Boże. Hej!
Wieki się nie widziałyśmy.
O Boże!
Muszę tu zostać?
Obóz trwa tylko parę dni.
Są tu wszystkie koleżanki. Będzie fajnie.
Nie chcesz twoich specjalnych majtek?
Nie. Dawno mi się to nie przytrafiło.
Idę.
Baw się dobrze, Rubes!
Kocham cię.
- Co ona ma na sobie? - Ale od niej jedzie.
Znów byłaś w lumpeksie, Ruby?
Ruby, to Sarah.
Jest nowa. Zajmij się nią.
Chodź.
- Którą pryczę chcesz? - Ta może być.
Fuj. Czujecie ten smród?
To tylko Ruby Matthews.
Biedaki zawsze śmierdzą.
Kto to był?
To Darla. Nie wpuszcza nikogo do swojej grupy.
Wydaje się nieprzyjemna.
Zrobimy konkurs bekania?
O nie.
Boże.
Zmoczyłaś łóżko?
Nie, rozlałam wodę.
Mam zapasową piżamę.
Proszę, nie mów nikomu.
Nie powiem.
Pole obok mojego imienia Zaznaczyć wystarczy
SPOT WYBORCZY
Może.
Sprzątałaś, mamo?
Nie, chyba Joanna posprzątała.
Widziałeś może moją jasnozieloną sukienkę?
Nie.
Muszę już iść.
Wrócę dziś późno.
W porządku. Baw się dobrze.
Dzięki.
- Na razie. - Coś się tak wystroił?
Idę z przyjacielem na imprezę LGBT. Jestem jego skrzydłowym.
Co o tym myślisz?
Chodź tu.
Podmalujemy oczka.
Pięknie. Teraz drugie.
- Moje oko. - Gotowe.
- Teraz wyglądasz idealnie. - Serio?
Świetnie. Dziękuję.
- Nie ma za co. - Do zobaczenia.
- Mogę prosić sukienkę? - Jaką sukienkę?
- Tę, którą masz na sobie. - Była na suszarce.
Na suszarce była też chusta. Biała w kwiaty.
Podziękujesz mi za posprzątanie?
Dzięki za posprzątanie. I za kradzież moich ciuchów.
Mam spotkanie dla mam z dziećmi. Chcesz pójść ze mną?
Nie, dzięki. Chyba tu zostanę.
Co to za przeraźliwy domek na drzewie?
Mój były go zbudował.
Nigdy go nie lubiłam.
Ten, który nie jest ojcem Joy?
Też możesz zrobić sobie pranie.
Jedziesz już?
- Musisz mi pomóc. - W czym?
Nie wiem, w co się ubrać.
Mam zbyt duży wybór.
Zamotałem się i jestem w piekle mody.
Stary, dopiero druga. Co ci tak śpieszno?
Otis, to mój pierwszy prawdziwy wieczór gejowski.
To poważna sprawa i muszę się przygotować!
Wiem, że to poważna sprawa.
Ale muszę iść najpierw do Ruby.
Maeve o tym wie?
Ona mi tylko pomaga z kampanią.
A Maeve o tym nie wie.
- Pokłóciliśmy się. - Nadal z tobą nie gada?
Nie wiem, czy ze mną nie gada, ale ja z nią na pewno.
Nie jesteśmy parą.
Dobra, o której tu dotrzesz?
- Nie wiem, o siódmej… - Co?
Nie mogę stroić się sam przez pięć godzin.
Będę jak najszybciej.
Ty…
Niech to!
Nie!
- Molloy nie przeczytał rozdziału? - Nie odzywał się.
To może idź go zapytać?
Nie chcę wyjść na desperatkę.
Nie bądź taką potulną Brytyjką.
Jesteś w Ameryce. Możesz domagać się różnych rzeczy.
Czyżby?
Ludzie, dostałam staż.
Molloy mnie wezwał.
Idę z nim na premierę książki,
na której przedstawi mnie swojemu wydawcy. Dacie wiarę?
Gratulacje.
Tak, to niesamowite.
Muszę zadzwonić do mamy. Oszaleje.
Dobrze się czujesz?
Tak. A ty?
To głupie.
- Wierzyłam, że mam szansę. - Wiedziałem, że ją wybierze.
Jej brat studiuje na Wallace, a ojciec ufundował jakiś budynek.
Pisała na zajęciach o trudach życia w szkole z internatem.
Tak.
Kocham Ellen, ale ona nigdy nie zrozumie, dlaczego to dla nas tak wielka szansa.
Nie martw się.
Jesteś niesamowitą pisarką i pojawią się inne okazje.
OTIS SIĘ NIE ODZYWAŁ?
NIE. MUSI PRZEPROSIĆ
CAŁKOWICIE SIĘ ZGADZAM!
Przyniosłam babeczki.
- Co na nich jest? - Moje wiewiórki. Tęsknię za nimi.
Sadie, Simon, Selina i Bruce. Wygląda jak mój ojczym.
Spoko. Kim jesteś?
Jestem Aimee. Jest Isaac?
Mówiłem, że to do mnie.
To mój brat, Joe.
- Wychodzi. - Tak?
Tak. Mówiłem ci, że potrzebuję dziś przyczepy.
Bez ciebie i gier video.
Dobra, wychodzę.
Spoko. Która to Sadie?
Pa, Isaac.
Żegnam.
Rubes!
Przyszła osoba, której imienia nie wolno mi wymieniać.
Co u pana słychać?
Jeśli znów będzie przez ciebie płakać, będziesz miał kłopoty.
- Czemu wyglądasz jak francuski pirat? - Idę na…
Nie mam całego dnia. Spotykam się potem z Anwarem i Olivią.
Zmyjemy kredkę i damy ci ciuchy taty.
Pomaga nam ze spotem.
Jakim spotem?
Tak.
Hej, Wybawco.
Co porabiasz? Jesteśmy u Romana. Chcesz wpaść?
Szykuję się na imprezę LGBT dziś wieczorem.
- W Emerald City? - Tak.
Myśleliśmy o niej.
Chodźmy całą paczką.
- Boże! Proszę. - Chodź.
Jasne.
Chodźmy razem.
Wyszykujemy się razem?
Czekam, aż Otis skończy coś robić.
- Może wpaść do nas później. - Tak.
Chodź. Będzie fajnie.
- Wiesz, że tego chcesz. - Dalej, będzie ubaw.
Tak.
Tak!
Może założę coś bardziej na czasie?
Nie. Ten strój jest świetny.
Mógłbyś być kimkolwiek,
co oznacza, że ludzie będą się z tobą utożsamiać.
JADĘ NA CHWILĘ DO ROMANA. ZADZWOŃ, JAK SKOŃCZYSZ.
Nie potrzebuję tego.
Potrzebuje.
Twoja cera wygląda jak cebula.
Dziękuję.
Uśmiechnij się.
Tak.
I kręcimy.
Mam zacząć?
Tak.
Czekałem na słowo: „akcja”.
Boże. Tato, powiedz „akcja”.
I akcja.
Mam na imię Otis i coś wam powiem Jestem terapeutą wirtuozem
Cięcie.
Co ty wyprawiasz?
Odpowiadam na filmik O.
O jest dynamiczna, interesująca i tajemnicza.
No i umie rapować.
Ty w ogóle taki nie jesteś.
Potrzebujesz jasnego przekazu,
dlatego przygotowałam ci tekst.
Rozluźnij się i zachowuj normalnie.
I akcja.
Witam.
Jestem oryginalnym seksterapeutą z byłego Liceum Moordale.
Jestem empatyczny i wyjdę wam naprzeciw.
Słabo.
Co on taki spłoszony?
- Nie wiem. - …uczniowie byli zagubieni i…
To nie wyjdzie.
To niedorzeczne.
O jest w tym lepsza.
Wie, jak być fajna. I pewnie jest lepszą terapeutką.
- Gorąco mi. - Otis.
Posłuchaj.
Potrafisz rozmawiać z ludźmi. Dzięki tobie czują się słyszani.
Zapomnij o kamerze i scenariuszu.
Udawaj, że jestem klientką,
a ty mi tłumaczysz, dlaczego powinnam cię posłuchać.
Jestem Otis Milburn i startuję w wyborach na terapeutę.
Jestem też w rozsypce.
Jestem strasznie skrępowany i nie umiem przemawiać publicznie.
Cierpię na stany lękowe.
I często nie podoba mi się moje ciało.
Pierwszy raz całowałem się w wieku 16 lat i miałem problemy z waleniem konia.
Miewałem złamane serce i łamałem je innym.
Często czuję się niezrozumiany.
Jestem w rozsypce, jak chyba wszyscy nastolatkowie,
dlatego tak ważne jest, abyśmy mogli ze sobą rozmawiać.
Może być?
Witam wszystkich
Jak się macie?
Witam wszystkich
Jak się macie?
Jak się macie dzisiaj?
Witamy w Łaskotkowie.
Zacznijmy od rundki zapoznawczej.
Zdradźcie innym imię i wiek dziecka,
a także jakąś ciekawostkę o sobie.
Jestem Jean, a to Joy.
Ma dwa miesiące.
I…
jakaś ciekawostka…
O mały włos nie umarłam podczas porodu.
Wszystko wydarzyło się tak szybko.
Przez ułamek sekundy myślałam,
że nigdy nie poznam mojego dziecka i nie zobaczę już syna.
To było przerażające.
Ale teraz już jest dobrze.
Poza tym, że Joy dużo płacze.
I trochę się martwię,
że to przez ten cały stres
związany z porodem i faktem, że mieszka u nas moja siostra,
a ja wróciłam do pracy.
I tym, że mój partner ode mnie odszedł,
bo nie był ojcem Joy.
Przepraszam, niezbyt to ciekawe.
Takie tam zmartwienia.
Witaj, Jean.
Cześć, Jean.
Jestem Geri.
To Marlow.
Ma dziesięć tygodni.
Lubię maczać w kubku całe herbatniki
i wysysać z nich herbatę jak przez słomkę.
Wszystko sprawdź.
A teraz delikatnie zwolnij sprzęgło lewą stopą.
Lewą.
To prawa.
Tak.
Dobrze. A teraz się zatrzymaj.
- Stój! - Nie nauczyłeś mnie jak.
- Jezu Chryste! - Nie nauczyłeś mnie hamować.
To był błąd.
Jestem cierpliwy. Staram się być lepszym sobą.
Masz rację. Nie nauczyłem cię hamować. To moja wina. Przepraszam, że krzyczałem.
Czemu ciągle przepraszasz? Przerażasz mnie.
Robię kurs online Jak być lepszym człowiekiem.
Chyba pomaga.
Proszę.
Drugie podejście?
Witam w moich skromnych progach.
- Wyglądasz nieziemsko! - Dzięki, ty też.
Dzięki.
Czuj się jak u siebie.
Nie wspomniałem o kąpielówkach,
ale możesz wziąć moje, jeśli chcesz wskoczyć do basenu.
Basenu?
Przestań! Ręce do góry, Wybawco!
Ani mi się waż.
Nikt się nie uchowa. Patrz.
- Przyniosę ci szorty. - Potrzymaj kieliszek.
Żartujesz?
- Nie. - Właśnie że tak!
Nie.
Możesz się zająć rzeźbą.
Albo rytownictwem.
Musisz znaleźć właściwą formę wyrazu.
Tak.
Nie rozumiem sztuki.
Skąd wiesz, jak udekorować babeczki?
Nie wiem. Po prostu to czuję.
To właśnie sztuka.
To czyjeś łóżko?
Tak.
Tak, to Tracey Emin.
Tak wyglądało jej łóżko po epizodzie depresyjnym.
Potem umieściła je w galerii. Nieźle, co?
A to Ana Mendieta.
Zrobiła sobie mnóstwo zdjęć.
Wiele artystek lubi się portretować.
Może dlatego, że inni nie widzą ich takimi, jakie są.
Tak.
Masz aparat?
Ma pani stały dochód?
Pracuję głównie w branży wellness.
Praktykuję reiki i uczę refleksologii.
Przez jakiś czas sprzedawałam sokowirówki.
A teraz jestem nianią.
Kocham dzieci. Są super.
Dobra. Będziemy musieli sprawdzić zdolność kredytową.
Nie mam zdolności kredytowej.
Niedawno wróciłam z zagranicy, więc…
Skąd?
Spędziłam dużo czasu w Tajlandii i Malezji.
Ale odjazd.
Marzę o tym, by pojechać do Nowej Zelandii.
Zobaczyć scenerię Władcy Pierścieni.
Wiem, że to głupie, ale…
„Chcemy go”.
„Potrzebujemy go”.
„Musimy mieć nasz skarb”.
Takie tam…
Na czym to skończyliśmy?
Jakie aktywa posiadasz?
Żadnych. W sensie dóbr materialnych.
Posłuchaj.
Niestety nie będziemy mogli zaoferować ci żadnej pożyczki, Joanno.
A kartę kredytową?
W żadnym wypadku.
Nie, ale zastanawiałem się, czy mógłbym poprosić…
o twój numer telefonu.
Jo? Myślałam, że jesteś w domu.
Tak, ale bank zablokował mi kartę.
Padłam ofiarą jakiegoś przekrętu.
Jasne.
Mogę się zabrać do domu?
Ładny pasek.
Leżał na podłodze w sypialni.
Przyszedł twój kolega.
Dzięki, mamo.
To mój kumpel. Dave.
Bierzesz jakieś leki na receptę?
Cipralex.
Na lęki.
Palisz?
Raz zapaliłem.
Straciłem głos.
Choroby w rodzinie?
Nadciśnienie, choroby serca, nowotwory?
Nie, moje mamy są zdrowe.
Nie znam ojca.
Był dawcą spermy.
Dobrze, to wszystko.
Wszystko w porządku?
Przebadamy krew i wypiszę skierowanie na USG.
Na wszelki wypadek.
Czemu pytał pan o rodziców?
Niektóre choroby bywają dziedziczne.
Gdy miałem 15 lat, przez tydzień myślałem, że jestem gejem.
Widziałem film z Clintem Eastwoodem.
Ciągle myślałem o nim i jego broni.
Ale zrozumiałem, że chcę nim być, a nie uprawiać z nim seks.
Tato, ten kurs sprawia, że jesteś naprawdę dziwny.
Widziałem twojego kolegę…
Erica w szkole.
Powiedział, że już się nie przyjaźnicie.
Pomyślałem, że może chcesz o tym pogadać.
Nic mi nie jest.
To znaczy było mi ciężko.
Ale teraz
nie boli już tak bardzo.
Poza tym nie jestem gejem.
Jestem biseksualny.
Podobno Aleksander Wielki był biseksualny.
Co to?
Nauczycielka zaprasza mnie na kolację.
Na randkę?
Nie, chyba tylko kolację.
Wysłała ci mrugającą buźkę. Zaprasza na randkę.
Powinieneś iść.
Matka kogoś ma?
Chodzi na kurs samoobrony i spotyka się chyba z instruktorem.
Coś poważnego?
Spotyka się też z innymi.
KOLACJA BYŁABY MIŁA.
Bardzo dobre.
Chcę to założyć, ale wolę coś błyszczącego.
Patrzcie, kto to!
- Nie wiem, w co się ubrać. - Coś znajdziesz.
A to? Do ciebie pasuje bardziej niż do mnie.
Spójrz tylko.
To może być fajne.
- Mam ci pomóc? - Tak, dzięki.
Tak.
- Bosko. - Tak!
Normalnie dla ciebie stworzona.
Tak!
Muszę walnąć fotkę. I poza.
- Wyglądasz cudnie. - Zarąbista.
Twój kolega wrzucił spot wyborczy.
- Urocze. - Otisek.
Od dawna się przyjaźnicie?
Od podstawówki.
Bardzo się od siebie różnicie.
Tak.
To prawda.
Ale to mój człowiek.
Chyba jednak…
Nie wiem. Chyba…
czasem nie do końca mnie rozumie.
Dlatego nie mam wielu przyjaciół hetero.
Ja też. To taki emocjonalny wysiłek.
Ludzie hetero bywają nudni.
Nie bądźmy wredni. Otis to przyjaciel Erica.
Ja tylko zgadzam się z Erikiem. Czasem niełatwo pogodzić różnice.
Wchodzimy w ciężki temat. Wiecie, czego nam trzeba?
Tego.
- Co robisz? - Zadania domowe.
- Chcesz coś przekąsić? - Nie, dzięki.
Chciałam zrobić sobie maseczkę i obejrzeć film. Masz ochotę?
Nie, dzięki.
EMERALD CITY NOWA COMIESIĘCZNA IMPREZA LGBT
Nic nie widzę.
Ściągnij osłonę.
Obraz się wyostrzy, jeśli przekręcisz pierścień w lewo.
Numery za nim to liczby przysłony. Im niższy numer, tym więcej światła.
Jest też samowyzwalacz.
No dobrze.
- Do twojego portfolio? - Tak.
Mogę?
Pewnie.
Kiedyś często się przeprowadzaliśmy.
- Zawsze mieszkałeś z bratem? - Tak.
Ale chcę się wyprowadzić.
Zostać nauczycielem i w ten sposób się utrzymywać.
Chociaż jeszcze nie wiem, jak mu to powiedzieć.
Myślałam, że tworzysz sztukę, bo lubisz malować.
Ale to coś osobistego.
Tak, chyba czułem
dużo złości, dorastając w domach zastępczych.
A poprzez malowanie byłem mniej…
smutny.
Tak.
Gdy jako dziecko bywałam smutna,
zakopywałam biżuterię mamy, by nie mogła jej znaleźć.
- Pewnie nadal leży w ogrodzie. - Jesteś nieszablonowa.
Co to znaczy?
Nie myślisz jak inni ludzie.
Myślałam, że głupia.
Nie. To znaczy, że jesteś panią samej siebie.
Jestem.
Została jakaś babeczka?
Pewnie, zjedz wszystkie. Muszę lecieć.
Teraz.
Miłego wieczoru.
- Nie zapomnij o aparacie. - Dziękuję.
- Pa! - Pa.
Trochę dziwna.
Miałem problemy z waleniem konia. Miewałem złamane…
Gdybym miał 17 lat i nadal był idiotą, zagłosowałbym na ciebie.
Dzięki.
Często czuję się niezrozumiany.
Ma już 40 wyświetleń.
Czterdzieści to nic.
…dlatego tak ważne jest, abyśmy mogli ze sobą rozmawiać.
Dzięki za waszą pomoc. Byliście świetni.
Nie ma za co.
Dobra. Przygotuję nachosy.
Oglądamy dziś Trzecie żony Miami.
Nie spotykasz się z Anwarem i Olivią?
Plany nam się pozmieniały. A ty nie wybierałeś się gdzieś?
Tak, muszę się dowiedzieć, dokąd mam iść.
Rozumiesz?
- Kocham was. - Zdrowie.
Rany. Sekundkę. Wybaczcie.
- Boże. Uwielbiam to. - Halo?
Właśnie wychodzę.
Mam przyjść do ciebie czy do Romana?
Może spotkamy się w klubie?
Jasne, nie ma sprawy.
- Na pewno mam przyjść? - Tak.
Powinieneś przyjść.
Chyba że nie chcesz.
Oni też idą do klubu, więc nie będę sam.
Spoko.
Nie, to znaczy…
W porządku.
Idźcie. Bawcie się dobrze.
Do zobaczenia. Pa.
- Jesteś wszystkim. - Kurwa.
Hej, Wybawco. Dalej, do dna.
Tak jest, suczko.
Cofnął zaproszenie?
Nie, postanowiłem nie iść.
Cofnął zaproszenie.
Przyjaźni się z popularnymi ludźmi i już cię tam nie chce.
To okrutne.
Nawet jak na ciebie.
Boże. Serio się zdenerwowałeś.
Chcesz zostać na nachosy ze mną i tatą?
Nie wiem, Ruby.
Jestem teraz z Maeve. To dziwne.
- Co chcesz przez to powiedzieć? - Nic.
Po prostu nagle jesteś dla mnie bardzo miła.
- Pomagasz mi w kampanii. - Nie schlebiaj sobie.
Chodziłam z O do podstawówki.
Ale wtedy nazywała się Sarah Owen.
Nigdy, ale to nigdy nie pocałowałam Henry’ego Golda z języczkiem.
Nowa. Twoja kolej.
Jesteś niema, czy co?
Nigdy, ale to nigdy…
nie zmoczyłam łóżka na obozie.
Boże. Nie.
Ruby, musisz się napić.
Schowała obsikane prześcieradło pod materacem.
Wiedziałam, że sika do łóżka!
- Dlatego tak cuchnie. - Siuśka!
- Przestańcie! - Siuśka!
Siuśka!
Wrzuciły to do sieci i wszyscy się dowiedzieli.
Ruby, to okropne.
Przykro mi.
Nie ma się czego wstydzić.
A bycie zastraszanym może sprzyjać nocnemu moczeniu.
Nie musisz od razu wchodzić w tryb terapeuty.
Byłam u specjalisty.
Mam to pod kontrolą.
Oczywiście.
Dobrze, że z kimś rozmawiałaś.
Szkoła podstawowa i tak była piekłem.
Byłam dziwną dziewczyną z dziwnymi rodzicami,
której ubrania w dodatku szyła mama.
A potem stało się to.
Każdego dnia do końca szkoły jadłam lunch sama w toalecie.
Nikt nie chciał siedzieć z siuśką.
To niesprawiedliwe.
Nie patrz na mnie z litością w oczach.
- Zwymiotuję. - Dobra.
Patrzę bez litości.
Czyli chodzi o zemstę.
Ma niezły tupet głosić życzliwość, udając przy tym, że mnie nie zna.
Kręci mi się w głowie. Chyba muszę się położyć.
- Dobrze, tato. Pomóc ci? - Nie trzeba.
Nachosy są w piekarniku.
Spoko, jeśli musisz iść.
Rozumiem, że to niezręczne.
Nie, chętnie zostanę.
Wiem, że to szaleństwo.
Rodzice są przeszczęśliwi.
Zawsze chciałam pisać,
odkąd byłam dzieckiem.
Wystawiałam sztuki.
Tak.
To wielka sprawa.
On zna wszystkich. Pomoże mi to dostać się na Wallace.
Miałam już spore szanse, ale teraz raczej na pewno się dostanę.
Jestem prawdziwą szczęściarą.
Mamy ten sam styl pisania…
Reguła łańcuchowa. Nie obliczę w głowie…
To podstaw.
Widzieliście dowód za pomocą modelu pajęczyny?
Tak, bardzo ciekawy.
Dobra.
To ja się zbieram. Dzięki za wyżerkę.
- Do zobaczenia. - Jasne.
- Pa, Dave. - Na razie.
A potem zostało dwoje.
Moglibyśmy zacząć od trygonometrii, a zwłaszcza tożsamości.
Jesteś taka mądra.
Nie chciałem cię zawstydzić, ale musiałem to powiedzieć.
Jesteś też piękna i kochasz matmę jak ja.
Jesteś moją dziewczyną marzeń.
Sorry, wiem, że to dużo,
ale rozmawiałem o tobie z tatą i kazał mi powiedzieć ci, co czuję.
- Gadałeś o mnie z tatą? - Mówię mu wszystko.
Jesteśmy blisko, ale trochę z nim źle.
Miał udar, więc nie mówi zbyt dobrze.
Mogę cię pocałować?
Tak.
Boże! Cudownie!
Jest niesamowicie!
Złapię cię później.
To istny obłęd.
Spodoba ci się.
- Nie! - Mam obsesję.
Mam obsesję.
Cal?
Wchodzisz?
Nie wiem, bo w sumie nikogo tu nie znam.
Znasz mnie.
A ja się tobą zaopiekuję.
- Chcesz? - Dzięki.
Sam nie wiem.
Mam iść jutro do kościoła.
Nie musisz, jeśli nie chcesz.
- Ja nie biorę. - Nigdy tego nie robiłem.
Ja dziś nie biorę. Mogę cię pilnować, jeśli chcesz.
Twoja decyzja.
Chcę!
O rety.
Cal, daj mi rękę.
- Kiedy coś poczuję? - Za jakieś pół godziny. To zależy.
Idziemy na parkiet?
Tak!
TRZECIE ŻONY MIAMI
Magdalena jest dużo szczęśliwsza, odkąd odeszła od męża.
Zgadzam się.
Promienieje.
Wiesz, że tata myślał, że jest gejem, gdy miał 15 lat?
Nie, nie wiedziałam.
Też myślałam, że jestem lesbijką. Na matematyce siedziała za mną dziewczyna.
Miała naprawdę piękną szyję.
Belferka zaprosiła tatę na randkę.
Pójdzie?
Nie wiem.
Cóż…
cieszę się.
Magdalena właśnie złożyła pozew rozwodowy
i zrobiła sobie pasemka, co wzbudziło wiele kontrowersji.
Gdyby ludzie dowiedzieli się, co ci zrobiła,
nie zagłosowaliby na nią.
Nie mów nikomu.
- Nie chcesz wygrać? - Nie w ten sposób.
Jestem teraz inną osobą.
To prawda. Co się stało?
Nic się nie stało.
Nauczyłam się chronić siebie i nie noszę ciuchów od mamy.
Co się wydarzyło między tobą a Maeve?
Nic.
Robi tam zupełnie nowe rzeczy, poznaje nowych ludzi,
a ja czuję, jakbym został w tyle.
Jeśli cię to pocieszy,
nie byłam dziś umówiona z Olivią i Anwarem.
Poznali dużo nowych przyjaciół
i nie mają dla mnie czasu.
Ale my się spotkaliśmy.
Przestań gadać, Otis.
Rujnujesz odcinek.
Proszę.
Mogę ci w czymś pomóc?
Tak. Zastanawiałam się, czy przeczytał pan mój nowy rozdział.
Tak, przeczytałem.
Świetnie. Co pan o nim sądzi?
Przypominał trochę operę mydlaną. Wiedziałem, co robisz.
To było jak wiktoriańska powieść osadzona na polu karawaningowym,
ale słabo rozwinięta,
z niedopracowanymi postaciami.
Poszłam za pana radą i próbowałam napisać coś szczerego.
OKROPNA NAZWA ZMIENIĆ
Co Ellen zrobiła inaczej?
Właśnie powiedziała nam, że dostała staż.
Myślę, że ma wielki potencjał.
Dlaczego? Nie zgadzasz się z moim wyborem?
Uważasz, że bardziej zasługujesz na staż?
Nie. Po prostu…
chciałabym wiedzieć, jak mogę się poprawić.
Po przeczytaniu tego i twojego rozdziału o Brontë,
nie wiem, czy nadajesz się na pisarkę.
Mamy tu bardzo wysokie standardy.
A jak mówiłem na pierwszych zajęciach,
pisarstwo to ciężki kawałek chleba,
więc nie chcę ci robić wielkich nadziei.
Dziękuję za przeczytanie.
Szukają cię na recepcji. Telefon z Wielkiej Brytanii.
- Chyba twój brat. - Dobra, dzięki.
Tak, skarbie.
Wyglądasz wspaniale.
Idziesz!
- Tak, suczko! - Zadzwoń!
- Dobrze się bawisz? - Tak!
O Boże! Roman, kocham cię.
Ja ciebie też.
Bardzo.
Czemu ten gość się na nas gapi?
Jesteśmy nadzy?
Znam go!
Z mojego kościoła.
Seksowny wierny. Idzie tu.
O nie! Pokapuje się, że jestem na haju!
Powie mojemu pastorowi i Bóg się dowie, że brałem narkotyki.
Jest tutaj.
Nie jestem nagi!
Widzę.
Zmywam się.
Chcesz trochę?
Tak.
Jezus jest…
Fajny naszyjnik.
Dzięki, jestem Baranem.
Pokaż się.
Ty też jesteś Baranem?
Skąd wiesz?
Taki mam już dar.
Czy Barany do siebie pasują?
Wielkie kłótnie, ale bardzo dobry seks na zgodę.
Nie znam się na znakach zodiaku.
Mama o nich czyta…
Przepraszam. Muszę widzieć twoje usta.
Strasznie tu ciemno.
A nie chciałaś mnie pocałować?
Cześć, skarbie.
Dobrze wyglądasz.
Idziemy do baru?
Znasz moją partnerkę, PK?
Gorąco mi. Muszę się przewietrzyć.
Pa.
Jutro będzie ci ciężko w kościele.
Chyba nie pójdę.
Dlaczego?
Pastor Samuel
w zasadzie poprosił mnie, bym się nie outował.
To mnie nie dziwi.
Nie masz ochoty rzucić tego w diabły?
I przestać tam chodzić?
Czasami.
Ale to moja społeczność.
Moja rodzina.
To…
moje serce.
Nie mogę go wyciąć.
Możecie się streszczać? Niektórzy naprawdę muszą się wysrać.
Wszystko gra?
Widzę, że przeszedłeś operację.
Sorry, jestem na haju.
Nie znam dużo osób transpłciowych,
a też chcę przejść operację i nie wiem, czego się spodziewać.
Ty wyglądasz świetnie.
Dzięki.
Przeszedłem ją w zeszłym roku.
To była najlepsza decyzja w moim życiu.
W końcu czuję się sobą.
Od prawie trzech lat czekam na wizytę w klinice tożsamości płciowej.
Mam nadzieję, że niedługo mnie przyjmą.
Testosteron przepisano mi prywatnie, żeby było szybciej.
Średnio to wygląda.
Na pierwszą wizytę czeka się nawet pięć lat.
A potem kilka kolejnych na operację.
Miałem szczęście. Zrobiłem to prywatnie.
Skarbie, musisz przyjść. Grają naszą piosenkę.
Potańczysz z nami?
Jasne.
Przepraszam. Nie wiem, jak zasnąłem.
Też nie wiem, jak to się stało.
Przepraszam.
Nie przejmuj się.
Po prostu zasnęliśmy.
Tak.
Telefon mi się rozładował, a mama pewnie się zamartwia…
Naładuj go, a ja odwiozę cię do domu.
Lepiej już pójdę.
Spotkajmy się jutro rano i obgadajmy następne kroki.
I pogadaj z Maeve.
Powiedz jej, że czujesz się porzucony.
Tak.
Dzięki za wszystko.
Idziemy do kościoła. Chciałabym, żebyś poszedł z nami.
Chyba dziś nie pójdę, mamo.
Ale po nabożeństwie jest lunch.
Ciocia Oni upiekła pączki.
Tak. Uwielbiam pączki cioci Oni.
Ale jestem zmęczony. Przykro mi.
PODZIEL SIĘ LUNCHEM NIEDZIELA OD 12.00 DO 14.00
DOBRZE SIĘ WCZORAJ BAWIŁEM.
Wróciłem.
Cześć, kochanie. Impreza się udała?
Nie poszedłem.
Muszę naładować telefon.
Kurwa!
Głupi, długi pieprzony kawałek materiału.
Cholera!
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE OD MAEVE
- Halo? - Wybacz, telefon mi się rozładował.
Przepraszam za tę kłótnię. Palnąłem dużo głupstw.
Powinienem cię bardziej wspierać. Miałaś rację. Byłem…
To nie ma znaczenia. Jestem w drodze na lotnisko.
Mama jest w szpitalu. Przedawkowała.
Jest w złym stanie.
- Co? - Wracam do domu.
Napisy: Monika Bartz