‪ต้องแน่นอีก
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ไง
‪- ไง ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪แม่ตกเลือด
‪ยังอยู่ในห้องผ่าตัด น้องไม่เป็นอะไร ‪แต่ฉันยังไม่ได้เห็นหน้าเลย
‪- ฉันจะไปซื้อชามาอีกนะ เดี๋ยวมา ‪- โอเค
‪เธอเป็นไรไหม
‪ที่บ้านตึงเครียดน่ะ
‪ฉันกับแม่ทะเลาะกัน
‪เรื่องอะไร
‪ทุกเรื่อง
‪และเรื่องไม่เป็นเรื่อง
‪แม่พยายามถามฉันเรื่องเมฟ
‪และฉันบอกว่าทุกอย่างที่แม่ทำเละหมด
‪ฉันปากร้ายมาก และตอนนี้ฉัน…
‪ฉันอยากเล่าเรื่องเมฟให้แม่ฟัง
‪แม่ของนาย
‪จะไม่เป็นอะไร
‪ถ้าเป็นล่ะ
‪จีน มิลเบิร์นทั้งคน
‪ไม่เป็นไรแน่
‪มาซบ
‪ไมเคิล
‪คุณต้องไปได้แล้ว
‪ต้องไปด้วยเหรอ
‪เราบอกอดัมดีไหม
‪ไมเคิล เรากำลังจะหย่ากัน
‪นี่มันน่าสับสนไปหมด
‪คืนนี้คุณน่าจะมาหาผมที่ห้อง ‪แล้วผมจะทำอาหารให้
‪เราจะได้คุยกันให้รู้เรื่อง
‪ได้ค่ะ
‪โอเค
‪(เอริค: คุยกับฉันเถอะนะ)
‪(ก็ได้)
‪(อดัม: ก็ได้)
‪นายกับอดัมมีเรื่องกันเหรอ
‪เราจะไม่คุยเรื่องปัญหาความรักของฉันตอนนี้
‪ขอร้องล่ะ
‪ฉันอยากคิดเรื่องอื่น
‪ฉันจูบคนอื่นที่ไนจีเรีย
‪บอกอดัมไปแล้ว ตอนนี้คงต้องเลิกกันแน่เลย
‪ฉันอยากบอกนายด้วย
‪แต่ฉันละอายใจมากและไม่รู้จะบอกยังไง
‪- นายอยากเลิกไหม ‪- ไม่รู้สิ
‪ฉันรู้สึกเหมือนคนเลว ไม่รู้ทำไปทำไม
‪มันทำให้ฉันรู้สึกเป็นอิสระ
‪นายไม่ใช่คนเลว
‪แม่ผมโอเคไหม
‪ตอนนี้ยังไม่ทราบแน่ชัด
‪แต่เราน่าจะมีข้อมูลเพิ่มเติมมาบอกเร็วๆ นี้
‪อยากเจอน้องสาวไหม
‪เราไปเจอน้องได้แล้ว
‪ฉันรอนี่นะ เผื่อเขามาแจ้งเรื่องแม่นาย
‪ไง
‪- เปิดตู้อบได้นะ ‪- เหรอครับ
‪- ใช่ ‪- ผมจับน้องได้ไหม
‪จับได้สิ เบาๆ นะ
‪สวัสดีจ้ะ
‪- พี่ชื่อโอทิส ‪- ใช่
‪อืม โอล่า เธอ…
‪อรุณสวัสดิ์
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‪- ฉันเอาชามาให้ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪เธอดูมีความสุขนี่
‪โอทิสมีส่วนเกี่ยวข้องหรือเปล่านะ
‪ดูเธอสิ ยิ้มหน้าบานเชียว
‪รู้ไหมว่าฉันไม่ได้เก็บห้องนี้ ‪ไว้ให้ใครเป็นพิเศษ
‪อยู่ได้นะ ถ้าต้องการ
‪เอลซี่ชอบที่เธอมาอยู่ด้วย
‪อยากอยู่มากเลยค่ะ
‪แต่พวกประโยคโลกสวยเอาออกได้มะ
‪ได้จ้ะ อยากจะแขวนอะไรก็ตามใจเธอเลย
‪ดีค่ะ
‪(โอทิส: ‪แม่ฉันเข้าโรงพยาบาล กำลังผ่าตัด)
‪(ตายแล้ว นายไหวไหม)
‪(ไหว ยังรออยู่)
‪(ให้ฉันไปหาไหม)
‪(เอริคอยู่ด้วย ไว้ถ้ารู้อะไรเพิ่มจะบอกนะ)
‪(ฉันมีน้องสาว!)
