‪อร่อยมากเลยซินเธีย
‪คืนนี้เราไม่ต้อง
‪กินพุดดิ้งดีกว่านะ
‪ใช่แล้วที่รัก
‪ใช่!
‪นั่นแหละที่รัก
‪ใช่เลย ใช่!
‪เจฟฟรีย์
‪ใช่!
‪เจฟฟรีย์
‪กระแทกลิงเข้ามาเลย เจฟฟรีย์
‪ใช่แล้ว
‪ใช่เลย
‪โจนาธาน!
‪มันอาจไม่เป็นไรก็ได้
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪น่ารังเกียจ
‪ปัง ปั๊วะ
‪(เอริค: ตื่นเต้นจังเลยที่จะได้ไปเดตคู่กันวันนี้!)
‪สวัสดี โอล่า
‪นี่แผ่นเสียงไททานิกของฉันใช่ไหม
‪ใช่ ถูกใจ
‪ใช่ คืองี้นะ แผ่นเสียงบางอันของฉันหายากมาก
‪- ฉันเลยอยากเก็บไว้ในที่ของมัน ‪- พ่อ หนังสือชีวะหนูอยู่ไหน
‪จะไปรู้เหรอ
‪โทษที นายว่าไงนะ
‪คราวหน้าเธอช่วยเอ่ยปากขอก่อนได้ไหม ‪ไม่ใช่หยิบของของฉันไปเลย
‪โอล่า แปรงสีฟันพ่ออยู่ไหน
‪กระเป๋าใส่ของอาบน้ำพ่อ
‪ได้ คราวหน้าจะขอก่อน
‪โอเค มันมีรอยแล้ว
‪- ไม่ ‪- โอล่า นี่มันรุ่นลิมิเต็ดนะ!
‪โมโหเว่อร์ ใจเย็นๆ
‪คุยเสร็จแล้วหนูจะพาน้องแพะไปฝากคุณป้าค่ะ
‪ไม่มีปัญหาหรอกเอมี่
‪และฉันอยากให้เธอรู้ว่านี่เป็นพื้นที่ปลอดภัย
‪ให้เธอได้เล่าเรื่องราว
‪และค่อยๆ เล่าเท่าที่เธออยากจะเล่าได้เลย
‪บอกว่าอยู่ในกระเป๋าใส่ของอาบน้ำพ่อ!
‪ขอตัวสักครู่นะ
‪ไม่เป็นไร
‪มันมีซองของมัน หน้าปกกับซอง อยู่นั่นไง
‪- เอามานี่ ‪- ใส่ให้แล้วนี่ไง
‪เธอไม่รักษาของเลย
‪ห้องนี้ฝุ่นเขรอะ ‪เธอไม่มีที่ครอบเครื่องเล่นแผ่นเสียง
‪โอล่า ทำไมต้องใช้แชมพูตั้งห้าขวด!
‪- ต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งสิ! ‪- เรื่องแค่นี้เอง
‪เธอเอาของของฉันไปไม่ขอก่อนเลย!
‪- หวงของเกินไปแล้ว ‪- เธอไม่รู้จักมีขอบเขต!
‪- แม่ เธอเอาไททานิกไปไม่ขอเลย ‪- เขาหวงเว่อร์…
‪ทั้งคู่น่าจะคุยกันเองได้
‪ตามแบบเยาวชนมีความรับผิดชอบ ‪ที่ทั้งสองคนเป็น
‪คุยเงียบๆ ด้วย
‪ออกไป
‪ยาค็อบ ฉันมีลูกค้าอยู่ข้างล่าง
‪เจอแล้ว
‪ทุกคนอย่าส่งเสียงดังเวลาฉันทำงานได้ไหม
‪เสียงดังไปแล้ว
‪จิ๊มิหนูไม่เห็นเหมือนอันนี้เลย
‪ไอ้ตรงกลีบข้างนึงของหนูยาวกว่าอีกข้าง
‪มันเป็นแค่โมเดลสำหรับการเรียนรู้
‪นี่คือด้านนอกของอวัยวะสืบพันธุ์
‪แล้วตรงที่เธอเรียกว่ากลีบมีชื่อว่า "แคม"
‪ซึ่งอาจมีรูปทรง ขนาด และสีสันที่แตกต่างกันไป
‪ถ้าเธอสนใจ ฉันให้เว็บไซต์น่าสนใจ
‪ที่ไฮไลต์อวัยวะเพศหญิง ‪รูปทรงต่างๆ มากมายได้นะจ๊ะ
‪- สนค่ะ ‪- เยี่ยม
‪อยากนั่งลงอีกรอบไหม
‪มาลองกันใหม่นะ
‪สบายใจที่จะบอกฉันหน่อยไหมว่ามาที่นี่ทำไม
‪เทอมที่แล้วหนูถูกคุกคามทางเพศ
‪แล้วหนูนึกว่ากำลังจะทำใจได้แล้ว
‪แต่เหมือนจะทำใจไม่ได้
‪หนูเคยชอบร่างกายของตัวเอง ‪และหนูเคยชอบมีเซ็กซ์
‪แต่ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์นั้น ‪หนูก็ไม่ชอบความรู้สึกเวลาโดนสัมผัส
‪หนูไม่ชอบมองมัน
‪และหนูก็ไม่อยากให้แฟนแตะตัวแล้ว
‪มันคงลำบากมากเลยสินะเอมี่
‪พอจะเล่ารายละเอียด ‪เรื่องเหตุการณ์คุกคามนั้นให้ฟังได้ไหม
‪หนูกำลังไปโรงเรียน
‪และทุกอย่างรู้สึกปกติดี
‪จากนั้น
‪หนูขึ้นรถเมล์
‪แล้วก็มี
‪ผู้ชายคนนึง
‪ขอโทษค่ะ บางครั้งหนูก็ทำใจพูดถึงมันไม่ได้
‪ไม่เป็นไร เราไม่จำเป็นต้องพูดถึง ‪เรื่องที่เธอไม่อยากพูดถึง
‪หนูแค่อยากกลับไปเป็นคนเดิม
‪เธออาจไม่มีวันกลับไปเป็นคนเดิม เอมี่
‪แต่ก็ไม่เป็นไร
‪มนุษย์อย่างเราเปลี่ยนแปลงและเติบโตอยู่เสมอ
‪และเมื่อเธอทำความเข้าใจเหตุสะเทือนใจนี้
‪เธออาจเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
‪และเราก็จะสามารถช่วยเธอ
‪เยียวยาความสัมพันธ์ที่มีกับร่างกายตัวเองอีกครั้ง
‪อยากทำแบบนั้นไหม
‪ค่ะ จะดีมากเลย
‪ตายห่า
‪ขอโทษค่ะ
‪- ทำไมเธอไม่กดกริ่ง ‪- ทำไมต้องมาเผือกเรื่องคนอื่น
‪- โอทิส เนกไทเป็นอะไร ‪- เป็นอะไรเหรอ
‪ฉันจะช่วย
‪แบบนี้
‪นี่
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‪โอทิส ลูกว่ารูบี้พาโอล่า ‪ไปส่งที่โรงเรียนด้วยได้ไหม
‪หนูเจ๋งไม่พอที่จะไปไหนมาไหน ‪กับราชาและราชินีดอกฟ้า
‪หวังว่าจะไม่จริงนะโอทิส
‪ยังไงหนูก็ต้องไปหาลิลลี่
‪แม่ว่าเย็นนี้พวกเราทุกคนน่าจะใช้เวลาร่วมกันนะ
‪- ผมมีเดต ไม่ว่าง ‪- หนูก็ไม่ว่าง
‪ฉันแค่อยากให้พวกเขาเข้ากันได้
‪ผมรู้ เดี๋ยวก็เข้ากันได้สักวัน
‪สมูทตี้ไหม
‪เอานะ
‪แจ๋ว
‪(โจนาธาน หลับให้สบายนะ)
‪ใช่!
‪(โอทิส)
‪- ฉันไปซื้อนมมา ‪- ไม่ได้ถาม
‪ใช่เลย เจฟฟรีย์ พ่อเทพสังวาส!
‪ฉันมีคำที่บอกความเป็นเจฟฟรีย์อยู่หลายคำนะ
‪แต่ "เทพสังวาส" ไม่ใช่หนึ่งในนั้น
‪- เจฟฟรีย์ ‪- ฉันจะไปโรงเรียน
‪กลับมาที่เตียงเถอะค่ะยอดรัก
‪ฉันอึ๊บไม่ไหวแล้ว
‪ไม่นึกเลยว่าโอทิสจะน่ารำคาญขนาดนี้
‪เหมือนเขาไม่เคยใช้พื้นที่ร่วมกับใครมาก่อนเลย
‪แล้วบ้านนั้นทำอะไรไม่เหมือนที่อื่นเลย
‪- ควบคุมไปหมดทุกอย่าง ‪- ถึงแล้ว
‪หายไปไหนแล้ว
‪สาบานได้เลยว่าอยู่ตรงนี้
‪อาจมีคนอำเล่นก็ได้
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะโฮป
‪หนูรู้ว่าจะใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ที่สุด ‪ในฐานะหัวหน้านักเรียนยังไง
‪- เจ๋ง บอกมา ‪- เยี่ยม
‪ก่อนอื่นหนูอยากทำหนังสือพิมพ์นักเรียน
‪แล้วหนูก็ค้นคว้าวิธีทำให้โรงเรียนรักษ์โลกขึ้น
‪ด้วยการใช้แผงโซลาร์เซลล์กับปลูกต้นไม้
‪หนูอยากตั้งคณะกรรมการรักษาสิ่งแวดล้อมที่นี่
‪หนูอ่านเจอมาว่าโยคะช่วงพัก ‪ทำให้เด็กเรียนดีขึ้น
‪งั้นต้องมีคลาสโยคะฟรี ‪ควบคู่ไปกับวิชาโภชนาการ
‪- และหนูคิดว่า… ‪- วิเศษไปเลย
‪และครูอยากนัดคุยรายละเอียดกับเธอดีๆ
‪แต่ระหว่างนี้ เธอมีหน้าที่สอนให้ทุกคน ‪ใส่ชุดนักเรียนอย่างถูกต้อง
‪ได้เลยค่ะ
‪โอเค ถ้ามีปัญหาก็ส่งมาคุยกับครู
‪- ไง ‪- ไง
‪นี่ แจ็คสัน
‪สัส
‪ล้มแทบเท้าฉันแล้วเหรอ
‪นายดูท่าทางแปลกๆ นะ
‪อือ
‪อยู่ๆ ภาพก็เบลอแป๊บนึง
‪เมื่อเช้าลืมกินข้าวหรือเปล่า
‪มื้อเช้าเป็นอาหารโปรดของฉัน
‪โอเค แต่มันเป็นอาหารหรือมื้ออาหาร
‪ขอบใจ
‪ทุกครั้งที่เห็นหน้า เหมือนรู้จักกันมาทั้งชาติแล้ว
‪ฉันว่านายยังไม่หายมึนนะ
‪ไป ลุกขึ้นยืน
‪สวัสดี โทษทีนะ แต่ใส่ชุดผิดแล้ว
‪ผิดตรงไหนเหรอ
‪นี่มันชุดนักเรียนชาย แถมใหญ่เกินไปสำหรับเธอ
‪- ฉันว่าไซซ์นี้ใส่สบาย ‪- ฉันอิงตามระเบียบใหม่
‪- หยวนไม่ได้เหรอ ‪- โทษที ไม่ได้
‪- ถ้ามีปัญหาก็ไปคุยกับโฮป ‪- อ้าว งานนี้สนุกแน่
‪ทำแบบนั้นทำไม
‪ฉันไม่ยอมแหกกฎเพราะนายชอบเขาหรอก
‪ไม่ได้ชอบซะหน่อย แต่หลุดประเด็นแล้ว
‪ฉันจริงจังกับหน้าที่หัวหน้านักเรียน ไม่เหมือนนาย
‪บางทีเธอมันก็โหดเกินคนนะวิฟ
‪ฉันไม่ชอบใส่ขนสัตว์เทียม
‪เสื้อนอกตัวนี้คันฉิบหาย
‪อย่างน้อยเราก็ใส่แล้วดูดีกว่าคนอื่น
‪- ใช่ ‪- เธอไม่ได้พูดถึงนาย
‪- หวัดดีรูบี้ ‪- ไง
‪ฉันใส่สีเทาไม่ขึ้น
‪ไม่เอาน่า ไม่แย่เท่าไรนี่
‪ฉันชอบนะ
‪โอที
‪อืม แล้วเจอกัน
‪โอเค คืนนี้ฉันขอให้นายพยายามหน่อยนะ
‪- ได้ ‪- ฉันอยากให้นายกล้าคุย กล้าเล่า
‪ได้ เข้าใจแล้ว
‪เจ๋ง
‪สวัสดีราฮีม
‪ฉันอยากได้หนังสือคืน
‪ปาโบล เนรูดา ‪มายา แองเจิลลู
‪ได้ ฉันจะเอามาคืน
‪แล้วฉันก็อยากให้นายคืนกลอนที่ฉันแต่งให้ด้วย
‪ถ้ายังเก็บไว้อยู่
‪ฉันยังเก็บไว้อยู่ ได้
‪ฉันเอาทุกอย่างที่นายให้ ‪ไปทำลายแบบเผาคุมหมดแล้ว
‪โอเค ฉันจะเอากลอนมาคืน
‪- ขอบใจ ‪- ขอบใจ
‪เนกไทนายเปื้อนแยม
‪หวัดดี ไปบำบัดเป็นไงบ้าง
‪สุดยอดไปเลย
‪รู้ไหมว่าจิ๊มิของผู้หญิงส่วนใหญ่ ‪ไม่เหมือนในพอร์นฮับเลย
‪ฉันนึกว่าของฉันอุบาทว์เพราะมันล้น
‪แต่ที่จริงแล้วปกติมาก
‪เธอควรอ่าน "คัมแอสยูอาร์" ‪ของเอมิลี่ เนโกสกี้ หนังสือดีมาก
‪- ไว้ฉันจะให้ยืม ‪- โอเค
‪เธอดูดีนะที่รัก
‪มีอะไรหรือเปล่า ‪เหมือนช่วงนี้เราไม่ค่อยได้เจอกันเลย
‪ทุกอย่างโอเคมาก ก็แค่อบขนมจนไม่มีเวลาน่ะ
‪อรุณสวัสดิ์มัวร์เดล
‪ทุกคนดูเนี๊ยบมาก
‪ครูรู้ว่านี่อาจรู้สึกเหมือนการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
‪แต่เธอจะได้รู้ว่าการใส่เครื่องแบบ ‪ช่วยเสริมสร้างความสามัคคี
‪และความสมดุล
‪และไหนๆ ก็พูดถึงความเปลี่ยนแปลง
‪วงประสานเสียงจะมาร้อง ‪เพลงประจำโรงเรียนเพลงใหม่
‪"นอนซีบี เซดโทติ"
‪ทำไมพวกเขาร้องเพลงเป็นภาษาเอลฟ์
‪ฉันว่าภาษาละติน
‪- มันแปลว่าอะไร ‪- "มิใช่เพื่อตน แต่เพื่อทุกคน"
‪- ไปหาอะไรทำกันไหม ‪- เอาสิ ฉันมี…
‪พวกเธอไปหาครูที่ห้องทำงานด้วย
‪- เมฟ ‪- อะไรคะ
‪มากับครู
‪เข้ามาสิ
‪เชิญนั่งลง
‪ไอซ์โวโวไหมจ๊ะ
‪สามีครูทำเอง
‪ก็แค่บิสกิต ไม่กัดหรอก
‪มีคนบอกให้มาคุยกับครู
‪ใช่ เข้ามาสิ ปิดประตูด้วย
‪ฟังนะ ครูรู้ว่านิสัยเก่ามันแก้ยาก
‪แต่ครูอยากให้ทุกคนแต่งตัว ‪ตามกฎของโรงเรียนภายในสัปดาห์นี้
‪คาล เอาชุดนี้ไปใส่
‪ไม่ใส่กระโปรงหรอก
‪ได้
‪ถ้าไม่อยากใส่กระโปรงก็ตามใจ ครูเป็นเฟมินิสต์
‪ครูเข้าใจ แต่เธอต้องใส่เครื่องแบบที่เข้ารูป
‪ห้ามใส่กางเกงหลวมๆ ที่ลงไปกองตรงข้อเท้า
‪- คือ… ‪- ครูว่านี่ยุติธรรมแล้วนะ
‪ลิลลี่
‪สไตล์แต่งหน้าทำผมเธอมีสีสัน
‪แต่ไม่เหมาะสมสำหรับโรงเรียน
‪เมฟ นี่ไม่ใช่โรงเรียนสอนคุ้กกี้มอนสเตอร์
‪- พูดถึงผมหนูเหรอ ‪- ใช่
‪โอล่า ครูเกรงว่า ‪ให้ติดได้เฉพาะเข็มกลัดโรงเรียน
‪นี่เป็นเข็มกลัดแอลจีบีทีคิวไอเอ+ ‪มันสำคัญต่อหนู
‪แน่นอน แต่ครูหวังว่า ‪ค่านิยมของเธอไม่เปราะบางซะจน
‪มีแค่เข็มกลัดน้อยๆ อันนี้คอยค้ำจุนไว้
‪ถอดซะ
‪ลิลลี่ เธอเป็นคนแต่ง ‪ละครเพลงเทอมที่แล้ว ถูกไหม
‪พ่อแม่เธอคิดยังไง
‪พวกเขาไม่ค่อยเข้าใจ
‪กินขนมให้อร่อยนะ
‪กลับไปเรียนซะ
‪เออ เมฟ
‪ครูแซนด์สบอกว่าเธอสนใจจะสมัคร
‪โครงการเด็กเรียนดีมีพรสวรรค์ที่อเมริกา
‪เปล่าค่ะ หนูไม่มีเงินไปเรียน
‪ครูอยากให้ทุกคนในโรงเรียนนี้ ‪มีโอกาสเท่าเทียมกัน ไม่ว่าฐานะจะเป็นยังไง
‪เพราะฉะนั้นครูจะลองไปหาทุนมาให้
‪ดังนั้นรีบส่งใบสมัครเร็วๆ นะ
‪ค่ะ
‪จะรีบ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- จ้ะ
‪แล้วครูพูดจริงเรื่องผมนะ
‪(ครูใหญ่)
‪ขอบคุณ โฮปให้เข้าไปได้
‪โห เสื้อเอวลอยอะไร พิลึก
‪เงียบไปเลย
‪เมฟเปลี่ยนล็อกแล้ว
‪เออ เห็นแล้ว
‪คืองี้นะ ฉันน่าจะลืมพาสปอร์ตไว้ในนั้น
‪ต้องเอาไปต่ออายุ
‪- มีกุญแจสำรองไหม ‪- ไม่ โทษที ผมไม่มี
‪เข้ามารอเมฟกลับบ้านในนี้ก่อนสิครับ
‪ผมมีน้ำชา แต่คุณต้องชงเอง
‪- พี่ชายไม่อยู่ ‪- เหมือนเมฟเลยเนอะ
‪เธอทำแบบนั้นได้ยังไง
‪ไม่จริง
‪เธอมีพรสวรรค์มาก
‪ขนาดคิ้วดุยังเหมือนเป๊ะ
‪เมฟรู้สึกแย่มากนะครับ
‪พูดถึงเรื่องนั้นไม่หยุด
‪เมฟแค่เป็นห่วงเอลซี่…
‪มันไม่ใช่เรื่องของเธอซะหน่อยนี่
‪โทษที
‪อยากให้ผมวาดภาพเหมือนคุณไหม
‪- ฉันไม่มีปัญญาจ้างหรอก ‪- ไม่เป็นไร
‪ผมชอบฝึก
‪และผมว่าใบหน้าคุณงามมาก
‪ก็เคยมีคนมาชวนไปเป็นนางแบบผมนะ
‪พวกสถาบันที่อยากทดลองกับคนน่ะ แต่ก็นะ
‪รู้สึกดีที่มีคนชวน
‪งั้นก็ได้
‪จะให้นั่งไหน
‪ถ้าไปนั่งตรงมุมที่มีแสงสว่างจะดีมากเลย
‪ฉันไม่เปลือยให้หรอกนะ
‪เมฟ
‪ก่อนหน้านี้เธอโทรมาเหรอ
‪อ๋อใช่ แต่กดผิดน่ะ
‪อ๋อ โอเค
‪- เธอคิดยังไงเรื่อง… ‪- ที่จริงโอทิส ฉันอยากคุยด้วย…
‪มาทำอะไรยะ จอมกัดจู๋
‪อย่าเรียกเธอว่างั้น ขอร้อง
‪แฟนน่ารักจังนะ
‪- แล้วเธออยากคุยเรื่องอะไร ‪- ช่างเถอะ
‪- งั้นคืนนี้หกโมงครึ่งใช่ไหม ‪- ใช่
‪ฉันว่าฉันน่าจะไปเจอเธอที่บ้านตอนหกโมงนะ
‪เดินไปด้วยกัน
‪ไม่เป็นไร เจอกันที่ร้านอาหารเลยดีกว่า
‪โอเค บาย
‪แต่ตอนนี้เธอจะพาฉันไปส่งที่บ้านก่อนใช่ไหม
‪- อยากทำการบ้านด้วยกันไหม ‪- ไม่
‪ทำไมนายทำตัวแปลกๆ
‪เพราะเธอแย่งงานฉัน วิฟ
‪ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมนายถึงทำเป็นแคร์ตำแหน่งนี้
‪ทั้งๆ ที่ไม่เคยแคร์
‪นี่เป็นโอกาสทองคำสำหรับฉัน
‪ขอให้คุ้มแล้วกัน
‪ไง
‪- ไง ไม่เวียนหัวแล้วใช่ไหม ‪- ใช่
‪ไปหาอะไรทำกันไหม
‪ไปสิ
‪แม่เธอนี่พูดน้ำไหลไฟดับเลยเนอะ
‪เคยได้ยินเรื่องที่แม่มีสัมพันธ์คืนเดียว ‪กับสตีฟ กูเทนเบิร์กหรือยัง
‪ฉันเคยมีเซนต์เบอร์นาร์ดชื่อเควิน
‪ขี้ก้อนใหญ่เท่าเค้กโรล แต่ฉันรักมันจริงๆ
‪โธ่เควิน
‪ชายดีคนเดียวที่ฉันเคยพบเจอ
‪ทำอะไรกัน
‪ไอแซค บอกเมฟทีว่า ‪ฉันต้องเข้าไปหยิบพาสปอร์ตในคาราวาน
‪แล้วบอกด้วยว่าฉันเป็นแบบภาพเขียน ‪เพราะเธอพูดว่าหน้าฉันงดงาม
‪เมฟคงได้ยินแล้ว
‪ขอวาดอีกสักพักนะ แสงยังดีอยู่
‪แม่ วาดเสร็จแล้วเข้ามาหยิบพาสปอร์ตสิ
‪ไอแซค บอกเมฟซิว่าพอวาดเสร็จแล้ว ‪ฉันจะไปหยิบพาสปอร์ต
‪ได้ยินไหม
‪ได้ยิน
‪อยู่ไหนจ๊ะ มายา แองเจิลลู
‪ชาแบลม!
‪นึกว่าจะใส่ชุดที่ดูสมาร์ตซะอีก
‪ก็แม่เอาเสื้อถักไปซัก
‪คืนนี้อย่าลืมถามคำถามบ้างนะ
‪ไม่ได้กลัวความสูงใช่ไหม
‪ไม่กลัว
‪อีกนานแค่ไหนเนี่ย
‪อีกแป๊บนึง
‪บ้าเอ๊ย
‪ขอโทษค่ะจีน คุณมีผ้าอนามัยไหมคะ
‪ขอโทษที่ทำให้กระอักกระอ่วน ‪เมนส์เพิ่งมาแล้วของหมดพอดี
‪ไม่กระอักกระอ่วนเลย ในห้องนอนฉันน่าจะมีนะ
‪พ่อเธอรสนิยมดีมาก
‪นั่นของของแม่ค่ะ
‪แม่ชอบทุกอย่างที่มีดอกโบตั๋น
‪นี่คงจะ
‪เป็นการเปลี่ยนแปลง ‪ที่ยากเป็นพิเศษสำหรับเธอ โอล่า
‪และฉันอยากให้เธอรู้ไว้ว่า ‪มาคุยกับฉันเรื่องนี้ได้ทุกเมื่อ
‪ค่ะ
‪คุณจงใจท้องเพื่อจับพ่อหนูหรือเปล่า
‪เปล่า
‪ไม่ใช่เลย
‪ครั้งก่อนคุณทำพ่อเจ็บมาก
‪พ่อไม่ยอมลุกจากเตียงตั้งหลายอาทิตย์
‪พ่อผ่านอะไรมาเยอะ หนูจะไม่ยอมให้พ่อเจ็บอีก
‪- ฉันแคร์พ่อเธอจริงๆ ‪- แล้วก่อนหน้านี้ทำร้ายพ่อทำไม
‪โอล่า เธอใช้มีดโกนฉันเหรอ
‪- มันทื่อแล้วก็เลอะขน ‪- ใช่ หาของฉันไม่เจอ โทษที
‪เยี่ยม คงต้องเริ่มเขียนชื่อติดของแล้วสินะ
‪- โอทิส ไม่รู้จักแบ่งปันเลยนะ ‪- เราไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ แม่
‪ไม่เป็นไร เดี๋ยวเขาก็มีน้องแท้ๆ ต่างพ่อ
‪เขาอาจเฮงซวยกับน้องน้อยกว่ากับหนู
‪ใช่ อาจจะ ต้องไปแล้ว
‪ผ้าอนามัยล่ะ
‪ใช่สิ
‪ผ้าอนามัย
‪สำเนียงที่มีนี่มันยังไง
‪ครอบครัวฉันย้ายมา ‪จากมินนีแอโพลิสเมื่อสองปีก่อน
‪- เจ๋ง ‪- สักหน่อยไหม
‪ไม่อะ ไม่ควร
‪แต่ก็ขอบใจนะ
‪เคร่งศาสนาหรือไง
‪เปล่า
‪ฉันเคยว่ายน้ำ
‪เล่นของพวกนั้นไม่ได้ ก็เลยไม่เคยลอง
‪ไม่เป็นไร สิทธิ์ของนาย
‪ได้ งั้นขอลอง
‪- ไหวไหม ‪- ไหว
‪ทำไมวันนี้นายบ้านหมุนล่ะ
‪โรควิตกน่ะ
‪เป็นมาตลอด แต่พักนี้มันกำเริบหนัก
‪ฉันว่าพอตอนนี้ไม่ได้ว่ายน้ำแล้วก็เลยไม่มีกิจวัตร
‪แค่เรื่องไม่เป็นเรื่องก็วิตกแล้ว
‪ไม่เป็นไร ฉันก็เป็นโรควิตก เข้าใจเลย
‪- คราวนี้เป็นเพราะอะไรล่ะ ‪- โรงเรียนน่ะ
‪ฉันคิดว่าถ้าไม่ได้ว่ายน้ำแล้ว ‪และไม่ได้เป็นหัวหน้านักเรียน
‪แถมยังไม่เก่งการแสดงอีก
‪แล้วฉันเป็นใครกัน
‪ฉันอาจแคร์อะไรๆ ไม่พอ
‪นายอายุ 17 ยังไม่ต้องรู้เป้าหมายหรอก
‪นั่นไม่ใช่สิ่งที่โลกบอกฉัน
‪ลองเป็นแค่แจ็คสัน มาร์เชตติสักพักดูไหม
‪โอเค จะลอง
‪มินนีแอโพลิสเป็นยังไง
‪โห รู้สึกแปลกมากเลย
‪พอพูดออกมาแล้ว
‪มินนีแอโพลิส
‪- ทำไมรู้สึกแปลกจัง ‪- ฉันว่านายเมายาแล้ว
‪- อ้าวเหรอ ‪- ใช่
‪เรากำลังเมาในมินนีแอโพลิส
‪(เดอะมัวร์เดลเลนส์)
‪รูบี้ ลุคนี้ฟาดมากแม่
‪ในนี้เหม็นเหมือนซุปกระป๋อง
‪ไง
‪- สบายดีไหม ‪- ดี นายดูดี
‪- ไง ‪- ว่าไง
‪ไม่มีอะไรปลอดกลูเตนเลย
‪เป็นเบาหวานมานานแค่ไหนแล้ว
‪ฉันไม่ได้เป็นเบาหวาน
‪ก็เธอกินน้ำตาลไม่ได้
‪กลูเตนจ้ะอดัม ไม่ใช่กลูโคส
‪มีใคร…
‪ชอบกลิ่นตดตัวเองบ้างไหม
‪ก็นายบอกให้ถามคำถาม
‪เกร็งนะเนี่ย ร้อนจัง
‪ถอดแจ็คเก็ตสิยะ
‪เร็วๆ
‪ไง
‪หวัดดี
‪วันนี้จีนเอาของแม่ฉันออกมาเก็บ
‪รู้สึกพึลึก
‪ตอนนี้ฉันคิดถึงแม่มาก
‪ว้าว เซอร์เคิลทรูเทอร์3250 ‪คิดว่าเอเลี่ยนอาจทำให้ครอปเซอร์เคิลหายไป
‪นึกว่าหลอนไปเองแล้ว ‪แต่ฉันว่ายังไงดวงที่แปดก็จะมา
‪อะไรคือดวงที่แปด
‪กลุ่มดาวจะมาเรียงซ้อนกัน
‪ทำให้ยานแม่เอเลี่ยนหนึ่งลำสามารถมาถึงโลก
‪มันจะเปลี่ยนทุกอย่าง
‪โอเค เจ๋ง
‪- ทายซิอะไร ‪- อะไร
‪ฉันพร้อมให้เธออ่านนิยายแล้ว จะส่งให้เดี๋ยวนี้
‪(จิ๋มทุกจิ๋มสวยงามด็อทคอม)
‪โอเค
‪มีด้วยเหรอเนี่ย
‪(ทรงโบตั๋น)
‪(ทรงพิทูเนีย)
‪ฮัลโหล
‪ทรงเจอเรเนียมแน่นอน
‪แม่งเอ๊ย
‪ตื่นเต้นเรื่องจะไปฝรั่งเศสกันไหม
‪ไม่ค่อย ฉันเมารถบัส
‪ฉันอยากไปจัง นี่ต้องไปงานแต่งที่ไนจีเรีย
‪เป็นเกย์ที่ไนจีเรียผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอ
‪ใช่
‪แต่ที่นั่นไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นเกย์
‪ไม่เห็นรู้ว่าผิดกฎหมาย
‪- อืม ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ‪- ฉันว่าเรื่องใหญ่นะ
‪ค่อยคุยทีหลังได้ไหม
‪อดัม พ่อเป็นไงบ้าง
‪ไม่รู้ ไม่ได้เจอพ่อมาสักพักแล้ว
‪พ่อแม่แยกทางกันน่ะ
‪ฉันก็รู้มาแล้ว เสียใจด้วย
‪แม่ฉันกำลังจะมีลูกกับพ่อของโอล่า ‪ซึ่งออกจะพิลึก
‪เพราะเราเคยคบกัน ‪แต่ตอนนี้เหมือนเป็นพี่น้องกันจริงๆ
‪อย่าเล่าให้ใครฟังจะดีกว่า
‪พิลึกว่ะเพื่อน
‪นายรู้สึกยังไง ‪ครอบครัวใหม่ น้องเล็ก เรื่องพวกนั้น
‪ก็ต้องปรับตัวเยอะ
‪เพราะฉันเป็นลูกคนเดียว ‪แต่ฉันพยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
‪อืม ฉันว่าโอล่าก็ลำบากใจเหมือนกัน
‪หลังจากแม่ของเธอตาย ‪แล้วพี่สาวไปเรียนต่อมหาลัย
‪เธอก็อยู่กับพ่อแค่สองคน
‪นายกับเธอน่าจะช่วยดูแลกันนะ
‪- ฉันพูดผิดเหรอ ‪- ไม่เลย
‪ที่จริงแล้วหลักแหลมมาก
‪- อกอีแป้น ‪- อะไร
‪คนอุ้มบุญของคิม คาร์แดเชียนจะคลอดอีกคน
‪นางกล้ามาก ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪เธอไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ
‪ที่คนอุ้มบุญคนก่อนไม่เคยออกรายการ
‪ฉันก็ดูรายการคาร์แดเชียน
‪กับแม่
‪ช็อกนะเนี่ย
‪- ราบคาบ! ‪- สุดยอด!
‪ใช่เลย กวาดซะ!
‪เยส เห็นหรือเปล่า!
‪คำถามสำคัญสุด
‪โคลอี้ก่อนหรือหลังรายการรีเวนจ์บอดี้
‪ก่อน
‪เห็นด้วยสุดๆ เพราะเข้าถึงง่ายกว่า
‪- สุดๆ ‪- ใช่
‪ฉันว่าฉันเริ่มจะเข้าใจที่นายชอบอดัมแล้ว
‪ใช่ ยิ่งรู้จักยิ่งน่ารักเนอะ
‪สวีดัด สวัสดี
‪เมื่อกี้สนุกนะ จะกลับไปที่บ้านรูบี้กันใช่ไหม
‪ฉันไม่เคยไปที่บ้านรูบี้มาก่อน
‪เหรอ แต่คบกันมาพักใหญ่แล้วนี่
‪ยังไงซะ วันนี้ดีจัง
‪อดัม ดูไคลี่ดัสนิวยอร์กภาคแยก ‪แล้วไลน์หาฉันด้วยนะ โอเค
‪- บ๊ายบาย ‪- บาย
‪โอเค
‪ฉันว่าเราจะเดินไปทางเดียวกันนะแต่…
‪อยากจับตอนลูกเตะไหม
‪เตะเหรอ
‪ใช่ ตรงนี้
‪หยุดซะแล้ว เมื่อกี้แรงมากเลย
‪ลูกคงกลับไปนอนแล้วมั้ง
‪คิดยังไงกับธอร์
‪ยังไง
‪ชื่อลูกไง ถ้าเป็นผู้ชาย
‪ขำทำไม
‪ไม่รู้สิ
‪- ธอร์เหรอ ‪- ใช่
‪- ธอร์เหรอ ‪- ธอร์
‪นั่นมันชื่อซูเปอร์ฮีโร่กล้ามใหญ่ล่ำบึ้ก
‪ไร้สาระไปหน่อยไหม
‪นั่นเป็นชื่อพ่อผม
‪เป็นชื่อที่ใช้กันทั่วไปในสวีเดน
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪ฉันขอโทษ
‪ได้ ฉันจะลองคิดเรื่องชื่อ…
‪ธอร์ ได้
‪ธอร์ นีมัน
‪เป็นชื่อของเด็กผู้ชายที่แข็งแรง
‪ทำไมชื่อของเด็กผู้ชายต้องแข็งแรงด้วย
‪ก็คุณพูดเองนี่ว่าลูกเตะแรง
‪ใช่ แต่ไม่ว่าจะเป็นเพศไหนลูกก็เตะแรงได้
‪แล้วทำไมถึงทึกทักไปเอง ‪ว่าลูกจะใช้นามสกุลคุณล่ะ
‪เพราะไม่ใช้มิลเบิร์นแน่ ‪นั่นมันนามสกุลสามีเก่าคุณ
‪ถูก แต่อาจใช้นามสกุลเก่าฉันก็ได้ ‪ซึ่งก็คือแฟรงคลิน
‪จะเปลี่ยนไปใช้นามสกุลแฟรงคลินเหรอ
‪ฉันไม่รู้ คงไม่เปลี่ยน แต่ฉันยังไม่ได้คิด
‪งั้นมันจะมีเหตุผลมากกว่า ‪ถ้าลูกเป็นคนตระกูลนีมัน
‪ผมว่าทำตามธรรมเนียมง่ายกว่านะ
‪ฉันแปลกใจจริงๆ ที่คุณคิดแบบนี้ ยาค็อบ
‪หัวโบราณเหลือเกิน
‪ต่อไปคุณคงบอกฉันว่าคุณเลือกพรรคอนุรักษนิยม
‪ผมไม่เลือก
‪หมายความว่าไง ไม่เลือกอะไร
‪- ไม่เคยเลย ‪- คุณไม่ไปใช้สิทธิ์เหรอ
‪ผมว่าภาพนี้จะดูดีในห้องนอนเรา
‪ฉันว่าใส่กลับลงกล่องจะดูดี
‪คุณนี่ตลกจัง
‪จากตรงนี้ฉันเดินกลับเองได้
‪ดังนั้น…
‪ทำไมเธอไม่เคยชวนฉันไปบ้านล่ะ
‪ไม่ใช่ "ไม่เคยชวน" ซะหน่อย
‪บ้านฉันเป็นรูหนู โอเคนะ
‪ทุกคนชอบคิดว่าฉันอยู่ในบ้านหรู ‪หลังใหญ่โต แต่ไม่จริง โอเคนะ
‪เลยไม่ชวนใครไปที่บ้าน
‪ไม่เคยเลยเหรอ
‪โอลิเวียกับอันวาร์ก็ไม่เคยเหรอ
‪ฉันอยากไปเห็นบ้านเธอ
‪แต่ฉันเข้าใจถ้าเธอไม่อยากพาไปดู
‪ก็ได้
‪อยากเห็นบ้านฉันไหม
‪อยากสิครับ
‪บางทีนายก็น่ารำคาญนะโอทิส
‪ฉันว่านายไม่ควรไปไนจีเรีย
‪ทำไมล่ะ
‪เป็นเกย์ที่นั่นมันอันตราย
‪เป็นเกย์ที่ไหนก็อันตรายทั้งนั้น
‪มันเป็นส่วนหนึ่งของฉัน ฉันอยากไป
‪ที่นี่ไม่อันตรายเท่านั้นนี่
‪อดัม หยุดเลย นายไม่เข้าใจ
‪แล้วราฮีมเข้าใจไหม
‪พูดแบบนั้นทำไม
‪ไม่รู้สิ
‪นายเก็บของที่เขาให้มาทำไม
‪แม่
‪แม่!
‪อดัม ลูกกลับมาแล้ว
‪- สวัสดีจ้ะเอริค ‪- หวัดดีครับ
‪- ดีที่ได้เจอเธออีก ‪- เช่นกัน
‪โทษที นี่คือฮิว
‪เขา…
‪คือว่าเขาเป็น…
‪คนที่ฉันคบอยู่ตอนนี้
‪- เป็นไงบ้าง ‪- นั่นอดัม
‪และนี่คือเอริค เป็น…
‪เพื่อนผม
‪สวัสดี
‪สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก
‪หิวหรือเปล่าจ๊ะ
‪ไม่ครับ เราจะไปเล่นวิดีโอเกม
‪ที่จริงผมจะกลับบ้านครับ
‪ดีใจที่ได้เจอคุณอีกนะครับมัวรีน
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับฮิว
‪ไปนะเพื่อน
‪สวยนะ
‪ไม่สวยหรอก แต่ขอบใจ
‪พ่อ
‪พ่อลุกไม่ได้!
‪พ่อ
‪- ทำอะไรเนี่ย ‪- พ่อทำบิสกิตหล่น
‪- พ่อทรงตัวไม่ได้แล้วรูบส์ ‪- ผมช่วยนะ
‪ลูกก็รู้
‪โทษที พระเจ้า
‪ขอโทษครับ
‪แม่อยู่ไหน
‪คุกกี้ฮ็อบน็อบ ปล่อยให้เสียของไม่ได้
‪แม่ถูกเรียกตัวไปเข้ากะแทนเพื่อนที่โรงพยาบาล
‪แล้วทำไมไม่โทรหา หนูจะได้กลับมา
‪พ่อไม่อยากไปรบกวนเดตลูก
‪ไหนๆ ก็พูดถึง
‪ในที่สุดพ่อจะได้รู้จักโอทิสผู้เลื่องลือแล้วใช่ไหม
‪โอทิส นี่โรแลนด์พ่อฉัน พ่อ นี่โอทิส
‪สวัสดี
‪ไงครับ ยินดีที่ได้รู้จัก
‪โอเค รู้จักกันแล้วนะ ‪ขอบใจที่ช่วย เชิญไปได้
‪ไปเหรอ แต่เขาเพิ่งมาถึง
‪โอทิส อยู่ต่อสักหน่อยสิ
‪มานั่งแกร่วกัน
‪ไม่ค่ะพ่อ
‪และขอร้อง อย่าใช้คำว่าแกร่ว
‪ไม่ต้องห่วง พ่อจะใส่ชุดคลุม
‪- โอเคไหม ‪- ฟังดูดีเลยครับ
‪นั่นคนขายกัญชาของพ่อ
‪ชุดนักเรียนตัวนั้นใส่ไม่ได้หรือว่าไม่อยากใส่
‪เวร โทษที ถามหยาบคายใช่ไหม
‪ไม่เป็นไร
‪มันไม่เหมาะกับฉัน
‪ฉันไม่ชอบใส่ชุดฟิตๆ แต่ฉันคงไม่มีสิทธิ์เลือก
‪หลายๆ คนไม่เข้าใจ
‪ใครไม่เข้าใจ
‪คนทั้งโลกเลยแจ็คสัน
‪ก่อนหน้านี้ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำร้าง
‪พวกผู้หญิงป๊อปจะได้ไม่นินทาหุ่นฉัน
‪เด็กเควียร์คนอื่นก็เปลี่ยนชุดในนั้น
‪มันสบายกว่า
‪แต่ตอนนี้โดนรื้อแล้ว
‪แย่มากเลย
‪- ใช่ ‪- อยากให้ฉันไปคุยกับโฮปไหม
‪ขอบใจนะ แต่ฉันสู้เองได้
‪- แล้วนายก็ไม่ได้เป็นหัวหน้านักเรียนแล้ว ‪- เชี่ย ลืมไปเลย
‪ฉันไม่ได้รู้สึกสงบแบบนี้มานานมาก
‪ใช่ ดีใช่ไหมล่ะ
‪จะไปเที่ยวเหรอแม่
‪เปล่า ฉันต้องเอาไปใช้อุทธรณ์ขอเอลซี่คืน
‪ซึ่งคงไม่ต้องทำ ถ้าไม่ใช่เพราะแก
‪ให้ตายเถอะ แม่ ขอร้อง
‪หนูรู้ว่าหนูทำแม่เจ็บ หนูแค่ทำสิ่งที่คิดว่าถูกต้อง
‪หนูไม่อยากให้เอลซี่เจ็บเหมือนหนูกับชอว์น
‪เพราะแม่ป่วย
‪- ว่าไงนะ ‪- จริงนี่ หนูขอโทษ
‪หนูรู้ว่ามันไม่ใช่ความผิดแม่และแม่พยายามอยู่
‪แต่แม่ยังเอาชนะมันไม่ได้
‪และอาจทำไม่ได้ไปอีกนาน
‪นั่นไม่ได้แปลว่าหนูจะเลิกรักแม่
‪เพราะหนูจะรักแม่ตลอดไป
‪ต่อให้แม่เกลียดขี้หน้าหนู
‪ฝากบอกไอแซคด้วยว่าอีกสองสามวันจะมารับรูป
‪นิ้วฉันไม่คล่องแคล่วเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
‪อยู่ต่อแล้วสูบเนื้อกันสักหน่อยสิเพื่อน
‪ได้สิ ฉันก็อยากห่าง ‪เมียเจ้ากี้เจ้าการที่บ้านสักพักเหมือนกัน
‪พ่อเริ่มสูบกัญชาปีที่แล้วเพราะมันช่วยบรรเทาปวด
‪แต่แพทย์ไม่ยอมสั่งให้ งี่เง่าที่สุด
‪สักหน่อยไหมรูบส์
‪ไม่เอาค่ะ แล้วใครจะช่วยพ่อตอนตกเตียงอีกล่ะ
‪- โอทิส ‪- ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณ
‪เป็นพ่อที่ไร้ความรับผิดชอบสุดๆ
‪เด็กสมัยนี้
‪ไม่รู้จักแหกกฎซะบ้างเลย
‪ใช่เลย ขอบใจโรแลนด์
‪มีปัญหาที่บ้านเหรอเจฟฟรีย์
‪ใช่ เกิดเรื่องน่ะ
‪โจนาธานแมวของเราตาย ‪และตอนนี้ซินเธียอยาก…
‪โทษทีนะเด็กๆ
‪มีเซ็กซ์ตลอดเวลา
‪ไม่หยุดไม่หย่อน
‪ฉันไม่ได้เป็นหนุ่มเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ
‪ไม่มีใครเป็นหนุ่มเหมือนเมื่อก่อนหรอก
‪แต่ถ้ายังทำไหวก็ต้องจัดให้เต็มที่
‪เพราะชีวิตนี้โหดสัส
‪ทุกคนล้วนต้องตายสักวัน
‪อย่าพูดอย่างนั้นสิพ่อ
‪รูบส์ไม่ชอบเวลาฉันมองโลกแง่ร้าย
‪ขอโทษนะลูกรัก
‪พ่อจะเพลาๆ
‪ลูกเป็นเด็กดีมาก
‪อ่อนโยนกับฉันและแม่
‪ฉันถึงดีใจไงที่เห็นลูกมีความสุข ‪ตั้งแต่ได้เริ่มคบเธอ
‪พูดถึงเธอไม่หยุด
‪โอทิสนี่ โอทิสนั่น
‪โอ๊ยพ่อ หุบปากได้แล้ว
‪อะไร มันเป็นเรื่องปกติ ‪พ่อก็เคยเป็นแบบนั้นกับแม่ตอนเจอกันใหม่ๆ
‪ฉันก็เคยเป็นแบบนั้นกับซินเธียเหมือนกัน
‪อยากหนุ่มอีกครั้ง
‪ใช่ ตอนเป็นหนุ่มมันดีจังเลย
‪พ่อเธอเป็นพวกคออ่อน
‪- ค้างนี่ไหม ‪- ขอบใจที่ชวน แต่ฉันควรกลับบ้าน
‪ฉันก็น่าจะกลับบ้านเหมือนกัน
‪เสียใจด้วยที่แมวตาย
‪ขอบใจ มันเป็นแมวที่น่ารัก
‪เมื่อเผชิญกับภาวะสูญเสีย ‪ความต้องการทางเพศอาจเปลี่ยนได้
‪บางคนใช้วิธีนั้นในการทำใจ
‪ฉันกับซินเธียมีลูกไม่ได้
‪เธออยากมีลูกมาก แต่ไม่เคยติดซะที
‪โจนาธานก็เลยเป็นเหมือนลูก
‪ฉันนึกว่าเธอจะใจพังเมื่อมันไม่อยู่แล้ว ‪แต่ตรงกันข้ามเลย
‪ไม่ร้องไห้ด้วยซ้ำ
‪ความเศร้าอาจส่งผลแตกต่างกันไป
‪นั่นอาจเป็นเหตุผล ‪ที่เธออยากใกล้ชิดคุณตลอดเวลา
‪เพื่อไม่ให้รู้สึกเศร้า
‪ก็ไม่แน่
‪นี่ นายเหมือนผู้เฒ่าในร่างเด็กเลย
‪ครับ ใครๆ ก็บอก
‪(เอริน: แม่อยากให้ลูกรู้ว่าแม่จะดีขึ้นนะ)
‪(หนูรู้ค่ะแม่)
‪(ลูกน่าจะได้เห็นภาพเขียน ‪ที่หนุ่มคนนั้นวาดให้ลูก)
‪(เขาเป็นอัจฉริยะ)
‪แม่บอกว่านายวาดรูปฉัน
‪ใช่
‪ฉันกะจะให้เธอตอนเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่แต่…
‪ถ้าให้ตอนนี้คงน่าขนลุก
‪ขอดูได้ไหม
‪ได้สิ อยู่ใต้กองนั้น
‪โอเค
‪ไม่เห็นจะเหมือน
‪แต่ของแม่ใช้ได้นะ
‪แม่เธอหยิบของมาถือเอง
‪ขอบใจนะที่ทำให้แม่รอ
‪ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
‪ฉันอยากบอกว่าฉันรู้จักเธอนะ
‪เธอบอกว่าไม่รู้จัก แต่…
‪ฉันรู้จัก
‪ฉันรู้ว่าเธอยังตัดขอบขนมปังปิ้งอยู่
‪รู้ว่าเธอกัดเล็บเวลาเกร็ง
‪บางครั้งก็เวลาเขิน
‪รู้ว่าเธอใช้ความรู้พูดให้ทุกคนจนมุมได้
‪แต่เธอไม่ทำ
‪เพราะว่าเธอเป็นคนดีมาก
‪เธอถึงคอยเคี่ยวเข็ญฉันไง
‪มากกว่าใครที่ฉันเคยเจอ
‪เพราะเธอรู้ว่านั่นคือสิ่งที่จะทำให้ฉันรู้สึกมีตัวตน
‪ทุกครั้งที่ฉันอยู่ใกล้เธอ
‪ทุกเซลล์ในร่างกาย
‪ซาบซ่าน
‪มีชีวิตชีวา และทุกอย่างรู้สึกมีความหวัง
‪ฉันแค่อยากจะแก้ไขสิ่งที่ทำลงไป
‪เพราะว่า…
‪ฉันกลัวจะไม่มีเธออยู่ในชีวิตฉันอีกแล้ว
‪นายจะอยู่ในชีวิตฉันเสมอ
‪แต่ถ้าโกหกฉันอีก ฉันตัดไข่ทิ้งแน่
‪โอเคนะ
‪รับทราบ
‪เจอกันมื้อเช้า
‪ไงคะ
‪- ไปนานจังนะคะ ยอดรัก ‪- ตาเถร!
‪ซินเธีย หยุด
‪ผมมีเซ็กซ์กับคุณต่อไปไม่ไหวแล้ว
‪ผมเหนื่อยจริงๆ
‪และผมคิดว่าเราต้องคุยกันเรื่องโจนาธาน
‪ฉันไม่น่าจะทำได้
‪ทำไมล่ะที่รัก
‪เพราะว่า…
‪เพราะว่ามันเจ็บปวดเกินไป
‪ผมรู้ ซินธ์
‪ผมรู้
‪มินนีแอโพลิซ่า
‪(มายา แองเจิลลู ‪แอนด์ไอสติลไรส์)
‪(อดัม: ฉันไม่ทันตั้งตัว)
‪(ฉันรู้ ไม่เป็นไร)
‪ไง
‪ไง เดตคืนนี้เป็นไง
‪สนุกดี
‪พิลึกนิดๆ แต่ก็ดี
‪รู้ไหมว่าอดัมดูรายการคาร์แดเชียนด้วย
‪ไม่รู้ แต่ไม่แปลกใจสักนิด
‪นี่ เรื่องก่อนหน้านี้ฉันขอโทษนะ
‪ฉันเป็นลูกคนเดียว ไม่เก่งเรื่องการแบ่งปันพื้นที่
‪แต่ฉันกำลังหัด
‪ฉันรู้ว่าเธอก็คงปรับตัวลำบากด้วย
‪เพราะงั้นอยากยืมแผ่นเสียงเมื่อไรก็เชิญ
‪ขอบใจนะโอทิส รู้สึกดีขึ้นเยอะ
‪แล้วนายกับรูบี้เริ่มจะคบกันจริงจังแล้วสินะ
‪ใช่มั้ง
‪(เมฟ)
‪- ไง ‪- ตาย คืนนี้พ่อฉันทำตัวน่าอายที่สุด
‪ขอโทษด้วยนะ
‪ไม่เป็นไร เขาเป็นคนตลก
‪ใช่ พ่อเยี่ยมมากเลยเนอะ
‪ยังไงก็ขอบใจที่มาช่วยฉันนะ นายเยี่ยมที่สุด
‪ไม่มีปัญหา ฉันสนุกมาก
‪ดีใจจัง
‪โอเค
‪งั้นฝันดีนะโอทิส
‪ฝันดี รูบส์
‪ฉันรักนาย
‪ดีจัง
‪งั้นฝันดีนะ
‪คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล