Mocniej.
SERIAL NETFLIX
- Co się stało? - Miała krwotok.
Nadal ją operują.
Dziecko jest zdrowe, ale jeszcze go nie widziałem.
Skoczę po herbatę. Zaraz wracam.
Co z nią?
Napięta atmosfera w domu.
Pokłóciłem się z mamą.
O co?
O wszystko.
I o nic.
Pytała o Maeve, a ja zarzuciłem jej, że zawsze wszystko chrzani.
Byłem dla niej okropny, a teraz…
chciałbym jej wszystko opowiedzieć.
Twoja mama…
wyjdzie z tego.
A jeśli nie?
To Jean Milburn.
Da radę.
Chodź tu.
- Michael? - Tak?
Musisz już iść.
Naprawdę?
Powiemy Adamowi?
Michaelu…
Rozwodzimy się.
To wszystko jest pogmatwane.
Wpadniesz do mnie później? Ugotuję coś.
Porozmawiamy o tym.
POROZMAWIAJ ZE MNĄ, PROSZĘ
Coś nie tak z tobą i Adamem?
Nie mówmy teraz o moich problemach.
Proszę.
To odwróci moją uwagę.
W Nigerii kogoś pocałowałem.
Powiedziałem Adamowi.
To chyba koniec.
Tobie też chciałem powiedzieć, ale było mi potwornie wstyd.
Chcesz to zakończyć?
Nie wiem.
Jestem złym człowiekiem. Nie wiem, czemu to zrobiłem.
Poczułem się wolny.
Nie jesteś zły.
- Co z mamą? - Jeszcze nie wiadomo.
Wkrótce będziemy wiedzieć więcej.
Chciałbyś poznać siostrę?
Możemy zobaczyć dziecko.
Zaczekam tu. Może powiedzą coś o twojej mamie.
Cześć.
- Możesz uchylić okienko. - Tak?
- Mogę jej dotknąć? - Tak, tylko ostrożnie.
Witaj.
- Jestem Otis. - Tak.
Ola, ty…
Dzień dobry.
- Przyniosłam ci herbatę. - Dziękuję.
Promieniejesz.
Czy to ma coś wspólnego z Otisem?
Uśmiech nie schodzi ci z twarzy.
Nie zamierzam udostępniać nikomu tego pokoju.
Jeśli chcesz, może być twój.
Elsie uwielbia, gdy tu jesteś.
Bardzo chętnie.
Ale muszę zatrzymać te bzdety?
Nie.
Powiesisz, co zechcesz.
Fajnie.
MAMA JEST W SZPITALU. MA OPERACJĘ.
BOŻE, DAJESZ RADĘ?
TAK. NADAL CZEKAMY.
MAM PRZYJŚĆ?
ERIC TU JEST. DAM ZNAĆ, JAK BĘDĘ COŚ WIEDZIAŁ
MAM SIOSTRĘ!
- Maeve! - Dzień dobry.
Rany… Dzień dobry!
O mój Boże.
GRATULACJE! SIOSTRY NIE SĄ TAKIE ZŁE
Co dziś porobimy?
ZAWODY PSÓW
Adam?
Jadę po rzeczy dla Jean Milburn.
Co to jest?
Biorę z Madam udział w zawodach dziś wieczorem.
A co, chciałabyś przyjść?
Oczywiście, że tak.
Twój kolega Eric też będzie?
Nie.
Pokłóciliśmy się.
Przykro mi.
Szkoda, że mi nie powiedziałeś.
Ludzie lubią być zapraszani. Czują wtedy, że komuś na nich zależy.
Następnym razem zapytam.
- Idę pobiegać. - Dobra.
Mamo?
Od kiedy wiesz, że jesteś lesbijką?
Dlaczego?
Nigdy cię o to nie pytałem.
- Nie musisz odpowiadać. - Nie.
Nawiązałam kontakt z tą częścią siebie, gdy poznałam twoją mamę.
Czyli chodzi bardziej o osobę?
Chyba nie dopuszczałam do siebie tej myśli
przez długi czas.
Czułam ogromny wstyd.
Byłam świadoma tych uczuć, ale ich w pełni nie rozumiałam.
Czy to ma sens?
Tak.
Chyba tak.
Szkoda, że czułaś wstyd.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Nie jestem gejem.
- Cóż… - Ale dzięki.
Mogę z tobą pobiegać?
- Tak. - Tak?
Jeśli znajdziesz adidasy.
- Pospiesz się. - Dobra.
Ubrałaś się!
Podwieźć cię do szkoły?
Wybraliście imię?
Nie.
Różnica zdań.
- Wybrałeś imię Oli? - Nie.
Jej matka to zrobiła.
Gdyby moja mama też umarła, znaczyłoby, że wisi nad tobą klątwa.
Co ja wygaduję?
W porządku.
Po prostu się boisz.
Ja też.
Gdyby mamie coś się stało, nie chcę mieszkać z tatą.
Wiem, że nie jestem twoim ojcem,
ale nigdzie się nie wybieram.
Nie skończyłeś domku na drzewie.
Właśnie.
Nie będę miał dużo czasu
przy tej małej.
Jakieś wieści?
Znaleźli przyczynę krwawienia, ale nadal ją operują.
Będzie dobrze.
- Cześć, Aimee. - Witam, pani Groff.
Nadal mogę tak mówić? Bo się pani rozwodzi.
Możesz mi mówić Maureen.
Mam wizytę, ale doktor Milburn nie ma.
Jest na porodówce.
Przyjechałam po parę rzeczy.
O Boże! To ci dopiero wiadomość!
Mama nie mogła się nią dziś zająć.
- Mogę skorzystać z WC? - Jasne.
Muszę zrobić kupę i obawiam się, że będzie rzadka.
Chyba kiedyś widziałam kosmitę.
Byłam wtedy w szkole pielęgniarskiej i wracałam z pubu.
Nagle na niebie pojawiło się niewiarygodnie jasne, zielone światło.
Coraz bardziej się przybliżało, aż włosy na rękach stanęły mi dęba.
A potem nagle zniknęło.
Byłaś pijana?
Nie mam pojęcia, co to było.
Może nadal powinnaś pójść na Ósemkę.
Nigdy nie wiadomo.
Chyba pora, bym wyrosła z kosmitów.
Ale dzięki.
Możesz wyrzucić te rzeczy?
Już ich nie potrzebuję.
- Do zobaczenia po szkole. - Jasne. Pa.
Proszę pani?
- Tak? - Posłuchałem pani rady.
Że każdy jest w czymś dobry.
Dziś wieczorem?
Postaram się przyjść.
Już wróciłeś?
Tak, zadzwonili, że mogę wrócić…
Co u ciebie?
Eric kogoś pocałował.
Pewnie cię to ucieszy.
Wcale nie.
Gówniane uczucie.
Nienawidzę go i kocham jednocześnie.
Znam to uczucie.
Co to jest?
Rywalizuję w zawodach, w których pieski skaczą przez obręcze.
To strasznie głupie, stary.
Urocze.
Co jest grane?
Zniknęła.
Jej gabinet jest pusty.
Kurwa mać!
- O Boże. - Nie do wiary.
- Dlatego mogłem wrócić. - Odeszła.
Nie wałęsać się!
- Ale miałaś minę. Co tam? - Hope odeszła.
Tak. Ktoś przejmie pałeczkę?
Może pan powinien.
Mówię poważnie.
Tak.
Co chcesz?
Kit Kata. Jak zawsze.
Dzięki, sponsorze.
- Boże. - Nie!
Czemu to się zawsze dzieje?
- Za każdym razem. - Prawda?
Wyłaź.
To chyba nie pomaga.
Dosięgnę go. Mam długie ręce.
- Żeby nie utknęła. - Dam radę.
- Nie trzeba… - Dam radę.
Dalej!
Podobno jakiś gość utknął pod automatem i umarł.
Dam radę!
Kurwa.
Przykro mi, stary.
Nie może umrzeć.
Nie umrze.
Nie może.
Długo jeszcze? Chcę kupić paczkę chipsów.
Słucham?
Nie widzisz, jacy jesteśmy zdenerwowani?
- W porządku. - Zjeżdżaj stąd.
Wynocha!
Ale już!
Co za idiotyzm!
Nie do wiary.
Skończyli operację.
Chcesz się zabawić…
Skąd ta radość?
Bo Hope odeszła, a Eugene przyjechał.
Zadzwonię do niego.
Więc…
Zachowałem się jak idiota.
Przegrzał ci się twój cispłciowy mózg.
Nie musiałeś uciekać.
Spanikowałem.
Mam potem okienko, jak chcesz pogadać.
Tak.
Znajdę cię.
Majtki.
Trzy pary.
Lepiej tam nie wchodź.
Poważnie.
Chcesz pogadać o tym, dlaczego odczuwasz lęk?
Tak.
Zrywam z chłopakiem.
Jest taki kochany, ale zmieniłam się i chcę się przekonać, kim jestem.
Ja też chyba tego nie wiem.
Trudno być samemu.
Jest tyle rzeczy, które zwykle robią faceci.
Tak. Steve jest świetny w otwieraniu moich chipsów.
To na pewno będzie trudne,
ale jeśli chcesz spędzić trochę czasu sama ze sobą,
wykorzystaj tę szansę.
Chłopakowi nic nie będzie.
Mogę cię o coś spytać?
Znasz Adama?
Oczywiście, że tak.
Jest szczęśliwy?
Właściwie ze sobą nie rozmawiamy.
Nie ma zbyt wielu przyjaciół, ale z Erikiem wydaje się szczęśliwszy.
Jasne.
Szczoteczka.
- To chyba wszystko. - Widzimy się na zewnątrz.
- Ups. - Co?
- Zostawiłam w środku klucz. - Kurwa.
- Co? - Koza.
Jest.
Cześć, kochanie.
Cześć, mamo.
Mam troje oczu?
Nie.
Nie, tylko dwoje.
Czuję, jakbym miała troje.
Muszę ci coś powiedzieć.
Coś bardzo ważnego.
Od dawna chciałam ci to powiedzieć.
Tak?
Ja…
jestem królem.
Królem czego?
Wszystkiego.
Czyż to nie cudowna wiadomość?
Tak, świetna.
Tak też myślałam.
O Boże.
- Co to za okropna sukienka? - Odpoczywaj. Połóż się.
Ktoś zwinął mi majtki.
- On mi je zabrał? - Nie.
Zabrał je?
Kochanie, chyba zabrał mi majtki.
Mama myśli, że jest królem.
Co?
Jest na haju po znieczuleniu.
Oświadczyła, że jest królem wszystkiego.
- Cieszę się, że nic jej nie jest. - Tak.
Jesteś świetnym przyjacielem, ale idź pogadać z Adamem.
Boże.
Nie wiem, co mu powiedzieć.
Powiedz mu, co czujesz.
…energia potrzebna, by całkowicie usunąć elektron z atomu pierwiastka,
by utworzyć jon.
Energia jonizacji.
Na poniedziałek macie znać równanie.
Jeśli otworzycie podręcznik na stronie 32, zobaczycie…
Tutaj!
Policja cię ściga.
Wiem o tym.
Dlatego się chowam.
Chodź w krzaki.
Mamo, musisz zniknąć.
Mam coś dla ciebie.
- Co to? - Na program dla zdolnych w USA.
- Skąd masz? - Sprzedałam parę rupieci.
Chcę, byś pojechała.
Już za późno.
Wyjazd jutro, a ja nie zapłaciłam.
Zadzwoń i pościemniaj. Tylko nie wkurzonym tonem.
Nie mogę.
Możesz.
Mamo…
Zamieszkam u Anny.
Czuję, jakbym cię porzuciła.
Nie.
Nigdy mnie nie porzuciłaś.
To ja cię porzuciłam.
Byłam za młoda i głupia na dzieci.
Ciągle cię zawodziłam.
Dlatego chcę, byś wzięła te pieniądze
i pojechała do Ameryki.
Albo…
kupiła sobie coś do nowego pokoju.
I nie chcę o tym więcej słyszeć.
Muszę lecieć.
MOJEJ MAMIE NIC NIE JEST
WSPANIAŁA WIADOMOŚĆ. TAK SIĘ CIESZĘ
KIEDY SIĘ ZOBACZYMY?
JUTRO?
Dużo o tym myślałem.
Nie jestem queer.
To było jasne.
Myślałem, że lubisz łamać konwenanse.
Więc jakie znaczenie ma moja orientacja?
Bo nie jestem dziewczyną, a chyba nadal mnie tak widzisz.
Tak, może.
Ale jestem otwarty…
Chętny do nauki.
Chodzi o to,
że nadal odkrywam o sobie nowe rzeczy.
Nie udźwignę również ciebie.
Poza tym chcę się bawić, póki mogę,
bo cały czas czuję na sobie ciężar.
Co to znaczy?
Nadal możemy się przyjaźnić.
Do przyjaciół nie żywię takich uczuć.
Zawsze musi być pierwszy raz.
Naprawdę cię lubię.
Ja ciebie też.
Przykro mi…
że to się nie uda.
Uczniowie ostatnich klas proszeni są do świetlicy.
Zastanawiam się, czy moglibyśmy porozmawiać o posadzie dyrektora?
Co chcesz wiedzieć?
Chciałabym zgłosić swoją kandydaturę.
Pracuję tu od siedmiu lat i doskonale rozumiem…
Przepraszam…
- Emily. - Tak.
Na tę chwilę nie przyjmujemy podań.
Ale dzięki.
Mogę prosić o autograf?
Glenoxi to moja bohaterka.
CZEŚĆ, MAMO. ZMIENIŁAM ZDANIE. WYCHODZĘ DZIŚ WIECZOREM
Nie.
Ja jestem dorosła.
Otwarte!
Dalej, Maureen!
Koza?
Chyba jest lesbijką.
W następstwie relacji z wczorajszych wydarzeń
nasi inwestorzy wycofali ze szkoły wszystkie fundusze.
Co?
Więc nie mamy wyboru.
Musimy sprzedać szkołę deweloperom.
Co?
Wysłano mnie, bym powiedział wam to osobiście,
bo to może mieć fatalny wpływ na waszą przyszłość.
Do końca semestru musicie znaleźć alternatywną placówkę, by ukończyć naukę.
Innymi słowy, macie przerąbane.
Cholera.
Nie tak miało być.
Strata czasu.
Obrona własnych przekonań nigdy nie jest stratą czasu.
Dobrze zrobiliście.
Dziękujemy.
Nie spodziewałem się tego.
Posłuchaj…
Przeczytasz mój wiersz?
Chcę go dać Ericowi, ale chyba nadal jest kijowy.
Przeczytam.
Sprzedają szkołę.
Co? Kiedy?
- Adam, przepraszam. - Przestań przepraszać.
Pójdziemy razem do domu?
Tak.
- Pomogę pani. - Dzięki.
Jakaś kobieta na mnie wpadła i nawet nie przeprosiła.
To ty.
Ma pani szminkę na zębach.
I gówniane 24 godziny za sobą.
Słyszałem.
Może Kit Kata?
Co, do chuja?
Śledzisz mnie? Zaczynasz mnie przerażać.
Przepraszam.
Za co?
Za nieodezwanie się.
Zrobisz to w swoim czasie.
Poza tym…
musisz mi pomóc.
Dostawa.
Maureen, dziękuję.
Doceniam to.
Już po operacji.
- Dzięki Bogu. - Tak.
Wpadnę, jak nabierze sił,
ale gdybyście czegoś potrzebowali, po prostu daj znać.
Dziękuję.
Na razie.
OLA, GDZIE JESTEŚ?
NA ZEWNĄTRZ
Cześć, mała.
Długo tu siedzisz?
To chyba moja wina.
Co masz na myśli?
Chyba przeze mnie spotkało to Jean.
Powiedziałam jej straszne rzeczy. Miałam okropne myśli.
Wybudziła się.
Czuje się dobrze.
Każdy z nas ma czasem okropne myśli.
Nie znaczy, że stanie się coś złego.
Stało się coś złego.
- Tato? - Tak?
Cieszę się, że jesteś z nią szczęśliwy i żyjesz dalej.
Ale martwię się, że polubisz nową rodzinę bardziej niż mnie.
Bo przypominam ci o bólu.
Przypominasz mi o radości.
Wyłącznie radości.
Udajmy po prostu, że nic się nie wydarzyło.
Ale się wydarzyło.
Dałem ciała.
Na całej linii.
Przeboleję to. To był tylko głupi pocałunek.
Nic nie znaczył. Zapomnę…
To nie był tylko głupi pocałunek.
Czy ty…
spałeś z nim?
Nie.
Nie o to mi chodziło.
Całowaliśmy się, ale…
to nie było głupie.
To było coś.
Nie jest ci przykro?
Owszem, jest mi przykro.
Że cię zraniłem.
Ale nie cofnąłbyś tego?
Nie, nie sądzę.
Z nim było łatwo.
A ze mną jest trudno.
Czuję, że jestem gotów do lotu,
a ty dopiero uczysz się chodzić.
Ciężko pracowałem na to, by się odnaleźć i…
zaczynam tracić samego siebie.
Rozstaniemy się?
- Chyba musimy. - Tak.
To nie twoja wina.
Po prostu zmierzamy w innym kierunku.
Porozmawiamy?
Nie mam…
już nic do powiedzenia.
Moja słodka dziecinko…
Tyle przeszłaś.
Zdecydowanie nie jest Thorem.
No nie wiem.
Zaczęłam lubić to imię.
Spójrzcie tylko.
Myślę, że chciałaby cię poznać.
Tak, chodź.
Możesz otworzyć okienko.
Witaj.
Może nazwijmy ją Joy.
Joy.
Podoba mi się.
Mnie również.
Wiedziała pani, że zamkną szkołę?
Myśleliście, że jesteście tacy sprytni.
Zaszkodziliście sobie samym.
To było w słusznej sprawie.
Nie jestem od was dużo starsza,
ale moje pokolenie potrafiło się zachować.
- Wiedzieliśmy, co ważne. - Te problemy nie pojawiły się dzisiaj.
Tylko ludzie bali się je wyrażać.
To się zmienia.
Dziękuję.
ZAPŁODNIENIE IN VITRO HISTORIA PŁODNOŚCI KOBIETY
Co pani teraz zrobi?
Próbuję zajść w ciążę
od trzech lat.
Staram się rozpocząć kolejną procedurę in vitro.
- Oby się udało. - Nie uda się.
Nie uda się.
Nie masz pojęcia, jak to jest budzić się z poczuciem porażki.
Każdego dnia.
Przepraszam. Najwyraźniej mam załamanie nerwowe.
Dlaczego poczucie porażki?
Bo moje ciało nie…
nie potrafi…
jedynej rzeczy, do jakiej zostało stworzone.
Jedynej rzeczy, jakiej pragnę.
Ale chyba nie można mieć wszystkiego.
Roztrząsam to jak słabeusz.
Nie jest pani słaba.
Myślę, że…
przyznanie się do rozczarowania, bo nie może pani mieć upragnionej rzeczy,
czyni panią szczerą.
A przyznanie do słabości – odważną.
To bardzo trudne.
Ale dziękuję.
Kochanie?
- Odprowadzisz mnie? - Tak.
Gratuluję, doktor Milburn.
Dziękuję.
Dalej!
Witamy wszystkich nowo przybyłych na zawodach psów hrabstwa Midgeville.
Przed nami kolejna runda: pokaz zwinności psów miniaturek.
Jako pierwsi wystąpią Kelly Fuller i pomsky Twinkle Twinkle.
Podsłuchałam urywek twojej rozmowy z Hope.
Bardzo pięknie nią pokierowałeś.
Wiem, że spieraliśmy się na ten temat,
ale nie chciałabym, byś porzucił zainteresowanie terapią.
Chcę tylko, byś wiedział,
że to ogromna odpowiedzialność.
Chyba wiem.
Nie wiem dlaczego, ale lubię rozmawiać z ludźmi.
To jak…
Rausz?
Tak.
Nagłe poczucie więzi.
I wcale nie uważam, że wszystkie twoje związki to porażka.
Myślę, że jesteś odważna.
Bałem się, że umrzesz.
Zrozumiałem, że…
nadal zachowuję się…
jak dziecko przez większość czasu.
A udaję dorosłego.
Nadal cię potrzebuję.
Nie obędę się bez mamy.
Nie jesteś dzieckiem.
Tylko młodym mężczyzną
i czasem trudno mi to zaakceptować.
Przepraszam.
I dziękuję, że byłeś taki odważny.
Musisz być wykończony. Jedź do domu i trochę odpocznij.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Jest ktoś o imieniu Maeve,
kto jest dla mnie ważny.
Wiem, że nie za bardzo rozumiem miłość,
ale to moja osoba.
Kochanie, nie wiem, czy ktokolwiek z nas rozumie miłość.
Wiemy, że ją czujemy, gdy ją czujemy.
Cieszę się, że ją poznam.
KOZA ZŻARŁA PANI PORNOSY. ODKUPIĘ JE. AIMEE XX
ŚCIŚLE POUFNE WYNIKI BADANIA DNA
O cholera.
SEKS SZKOŁA INSPIRACJĄ DLA PROTESTÓW W KRAJU!
W porządku?
Tak.
Był ktoś, kogo bardzo lubiłem,
ale nie wyszło, więc…
Do bani.
Lody i pogaduchy?
Przez jakiś czas sprawdzały się bandaże elastyczne.
Ale prawie złamały mi żebro.
Okazuje się, że z czasem się zacieśniają i mocno ograniczają oddychanie.
- Jak ci idzie? - Dobrze.
Promieniejesz.
Jak Boga kocham.
Bindery służą do bezpiecznego spłaszczania klatki piersiowej.
Może cię kusić, by zakładać dwie pary albo mniejszy rozmiar, ale nie polecam.
Tak?
Jak się czujesz?
O niebo lepiej.
Tak?
Tak.
Pękam z dumy.
A teraz po raz pierwszy na zawodach:
Adam Groff i cavapoo Madam.
I przeskok!
Przeskok.
Jeszcze raz.
Dobrze.
Przez tunel.
Chłopak, którego nie lubię Kazał mi pisać od serca
Nie wiedziałem, co to znaczy Bo nie sądziłem, że je mam
Nie sądziłem, że mam serce
Póki nie pocałowałeś chłopaka Którego nie znam
Wtedy je poczułem
Bo bałem się, że przestanie bić
Gdy myślałem, że przestanie bić
Zrozumiałem, że zawsze tam było
Ale nie wiedziało, jak czuć
Póki nie pomyślałem, że cię stracę
Wiedziałem, że to nie na zawsze
Czekałem, aż nadejdzie ten dzień
Ale mam nadzieję, że to naprawimy
A jeśli nie
Zawsze będę ci wdzięczny
Za pokazanie mi, że mam serce
Przeskok!
Jeszcze raz! Dobrze.
Pięknie!
To mój syn.
Pukałam.
Byłem w sklepie.
Wybierasz się gdzieś?
Tak.
Wprowadzam się do Anny.
Zachowałam się po chamsku.
Tak.
To prawda, ale wiesz…
Przepraszam.
W końcu się stąd wyrwiesz.
Gratulacje.
Nadal chcę cię w moim życiu.
Jeśli tego chcesz.
- Jako przyjaciela. - Może.
Pewnie tak, ale potrzebuję trochę czasu.
Lepiej już pójdę.
Pomógłbym ci z walizką, ale obawiam się, że sama musisz sobie poradzić.
W porządku.
Do zobaczenia.
Zmykaj, frajerko.
Pora ogłosić zwycięzców w kategorii zwinności.
To my.
Na trzecim miejscu
Kelly Fuller i Twinkle Twinkle.
- Była naprawdę dobra. - Tak.
Na drugim miejscu
Francesca Hull i Bark Wahlberg.
Pierwsze miejsce zajmują…
Frank Larson i jug Howard.
Przy okazji chcielibyśmy szczególnie wyróżnić Adama Groffa i Madam
za jeden z najlepszych debiutów ostatnich lat.
Gorące oklaski.
- Wiedziałaś, że tu jestem? - Nie.
Dziś jest Ósemka.
Miała wydarzyć się tutaj.
- Z czego się śmiejesz? - Bo wydało mi się to dziwne.
Tak.
Co tu robisz?
To ulubione miejsce mamy.
Przepraszam. Nie zauważyłam, jak bardzo za nią tęsknisz.
Obie byłyśmy rozkojarzone.
Sorry za to, co mówiłam o kosmitach. Chcę być bardziej otwarta.
Pięknie tu.
Uwielbiała ten widok.
Chciałabym jej o tobie opowiedzieć. Pokochałaby cię.
WIERSZ WCALE NIE BYŁ TAKI ZŁY
Oto i on.
DZIĘKI
TWÓJ PIESEK WYGRAŁ?
To Eric?
Nie, kolega.
Eric nie był moim kolegą.
Był moim…
chłopakiem.
Zerwaliśmy.
Nie mów tacie, że nie zdobyłem nagrody.
Dlaczego?
Byłby rozczarowany.
OSTATNIA NOC BYŁA BŁĘDEM.
TO ZBYT SKOMPLIKOWANE DLA ADAMA.
PRZYJDŹ, PROSZĘ.
MUSZĘ POBYĆ SAMA.
Co robisz?
Chciałem to skończyć, zanim przywiozą dziecko.
- Wyglądasz bosko. - Dziękuję.
Wujek Eric…
Przybył.
Mam w tym majsterkować?
Jak poszło z Adamem?
Zerwaliśmy.
- Stary. - To było straszne.
Chcesz o tym pogadać?
Nie.
- Skończmy ten domek. - Tak!
Co to jest?
Młotek.
Pięć, cztery,
trzy,
dwa,
jeden!
Może następnym razem.
Chcesz zostać?
Nie, w porządku.
Lily, patrz!
- Maeve? - Tak?
Co to jest?
Mama dała mi na program w USA. Zabukowali mi lot, ale nie lecę.
Dlaczego?
Bo z Otisem wszystko się układa. Nie chcę znów tego zepsuć.
O Boże. Maeve Wiley, chodź tu.
Siadaj.
Mówię jako twoja druga matka.
Jeśli nie pojedziesz do Ameryki,
by powiększyć swój i tak obrzydliwie wielki mózg,
zerwę naszą przyjaźń.
Trochę ostro.
Gdybym miała przegapić szansę dla faceta, co byś mi powiedziała?
Że upadłaś na głowę.
Właśnie.
Nie zapomnij o mnie.
Niemożliwe.
Dobra.
Lepiej cię spakujmy. Ponownie.
Koniec z Moordale.
Co zrobimy?
Póki mamy siebie,
nic nam nie będzie.
Dalej!
Co tu robisz?
Zmieniłam zdanie.
Na temat?
Ameryki.
Zdobyłam kasę, więc jadę.
Jasne.
Kiedy?
Teraz.
Nie potrzebujesz mojej pomocy z poradnią. Masz dar.
A co z nami?
Przekonamy się, jak wrócę.
Jestem z ciebie dumny.
Serio.
- Ameryka? - Tak.
Więc to pożegnanie.
Nie.
Do zobaczenia wkrótce.
Dobra. Życz mi powodzenia.
Jasne.
Pa, Eric.
Pa, Maeve.
OPUSZCZASZ MOORDALE WRACAJ SZYBKO
Napisy: Monika Bartz