‪- เมฟ! ‪- อรุณสวัสดิ์จ้ะ
‪อรุณ… โอ๊ยตาย อรุณสวัสดิ์จ้ะ
‪พระเจ้าช่วย
‪(ยินดีด้วยนะ! น้องสาวก็ไม่แย่เลยละ)
‪วันนี้ทำอะไรดี
‪(งานประกวดสุนัขมิดจ์วิลล์เคาน์ตี)
‪อดัม
‪แม่แค่จะแวะไปเอาของให้จีน มิลเบิร์น
‪นี่อะไรเหรอ
‪คืนนี้ผมจะพามาดามไปลงแข่ง
‪คิดว่าแม่คงไม่อยากไปดู
‪อยากสิจ๊ะ
‪เอริคเพื่อนลูกจะไปไหม
‪ไม่ไป เราทะเลาะกัน
‪เสียใจด้วยนะ
‪ลูกน่าจะบอกแม่เรื่องนี้นะ
‪คนเราชอบให้มีคนชวนไปไหนมาไหน ‪มันทำให้รู้สึกว่าเขาแคร์เรา
‪ไว้คราวหน้าผมจะชวน
‪- แม่ไปวิ่งนะ ‪- ครับ
‪แม่ครับ
‪แม่รู้ตัวว่าเป็นเลสเบี้ยนมาตลอดเลยไหม
‪ถามทำไม
‪ผมแค่ไม่เคยถามมาก่อน ‪แม่ไม่ต้องตอบก็ได้ ผม…
‪ไม่เป็นไร
‪ที่จริงแม่ก็ไม่ได้รู้ตัว ‪จนกระทั่งไปเจอกับแม่ของลูก
‪งั้นมันอยู่ที่คนเหรอครับ
‪แม่ว่าแม่ปฏิเสธความจริง
‪มานานมาก
‪แม่เคยละอายใจมาก
‪แม่รู้มาโดยตลอดว่ามีความรู้สึกนั้น แค่ไม่มั่นใจ
‪พอเข้าใจไหม
‪ครับ
‪คิดว่านะ
‪เสียใจด้วยครับที่แม่อาย
‪มีอะไรจะบอกแม่หรือเปล่า
‪ผมไม่ได้จะเปิดตัวว่าเป็นเกย์
‪- ก็… ‪- แต่ขอบคุณ
‪ที่จริงผมไปวิ่งกับแม่ได้ไหม
‪- ได้สิ ‪- ได้นะ
‪ถ้ายังจำได้นะว่าเก็บรองเท้าวิ่งไว้ไหน
‪- รีบแต่งตัวสิ ‪- ครับ
‪แต่งตัวแล้วเหรอ
‪ให้แม่ไปส่งที่โรงเรียนไหมจ๊ะ
‪เลือกชื่อกันยังครับ
‪ยังเลย
‪เราตกลงกันไม่ได้
‪- คุณเป็นคนตั้งชื่อให้โอล่าหรือเปล่า ‪- เปล่า
‪แม่ตั้งให้
‪ถ้าแม่ผมตายคงโชคร้ายมาก
‪เพราะภรรยาคุณตาย คุณจะต้องคำสาป
‪- พูดออกไปทำไมไม่รู้ ‪- ไม่เป็นไร
‪เธอพูดเพราะกลัว
‪ฉันก็กลัวเหมือนกัน
‪ถ้าแม่เป็นอะไรไป ผมไม่อยากไปอยู่กับพ่อ
‪โอทิส
‪ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่พ่อของเธอ
‪แต่ฉันจะไม่ทิ้งเธอไปไหนทั้งนั้น
‪คุณยังสร้างบ้านต้นไม้ไม่เสร็จ
‪ใช่
‪คงไม่ค่อยมีเวลาแล้วแหละ
‪เจ้าตัวเล็กเกิดแล้วนี่
‪มีข่าวเรื่องแม่ของลูกผมไหม
‪พวกเขาเจอต้นเหตุที่ตกเลือดแล้ว ‪แต่ยังผ่าตัดไม่เสร็จ
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪- สวัสดีจ้ะเอมี่ ‪- สวัสดีค่ะคุณนายกรอฟฟ์
‪หรือว่าเรียกแบบนั้นไม่ได้แล้ว ‪ได้ข่าวว่าคุณจะหย่า
‪เรียกมัวรีนก็ได้จ้ะ
‪หนูมีนัดกับดร.มิลเบิร์นแต่ไม่มีใครอยู่บ้าน
‪เขาคลอดแล้ว ฉันแค่จะมาเอาของไปให้
‪พระเจ้าช่วย มัวรีนจ๋า นี่เรื่องใหญ่มาก!
‪อ๋อ วันนี้แม่ไม่สะดวกดูแลแพะ
‪- ขอเข้าห้องน้ำได้ไหมคะ ‪- ได้สิ
‪ปวดอึจะแย่ และหนูร้อนใจมาก ‪ต้องออกมาเป็นน้ำแน่เลย
‪แม่ว่าแม่เคยเห็นเอเลี่ยนครั้งนึง
‪ตอนนั้นแม่ยังเรียนพยาบาลอยู่ ‪กำลังเดินกลับจากผับ
‪จู่ๆ ก็เห็นแสงสีเขียวสว่างจ้าบนท้องฟ้า
‪มันเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ‪ขนลุกซู่ตั้งแต่แขนไปจนถึงท้ายทอย
‪แล้วจู่ๆ มันก็หายวับไป
‪วันนั้นแม่เมาหรือเปล่า
‪แม่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‪แม่ว่าวันนี้ลูกน่าจะไปดู ‪ดาวดวงที่แปดตามที่ตั้งใจไว้นะลูกรัก
‪ใครจะรู้ อาจมีจริงก็ได้
‪หนูว่าหนูโตเกินกว่าจะชอบเรื่องเอเลี่ยนแล้ว
‪แต่ขอบคุณค่ะ
‪เอาของไปทิ้งให้หน่อยนะคะ
‪หนูไม่เอาแล้ว
‪- เจอกันหลังเลิกเรียน ‪- โอเค บาย
‪- บาย ‪- บาย
‪บ๊ายบาย
‪ครูครับ
‪- ว่าไง ‪- ผมทำตามที่ครูแนะนำ
‪เรื่องที่ว่าทุกคนมีเรื่องถนัด
‪ประกวดคืนนี้เหรอ
‪โอเค ครูจะหาเวลาไปดูนะ
‪- สวัสดี ‪- หวัดดี
‪- กลับมาเร็วกว่ากำหนดนี่ ‪- ใช่ โรงเรียนโทรมาบอกให้กลับมาเรียนได้
‪เป็นไง
‪เอริคจูบคนอื่น
‪นายคงดีใจที่ได้ยินแบบนั้น
‪จริงๆ แล้วไม่เลย
‪รู้สึกแย่มาก
‪ฉันเกลียดเขา ซึ่งน่ารำคาญชะมัด ‪เพราะฉันรักเขาด้วย
‪ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้น
‪นี่อะไร
‪ฉันจะไปแข่งในงาน ‪ที่หมาจิ๋วโดดลอดห่วงกับอะไรแบบนั้น
‪ดูงี่เง่ามากเลย
‪น่ารัก
‪เกิดอะไรขึ้น
‪นางไปแล้ว ออฟฟิศไม่มีใครอยู่!
‪โอ้แม่เจ้า!
‪- สุดยอด ‪- ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪- เข้าใจที่ได้กลับมาเรียนแล้ว ‪- นางไม่อยู่แล้ว
‪ห้ามมาแกร่ว!
‪- หน้าเหวอเลย มีอะไรเหรอ ‪- โฮปไม่อยู่แล้ว
‪ใช่ จะมีใครมาแทนที่ไหมคะ
‪ครูน่าจะสมัครดูนะ
‪พูดจริงนะ
‪ใช่
‪จะเอาอันไหน
‪คิทแคท เลือกคิทแคทเสมอ
‪ขอบคุณป๋าสายเปย์
‪- จะบ้าตาย ‪- ไม่จริง
‪ทำไมถึงเป็นแบบนี้ทุกทีเลย
‪- ทุกครั้งเลย ‪- เนอะ
‪หล่นสิ
‪- หล่นสิ ‪- แบบนั้นไม่ช่วยมั้ง
‪น่าจะเอื้อมถึง ฉันแขนยาว เอื้อมถึงแน่
‪- อย่าให้แขนติดนะ ‪- ฉันทำได้
‪- ไม่กินก็ได้ ฉันโอเค… ‪- ฉันทำได้
‪โอเค
‪หล่นสิ!
‪ฉันเคยได้ยินมาว่ามีคนโดนตู้ขายขนมทับตาย
‪ฉันทำได้
‪แม่ง
‪ขอโทษนะเพื่อน
‪แม่ห้ามตายนะ
‪ไม่หรอก ไม่ตายแน่นอน
‪ไม่ตายหรอก ตายไม่ได้
‪อีกนานไหม แค่อยากซื้อฮูล่าฮูปส์ถุงนึง
‪ประทานโทษ
‪ไม่เห็นหรือไงว่าเรากำลังเศร้าโศกเสียใจ
‪- ไม่เป็นไร ‪- ไปซะ เดี๋ยวนี้เลย
‪ไสหัวไปซะ!
‪บัดนาว!
‪ไร้สาระ!
‪แบบนี้ก็มีด้วย
‪จีนผ่าตัดเสร็จแล้ว
‪อยากจะสนุก…
‪มีความสุขอะไรกัน
‪ก็โฮปลาออกและยูจีนมาหา
‪ฉันจะไปโทรหายูจีน
‪คือ…
‪เมื่อวานฉันทำตัวงี่เง่า
‪สมองชายตรงเพศของนายคงรวนนิดนึง
‪ไม่เห็นต้องหนีไปเลย
‪ฉันตื่นตูมไปเอง
‪วันนี้ฉันมีคาบว่าง อยากคุยกันตอนนั้นมะ
‪อยาก
‪แล้วจะไปหานะ
‪กางเกงใน
‪สามตัว
‪คุณควรรอก่อนสักพักดีกว่าค่ะ
‪พูดจริงๆ
‪อยากระบายไหมว่าทำไมเธอถึงร้อนใจ
‪อยากค่ะ
‪หนูต้องเลิกกับแฟน
‪เขาดีกับหนูมาก แต่หนูเปลี่ยนไปเยอะ
‪และหนูอยากรู้ว่าตัวเองเป็นใครเวลาโสด
‪ฉันก็คงไม่รู้เหมือนกัน
‪การเป็นโสดมันไม่ง่ายเลย
‪มีหน้าที่ผู้ชายตั้งหลายอย่างที่ฉันทำไม่เป็น
‪ใช่ค่ะ สตีฟเปิดถุงมันฝรั่งแผ่นอบกรอบเก่งมาก
‪มันอาจจะยาก แต่ถ้าเธอรู้สึกว่า ‪อยากอยู่กับตัวเองสักพัก
‪เธอก็ควรคว้าโอกาสนั้น
‪เดี๋ยวแฟนเธอก็ทำใจได้เอง
‪ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‪รู้จักอดัมใช่ไหมจ๊ะ
‪แหม ถามโง่ๆ
‪เธอว่าเขามีความสุขไหม
‪อ๋อ เราไม่ค่อยได้คุยกันค่ะ
‪เขาไม่ค่อยจะมีเพื่อนเท่าไร ‪แต่ตอนนี้ดูมีความสุขขึ้นที่ได้คบเอริค
‪จ้ะ
‪แปรงสีฟัน
‪ค่ะ
‪- นี่น่าจะชิ้นสุดท้ายแล้ว ‪- เจอกันข้างนอกค่ะ
‪จ้ะ
‪- อุ๊ย ‪- อะไร
‪- ลืมกุญแจไว้ในบ้าน ‪- ฉิบหาย
‪อะไร
‪แพะ
‪อยู่นั่นไง
‪- ไงครับ ‪- ไงจ๊ะลูกรัก
‪ไงครับแม่
‪- แม่มีสามตาหรือเปล่า ‪- ไม่นะครับ
‪ไม่ครับ แม่มีแค่สองตา
‪รู้สึกเหมือนมีสามตาเลย
‪ครับ
‪แม่มีอะไรจะบอกลูก
‪เรื่องสำคัญมาก
‪แม่อยากบอกลูกมานานมากแล้ว
‪เหรอครับ
‪แม่
‪เป็นพระราชา
‪พระราชาแห่งอะไรครับ
‪พระราชาแห่งทุกสรรพสิ่ง
‪ไม่เคยได้ยินข่าวดีเท่านี้มาก่อนเลยใช่ไหมจ๊ะ
‪ครับ มันเยี่ยมมาก
‪รู้อยู่แล้วว่าต้องคิดแบบนั้น
‪คุณพระคุณเจ้า
‪- แม่ใส่ชุดน่าเกลียดตัวนี้ทำไม ‪- แม่ พักผ่อนก่อนสิ
‪- นอนครับ ‪- มีคนขโมยกางเกงในแม่ไป
‪- เขาเอาไปหรือเปล่า ‪- ไม่ใช่
‪เขาเอาไปหรือเปล่า
‪ที่รัก เขาจิ๊กกางเกงในฉันไปแน่เลย
‪แม่คิดว่าตัวเองเป็นพระราชา
‪ว่าไงนะ
‪แม่เมายาชา
‪บอกว่าเป็นพระราชาแห่งทุกสรรพสิ่ง
‪- ดีใจจริงๆ ที่จีนไม่เป็นอะไร ‪- ใช่
‪นายเป็นเพื่อนที่ดีมาก ‪แต่นายควรไปคุยกับอดัมได้แล้ว
‪ให้ตาย
‪ฉันไม่รู้จะบอกอะไรเขา
‪บอกความรู้สึกสิ
‪พลังงานที่ต้องใช้ในการดึง ‪อิเล็กตรอนออกจากอะตอมของธาตุ
‪เพื่อสร้างไอออน
‪พลังงานไอออไนเซชัน ‪ทุกคนต้องรู้สูตรเพื่อทำข้อสอบวันจันทร์
‪ถ้าเปิดหนังสือเรียนไปที่หน้า 32 จะเห็น…
‪ทางนี้!
‪- แม่ควรหนีตำรวจอยู่นะ ‪- รู้น่า
‪ถึงได้หลบอยู่นี่ไง
‪เข้ามาคุยในพุ่มไม้สิ
‪แม่ต้องไปกบดาน
‪แม่มีของมาให้
‪- นี่อะไร ‪- แม่อยากให้ลูกไปเรียนที่อเมริกา
‪- ไปเอามาจากไหน ‪- อย่าไปสนเลย แค่ขายของ
‪แม่อยากให้ลูกไป
‪ยังไงมันก็สายไปแล้ว
‪ต้องไปพรุ่งนี้แล้ว แต่หนูยังไม่จ่ายเงิน
‪โทรไปหว่านล้อมสิ พยายามอย่าใช้น้ำเสียงโมโห
‪ไม่ได้ค่ะ
‪ต้องทำได้สิ
‪แม่…
‪หนูจะไปอยู่กับแอนนา
‪หนูรู้สึกผิดเหมือนทิ้งแม่ยังไงไม่รู้
‪ไม่เลย
‪ลูกไม่เคยทิ้งแม่
‪แม่ต่างหากที่ทิ้งลูก
‪แม่ทั้งเด็กและโง่เกินไปที่จะมีลูก
‪แม่ทำลูกผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‪แม่ถึงอยากให้ลูกรับเงินก้อนนี้
‪แล้วไปอเมริกา
‪ไม่ก็
‪ซื้อของสวยๆ ไปแต่งห้องใหม่
‪ห้ามเถียงต่อนะ
‪แม่ต้องไปแล้วจ้ะ
‪(โอทิส: แม่ไม่เป็นอะไร)
‪(ดีแล้ว ฉันดีใจ)
‪(ฉันจะได้เจอเธอเมื่อไร)
‪(พรุ่งนี้ดีไหม)
‪ฉันเอาไปคิดดูแล้ว คิดหนักมาก
‪ฉันว่าฉันไม่ใช่เควียร์
‪ก็พอจะดูออก
‪แต่ฉันนึกว่าเธอไม่ชอบถูกตีกรอบ
‪ดังนั้นฉันจะเควียร์หรือไม่แล้วมันสำคัญตรงไหน
‪เพราะฉันไม่ใช่ผู้หญิง ‪และฉันกังวลว่านายยังมองฉันเป็นผู้หญิง
‪คงมองอย่างนั้นจริง
‪แต่ฉันเปิดใจนะ
‪พร้อมเรียนรู้
‪คืองี้นะ
‪ฉันก็ยังพยายามค้นหาตัวเองอยู่เลย
‪ฉันแบกนายด้วยไม่ได้
‪และฉันยังอยากทำเรื่องสนุกเมื่อมีโอกาส
‪เพราะรู้สึกหนักใจตลอดเวลา
‪แล้วมันหมายความว่ายังไง
‪แปลว่าเรายังเป็นเพื่อนกันได้
‪ฉันไม่มีเพื่อนที่เคยทำอะไรแบบนั้นด้วยกัน
‪ทุกอย่างมีครั้งแรกเสมอ
‪ฉันชอบเธอจริงๆ นะ
‪ฉันก็ชอบนายมากๆ
‪ขอโทษ
‪แบบนี้ไม่เวิร์กหรอก
‪นักเรียนมัธยมปลายทุกคนกรุณาไปที่ห้องโถง
‪มาร์ค! สวัสดีค่ะ
‪ไม่ทราบว่าฉันขอคุยกับคุณ
‪เรื่องตำแหน่งครูใหญ่ได้ไหมคะ
‪อยากรู้อะไรเหรอ
‪ฉันอยากจะสมัครตำแหน่งนั้นค่ะ
‪ฉันทำงานที่มัวร์เดลมาเจ็ดปีแล้ว
‪- ฉันเข้าใจดี… ‪- ขออภัย…
‪- เอมิลี่ค่ะ ‪- เอมิลี่
‪ตอนนี้เรายังไม่เปิดรับสมัครครับ
‪แต่ขอบคุณ
‪เซ็นนิยายให้หน่อยสิ
‪เกล็นน็อกซี่เป็นไอดอลฉันเลย
‪(หวัดดีค่ะแม่ หนูเปลี่ยนใจแล้ว)
‪(คืนนี้หนูจะไปข้างนอก)
‪อย่า
‪ฉันเป็นผู้ใหญ่
‪- ประตูไม่ได้ล็อก! ‪- มัวรีนสู้ๆ
‪มัวรีนสู้ตาย มัวรีนไว้ลาย สู้ตายสู้ๆ
‪แพะ
‪ฉันว่าแพะอาจเป็นเลสเบี้ยน
‪เนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้
‪นักลงทุนของเราต่างถอนการลงทุน ‪ออกจากโรงเรียนนี้กันหมดแล้ว
‪ว่าไงนะ
‪เราจึงไม่มีทางเลือก จำต้องขาย ‪โรงเรียนมัธยมศึกษามัวร์เดลให้นักพัฒนาที่ดิน
‪ว่าไงนะ
‪ฉันถูกส่งมาเพื่อบอกพวกเธอด้วยตัวเอง
‪เพราะการตัดสินใจนี้ ‪อาจมีผลกระทบที่เลวร้ายต่ออนาคตเธอ
‪เธอจะต้องไปหาที่เรียนใหม่
‪เพื่อเรียนให้จบภายในปลายเทอมนี้
‪พูดง่ายๆ คือพวกเธอซวยแล้ว
‪เวร
‪ผิดแผนแฮะ
‪- เสียเวลาชะมัด ‪- นี่
‪การกล้าพูดกล้าแสดงออก ‪เพื่อสิ่งที่เชื่อมั่นไม่ใช่เรื่องเสียเวลา
‪เธอทำถูกแล้ว
‪ขอบคุณครับครู
‪ไม่นึกว่าครูจะเข้าข้าง
‪นี่
‪ฟังนะ ฉัน…
‪อยากจะขอให้นายอ่านกลอนฉันที
‪ฉันอยากเอาไปให้เอริค แต่มันยังห่วยแตกอยู่
‪ได้ จะอ่านให้
‪พวกเขาจะขายโรงเรียน
‪อะไรนะ เมื่อไร
‪- อดัม ฉันขอโทษจริงๆ ฉัน… ‪- เลิกขอโทษเถอะ
‪เดินกลับบ้านด้วยกันได้ไหม
‪ได้
‪ผมจะช่วยครับ
‪ขอบใจ ยัยคนนั้นเดินชนฉันแล้วไม่ขอโทษสักคำ
‪อ้าว เธอนี่เอง
‪ครูมีลิปสติกติดฟัน
‪ช่วง 24 ชั่วโมงที่ผ่านมาบัดซบที่สุด
‪ครับ ผมพอจะรู้มาบ้าง
‪คิดจะพักไหมครับ
‪เชี่ยไรวะ
‪ไง
‪แอบตามกันเหรอ เพราะฉันชักจะหลอนแล้วนะ
‪ฉันอยากขอโทษ
‪- เรื่องอะไร ‪- ที่ไม่กล้าพูด
‪ไม่เป็นไร พร้อมเมื่อไรก็พูดเองแหละ
‪แล้วก็…
‪ช่วยอะไรหน่อยสิ
‪คนส่งของค่ะ
‪มัวรีน ขอบคุณครับ
‪ช่วยได้เยอะเลยครับ
‪เธอผ่าตัดเสร็จแล้ว
‪- ขอบคุณพระเจ้า ‪- ครับ
‪ฉันจะเข้าไปเยี่ยมเมื่อเธอมีเรี่ยวแรงมากขึ้น
‪ถ้าอยากให้ฉันช่วยอะไรอีก ‪ก็ขอได้นะคะ ได้ทุกเรื่อง
‪ขอบคุณครับ
‪แล้วเจอกัน
‪(ฉัน: โอล่า ลูกอยู่ไหน)
‪(โอล่า: อยู่ข้างนอก)
‪ไง เจ้าหนู
‪มานั่งตรงนี้นานแค่ไหนแล้วล่ะ
‪นี่ความผิดหนูแน่เลยค่ะพ่อ
‪หมายความว่ายังไง
‪หนูเป็นคนทำให้เกิด ‪เรื่องร้ายๆ แบบนี้กับจีนแน่เลย
‪หนูพูดทำร้ายจิตใจเธอ หนูคิดเรื่องชั่วๆ
‪จีนฟื้นแล้ว
‪และเธอก็สบายดี
‪- โอเค ‪- โอเคนะ
‪และทุกคนต่างก็คิดเรื่องชั่วๆ บ้างเป็นบางครั้ง
‪ไม่ได้แปลว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายซะหน่อย
‪แต่มันเกิดเรื่องเลวร้ายไปแล้วนี่
‪- พ่อคะ ‪- อะไร
‪หนูดีใจมากที่พ่อมีความสุขกับจีน ‪และพ่อก้าวต่อไปได้
‪แต่หนูก็กลัวด้วยว่า ‪พ่อจะชอบครอบครัวใหม่มากกว่าหนู
‪เพราะหนูทำให้พ่อนึกถึงความเจ็บปวด
‪ลูกทำให้พ่อนึกถึงความสุข
‪มีแค่ความสุข
‪โอเคนะ
‪ค่ะ
‪ฉันว่าเราน่าจะทำเหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้น
‪แต่มันเกิดขึ้นจริง
‪ฉันพลาด
‪พลาดสุดๆ
‪ฉันจะทำใจให้ได้ ก็แค่จูบโง่ๆ ครั้งเดียว
‪ไม่มีความหมายอะไร ฉันทำใจได้…
‪มันไม่ใช่แค่จูบโง่ๆ น่ะสิอดัม
‪นาย…
‪นายนอนกับเขาเหรอ
‪ไม่ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
‪เราแค่จูบกันเฉยๆ แต่มันไม่ได้โง่
‪มันมีความหมาย
‪นายไม่รู้สึกแย่เหรอ
‪รู้สึกสิ ฉันรู้สึกแย่
‪ฉันรู้สึกแย่ที่ทำร้ายนาย
‪แต่ถ้ากลับไปแก้ได้จะไม่แก้เหรอ
‪ใช่ คงไม่อยากแก้
‪กับเขามันรู้สึกง่าย
‪และกับฉันมันรู้สึกยากสินะ
‪ฉันแค่รู้สึกพร้อมกางปีกบินแล้ว
‪แต่นายเพิ่งจะเริ่มหัดเดิน
‪และฉันพยายามค้นหาตัวเองมานาน
‪และ… ฉันกำลังลืมตัวตนนั้นไป
‪จะเลิกกันใช่ไหม
‪- ต้องเลิกด้วยเหรอ ‪- ใช่
‪มันไม่ใช่ความผิดของนาย
‪เราแค่ไปกันคนละทาง
‪อดัม คุยต่อได้ไหม
‪ไม่…
‪ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
‪แก้วตาดวงใจ
‪เจอศึกหนักแต่เกิดเลยนะลูก
‪ไม่ได้ใช้ชื่อธอร์แน่นอน
‪ไม่รู้สิคะ
‪ฉันอาจจะเริ่มชอบชื่อนั้นแล้ว
‪ดูลูกสิ
‪ฉันว่าน้องอยากเจอเธอนะจ๊ะ
‪ใช่ มาสิ
‪เปิดตู้ได้นะ
‪หวัดดีจ้ะ
‪น่าจะตั้งชื่อน้องว่าจอยนะคะ
‪จอย
‪พ่อชอบ
‪เหมือนกัน
‪ครูรู้อยู่แล้วหรือเปล่าว่าโรงเรียนจะถูกปิด
‪เมื่อวานพวกเธอคิดว่าตัวเองฉลาดมาก
‪แต่พวกเธอทำร้ายแต่ตัวเอง
‪ผมว่าเราเสนอความฝั่งเราดีแล้ว
‪ครูไม่ได้แก่กว่าเธอนักเลยนะ
‪แต่คนรุ่นครูวางตัวเป็น
‪- เรารู้ว่าอะไรสำคัญ ‪- ปัญหาที่เราพูดถึงมีมาตลอด
‪ผู้คนแค่ไม่กล้ายกประเด็นพวกนั้น
‪นั่นคือสิ่งที่เปลี่ยนไป
‪ขอบคุณค่ะ
‪(ให้คำปรึกษาการทำไอวีเอฟ ‪ประวัติภาวะการเจริญพันธุ์ของสตรี)
‪แล้วต่อจากนี้จะทำอะไรล่ะ
‪ครูพยายามมีลูก
‪มาสามปีแล้ว
‪ตอนนี้กำลังพยายามทำไอวีเอฟอีกรอบ
‪- หวังว่าจะได้ผลนะครับ ‪- ไม่หรอก ไม่ได้ผลหรอก
‪เธอไม่เข้าใจความรู้สึก ‪ที่ตื่นมาแล้วรู้สึกว่าตัวเองล้มเหลว
‪ทุกเช้า
‪ขอโทษที เห็นได้ชัดว่าครูกำลังสติแตก
‪ครูล้มเหลวยังไง
‪เพราะร่างกายของครูไม่ยอม…
‪มันไม่ทำ…
‪หน้าที่เดียวที่มันสมควรจะทำ
‪หน้าที่เดียวที่ครูอยากให้มันทำ
‪แต่คนเราคงมีครบทุกอย่างไม่ได้มั้ง
‪และการหมกมุ่นกับมันทำให้ครูอ่อนแอ
‪ผมไม่คิดว่าครูอ่อนแอ
‪ผมว่า
‪การพูดว่าเราผิดหวัง ‪ที่ต้องการบางอย่างแต่คว้ามันมาไม่ได้
‪แปลว่าเราจริงใจ
‪การยอมรับว่าเราอ่อนแอ ‪ทำให้เราเป็นคนกล้าหาญ
‪อืม
‪มันยากมาก
‪แต่ขอบใจนะ
‪- ลูกรัก ‪- ไงครับ
‪- ช่วยประคองแม่กลับห้องที ‪- ครับ
‪ยินดีด้วยค่ะดร.มิลเบิร์น
‪ขอบคุณ
‪ไป!
‪สำหรับท่านที่เพิ่งมาถึง
‪ขอต้อนรับสู่งานประกวดสุนัขมิดจ์ฟีลด์เคาน์ตี
‪ต่อไปจะเป็นการประกวด ‪ความคล่องแคล่วของสุนัขพันธุ์เล็กครับ
‪ผู้เข้าแข่งขันคู่แรกคือเคลลี่ ฟูลเลอร์ ‪กับทวิงเคิลทวิงเคิล สุนัขพันธุ์ปอมสกี้
‪แม่แอบได้ยินที่ลูกคุยกับโฮปบางส่วน
‪ลูกมีวาทศิลป์ที่ดีมากนะ
‪แม่รู้ว่าเราเคยทะเลาะกันเรื่องนั้น ลูกรัก
‪และแม่ไม่อยากห้ามไม่ให้ลูก ‪เลือกเส้นทางอาชีพนักบำบัด
‪แม่แค่อยากให้ลูกรู้ว่า
‪ความรับผิดชอบนี้ใหญ่มาก
‪ผมว่าผมรู้
‪ผมอธิบายไม่ถูกว่าทำไมถึงชอบคุยกับผู้คน
‪มัน…
‪เหมือนเลือดสูบฉีดดีใช่ไหม
‪ครับ
‪รู้สึกดีที่ได้มีปฏิสัมพันธ์
‪ผมไม่ได้คิดอย่างที่พูดไป
‪ตอนบอกว่าทุกความสัมพันธ์ของแม่เละหมด
‪ผมว่าแม่กล้าหาญมาก
‪ผมนึกว่าแม่จะตาย
‪ผมรู้ตัวว่าผมยัง…
‪ผมยังทำตัว
‪เหมือนเด็ก
‪ซะส่วนใหญ่
‪แล้วทำเหมือนตัวเองโตมากแล้ว
‪ผมยังต้องการแม่อยู่
‪ผมไม่มีแม่ไม่ได้
‪ลูกไม่ใช่เด็กแล้ว
‪ลูกเป็นหนุ่ม
‪และบางครั้งแม่ก็ทำใจยอมรับไม่ค่อยได้
‪และแม่ขอโทษ
‪ขอบใจนะที่ลูกกล้าหาญมาก
‪ลูกคงเพลียมาก กลับบ้านไปนอนเถอะจ้ะ
‪- รักแม่นะ ‪- แม่ก็รักลูก
‪มีคนชื่อเมฟ
‪และเธอสำคัญต่อผมมาก
‪ผมรู้ว่าผมไม่เข้าใจความรักสักนิด
‪แต่ผมว่าเธอคือคนที่ใช่
‪โถลูกรัก แม่ว่าไม่มีใครเข้าใจความรักนักหรอก
‪แม่แค่รู้ว่าใจมันจะบอกเอง
‪แต่แม่อยากรู้จักเธอจะแย่แล้วจ้ะ
‪(แพะกินนิตยสารโป๊คุณไปแล้ว ‪ไว้จะซื้อมาคืนนะคะ เอมี่ จุ๊บๆ)
‪(เอกสารลับส่วนตัว) ‪(หาความจริงจากดีเอ็นเอ)
‪ตายห่า
‪(โรงเรียนสอนเซ็กซ์ ‪สร้างแรงบันดาลใจให้ประท้วงทั่วประเทศ)
‪เป็นไรไหม
‪ไม่
‪ผมชอบคนคนนึงมากเลย
‪แต่คบกันไม่ได้น่ะ
‪แย่จัง
‪กินไอศกรีมแล้วคุยเรื่องนั้นกันไหม
‪ฉันเคยใช้ผ้ายืดพันเคล็ดยี่ห้อเอซอยู่พักนึง
‪จนซี่โครงเกือบหัก
‪ฉันไม่รู้ว่ามันจะรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ‪ก็เลยอาจทำให้หายใจติดขัดรุนแรง
‪- เป็นไงบ้างเลย์ล่า ‪- ก็โอเค
‪รัศมีเปล่งปลั่ง จริงๆ นะ
‪โอเค เสื้อรัดอกนั่นถูกออกแบบมา ‪ให้รัดหน้าอกได้อย่างปลอดภัยขึ้น
‪อาจอยากใส่สองตัว ‪หรือใส่ไซซ์เล็กกว่านี้ แต่ไม่ควร
‪โอเค
‪โอเคนะ
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
‪ใช่มะ
‪ใช่
‪ภูมิใจจังเลย
‪คู่ต่อไปเพิ่งมาประกวดเป็นครั้งแรก ‪อดัม กรอฟฟ์และมาดามพันธุ์คาวาพู
‪แล้วก็ลอด
‪โดด
‪เก่งมาก ลอดเข้าไป
‪หนุ่มที่ฉันไม่ชอบบอกให้เขียนจากหัวใจ
‪ฉันไม่เข้าใจความหมาย ‪เพราะไม่เคยรู้ว่าฉันก็มีด้วย
‪ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีหัวใจ
‪จนกระทั่งนายบอกว่าจูบหนุ่มที่ฉันไม่เคยเจอ
‪ถึงรู้ว่าตัวเองมีหัวใจ
‪เพราะฉันคิดว่ามันอาจจะหยุดเต้น
‪ตอนที่ฉันคิดว่าหัวใจอาจหยุดเต้น
‪ฉันตระหนักว่ามันอยู่ตรงนั้นมาตลอด
‪แต่รับรู้อะไรไม่เป็น
‪จนกระทั่งฉันคิดว่าอาจเสียนายไป
‪ฉันรู้ว่าเราคงไม่ได้คบกันตลอดไป
‪ฉันรอคอยวันนี้
‪แต่ฉันหวังว่าเราจะเยียวยามันได้
‪และถ้าทำไม่ได้
‪ฉันจะขอบคุณนายเสมอ
‪ที่ทำให้ฉันรู้ว่าตัวเองมีหัวใจ
‪ใช่แล้ว มาดาม โดด
‪โดด เก่งมาก
‪เยี่ยมมากครับ
‪นั่นลูกชายฉัน
‪ไง ฉันเพิ่งไปเคาะประตูบ้านนาย
‪ออกไปซื้อของน่ะ
‪จะไปไหนเหรอ
‪อืม
‪แอนนาชวนฉันไปอยู่ด้วย
‪- ฉันทำตัวแย่มากเลยเนอะ ‪- อือ
‪ใช่ แต่ก็นะ…
‪ฉันขอโทษ
‪ในที่สุดเธอก็จะได้ออกไปจากที่นี่สินะ
‪ยินดีด้วย
‪ยังอยากให้นายอยู่ในชีวิตฉันต่อไปนะ ถ้าอยาก
‪- ในฐานะเพื่อนก็ได้ ‪- อาจได้
‪น่าจะได้ แต่รอสักระยะก่อนนะ
‪ต้องไปแล้ว
‪ฉันอยากเสนอตัวช่วยถือกระเป๋านะ ‪แต่เกรงว่าเธอต้องถือเอง
‪เข้าใจ
‪แล้วเจอกัน
‪ไปได้แล้ว ยัยโง่
‪ได้เวลาประกาศรายชื่อผู้ชนะ ‪รอบแข่งขันความคล่องแคล่วทั้งสามราย
‪รางวัลนี้แหละ
‪อันดับสาม
‪เคลลี่ ฟูลเลอร์กับทวิงเคิลทวิงเคิล
‪- ก็เก่งมากนะ ‪- ใช่ เก่งมาก
‪อันดับสอง
‪ฟรานเชสก้า ฮัลล์กับบาร์ค วาห์ลเบิร์ก
‪อันดับหนึ่งเป็นของ…
‪แฟรงค์ ลาร์สันกับฮาวาร์ดพันธุ์จั๊ก
‪และคืนนี้รางวัลชมเชย ‪ตกเป็นของอดัม กรอฟฟ์และมาดาม
‪เราไม่ได้เห็นการเปิดตัวเข้าแข่งครั้งแรก ‪ที่ยอดเยี่ยมแบบนี้มานานมากแล้ว
‪ปรบมือให้ทั้งคู่หน่อยครับ
‪ไง รู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่
‪เปล่ารู้นะ คืนนี้ดาวดวงที่แปดจะมา
‪มองเห็นได้จากตรงนี้
‪- ขำทำไม ‪- คิดว่ามันบังเอิญดีน่ะ
‪อ๋อ ใช่
‪มาทำไม
‪นี่เป็นที่โปรดของแม่ฉัน
‪ขอโทษนะ ฉันไม่ทันสังเกตว่าเธอคิดถึงแม่แค่ไหน
‪ฉันว่าเรามีเรื่องให้ฟุ้งซ่านทั้งคู่
‪ขอโทษนะที่บอกว่าเอเลี่ยนไม่มีจริง
‪ฉันอยากเปิดใจให้มากขึ้น
‪ที่นี่สวยดี
‪แม่ชอบวิวนี้มาก
‪ฉันอยากเล่าเรื่องเธอให้แม่ฟังจัง ‪แม่ต้องชอบเธอแน่ๆ
‪(ราฮีม: กลอนของนายไม่เยี่ยม แต่ก็ไม่แย่)
‪คนเก่งมาแล้ว
‪(ขอบใจ)
‪(หมาน้อยของนายชนะไหม)
‪เอริคเหรอจ๊ะ
‪เปล่าครับ เขาเป็น… เพื่อน
‪เอริคไม่ได้เป็นเพื่อนผมครับแม่
‪เขาเป็น…
‪แฟนผม
‪เราเลิกกันแล้ว
‪อย่าบอกพ่อนะครับว่าผมไม่ได้รางวัลของจริง
‪ได้จ้ะ
‪ทำไมล่ะ
‪พ่อจะผิดหวัง
‪(มัวรีน: เมื่อคืนเราพลาดไปแล้ว)
‪(เรื่องนี้มันซับซ้อนเกินไปสำหรับอดัม)
‪(ฉัน: มาหาผมเถอะนะครับ)
‪(มัวรีน: ฉันอยากอยู่คนเดียว)
‪ไง
‪โอ๊ตเค้ก ทำอะไรของนาย
‪ฉันอยากสร้างมันให้เสร็จก่อนพาน้องกลับบ้าน
‪- นายดูดีเว่อร์ ‪- ขอบใจ
‪ลุงเอริค…
‪มาแล้วจ้า
‪แต่งชุดนี้ไม่เหมาะทำงานช่างมั้ง
‪เรื่องอดัมเป็นไงบ้าง
‪เราเลิกกัน
‪- โธ่เพื่อน ‪- มันแย่มาก
‪อยากระบายไหม
‪ไม่
‪- มาสร้างบ้านต้นไม้ให้เสร็จกันดีกว่า ‪- ได้!
‪นี่คืออะไร
‪นั่นค้อน
‪ห้า สี่
‪สาม
‪สอง หนึ่ง!
‪มันอาจมาครั้งหน้าก็ได้
‪อยากอยู่ต่ออีกสักหน่อยไหม
‪ไม่ ไม่เป็นไร
‪ลิลลี่ ดูนั่น!
‪- เมฟ ‪- จ๋า
‪นี่มันอะไร
‪แม่ให้มา สำหรับทริปไปอเมริกา
‪พวกเขาจองตั๋วพรุ่งนี้ให้แล้ว แต่ฉันไม่ไป
‪ทำไมล่ะ
‪เพราะเรื่องโอทิสกำลังไปได้สวย ‪ฉันไม่อยากทำมันพังอีกรอบ ก็เลย…
‪จะบ้าตาย เมฟ ไวลีย์ มานี่เดี๋ยวนี้
‪นั่งลง
‪นี่ฉันพูดในฐานะแม่คนที่สองของเธอนะ
‪ถ้าเธอตัดสินใจไม่ไปอเมริกา
‪และไม่ไปทำให้สมอง ‪ที่ใหญ่มโหฬารอยู่แล้วโตขึ้นไปอีก
‪ฉันจะต้องยุติมิตรภาพของเรา
‪แรงไปนะ
‪ถ้าฉันยอมพลาดโอกาสเพื่อผู้ชาย ‪เธอจะพูดว่าไงล่ะ
‪ก็คงบอกให้ดึงสติกลับมา
‪ใช่แล้ว
‪อย่าลืมฉันนะ
‪จะลืมได้ไง
‪โอเค
‪งั้นมาเก็บกระเป๋าของเธอกันดีกว่า อีกรอบ
‪ไม่มีมัวร์เดลแล้ว
‪เราจะทำยังไงดี
‪ตราบใดที่เรามีกันและกัน
‪เราก็จะหาทางได้
‪โอทิส
‪เอาแล้วๆ
‪ไง
‪มาทำอะไรที่นี่เหรอ
‪โอเค
‪ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
‪เรื่องอะไร
‪อเมริกา
‪หาเงินได้แล้ว เพราะงั้นจะไป
‪โอเค
‪เมื่อไร
‪ตอนนี้
‪ใช่
‪รู้ใช่ไหมว่านายไม่ต้องให้ฉัน ‪ช่วยทำคลินิก มันเป็นพรสวรรค์นาย
‪แล้วเรื่องเราล่ะ
‪ต้องดูอีกทีตอนฉันกลับมา
‪ฉันภูมิใจในตัวเธอนะ
‪จริงๆ นะ
‪- อเมริกาเหรอ ‪- ใช่
‪งั้นเธอก็มาบอกลา
‪ไม่ใช่
‪แต่เป็น "แล้วเจอกันใหม่เร็วๆ นี้"
‪โอเค เจ๋ง อวยพรให้ด้วยนะ
‪ได้
‪บายเอริค
‪บายเมฟ
‪(ท่านกำลังออกจากมัวร์เดล ‪รีบกลับมาเที่ยวใหม่นะ)
‪คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล