Nadchodzi Wiley!
Kermit, ładne nóżki.
Masz zielone łoniaki?
Co to ma być?
- Ale dziwak. - Straszna jest.
Uważaj z takim ubiorem.
A ty uważaj z umacnianiem staroświeckiej patriarchalnej ideologii.
Ciężko jest cię lubić.
Kermit, pokaż łoniaki!
Suka z ciebie!
To prawda.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
MOŻEMY POGADAĆ?
Dzień dobry.
Co tu robisz?
Powiedz o tym komuś, a cię zniszczę.
- Uprawialiśmy seks? - Oczywiście, że tak.
Nie jestem tu, bo cię lubię.
Nie mogę znaleźć prezerwatywy.
Nie użyliśmy jej?
- Chyba użyliśmy. - To gdzie jest?
Nie wiem, zniknęła.
Pochwa mogła ją wciągnąć.
- Słyszałem, że... - Nie wierzę, że z tobą spałam.
Ruby, na pewno użyliśmy gumki.
Jestem na 99% pewna.
- Wybacz. - Otis!
Chodź tu.
Dzień dobry.
Jestem Ruby.
Witaj, Ruby.
Piękny kostium.
- Dziękuję, to z... - Byłam miła. Muszę iść do szkoły.
Mówiłeś o małym spotkaniu!
Miało być 10 osób,
ale Eric zaprosił więcej i nagle
pojawiło się ich 150.
- 150 obcych? - Nie planowałem tego.
Otis!
Nie widzę, żebyś brał za to odpowiedzialność.
Mam dziś klientów,
- a mój dom wygląda jak śmietnik! - Za głośno!
Jestem spóźniony
i głowa mnie boli.
Pomogę sprzątać potem.
- Potem? - Tak.
Potem? Otis!
Pa, skarbeńku. Kocham cię.
- Znowu szpiegujesz? - Nie ufam jej.
- Wrestlerce? - Nie, jej mamie.
Co ona robi?
Rzuć okiem, ja nic nie widzę.
Ogląda telewizję.
Na pewno coś kombinuje.
Dzwoń na policję!
Sąsiadka ogląda telewizję!
Jak się masz, Casanovo?
Czemu świat jest tak jasny?
Bo bardzo się upiłeś,
obraziłeś byłą i tę, która cię odrzuciła,
porzygałeś się i źle tańczyłeś przed prawie całą szkołą.
- Spałem z Ruby. - Co?
- Cicho. - Na pewno?
Ona tak uważa. Nie pamiętam szczegółów.
Dziwnie się czuję.
To zadziwiająco długi atak paniki
albo jestem szalenie spragniony, albo jedno i drugie.
Uspokój się i posłuchaj.
Pewnie romantyczniej wyobrażałeś to sobie z Maeve.
Nieprawda.
Ale nie jesteś już prawiczkiem!
No proszę!
- To super! - Nie.
- Seks ma konsekwencje. - To nie tak,
że spłodzisz jej potomka.
Użyliście gumki, prawda?
Prawda?
Otis, nie odpowiedziałeś.
O Boże.
Cześć, Maeve.
Przepraszam za wczoraj, powiedziałem...
Ponoć przeleciałeś Ruby.
Seks dzieciak jest graczem, no proszę.
Gratuluję.
To było okropne.
O nie!
Ale mi wstyd!
Widziałeś?
Co się stało?
Byłem pijany.
- Owszem. - Serio!
Powiedziałaś dr Milburn, że mam wszy łonowe!
Wspomniałam o jednej!
Pani Sands uwielbia sprośne rozmowy z panem Hendricksem.
- Wspaniałe. - Prawda.
Co zrobiła Jean?
Twoja mama mówiła, że jestem normalny.
Kłamała.
„Connor Pearson masturbuje się nawet 17 razy dziennie.
- Co podchodzi pod obsesję”. - Jestem potworem!
Jest bardzo źle.
Jak mogła zostawić swoje notatki?
I tak musiałem iść.
Mam próbę zespołu.
Siedemnaście razy?
Sprośna świnia.
Co tu się stało?
To miało być poufne!
Obiecuję, że dowiemy się, co się stało!
Jackson, poczekaj!
- Musiałam. - Nie przyjaźnimy się, Viv.
Też byłeś dla mnie okropny.
Nigdy się nie przyjaźniliśmy.
- Aimes, jesteś cała w błocie. - To prawda.
- Możemy pogadać? - Nie, jestem spóźniona.
Aimes, nie zgadniesz.
- Otis przeleciał wczoraj Ruby. - To na pewno nic nie znaczy.
Wszystko gra?
Tak. A to nic takiego, strasznie się upił.
No tak.
Jean przy telefonie.
Pani Milburn, musi pani przyjść na 16.00 do szkoły.
Mamy mały problem.
- Powie mi pan, o co chodzi? - Proszę przyjść.
Będę.
Musicie to zobaczyć.
O Boże!
SANDS TO SPROŚNA SUKA!
Dziewczyny, koniec ociągania się!
To nie ja.
Ja też nie.
Ktoś ma kłopoty.
Punktualnie. Dziwne.
Muszę coś załatwić. Dasz radę z Jessie?
- Jasne, lubię psy. - Na pewno?
Wkurzająca jest. Nie umie nawet siadać.
Damy radę.
Chodź tu.
Mogę iść do łazienki?
Nie wytrzymasz? Już kończymy.
Nie.
Mam hemoroidy.
No tak, rozumiem.
Klub hemoroidów!
Co?
Dobra...
Mówiłam, że jestem na 99% pewna, że użyliśmy prezerwatywy.
- Tak. - Jestem pewna, ale tak na 96,5%.
Nie pamiętam wszystkiego,
chyba wyrzucałam ją do kosza, ale nie mam pewności.
Dobra, to co robimy?
- Idziemy pograć w Smash Bros? - Nie mogę.
Muszę iść do kościoła.
- To nudne? - Nie.
Śpiewamy, są przekąski z plantana.
Jeśli mamy fart, to ciocia Gloria mówi językami.
Super.
- Mogę wpaść z tobą? - Nie chcesz tego robić.
To może być ciekawe, chyba że nie chcesz.
Dobra, jasne!
Będę się zachowywał inaczej.
Będę poważniejszy, rozumiesz?
Jasne, w porządku.
- Na pewno? - Tak.
Chodźmy do kościoła.
Co tu robicie?
Mamy sesję z psychologiem.
- Możemy kiedy indziej? - Nie. Wsiadaj.
Wsiadaj.
No proszę.
No i proszę.
Nie lubię was przetrzymywać, ale to poważna sprawa.
Nie miałam z tym nic wspólnego.
- To mi zepsuje CV. Mogę wyjść? - Nie.
Któraś z was napisała na lustrze okropne rzeczy o mnie,
myśląc, że to zabawne.
Zostaniemy tu, aż ktoś się przyzna.
Nikt nic nie powie?
Dobrze.
Zakreślicie każdą literę „A” w gazecie,
aż ktoś się przyzna.
- Mało produktywne. - Jak wyzywanie nauczycielki.
Do roboty. Wrócę później.
Robiłaś to kiedyś?
Nie! O co ci chodzi? Też ze mną spałeś!
Nic nie sugeruję.
Nie urodzę twoich bladych, niestandardowo długich dzieci.
- Idź i to załatw. - Ja?
Nie mogę kupić „planu B”. Ludzie będą gadać.
No już, idź.
Dr Aitken musi usłyszeć o wszystkim.
Może zwiększyć dawkę leków. Bierzesz je, prawda?
Mama zadała pytanie.
Tak, biorę je.
Czemu nie odpowiedziałeś?
- Kurwa, to chyba flak. - Świetnie. Spóźnimy się.
- Nie kontroluję tego. - Za szybko jechałaś.
Nie teraz.
Kto kiedyś zmieniał koło?
Nie mogę nadwyrężać ręki.
Świetnie.
SPREJ DO NOSA
Bardzo czułe zatoki.
Mogę prosić też tabletkę „dzień po”?
- Proszę? - Tabletkę „dzień po”.
- Nie słyszę. - „Dzień po”.
- Co? - Tabletkę „dzień po”.
Nie.
- Czemu? - Nie ma pan pochwy.
To sprej do nosa.
Musisz sama kupić.
Co? Czemu?
To upokarzające.
Nieprawda.
To się ciągle zdarza.
Prezerwatywy pękają, ludzie ich zapominają
albo same gdzieś znikają, nie ma się czego wstydzić.
Musisz wiedzieć,
że jeśli jesteś w ciąży
i postanowisz donosić dziecko,
znajdę pracę i utrzymam was oboje.
- Kiedy uprawiała pani seks? - Wczoraj.
To jasne.
Antykoncepcja?
Tak.
- Chyba. - Środek ochronny zaginął.
Przepraszam, nie ma mnie tu.
- Ostatni okres? - Dwa tygodnie temu.
Brała pani kiedyś leki wczesnoporonne?
Nie! Czemu ludzie o to ciągle pytają? Nie jestem zdzirą!
Czy ktoś z najbliższej rodziny ma problemy zdrowotne?
Tata ma stwardnienie rozsiane. Zdiagnozowali go rok temu.
Dostanę pigułkę?
25 funtów.
Jego penis, on płaci.
Proszę nikomu nie mówić.
Nie wiem, kim jesteś.
Wszyscy wiedzą.
- Chyba żartujesz. - Chodzi o to, że...
- Cofnij rękę. - Najpierw pchnij, a potem...
O Boże, to głupota. Dzwonię.
- Nie musimy. - Cała ty.
Czemu nie przyznasz, że nie dasz rady.
Bo dam radę.
To czemu się nie udało?
Czemu się śmiejesz?
Musicie się po prostu rozwieść.
Co?
Taka prawda.
Ciągle się kłócicie.
Udajesz, że nie jesteś wkurzona.
Ty boisz się, że cię nie pokocham,
przez co ciągle nas odpychasz.
Bylibyśmy znacznie szczęśliwsi,
gdybyście się rozwiodły.
Pójdę po nią.
Mamo!
CO ZA GÓWNO!
Też skończyłam.
Mamy zakreślić każdą literę
- nie tylko spójniki. - Ale jesteś głupia.
- Olivia, wydłubać ci oko? - Jesteście banalne.
Poza tobą, Lily, ty jesteś naprawdę dziwna.
- Dzięki. - A ty, Pitagorasie, kim jesteś?
- Poza dziwakiem? - Jestem tą mądrą.
No patrz.
Olivio, pan Groff cię wzywa.
Morda.
Ktoś ma coś do powiedzenia?
To zakreślajcie „I”.
Pani Sands, to bez sensu.
Chcecie wyzwania?
Resztę kozy spędzicie, tworząc prezentację o tym,
co was łączy jako kobiety.
Jedna z was
chciała zniszczyć drugą kobietę, więc przemyślcie,
co was tak naprawdę łączy.
- To żart, prawda? - Nie.
Macie dwie godziny.
Wolicie miesiąc zawieszenia?
Traktujemy ten problem bardzo poważnie.
Olivio, wejdź, proszę.
Wiedziałaś, że pani Milburn dawała Malekowi porady na temat seksu?
„Malek Amir mówił o tym, że jego dziewczyna rozważa...
- fetysze”. - Nikt nie powinien widzieć moich notatek.
Nie wiem, jak do tego doszło, przepraszam.
Olivio, wiesz ile lat ma twój chłopak?
Szesnaście.
Piętnaście.
- Piętnaście? - Przeskoczyłem klasę.
- Fetysze? - To nie hinduskie nazwisko.
Jesteśmy z Iranu.
- Iran. - Piętnaście?
Mogłaś pójść do więzienia!
To poważne!
- Iran? - Piętnaście? Malek, kurwa.
Dobrze, mamo.
Nie pójdziemy do sądu.
Jak może pani dawać porady seksualne dzieciom?
Nie zrobiłam tego.
Odpowiedziałam na pytanie na temat fetyszu.
Podałam właściwą odpowiedź
na ten temat.
- Do niczego nie namawiałam. - Nie powinna pani
rozmawiać z 15-latkami na temat fetyszy.
Miała pani inne obowiązki, to było jasne.
Ale mój raport...
Jest tu już niemile widziany.
Jak pani.
Piętnaście?
Do kozy, Olivio.
Na Boga.
Porozmawiamy o tym, jak moje notatki
rozeszły się po szkole?
Nie wiem.
Mogę im powiedzieć, że seks dzieciak udzielał nam porad.
Przepraszam, co?
Otis daje dziwne rady, ale działają.
Niestety kosztuje krocie. Dlatego byłem u pani, bo to darmowe.
To głupota.
Musimy coś wymyślić, jeśli chcemy iść do domu.
- Lubicie gry fantasy? - Tak.
- Uwielbiam Dungeons & Dragons. - A to nie.
Przebieram się za Ripley.
Nie czaję cosplayu.
- Zakupy? - Nie cierpię ich.
- Ja też. - Możemy udawać,
że wszystkie lubimy zakupy albo cosplay?
To oszustwo.
A mapa myśli?
- Czego chciał Groff? - Mogę pójść do więzienia,
bo mój chłopak ma piętnaście lat.
Ktoś jeszcze lubi młodszych?
Co robimy?
Ustalamy, co nas łączy.
- Wszystko gra? - A u ciebie?
- Owszem. - To super.
Dobrze idzie.
Ile masz czasu?
Szybko nie skończą. Mają pisać o kobiecej solidarności.
Ależ jesteś zła.
Powtórz to.
Ależ jesteś zła.
Piękny kościół, proszę pani, jestem zaskoczony.
- Chodzisz do meczetu? - Nie pytaj o to.
Rahim, zignoruj moją siostrę.
- Jesteś muzułmaninem? - Anthea.
Eric, ona nie chce być niemiła.
- Jestem ciekawa. - Nie musisz odpowiadać.
Spokojnie.
Pochodzę z rodziny ateistów.
Kim jest ateista?
To ktoś, kto nie wierzy w Boga.
Może teraz się wyciszymy?
Nie możemy się dotykać w kościele.
Nie zbliżaj się, nie chcę teraz rozmawiać.
- Dlatego odeszłam. - To niedorzeczne.
Potrzebuję chwili dla siebie, Jackson.
Nigdzie nie idę.
Bardziej nie mogłeś mnie zranić.
Wiem.
Dlatego to zrobiłem.
- Nie mówiłem na serio. - Nieprawda.
Nie o to mi chodziło.
Długo bałam się, że powiesz, że nie jestem twoją mamą.
Teraz to powiedziałeś i czuję pewną ulgę.
- Jesteś moją mamą. - Nie wyszedłeś ze mnie.
- No i? - Ucieszyłam się, gdy chciałeś pływać.
To moja pasja, mogliśmy ją dzielić.
Wydawało mi się,
że ja spełniam twoje marzenia.
Coś w tym pewnie jest.
- Myślałam, że to lubisz. - Lubiłem...
I to bardzo.
Wiesz, co lubiłem najbardziej?
Czas spędzony z tobą.
Moją bohaterką.
Przy tobie myślałem, że mogę wszystko.
Czemu musiałeś dorosnąć?
Nie chcę już pływać.
- Wiem. - Nie sprawia mi to radości.
Ale nie chodzi tu o naszą relację.
Pozwól mi zrozumieć, kim jestem i co lubię robić.
Zawsze będziesz...
moją prawdziwą mamą.
Dostałem rolę w sztuce.
- Co? - Tak.
Romeo.
Józefa grałeś przekonująco.
Jessie, nie.
Siad.
SZYNKA MIODOWA
Czekaj.
Siad.
Co u ciebie, Nowy?
Od kiedy pytasz?
Pracuję nad sobą.
Co u niego?
U Erica?
Jest skołowany.
Nie wiem, co między wami jest, ale jeśli go zranisz...
zrobię ci krzywdę.
Nie chcę go ranić.
To przestań.
Mówiłam dietetyczna!
Jezus jest z tobą.
Dziękuję, pastorze.
- Witaj. - Dziękuję.
Jezus jest z tobą.
Nie wierzę w Jezusa.
Jezus jest z tobą.
Obym go nie obraził.
- Nie. - Alleluja!
Alleluja.
Zgodziłaś się, prawda?
Martwię się, że nie.
Tak, Otis, na pewno się zgodziłam.
Gdy jestem smutna, zabawiam się z nerdami.
To było celowe.
Czemu z nerdami?
Bo myślą, że mnie kochają, to wspaniałe,
póki nie zrobią się namolni.
Raczej cię nie kocham.
Jasne.
Byłem dobry?
W łóżku?
To mój pierwszy raz.
Jesteś prawiczkiem.
Byłem.
Nie byłeś wspaniały, ale nie byłeś zły.
Pytałeś, czy jest dobrze.
- Lubię się upewnić. - Co 10 sekund?
Smucisz się przez tatę?
Trochę.
Tata musiał rzucić pracę, przez co mama się stresuje.
Ale byłam też zła na siebie,
bo za bardzo wyskubałam lewą brew.
Były niesymetryczne.
Wydają się równe.
Dzięki, że się upewniałeś. Wielu tego nie robi.
Na pewno coś nas łączy.
- Czekolada? - Tak.
Nie.
Powiedzmy jej, że nie chcemy nawiązywać więzi
tylko na podstawie naszej płci.
- Mogę skłamać o czekoladzie. - Nie masz problemu z kłamaniem.
- Ja mam. - O co ci chodzi?
Udajesz radykalną feministkę,
a potem wbijasz innym dziewczynom nóż w plecy.
- Nieprawda. - Czyli nie próbowałaś odbić mi chłopaka?
Nie kłóćmy się.
Cicho. Jest ciekawie.
Nie próbowałam.
Musiałam mu powiedzieć, co czuję.
Nie musiałaś, Maeve.
To był twój wybór.
Lubisz go w ogóle? Czy tylko chciałaś wygrać?
- Jesteś wężem! - Przynajmniej nie udaję miłej i uroczej!
- Nie znasz mnie! - Ty mnie nie znasz!
Przestańcie się kłócić o chłopaka!
Czemu płaczesz?
Nie mogę wsiąść do autobusu.
Aimes, spokojnie.
Spokojnie.
Mogę cię odwiedzić?
Bo...
nie mam z kim porozmawiać.
Przestańcie się na mnie gapić.
Nie możesz wsiąść do autobusu, bo boisz się, że on tam będzie?
Nie.
Chodzi o to, że miał bardzo miłą twarz.
Pamiętam, bo się uśmiechnął.
Nie wyglądał jak masturbujący się morderca-psychopata.
Jeśli on był do tego zdolny, to każdy jest.
Kiedyś czułam się bezpieczna.
Teraz tak nie jest.
- To musi brzmieć głupio. - Wcale nie.
Rok temu ktoś mnie obmacywał na dworcu.
Szliśmy na imprezę do miasta, minęła nas grupa facetów.
Któryś chwycił mnie za cycek.
To bardzo bolało.
Czasami źle się czuję w tłumie.
Jakby moje ciało należało do nich.
Jesteśmy własnością publiczną.
Kilka lat temu
gwizdało za mną paru chłopaków.
Jakaś kobieta uznała, że to przez krótkie szorty.
Wróciłam do domu i je skróciłam.
Jebać ich.
I dobrze. Masz się zmieniać przez nich?
Właśnie.
Jak byłam mała, ciągle chodziłam na basen.
Raz jakiś facet pokazał mi pod wodą penisa...
Dziwnie wyglądał, tak zwisał pod wodą.
Powiedziałam mamie, a ona zabroniła mi tam chodzić.
To smutne, bo uwielbiałam basen.
To niesprawiedliwe.
Pewnie tak,
ale statystyka mówi,
że dwie trzecie dziewczyn
ma podobne doświadczenia
przed ukończeniem 21 lat. To nic niezwykłego.
Czemu faceci tak lubią wyciągać fiuty?
Czasami wchodzę na Chat Roulette, mnóstwo tam penisów.
Długie, krótkie, grube.
Jeden wyglądał, jakby miał twarz.
Gdybym miała trzecie ramię między nogami,
- też bym je pokazywała. - No tak.
- Chodzi o władzę. - Tak.
Tamtemu chyba podobało się to, że się boję.
Rok temu ktoś śledził mnie po pracy.
Przyspieszał, gdy ja przyspieszałam.
To było straszne.
Uciekł na widok mojego taty, co mnie wkurzyło.
Czemu moje bezpieczeństwo ma zależeć od faceta?
Bardzo mi przykro.
Mnie też.
Dziękuję.
Możemy wracać do domu.
Fiuty.
Wiesz, kto lubi pierniczki?
- Clapton. - Serio?
- Uwielbia je. - Żartujesz.
Przestań!
SANDS TO SPROŚNA SUKA
Robię to, bo panią kocham, a pani podobno kocha jego.
On nie da pani tego, co ja.
Doceniam starsze kobiety
i umiem skręcić blanta w kształcie łabędzia.
To bardzo niepokojące, na bardzo wielu poziomach,
ale szminka była genialnym wyborem.
Naprawdę?
Kyle, nic z tego.
Chodź za mną.
- Kocham panią. - Już!
Siad.
- Stój. - Nie wierzę.
Siad.
To cud!
Mądry jesteś. Czemu nie jesteś w szkole?
Nie radzę tam sobie.
Rób tak dalej, a zostaniesz pracownikiem miesiąca.
Idę dziś do kina, możesz zamknąć sklep.
Idę się przygotować.
Dziewczęta...
Popełniłam błąd.
Znaleźliśmy winowajcę, możecie iść.
Przepraszam, że zmarnowałam wasz czas.
- Super. - Wiedziałam.
Z czystej ciekawości: co wymyśliłyście?
Co was łączy?
Poza oglądaniem penisów nie z własnej woli?
Niewiele.
- Nic ci nie będzie? - Chyba nie.
Nie czuję smutku, tylko złość.
Wiem, co może ci pomóc.
Masz uroczą rodzinę.
Co masz na myśli?
Chodzi mi o Boga i całą resztę.
Wierzą, że istnieje.
Ja też.
Tak, ale nie na całego.
- Udajesz, żeby mieć spokój. - Nie.
Wierzę w Boga, Rahim.
Wierzysz w Boga, dla którego nie powinieneś istnieć?
To niezręczne.
Moja rodzina musiała uciec z kraju przez religię.
To nie ma sensu.
Nie wiedziałem.
Nie ma sprawy.
Kocham cię przez te różnice.
Nie musimy się zgadzać.
Kochasz?
Przestraszyłem cię?
Nie.
Ja też cię kocham.
Putain!
Serce mi stanęło!
Chodźmy.
Nie mogę uwierzyć,
że brał pieniądze
od innych uczniów.
Jakbym w ogóle go nie znała.
Mam w domu obcego człowieka.
Moim zdaniem nigdy w pełni nie znamy
tych istot, które stworzyliśmy.
- Może masz rację. - Porozmawiaj z nim.
Tylko tyle możesz.
Chciałbyś potem pójść coś zjeść?
Ze mną?
Nie mogę Jean.
To był jeden głupi pocałunek.
Nie wybaczysz mi?
Wiesz...
Nie jestem tak mądry,
jak twój były mąż,
ale znam swoje granice.
Nie mogę przez to znowu przejść.
Nie wiem, czy bym się podniósł.
Dziewczyny mnie potrzebują.
Nie jesteś gotowa na bliskość, której potrzebuję.
Rozumiem.
Żegnaj, Jakob.
Tak.
Proszę.
- Kolacja za 10 minut. - Dobra.
Głośno myślisz, mamo.
- Nie jest dla ciebie właściwy. - Dla ciebie żaden nie będzie.
Chodzi o ciebie, nie o niego.
Zmieniasz się przy nim.
Próbujesz być kimś, kim nie jesteś.
Nie błyszczysz.
Co mam zrobić?
Pomyśl o czymś, co cię strasznie wkurza,
a potem przywal.
Wkurza mnie to, że nie umiem piec ciast.
Tak jest!
No dalej, Aimee.
Wkurza mnie to,
że Steve tak bardzo się stara,
ale nic nie rozumie!
Tak jest, dalej!
Wkurza mnie to, że ten okropny facet zepsuł mi spodnie,
nikt nie zareagował, a teraz nie mogę wejść do autobusu!
Tak!
To jest wspaniałe!
- Będę rozwalała dalej! - Tak!
- Przywal fiutom!
Próbowałam go odbić.
- Wybacz. - Lubiłam go...
ale też chciałam z tobą wygrać.
Chodź do domu.
Odprowadzisz mnie?
Tak.
Cześć, mamo.
Wszystko gra? Słyszałem, co się stało.
Udzielałeś porad na temat seksu za pieniądze?
O czym ty gadasz?
Powiedz prawdę.
Mówię.
Gdy kłamiesz, wyglądasz jak ojciec.
- Bądźmy racjonalni. - Nie mogę z tobą rozmawiać.
Mamo.
Cholera!
Chcesz się dalej przyjaźnić?
Nie planowałam tego.
Planowałam spoconych chłopaków,
a nie pachnące wanilią dziewczyny.
- Nie pachnę wanilią. - Owszem, pachniesz.
Czasami pachniesz odświeżaczem powietrza.
Jesteś czysta.
Wybacz zamieszanie, ale gdy mnie unikałaś,
poczułam się zraniona.
Dobrze.
Możemy się przyjaźnić.
Dobrze.
Do zobaczenia.
Czekaj, chyba nie chcę tylko przyjaźni.
Czemu?
Bo pachniesz lepiej niż chłopcy.
Po prostu...
- Halo? - Cześć.
Twoja mama kłamie na temat pracy.
Rano udawała, że wychodzi, po czym wróciła.
Mieszasz tylko.
Mówię, co widziałem.
Rób, co chcesz.
- Dobranoc, Isaac. - Dobranoc.
Po co podwójny węzeł?
Żebyś mi nie zwiał.
Śmieszny jesteś.
- Pożegnaj się. - Pa.
Pa.
Przestań już, 007.
Boże.
- Mamo. - Kurwa mać!
Co robisz?
- Tylko... - Isaac widział cię wczoraj.
Zwolnili mnie.
Nie wiedziałam, co powiedzieć.
Wstyd mi.
Ale szukam czegoś nowego.
Bierzesz?
Nie.
Przysięgam.
Na ciebie i Elsie.
Jestem czysta.
Uwierz mi.
Wierzę ci.
Kolejne kłamstwo i znikasz.
Co tu robisz?
Czekam na autobus.
Wszystkie czekamy.
- Wsiadasz czy nie? - Minutkę.
To tylko głupi autobus.
Napisy: Jędrzej Kogut