
00:08:17,916 --> 00:08:20,625
‪ดิมิทรี เจ้าจะนำคน 5,000 คน
‪เข้าโจมตีที่ฝั่งตะวันตก

82
00:08:20,708 --> 00:08:24,041
‪ในจังหวะเดียวกัน กาเลช
‪เจ้าจะนำคนอีก 5,000 คน

83
00:08:24,125 --> 00:08:25,875
‪เข้าโจมตีจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

84
00:08:25,958 --> 00:08:27,291
‪เราต้องเข้าพร้อมกันห้ามล่าช้า

85
00:08:27,875 --> 00:08:29,041
‪รับทราบ เจ้าชาย

86
00:08:29,583 --> 00:08:32,291
‪แต่เขาไม่ได้คิดจะแค่จับคนมาเพิ่ม

87
00:08:32,375 --> 00:08:34,208
‪หรือจะสังหารทหารที่ชายขอบของค่าย

88
00:08:34,291 --> 00:08:36,083
‪เขาเล็งเป้าหมายที่สูงกว่านั้นมาก

89
00:08:37,625 --> 00:08:39,250
‪อย่าให้พวกเติร์กรอดได้แม้แต่คนเดียว

90
00:08:45,333 --> 00:08:48,250
‪เมื่อทัพออตโตมันโดนโจมตีจากทั้งสองฝั่งแล้ว

91
00:08:50,375 --> 00:08:52,208
‪ข้าจะแอบเข้าไปในกระโจมสุลต่าน

92
00:08:53,250 --> 00:08:55,083
‪และตัดหัวไอ้งูพิษนั่นเสีย

93
00:08:57,375 --> 00:08:59,375
‪เขาตั้งใจจะฆ่าสุลต่าน

94
00:08:59,458 --> 00:09:03,166
‪หาตัวและฆ่าเมห์เหม็ด เท่ากับว่าจะจบสงคราม

95
00:09:03,250 --> 00:09:05,833
‪และอาจจะทำให้
‪ออตโตมันไม่สามารถเป็นมหาอำนาจได้ต่อ

96
00:09:05,916 --> 00:09:08,416
‪ทำให้อาณาจักรนั้น
‪ต้องมีสงครามภายในวุ่นวายอีกครั้ง

97
00:09:08,500 --> 00:09:12,333
‪นี่ไม่ใช่การเดิมพันมั่วๆ
‪แต่เป็นเป้าหมายที่ทำได้จริง

98
00:09:16,791 --> 00:09:22,083
‪กลยุทธ์ของวลาดนักเสียบที่ใช้การโจมตีกลางดึก

99
00:09:22,166 --> 00:09:25,833
‪ไม่ได้วาดขึ้นมาจากอากาศ

100
00:09:26,875 --> 00:09:28,541
{\an8}‪(มิไฮ-ฟลอริน ฮาซาน
‪นักประวัติศาสตร์ยุคกลาง)

101
00:09:28,625 --> 00:09:31,500
{\an8}‪วลาดใช้กลยุทธ์ที่อเล็กซานเดอร์มหาราชเคยใช้

102
00:09:31,583 --> 00:09:35,333
{\an8}‪ในการรบกับทัพเปอร์เซียและดาริอุส

103
00:09:35,416 --> 00:09:41,958
‪เมื่ออเล็กซานเดอร์ที่สาม
‪อเล็กซานเดอร์ เมกัสเข้าโจมตีดาริอุส

104
00:09:42,041 --> 00:09:46,166
‪จุดสำคัญของศึกเกากาเมลา
‪คือการลอบสังหารดาริอุส

105
00:09:46,250 --> 00:09:49,041
‪เขารู้ว่าทันทีที่สังหารดาริอุสได้

106
00:09:49,125 --> 00:09:51,916
‪ทัพเปอร์เซียจะระส่ำระสาย

107
00:09:52,000 --> 00:09:54,208
‪การโจมตีกลางดึกเช่นนี้

108
00:09:54,291 --> 00:09:58,333
‪คือการพยายามฆ่าสุลต่านในคืนนั้นเลย

109
00:10:00,666 --> 00:10:06,375
‪แค้นที่วลาด ดราคูล่าตามชำระ
‪ยาวนานสิบปีกำลังจะสำเร็จ

110
00:10:07,416 --> 00:10:09,208
{\an8}‪(พระราชวังหลวงออตโตมัน ปี 1452)

111
00:10:09,291 --> 00:10:13,208
{\an8}‪(แปดเดือนก่อนยึดกรุงคอนสแตนติโนเปิล)

112
00:10:15,208 --> 00:10:16,625
{\an8}‪ขอกริช เจ้าชาย

113
00:10:24,208 --> 00:10:25,708
‪อีกเล่มหนึ่งด้วย

114
00:10:29,375 --> 00:10:33,000
‪สุลต่านกับข้าเป็นเพื่อนเก่าแก่กัน ไม่รู้เหรอ

115
00:10:54,166 --> 00:10:57,708
‪แสนใกล้ แต่แสนไกลเหลือเกิน

116
00:11:00,250 --> 00:11:02,500
‪ท่านคงจะเป็นซากานอสปาชา

117
00:11:03,166 --> 00:11:05,166
‪มือขวาตัวจริงของเมห์เหม็ด

118
00:11:08,416 --> 00:11:11,416
‪ข้าได้ข่าวว่าเขาให้ค่ากับคำของท่าน
‪มากกว่าฮาลิลปาชาเสียอีก

119
00:11:12,375 --> 00:11:16,166
‪อัครเสนาบดีกับข้า
‪ต่างแนะว่าเขาไม่ควรให้ท่านเข้าพบวันนี้

120
00:11:16,666 --> 00:11:21,458
‪แต่ท่านสุลต่านมีจุดอ่อนกับการทำการกุศล

121
00:11:27,250 --> 00:11:28,625
‪พวกเราคนหนึ่งเป็นเจ้าชาย

122
00:11:30,625 --> 00:11:34,125
‪อีกคนเป็นเจ้าของเล้าหมู
‪ซึ่งแกล้งทำตัวเป็นอำมาตย์

123
00:11:37,500 --> 00:11:38,916
‪อย่าลืมโค้งคำนับ

124
00:11:39,458 --> 00:11:44,333
‪ถึงแม้จะไม่ได้ผลกับกรณีพ่อจอมทรยศของท่าน
‪แต่ดูเหมือนท่านถูกฝึกมาดี

125
00:11:47,416 --> 00:11:51,666
‪น้องวลาด ได้พบซากานอสปาชาแล้วสินะ

126
00:11:51,750 --> 00:11:53,875
‪- โลกสองโลกมาพบกัน
‪- ท่านพี่เมห์เหม็ด

127
00:12:35,666 --> 00:12:36,541
‪สุลต่าน

128
00:12:41,791 --> 00:12:44,041
‪- น้องข้า
‪- ดีใจที่ได้พบท่าน

129
00:12:47,666 --> 00:12:49,208
‪ขอแสดงความเสียใจที่สูญเสียท่านพ่อ

130
00:12:50,750 --> 00:12:53,250
‪ปัญญาของท่านจะเป็นสิ่งที่ทุกคนระลึกถึง

131
00:12:55,208 --> 00:12:57,791
‪พร้อมกับความอดทนต่อคนที่
‪ทำให้ท่านพ่อผิดหวังด้วย

132
00:13:00,375 --> 00:13:01,375
‪เมห์เหม็ด

133
00:13:04,958 --> 00:13:08,333
‪สุลต่าน ข้ามาขอกองทหารสักไม่กี่ร้อยคน

134
00:13:08,416 --> 00:13:10,250
‪เพื่อช่วยให้ข้าชิลบัลลังก์กลับคืนมา

135
00:13:10,750 --> 00:13:14,333
‪เพื่อที่ท่านจะได้มีพันธมิตร
‪อยู่บนบัลลังก์วาลาเคียอีกครั้ง

136
00:13:16,958 --> 00:13:20,625
‪ตอนนี้ไม่ใช่เวลารบในศึกเล็กศึกน้อย
‪เจ้าชายวลาด

137
00:13:21,375 --> 00:13:25,333
‪เรากำลังจะรบกับพวกโรมัน
‪และข้าตั้งใจจะยึดคอนสแตนติโนเปิลให้ได้

138
00:13:36,166 --> 00:13:38,041
‪- เมห์เหม็ด
‪- เจ้ากำลังพูดอยู่กับสุลต่าน

139
00:13:38,125 --> 00:13:39,000
‪อย่าได้สามหาว

140
00:13:39,083 --> 00:13:40,416
‪ตอนที่ข้าไปจากพระราชวังนี้

141
00:13:40,500 --> 00:13:43,166
‪ท่านสาบานว่าจะมาช่วยหากข้าต้องการ

142
00:13:43,666 --> 00:13:45,625
‪- ข้าต้องการทัพเดี๋ยวนี้
‪- จงเคารพสุลต่าน!

143
00:13:45,708 --> 00:13:48,708
‪ข้าไม่ใช่เชลยที่นี่อีกต่อไปแล้ว
‪และท่านก็หาใช่ผู้คุมของข้า

144
00:13:48,791 --> 00:13:53,208
‪แต่เจ้าอยู่ในวังของข้า กำลังขอให้ข้าช่วย

145
00:13:53,291 --> 00:13:55,000
‪- เราจะช่วยท่านหลังจาก…
‪- "เรา" รึ

146
00:13:56,541 --> 00:13:57,416
‪ออกไป

147
00:13:58,875 --> 00:13:59,708
‪ไปให้หมด!

148
00:14:12,875 --> 00:14:14,125
‪น้องพี่

149
00:14:16,250 --> 00:14:23,000
‪น้องพี่ ขอให้อดทน
‪และแสดงความจงรักภักดีก่อน วลาด

150
00:14:23,833 --> 00:14:25,875
‪มาสู้ศึกโรมันกับข้า

151
00:14:25,958 --> 00:14:28,291
‪พวกมันทั้งอ้วนและโลภมากอยู่ในกำแพงเมือง

152
00:14:29,708 --> 00:14:30,958
‪ข้าสัญญา

153
00:14:31,041 --> 00:14:32,666
‪ได้เมืองคอนสแตนติโนเปิลเมื่อใด

154
00:14:32,750 --> 00:14:34,833
‪เจ้าจะได้กำลังพลและอาวุธที่จำเป็น

155
00:14:35,333 --> 00:14:38,208
‪ข้าไม่สนใจจะเป็นทหารรับจ้าง

156
00:14:38,291 --> 00:14:40,625
‪สิทธิ์กำเนิดคือสิ่งเดียวที่ข้ามีติดตัวในโลกนี้

157
00:14:40,708 --> 00:14:43,166
‪ข้าต้องชิงบัลลังก์ตอนนี้
‪มิฉะนั้นข้าจะเสียมันไปชั่วนิรันดร์

158
00:14:43,250 --> 00:14:45,166
‪เมห์เหม็ด ข้าขอในฐานะพี่น้อง…

159
00:14:45,250 --> 00:14:46,916
‪ข้าได้ใจดีและมอบ

160
00:14:47,000 --> 00:14:50,000
‪โอกาสที่จะกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกัน
‪ในเอดีร์เนแห่งนี้

161
00:14:58,333 --> 00:14:59,916
‪ข้าจะไม่ยื่นข้อเสนอเช่นนี้อีก

162
00:15:13,291 --> 00:15:17,916
‪มีคนมากมายที่ต้องเอาชีวิตไปทิ้ง
‪ที่หน้ากำแพงเมืองคอนสแตนติโนเปิล

163
00:15:20,916 --> 00:15:26,541
‪สุลต่าน ขอให้ท่านโชคดีในความพยายามนั้น

164
00:15:47,375 --> 00:15:50,166
{\an8}‪(ชานเมืองทาร์โกวิชเต ปัจจุบัน)

165
00:15:50,250 --> 00:15:54,833
{\an8}‪ที่ชานเมืองทาร์โกวิชเต
‪ทัพออตโตมันเตรียมเข้ายึดเมืองขั้นสุดท้าย

166
00:15:54,916 --> 00:15:57,458
{\an8}‪ด้วยการเร่งทำการเพื่อเตรียมยึดเมืองหลวง

167
00:15:59,000 --> 00:16:03,041
‪- เราคิดว่าพบตัวสายลับของวลาดแล้ว
‪- พามาให้ข้าถามเป็นๆ

168
00:16:03,708 --> 00:16:08,458
‪พร้อมกับข่าวลือเรื่องสายลับและมือสังหาร
‪ในค่ายของสุลต่านเอง

169
00:16:08,541 --> 00:16:11,375
‪การที่วลาดจะมีสายลับอยู่ในค่ายออตโตมัน
‪ไม่เพียงแต่เป็นไปได้

170
00:16:11,458 --> 00:16:12,916
‪แต่แทบจะมั่นใจได้เลยทีเดียว

171
00:16:13,000 --> 00:16:14,333
‪มีการทำแบบนี้กันมาก่อนแล้ว

172
00:16:14,416 --> 00:16:17,916
‪เมื่อปี 1389 สุลต่านมูรัดที่หนึ่ง

173
00:16:18,000 --> 00:16:20,666
‪ซึ่งเพิ่งเอาชนะทัพครูเสดได้

174
00:16:20,750 --> 00:16:23,375
‪ถูกลอบสังหารในค่ายตัวเองจากทัพของศัตรู

175
00:16:28,916 --> 00:16:30,625
‪พวกนั้นไม่สงสัยเลย

176
00:16:40,041 --> 00:16:43,250
{\an8}‪(อิสตันบูล)

177
00:16:43,916 --> 00:16:47,708
{\an8}‪(ฮาเร็มหลวง)

178
00:16:55,208 --> 00:16:56,875
‪มื้อค่ำของสุลตาน่ากุลบาฮาร์

179
00:17:18,833 --> 00:17:23,125
‪มาราฮาทุน
‪ข้านำมื้อค่ำของสุลตาน่ากุลบาฮาร์มาให้

180
00:17:23,750 --> 00:17:25,208
‪จานโปรด โพดลิชเชิน

181
00:17:27,833 --> 00:17:29,750
‪ช่างคิดนัก แม่หนู

182
00:17:31,500 --> 00:17:34,041
‪น่าเสียดาย คืนนี้นางคงไม่กินอะไร

183
00:17:36,791 --> 00:17:38,291
‪มีปัญหาอะไรรึ

184
00:17:39,166 --> 00:17:44,250
‪ช่างน่าเห็นใจ ดูเหมือนมีคน
‪ลอบเข้าไปในห้องนอนเมื่อหลายคืนก่อน

185
00:17:45,125 --> 00:17:47,375
‪จนกระทั่งกลัวอกสั่นขวัญแขวน

186
00:17:48,916 --> 00:17:51,750
‪ตั้งแต่นั้นก็ไม่ค่อยมีความอยากอาหารอีก

187
00:17:51,833 --> 00:17:53,041
‪แย่จังเพคะ

188
00:17:54,916 --> 00:17:57,833
‪หวังว่าท่านหญิงจะกลับมาอยากอาหารอีก

189
00:18:02,291 --> 00:18:04,166
‪นั่งก่อนสิ แม่หนู

190
00:18:07,250 --> 00:18:08,458
‪ข้าสั่ง

191
00:18:13,000 --> 00:18:15,833
‪ถ้ามีสายลับก็คงน่าจะอยู่ในหมู่พวกเรา

192
00:18:16,333 --> 00:18:17,958
‪มาดูกันว่ามันรู้เรื่องอะไรบ้าง

193
00:18:25,916 --> 00:18:28,333
‪จับได้ว่ามันปลอมเป็นทหารพวกเราคนหนึ่ง

194
00:18:28,416 --> 00:18:30,750
‪พยายามทำลายปืนใหญ่

195
00:18:31,958 --> 00:18:33,791
‪มันแทงคนของเราไปหนึ่งคนด้วย

196
00:18:35,458 --> 00:18:36,791
‪ไม่ยอมปริปากแม้แต่คำเดียว

197
00:18:45,916 --> 00:18:48,333
‪ทำงานสกปรกให้เจ้าชายวลาดสินะ

198
00:18:54,416 --> 00:18:55,833
‪หรือว่า

199
00:18:56,708 --> 00:19:01,291
‪เจ้าแค่อยากมาดูปืนงามๆ โตๆ ของเราใกล้ๆ

200
00:19:01,833 --> 00:19:04,250
‪ก่อนที่มันจะทำลายทาร์โกวิชเตจนย่อยยับ

201
00:19:06,375 --> 00:19:08,375
‪สุลต่าน ตัดหัวมันเลยเถิด

202
00:19:28,083 --> 00:19:30,333
‪มีสายลับคนอื่นในค่ายนี้อีกไหม

203
00:19:36,375 --> 00:19:37,875
‪วลาด ดราคูล่าอยู่ไหน

204
00:19:41,833 --> 00:19:44,166
‪เจ้าไม่เข้าใจอะไรที่ข้าพูดเลย

205
00:19:47,208 --> 00:19:48,333
‪หรือเข้าใจ

206
00:19:51,041 --> 00:19:52,666
‪- ราดู
‪- สุลต่าน

207
00:19:53,666 --> 00:19:57,000
‪บอกเจ้าวาลาเคียคนนี้ว่า
‪หากบอกมาว่าวลาดซ่อนตัวอยู่ที่ใด

208
00:19:57,083 --> 00:19:59,125
‪และยอมบอกชื่อสายลับคนอื่น

209
00:19:59,958 --> 00:20:03,791
‪ข้าจะมอบเงินให้
‪มากกว่าที่มันเคยเห็นมาในชีวิต

210
00:20:09,791 --> 00:20:12,875
‪น่าเสียดายที่อาหารดีๆ จะต้องเสียเปล่า

211
00:20:13,750 --> 00:20:14,750
‪เจ้ากินสิ

212
00:20:17,166 --> 00:20:18,791
‪ข้าไม่หิว เจ้าหญิง

213
00:20:19,958 --> 00:20:21,583
‪ข้ามีงานต้องไปทำต่อ

214
00:20:24,250 --> 00:20:25,583
‪เจ้ามาจากไหน…

215
00:20:27,000 --> 00:20:28,500
‪- เอเลน่า
‪- เอเลน่า

216
00:20:31,125 --> 00:20:31,958
‪บัลกาเรีย

217
00:20:35,083 --> 00:20:38,000
‪ไม่ได้มาจากเหนือกว่านั้นรึ

218
00:20:40,291 --> 00:20:41,500
‪วาลาเคีย

219
00:20:44,083 --> 00:20:45,750
‪เจ้าหญิง ข้าต้องไปแล้วจริงๆ

220
00:20:57,958 --> 00:20:59,708
‪เจ้าชายวลาดอยู่ไหน

221
00:21:00,541 --> 00:21:01,500
‪ถ้าเจ้าบอกเรา

222
00:21:01,583 --> 00:21:06,416
‪สุลต่านจะมอบเงินให้
‪มากกว่าที่เจ้าเคยเห็นมาในชีวิต

223
00:21:06,500 --> 00:21:08,125
‪ไปตายซะ ไอ้คนทรยศ!

224
00:21:08,208 --> 00:21:12,791
‪บอกมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นข้าก็ช่วยไม่ได้

225
00:21:18,166 --> 00:21:20,875
‪ถามอีกครั้ง แต่รอบนี้

226
00:21:21,541 --> 00:21:24,625
‪บอกเขาว่าหากไม่ยอมบอกสิ่งที่ข้าอยากรู้

227
00:21:24,708 --> 00:21:28,750
‪ข้าจะเลื่อยตัวมันเป็นสองท่อน
‪แล้วให้อีกาบินมาจิกไส้พุง

228
00:21:34,500 --> 00:21:35,458
‪เขาจ่ายเงินจ้างเจ้ารึ

229
00:21:38,458 --> 00:21:40,916
‪หรือจับคนที่เจ้ารักไป

230
00:21:45,416 --> 00:21:47,416
‪เจ้าชายวลาดอยู่ไหน

231
00:21:48,166 --> 00:21:50,500
‪หากไม่บอกเรา

232
00:21:50,583 --> 00:21:55,416
‪สุลต่านจะเลื่อยตัวเจ้าเป็นสองท่อน
‪แล้วให้อีกาบินมาจิกไส้พุง

233
00:21:59,666 --> 00:22:01,166
‪นี่ช่างเสียเวลาเปล่า

234
00:22:01,916 --> 00:22:03,625
‪- พาตัวมันไป
‪- เดี๋ยว!

235
00:22:07,833 --> 00:22:10,291
‪เจ้าทั้งยากจนและเป็นหญิง

236
00:22:11,500 --> 00:22:14,750
‪โลกนี้ทำให้เจ้าต้องตกเป็นเหยื่อของคนเจ้าเล่ห์

237
00:22:18,250 --> 00:22:21,083
‪เห็นๆ อยู่ว่าเจ้าไม่มีทางเลือกเลย แม่หนู

238
00:22:26,708 --> 00:22:28,208
‪ขอบคุณ เจ้าหญิงมารา

239
00:22:30,708 --> 00:22:32,041
‪ข้าขอลองอีกครั้ง

240
00:22:50,708 --> 00:22:53,875
‪ข้าคือน้องชายแท้ๆ ของเจ้าชายวลาด

241
00:22:56,208 --> 00:22:57,750
‪ข้าอยากจะช่วยเขา

242
00:23:00,500 --> 00:23:03,291
‪แต่จำเป็นต้องส่งข้อความให้เขา

243
00:23:04,375 --> 00:23:05,333
‪จะช่วยข้าได้หรือไม่

244
00:23:13,291 --> 00:23:18,125
‪เอาข้อความไปไว้ใต้รางน้ำคอกม้า
‪จุดที่ห่างจากค่ายมากที่สุด

245
00:23:19,291 --> 00:23:23,666
‪เรามีคนตรงนั้นที่จะ
‪นำสารไปส่งให้เจ้าชายวลาดได้

246
00:23:25,083 --> 00:23:26,000
‪ดี

247
00:23:27,458 --> 00:23:31,250
‪ทีนี้ ถ่มน้ำลายรดหน้าข้า

248
00:23:31,333 --> 00:23:34,583
‪แล้วเรียกข้าเป็นคนทรยศ

249
00:23:36,833 --> 00:23:38,041
‪ไอ้คนทรยศ!

250
00:23:46,916 --> 00:23:50,666
‪เขาบอกให้เอาเงินของท่านไปทิ้งเสีย

251
00:23:53,458 --> 00:23:56,083
‪แต่ถึงอย่างนั้น เจ้าก็เลือกผิดข้าง

252
00:23:57,625 --> 00:24:00,833
‪แต่เจ้าหญิง ข้าเพิ่ง…

253
00:24:11,166 --> 00:24:15,416
‪ความจงรักภักดีของชาววาลาเคีย
‪น่าประทับใจนัก

254
00:24:15,500 --> 00:24:18,666
‪แต่ข้าจะให้เจ้าเลือกเป็นครั้งสุดท้าย

255
00:24:25,583 --> 00:24:26,791
‪เลือกว่าจะตายอย่างไร

256
00:24:29,708 --> 00:24:30,625
‪ประหารมันเสีย

257
00:25:04,875 --> 00:25:06,750
‪ท่านพี่! ท่านพี่ เดี๋ยว!

258
00:25:08,125 --> 00:25:09,500
{\an8}‪ไม่มีอะไรต้องพูดอีกแล้ว

259
00:25:09,583 --> 00:25:11,333
{\an8}‪อยู่ที่นี่กับเราเถอะ!

260
00:25:11,416 --> 00:25:12,583
{\an8}‪แล้วทำอะไร

261
00:25:14,000 --> 00:25:15,958
{\an8}‪คุกเข่าอ้อนวอนให้สุลต่านพอใจงั้นรึ

262
00:25:22,833 --> 00:25:25,750
‪ท่านพี่ เราคือครอบครัวของพี่

263
00:25:28,250 --> 00:25:30,833
‪เจ้าคือครอบครัวของข้า ไม่ใช่เมห์เหม็ด

264
00:25:33,833 --> 00:25:34,666
‪วลาด

265
00:25:37,416 --> 00:25:38,250
‪อะไรอีก

266
00:25:39,708 --> 00:25:42,250
‪ข้าอยากให้เราสามคนกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง

267
00:25:42,791 --> 00:25:44,208
‪เหมือนสมัยเรายังเด็ก

268
00:25:44,708 --> 00:25:50,083
‪น้องข้า เวลานั้นผ่านไปนานแล้ว
‪โลกเปลี่ยนไปแล้ว

269
00:25:52,000 --> 00:25:52,875
‪แต่…

270
00:25:59,666 --> 00:26:00,500
‪แต่…

271
00:26:01,958 --> 00:26:06,083
‪เมห์เหม็ดสัญญาว่าจะช่วยพี่
‪หลังจากที่ยึดกรุงคอนสแตนติโนเปิลได้

272
00:26:07,041 --> 00:26:08,291
‪ลืมตาได้แล้ว ราดู

273
00:26:08,916 --> 00:26:12,666
‪ระวังสิ่งที่สุลต่านสัญญาว่าจะให้
‪แลกกับความภักดีของเรา

274
00:27:04,000 --> 00:27:05,166
‪ข้าได้ข่าว

275
00:27:06,708 --> 00:27:10,250
‪หลังจากละหมาดค่ำแล้ว สุลต่านจะอยู่ในกระโจม

276
00:27:11,625 --> 00:27:13,416
‪ตามลำพังโดยไม่มีคนอารักขา

277
00:27:14,166 --> 00:27:15,208
‪เราต้องลงมือให้ไว

278
00:27:17,958 --> 00:27:20,166
‪สายของท่านรู้ไหมว่าเราจะโจมตี

279
00:27:20,958 --> 00:27:21,958
‪รู้มากพอ

280
00:27:24,291 --> 00:27:25,125
‪เจ้าชาย

281
00:27:27,250 --> 00:27:29,750
‪ที่นั่นจะมีพวกจานิสซารีเต็มไปหมด

282
00:27:31,666 --> 00:27:33,083
‪พวกนั้นจะถูกดึงความสนใจ

283
00:27:39,541 --> 00:27:41,125
‪และข้าจะเข้าถึงตัวเมห์เหม็ดได้

284
00:27:56,166 --> 00:28:00,500
‪ขณะที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าหุบเขาคาร์พาเธียน
‪ทัพของวลาดก็เตรียมตัว

285
00:28:00,583 --> 00:28:04,375
‪เพื่อการเข้าโจมตีค่ายออตโตมันครั้งใหญ่

286
00:28:05,291 --> 00:28:10,666
‪ทหารกว่า 10,000 คนที่เหลืออยู่
‪เป็นทหารที่ผ่านศึกร้อนหนาวมามากที่สุด

287
00:28:10,750 --> 00:28:16,041
{\an8}‪เคยมีคนเสนอแนวคิดบ้าๆ
‪ในวงการประวัติศาสตร์โรมาเนีย

288
00:28:16,125 --> 00:28:22,708
{\an8}‪ตอนนี้นักประวัติศาสตร์ชาตินิยมแก่ๆ
‪บางคนก็ยังชอบอยู่

289
00:28:23,291 --> 00:28:27,250
‪ว่าจอมทัพโรมาเนียจะเกณฑ์ไพร่ไปลงสนามรบ

290
00:28:27,833 --> 00:28:31,291
‪ซึ่งแน่นอน นั่นเป็นเรื่องไร้สาระ

291
00:28:31,375 --> 00:28:35,500
‪ต่อให้ติดอาวุธให้กับไพร่
‪พวกนั้นจะไม่สามารถต่อสู้ในศึกประชิดตัวได้

292
00:28:35,583 --> 00:28:40,541
‪เพราะถ้าทหารจานิสซารีคนหนึ่ง
‪มายืนตรงหน้าไพร่ชาวโรมาเนียสิบคน

293
00:28:40,625 --> 00:28:45,791
‪ต่อให้เขามีอาวุธอะไรก็ตาม
‪ไพร่สิบคนนั้นน่าจะอยู่ได้ไม่ถึงห้านาที

294
00:28:48,916 --> 00:28:53,833
‪ห่างไปแค่ไม่กี่กิโลเมตร ค่ายออตโตมันเงียบสนิท

295
00:28:55,250 --> 00:28:56,208
‪หลังตะวันตกดิน

296
00:28:56,291 --> 00:29:00,833
‪สุลต่านสั่งให้ทหารส่วนใหญ่อยู่ในกระโจม

297
00:29:01,333 --> 00:29:04,583
‪มาถึงจุดนี้ ทัพออตโตมันตื่นกลัว

298
00:29:04,666 --> 00:29:08,583
‪พวกเขาชินกับการถูกโจมตีเสมอๆ

299
00:29:08,666 --> 00:29:10,583
‪นั่นทำให้รู้สึกแตกตื่น

300
00:29:12,250 --> 00:29:15,500
‪เมห์เหม็ดพยายามรักษาวินัยภายในค่าย

301
00:29:15,583 --> 00:29:17,708
‪ด้วยการสั่งว่าหลังอาทิตย์ตกดิน

302
00:29:17,791 --> 00:29:20,791
‪ทหารจะต้องอยู่ในกระโจม ห้ามออกมา

303
00:29:22,333 --> 00:29:24,958
‪มีหน่วยที่เฝ้ายามรักษาความปลอดภัย

304
00:29:25,041 --> 00:29:29,416
‪แต่นอกนั้นแล้ว ยามกลางคืน
‪ให้มีความเคลื่อนไหวในค่ายน้อยที่สุด

305
00:29:38,291 --> 00:29:41,333
‪สุลต่าน ทหารเข้ากระโจมหมดแล้ว

306
00:29:42,041 --> 00:29:44,208
‪เหลือเพียงทหารยามดังที่สั่ง

307
00:29:49,291 --> 00:29:50,291
‪มาห์มูดปาชา

308
00:29:52,250 --> 00:29:53,083
‪ขอรับ สุลต่าน

309
00:29:56,958 --> 00:29:58,916
‪ขอกลอนสักบทก่อนเจ้าจะไป

310
00:30:01,125 --> 00:30:05,458
‪เพื่อเตือนเราว่า โลกเลวร้ายใบนี้
‪ยังเหลือความงดงามอยู่บ้าง

311
00:30:09,416 --> 00:30:10,250
‪ข้า…

312
00:30:13,500 --> 00:30:15,041
‪ข้าจะถือเป็นเกียรติมาก สุลต่าน

313
00:30:28,541 --> 00:30:31,916
‪ใจข้าไม่อาจต้านดอกกุหลาบ

314
00:30:35,083 --> 00:30:37,333
‪จะทำอย่างไรหากมีกุหลาบทั้งสวน

315
00:30:40,416 --> 00:30:43,541
‪หากขาดเจ้าแล้ว ที่รักของข้า

316
00:30:46,208 --> 00:30:49,000
‪ข้าจะทำอย่างไรกับชีวิตและโลกใบนี้

317
00:30:55,083 --> 00:30:58,416
‪หากมีผู้ใดในทั้งสองโลก
‪ได้แง้มเห็นใบหน้าของเจ้า

318
00:30:58,500 --> 00:31:01,166
‪ทันใดนั้นข้าก็เลือดเข้าตา

319
00:31:02,625 --> 00:31:03,625
‪ข้าจะทำอย่างไร

320
00:31:08,666 --> 00:31:10,916
‪เมื่อนึกถึงริมฝีปากของเจ้า สุดที่รัก

321
00:31:11,500 --> 00:31:13,208
‪ข้าดื่มไม่รู้จบ แต่…

322
00:31:15,166 --> 00:31:19,208
‪จะให้ทำเช่นไรกับไวน์แดงดั่งเลือด
‪ขณะที่ใจข้ายังเต้นระส่ำ

323
00:31:28,583 --> 00:31:30,750
‪ดอกทิวลิปที่บานในทะเลทรายจะมีประโยชน์ใด

324
00:31:34,208 --> 00:31:36,875
‪หรือกุหลาบกลิ่นกำจายในสวนเขียวชะอุ่ม

325
00:31:39,958 --> 00:31:42,166
‪หากใบหน้าระเรื่อของเจ้ามิอยู่ที่นั่น

326
00:31:43,500 --> 00:31:46,291
‪ข้าจะทำอย่างไร
‪กับดวงจันทร์บนสวรรค์

327
00:31:48,291 --> 00:31:51,833
‪ข้าจะยอมสละชีพเพื่อล่าดวงใจ

328
00:31:53,625 --> 00:31:58,500
‪และเพรียกหาดั่งนกไนติงเกล
‪เมื่อระลึกถึงเจ้า

329
00:32:14,666 --> 00:32:16,750
‪ราตรีสวัสดิ์ มาห์มูดปาชา

330
00:32:31,958 --> 00:32:34,333
‪วลาด นี่ของวาลาเคีย

331
00:32:37,583 --> 00:32:38,958
‪เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว

332
00:32:41,250 --> 00:32:44,333
‪ความเกลียดชังทำให้เจ้ามืดบอด วลาด

333
00:32:47,833 --> 00:32:50,500
‪เรื่องนี้บ้าคลั่งนัก เจ้าทำแบบนี้ทำไม

334
00:32:50,583 --> 00:32:52,833
‪ท่านพ่อ ท่านทำแบบนี้ได้ยังไง

335
00:32:52,916 --> 00:32:55,041
‪ท่านทำลายครอบครัวของข้า

336
00:32:55,125 --> 00:32:57,208
‪ไม่ใช่ ข้าปกป้องเจ้าต่างหาก!

337
00:32:57,291 --> 00:32:59,583
‪ขออีกรอบ ฮัมซาเบย์ ข้าต้องแก้แค้น

338
00:32:59,666 --> 00:33:00,916
‪ข้ามอบมิตรภาพให้เจ้าเสมอ

339
00:33:01,000 --> 00:33:02,083
‪โกหก!

340
00:33:02,166 --> 00:33:03,416
‪น้องวลาด

341
00:33:03,500 --> 00:33:04,666
‪ท่านพี่เมห์เหม็ด

342
00:33:04,750 --> 00:33:08,666
‪เมห์เหม็ด ลืมเด็กซึ่งมาอยู่หน้าบ้าน
‪เมื่อหลายปีก่อนเสีย

343
00:33:08,750 --> 00:33:09,583
‪ไม่มีแล้ว

344
00:33:09,666 --> 00:33:11,541
‪เด็กคนนั้นตายไปแล้ว

345
00:33:12,375 --> 00:33:17,083
‪ขอให้อดทน
‪และแสดงความจงรักภักดีก่อน

346
00:33:18,041 --> 00:33:19,625
‪เมห์เหม็ด ข้าขอในฐานะพี่น้อง

347
00:33:19,708 --> 00:33:24,375
‪ข้าใจดีและได้มอบโอกาส
‪ที่จะกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันในเอดีร์เน

348
00:33:25,416 --> 00:33:26,666
‪สู้กับข้าสิ เมห์เหม็ด

349
00:33:27,833 --> 00:33:29,541
‪วาลาเคียจะเป็นหลุมศพของเจ้า

350
00:34:02,333 --> 00:34:05,750
‪ท่านดูเป็นออตโตมันมากกว่าสุลต่านเสียอีก

351
00:34:12,708 --> 00:34:14,625
‪ใต้อาภรณ์ออตโตมัน

352
00:34:15,625 --> 00:34:18,166
‪คือดวงใจของเทพแห่งสงครามวาลาเคีย

353
00:34:29,333 --> 00:34:30,958
‪จะให้ข้าพูดถึงพระเจ้าก็ได้

354
00:34:32,166 --> 00:34:34,750
‪แต่พวกเจ้ามีพระเจ้าในจิตวิญญาณอยู่แล้ว

355
00:34:37,666 --> 00:34:39,416
‪จะให้ข้าพูดถึงเกียรติก็ได้

356
00:34:40,916 --> 00:34:45,083
‪แต่พวกเจ้าให้เกียรติวาลาเคียแล้ว
‪เมื่อตอบรับการเรียกให้มารบ

357
00:34:46,166 --> 00:34:50,166
‪จากอาร์กิช จูร์จู เบรย์ลา

358
00:34:50,791 --> 00:34:55,041
‪สลานิค บูคูเรชตีและทาร์โกวิชเต

359
00:34:59,375 --> 00:35:00,208
‪สู้

360
00:35:02,208 --> 00:35:07,666
‪เรายืนอยู่ ณ ขอบแห่งชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่

361
00:35:08,583 --> 00:35:11,041
‪ยิ่งใหญ่ที่สุดที่โลกได้พบเห็นมา

362
00:35:11,125 --> 00:35:13,125
‪หากใครไม่พร้อมสละชีพ

363
00:35:15,166 --> 00:35:16,083
‪ไปเสียเดี๋ยวนี้

364
00:35:18,125 --> 00:35:23,791
‪เพราะคืนนี้ เราจะชำระแค้นของพระเจ้า

365
00:35:24,791 --> 00:35:29,750
‪กับไอ้คนที่กล้าเรียกตัวเองว่าซีซาร์คนใหม่!

366
00:35:31,166 --> 00:35:32,583
‪ชัยชนะ!

367
00:35:32,666 --> 00:35:35,583
‪ชัยชนะ!

368
00:35:36,416 --> 00:35:40,083
‪ชัยชนะ!

369
00:35:56,083 --> 00:35:59,125
‪สุลต่าน คืนนี้ท่านต้องการอะไรอีกไหม

370
00:36:02,583 --> 00:36:04,500
‪ไม่ต้อง ไปได้แล้ว

371
00:36:26,333 --> 00:36:27,666
‪พระเจ้า อภัยให้ข้าด้วย

372
00:36:30,125 --> 00:36:31,708
‪กับสิ่งที่ข้าจำเป็นต้องทำ

373
00:37:05,875 --> 00:37:08,791
‪ที่จุดห่างจากค่ายของออตโตมัน

374
00:37:08,875 --> 00:37:11,958
‪แสงคบเพลิงนับพันจุดสว่างในความมืด

375
00:37:12,625 --> 00:37:14,916
‪มัจจุราชออกเดินทัพแล้ว

376
00:37:15,666 --> 00:37:18,041
‪การเข้าตีที่จริงวางแผนมาดีมาก

377
00:37:18,125 --> 00:37:21,875
‪เราเห็นว่าวลาดให้ทหาร
‪แต่งตัวด้วยชุดของออตโตมันอีกครั้ง

378
00:37:23,166 --> 00:37:26,791
‪เขาใช้ม้าตัวเมียแทนที่จะใช้ม้าศึก

379
00:37:26,875 --> 00:37:31,833
‪เพราะจะได้ไม่ส่งเสียง
‪ระหว่างทางไปยังค่ายออตโตมัน

380
00:37:56,875 --> 00:37:58,666
‪- ดิมิทรี
‪- ใช่แล้ว เจ้าชาย

381
00:38:03,541 --> 00:38:05,458
‪แล้วเจอกันที่กระโจมสุลต่าน

382
00:39:07,833 --> 00:39:10,166
‪ที่ค่ายออตโตมันนั้นเงียบสงัด…

383
00:39:23,208 --> 00:39:27,875
‪จนกระทั่งทัพวาลาเคียพุ่งออกมาจากความมืด

384
00:39:34,708 --> 00:39:36,708
‪ข้าศึกบุก!

385
00:39:46,458 --> 00:39:53,333
‪เป็นการโจมตีทางการทหารที่ฉลาดมาก
‪จากคำสั่งของวลาดนักเสียบ

386
00:39:54,500 --> 00:39:58,291
‪ซึ่งให้ทหารใส่เครื่องแบบทหารเติร์ก

387
00:39:58,875 --> 00:40:03,833
‪และเมื่อเขาเป่าแตรในคืนนั้น
‪ทหารก็เข้าโจมตีค่ายออตโตมัน

388
00:40:09,208 --> 00:40:12,333
‪คบเพลิงจุดไฟเผาทุกอย่างที่เอื้อมถึง

389
00:40:12,416 --> 00:40:15,666
‪จากนั้นทหารวาลาเคียส่วนใหญ่
‪ก็รีบเปลี่ยนมาใช้ธนู

390
00:40:15,750 --> 00:40:18,541
‪โจมตีทั้งหน้าและหลังไปทั่วค่าย

391
00:40:45,166 --> 00:40:48,166
‪กองทัพออตโตมันที่กำลังอึ้ง
‪พากันวิ่งออกมาจากกระโจม

392
00:40:48,250 --> 00:40:51,291
‪แต่ต้องพบกับความโกลาหลเหมือนนรก
‪เกิดขึ้นอยู่รอบตัว

393
00:40:51,375 --> 00:40:55,833
‪และไม่สามารถแยกทหารวาลาเคียที่ปลอมตัว
‪จากทหารของฝ่ายเดียวกันได้

394
00:41:05,833 --> 00:41:10,666
‪เขาออกมาแล้วเห็นว่า
‪ทหารเติร์กฆ่าทหารเติร์กด้วยกัน

395
00:41:10,750 --> 00:41:12,833
‪เท่ากับทุกคนเริ่มฆ่ากันเอง

396
00:41:23,791 --> 00:41:29,416
‪ท่ามกลางความโกลาหลนั้น
‪มีร่างหนึ่งแอบหลบผ่านทั้งค่ายไป

397
00:41:35,916 --> 00:41:37,541
‪อย่าให้มันรวมตัวได้!

398
00:41:41,375 --> 00:41:42,958
‪กาเลชไปไหน

399
00:41:45,083 --> 00:41:46,291
‪โจมตีต่อ!

400
00:41:47,833 --> 00:41:49,500
‪สู้เร็ว เราโดนโจมตีแล้ว!

401
00:41:49,583 --> 00:41:50,625
‪เดี๋ยวข้าตามไป

402
00:41:52,041 --> 00:41:52,958
‪เฮ้ย เจ้า หยุดก่อน!

403
00:42:32,000 --> 00:42:33,041
‪สวัสดี พี่ชาย

404
00:46:28,291 --> 00:46:33,291
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม