‪หลังจากที่นางได้กินแม่เข้าไป
‪เกล็นน็อกซี่ก็ถูกเนรเทศ ‪ออกจากอ็อบบลิเวียนซิกซ์
‪ต้องร่อนเร่ไปตามโกรกอันอ้างว้าง
‪ของดาวเคราะห์ซอร์กเพียงลำพัง
‪ปราศจากทั้งน้ำและอาหาร
‪พลังชีวิตของเกล็นน็อกซี่ก็ค่อยๆ หมดไป
‪นางปลงตกและยอมรับการตายในสภาพนี้
‪ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยรู้สึกเป็นที่ยอมรับ
‪การเผชิญหน้ากับจุดจบ ‪แต่เพียงลำพังจึงดูเหมาะสม
‪แต่แล้วเกล็นน็อกซี่ ‪ก็ได้พบกับสตาร์แลนซ่าเป็นครั้งแรก
‪เมื่อน้ำกระทบริมฝีปากนาง ‪เกล็นน็อกซี่ก็รู้ว่านี่คือเนื้อคู่ของนาง
‪สิ่งมีชีวิตเดียวในจักรวาล
‪ที่จะเข้าใจและยอมรับนางอย่างแท้จริง
‪และนางรู้สึกตื้นตันใจ ‪ที่สตาร์แลนซ่ารู้สึกเหมือนกับนาง
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ลิลลี่ลูกรัก
‪เตรียมตัวไปโรงเรียนได้แล้วนะ
‪หนูไม่ไป
‪ยังรู้สึกไม่สบายอยู่
‪นี่มันสามวันแล้วนะ
‪โอล่าโทรเข้าเบอร์บ้านอีกแล้ว
‪ทะเลาะกันเหรอจ๊ะ
‪เปล่า เราโอเค
‪งั้น
‪แม่ต้องไปทำงานแล้วนะ
‪หวังว่าพรุ่งนี้ลูกจะรู้สึกดีขึ้น
‪ร้อยเก้าสิบสาม
‪ร้อยเก้าสิบสี่ ร้อยเก้าสิบห้า
‪ร้อยเก้าสิบหก
‪ร้อยเก้าสิบเจ็ด ร้อยเก้าสิบแปด
‪ร้อยเก้าสิบเก้า สองร้อย
‪ใช่เลย!
‪ช่วยเปลี่ยนหลอดไฟดวงนี้ให้หน่อยได้ไหม
‪ครับ
‪ขอบคุณ
‪เรียบร้อย
‪คุณมีเหงื่อ
‪โทษที
‪ผมจะไปอาบน้ำ
‪ขอบคุณสำหรับรายงาน ‪จากผู้สื่อข่าวจราจรของเรา
‪วันนี้ทุกคนต่างจับตามอง ‪โรงเรียนมัธยมศึกษามัวร์เดล
‪ที่จะจัดงานเปิดบ้านครั้งแรก
‪ตั้งแต่มีเรื่องอื้อฉาว ‪"โรงเรียนสอนเซ็กซ์" เมื่อเทอมที่แล้ว
‪โฮป แฮดดอนบอกว่า ‪เธอตั้งใจจะล้างมลทินให้มัวร์เดล…
‪(มัวรีน: เรายังมีนัดกัน ‪9 โมงเหมือนเดิมใช่ไหม)
‪(ใช่ แล้วเจอกัน)
‪เข้ามา
‪ต้องเข้ามาหยิบแจ็คเก็ต
‪วันนี้เรามีนัดบำบัดกับดร.คัตตอนนะคะ
‪ขอคิดดูก่อน
‪โชคดีกับการสัมภาษณ์ออกทีวีนะ
‪โธ่…
‪ไง
‪ฉันเป็นห่วงลิลลี่
‪เธอไม่คุยกับฉันเลยตั้งแต่เกิดเรื่องทั้งหมดกับโฮป
‪- ช่วยไปคุยกับเธอหน่อยได้ไหม ‪- ฉันไม่ใช่นักบำบัด โอล่า
‪ฉันรู้ แต่เธอบอกฉันว่า ‪นายช่วยเธอเรื่องโรคจิ๋มล็อกได้เยอะ
‪- ฉันว่าเธอไว้ใจนายจริงๆ ‪- ไปขอคนอื่นเถอะ ขอโทษด้วย
‪คาดสายรองเท้าให้แม่หน่อยสิโอทิส
‪ถามจริง
‪แม่นึกว่าเราผ่านวัยงอนแล้วเงียบไปแล้วนะ
‪ฟังนะ
‪แม่รู้ว่าทั้งคู่รู้แล้วว่าแม่กับยาค็อบมีปัญหากัน
‪แต่แม่อยากให้รู้สึกว่านี่ยังเป็นบ้านครอบครัวอยู่
‪และเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้พูดคุยกันเรื่องความรู้สึก
‪ทำไมพ่อหนูถึงไม่มาคุยด้วยล่ะ
‪เพราะพ่อของเธอรู้สึกว่า ‪ไม่คุยเรื่องแบบนี้กับทั้งสองคนจะดีกว่า
‪งั้นแค่เรื่องบอกเราว่าอาจเลิกกัน ‪ยังเห็นไม่ตรงกันเลยเหรอ
‪คู่รักหลายๆ คู่ก็เห็นต่างกันเรื่องวิธีการเลี้ยงลูก
‪ใช่ คุณน่าจะคำนึงถึงเรื่องนั้น ‪ก่อนตัดสินใจมีลูก
‪แล้วบังคับให้พวกเรา ‪มาแสร้งทำเป็นครอบครัวสุดเพี้ยน
‪หนูจะไปโรงเรียน
‪แม่ขอโทษ
‪มันเละเทะไปหมด
‪ดูเหมือนทุกอย่างที่แม่ทำจะเละหมดแหละแม่
‪ลอด!
‪แล้วโดดข้าม โดด!
‪ขึ้นไป ใช่แล้ว เก่งมาก ใช่แล้ว!
‪ใช่ เด็กดี
‪ไม่เคยรู้เลยว่ามันทำแบบนั้นได้
‪อย่าลืมนะว่าคืนนี้มีงานปาร์ตี้มื้อค่ำบ้านลุงปีเตอร์
‪ผมไม่ไป ลุงปีเตอร์หัวกรวย
‪- อดัม! ‪- ก็บอกเฉยๆ
‪แม่เลิกกับพ่อแล้วนี่ ไปทำไม
‪ก็ได้ ลูกพูดถูก
‪ปีเตอร์ก็ค่อนข้างจะหัวกรวยจริงๆ
‪แต่แม่แค่อยากช่วยให้ปรับตัวง่ายขึ้น
‪- เอริคเพื่อนลูกกลับมาแล้วเหรอ ‪- ครับ โอเค
‪- บาย ‪- บาย
‪ไง
‪- สบายดีไหม ‪- ดี
‪เหรอ
‪แม่ฉัน
‪โอเค ไปกันเถอะ
‪สวัสดีมัวรีน
‪พ้นแล้ว
‪คิดถึงนะ
‪- คิดถึงเหมือนกัน ‪- เหรอ
‪ใช่
‪ไป
‪ไปกันเถอะ
‪ฮัลโหล
‪ไงจ๊ะ
‪แม่เหรอ
‪แม่อยู่ไหน
‪แม่ต้องพาเอลซี่กลับ…
‪เจอเอลซี่กันหรือยัง
‪ยังเลย
‪แต่ฉันว่าฉันรู้ว่าแม่อยู่ไหน
‪นายไม่ตอบข้อความฉันเลย
‪ก็ตอนนี้ฉันรำคาญเธอนี่
‪ยุติธรรมดี เป็นฉันก็คงรำคาญ
‪เธอมีเรื่องอื่นต้องกังวล ยังไม่ต้องคุยเรื่องนี้ก็ได้
‪โอเค ก็ได้
‪แต่ฉันอยากให้นายรู้ว่าเรื่องพวกนี้ทำฉันสับสนสุดๆ
‪จะให้ฉันตอบว่าไง เมฟ
‪ถ้าเธอไม่มั่นใจว่าอยากคบฉัน งั้นมันก็คงไม่ใช่
‪- ไอแซค ‪- ฟังนะ
‪ฉันอยากคบกับคนที่มั่นใจว่ารักฉัน
‪เพราะฉันควรได้แบบนั้น
‪และต่อให้เราสองคนปรับความเข้าใจกันได้
‪ฉันก็จะกังวลอยู่ดี ‪ว่าเธอจะเสียใจที่ไม่ลองคบโอทิส
‪ซึ่งฉันรับไม่ได้
‪ดังนั้นด้วยความเคารพ
‪ฉันขอหัวใจคืน
‪ขอให้หาแม่เจอนะ
‪- ยังอยากทำเรื่องนี้อยู่มะ ‪- แน่นอน
‪- อยาก ‪- แจ๋ว
‪ข้าศึกข้างหน้า
‪สุขสันต์วันเปิดบ้านค่ะ
‪พร้อมหรือยัง
‪หนูตั้งตารอนำเสนอเลยค่ะ
‪ดีแล้ว
‪- เอริค นายกลับมาแล้ว เยส! ‪- ไง
‪คิดถึงจังเลย ไนจีเรียสนุกไหม เล่ามาให้หมด
‪สนุกมาก งานแต่งเป๊ะปังปั๊วะ ‪แล้วครอบครัวก็น่ารักที่สุด
‪ทำบ้าอะไร
‪ไม่มีกางเกงในสะอาดจะใส่แล้ว ‪ตอนนี้เป็นสังคังคันมาก
‪- นั่นมันอะไร ‪- ป้ายความอัปยศของฉัน
‪ฉันปาขี้ออกทางหน้าต่างรถบัสที่ฝรั่งเศส
‪แต่ไม่ได้ทำจริง ฝีมือราฮีม
‪เราเป็นเพื่อนกันแล้ว
‪- เป็นเพื่อนกับราฮีมเหรอ ‪- ประมาณนั้น
‪อะไร ก็มันคันนี่ ‪นายก็รู้ว่าไข่ฉันใหญ่แค่ไหน
‪โอเค ก็ได้ แต่เราอยู่ในที่สาธารณะ
‪เข้าไปจัดการในห้องน้ำสิ
‪- ได้ ‪- ดี
‪นายต้องบอกเขาเรื่องนั้น
‪เรื่องอะไร
‪ไงโอทิส โทษที ‪หวัดดี เห็นเอมี่บ้างไหม
‪- หวัดดี ไม่เห็น เมฟ ‪- โอเค อะไร
‪ฉันกะจะส่งข้อความไปขอโทษ ‪แต่มันคงจะน่าสมเพช ขอคุยได้ไหม
‪ตอนนี้ฉันไม่ว่าง ฉันว่าฉันเจอแม่แล้ว
‪- ให้ช่วยไหม ‪- ไม่เป็นไร แล้วจะบอกนะว่าเป็นไง
‪ขอโทษเรื่องอะไรจ๊ะ
‪โอเค
‪ตอนไปฝรั่งเศส
‪แล้วอย่าดี๊ด๊านะ แต่ว่า…
‪ฉันกับเมฟจูบกัน
‪เป็นไรไหม
‪ฉันพูดไม่ออกจริงๆ
‪จูบแบบไหน แบบว่าจุ๊บแก้มหรือว่าจูบจริงๆ
‪จูบจริงๆ
‪เกิดอะไรขึ้นหลังจากจูบจริงๆ เป็นแฟนกันยัง
‪ไม่ ฉันทำทุกอย่างพังอีกแล้ว
‪เธอคิดว่าตั้งแต่เลิกทำคลินิก ‪ฉันก็ไม่แคร์อะไรอีกต่อไปแล้ว
‪นายว่าจริงไหม
‪นายไม่ทำคลินิกแล้ว
‪เพราะนายถูกหักอกและอยู่ใกล้เมฟไม่ได้
‪ฉันว่านายไม่ได้เลิกแคร์ แค่ต้องเซฟใจตัวเอง
‪ช่วยบอกทีว่าอย่างน้อย ‪นี่ก็เป็นจูบที่หวานที่สุดในชีวิต
‪- มันก็เจ๋งแหละ ‪- ภูมิใจในตัวนายจังเลย
‪โอทิส มาช่วยอะไรหน่อยสิ เรื่องนั้นน่ะ
‪ช่างคอมเราถอนตัว ต้องมีคนมาแทน
‪ฉันเลยนึกถึงนาย เพราะนายดูเนิร์ดๆ
‪ใช่
‪- นั่นแหละ ‪- โอเค
‪ฉันกะจะไม่เข้าไปยุ่งกับเรื่องนั้นน่ะ
‪ไงนะ นายต้องช่วย ฉันก็จะช่วยเหมือนกัน
‪ขอบใจ นี่ ทำตัวให้เหมือน ‪เอริคหน่อยสิ ขอบใจ
‪ฉันเห็นด้วยกับที่เขาพูดนะ
‪เรื่องอะไรเหรอ
‪- นึกว่าเธอจะปิดบูธแล้วซะอีก ‪- อันนี้ของเรื่องนั้น
‪เธอดูดีมากเลย
‪- ไง ว่างไหมเอมี่ ‪- นึกว่าเราไม่คุยกันซะอีก
‪ฉันงี่เง่าที่สุด
‪ฉันก็เหมือนกัน สตีฟ ถือเค้กที
‪ขอโทษนะ เธอพูดถูก
‪ฉันขอความช่วยเหลือไม่เก่ง ‪และชอบผลักไสไล่ส่งคน
‪ไม่ ฉันไม่ควรทำแบบนั้นโดยไม่ถามก่อน
‪ฉันไม่รู้ว่ามันจะทำร้ายเธอแค่ไหน
‪ตอนนี้ฉันต้องการให้ช่วย ‪และเธอเป็นคนเดียวที่ไว้ใจได้
‪ได้สิ ให้ทำอะไรเหรอ
‪ขับรถไปส่งฉันที่ล็อกวูดออนซีได้ไหม
‪ได้ สตีฟ จากนี้ไปรับผิดชอบจิ๋มด้วยนะ
‪ถ้ามีใครถาม ตรงที่เบี้ยว ‪มันไม่ใช่เพราะแต่งพลาด เพราะ…
‪จิ๋มทุกจิ๋มพิเศษไม่มีใครเหมือน
‪เก่งมาก
‪ระวังอย่าให้คัพเค้กบี้นะ
‪เขาชอบทำท่าต่อยอากาศที่งี่เง่า ‪อย่างกับตัวเองเป็นบรูซ ลีงั้นแหละ
‪แถมกัดส้อมเวลากิน
‪เพิ่งคบได้สองสามเดือนเอง
‪ฉันไม่ควรรำคาญเขาขนาดนี้เลยเนอะ
‪มีข้อดีบ้างไหมล่ะ
‪เรามีเซ็กซ์บ่อยมาก
‪ความสุขสมบนเตียงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับหลายคน
‪ฉันรู้ว่าเดี๋ยวก็หมดโปร
‪เมื่อก่อนฉันกับไมเคิล ‪ก็ชอบสะกิดกันบ่อยๆ เหมือนกัน
‪แต่แล้ว
‪ก็หยุดไปเฉยๆ
‪มันไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้นนี่
‪ฉันตั้งใจจะบอกเธอว่า ‪ไมเคิลแวะมาหาเมื่อวันก่อน
‪เขาเอาของของฉันมาคืนแล้วเราก็ได้คุยกัน
‪เรื่องอะไร
‪ฉันว่าเขากำลังลำบากใจ ‪และอยากจะคุยกับใครสักคน
‪กล้านักนะ
‪โทษที
‪ก็แค่… หลายปีที่อยู่ด้วยกัน ‪ทำไมเขาไม่เคยคุยกับฉันเลย
‪แล้วอดัมก็เหมือนพ่อเลย
‪บางครั้งฉันก็เหงามาก ‪ที่ต้องอยู่กับผู้ชายแบบนั้น
‪อดัมจะคุยกับเธอเมื่อเขาพร้อม
‪ฉันเองก็ไม่ค่อยจะเก่ง ‪เรื่องการรอให้โอทิสมาคุยกับฉันเอง
‪ฉันชื่นชมความอดกลั้นของเธอ
‪- ยี่สิบนาที ‪- ขอบคุณ
‪ทรงนี้ดูดีนะคะ
‪เรากำลังสร้างอนาคตที่สดใส
‪และสะอาดขึ้น
‪ที่สถาบันศึกษาสปาร์คไซด์
‪เธอทำได้โว้ย
‪นักข่าวมาถึงกันแล้ว
‪นี่คือท่าซูเปอร์แมน
‪ช่วยให้หายประหม่า มีเท็ดทอล์กด้วยนะ
‪โอเค
‪เรากำลังสร้างอนาคตที่สดใส
‪และสะอาดขึ้น
‪ที่สถาบันศึกษาแม่งสปาร์คไซด์
‪เวรเอ๊ย
‪ใช่
‪- ใส่ป้ายทำไม ‪- ก็ครูสั่ง
‪โอเค ถอดป้ายเดี๋ยวนี้
‪ใช่
‪- โฮป มีคนมากันเยอะเลย ‪- ค่ะ
‪แห่มากันทั้งว่าที่นักเรียนใหม่ ‪นักข่าว และนักลงทุนอิสระของเราทุกคน
‪เพราะงั้นก็ไม่ต้องกดดัน
‪ค่ะ จบงานแล้วฉันอยากรู้ว่าคุณคิดยังไง
‪ขอตัวสักครู่นะคะ
‪ครับ
‪คาล
‪มากับครู
‪ปล่อยนะ!
‪ครูสั่งให้เธอเปลี่ยนพฤติกรรม ‪มาหลายต่อหลายครั้งแล้ว
‪แต่เห็นได้ชัดว่าเธอดื้อรั้นโดยสันดาน
‪พวกนักข่าวต้องอยากรับฟังแน่ๆ ว่าฉันถูกเหยียด
‪เพราะรูปลักษณ์ภายนอก
‪ครูไม่มีทางเลือกอื่น ‪นอกจากต้องขังเธอไว้ที่นี่จนจบงาน
‪ครูกำลังละเมิดสิทธิ์ฉัน
‪ปล่อยนะ!
‪แปลกตาดีแฮะ
‪ก็น่าจะเข้าใจง่ายนะ
‪- หยุด ‪- โอเค
‪- เล่น ‪- โอเค
‪หรี่แสง
‪- และอย่ากดปุ่มสีแดง… ‪- ปุ่มนี้เหรอ
‪- ใช่ อย่าไปกด ‪- โอเค
‪- ฉันจะคอยคุม… ‪- โอเค
‪- นะ ‪- ได้
‪ฉันนึกว่าจะได้เด่นกว่านี้หน่อย แต่แบบนี้ก็ได้
‪เหมือนเรื่องโอเชี่ยน 11 เนอะ
‪ฉันน่าจะเป็นจอร์จ คลูนีย์ ‪ส่วนนายเป็นแบรด พิตต์
‪- ไม่ ‪- งั้นฉันแบรด นายจอร์จ
‪- ฉันเป็นแอนดี้ การ์เซีย ‪- คือใคร
‪โอเค ฉันไปก่อนนะ ‪เชิญพวกนายเถียงกันเอง
‪- อืม ‪- แต่เจอกันหลังจบงาน
‪ขอบใจ อย่าทำแบบนั้น
‪ฉันว่าแจ็คสันเป็นรีฮันน่าในโอเชี่ยน 8
‪เพราะเบ้าหน้ากับตา
‪ไม่เคยดูภาคนั้น
‪- เหรอ ‪- ไม่เคย
‪- โอเค ‪- แต่ก็ได้
‪สนุกมาก
‪- โอ๊ย อีหน้าม้าเกเร ‪- ดูทางได้ไหมเอมี่
‪โทษที
‪เล่ามาเลย เธอกับโอทิส ‪จูบกันที่ฝรั่งเศส เกิดอะไรขึ้น
‪ไม่รู้สิ ตอนนี้หัวฉันสับสนวุ่นวายไปหมด
‪ตอนนี้ก็เลิกกับไอแซคแล้วด้วย ‪รู้สึกแย่มากเลยที่ทำเขาเจ็บ
‪เสียใจด้วยนะเพื่อนรัก
‪แปลว่าในที่สุดเธอกับโอทิส ‪อาจได้คบกันซะทีใช่ไหม
‪ไม่รู้สิ
‪เราเปลี่ยนไปเยอะ ไม่รู้ว่าจะไปกันรอดไหม
‪ฉันว่าเธอควรลุยเลย
‪เหมือนที่ซิโมน เดอโบวัวร์พูดไว้
‪"ทันทีที่เราเกิด เราก็เริ่มตายแล้ว"
‪ฉันว่ามันหมายถึง "ใช้ชีวิตให้คุ้ม"
‪ใช่แล้ว พอฉันไปรู้ว่านางไม่ใช่ผู้ชายชื่อไซม่อน
‪ก็เริ่มเข้าใจงานเขียนนางขึ้นเยอะ
‪ฉันไม่น่าพูดแบบนั้นเรื่องเธอกับสตีฟเลย
‪ฉันไม่ได้หมายความอย่างที่พูด ‪เธอกับเขาสมกัน
‪เธอพูดถูกแต่แรกแล้ว มันไม่เวิร์ก
‪เสียใจด้วยนะ
‪- ดูทางได้ไหม ‪- โทษที
‪- รักนะ ‪- รักนะ
‪- ฉันค่อนข้างสมาธิสั้น ‪- ไม่เป็นไร
‪ฉันมั่นใจว่าพวกคุณบางคน ‪อาจไม่ค่อยอยากมาที่นี่ในวันนี้
‪คงไม่มีใครอยากส่งลูกหลานมาโรงเรียน
‪ที่โด่งดังเรื่องโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ‪กับละครเพลงเซ็กซ์
‪แต่ฉันขอรับรอง ท่านผู้ปกครองทั้งหลาย
‪ว่าเรื่องอื้อฉาวเหล่านี้จะไม่เกิดขึ้นอีก
‪ดังนั้นฉันขอให้คำมั่นสัญญา
‪ว่าหากท่านเลือกสถาบันศึกษาสปาร์คไซด์ให้ลูก
‪พวกเขาจะได้รับการศึกษา ‪ในสถาบันที่ปลอดภัยและปลอดเซ็กซ์…
‪สถาบันปลอดเซ็กซ์… นักเรียนเอากันในพุ่มไม้
‪เราจะปกป้องเยาวชนของเราทุกวิถีทาง
‪ทีนี้เรามาฟังการนำเสนอ ‪จากตัวแทนคนใหม่คนดีของสปาร์คไซด์กันค่ะ
‪วิเวียน โอเดสซานย่า
‪เอาละนะ
‪เอาเลยวิฟ!
‪ขอบคุณค่ะโฮปที่ให้โอกาสหนูขึ้นมาพูดในวันนี้
‪ก่อนอื่นหนูอยากเชิญ ‪แจ็คสัน มาร์เชตติขึ้นมาบนเวที
‪เพื่อทวงคืนตำแหน่งหัวหน้านักเรียน
‪ขอบใจวิฟ
‪ดีจังที่ได้กลับมา
‪เราเห็นด้วยกับโฮปว่านักเรียนควรรู้สึกปลอดภัย
‪เมื่ออยู่ที่โรงเรียน
‪เหล่านักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษามัวร์เดล ‪อยากจะมาแบ่งปันไอเดีย
‪ว่าเราคิดว่าการรับฟังเยาวชน
‪สามารถทำให้โรงเรียนใหม่ของเรา ‪เป็นสถานศึกษาที่ปลอดภัยที่สุดในสหราชอาณาจักร
‪- เชิญรับชมได้ครับ ‪- นี่มันเรื่องบ้าอะไร
‪- จอเลื่อนช้ามากเลยเนอะ ‪- ช้าสุดๆ
‪แล้วก็เริ่ม
‪(นักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษามัวร์เดล ‪ขอเสนอ…)
‪(มาคุยเรื่องเซ็กซ์กันดีกว่า)
‪สวัสดี เราเป็นนักเรียนของโรงเรียนสอนเซ็กซ์
‪คุณอาจเคยอ่านเรื่องของเราในหนังสือพิมพ์
‪เราคือวัยรุ่นกามวิปริต ‪ที่มี เอส-อี-เอ็กซ์ เยอะมาก
‪และติดโรคหนองใน
‪และแต่งละครเพลงเกี่ยวกับกระดอ
‪ผมไม่อายที่เป็นนักเรียนของโรงเรียนสอนเซ็กซ์ ‪เพราะเซ็กซ์เป็นส่วนนึงของการเป็นมนุษย์
‪ปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้ยังไง
‪- ฉันจะไปปิดวิดีโอ ‪- รีบเลย แล้วอย่าดึงความสนใจคน
‪ร่างกายและอัตลักษณ์
‪โรงเรียนจึงต้องมีพื้นที่ปลอดภัย
‪ให้นักเรียนถามคำถาม ‪ที่อาจทำให้บางคนรู้สึกอึดอัด
‪โดยที่ไม่ต้องอาย ไม่ถูกประณาม และไม่ต้องกลัว
‪เพราะเมื่อเราใช้ความอับอายเป็นอาวุธ ‪นอกจากจะทำให้คนเจ็บแล้ว
‪มันยังสามารถสร้างปมในใจได้ด้วย
‪สิ่งที่ตรงกันข้ามกับความอับอายคือความภาคภูมิใจ
‪และนักเรียนของโรงเรียนสอนเซ็กซ์ ‪ภาคภูมิใจในสิ่งที่บางคนอยากให้เราอาย
‪เพราะถ้าลิลลี่ ไอเกิลฮาร์ตเป็นตัวประหลาด
‪เพราะแต่งนิยายสั้น ‪เกี่ยวกับเอเลี่ยนที่มีมือเป็นองคชาต
‪งั้นพวกเราก็เป็นตัวประหลาดเหมือนกัน
‪ฉันรักคลิตอริสของฉันและฉันไม่อาย
‪สาวๆ ตกเบ็ดกันเลย
‪ฉันรัดหน้าอกให้แบนและฉันไม่อาย
‪ฉันมีก้นขนดกและฉันไม่อาย
‪ฉันเป็นคนไร้ที่ติจริงๆ…
‪ปิดวิดีโอเดี๋ยวนี้!
‪ฉันล้างประตูเก่งและฉันไม่อาย
‪- ฉันถนัดเรื่อง… ‪- ปุ่มนั้นมันไม่ช่วยหรอก
‪ตรงนี้ไม่มีอะไรเลย
‪- หลีกไป ‪- เอริค
‪ฉันล้างประตูเก่ง…
‪วางปลั๊กซะ
‪- ไงนะ ‪- รูบี้
‪บอกให้วางไง
‪- รูบี้ ครู ‪- ครู
‪- อุ๊ยตาย… นั่นมัน… ‪- บิดแขน
‪โอ๊ย ทำบ้าอะไร
‪ใช่
‪ตายแล้ว แม่เจ้า
‪รูบี้!
‪ฉันล้างประตูเก่งและฉันไม่อาย
‪โอเค
‪ทำแบบนั้นไม่ได้นะ ห้ามทำแบบนั้น!
‪โห
‪ฉันล้างประตูเก่ง…
‪นั่นเป็นน้ำหอมที่ราคาแพงมาก
‪- เธอยืนหนึ่ง ‪- ใช่
‪ฉันชอบทั้งผู้ชายและผู้หญิง ‪และฉันพยายามจะไม่อาย
‪เธอทำอะไรลงไป
‪ฉันมีหัวนมเกินมาอันนึงและฉันไม่อาย
‪ถามหน่อย น้ำหอมเฟลอร์ดูมาลใช่ไหม
‪- เสร็จสิคลอเดีย ‪- เชี่ยไรวะ
‪- โรงเรียนนี้… ‪- เสร็จสิคลอเดีย
‪ความอับอายส่วนใหญ่ ‪เกิดจากมุมมองล้าหลังเกี่ยวกับเซ็กซ์
‪น่าเศร้าที่โรงเรียนสอนให้หลายๆ คน
‪อายอัตลักษณ์และร่างกายของตัวเอง
‪วงจรนั้นยังคงมีอยู่ถึงทุกวันนี้
‪แต่โลกกำลังเปลี่ยน ‪และเหล่าเยาวชนต่างหมดความอดทนแล้ว
‪ถ้าเห็นด้วยว่าการสื่อสารและความเห็นอกเห็นใจ
‪มีประโยชน์มากกว่าการไม่พูดและความอับอาย
‪ก็มาร่วมเรียกร้องให้โรงเรียนพัฒนากันเถอะ
‪เราคือโรงเรียนสอนเซ็กซ์!
‪- เราคือโรงเรียนสอนเซ็กซ์! ‪- ดังๆ
‪เราคือโรงเรียนสอนเซ็กซ์!
‪(แม่มาเห็นตอนฉันชักว่าว)
‪ขอบคุณค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่รับฟัง
‪และตอนนี้วงประสานเสียง ‪จะมาร้องเพลงประจำโรงเรียนเพลงใหม่ให้ฟัง
‪ใช่ เอาคัพเค้กจิ๋มไปเลย!
‪แม่งใช่เลย!
‪ตอบหน่อย
‪เราจะทำอะไร
‪ใช่แล้ว
‪เชี่ย
‪ไงโฮป
‪ใช่เลย ร้องดีมีสไตล์!
‪นักเรียนครูเอง!
‪พวกเธอเป็นนักเรียนครู!
‪มานี่เลยทุกคน
‪โรงเรียนสอนให้รักนวลสงวนตัวมันผิดตรงไหน
‪ก็โรงเรียนที่สอนให้เด็กรักนวลสงวนตัว ‪มีอัตราวัยรุ่นท้องและติดโรคสูงกว่า
‪โรงเรียนที่มีหลักสูตร ‪วิชาเพศและความสัมพันธ์ที่ครอบคลุม
‪และเมื่อเราให้อำนาจตัดสินใจ ‪ให้ข้อมูล และให้ความไว้วางใจแก่วัยรุ่น
‪อัตราความสำเร็จก็จะสูงขึ้น…
‪ขออภัยค่ะ ดร.มิลเบิร์น
‪ดูเหมือนตอนนี้กำลังเกิด ‪เรื่องวุ่นวายที่โรงเรียนมัธยมศึกษามัวร์เดล
‪ไปฟังรายงานสดจากนักข่าวภาคสนามที่นั่นกันค่ะ
‪วันที่ควรจะเป็น
‪วันที่โรงเรียนมัธยมศึกษามัวร์เดล ‪ลบล้างฉายา "โรงเรียนสอนเซ็กซ์"
‪ได้กลายมาเป็นสิ่งที่ตรงกันข้าม
‪เหล่านักเรียนต่างพากันประท้วง
‪โดยยกระดับการแสดงออก ‪ความเชื่อว่าเซ็กซ์ไม่ใช่เรื่องน่าอาย
‪และพวกเขาบอกว่าโฮป แฮดดอน ‪ครูใหญ่คนใหม่
‪เป็นคนที่มีความคิดหัวโบราณ
‪แต่อย่างที่เห็น…
‪โอทิสเหรอ
‪จาก "กำแพงจิ๋ม" ข้างหลังฉัน
‪เราก็ต้องถามว่า
‪"แค่ไหนถึงจะเรียกว่าหัวก้าวหน้าเกินไป"
‪คนพวกนี้จะรู้ ฉันสัมผัสได้
‪โอเค
‪สวัสดีค่ะ
‪เห็นผู้หญิงผมทองตาสีเขียวไหมคะ
‪หน้าคล้ายคนนี้ แต่แก่กว่า
‪- โอเค ขอบคุณค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪(แอนนา)
‪นี่อาจเป็นความคิดที่งี่เง่า
‪แม่ชอบพาเรามาที่นี่ตอนเรายังเด็ก
‪มักจะพามาตอนแม่รู้สึกผิด
‪อย่างน้อยเธอก็พยายามแล้ว
‪ไงคะแม่ ไงจ๊ะเอลซี่
‪- มาทำอะไรที่นี่ ‪- หนูก็ควรถามแม่เหมือนกัน
‪- แม่จะพาหนูไปนั่งเรือค่ะ ‪- เวร
‪ดูสิ
‪สุดยอดเลย
‪รู้ตัวใช่ไหมว่านายเป็นจุดเริ่มต้น
‪- หมายความว่าไง ‪- นายกับเมฟ
‪เรื่องคลินิก ส่งเสริมให้ทุกคนกล้าพูดถึงปัญหา
‪ถ้าไม่มีเรื่องนั้น คงไม่มีใคร ‪มาวาดรูปช่องคลอดบนกำแพงหรอก
‪จิ๋ม
‪นายชอบช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์
‪เป็นเหตุผลนึงที่ฉันรักนายมาก
‪ฉันรู้ว่านายเคยเจ็บมาแล้ว ‪แต่นายไม่ควรทิ้งส่วนนี้ของตัวเองไป
‪มันเป็นส่วนที่ดีมาก
‪ขอบใจนะ
‪- ฉันต้องไปแล้ว ‪- ไปไหน
‪ต๊ายตาย คลิตอริสสวยเริ่ด
‪- ไปกันดีไหม ‪- ไปสิ
‪ยังเป็นคนเดิม
‪ฮัลโหล
‪มิเคล่า คืนนี้ฉันชวนมัวรีนมาด้วย
‪หวังว่าจะไม่เป็นไรนะ ‪ยังไม่ได้เซ็นใบหย่านี่ ใช่ไหม
‪ไม่เป็นไรครับ
‪แฟนใหม่ของเธอจะไปด้วยไหม
‪หวังว่าจะไม่นะ ไม่งั้นนายคงอึดอัดน่าดู
‪- ยังไงก็เถอะ ต้องไปแล้ว แล้วเจอกัน บาย ‪- บาย
‪- เหลือเชื่อเลยว่าเราทำแบบนั้น ‪- นั่นสิ
‪- ฉันภูมิใจในตัวนายมาก ‪- ฉันก็ภูมิใจในตัวเธอ
‪- เฮ้ย อย่าลืมฉันสิ ‪- อะไร
‪เจอกันพรุ่งนี้นะ
‪- อืม แล้วเจอกัน ‪- เจอกันนะวิฟ
‪- ไง ‪- ไง
‪ไปหาอะไรทำกันมะ
‪ไป
‪เอาละ มาแล้วค่ะ
‪เชิญขึ้นขี่นกสกายลาร์ก
‪อีกตั้งแปดสัปดาห์กว่าจะครบกำหนดคลอด
‪นั่นแหละค่ะ
‪คุณเป็นคนที่เคยไปบำบัดที่โรงเรียนใช่ไหม
‪ใช่ ฉันเอง
‪ลูกสาวฉันเรียนที่มัวร์เดล ตอนนี้แกกำลังเศร้า
‪พูดตามตรงนะ ฉันเป็นห่วงแกมาก
‪ที่โรงเรียนน่าจะมีที่ปรึกษามืออาชีพแบบคุณบ้าง
‪ขออภัย ตอนนี้คุณคงไม่อยากคิดเรื่องนั้น
‪ไม่เป็นไร ได้คิดเรื่องอื่นก็ดีเหมือนกัน
‪ลูกสาวคุณเศร้าทำไมเหรอ
‪อย่ากลั้นหายใจค่ะ แกไม่ยอมไปโรงเรียน
‪แกเป็นคนนอกมาตลอด
‪หมกมุ่นเรื่องเอเลี่ยนกับของพรรค์นั้น
‪ฉันว่าไม่มีใครเข้าใจแก
‪บางครั้งฉันเองก็ไม่ค่อยจะเข้าใจแก
‪ฉันมั่นใจว่าคุณกับลูกมีอะไรคล้ายกันกว่าที่คิด
‪ลองหาสิ่งที่คุณกับลูกสนใจเหมือนกัน ‪อะไรบางอย่างในโลกของเธอที่คุณเข้าใจ
‪ลองดูว่าจะเปิดบทสนทนาได้ไหม
‪บ้าเอ๊ย
‪มาเป่าเทียนด้วยกันนะคะ
‪ฉันจะลองโทรหายาค็อบอีกรอบ
‪ตลกดีนะ
‪เธอเป็นฝ่ายอยากให้มาแต่กลับสายซะเอง
‪จะพูดว่าถ้าจีนไม่ขอ คุณคงไม่มาเหรอคะ
‪ใช่
‪งั้น
‪เราน่าจะใช้เวลานี้คุยกัน ‪เรื่องความรู้สึกของคุณโดยเฉพาะนะยาค็อบ
‪ผมสบายดี
‪ฉันว่าไม่นะคะ คุณดูโมโห
‪ก็เธอมาสาย
‪ฉันขอถามเรื่องการสมรสครั้งก่อนได้ไหม
‪เธอเสียแล้ว
‪ค่ะ แต่ฉันอยากรู้
‪เรื่องความสัมพันธ์ ‪ระหว่างคุณกับเธอก่อนเธอจะเสียชีวิต
‪เราเจอกันตั้งแต่อายุน้อย
‪ผมรักเธอมาก
‪และผมคิดว่าเธอก็รักผม
‪แต่มันเป็นความรักวัยหนุ่มสาว
‪เราทั้งสองอ่อนต่อโลกมาก
‪และอะไรๆ ก็เปลี่ยนไปตอนเรามีลูก
‪เปลี่ยนไปยังไงคะ
‪เธอไปมีคนอื่น
‪ผมคิดว่าเธอ…
‪เธออยากทิ้งผม
‪แต่แล้วเธอก็ป่วย
‪มันน่าสับสนมาก
‪ค่ะ มันคงน่าสับสนมากจริงๆ
‪แต่คุณไม่ทอดทิ้งเธอ
‪ครับ จะให้ทอดทิ้งคนป่วยได้ยังไง
‪และเราทำให้ไปกันรอด
‪จนถึงวาระสุดท้าย
‪คุณไว้ทุกข์เมื่อไรคะ
‪ตอนที่เธอตาย
‪ผม…
‪แตกสลายเป็นชิ้นๆ
‪ใช่ แต่คุณไว้ทุกข์ให้กับสิ่งที่สูญเสียไป
‪ตอนภรรยาคุณมีชู้เมื่อไร
‪การจะไว้ใจใครสักคน ‪ได้อีกครั้งมันคงยากมากนะคะ
‪โดยเฉพาะเมื่อคุณไม่สามารถ ‪ทำความเข้าใจความรู้สึกที่คุณมี
‪ต่อการทรยศของภรรยา
‪ครับ ผมไม่ค่อยจะไว้ใจคน
‪แต่ผมอยากลองดู
‪เร็วไปเหรอ
‪- ใช่ ถอดดีกว่า ‪- ก็ดี
‪หมายถึงไม่ถอด
‪- โทษที ‪- ไม่เป็นไร
‪เธองดงามจริงๆ นะ
‪เวร คำนั้นมันกำหนดเพศใช่มะ
‪ทำเป็นว่าฉันไม่ได้พูดนะ
‪และต่อให้ไม่งดงาม ฉันก็ยังชอบเธอ…
‪ไม่ใช่ว่าไม่งามนะ ผู้ชายก็งามได้เหมือนกัน
‪- เช่นจิตใจงดงาม เข้าใจนะ ‪- แจ็คสัน
‪ไม่เป็นไร
‪โอเค
‪ฉันไม่ได้หมายความอย่างที่พูด
‪โทษที
‪ไม่เป็นไร ฉันไม่ว่า
‪โอเค
‪ฉันแค่รู้สึกเหมือนพลาด
‪เราหยุดดีไหม
‪ได้สิ คือนายดูเกร็งๆ ตอนนี้ฉันก็เลยเกร็งไปด้วย
‪อืม
‪- ไว้ค่อยลองใหม่ทีหลังก็ได้ ‪- ได้
‪อืม
‪ถ้าเราจะคบกันจริงจังขึ้น
‪ก็แปลว่านายจะมีสัมพันธ์แบบเควียร์
‪รับได้ไหม
‪ได้สิ
‪รับได้ ฉันไม่มีปัญหาหรอก
‪ไม่มีสักนิด
‪ฉันต้องไปแล้ว
‪ต้องไปช่วยแม่ทำอะไรหน่อยน่ะ
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪แต่ฉัน… อืม โอเค
‪- บาย ‪- บาย
‪แม่งไรวะ
‪แม่ไม่อยากทำแบบนี้ ก็เลยโทรหาหนู
‪อย่ามาบอกว่าแม่อยากทำอะไร
‪สาวที่จ้องเราตาไม่กะพริบนั่นใคร ‪แม่เห็นแล้วสยอง
‪เอมี่เพื่อนซี้หนู เธอขับรถมาส่ง
‪- ตำรวจนอกเครื่องแบบใช่ไหม ‪- ไม่ใช่
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪แม่จะไปรู้ได้ไง ก็ลูกชอบโทรแจ้งตำรวจนี่
‪- แม่รู้ไหมว่าหนูเสียใจแค่ไหน ‪- เสียใจคนเดียวหรือไง
‪- ลองโดนแย่งลูกไปมั่งสิ ‪- แม่ หนูอายุ 17
‪- หนูไม่ควรต้องแจ้งความแม่แต่แรกแล้ว ‪- แม่รู้ว่าแม่ไม่ใส่ใจลูก โอเคไหม
‪แต่กับเอลซี่มันไม่เหมือนกัน ‪แม่จะมอบชีวิตที่ดีกว่านั้นให้น้อง
‪แม่คะ เดี๋ยวแม่ก็กลับไปเสพยา
‪ไม่ได้แปลว่าแม่เป็นคนเลว
‪แต่เอลซี่ต้องการผู้ปกครองที่ไม่ติดยา
‪เหมือนแอนนาเหรอ
‪ไปหาแอนนาได้ไหมคะ
‪ไปกันเถอะเอลซี่
‪ลูกเข้าโครงการเด็กฉลาดที่อเมริกาได้ไหม
‪- แม่รู้ได้ไง ‪- ก็พ่อหนุ่มไอแซคบอกแม่
‪เข้าได้แล้ว แต่ไม่มีเงิน
‪แม่คะ หนูอยากไปหาแอนนา
‪ลูกว่าแอนนารักน้องไหม
‪รักค่ะ
‪นี่ ลูกต้องไปกับเมฟนะจ๊ะ
‪- หนูจะไปกับแม่ ‪- ที่ที่แม่จะไปมันไม่น่าอยู่
‪ฝนตกตลอดเวลา แถมไม่มีมันฝรั่งทอด
‪หนูรักแม่ค่ะ
‪แม่ก็รักลูกจ้ะ
‪กลับไปหาแอนนากับเมฟนะลูก ไว้แม่จะไปเยี่ยม
‪- นะลูก ‪- ค่ะ
‪แม่โชคดีที่สุดเลย บ๊ายบายจ้ะลูกรัก
‪อุ้มน้องไปเร็วก่อนแม่เปลี่ยนใจ
‪เอลซี่ มากอดพี่หน่อยมา
‪บายค่ะ แม่
‪ไงลิลลี่ นี่โอทิสนะ
‪ขอเข้าไปได้ไหม
‪วันนี้เพื่อนๆ คิดถึงเธอนะ
‪และโรงเรียนรู้แล้วว่า ‪สิ่งที่โฮปทำกับเธอมันไม่ถูกต้อง
‪พวกเราทุกคนลุกขึ้นต่อสู้ ‪เพื่อมัวร์เดลที่เราต้องการ
‪มันน่าทึ่งมาก
‪แล้วมันก็ทำให้ฉันเศร้าด้วย
‪เพราะว่า…
‪ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าพักหลังมานี้ฉันปิดกั้นตัวเอง
‪ฉันเลิกเชื่อว่าฉันมีหน้าที่ช่วยเหลือคนอื่น
‪เทอมที่แล้วฉันอกหัก
‪เจ็บมาก
‪ก็เลยไม่อยากทำคลินิกอีกต่อไป
‪แต่นั่นไม่ได้แปลว่า
‪ฉันไม่ควรพยายามเป็นเพื่อนที่ดี
‪ฉันเห็นเธอ
‪หลังจากโฮปประจานเธอ
‪ฉันไม่ถามสักคำว่าเธอโอเคไหม
‪ฉันน่าจะถาม
‪ฉัน…
‪ฉันขอโทษจริงๆ ที่ไม่ได้ถาม
‪ลงไปนอนทำไม
‪อยากได้ของเอเลี่ยนไหม จะทิ้งแล้ว
‪ไม่เอา
‪ขอบใจ
‪โอล่าบอกว่าพวกเธอไม่คุยกัน
‪เราทะเลาะกันน่ะ
‪ฉันว่าโอล่าก็กำลังเศร้าเหมือนกัน
‪คิดถึงแม่มาก
‪ฉันคงสนใจแต่เรื่องอื่นมากไปหน่อย ‪แต่ฉันยังไม่พร้อมจะคุยกับเธอ
‪เราเป็นเพื่อนกันด้วยเหรอ
‪ฉันรู้ว่าเราไม่ค่อยได้ทำกิจกรรมด้วยกัน
‪แต่ฉันว่าเราชอบกันนะ
‪ก็จริง
‪ฉันเข้าใจเรื่องปิดกั้นตัวเอง ฉันก็ทำเหมือนกัน
‪เวลาฉันกำลังเจ็บช้ำหรือรู้สึกไม่มีใครยอมรับ
‪เวลาปิดกั้นตัวเองเธอทำอะไรเหรอ
‪ฉันคิดถึงนิยาย
‪เกี่ยวกับดาวเคราะห์ดวงอื่นแล้วก็กาแล็กซี่ต่างๆ
‪ตอนเด็กๆ ฉันเคยทำแบบนั้นบ่อยมากแต่…
‪ตอนนี้มันคงพิลึกแล้วเพราะฉันโตขึ้น
‪มันเป็นเรื่องปกติมาก
‪ที่เราจะสร้างโลกในจินตนาการ ‪เพื่อใช้เป็นที่พักใจ
‪ศิลปินส่วนใหญ่ก็ทำแบบนั้น
‪พวกเขากล้าหาญพอ
‪ที่จะเปิดเผยด้านที่พิลึกพิลั่น ‪และเปราะบางของตนผ่านทางผลงาน
‪ซึ่งช่วยทำให้หลายคนรู้สึกโดดเดี่ยวน้อยลง
‪ขอบใจนะโอทิส
‪แต่ฉันคงไม่ใช่ศิลปินหรอก
‪อย่าแน่ใจนักสิ
‪และต่อให้เธอตัดสินใจว่า ‪จะไม่แต่งนิยายเอเลี่ยนแล้ว
‪เธอก็ไม่ควรปล่อยให้ใคร ‪มีอำนาจทำให้เธออับอายได้
‪เธอเจ๋ง
‪ในแบบที่เป็น
‪(เมฟ: เอลซี่ปลอดภัยดี!)
‪(ยูจีน ‪กำลังต่อสาย…)
‪(การต่อสายสิ้นสุด)
‪(อยู่ไหน)
‪(ฉันมีอะไรจะบอก!)
‪(ยูจีน: ฉันอยู่หน้าบ้าน)
‪ฉันไม่รู้ว่ามันจะพร้อมแข่งหรือเปล่า
‪- มันคงจะงี่เง่า ‪- อดัม
‪เยี่ยมเลยที่นายจะเข้าประกวด แม่ต้องภูมิใจแน่ๆ
‪ฉันไม่ได้ชวนแม่
‪ชวนฉันคนเดียวเหรอ
‪ก็นายเป็นคนเดียวที่ฉันอยากให้ไป
‪ฉันคิดว่า
‪เราน่าจะไปเที่ยวกัน
‪น่าจะไปที่ที่ออกแนวเกย์หน่อย
‪แบบบาร์เกย์เหรอ
‪ใช่
‪หรือไม่ก็คลับ อะไรแบบนั้น
‪แต่งตัวสวยๆ หล่อๆ น่าสนุกดีนะ
‪ฉันว่ามันไม่ใช่แนวฉัน
‪- นายชอบเวลาฉันแต่งหน้าให้ ‪- ใช่ เวลาอยู่ในห้องฉัน
‪ฉันไม่รู้ว่าฉันพร้อมจะทำแบบนั้น…
‪ต่อหน้าคนอื่นหรือยัง
‪ฉันชอบเวลามีแค่เราสองคน
‪ฉันมีอะไรจะบอก
‪ฉันจูบคนอื่น
‪ที่ไนจีเรีย
‪นายทำอะไรนะ
‪บรรยากาศมันพาไป ฉันขอโทษจริงๆ อดัม
‪ฉันต้องไปให้อาหารมาดาม
‪มาดาม
‪เก่งมากค่ะ
‪ใกล้แล้วค่ะจีน
‪ยาค็อบแม่งอยู่ไหน!
‪หายใจลึกๆ นะคะจีน คุณทำได้ดีมาก
‪เก่งมากค่ะ
‪แบบนั้นแหละ
‪- เยี่ยมมาก ‪- ทำไมถึงมีคนเยอะจัง
‪เวลาน้องคลอดก่อนกำหนด ‪ทางโรงพยาบาลอยากให้คนอยู่ครบ
‪ผมบอกว่า "ผมบาดเจ็บตั้งสามจุด"
‪แล้วหมอก็บอกว่า "งั้นอย่าไป"
‪แย่จัง
‪มัวรีนบอกว่ามาไม่ได้
‪สลัดอร่อยมากเลย ฝีมือคุณเหรอคะปีเตอร์
‪ไม่ครับ โชคร้ายที่ผมไม่มีเวลาทำอาหาร
‪พระเจ้าถึงสร้างบริษัทจัดเลี้ยงไง
‪มุกฮา
‪จานนั้นผมทำเองครับ
‪อ้าว ไปหาสูตรมาจากไหนคะ
‪ไปเห็นในรายการทีวี
‪แต่ผมเติมเฟต้าชีสกับพาร์สลีย์ลงไป
‪- ฉันชอบผู้ชายที่ทำอาหารเป็น ‪- ก็แค่สลัด เข้าข่ายทำอาหารที่ไหนกัน
‪ก็แค่เอาใบไม้ใส่ชาม
‪แต่รอคุณได้ลิ้มรสของหวาน ‪เค้กช็อกโกแลตบีตรูตซะก่อนเถอะ
‪อร่อยสุดยอด ไม่ใส่กลูเตนด้วย
‪อร่อยแบบรักสุขภาพ
‪ในนี้มีรสหวานด้วย
‪ผมผสมน้ำผึ้งลงไปในน้ำสลัด ‪แล้วก็ยังมีเมล็ดทับทิมกับ…
‪ทับทิม…
‪ใครก็ได้จ้างงานน้องชายผมที
‪ชักจะว่างเกินไปแล้ว
‪จะทำอะไร
‪ผมจะกลับบ้าน
‪ทำไม ผู้ใหญ่กำลังกินมื้อค่ำกันอยู่นะ
‪เพราะผมไม่อยากจะเสียเวลาชีวิต ‪อีกแม้แต่วินาทีเดียว
‪ไปกับการทำเป็นชอบพี่
‪พี่นิสัยแย่มาก
‪ดราม่าไปหน่อยไหม มิเคล่า
‪ผมชื่อไมเคิล!
‪และชีวิตของผมล้มเหลว
‪ผมโดนภรรยาทิ้ง
‪ผมค่อนข้างแน่ใจว่าลูกเกลียดผม และผมตกงาน
‪แต่ผมยอมเป็นแบบนี้ ‪ดีกว่าไปเป็นผู้ชายเฮงซวยขี้กร่างอย่างพี่
‪พี่เฮงซวยตั้งแต่เด็ก ‪และพี่น่าจะเฮงซวยไปจนวันตาย
‪อาจเป็นเพราะพ่อเราเฮงซวยตัวพ่อ
‪แล้วพี่หัดรังแกผม พ่อจะได้ไม่รังแกพี่
‪ซึ่งมันน่าเสียดายจริงๆ
‪แต่ผมแก่เกินไปที่จะสนใจเรื่องนั้นแล้ว
‪ลาก่อนพี่ปีเตอร์
‪เขา…
‪ผมชอบชามใบนี้
‪ไงครับ ผมได้รับข้อความแล้ว เธออยู่ไหน
‪อยู่ในนั้น
‪แบบนั้นค่ะ
‪ช่วยเบ่งแรงๆ ครั้งสุดท้ายนะคะจีน
‪สู้ๆ ครับ
‪นั่นแหละ คุณทำสำเร็จแล้ว
‪ลูกสาวตัวน้อย
‪ขอโทษจริงๆ ที่มาสาย
‪ผมขอโทษที่มาสาย
‪คุณทำสำเร็จ
‪ตัวเล็กมากเลย
‪เล็กมาก
‪คุณทำดีมาก
‪- ฉันรู้สึกแปลกๆ ‪- อะไรนะ
‪มีบางอย่างผิดปกติ
‪อะไร มีบางอย่างผิดปกติ
‪เกิดอะไรขึ้น นี่มันอะไร
‪กรุณาออกไปข้างนอกค่ะ
‪ขอบใจมากจ้ะเมฟ
‪มานี่มา
‪ค้างที่นี่อีกคืนไหมจ๊ะ
‪วันนี้เธอเจอมาหนักมาก
‪ค่ะ จะดีมากเลย
‪บอกลาเพื่อนก่อนนะคะ
‪ได้จ้ะ
‪เมฟ ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบเรื่องซึ้งๆ
‪แต่ฉันมาคิดดูว่าเธอไม่มีแม่ที่คอยดูแล
‪และฉันอยากบอกว่าแม้แม่ฉันจะมีเงิน
‪บางครั้งแม่ก็ห่วยแตกเหมือนกัน
‪ฉันเลยคิดว่าเราน่าจะเป็นแม่ให้กันและกัน
‪ขอบคุณค่ะแม่
‪ไม่เป็นไรค่ะแม่
‪สวัสดีครับมัวรีน
‪สวัสดีค่ะ
‪ผมทำสลัดชามนี้เอง คิดว่าน่าจะถูกปากคุณกับอดัม
‪ไม่จริง ผมแค่อยากเจอคุณ
‪และผมแค่อยากบอกว่า
‪ผมรู้ว่าผมเป็นคนอยู่ด้วยยาก
‪ผมเข้มงวดไม่รู้จักผ่อนปรน
‪ผมทำอะไรแบบไม่คิดไม่เป็น ‪และผมไม่มีความสุขสักนิด
‪แต่ผมอยากเปลี่ยน
‪ผมอยากลองเป็นผู้ชายที่คุณอยากให้เป็น
‪เราคุยกันได้ไหมครับ
‪ฉันไม่อยากคุย
‪(เอริค: ยอมคุยกันหน่อยสิ)
‪(อ่านแล้ว)
‪สวัสดีครับ ผมอีกแล้ว เมฟอยู่ไหม
‪อยู่ เธออยู่ในสวนหลังบ้าน
‪ไง
‪ไง มาทำไมเหรอ
‪ฉันอยากคุยกับเธอ
‪มีอะไรเหรอ
‪คลินิกไม่เคยสำคัญที่สุด
‪ฉันทำคลินิกเพื่อใกล้ชิดเธอ
‪แล้วเธอก็ทำให้ฉันตระหนักว่าฉันมีดี
‪และฉันชอบช่วยเหลือคน
‪ฉันนึกว่าเธอไม่สนใจข้อความเสียงฉัน ‪และมันทำฉันใจสลาย
‪ฉันเลิกทำคลินิก ‪เพราะมันทำให้นึกถึงเธอ และมันแย่มาก
‪เพราะฉันอยากช่วยคน
‪และฉันรู้ว่าเธอทำเพื่อเงินอย่างเดียว
‪แต่เรามาเป็นทีมเดียวกันอีกครั้งได้ไหม ขอร้อง
‪เพราะถ้าคบเธอเป็นแฟนไม่ได้ ‪ฉันก็อยากเห็นหน้าเธอทุกวันอยู่ดี
‪เมื่อเธอไม่อยู่ใกล้ ทุกอย่างก็แย่ไปหมด
‪ฉันไม่ได้ทำเพื่อเงินอย่างเดียว
‪ฉันก็อยากใกล้ชิดนายเหมือนกัน
‪(สายเข้า ‪ยาค็อบ)
‪คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล