„Lord Vanon rzekł wtedy: »Candito, będę cię kochał aż do śmierci.
Wyjdź za mnie!«.
Lecz ona nie chciała należeć do kosmity.
Odrzekła więc: »Nie kocham cię, lordzie Vanonie,
ale pragnę uprawiać z tobą seks».
Zgodził się uprawiać z nią seks i obnażył swoje penisiaste dłonie.
Odrażały ją, ale i podniecały”.
Co to za peleryna, Lily?
Ochraniacz przed mgławicą.
Lily napisała kolejne opowiadanie.
Sarah, idź porozmawiaj z koleżankami.
Muszę to skonfiskować.
I wezwać twoich rodziców.
Lily, skarbie…
Dzwoniła panna Talbot. Była naprawdę zdenerwowana.
Podobno napisałaś opowiadanie.
Coś o dłoniach przypominających…
Penisy?
Pytała, czy w domu wszystko gra. To było bardzo krępujące.
Chodzi o to…
że miłe dziewczęta nie rozmawiają…
o sprawach związanych z S-E-K-S-E-M.
To niestosowne.
Lubię pisać historie.
Cóż…
Zachowaj je dla siebie.
SERIAL NETFLIX
Chyba żartujecie.
BRAK PORZĄDKU W SEKS SZKOLE
HADDON POZWALA NA PISANIE ZBOCZONYCH OPOWIADAŃ
Kurwa.
Mamo?
Tak?
Aimee przyszła na wizytę.
O cholera.
Zupełnie zapomniałam.
Zaraz zejdę.
Ten ma dłuższe wargi sromowe, co jest dość powszechne.
Ten schowane.
Z włosami łonowymi i bez.
Ten jest zmarszczony.
Ten nieco krzywy, jak mój,
a ten ma akurat okres.
- Spróbuję łoniaków. - Doskonały wybór.
- Dzięki. - Wybacz, Aimee.
Jestem dziś trochę niezorganizowana.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Babeczkę wulwową?
Jasne.
Dzięki.
Musieli się pokłócić.
Ile cycków!
Tak, reorganizuję moją kolekcję starych magazynów dla mężczyzn.
To moje ulubione.
Są piękne.
Jak się dziś czujesz?
Cóż…
Pokłóciłam się z moją przyjaciółką Maeve
i bardzo mi z tego powodu smutno.
Ale mam też ochotę ją zdzielić.
Może o tym porozmawiamy?
Jesteś dziś cicha.
Trochę zmęczona.
POWIADOMIENIE 1 NOWY E-MAIL
GRATULACJE
ZOSTAŁAŚ WYBRANA DO PROGRAMU ZDOLNI I UTALENTOWANI
Co jest?
Wybrano mnie do programu w USA.
Nie mogę uwierzyć!
Ja mogę.
Wiedziałem.
MOŻEMY POROZMAWIAĆ O TYM, CO ZASZŁO?
- To niesamowite. - Dziękuję.
Zacznij się cieszyć.
Inaczej opowiem dowcip.
Nie, proszę.
- Puk, puk. - Idę do szkoły.
Do zobaczenia.
Mamo…
to dla ciebie.
Przyjaciele zzielenieją z zazdrości.
Abeo jest taki hojny.
Zawsze chwalę się moim zięciem.
Księgowy odnoszący w Anglii sukcesy.
O czym ona mówi? Tata nie jest księgowym.
Przyniosę ci dokładkę.
Przestań, mamo. Ja mu przyniosę.
Nieczęsto mogę obsługiwać wnuka.
Siostro!
Bebe.
Emeka.
Będzie na weselu.
Od lat go nie widziałam.
- Interes nieźle mu idzie i… - Kim jest Emeka?
Nadal jest singlem.
Przestań plotkować, Beryl.
- Kto to Emeka? - Nikt.
Byliście zaręczeni.
- Co? - Dziewczyny.
Trzeba przygotować się na wesele.
Zmykaj.
- Babciu? - Tak.
Mówiła, że to nie fair wobec Steve’a i że jestem zbyt miła, by z nim zerwać.
Jak się wtedy poczułaś?
Jak idiotka.
Bo chyba ma rację.
Ale nie musiała być taka wredna.
Czemu myślisz, że ma rację?
Bo to prawda.
Nienawidzę się kłócić czy sprawiać ludziom przykrości.
Więc mówię im to, co chcą usłyszeć.
Dlatego pewnie nie zerwę ze Steve’em,
dlatego przez tyle lat miałam okropnych przyjaciół
i dlatego uśmiechnęłam się do tego obleśnego kolesia w autobusie,
a on założył, że może ocierać się o mnie fiutem.
Czy masz poczucie, że gdybyś się do niego nie uśmiechnęła,
nie doszłoby do napaści?
Nie wiem.
Uśmiechałaś się wcześniej do obcych?
Czy kończyło się to napaścią?
Posłuchaj.
To, co ten człowiek ci zrobił,
nie ma nic wspólnego z twoim uśmiechem
czy twoją osobowością.
Tylko z nim samym.
I to absolutnie nie jest twoja wina.
Rozumiesz?
Jak mogę być silniejsza?
Jak pani.
I Maeve.
Jesteś silniejsza, niż myślisz.
Już sam fakt, że potrafisz wyrazić złość z powodu kłótni z Maeve,
jest dobrym krokiem w kierunku odczuwania całego wachlarza emocji.
Ale nikt nie ma prawa mówić ci, że powinnaś lub nie zerwać z chłopakiem.
Chyba tak.
Choć sama jej powtarzałam, by się ogarnęła i spiknęła z Otisem.
Wyraźnie są w sobie zabujani.
Może i zachował się jak dupek, ale nie raz ją przepraszał.
A ona nie jest najłatwiejsza w obyciu, więc…
Pewnie nie powinnam była mówić pani o Otisie.
Dlaczego był dupkiem?
Do zobaczenia, Aimee.
Dziękuję.
Aimee, podrzucisz mnie?
Pewnie.
NIGERIA JEST ZARĄBISTA!
- Od kogo? - Od Erica.
- Niezłe ruchy. - Dzięki.
Trzymaj.
Poprawię ci Aso-Oke.
- Co to? - „Czapka senatora”.
- Podoba ci się? - No jasne! Gejowska jak diabli.
Babcia cię usłyszy.
Kim jest Emeka?
To było dawno temu.
Byliśmy nastolatkami.
Czemu się nie pobraliście?
Poznałam ojca.
- Poznałaś go podczas wojny. - Wyglądasz super.
Dzięki.
Dzięki, mamusiu.
Wyglądałbym jeszcze lepiej ze złocistym cieniem.
Mówię poważnie. Nie tutaj.
Widzimy się przed domem.
Do bani.
„Lord Vanon obnażył swojego pulsującego kutasa
i orał nim księżniczkę Zandorę przez calutką noc”.
Musical był dziwny, ale kto by pomyślał, że lubi też walić kosmitów.
Możemy porozmawiać?
Co się dzieje?
Opublikowali opowiadanie.
Czy dałoby się zorganizować neutralną płciowo szatnię na kampusie?
Ułatwiłaby życie uczniom transseksualnym i queer.
Cal, porozmawiamy o wszystkim,
jeśli przyjdziesz do szkoły w odpowiednim mundurku.
Odpowiednim, czyli jakim?
Laylo, podejdź na chwilę.
To idealny przykład na to, jak można wyrażać swoją tożsamość,
nie łamiąc przy tym zasad.
Więc Layla to dobra osoba NB, a ja zła?
Nie rozumiem tego slangu.
N-B.
Osoba niebinarna.
Możesz odejść, dziękuję.
Interesujące, jak nas pani szufladkuje.
Layla i ja, Jackson i Viv.
Odmienność zbyt panią przeraża?
Przyjdź do mnie, gdy zaczniesz przestrzegać protokołu.
Adam Groff rzucił kupę z okna autokaru.
Wiedziałam, że jest obłąkany.
Boże, Mark!
Przestraszyłeś mnie.
Dlaczego znów o nas piszą?
I dlaczego wysłuchuję skarg od rodziców,
że ich dzieci były na wycieczce,
na której zgubiono uczniów i rzucano odchodami?
Przyjrzę się temu.
Powiedziałem inwestorom i reszcie rady szkoły,
że zmienisz narrację.
Tak.
Nadchodzący dzień otwarty zdusi to wszystko w zarodku.
- Poinformujemy prasę o zmianie nazwy… - To nie wystarczy.
Musisz im pokazać, że to miejsce się zmieniło.
Jeśli nie otrzymamy funduszy, będziemy mieć przerąbane, rozumiesz?
Tak.
Nie zawiodę cię.
Dobrze.
Lecę na spotkanie.
Oczywiście.
Oczywiście, że tak.
Dziękuję.
Dziękuję za tę motywującą rozmowę.
Bardzo umacniająca.
I subtelna.
- Cholerny buc… - Dzień dobry.
- Mogę przyjść później. - Nie, wejdź.
W czym mogę pomóc?
Dostałam się do programu w USA.
Brawo.
Więc zastanawiałam się, jak wygląda sprawa funduszy.
Rozmawiałam z radą szkoły.
I sytuacja jest obecnie trochę trudna.
Więc się nie zgodzili.
No tak.
Przykro mi, Maeve.
W porządku.
Mam nadzieję, że znajdziesz środki.
Tak.
JAK TWOJA RODZINA?
JEST BOSKO. TYLE JEDZENIA!
- Smacznego. - Dziękuję.
Babeczkę wulwową?
Ale paskudne.
Też tak myślałam, ale każda wulwa jest wyjątkowa i piękna,
i należy ją czcić.
Czcij ją.
Pyszne!
Porozmawiaj z nią.
Nadal jestem wkurzona.
- Co tam? - W porządku.
Dostałam się do programu w USA.
Niesamowite!
Gratuluję.
Dzięki.
Raczej nie znajdę na to kasy, ale…
Więc…
widzę, że ignorujesz moje wiadomości,
a jestem na tym punkcie nieco przewrażliwiony.
Tak. Przepraszam.
Po prostu nie spodziewałam się, że do tego dojdzie.
I…
Lubię Isaaca.
Chyba łączy nas coś dobrego.
Czyli…
mamy o tym zapomnieć?
Chyba tak.
Wszyscy uczniowie proszeni są do auli.
JAK SZKOŁA?
Poprosiłam was tu,
by ogłosić nowy kierunek, jaki obierze szkoła.
To nowy początek.
Liceum Moordale wkrótce będzie znane jako Akademia Sparkside.
Na pewno będziecie mieć wiele pytań,
ale nasze cele dla Sparkside objaśnimy podczas dnia otwartego.
Zaprosimy również prasę,
by pokazać im, że seks szkoła to już przeszłość.
A skoro mowa o prasie, z pewnością wszyscy wiecie,
że nasza szkoła po raz kolejny trafiła do gazet.
Bierz mnie, lordzie Vanonie!
Tak, bardzo zabawne, prawda?
Ale fragment, w którym nazywają nas „instytucją pełną zboczeńców”,
jest mniej zabawny.
Wygląda na to, że niektórzy uczniowie
czerpią frajdę z psucia nam reputacji.
To się musi skończyć.
Poproszę na podium Lily Iglehart, Cal Bowman i Adama Groffa.
Co?
Nie mam pojęcia.
Usiądźcie.
Od teraz inaczej będziemy wymierzać karę.
Przeczytasz to, Cal?
„Jestem niechlujnym pyskaczem”.
Głośniej, proszę.
„Jestem niechlujnym pyskaczem i mam gdzieś rówieśników!”
- To popieprzone! - Siadaj, Jackson.
Załóż tabliczkę.
Moja historia nie była sprośna.
To czemu wszyscy się śmieją?
Przeczytaj.
„Napisałam…
sprośne i obrzydliwe słowa, które przyniosły wstyd rówieśnikom”.
Nie mogę tego odczytać.
Jest napisane, że jesteś niehigieniczny.
Bo to, co zrobiłeś we Francji, było obrzydliwe i naraziło innych…
Dość tego!
Siadaj.
To ma być szkoła, a nie miejsce, którego mamy się bać.
Dobrze, zostajesz zawieszony.
- Co? - Wyjdź.
Co?
Kazałam ci wyjść.
„Jestem niehigieniczny i narażam rówieśników”.
Zabieram wam telefony do końca tygodnia.
Nikt nie ma z nimi rozmawiać.
Nie ściągniecie tabliczki, póki wam na to nie pozwolę.
Lepiej zamknij stoisko z ciastkami.
Wracajcie na lekcje.
- Co się dzieje? - Są tu gliny.
- Szukają Elsie. - Powoli, Isaac. Co?
Twoja mama zabrała ją na spacer i nie wróciła.
- Myślą, że ją porwała. - Co?
Jadą do Anny, ale chcą z tobą rozmawiać.
Dobra, pojadę tam.
W porządku?
Nie.
Muszę jechać do Anny. Nagły wypadek.
- Pożyczyć ci rower? - Nie.
- Będzie szybciej. - Nie umiem jeździć.
- Jak to? - Nikt mnie tego nie nauczył!
Kurwa.
Kiedy się ożenisz?
Ma 17 lat, mamusiu.
Ja wyszłam za mąż w wieku 18 lat. Teraz młodzi późno biorą ślub.
To głupie.
Po co czekać?
Nie bierz ślubu, póki nie musisz. Tylko dobrze się baw.
Atinuke, mówiłam, że ma cię nie być na zdjęciu.
A jeśli zerwiecie z Jimohem?
Won!
Masz dziewczynę?
- Nie ma… - Eric nie ma czasu na dziewczyny.
Jest zbyt zajęty nauką.
Tak.
Nie czekaj zbyt długo.
Będę się modlić, byś spotkał dobrą chrześcijankę
i urządził weselisko w Nigerii…
Tak!
…zanim umrę.
Przysuńcie się!
Na trzy się uśmiechnijcie.
Raz, dwa, trzy, uśmiech!
Hej, ty.
Czemu się nie uśmiechasz? Rujnujesz mi fotkę.
Przepraszam.
- Przepraszam. - Raz, dwa, trzy, uśmiech.
To tutaj.
- Chciałem sprawdzić, czy nic ci nie jest. - Dzięki.
- Co tu robisz? - Potrzebowała podwózki.
Dogodne.
Wejdę do środka i pomogę,
ale dzięki, że podrzuciłeś Maeve.
Też wejdę pomóc.
Jak wyglądał poranek?
Wydawała się normalna.
- Odrzucono jej apelację. - Proszę bardzo.
Nie była zadowolona z odwiedzin pod nadzorem. Dzięki.
Była rozkojarzona?
Właśnie. Była zdenerwowana?
Może ja tu będę zadawać pytania?
Jaka wydawała się Erin dziś rano?
Chciała zabrać Elsie na plac zabaw. Nie sądziłam…
Mama będzie miała kłopoty?
To poważna sprawa. Może trafić do więzienia.
- Będzie dobrze. - Użyła rano bankomatu na Barrow Street.
Ale nie mamy wskazówek dotyczących jej miejsca pobytu.
Pewnie wyjechała z Moordale. Sprawdziliście kamery na dworcu?
Tak.
- A na przystankach? - Też sprawdziliśmy.
A podsłuch w telefonie?
Przepraszam, jaki macie związek ze sprawą?
Jestem przyjacielem Maeve. A on jej pogmatwaną miłostką.
Byłeś przyjacielem, póki nie zachowałeś się jak dupek.
Jedynym dupkiem jest ten, kto skasował moją wiadomość.
Na zewnątrz, obaj.
Wychodzimy.
Nikt cię tu nie chce.
- Jedź do domu. - A co ty wiesz?
- Pogarszasz sprawę. - Co ty tu robisz…
Zamknijcie się!
Zaginęła moja siostra, więc przestańcie chojraczyć!
Jak możesz rozważać jego zamiast mnie?
Rozważać? O czym ty mówisz? Masz urojenia, chłopie.
Rozumiem.
Czy we Francji coś między wami zaszło?
Tak.
Ale to nic nie znaczy.
To znaczy… Nie wiem, co to znaczy.
Elsie zaginęła. Teraz myślę tylko o tym.
Powodzenia w szukaniu.
Isaac, nie odchodź.
Kurwa.
- Dzięki, Otis. - Powinienem zostać i pomóc.
Wszystko chrzanisz.
Jak to?
Odkąd rzuciłeś poradnię, dbasz tylko o siebie.
To nieprawda.
Nie jestem za to odpowiedzialny.
Powinieneś już iść.
Nie chcę cię widzieć.
Musimy ustalić, jak wyjaśnić dzieciom fakt,
że śpimy w osobnych łóżkach.
Nie muszą wiedzieć. To sprawa między tobą a mną.
Nie zgadzam się.
Otwarty dialog jest dla nastolatków ważny.
To im powiedz.
Chciałem tylko podrzucić notatnik.
Wejdzie pan na chwilę?
Proszę usiąść.
Więc…
czemu postanowił pan oddać mi notatnik?
Bo należy do pani.
Zakładam więc, że te kserokopie to pańska zasługa?
Tak.
I wstyd mi za to.
Ciągle czytam to, co Maureen pani o mnie mówiła.
Myślę, że to prawda.
Nie wiem, jak się zmienić.
Przyjdź wyrazić swoją opinię.
Dzięki.
Viv, mam pomysł.
Zapytajmy ludzi, co myślą o nowych wartościach Hope.
Jeśli im się nie podobają, może uda się coś zmienić.
Nie mogę.
Czemu jej pomagasz? Przez nią są same kłopoty.
Nie jestem idiotką, ale muszę dostać się na dobre studia.
To ważne dla całej mojej rodziny.
Nie mogę spieprzyć szkoły.
Wiem, że nie jesteś idiotką. Jesteś najmądrzejszą osobą, jaką znam.
Ale oszukujesz się, myśląc, że ona o ciebie dba.
Vivienne Odusanya do gabinetu dyrektor.
Przemyśl to.
Prosiłam, byś na wycieczce miała kolegów na oku.
A potem słyszę plotki i jestem zdezorientowana,
bo gdy spytałam, jak udała się wycieczka, powiedziałaś:
„Świetnie”.
Wyjaśnij mi to, proszę.
Nie chciałam na nikogo donosić.
Byłam rozdarta.
No tak.
Gdy cię poznałam,
pomyślałam,
że dokądś zmierzasz.
Wydawałaś się zdeterminowana i skoncentrowana.
Nie jestem pewna, jak daleko zajdziesz, robiąc uniki.
Przepraszam, powinnam powiedzieć.
Nie przepraszaj mnie.
Tylko siebie.
Nie chciałabym, byś straciła szansę, ponieważ jesteś za miła.
To bardzo kobieca cecha, która nas hamuje.
To już się nie powtórzy.
Mam nadzieję.
Jeszcze jedno.
Chcę, byś przygotowała prezentację dla prasy i kandydatów na dzień otwarty.
Nawet po tym?
Tak, jesteś przewodniczącą.
Silna, mądra, czarna dziewczyna na czele dowodzi, że jesteśmy postępowi.
Czyli chodzi o pozory.
Oczywiście.
Oto nagranie i slajdy do prezentacji.
Przyjdzie pani na forum?
Może wypłyną ciekawe pomysły, które dodam do prezentacji?
Mam przyjść i słuchać bandy nastolatków
użalających się nad swoimi rzekomymi problemami?
Nie, dziękuję.
Mam dość tej egotycznej histerii na punkcie tożsamości.
Im szybciej ty i twoi wrażliwi rówieśnicy zrozumiecie,
że nie jesteście tak wyjątkowi,
a w prawdziwym świecie nikogo nie obchodzą wasze bolączki,
tym lepiej.
NOWE NAGRANIE
Jakie było twoje dzieciństwo, Michaelu?
Opowiedz o matce.
Była cicha.
I łagodna.
Uwielbiała gotować.
Wspaniale pachniała.
Szamponem.
A ojciec?
Tata. Cóż…
Różnił się od mamy.
- Porażka, tato. - Masz jej nie wpuszczać.
Michaela chyba się maże.
Co?
Czemu beczysz?
Przestań! Jesteś chłopcem.
Chłopcy nie płaczą.
Kiedy ostatnio płakałeś?
Nie pamiętam.
Nawet po separacji?
A co ci sprawia przyjemność?
Sugerujesz…
masturbację?
Nie.
Nie uważam, by wszystko sprowadzało się do seksu.
Pytam o to,
co sprawia, że odczuwasz radość?
Nie znam tego uczucia.
Bardzo często, gdy dzieci są zastraszane przez rodziców,
dochodzą do mylnego wniosku, że emocje są oznaką słabości,
więc je wyłączają.
Mam dla ciebie zadanie:
znajdź coś,
co cię uszczęśliwia.
Dziękuję.
Przepraszam, że wypaliłem z tą…
masturbacją.
Nie szkodzi.
Chociaż w twoim przypadku
masturbacja nie jest wcale złym pomysłem.
Nic ci nie jest?
Co się stało?
Jak zwykle wszystko spieprzyłem.
Bo najwyraźniej nie potrafię nawiązywać z ludźmi zdrowych relacji.
Chodzi o Maeve?
Nigdy ci o niej nie mówiłem.
Aimee wspomniała na sesji,
że łączyły cię romantyczne relacje z kimś o imieniu Maeve
i że coś się wydarzyło na twojej imprezie.
Podobno się pokłóciliście.
Chcesz o tym pogadać?
Nie, nie chcę o tym gadać.
Zazdrość może sprawić, że przestajemy być sobą
i mówimy rzeczy, których nie myślimy.
Był inny chłopak?
Robisz to!
Znowu.
Nie wierzę, że miałaś czelność zabraniać mi udzielania porad,
bo to podobno nieetyczne.
A sama jesteś uosobieniem nieetyczności.
- Czemu nie pozwolisz sobie pomóc? - Pomóc?
Niby jak chcesz mi pomóc?
Odpychasz każdego mężczyznę.
Nie umiesz być w związku.
Skąd ta złość?
Sprowadziłaś Jakoba do mojego życia, kazałaś mi żyć z Olą jak z siostrą…
I lubię ich tu mieć.
Choć raz jest normalnie.
Ale to koniec,
prawda?
Tak myślałem.
Cholera.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
To moja wina. Mogłam cię ostrzec.
Maeve, to nie twoja wina.
Masz 17 lat. Nie powinnaś zajmować się takimi sprawami.
Zostaniesz na noc?
- Ericu, co myślisz o weselu? - Ciociu Beryl.
Jest fajne. Tak mi się wydaje.
- Nie byłem na wielu. - Na niejedno pójdziesz.
Widzisz Emekę?
Mama się załamała, gdy Beatrice go odrzuciła.
Dlaczego?
Jest z dobrej rodziny.
Bardzo bogatej.
Uchyliłby twojej matce nieba.
A co z moim tatą?
Twoim ojcem?
Był miejscowym gościem.
Przeciętniakiem.
Babcia nie sądziła, że ma jakiekolwiek perspektywy.
Ale udowodnił, że się myliliśmy.
I zyskał w Anglii reputację.
To ma być porcja gulaszu?
Ciociu.
Ciociu!
JAK SZKOŁA?
Przykro mi, że ci to zrobiła.
Dobrze radziłam sobie bez przyjaciół.
A potem zjawiłaś się ty i…
wreszcie poczułam, że nie jestem dziwaczką,
ale to kłamstwo.
Nie kazałaś mi wysyłać opowiadania, bo było dziwne, i mnie osądziłaś.
Próbowałam cię chronić.
Nie powinnaś ze mną rozmawiać.
UPRZEDZENIE TO TWÓJ PROBLEM
Dzięki za wsparcie. Hope postąpiła po chamsku.
- Wiem. - I powinniśmy z tym walczyć.
Dobra. Do roboty.
PILNE! NOWA WIADOMOŚĆ GŁOSOWA
Mam dość tej egotycznej histerii na punkcie tożsamości.
Im szybciej ty i twoi wrażliwi rówieśnicy zrozumiecie,
że nie jesteście tak wyjątkowi,
a w prawdziwym świecie nikogo nie obchodzą wasze bolączki…
Mam dość tej egotycznej histerii na punkcie tożsamości.
JEŚLI CHCECIE ZMIAN, PRZYJDŹCIE NA FORUM UCZNIOWSKIE.
Wesela są dziwne.
Wyobrażasz sobie tańczyć na oczach tych wszystkich ludzi?
Nie obraziłbym się.
Mam na imię Oba.
A ja Eric.
Często bywasz na weselach?
W sumie nie.
Pan młody to mój przyjaciel.
Zajmuję się fotografią w wolnym czasie, a on jest trochę skąpy.
Cieszę się ich szczęściem, ale jestem też smutny.
Bo wiem, że ja nigdy nie będę miał wesela.
Rozumiesz?
Myślałem, że tutaj nie powinno się o tym rozmawiać.
Jest wielu takich jak my.
Po prostu musimy być dyskretni.
Wychodzę później, jeśli chcesz poznać moich znajomych.
Nie. Ja…
chyba nie mogę.
U BROWNÓW
Co tu robisz?
Przykro mi,
że przeze mnie cię zawieszono.
Zawieszono mnie za moje przekonania.
Ja…
próbuję sklecić wiersz dla Erica i pomyślałem, że mógłbyś pomóc.
Mam ci pomóc napisać wiersz dla mojego byłego?
Zapomnij.
Pokaż.
- „Dzięki tobie się uśmiecham…” - Nie na głos.
Kiepski ten wiersz.
Musisz pisać z głębi serca.
Nie myśl za dużo.
Nie powinieneś pisać poezji, bo ja to robię.
To nie tak. Ja…
piszę poezję, bo Eric ją lubi.
A ty? Co lubisz?
Ja…
lubię…
psy.
Wolę koty.
To oczywiste.
ZABRALI MI TELEFON. WSZYSTKO W PORZĄDKU.
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ.
TRWAJĄ ZAPISY NA ZAWODY PSÓW
O tak!
PRZEPRASZAM
PRZEPRASZAM ZA DZISIAJ
Niewiarygodne.
Na pewno nie chcesz zobaczyć reszty Lagosu?
Na pewno, Oba.
Zabierz mnie do moich ludzi.
Jesteśmy w Lagosie, skarbie!
Dokąd jedziemy?
Zobaczysz.
Do jakiegoś seksownego miejsca? Gdzie się zabawimy?
I trochę spocimy?
Tutaj, stary.
Dobra, dzięki.
Zaraz wracam.
Co?
Dokąd mi uciekasz?
Nie znam cię zbyt dobrze i chyba powinienem już iść.
Co? Dopiero tu dotarliśmy.
- Dokąd mnie zabierasz? - Zobaczysz.
Nie. Gdzie byłeś?
Sprawdzałem drogi ucieczki.
- Co? - Nic ci nie będzie.
Już dobrze.
Spodoba ci się. Obiecuję.
Chodź tu, Anglio! Witaj!
Boże, wyglądasz niesamowicie!
- Cześć! - Jak leci?
Jak się macie?
Dzięki.
Nie martw się. Chodźmy na parkiet.
- Nie jesteś gotowy. - Sam nie wiem.
Trochę się poruszamy.
Rany.
Jak się czujesz?
Jakbym wrócił do domu.
Oba?
Obudź się.
Muszę wracać do domu.
Rodzina będzie się martwić.
Miło było cię poznać.
Co? Jak mam wrócić do domu? Jesteśmy w Lagosie!
Żartuję.
Dopilnuję, byś wrócił do domu.
Dobra.
Czy my…
Nie.
Gdzie byłeś?
Martwiłam się.
Byłem z Obą.
- Pokazał mi Lagos. - Czemu mi nie powiedziałeś?
Byłaś zbyt zajęta flirtowaniem z byłym narzeczonym.
- Ericu, to… - Nie, mamo.
Tak się cieszyłem, że tu wracam.
Ale od przyjazdu tylko kłamiemy.
Czemu mówisz, że tata jest księgowym?
Bo nim jest. Przynajmniej był nim tutaj.
Ale w Anglii nie jest.
Więc czemu nie powiedziałaś prawdy?
- Wstydzisz się go? - Jasne, że nie.
Ale moja matka go nie pochwalała, więc łatwiej było kłamać.
Żałujesz, że nie wyszłaś za Emekę?
Nie!
To bardzo próżny człowiek. Nie pasowaliśmy do siebie.
Nie to, co z tatą.
Co masz na myśli?
Przy twoim ojcu zawsze czułam spokój.
Nie chcę udawać.
Ani tu, ani nigdzie.
Podziwiam to, że nie boisz się być sobą.
Może mnie też się to kiedyś uda.
Ale to wymaga czasu.
Wybacz, że cię wystraszyłem.
Zrobię ci coś do jedzenia.
MIŁO BYŁO CIĘ POZNAĆ, ERICU. PRZYŚLIJ POCZTÓWKĘ Z ANGIELSKIEJ WIOSKI!
ZABRALI MI TELEFON. TĘSKNIĘ ZA TOBĄ.
Podziękuj mężowi za piękne prezenty.
- Następnym razem ma przyjechać. - Dobrze.
Daj znać, jak poznasz dziewczynę.
Właściwie Eric się z kimś spotyka.
Miał ci na razie nie mówić.
Jaka ona jest?
To osoba małomówna,
ale uwielbia psy.
Ma wielkie serce.
I mnie rozśmiesza.
Bardzo.
Nie można jej nie lubić.
Śmiech to lekarstwo dla serca.
To dobry wybór.
Chodź tu.
Napisy: Monika Bartz