‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ในที่สุดเจ้าก็หักหลังข้าไปซบเจ้านายฝั่งออตโตมัน
‪ดาบนั่นรอข้าสินะ
‪ดาบนั่นก็รอข้าเหมือนกัน
‪เมห์เหม็ดกำลังจะแพ้แล้ว ‪แต่เจ้าไม่จำเป็นต้องตายเพื่อเขา
‪ข้าไม่คิดจะตาย
‪งั้นก็มาร่วมทัพของข้า เราจะฆ่ามันด้วยกัน
‪เราสาบานสวามิภักดิ์ต่อเมห์เหม็ดไว้
‪นั่นมันแค่ลมปากที่พูดออกมาตอนมีมีดจ่อคอ
‪แล้วความภักดีที่น้องมีให้พี่ล่ะ
‪ใครคอยคุ้มครองเจ้า ‪ตอนเราถูกปล่อยให้เน่าอยู่ในวังสุลต่าน
‪ยิ่งการศึกที่ค่ายทหารออตโตมันรุนแรงขึ้น
‪สุลต่านเมห์เหม็ดที่สองและทัพของเขา ‪ต้องเจอกับทหารคลื่นแล้วคลื่นเล่า
‪จากทัพวาลาเคียที่เข้ามาโจมตี
‪เพลิงแค้นของวลาด ดราคูล่า
‪ให้หนึ่งเหรียญทองต่อหัววาลาเคียหนึ่งหัว!
‪เมห์เหม็ดพยายามปั่นให้เจ้าสู้กับข้าเสมอ
‪แต่สายเลือดดราคูล่ายังไหลอยู่ในตัวเจ้า
‪ถึงเวลาที่เจ้าต้องกลับบ้านแล้ว
‪มาร่วมกับข้าเถอะ น้องรัก
‪เราจะสร้างอาณาจักรของเราเอง
‪และเจ้าจะเป็นแม่ทัพของข้า
‪ไม่
‪พี่ไม่มีอะไรจะเสนอให้ข้า ‪นอกจากสงครามและความทุกข์ระทม
‪คนตายไปเป็นพันๆ คนแล้ว
‪เพราะความกระหายอำนาจและการแก้แค้นของพี่
‪แม้แต่เมียพี่เองก็ไม่รอด
‪เจ้ารู้เรื่องอะไรกับการที่อนาสตาเซียตาย
‪ข้าอยู่ตรงนั้น
‪ข้าจะตัดหัวเจ้า
‪ข้าจะมากุดหัวเจ้าต่างหาก
‪งั้นก็มาสิ น้องเอ๋ย
‪วันที่ 17 มิถุนายน ปี 1462
‪ดั่งนรกบนดิน
‪ที่หน้าประตูทาร์โกวิชเต เมืองหลวงวาลาเคีย
‪เมื่อมีความมืดเป็นที่กำบัง ‪และปลอมร่างเป็นทหารออตโตมัน
‪กองทัพของวลาด ดราคูล่า ‪ทำการโจมตียามราตรีอันลือลั่น
‪เป็นการเข้าตีโดยไม่ให้ตั้งตัว ‪กับค่ายทหารของสุลต่านเมห์เหม็ดที่สอง
‪ถ้าผมเป็นทหารในทัพของวลาด
‪นี่เป็นแผนที่บ้ามาก แต่ถ้ามันได้ผล ‪เราจะได้ชัยชนะอันน่าทึ่ง
‪และถ้าไม่ได้ผลก็จะได้สู้จนตาย
‪แต่จะได้สู้จนตายในแบบที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุด
‪ทัพวาลาเคียโจมตีด้วยดาบและไฟ ‪ระลอกแล้วระลอกเล่า
‪ด้วยความพยายามที่จะขวาง ‪ไม่ให้ออตโตมันชิงบัลลังห์ของวลาดไป
‪ทัพวาลาเคียซุ่มเข้าไปในค่าย ‪แล้วก็พุ่งโจมตีพร้อมกับคบไฟในมือ
‪ยิงธนูเป็นวงกว้างที่สุดเท่าที่ทำได้
‪และสร้างความโกลาหลสับสน ‪ให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้
‪มันมืดสนิท มองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
‪ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร
‪การโจมตีของวลาดช่วงแรก ‪ประสบความสำเร็จอย่างดีเยี่ยม
‪นี่อาจจะเป็นหายนะได้
‪รักษาแถวไว้!
‪พวกนั้นเริ่มไปต่อไม่เป็นแล้ว กดดันต่อ!
‪รักษาแถวไว้!
‪สุลต่าน!
‪คนของเรารักษาที่มั่นไว้ไม่ได้แล้ว!
‪พวกนั้นกำลังจะตีเราแตก!
‪มีศรัทธาไว้ก่อน อาลีเบย์
‪คิดว่าข้าอยากเอาชีวิตมาทิ้งในนรกตรงนี้เหรอ
‪ท่านพ่อพูดเสมอว่าเจ้าอ่อนแอ
‪ท่านพ่อคิดผิดหลายเรื่อง
‪งั้นมาดูกันว่าดาบของเจ้าคมแค่ไหน น้องพี่
‪เจ้าควรให้เกียรติ ‪เจ้าครองนครวาลาเคียคนใหม่ให้มากกว่านี้
‪แค่หนึ่งในพวกบ่าวคอยเลียตีนสุลต่าน
‪ถูกส่งมาให้ทำเรื่องสกปรกแทน
‪เจ้าจะต้องตายด้วยดาบของเจ้าชายราดู ‪หรือไม่งั้นก็ดาบข้า
‪ไม่ว่าทางไหน เราจะนำชิ้นส่วนศพที่เหลือ ‪ไปมอบให้สุลต่าน
‪ฆ่าเมห์เหม็ดได้เมื่อไหร่ ข้าจะกลับมาเก็บเจ้า
‪ฆ่ามัน!
‪วลาด ดราคูล่าหนีหลบไปกับความวุ่นวาย
‪แล้วแฝงตัวกลมกลืนกับทหารของตัว
‪ซึ่งก็ยังคงหลั่งไหล ‪เข้ามาในค่ายออตโตมันไม่ขาดสาย
‪สุลต่าน เรารั้งแถวไว้ไม่อยู่แล้ว
‪เจ้าโดนข้าแน่
‪ปล่อยทัพจานิสซารี!
‪ทุกครั้งที่เจอทหารจานิสซารีในสนามรบ
‪เรารู้เลยว่านรกส่งมาแน่
‪นี่เป็นกับดัก!
‪อย่างน้อยพงศาวดารฝั่งออตโตมันก็บอกว่า
‪คืนนั้นทางออตโตมันวางแผน ‪รอพวกวาลาเคียอยู่ก่อนแล้ว
‪สุลต่านคงต้องรู้
‪ต่อให้เขาไม่ได้บอกใครในค่ายทหารเลย
‪หรืออาจบอกแค่พวกแม่ทัพกับกองทหารจานิสซารี
‪เมห์เหม็ดเป็นเจ้ากลยุทธ์ทางการทหาร ‪และวางกลการรบเก่งมาก
‪แล้วก็เป็นทหารที่เก่งด้วย
‪เขาไม่เคยแสดงความกลัว
‪ล้อมมันเข้าไปตรงกลางค่าย!
‪เรารู้ว่าฝ่ายออตโตมันเสียทหารเยอะมาก
‪แต่ ณ จุดหนึ่งพวกเขาก็รวมกำลังกลับมาได้
‪ล้อมมันเข้าไปตรงกลางค่าย!
‪เราต้องไม่ลืมว่าเมห์เหม็ด ‪เป็นคนที่เข้มแข็งสุดในขณะนั้น
‪ไม่มีใครขวางคนนั้นได้
‪เขาเข้มแข็ง เขาอึด
‪จัดขบวน!
‪ดูรูปขบวนเอาไว้!
‪มันอยู่ไหน
‪มันหายไปไหนแล้ว
‪หาให้เจอ!
‪คนตายเป็นพันๆ คนในช่วงศึกไม่กี่ชั่วโมงแรก
‪ปืนใหญ่มือ เร็ว!
‪ขณะที่ศึกยังสูสี
‪นั่นเป็นจังหวะที่เมห์เหม็ดเรียกใช้ ‪ยุทโธปกรณ์ที่เหนือกว่าอีกครั้ง
‪ยิง!
‪เอาอีกรอบ!
‪ยิง!
‪ทหารจานิสซารีที่มีวินัยอย่างยอดเยี่ยม
‪ล้อมเป็นวงรอบสุลต่านแล้วก็จุดกำแพงไฟขึ้น
‪กาซีส ให้ไอ้พวกนอกรีตนี้ได้เจอพวกเรา!
‪มันสู้เราไม่ได้!
‪สุลต่าน
‪ราดู เจ้ายังไม่ตาย
‪ใช่ แต่เกือบไป
‪สุลต่าน เราควรหนีไปจากตรงนี้ ‪ไปอยู่ที่ปลอดภัย
‪แล้วมันที่ไหนกัน
‪สุลต่าน พี่ชายข้าหนีไปได้
‪เขาจะมาเล่นงานท่าน
‪ก็ควรเป็นเช่นนั้น
‪ข้าจะหาตัวมันให้เจอแล้วฆ่ามันก่อน
‪มาสู้กับข้า เมห์เหม็ด!
‪ถึงเวลาต้องจบเรื่องนี้แล้ว!
‪สุลต่าน อย่า!
‪เจ้าคิดจะมาฆ่าข้าเหรอ
‪ข้าอยู่นี่ไง!
‪เกียรติยศและศักดิ์ศรี ‪ที่เจ้าไขว่คว้าหามาตลอดชีวิต
‪ข้าไม่ได้ต้องการเกียรติยศ เมห์เหม็ด
‪ข้าต้องการแก้แค้น
‪ราดูกับมาห์มูดปาชาไม่อยู่ช่วยเจ้าแล้ว
‪แต่พวกนั้นจะช่วยข้าฝังเจ้า
‪เหมือนตอนเราประลองฝีมือกันตอนเด็ก
‪ข้าคอยกันพวกทัพศัตรูให้เจ้ามาหลายปี!
‪ปกป้องเจ้าเหมือนน้องแท้ๆ
‪โกหก!
‪เจ้าเอาตัวน้องข้าไป ทำลายครอบครัวของข้า!
‪เจ้าทั้งมืดบอดและโง่เง่า
‪แต่ข้าจะรักษาสัญญา ‪และให้เจ้าได้ตายอย่างมีเกียรติ
‪เหมือนที่ทำกับเมียข้าเหรอ
‪อย่างน้อยข้าก็สบายใจ ‪ที่รู้ว่าเมียของเจ้าก็ตายแล้วเหมือนกัน
‪ไม่จริง
‪จริง แล้วอีกเดี๋ยวเจ้าจะได้ตามนางไป
‪ไม่!
‪วาลาเคียจะเป็นหลุมศพของเจ้า
‪ไม่!
‪นี่มันบ้าแท้ๆ เจ้าทำแบบนี้ทำไม
‪ท่านพ่อ ทำแบบนี้ได้ยังไง
‪ข้าขอความอดทนและความภักดีจากเจ้า
‪วาลาเคียจะเป็นหลุมศพของเจ้า
‪- สุลต่าน เป็นอะไรไหม ‪- ได้ยินหรือเปล่า
‪- ข้าจะฆ่าเจ้า! ‪- อย่า สุลต่าน!
‪สุลต่าน ข้าเอง
‪วลาดไปไหน
‪หนีไปแล้ว
‪ไม่มีที่ให้หนี
‪ข้าจะหาตัวมันแล้วฆ่าให้ได้
‪การที่วลาดไม่ตาย แปลว่ายังมีภัยคุกคามอยู่
‪เขาหนีเอาชีวิตรอดไปได้หลายครั้งมาก
‪จนจะต้องฆ่าเขา
‪ศึกยามราตรีที่เริ่มขึ้นหลังตะวันตกดินสามชั่วโมง ‪วันที่ 17 มิถุนายน
‪สู้กันยาวนานจนถึงตีสี่ของเช้าวันถัดมา
‪จากพงศาวดารการศึกหลายฉบับ
‪ในช่วงห้าชั่วโมงอันแสนโหดร้ายนั้น
‪มีคนตายกันไปประมาณ 20,000 คน
‪การโจมตีไม่คาดฝันของวลาด ดราคูล่า ‪ทำให้ทัพของเมห์เหม็ดเกือบถึงขีดจำกัด
‪แต่เขาก็ไม่สามารถฆ่าสุลต่านได้
‪เป็นความเสียหายรุนแรง
‪ต่อความพยายามของลอร์ดนักเสียบ ‪ที่จะรั้งบัลลังก์ของตนต่อ
‪วินัยของทหารจานิสซารี
‪ซึ่งผ่านการโจมตีปั่นประสาทสยองมาแล้ว
‪ยังมีแรงแกร่งพอที่จะ ‪ขับไล่ทัพวาลาเคียออกไปจากค่าย
‪และยังแค้นจนวลาด ดราคูล่า ‪ไม่เหลือทรัพยากรที่จะทำศึกต่อ
‪ขอร้อง อย่า! ข้าภักดีกับองค์สุลต่านเท่านั้น ‪สาบานเลย! ขอร้อง!
‪สายลับของวลาดเหรอ
‪หนึ่งในพวกนั้น
‪เราจะเปิดโอกาสให้มันบอกชื่อคนอื่นๆ
‪ก่อนที่จะช่วยตัดหัวให้พ้นทุกข์
‪แผนของพี่ข้าเกือบสำเร็จ
‪ท่านรู้ได้อย่างไรว่าเขาจะโจมตี
‪ศึกแห่งอิสซุส
‪ปี 333 ก่อนคริสตกาล
‪อเล็กซานเดอร์มีทหารน้อยกว่า ‪กษัตริย์ดาริอุสแห่งเปอร์เซียมาก
‪เขายอมเดิมพันและตัดสินใจเข้าโจมตีกษัตริย์ ‪กับกองทหารอารักขาโดยตรง
‪โดยเชื่อว่าถ้าฆ่าเขาได้ ‪ทัพซึ่งมีจำนวนมากกว่านั้นจะแตกพ่าย
‪อเล็กซานเดอร์ชนะรึเปล่า
‪เขาทำให้ทัพเปอร์เซียแตกจริงๆ
‪แต่วลาด ดราคูล่าไม่ใช่อเล็กซานเดอร์
‪และข้าไม่ใช่ดาริอุส
‪ห่างไป 725 กม. ทางตะวันออกเฉียงใต้ ‪ของทาร์โกวิชเต ณ พระราชวังหลวง
‪รู้ไหมว่าเราเรียกมาทำไม
‪ไม่ทราบ เจ้าหญิงมารา
‪เราอยากแสดงความชื่นชม ‪การรับใช้อย่างจงรักภักดีของเจ้า
‪น่าเสียดายที่เจ้าภักดีกับเจ้านายผิดคน
‪แผนของวาลาเคียที่จะฆ่าครอบครัวสุลต่าน ‪ถูกโค่นได้แล้ว
‪แต่ยังมีบางส่วนที่ต้องเก็บกวาด
‪สุลตาน่ากุลบาฮาร์ ‪ช่วยเอาน้ำให้สหายของเราดื่มได้ไหม
‪ดูเขาร้อนอกร้อนใจ
‪ขอบพระทัย สุลตาน่า
‪เอเลน่าสหายของท่านจากเราไปแล้ว
‪แต่นางฝากนี่ให้ท่าน
‪เขาบอกว่ามันจะออกฤทธิ์เร็ว
‪และท่านจะไม่ต้องทรมาน…
‪มากนัก
‪ราว 13 กิโลเมตรหน้าเมืองทาร์โกวิชเต
‪วลาด ดราคูล่าพ่ายไปแล้ว
‪แต่เมืองหลวงนั้นยังไม่ตกอยู่ ‪ใต้ความควบคุมของออตโตมัน
‪เมื่อคืนนี้
‪วลาด ดราคูล่าทุ่มกำลังทัพทั้งหมดสู้กับเรา ‪แล้วก็พ่ายไป
‪ราคาของความล้มเหลวคือความตาย
‪เจ้า ทหาร เจ้าตัดหัววาลาเคียให้ข้าได้กี่หัว
‪เก้าหัว สุลต่าน
‪ดังนั้นวันนี้เจ้าจะได้เหรียญทองเก้าเหรียญ
‪พี่น้องเราจำนวนมากต้องสละชีพ ‪ใต้คมดาบของพวกนอกรีต
‪วันนี้เราจะฝังศพพวกเขา
‪แต่เราจะไม่ลืมการเสียสละของเขา
‪ส่วนศัตรูของเรานั้น
‪ข้ามองไปรอบตัว วาลาเคียที่เหลือ ‪มีแต่ตายแล้วไม่อย่างนั้นก็ถูกล่ามโซ่!
‪เราไม่ได้อยากทำศึกครั้งนี้แต่เราจะจบมันให้ได้!
‪วันนี้เราจะไว้อาลัยคนที่จากไป
‪พรุ่งนี้ เราจะบุกยึดทาร์โกวิชเต!
‪เรานึกว่าท่านตายไปแล้ว
‪ข้ายังมีชีวิตอยู่
‪แต่สุลต่านก็ไม่ตายเหมือนกัน
‪แถบชนบทมีแต่พวกจานิสซารีเต็มไปหมด
‪ข้ารู้ อีกไม่นานน่าจะมาถึงตัวพวกเรา
‪เมห์เหม็ดตั้งใจจะแต่งตั้งน้องข้าให้นั่งบัลลังก์แทน
‪รวบรวมพลให้มากสุดเท่าที่ทำได้
‪เราจะสู้พวกมัน
‪เราจะสู้ในป่าและในเขา
‪ขอรับ เจ้าชาย ขอรับ และทาร์โกวิชเตด้วย
‪เมห์เหม็ดไม่รู้หรอกว่ามันจะเจอกับอะไร
‪แม้จะเหน็ดเหนื่อยแต่ตั้งใจมั่น
‪เมห์เหม็ดกับทัพออตโตมันไปถึงทาร์โกวิชเต
‪เป็นการกลับบ้านที่หวานอมขมกลืน ‪ของเจ้าชายราดู
‪ตั้งแต่ท่านพ่อเริ่มครองแผ่นดินนี้
‪บัลลังก์เปลี่ยนผู้ครองไปแล้วเก้าครั้ง
‪พ่อกับเมียร์ชา พี่ชายข้า ถูกฆ่าเพราะบัลลังก์
‪เหมือนที่วลาดกำลังจะโดน
‪เรื่องจะไปจบที่ใด
‪มันไม่เคยจบ
‪ตราบใดที่เจ้ายังนั่งอยู่บนบัลลังก์
‪เจ้าไว้ใจใครไม่ได้ทั้งนั้น
‪และห้ามเผยจุดอ่อนให้ใครเห็น
‪แล้วถ้าข้าทำให้ท่านไม่พอใจล่ะ เมห์เหม็ด
‪เรียนรู้จากความผิดพลาดของพี่ ‪และแผ้วทางของตัวเอง
‪คนเรามีเวลาเพียงน้อยนิด ‪ที่จะฝากรอยเท้าไว้ในโลก
‪แต่ก่อนอื่น เราต้องเข้าเมืองทาร์โกวิชเตให้ได้
‪ทาร์โกวิชเตเป็นป้อมปราการธรรมชาติ
‪เพราะมันตั้งอยู่เหนือที่ราบสูงชันมาก
‪เป็นเมืองที่มีการออกแบบอย่างดีด้วย
‪ไม่ใช่เมืองที่สร้างในระดับ ความลึก ‪และความแข็งแกร่งแบบเดียวกับเมืองยุคกลาง
‪ที่คิดว่าจะโดนโจมตีด้วยดินปืน
‪แต่นี่เป็นเมืองที่หากเราเงยหน้ามอง
‪และคิดแบบที่เป็นทหารธรรมดา
‪"นี่จะเป็นเมืองที่ตีให้แตกได้ยากมาก"
‪สุลต่าน
‪มีอะไร มาห์มูดปาชา
‪เกิดเรื่องไม่ปกติ
‪เมห์เหม็ดอยากล่าตัววลาด ‪ให้แน่ใจว่าเขาจะไม่เป็นภัยอะไรได้อีก
‪แต่วลาดถอยขึ้นไปทางเทือกเขาคาร์พาเธียน
‪ซึ่งเขาจะสามารถพยายามส่งสาร
‪พยายามขอความช่วยเหลือจากฮังการี
‪แต่ในเวลาเดียวกัน นั่นเท่ากับเขาทิ้งเมืองหลวง
‪เขาพบว่าทาร์โกวิชเต เมืองหลวงของวาลาเคีย ‪กลายเป็นเมืองร้าง
‪ไม่มีประชาชนสักคนในวันฤดูร้อนกรุ่นควัน
‪ประตูทุกด้านเปิดไว้ทั้งหมด
‪ข้ารู้สึกไม่ดี
‪สุลต่าน!
‪ต่อจากนั้น
‪สุลต่านต้องเจอเรื่องน่าประหลาดใจอีก
‪ภาพที่เมห์เหม็ดได้เห็น
‪บนเส้นทางออกจากเมืองหลวงของวาลาเคีย
‪เป็นภาพที่คงหลอนเขาไปจนกว่าจะตาย
‪เขาเรียกว่า "ป่าซากศพ"
‪บันทึกหลายฉบับบอกว่าที่นั่นกินพื้นที่แปดกิโลเมตร
‪เต็มไปด้วยร่างทหารออตโตมันและชาวมุสลิม ‪ถูกเสียบสังหาร
‪วิญญาณ 24,000 ดวงในวัยต่างๆ เพศต่างๆ
‪ทุกคนถูกเสียบประจานอย่างน่าสยดสยองที่สุด
‪นี่อาจจะเป็นการทำสงครามจิตวิทยา ‪ที่งดงามที่สุดครั้งหนึ่งในโลก
‪พงศาวดารเขียนไว้ว่า ‪แม้แต่องค์สุลต่านยังลงจากหลังม้า
‪ปูพรมกับพื้นและทำละหมาดตรงนั้น
‪ทั้งกองทัพก็ทำเช่นกัน
‪เพราะตลอดประวัติศาสตร์อาณาจักรออตโตมัน
‪ไม่เคยมีกษัตริย์หรือทัพออตโตมันใดๆ ‪ต้องเห็นสิ่งที่เขาได้เห็น
‪แต่การทำลายล้างหนักที่สุด ‪ซึ่งวลาดทำในสงครามชิงวาลาเคีย
‪ยังมาไม่ถึง
‪ฮัมซาเบย์
‪รีบนำร่างทุกร่างลงมาฝังตามประเพณี
‪ให้ไกลจากทุ่งสังหารแห่งนี้
‪ขอรับ สุลต่าน
‪ว่ากันว่าฮัมซาเบย์ได้หอกที่สูงเป็นพิเศษ
‪เพราะเขามีศักดิ์สูง
‪แถมเขายังถูกจับแต่งตัวด้วยชุดเต็มรูปแบบ
‪เพื่อให้แน่ใจว่า ‪เขาจะได้ทำให้สุลต่านเห็นเป็นเยี่ยงอย่าง
‪รายละเอียดแบบนั้น
‪ทำให้เรารู้ว่าวลาดคิดมาแล้วจริงๆ ‪ว่าการทำแบบนี้เขาทำให้ใครดู
‪และมันก็ส่งผลตามที่เขาต้องการ
‪เหมือนกับ จะเอาเมืองไปก็ได้ ‪จะเอาแผ่นดินไปก็ได้
‪แต่จะเป็นได้แค่เจ้าแห่งความตาย
‪นี่คือตัวตนของเจ้า เจ้าแห่งความตาย
‪(กรกฎาคม ปี 1462)
‪วลาด ดราคูล่ายังคงหนีหัวซุกหัวซุน
‪โดนไล่ล่าโดยกองกำลังออตโตมันตามชนบท
‪แต่ก่อนที่สุลต่านเมห์เหม็ดที่สอง ‪จะออกจากวาลาเคียในเดือนกรกฎาคม
‪เขาโจมตีเป็นครั้งสุดท้ายและและปิดฉาก ‪บัลลังก์เลือดหกปีของวลาด
‪ไม่ได้ทำด้วยคมดาบ แต่ทำด้วยพิธีราชาภิเษก
‪เจ้าชายราดู เจ้าแห่งวาลาเคีย
‪วลาดกับข้าเคยวิ่งไล่จับกันในท้องพระโรงนี้
‪สมัยที่ท่านพ่อออกไปรบ
‪วันหนึ่ง ลูกๆ ของเจ้าจะได้ทำเช่นกัน
‪ท่านจะกลับแล้วรึ
‪แต่วลาดยังคงลอยนวล
‪ข้าก็อยากจับมันมาเสียบประจาน ‪ไว้หน้ากำแพงเมืองนี้ที่สุด
‪ทำให้มันต้องทรมานและค่อยๆ เน่าไป ‪อย่างที่มันทำกับฮัมซาเบย์และคนอื่นๆ
‪แต่มีเรื่องสำคัญแถบทะเลอีเจียน ‪กับพวกชาวเวนิสเจ้าเล่ห์ให้ข้าไปจัดการ
‪แล้วข้าก็ร้อนใจอยากพบกุลบาฮาร์กับลูกชาย
‪แน่สินะ
‪ข้าจะฝากมิฮาโลกลูอาลีเบย์
‪กับทหารยอดฝีมืออีก 2,000 นายไว้กับเจ้า
‪พร้อมกับนี่
‪ขอบคุณ เมห์เหม็ด
‪จงเป็นผู้ปกครองแบบที่วลาดควรเป็น
‪ขอให้ท่านจงเจริญ ราดู ดราคูล่า
‪ราดูได้มงกุฎที่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้
‪และเมห์เหม็ดก็ได้เจ้าครองเมืองฝ่ายตนเอง ‪ในเขตพรมแดนสำคัญนี้
‪เรามักจะพูดว่าวลาด ดราคูล่า ‪อยู่ในวังออตโตมันมานาน
‪เขาเข้าใจศัตรูได้ดี
‪แต่ผมว่าเราก็สามารถพูดแบบเดียวกัน ‪กับทางเมห์เหม็ด
‪เขาก็เข้าใจศัตรูดีเหมือนกัน
‪และเขาเข้าใจการเมืองในวาลาเคียอย่างดีด้วย
‪เขารู้ว่าหากยกราดูขึ้นครองบัลลังก์
‪วลาด ดราคูล่าจะเสียฐานอำนาจอย่างรวดเร็ว
‪ด้วยการเดิมพันง่ายๆ แค่นี้ ‪เมห์เหม็ดก็เดินหมากรุกฆาตเขาได้
‪ปิดฉากอนาคตของวลาด ดราคูล่า ‪จนเขาต้องหนีจากบ้านเกิด
‪ทั้งที่เกือบจะประหาร ‪กษัตริย์ที่ทรงอำนาจที่สุดในโลกขณะนั้นได้
‪ไม่นานนัก วลาดก็พบว่าตนเองกลายเป็นคนไร้ถิ่น
‪กับทัพที่ร่อยหรอลงเรื่อยๆ ‪และพันธมิตรทางการเมืองที่น้อยลงทุกขณะ
‪ถูกจดจำตลอดกาลด้วยภาพความป่าเถื่อน
‪และความกล้าลุกขึ้นสู้แต่วางแผนน้อย ‪ต่อเมห์เหม็ดผู้พิชิต
‪ขี่ม้าอีกสองวันจะถึงพรมแดนฮังการี
‪ข้าจะไม่ขอให้เจ้าไปกับข้า ให้เจ้าเลือกเอง
‪ศึกของท่านคือศึกของข้า
‪จงมั่นใจ เราจะได้กลับมาแก้แค้น
‪แล้วเราจะต้องเจอกันใหม่ในไม่นาน พี่เมห์เหม็ด
‪ถ้าวลาดปลิดชีพสุลต่านสำเร็จ
‪การศึกจะจบในจังหวะนั้นเลย
‪นั่นจะไม่เพียงแต่สร้างความสูญเสียในการศึก
‪แต่จะเสียความน่าเชื่อถือในอาณาจักรด้วย
‪หากเขาฆ่าเมห์เหม็ด ‪ผู้ซึ่งพิชิตคอนสแตนติโนเปิลได้
‪เขาจะกลายเป็นวีรบุรุษของโลกคริสตจักรทั้งหมด
‪แต่ทำไม่ได้ เขาจึงเป็นที่รู้จักในนามของดราคูล่า ‪แวมไพร์กระหายเลือด
‪ความเฉลียวฉลาดในกลยุทธ์สนามรบ ‪ของเมห์เหม็ด
‪และการเดินหมากการเมืองร้อยเล่ห์
‪ทำให้วลาด ดราคูล่าต้องพ่ายแพ้ยับเยิน ‪ในแบบที่ไม่เคยฟื้นตัวกลับมาได้
‪วาลาเคียจะกลายเป็นเมืองขึ้น ‪ของอาณาจักรออตโตมันไปอีก 400 ปี
‪(อิสตันบูล)
‪(อิสตันบูล ตุลาคม ปี 1462)
‪หลังชัยชนะที่ทาร์โกวิชเตหลายเดือน
‪สุลต่านยังคงขัดใจที่วลาด ดราคูล่ายังไม่ตาย
‪เป็นอะไรไป เมห์เหม็ด
‪ท่านต้องเลิกหมกมุ่นกับเรื่องนี้
‪ท่านชนะแล้ว ราดูขึ้นบัลลังก์แล้ว
‪- ภรรยากับลูกของท่านปลอดภัย ‪- วลาด ดราคูล่ายังไม่ตาย
‪เขาเหลือสภาพเป็นแค่เจ้าชายไร้เกียรติ ‪ไร้บัลลังก์และไร้อำนาจ
‪ข้าพักไม่ได้จนกว่ามันจะชดใช้ ‪สิ่งที่ทำไว้กับฮัมซาเบย์และคนอื่นๆ
‪ข้าสาบานเอาไว้
‪ท่านได้ชัยชนะอย่างงดงามที่อนาโตเลีย ‪เมดิเตอเรเนีย ยุโรป
‪เมืองนี้เป็นภาพสะท้อนวิสัยทัศน์ของท่าน
‪โรมแทบจะอยู่ในกำมือแล้ว
‪แต่ท่านต้องปล่อยวางเรื่องวลาด
‪ชะตาของท่านอยู่ที่จุดอื่นแล้ว
‪ชะตา…
‪เราจะพบชะตาของเราในนี้ อีเลียด
‪"ขออย่าให้ข้าต้องตายอย่างไร้เกียรติ
‪โดยมิได้ดิ้นรน
‪แต่ขอให้ข้าได้ทำเรื่องยิ่งใหญ่ก่อนตาย"
‪"ซึ่งทุกคนจะเล่าขานกันไปตราบนานเท่านาน"
‪(ปี 1477)
‪(ปี 1477 - 15 ปีต่อมา)
‪ในที่สุดเมห์เหม็ดก็ได้พบวลาด ดราคูล่าอีกครั้ง
‪ประจันหน้าเป็นครั้งสุดท้ายในปี 1477
‪ที่กำแพงโบราณแห่งเมืองคอนสแตนติโนเปิล
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม