Jak wyglądam?
Bosko.
Przejrzyj się w lustrze.
Natychmiast, Adamie.
Wyglądam ładnie.
Przedstawiamy Adaminę z Moordale!
Pokaż im, Adamino!
Pokaż im, Adamino! Dalej!
Pokaż im, Adamino!
Zrujnujesz mi makijaż.
Zrujnuję… ciebie.
Chyba jestem gotowy na…
No wiesz.
Serio?
Tak.
- Serio? - Tak.
- Adam, co się dzieje? - Musisz się…
- Adam? - Co?
Wszystko gra?
- Adamie, Eric zostaje na kolację? - Idzie.
- Schodź, dalej. - Wejdzie.
- Boże! - Nic ci nie jest?
W porządku?
Tak.
My tylko…
ćwiczyliśmy karate.
Bawcie się dobrze.
Wie, że nie jesteśmy tylko kumplami.
Może powinieneś jej powiedzieć?
Powiem, ale jeszcze nie teraz.
Spoko.
Nadal chcesz to zrobić?
O tak.
Tak?
Kolacja za pięć minut!
Dobra, może nie dzisiaj,
ale będziemy uprawiać seks i jestem nieziemsko podjarany.
SERIAL NETFLIX
„Zdolni i utalentowani”.
Co?
To taki program.
Kilka miesięcy nauki w USA. Mam wysłać podanie.
To głupie.
Nauka w USA nie jest głupia. Powinnaś aplikować.
Zdolna? Utalentowana?
To cała ty.
Nie stać mnie na to.
Upaprałaś się dżemem.
- Gdzie? - Zaraz puszczę pawia.
To obrzydliwe.
Zetrzyj to.
- Gotowe. - Dzięki.
Lepiej już pójdę.
Narka, pojeby.
Miłego pisania podania.
- Nie wysyłam podania. - Wysyłasz.
To zaczyna przypominać Dwa tygodnie na miłość.
Masz na myśli 9½ tygodnia?
Tak.
Brzydka.
Jeszcze brzydsza.
Najbrzydsza.
Lubię tę.
Jesteś pewna?
Niczym Magneto.
Jestem pewna.
Wąs ma zniknąć.
- Przykro mi. - Dlaczego? Zapuszczałem go całe lato.
Proszę.
Wolę całować cię bez niego.
No to lecę go zgolić.
Nie zapomnij o kurtce.
Anwara. Nie ma nic przeciwko.
Poczekam na dole.
Witam, panie Hendricks.
Dzień dobry, Ruby.
Zjesz…
śniadanie?
Mleko orzechowe?
Jeśli zjem coś przed dziesiątą, zwymiotuję, więc nie, dzięki.
Cieszę się, że czujesz się komfortowo, zostając na noc u Otisa.
To bezpieczna przestrzeń, w której możecie pogłębiać związek.
Uprawiamy tylko seks. Nigdy bym się z nim nie umówiła.
Przepraszam. Z Otisem nie miałam takich gazów.
To nie obrzydliwe, że coś rośnie pani w brzuchu?
- Nie, całkiem naturalne. - Ja bym dostała klaustrofobii.
A to ciekawe. Dlaczego tak sądzisz?
A jeśli ojciec to palant?
Musiałabym widywać go do śmierci tylko dlatego, że mnie zapłodnił.
To prawda.
Związek może być przerażającą perspektywą.
Mamo?
Możesz nie terapeutyzować… mojej przyjaciółki?
Dzień dobry, kochanie.
Ciekawa kreacja.
Bardzo wytworna.
- Mówiłem, że wyglądam głupio. - Wcale nie, OT.
Wyglądasz szykownie i drogo.
OT?
Otis brzmi dziecinnie, więc go przechrzciłam.
Dobra, chodźmy.
- Więc do siebie wróciliście? - Nie.
Będziemy współrodzicami.
- Jesteś zła? - Nie.
Tak.
- Skołowana. - Myślałem, że lubisz Jean.
Skrzywdziła cię, tato.
Chyba potrzebuję czasu, by to ogarnąć.
Kocham cię, dzieciaku.
- Co piszesz? - Nie czytaj. Nie jest gotowe.
Gazeta ogłosiła konkurs na opowiadanie. Nagroda to pięć kafli.
Pomyśl, ile lateksu bym za to kupiła.
Wszystko gra?
Tata będzie miał dziecko z Jean Milburn.
- Nie są za starzy? - Są.
Czyli Otis będzie twoim bratem?
O cholera.
Czemu wszyscy się gapią?
Bo jesteś ze mną.
Czemu tak dziwnie łazisz?
- Taki mam chód. - To go zmień.
A więc są parą.
- Na pewno nic ci nie jest? - Nie, serio.
Co to za linia?
PROSZĘ CHODZIĆ W JEDNYM RZĘDZIE
ZAKAZ PALENIA, ŻUCIA GUMY, PIERCINGU
SKUPIENIE, WYTRWAŁOŚĆ, DYSCYPLINA
PIEPRZ SIĘ, GROFF!
Szafki są paskudne. Szary kompletnie mnie rozmywa.
Nie mówiłaś mu, że nie nosimy beżu ani brązu?
Nie miałam dużego wyboru, więc nie bądź wredna.
Czemu nosi moją kurtkę?
- Chcesz ją z powrotem? - Tak.
Nie.
Boże!
Muszę z tobą pogadać! Czemu wyglądasz jak Magneto?
- Ruby mnie ubrała. - Widzę.
Wybacz, Ruby.
- Widzimy się na lunchu, OT. - Jemy razem lunch?
Nie, ty jesz z nami lunch. My pijemy tylko colę dietetyczną.
Tak.
Ukradł mi styl.
Nie można ukraść stylu.
Co robisz?
Muszę znaleźć nowy styl, nie?
Dla twojej informacji:
to niebezpiecznie blisko brązu.
Dzień dobry, skarbie.
Zgadnij, kto idzie dziś wieczorem na całość?
Zgaduję, że ty.
Nie cieszysz się?
Cieszę, Eric.
Jesteś pewien, że Adam cię nie zwodzi?
Nadal czuje się z tym trochę nieswojo. Może cię zranić.
Przestań!
Nie chcę słuchać o twoich obawach.
Masz być moim najlepszym kumplem
i zadawać pytania na temat tego, że idę na całość!
Masz rację, przepraszam. Gdzie zamierzacie to zrobić?
Rodzice są w domu, więc przygotuję romantyczny piknik.
Na łonie natury.
Łonie natury?
Pójdę na całość Pójdę dziś na całość
- Pójdę na całość - Idzie dziś…
Pójdę na całość
Co to za linia?
- Mamy chodzić w jednym rzędzie. - Serio?
Pójdę na całość Pójdę dziś na całość
Pomożesz, Adam?
Nie, dzięki.
Dzień do…
Bardzo zabawne.
Kto to zrobił?
Adam, proszę pani.
Nieprawda, Dylan. Nie raz cię kryłam, a ty ciągle swoje. Na zewnątrz!
A wy otwórzcie podręcznik na stronie 25.
Czytajcie od góry.
Ssiesz moje cycuszki, chcesz mnie
Niczym Blondie ciągle dzwonisz do mnie
Spójrz na moją Chrissy Jest jak zwykle w formie
I o to chodzi. Dobrze!
Czego jeszcze brzoskwinka nauczy cię?
He? Co?
Wypieprz ból
- Wypieprz ból - Dobrze!
Dwa, trzy…
Wypieprz ból
Ssiesz moje cycuszki
Dziękuję. Cześć, Hope!
Pracujemy nad piosenką na apel.
To będzie epickie. Przysuń sobie krzesło.
Nie, dziękuję.
Mogę porwać na chwilę Jacksona?
Jasne.
Soprany, słyszę tylko „cycuszki”.
Wymówcie to inaczej.
Macie brzmieć jak kotka, która ma cieczkę.
Chciałam usłyszeć twoje przemyślenia na temat nowych zasad.
Są… ciekawe.
„Ciekawe” to żadne słowo.
Co o nich myślisz?
Nie rozumiem za bardzo tych linii.
Trochę jak w wojsku.
Chodzi o stworzenie spokojniejszej atmosfery do nauki.
Uczniowie mają zwolnić tempo,
wyciszyć się i skupić.
Jak w buddyzmie?
Nie.
To ważne, by uczniowie
wykorzystali czas między lekcjami na przetrawienie tego, czego się nauczyli.
Chcę, byś mi pomógł przekazać tę wiadomość.
Ludzie cię podziwiają.
Mogę spróbować,
ale raczej nie będą chodzić w jednym rzędzie.
Przepraszam?
Jackson zapozna cię z nowymi wartościami szkoły.
Będzie zabawa.
W porządku, Adamie?
Potrzebujesz czegoś?
Tak.
Zastanawiałem się, czy…
czy pani…
W sumie to nieważne.
Pamiętaj, że jestem, gdybyś potrzebował pomocy.
Tak.
Po co ta linia?
To irytujące, gdy ludzie biegają.
Model skandynawski. Tworzenie jedności na kampusie.
Spokojniejsze korytarze to lepsze stopnie.
Ostatnia szkoła Hope otrzymała 90% ocen bardzo dobrych,
więc się nie skarżę. Sprawdziłam ją.
W tej linii nie chodzi o jedność, tylko o kontrolę.
Zaszufladkują nas.
- To tylko linia. - Nic nie jest tylko linią.
Trzymaj się lewej strony. Dziękuję.
Piercing na twarzy jest zabroniony.
Dlaczego?
Pracując w kancelarii, też nie będziesz go nosiła.
Szkoła ma was przygotować do prawdziwego świata, a o ile wiem,
mądra z ciebie dziewczyna, więc liczę na współpracę.
Najlepsze cycki, jakie narysowałem.
- Chyba nie zamalujesz Ściany Kutasa? - Słucham?
To ściana, na której ludzie rysują genitalia.
No tak.
Pamiętam ją z moich czasów.
- Nie zamalowali jej? - Nie.
Jestem Vivienne Odusanya.
Piękne imię, Vivienne.
Za kilka dni każę pomalować ścianę.
- My się podejmiemy. - Co?
Możemy ją pomalować.
Fantastycznie.
Dzięki, Vivienne.
Dlaczego to zrobiłaś?
Witajcie.
Możesz stanąć naprzeciwko mnie?
Mam mizofonię.
A co to takiego?
Fobia na dźwięki wydawane podczas jedzenia.
Nadal cię słyszy.
Ja pierdolę.
Co się z tobą dzieje?
Nie powiesz mi, że nie przeszkadza ci, że są parą.
Nie przeszkadza.
Idealnie do siebie pasują.
Chyba lubię kogoś innego.
Isaaca?
Mam rację?
Wiedziałam!
Ciągle o nim nawijasz.
Isaac to, Isaac tamto.
Przestań.
Tak, to Isaac,
ale jestem zdezorientowana,
bo zaprzyjaźniliśmy się i nie chcę tego zepsuć.
Nie masz nic do stracenia.
Jeśli wszystko się schrzani, zawsze masz mnie.
I moje ciastka.
No tak.
- Są niesamowite. - Ćwiczyłam.
Ale przez mąkę mam zaparcia.
Raz nie srałam przez pięć dni.
A gdy w końcu zrobiłam kupę,
czułam, jakby mój tyłek przeżył olbrzymi orgazm.
Było super.
Twoje historie są wyjątkowe.
JEST KUTASEM OŚMIORNICA
PEETY TU BYŁA
Nie wierzę, że to robię, bo chcesz jej się podlizać.
Ściana jest wulgarna. To słuszna decyzja.
Sztuka bywa wulgarna.
Picasso miał obsesję na punkcie fiutów i wagin.
- To nie Picasso, tylko graffiti. - Kto decyduje o tym, co jest sztuką?
Znam ją.
Wpadła na mnie ostatnio.
Moje zaimki to oni/ich, ale luz.
Jestem Cal.
To historyczna ściana.
To ściana penisów.
Dobra, ale nie zwykłych penisów.
To ściana historycznych penisów.
Spójrz tylko.
Ten został namalowany w 1985 roku.
A ten uroczy kutasik w 1990 roku.
Nie było nas wtedy na świecie, a ty chcesz to zamalować.
Może nie powinniśmy?
Jesteś przewodniczącym.
Jeśli ci zależy, powinieneś się sprzeciwić.
Idę porozmawiać z Hope.
Colin! Dobrze, że cię złapałam.
Wybacz. Idę po niewłaściwej stronie?
Próbuję się przyzwyczaić.
Nie.
Chciałam porozmawiać o wyborze piosenki dla chóru.
Uczniowie sami dobierają repertuar. Na tym polega cała zabawa.
Tak, ale biorąc pod uwagę złą prasę, jaką ostatnio mieliśmy,
nie sądzę, by śpiewanie o cycuszkach było rozsądnym posunięciem.
A ty?
Nie.
Chyba nie.
Spróbuję to stonować.
Moja asystentka prześle ci propozycje bardziej odpowiednich piosenek.
Świetnie się gadało.
No nie wierzę!
Groffinator!
Jak leci? Co tu robisz, stary?
Co?
Jestem za wcześnie.
Na zebranie w mojej nowej pracy.
Więc tu zaparkowałem.
Czemu nie?
Fajnie.
Jaka jest?
Nowa dyrektorka.
Inna.
Ma dużo pomysłów na to, jak zmienić szkołę.
Nie chodzi o to, by była lepsza, tylko po prostu inna.
Lepiej już pójdę. Nie chcę się spóźnić.
Cóż…
Nowa praca czeka.
Super.
Powinniśmy się kiedyś spiknąć.
Nie byliśmy najlepszymi kumplami, ale gdybyś chciał pogadać, wal śmiało.
To bardzo miłe, Colin. Dziękuję.
- Na razie. - Pa.
Trzymaj się.
Zapomniałeś torby!
Nie potrzebna ci?
Idź sobie.
Powodzenia.
Jak tam lunch po drugiej stronie?
Masakra.
Nie wolno mi żuć. I nie znoszę tej bluzki.
Jest gorąco, a ona jest strasznie ciasna.
I czemu to noszę? Nawet jej tu nie ma.
Wiesz, że nie musisz tego robić?
Właśnie że muszę, jeśli dalej chcę uprawiać świetny seks.
Wiem, że brzmi to okropnie, ale jest naprawdę niesamowity.
Torebka!
Sorki.
Co ona z tobą zrobiła?
Więc chcecie dzielić się opieką, nie wracając do siebie?
Taki jest plan.
Wiemy, że to…
nietypowa sytuacja.
Mogę spytać, dlaczego zakończyliście związek?
Było wiele przyczyn.
Pocałowała byłego męża.
Rozumiem.
Popełniłam błąd, za który przeprosiłam.
Nagła obecność partnera w moim życiu, w mojej przestrzeni…
każdego dnia…
była dla mnie trudna.
Moje monety…
Drobne.
Wszędzie się walały.
Irytujące.
Więc Jakob zakończył związek.
Decyzja, którą całkowicie szanuję.
Chciała pani tego?
Nie.
Chciałam spróbować jeszcze raz.
Dlatego nie przerwała pani ciąży?
Nie, absolutnie nie.
Dość późno odkryłam, że jestem w ciąży.
Nie wiedziałam, co zrobię.
Po pewnym czasie…
zaczęłam czuć, że chyba tego chcę,
co było zaskakujące.
Syn jest w klasie maturalnej i…
szczerze mówiąc,
nie jestem gotowa, by przestać być mamą na pełen etat.
Jestem w tym dobra.
Poza tym, może zabrzmi to głupio, ale…
mam 48 lat, a on przeszedł wazektomię,
więc miałam poczucie, że to…
Przeznaczenie?
Tak.
W każdym razie…
bycie starszym rodzicem jest onieśmielające.
Przekonałam się o tym, dlatego…
chcę, żeby Jakob zaangażował się w jakikolwiek sposób.
Cóż…
Myślę, że nadal wam na sobie zależy,
ale nie spotykaliście się długo,
więc w pewnym sensie nadal jesteście sobie obcy.
Nie zdążyliście stworzyć fundamentów zaufania,
które jest niezbędne przy wspólnej opiece.
Dam wam zadanie domowe,
które pomoże wam iść naprzód.
Idę na siłkę. Wpadniesz do mnie później?
Dziś nie mogę. Spotykam się z Maeve.
Tak, sorry, że ją porywam.
Spoko. To może jutro?
Tak, jutro.
O co chodzi? Spotykam się z rodziną zastępczą Elsie.
Wiem, ale cały czas próbuje mnie całować i przytulać.
Nie chce wywierać presji, ale gdy widzę to głodne spojrzenie,
mam ochotę krzyknąć: „Nie chcę uprawiać z tobą seksu!”.
Kiedyś bardzo lubiłam seks i nadal często robię sobie dobrze.
Gdy jestem sama, czuję się bezpieczniejsza.
- Od dawna tak masz? - Od zajścia w autobusie.
Chyba powinnaś z kimś porozmawiać.
Z kimś jak mama Otisa? Wydawała się miła.
Tak.
Cześć, Otis. Możemy pogadać?
Ruby to dla mnie wybrała.
Nie pytałam, ale spoko.
Nadal mamy luźny związek. Po prostu próbuję czegoś nowego.
Luźny związek to nie ty.
Aimee nadal ma problemy po ostatnim semestrze…
Martwię się o nią. Powinna z kimś pogadać.
Może z twoją mamą?
- Sorry, jeśli to dziwne, że pytam. - Nie, oczywiście.
- Naprawdę? - Tak, zapytam mamę.
Dzięki.
Co miałaś na myśli, mówiąc, że luźny związek to nie ja?
Nie wiem, związek bez uczucia.
Kiedyś ci zależało.
Łatwiej, gdy ci nie zależy.
Nikt nie cierpi.
Tak.
W każdym razie dzięki. Muszę lecieć.
Jedziemy do ciebie.
KRĘGI W ZBOŻU?!
HA HA FAJNIE
A więc mam chipsy,
szynkę…
i jeszcze więcej chipsów. Spanikowałem.
- Zjemy kolację? - Nie wiem.
Tak robią w filmach. Miało być romantycznie.
Chyba trochę się boję.
Jeśli nie chcesz…
Nie, chcę.
Po prostu boję się, że nie będę wiedział, co robić.
Witaj w klubie.
Spokojnie, robiłem lewatywę.
Co jest?
Ja nie… Nie chcę tego.
Ja…
Nie chcesz…
uprawiać ze mną seksu.
- Otis miał rację. - Co masz na myśli?
Powiedział, że się rozmyślisz.
Że nadal czujesz się z tym nieswojo,
że to będzie zbyt gejowskie.
Kumam, że nie jesteś gotowy, by powiedzieć mamie, ale…
nie możesz być ze mną połowicznie.
No więc?
Powiedz coś.
Po prostu…
nie tego chcę.
Ja pierdolę.
Przepraszam.
Złaź!
Niedorzeczny młodzieniec.
To niedorzeczne.
Chyba tylko udaje, że chodzi do pracy, co jest upokarzające.
Wiem, że ci go żal, ale mieszka z nami od tygodni.
Pora, by się wyniósł.
Dobra, powiem mu. Obiecuję.
Kiedy?
- Wieczorem. - Peter, już jestem.
Muszę kończyć. Wrócił.
Hej, Michaela!
Jak w robocie?
Tak… Świetnie.
- Bardzo dobrze. - Super.
Dużo pracy, co mnie cieszy.
Mam dobre wieści.
Znalazłem sobie lokum.
Wykurwiście.
Miałem prosić, byś się wyniósł, ale było mi trochę… niezręcznie.
To fantastyczna wiadomość. Kiedy się wyprowadzasz?
Peter, co on mówi?
Chryste.
- Maeve. - Anna.
Miło mi cię poznać.
Jakaś ty ładna!
Wejdź. Pijemy herbatkę z lalkami Elsie.
Przyłączysz się?
Zjemy kawałek ciasta?
Napijesz się herbatki?
- Albo… - Cześć, Elsie.
- Tęskniłam za tobą. - Ja za tobą też.
- Tak. - Nie.
- O tak. - Nie.
- Tak. - Nie.
Teraz!
Tak!
Kurwa!
Jutro jest dzień fioletu. Wkładamy coś fioletowego.
Nie mam nic fioletowego.
Zostawiłam ci coś.
Co?
Nie zostaniesz?
Mama jest w pracy, więc muszę zrobić tacie kolację.
Trudno mu gotować.
Ale spoko.
Mam ci pomóc?
Znów chcesz się bzykać?
Nie, chciałem ci pomóc przy tacie.
Poradzę sobie.
Do jutra.
Wychodzisz, Ruby?
To Jakob, mój…
- My… - Będziemy współrodzicami.
Ładna z was para, jak na starych ludzi.
Nie jesteśmy parą.
Kim jest ta nieuprzejma osoba?
Najwyraźniej kochanką Otisa.
No dobrze.
„Widzę cię” to ćwiczenie, podczas którego patrzycie sobie w oczy
i wyrażacie emocje, jakie zaczynacie odczuwać.
To głupie.
Podejdźmy do tego poważnie.
Kolana się stykają.
- Mrugnęłaś. - Przestań.
No dalej.
- Dasz radę. - Tak.
Skup się.
Jakie emocje odczuwasz?
Czuję, że to głupie ćwiczenie i naprawdę chcę cię pocałować.
Musimy pogadać, nowy.
Napijesz się herbaty?
Nie chcę żadnej herbaty.
Przestań truć mojemu chłopakowi.
Pokłóciliście się?
Tak.
Nie.
W pewnym sensie.
Mówiłeś mu, że nie jestem stuprocentowym gejem i jest na mnie zły.
Nie powiedziałem, że nie jesteś stuprocentowym gejem.
Tylko żeby był ostrożny,
bo już go kiedyś zraniłeś.
I się martwię.
To z nim powinieneś porozmawiać.
Próbowałem.
Wychodzi na opak.
Co masz na myśli?
Nie umiem wyrażać swoich myśli.
Mam w głowie wszystkie słowa,
ale nie wiem, jak powiedzieć to, co chcę powiedzieć.
Im bardziej o tym myślę, tym gorzej wychodzi.
Ludzie na mnie patrzą i czekają, aż coś powiem,
więc w końcu nic nie mówię.
Myślą, że jestem przerażający…
albo głupi.
Czemu tak ci trudno?
Nie dorastałem w nagiej rodzinie.
A co to takiego?
Rodzina, w której wszyscy chodzą nago i rozmawiają o swoich uczuciach.
Wy pewnie chodzicie nago.
Nie chodzimy.
Myślisz, że twoja rodzina…
Nie przyszedłem na terapię.
Nie rozmawiaj o mnie z Erikiem. To nie twoja sprawa.
Nie będę się wtrącał.
Czasami dobrze zapisać to, co chcesz powiedzieć.
Nie umiem pisać.
Albo poprosić drugą osobę, by zamknęła oczy, gdy mówisz.
To porąbane.
Chodzi o to,
że łatwiej ci będzie zebrać myśli, jeśli nie będziesz czuł się obserwowany.
To tylko sugestia.
Pójdę już.
Załóż normalne ciuchy.
W tej bluzce masz bardzo długą szyję.
To nie był dobry pomysł.
Tak.
Pewnie tak.
Doktor Cutton ma rację.
Zależy nam na sobie i to może być dezorientujące.
Ale jesteśmy dorośli i…
nie powtórzymy tego.
Myślę, że to coś dużo więcej.
To znaczy?
Bądźmy rodziną.
Powiedziała też, że ledwo się znamy.
Nie obchodzi mnie, co powiedziała.
Powinniśmy być rodziną, Jean.
TAŃCZ, JAKBY NIKT NIE PATRZYŁ
Nadal chodzisz do szkoły?
- Klasa maturalna. - Brawo.
Nie lada osiągnięcie.
Dlaczego?
Bo mama jest ćpunką?
Nie, to dla każdego duże osiągnięcie.
Rozumiem, że w domu nie masz dużo wsparcia.
Wyznajesz jakiś kult pozytywności?
Nie.
To dla pracowników socjalnych.
Masz dużo książek.
Tak, wykładam literaturę na pół etatu.
Z dobrą książką nigdy nie będziesz samotny.
Możesz ją pożyczyć.
Nie, dzięki.
Kiedy mama przyjdzie do Elsie?
Powinna już tu być.
Często się spóźnia?
Przychodzi dzisiaj?
To wizyta rodzinna.
Założyłam, że obie wiecie.
- Cześć, Erin. - Kurwa.
- Miło cię poznać. - Wpuścisz mnie czy jak?
Gdzie moja córeczka?
Mama!
Kochanie!
Cześć, mamo.
Co ona tu robi?
To przez nią Elsie tkwi w tym kurwidołku.
- I nie jest ze mną. - To nieuprzejme.
Wiesz, co jest nieuprzejme? Donoszenie na własną matkę.
To nieuprzejme.
Wrócę kiedy indziej.
Tak, nikt cię tu nie chce. Do widzenia.
Tak bardzo cię kocham.
PROCES GLENOXI, WŁADCZYNI WSZECHŚWIATA
NADCHODZI ÓSEMKA! CZYTAJ TUTAJ
KONTAKT Z OBCYM. UKŁAD OŚMIU GWIAZD, ZNAKI NA CAŁYM ŚWIECIE.
KRĘGI W ZBOŻU
Nie przejmuj się.
Odpłynął.
Jak nowy dom Elsie?
Matka zastępcza jest trochę przemądrzała, ale…
było miło.
Aż pojawiła się mama i kazała mi wyjść, co było…
mniej miłe.
Cholera.
Tak, do bani.
Chcesz przytulasa? Moje są beznadziejne, ale lepsze niż nic.
Dobra.
- Twoja mama na pewno… - Nie.
Nie mówmy o tym.
Jest jak jest.
Co za oblecha.
Tak.
A ja jestem z tym spokrewniony.
Czekaj.
Przepraszam.
Muszę ci coś powiedzieć.
Tego wieczoru, gdy policja zabrała twoją mamę i Elsie,
przyszedł tu Otis,
a ja ci nie powiedziałem.
Mówił, że chciał z tobą porozmawiać
i że nagrał ci się na pocztę.
Wyszłaś akurat do sklepu.
A ja…
odsłuchałem tę wiadomość.
I ją skasowałem.
Co powiedział?
Że nadal coś do ciebie czuje,
że wszystko schrzanił.
Powiedział:
„Oddzwoń do mnie,
jeśli nie jest za późno”.
Powiedz coś.
To było kilka tygodni temu.
Nie wiedziałem, jak ci powiedzieć.
To żadne wytłumaczenie, ale…
byłem zły…
na to wszystko, co musiałaś przejść. Otis w ogóle tego nie kuma.
To, jak potraktował cię na imprezie.
Powiedział, że jesteś samolubna,
a ty jesteś najmniej samolubną osobą, jaką znam.
Naruszyłeś moją prywatność.
Zachowałem się jak kawał chuja.
Ale próbowałem cię chronić.
Masz rację.
Otis mnie nie rozumie.
Ale ty też nie.
Inaczej wiedziałbyś, że nikomu nie ufam.
Ale tobie zaufałam.
To było wyjątkowe.
A ty to spieprzyłeś.
Ludzie popełniają błędy.
- Jak twoja mama. - Nawet się nie waż.
Myślałam, że jesteś inny.
Wejdź.
O co chodzi?
Ja…
Adamie, jest późno.
Przepraszam.
Chcę ci powiedzieć, co czuję,
ale nie patrz na mnie.
Nie chcę…
uprawiać z tobą seksu.
Chcę, żebyś to ty uprawiał seks ze mną.
Nie wiem, o czym mówisz.
Chcę, byś włożył mi fiuta.
Tak chciałbym to zrobić.
Odwróć się.
Z przyjemnością włożę w ciebie fiuta.
Adamie.
Powinieneś iść, zanim starsi zobaczą, że tu nocowałeś.
Musi pracować.
Wiem, ciężko pracuje.
Eric!
Chodź tu! Dzwoni babcia.
Już idę.
- Tak, wiem. - Która wzięła mój rozświetlacz?
Twój kuzyn Shukpo się żeni.
Babcia chce, byśmy przyjechali do Nigerii na wesele.
A co ze szkołą?
Opuścisz tylko tydzień.
Pamiętaj, że nie wie o Adamie.
Jest na to za słaba.
Cześć, babciu. Jak się masz?
Muszę się gdzieś zatrzymać.
Jasne, stary.
Nie.
Cześć, skarbie.
- Dzień dobry. - Siadaj.
Zrobiłam jajecznicę.
Ostatnio robiłaś ją, gdy odszedł tata.
Rozmawialiśmy z Jakobem
i doszliśmy do wniosku, że najlepiej będzie dla dziecka…
i dla nas wszystkich,
jeśli spróbujemy zrobić to jak należy.
Jako rodzina.
To znaczy?
Chcę, żeby Jakob i Ola z nami zamieszkali.
Wiem, że to wielka zmiana, i jeśli nie czujesz się z tym komfortowo,
znajdziemy inny sposób, ale…
to może być dobre rozwiązanie.
To wszystko?
Jeśli tego chcesz, nie mam nic przeciwko temu.
Nie będę tu wiecznie mieszkał.
Dziękuję ci za dojrzałość.
Mamo…?
Myślisz, że luźny związek do mnie pasuje?
Myślę, że jesteś osobą, która pragnie głębokiej więzi.
Ale uważam też, że dobrze wypróbowywać różne rodzaje związku.
Moja koleżanka ze szkoły
padła ofiarą napaści seksualnej i potrzebuje pomocy.
Może z nią porozmawiasz?
Oczywiście nie musisz.
Będę zaszczycona.
Dzięki.
Czemu znów się nosisz jak dziad?
Bo to moje ubrania.
Nie chcę się zmieniać, by móc się z tobą spotykać.
Ale skoro tak się mnie wstydzisz, to chyba pora to zakończyć.
Ludzie ze mną nie kończą.
W luźnych związkach nie muszą.
Chciałbym cię lepiej poznać, jeśli mi na to pozwolisz.
Dlaczego?
Bo uważam, że jesteś interesującą osobą.
Przerażającą…
ale interesującą.
Chcesz ze mną chodzić?
Na to wygląda.
Chyba uda mi się sprawić, by ludzie uznali tę kurtkę za fajną.
ŚNIADANIE? PROSZĘ, PRZEPRASZAM.
- Proszę pani? - Tak?
- Mogę o coś zapytać? - Oczywiście.
Chciałbym mieć lepsze oceny i może…
nie być w najgorszej klasie.
Pomoże mi pani?
Czemu stoisz tyłem?
Lepiej mi się myśli.
Jasne.
Spróbuję ci pomóc.
Ale musisz się zaangażować. Nie chcę tracić czasu.
Dziękuję.
Czemu nie jest we fiolecie?
Od teraz ubieramy się, jak chcemy.
Oczywiście nadal zajebiście i drogo.
No nie wytrzymam.
To mój nowy wygląd. Nazywam go: „sexy alfons”.
- Super wyglądasz. - A ty jak kloszard.
Rozmawiałem z mamą. Pogada z Aimee.
Dzięki, Otis. Doceniam to.
Z Ruby nie mamy już luźnego związku. Chodzimy ze sobą.
Umówiłam cię z Jean Milburn.
- To dobry początek. - Super!
A jeśli pomyśli, że mi odbija?
Nie pomyśli.
Jak tam Isaac?
Zmieniłam zdanie.
Dlaczego?
Po co mi chłopak, skoro mam ciebie?
Czemu nadal masz kolczyk?
Zapomniałam go zdjąć.
- Przepraszam. - Daj mi go.
- Teraz? - Tak, teraz.
Nie każ mi więcej prosić.
Bo zacznę myśleć, że nie jesteś taka mądra.
- Jackson się zakochał? - Odpuść.
Nie pomalowaliście ściany.
Miałem z panią o tym pogadać.
Chciałbym wysunąć postulat o ocalenie Ściany Kutasa.
To część historii szkoły
i jako forma artystycznej ekspresji nie powinna być cenzurowana.
Co ty myślisz, Vivienne?
Trzeba ją zamalować.
Jest wulgarna, niedojrzała i źle świadczy o szkole.
Zgadzam się.
Chcesz jego stanowisko?
- Pewnie. - Chwila. Co?
Wspaniale.
Dziś zaczynasz.
A ty będziesz miał więcej czasu na artystyczne przedsięwzięcia.
To będzie świetnie wyglądać na CV. Nie mogłam odmówić.
DYREKTOR
NIEWYEDUKOWANY NARÓD
TOŻSAMOŚĆ UCZNIÓW
EKSPRESJA PŁCIOWA
UCZNIOWIE LGBTQIA+
WAŻNY ELEMENT EDUKACJI
Witam, Moordale.
Od przyszłego tygodnia wprowadzone zostaną mundurki szkolne.
Są obowiązkowe i nie podlegają negocjacji.
Moja dusza umarła.
Zabronione zostają: biżuteria, piercing, farbowane włosy
i wszelki niestandardowy ubiór.
Za nieprzestrzeganie zasad grozi wam zostanie po lekcjach.
Mówiłem, że to nie jest zwykła linia.
Napisy: Monika Bartz