Puno ng mga paniniwalang patriyarkal ang gawa ni De Beauvoir.
Itinatanong nito kung paano tayo mas lalaya sa mundo ng mga lalaki
sa halip na hingin ang tunay na kailangan ng kababaihan,
na siyang pag-alis sa ganoong klaseng pamumuhay.
Ano'ng sinasabi mo? Na sama-samang mamuhay ang mga babae?
Hindi, darling. Ang mga lalaki.
-Wala ka na bang kailangan? -Ma.
Tara. Gusto kong matikman mo 'yong salmon.
Tulog ka na dapat. Akin na 'yan.
-Turtle, party 'to. -Wag mo 'kong tawaging Turtle. Ayoko.
-Pero ang cute ng mala-pagong mong ilong. -Akin na.
Tingnan mo'ng ginawa mo.
Papagalitan ako dahil sa 'yo. Binabantayan dapat kita.
Kumuha ka ng asin.
May nabasa kami, mga manager na nagpa-impluwensiya
sa, alam mo na, metaphorical at psychological na kaisipan.
Sige, maglaro kaya tayo?
Nakita mo 'yong asin?
Kumukuha lang ako ng baso.
Wag kang magselos.
Morning, Turtle. Di pa ba bumabalik si Otis?
Hindi. Nasa bahay siya ni Maeve buong weekend.
May mock exam siya ngayon. Pakiramdam ko, ayaw niya 'kong makialam.
Baka nahihiya lang siyang imbitahin dito si Maeve.
Bakit siya mahihiya?
Baka dapat mong bawasan ang pagka-intense mo.
Alam mo 'yon, parang 'yong mga chill at cool na nanay na parang kaibigan.
Chill naman ako.
Oo nga pala, nagdesisyon akong ibigay na sa 'yo ang pera.
Diyos ko. Salamat.
-Ano 'to? -"Kontrata ng magkapatid" 'yan.
Para pareho nating maintindihan ang mga kondisyon.
Napakahaba nito, a.
Oo.
Pag-isipan mong mabuti.
Di kita minamadali. At pag napirmahan mo na, ibibigay ko sa 'yo ang pera.
Hindi ka chill.
Baka mag-enroll ako ngayon sa college.
Talaga?
Oo.
Ay, si Mama.
Pwede kang makausap saglit?
Kung tungkol ito kay O, hindi.
Hindi.
Nakahinto muna ang show hangga't di pa, alam mo na,
naaayos ang pag-delete sa kanya.
Canceled, Ma.
Di dahil do'n kaya ako tumawag.
Iniisip ko lang kung gusto n'yong maghapunan ni Maeve sa bahay mamaya.
Magiging kalmado lang ang lahat.
Alam mo na, chill.
Hindi intense.
Itatanong ko. Gusto mo raw bang maghapunan sa bahay mamaya?
Di yata okay 'yon.
Naisip ko lang kasi na di naging maganda ang unang pagkikita namin ni Maeve, at…
Gusto ko pa siyang mas makilala.
Gusto raw niyang mas makilala ka.
-Oo na. -Oo?
Maganda 'yon.
-Mabuti naman. -Pupunta kami mamaya.
Sige, bye.
Sorry, binigla niya ako.
Ako na.
-Pasok. -Ay, di ikaw si Jean. Di kita kilala.
Hi, Jean. Skimmed latte, kung tama ang pagkakatanda ko?
-Salamat. -Ganda ng bahay mo.
Puwera sa tree house sa harap.
Nakakatakot 'yon.
Gawa ng ex ko 'yon.
Tatanggalin ko rin 'yon. Wala lang akong oras.
Sorry. May nakalimutan ba 'ko?
-Gusto ko lang makipag-usap. -Aalis na ako.
Dito tayo.
Ang lala ng dysphoria ko.
Sinusubukan kong alagaan ang sarili ko at magpatuloy,
pero hinihintay ko lang ang susunod na bibigo sa akin.
Di ko maalis ang pakiramdam na 'yon.
Nandoon 'yon pag gising ko, pag matutulog ako.
Kung pwede lang akong maging bata ulit.
Noon ko pa yata huling naramdaman ang sarili ko.
WALA KAMING MAHANAP NA RECORD NG DONASYONG ITO.
Heto na. Ang pinakamasarap na gawa ng mama mo.
Ano'ng pakiramdam mo sa exam?
Nakatanggap ako ng email na walang record ng sperm donor ko.
Di ba't nag-usap tayo na maghihintay ka 'gang matapos ang exam mo.
Alam kong may itinatago kayo.
Gusto lang naming maging maayos ka.
Huling taon mo na sa senior high school. Kailangan mong mag-focus.
-Ano ba kasi ang nangyayari? -Walang nangyayari.
Nahalo lang 'yon.
Wag mo 'kong titigan.
Maloko ka, Hesus, a.
Eric! Nasusunog na ang toast mo!
Dapat ba, binilhan ko si Joy ng "babyccino"?
Ganito, pumunta ako para balitaan ka.
Medyo nagkakagulo sa istasyon.
At di natutuwa si "Terry" sa 'kin,
pero malaki ang tiwala ko na maibabangon natin ang show.
Kailangan lang nating mag-plano at ayusin ang team.
Ano kasi, Celia…
hindi yata ako ang tamang tao para sa show.
Akala ko, kaya kong pagsabayin ang lahat,
pero mas mahirap pala ito kaysa sa inaakala ko.
Pero napakaganda no'ng huling show. Gumagaling ka na.
Kailangan ko munang maging ina ngayon.
Hi. Makinig ang lahat. Malapit na ang fundraiser.
Naghahanap pa kami ng tutulong sa ticketing at catering,
kaya i-message n'yo ako
kung gusto n'yong tumulong.
Ang tapang mo para ilabas ang ginawa ni O.
Oo. Naihi rin ako sa damitan ko minsan noong lasing ako,
kaya di ka dapat mahiya.
Doon sa baba ang enrollment.
-Sige. -Good luck.
Mamaya na lang.
Ruby. Hi.
Sorry talaga sa nasabi ko tungkol sa atin at kay Maeve.
Ang tanga ko, nataranta ako,
kaya nakakapagsabi ako minsan ng katangahan.
Pero tingin ko, pwede pa tayong manalo kung kakalimutan na lang natin 'yon.
Iba na'ng sinusuportahan ko ngayon, Otis.
IBOTO SI CONNOR PEARSON
-Itusok mo sa mata mo. -Maging makatwiran ka naman.
-Sino'ng nagpasali sa 'yo? -Wala. Independent ako.
Ikaw?
Di ka pwedeng basta sumali. Labag sa patakaran 'yan.
Walang patakaran, Otis.
At gaya n'yo, karapat-dapat din dito si Connor, 'no.
Pero ilang taon na ang channel ko.
-Buong buhay ko, alam ko na ang therapy. -Sa totoo, therapist din ang tatay ko.
At may sarili akong channel tungkol sa gaming.
-Pero nagre-rebrand ako sa tulong ni Ruby. -Rebrand. Tama.
Pinag-shopping niya ako.
Connor. Walang boboto sa 'yo.
Sorry. Mas malaki ang tsansang iboto namin siya kaysa sa inyong dalawa.
Di okay ang mga ugali n'yo.
-Sandali. -Di ako gano'n.
At may libreng bonnet kami! Bonnet para sa lahat!
-Iboto si Connor! -Kuha kayo ng dalawa.
-Diyos ko! -Iboto si Connor!
-Tama na. -O, sige.
-Alam ko na. -Ang kahulugan ng buhay?
Hindi, ang kukunan ko ng pictures. May ilan na 'ko. Gusto mong makita?
-Di ba, di dapat tayo nag-uusap? -Sabi ni Maeve, pwede tayong magkaibigan.
Oo.
Tara na!
A3 SERBISYO PARA SA MGA ESTUDYANTE
WALANG PANGALAN
-Hello. -Uy, Maeve? Si Mo ito.
'Yong dodgy.
Oo, hi.
Sabi ni Sean, sabihan daw kitang kuhanin ang mama mo.
Bakit, nasaan siya?
Umalis siya, dala ang lahat ng gamit niya.
Sige. Bye na.
-Hi, Maeve. -Hi.
Nakikiramay ako sa nangyari sa mama mo.
Pinalalampas ba ang mga nangangagat ng titi pag namatayan sila ng nanay?
Bait mo naman.
Bale,
ito 'yong pantalon na suot ko noong araw
na nabastos ako sa bus.
Gusto ko siyang itapon, pero di ko alam kung ba't di ko magawa.
Bawat araw, mas nararamdaman ko na ang sarili ko, at mabuti 'yon,
Pero minsan, pakiramdam ko,
kahit may ginagawa akong bagay na gusto ko,
gaya ng pagkain ng ice cream…
pakiramdam ko, suot ko pa rin siya.
Parang hindi nawawala.
Ayun, ito ang ideya ko.
Ang ganda ng mga 'to.
Ang laki ng naitulong mo sa 'kin. Magiging magaling kang teacher.
Salamat, pero ikaw ang lahat ng ito.
Para sa mga estudyanteng kukuha ng history o geography exam,
pumunta sa unang palapag.
MAEVE - UMALIS MUNA 'KO. KITA TAYO SA INYO MAMAYANG 5.
SIGE, KUKUHA NA 'KO NG MOCK EXAM KO.
-Iboto si Connor. -Iboto si Connor.
Pakipaliwanag, di ko gets.
In love na in love ka.
Dito.
Magsasara ang pinto.
Paakyat na ang elevator.
Hello?
Sarajevo, Belgrade, Sofia.
-Ano ang capital ng Montenegro? -Podgorica.
-Sigurado ka? -Oo.
Tinawag itong Titograd mula 1946 hanggang 1992, pero di na kailangan 'yon.
-Kaya mo 'yan. -Salamat.
Viv.
Uy.
Ba't mo kinakausap ang lalaking 'yon?
Sino? May tinatanong lang siya tungkol sa exam.
A, mukha kasing may gusto ka sa kanya.
Wala. Magtiwala ka.
-Wag kang magsinungaling. -Geography, dito.
Papasok na yata.
Wag mo 'kong talikuran.
Nasasaktan ako, Beau.
Aray, tama na.
Ano'ng ginagawa mo?
Wag kang kabahan. Kaya mo 'yan.
Hello?
Patay ang telepono.
Sigurado ka?
Hindi, gusto ko lang manatili rito nang mas matagal kasama ka, Otis.
Hello?
Diyos ko po.
Diyos ko.
Na-stuck tayo. Nakulong tayo rito. Mauubusan tayo ng hangin, O.
Mauubusan tayo ng hangin, at baka mamatay tayo.
-Ano'ng ginagawa mo? -Nagpapanggap na wala ka rito.
AC/DC. Adam and the Ants.
Bowie, David. Carpenters.
Gumagana 'to kanina.
Hindi na gumagana ngayon. Stuck na naman!
Alam mo, male-late ka na, kaya maghagdan ka na.
Hindi, sasamahan kitang maghintay.
Excuse me. Siobhan, hi.
Sampung minuto na lang at magsisimula na'ng exam ko. Sa taas.
-At sira na naman ang lintik na elevator. -Oo nga.
-Tatawagin ko si Principal Lakhani. -Sige.
Sobra na 'to.
May binabalak ka.
Magsisimula na ang pagsusulit.
Kung may mga ipinagbabawal kayong gamit…
Di ako nag-review.
…electronic device, ibigay n'yo na sa 'kin ngayon.
Kung di n'yo ibibigay, maaaring mawalan ng bisa ang resulta n'yo.
May test paper sa mga mesa ninyo, wag bubuksan hangga't di ko sinasabi.
May 60 minuto kayo para tapusin ang pagsusulit.
Magsisimula ang oras ngayon.
Okay. Kumalma kayong lahat.
Pumunta kayo sa exit, at iwan ang test papers sa mesa.
-Hala, ayoko sa apoy. -Isang linya, walang tatakbo.
Kumalma lang ang lahat.
Bumuo ng dalawang linya sa likod ko.
Bababa tayo sa hagdan, lalabas, at magtitipon sa evacuation area.
-Hindi dapat mabahala. -Magiging mahirap ba ito?
Sige. Ayos lang ito.
-Kailangan ng ibang daan. -Paano tayo lalabas?
-Mamamatay tayo. -Hindi. Walang mamamatay.
Nakakainis, di ba?
Ang di makarating sa pupuntahan mo.
Ano'ng nangyayari? Nakakagulo ito.
-Ros, pakipatay naman ang alarm. -Heto na.
Ilang beses ko nang hiniling nang maayos
na palitan ang elevator, pero walang nagbago.
Kaya, oo, medyo manggugulo ako.
Dahil sa totoo lang, naiinis na 'ko.
May iba pa 'kong kailangang intindihin.
Kung ayos ba ang magiging resulta ng exam ko.
Kung ano ang kakainin ko ngayong gabi. Pang-araw-araw na mga intindihin.
Pero sa halip, nag-aaksaya ako ng oras dito
sa pagpapaliwanag kung ba't mahalaga ang accessibility
na alam na dapat ng lahat.
Akala ko, inayos mo na.
Oo, wala nang magagawa ro'n.
Wala akong sinisisi na isang tao. Kasalanan 'to ng lahat.
-Ano'ng nangyayari? -Responsibilidad 'to ng lahat.
Sira na naman ang elevator.
Kung may panggastos sa sound baths at mga bubuyog ang kolehiyong ito…
Iligtas ang mga bubuyog!
…kayang-kaya nilang bumili ng gumaganang elevator.
At alam kong hindi 'yon magarbo,
pero napakahalaga
na pag humingi ang mga tao ng pangangailangan nila, makikinig kayo.
Sa tingin ko, isa lang itong malaking di pagkakaintindihan.
-"Di pagkakaintindihan." -Maaayos ito. Cavendish College 'to.
-Ipaalam sa amin ang problema… -Hindi 'to di pagkakaintindihan.
Hindi n'yo ito priyoridad.
Wala sa inyo'ng nakaisip na iniwan n'yo ako kanina
habang maaaring masunog ang school.
Gumagamit ako ng sign language noong bata ako,
pero noong high school, wala nang pagkakataon para magamit ko 'yon.
At hiyang-hiya ako na magsabing kailangan ko 'yon.
Kaya nagpapanggap ako na nakakasabay ako, gaya ng lahat.
Sobrang matrabaho.
Kailangang magbasa ng labi, magkaroon ng magsasalita para sa 'kin,
walang tagakuha ng notes sa klase.
Sobrang nakakapagod.
Sana naiintindihan ng mga tao
na nagmumula ang mga problema natin sa mga pagkakaiba sa lipunan
at hindi sa mga kapansanan natin.
-Sino siya? -Ewan, ngayon ko lang siya nakita.
Di yata siya dito nag-aaral.
Malaki lang ang ipinaglalaban ko.
Tatawag ako ng engineer, at aayusin natin ang lahat ng ito.
Pero sa ngayon, pakiusap, bumalik na muna kayo sa exam ninyo.
Hindi. Di 'yan sapat.
Kung di makakapag-exam si Isaac, hindi rin ako mag-eexam.
Oo. Alam mo? Hindi kami gagalaw dito hangga't di 'yon naaayos.
Hala! Protesta ba 'tong ginagawa natin?
Gaya noong sikat na mga taong nakahubad noong '60s na may nakakatawang mga puwit?
Paano nagkasya ang mama mo diyan?
Abo niya 'yan.
Kami dapat ni Sean ang magkakalat.
May sinabi ba siya bago umalis?
Gusto na raw niyang maging malinis sa droga.
At kung mananatili siya rito, di niya magagawa 'yon.
Oo nga.
Bakit may plastic?
May allergy ako, e.
-Gusto mong maglaro ng Temple of Zoltan? -Sige.
Ikaw 'yong pink na linta. Sluggy ang tawag ko sa kanya.
Bakit ako ang linta?
Dahil pink siya.
Pare. Ide-deliver ko ang dayami n'yo, pero nakaharang 'yong traktora.
Pwede mo bang ilipat?
Alam mo, susunod na 'ko ro'n.
Traktora.
Sige.
Ipasok dito.
Okay.
Ano'ng ginagawa mo?
-Ano'ng meron? -Wala ka ba talagang alam?
Adam, ano 'yan? Bumaba ka diyan! Tara na, bilis.
Ano ba 'yan?
Sorry.
Iniwan lang kita ng 15 minutes!
"Kailangan mong tumupad sa pangako at maging tapat sa mga paniniwala mo."
Diyos ko, seryoso ba 'to?
DAN - UY, SORRY SA NANGYARI SA SINEHAN PWEDE BA TAYONG MAGKITA?
MY PRECIOUS
-Ano'ng ginagawa mo? -Tinatanggal ang tree house.
Oo, nakikita ko, pero bakit ngayon mo 'yan ginagawa?
Dahil ang pangit niya at nakakainis siya, at ayoko na siyang makita.
Tutulong si Tita Jo-Jo. Sige na.
-Ano'ng ginagawa mo? -Tumutulong ako.
-Nakagamit ka na ba ng martilyo? -Oo, marunong ako nito.
Baligtarin mo lang.
-May kawit sa kabila. -Martilyo 'to. Alam ko'ng ginagawa ko…
-Ano'ng ginawa mo? -Napakahilig mong magkontrol!
Hindi, 'no! Wag mo 'kong daganan!
Kinokontrol mo lagi ang lahat!
Anong klaseng tao ang sumusulat ng putang inang kontrata ng magkapatid?
Mapagkontrol 'yon!
Ba't di mo na lang ako hayaang magdesisyon sa sarili ko?
Dahil alam ng lahat na mali-mali kang magdesisyon!
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Sige. Magkano 'yong electric face mask?
£250, mura lang 'yon
dahil £350 talaga siya, at nakuha ko nang sale.
Pero may mga utang ka, Joanna!
Iniisip ko lang na matutulungan ka ng konting therapy.
Diyos ko naman. Talaga ba?
Oo.
Hindi naman ganoon kasama ang pagkabata natin!
Malaki ang naitulong sa 'kin ng therapy,
at tingin ko lang, magkakaroon roon ng landas ang buhay mo.
Oo, tama. Napakaayos kasi ng buhay mo, 'no?
Pero nandito ka at nagpupukpok ng letseng tree house
kahit na dapat mong pag-usapan ang lalaki
na gumawa nito, na nag-akalang siya'ng ama ng anak mo pero hindi!
Paanong hindi magulo ang gano'ng tao?
Ang sinasabi ko lang, di mo hinarap ang maraming taon ng pang-aabuso.
At kaya naman paninira lang sa sarili ang lahat ng ito.
Mag-iiba ang buhay mo.
'Tang ina.
Uy. Ayos ka lang?
Oo.
Grabe!
Nakakatuwa, hindi ba? Ang makita ang nag-aalab na damdamin ng mga kabataan.
Sorry, di namin naisip ang nararamdaman mo.
Ang hirap siguro no'n.
Susubukan naming mas suportahan ka.
Salamat.
-Uy. -Hi.
May gutom ba sa inyo? Titingnan ko kung magbibigay ng pagkain ang canteen.
Gutom na 'ko. Sige, sasamahan kita.
-Wag mong gawin 'yan, please. -Kailangan ko talagang makaalis dito.
-May desperado ka bang puntahan? -Oo, meron.
Makikilala ng girlfriend ko ang mama ko ngayong gabi. Wala ka naman na ro'n.
Walang lason 'to. Wag kang mag-alala.
Salamat.
Sigurado kang wala na tayong ilalagay dito?
Di na, gusto ng lahat ang tinapay.
Kumusta ka nga pala?
Ayos lang, minsan okay, minsan hindi. Nakakatulong ang testosterone.
-At mas maayos na kami ni mama. -Mabuti.
Oo, nakikita ko minsan kung gaano kaganda ang mga pwedeng mangyari,
pero maaalala ko na di ko 'to kontrolado.
Tapos, hindi ko alam.
Maaalala kong di ko makukuha ang kailangan kong pangangalaga para mabuhay.
Sobrang sakit.
Nakakagago.
Nakakagago nga talaga.
Iniisip ko na baka sa pribado na lang ako.
Pero marami akong naririnig tungkol do'n.
Magkano ang naubos mo?
Mga £10,000 siguro 'yong sa 'kin. Pamilya ko ang nagbayad.
'Tang ina!
Di namin kayang bayaran 'yon.
-Gutom na 'ko. Ano'ng nakuha n'yo? -May tinapay dito.
May palaman ba, o…
Tinapay lang?
Salamat.
-Tinapay lang? -Tinapay lang.
Heto, o.
-Uy. -Uy.
Gusto mo ng tinapay?
Ayos ka lang?
-Babe. -May mga nakikita ako, Abbi.
Nakakakuha ako ng mga senyales mula sa Diyos.
Sinasabi ng Diyos na di ko dapat talikuran ang komunidad ko.
Na dapat akong magpabinyag.
Hindi ko na alam ang gagawin.
Gusto mo bang magpabinyag?
Oo, pero nakokonsensiya ako.
Tingnan mo silang lahat, ipinaglalaban nila kung sino sila.
Bakit di ko magawa 'yon?
Minsan, ibibigay ko ang lahat para makabalik sa church ko.
'Yon ang mundo ko, at miss na miss ko na 'yon.
Di lahat ay kayang lumaban, Eric, at ayos lang 'yon.
Anuman ang desisyon mo, susuportahan kita. Ipagdasal natin ito.
Gusto ko lang sabihin
na salamat sa lahat ng itinuro mo sa akin
bago ako umalis.
Ano?
Ano'ng sinasabi mo?
Alam mo na, matatanggal na 'ko ngayon, at gusto ko lang magpasalamat.
Matatanggal? Adam. Hindi ka matatanggal.
Tingin ko, magaling ka sa trabahong ito.
At bukod sa kanina, mukhang ayos ang pagtingin mo sa mga bagay.
Hindi ako matatanggal?
Hindi.
Pero oo, kung patuloy mong sasayangin ang oras ko kakatanong niyan.
At wag na wag ka nang sasakay sa traktora ulit.
Oo, naiintindihan ko.
Ang drama mo.
Ewan ko kung ba't ko naisip na kaya kitang kasama sa bahay.
Baka dahil magiging palaboy ka kung hindi,
at ang bait ko't pinatira kita.
-Pinatira? -Oo.
Di mo ba alam na nagmakaawa si Otis na pumunta ako rito
dahil wala ka na sa ayos?
Nagpapakita ka lang naman pag pabor sa 'yo, Jo.
Dahil makasarili ka.
-Makasarili ako? -Oo.
Baka si Dan na ang para sa 'kin, at pinagbabawalan mo akong makita siya!
'Yan ang tingin mo sa lahat ng lalaking naka-date mo, Jo,
'gang sa iwan mo sila.
Tumigil ka na!
-Ikaw ang tumigil! -Hindi, ikaw ang tumigil!
Tigilan mo 'ko!
Jo!
Shit. Pag-usapan natin 'to. Seryoso ka ba?
Jo, bakit ayaw mong makipag-usap?
Hay, Jo. Pag umalis ka ngayon, wala ka nang babalikan.
Wag kang mag-alala. Hindi na 'ko babalik.
Tutulong pala sa kapatid mong nangangailangan, a.
Alam mo bang hindi mo kayang tumanggap ng tulong!
Hindi totoo 'yan.
At hinding-hindi ko gagawin 'yang kontrata mo!
-Hi. -Hi.
Pasok ka.
OTIS PUMUNTA KA NA DITO!
'Yan, di na 'ko puro putik.
Naabutan mo kami kanina ng kapatid ko sa di magandang eksena.
Madalas talagang magkainisan ang magkapatid.
Nasabi sa akin ni Otis na wala na ang mama mo.
Nakikiramay ako.
Ayos lang. Di siya nawala. Namatay siya.
Sana tumigil na'ng mga tao sa kakasabi ng pakikiramay. Nakakairita.
Di ba, 'no?
Aalis na lang ako. Mali yata ito.
Hindi, gusto talaga kitang makilala,
at mali ang nasabi ko.
Wala lang ako sa sarili ko ngayon.
Siyempre, wala.
Ibig kong sabihin, noong nawala ang nanay ko, wala ako sa katinuan.
Parang nawala ang sentro ng mundo ko.
Mahirap ang naging relasyon namin.
Hindi ko pa rin maintindihan ang mundo nang wala siya.
May sinabi pa ba si Otis tungkol sa mama ko?
Wala na.
-Lulong siya sa droga. -Napakahirap siguro no'n para sa 'yo.
Gumaan ang loob ko
na wala na siya.
Marami ang nakakaramdam ng ginhawa,
lalo na kapag may trauma sa pagkabata.
-E, di, hindi pala ako masamang tao? -Hindi.
Wag kang masyadong malupit sa sarili mo.
-May maitutulong ba ako? -Oo. Magaling ka bang magbalat?
Oo. Sobrang galing.
Akala ko, nasa America ang girlfriend mo?
Ano ba. Gusto ko lang na may pag-usapan.
Hindi, sa Moordale na ulit siya titira. Sa Cavendish siya mag-aaral.
Akala ko, may kinukuha siyang magandang kurso?
Ano'ng pinupunto mo?
Medyo nakakapagtaka lang.
Gustong-gusto niya sigurong makasama ka para iwan ang lahat ng 'yon.
Oo, ganoon na nga. Masaya naman kaming dalawa.
Maganda naman halos ang relasyon namin ngayon.
"Halos"?
-May phobia ka pa rin ba sa sex? -Ano?
Nabasa ko'ng isinulat ng mama mo tungkol sa 'yo.
Nakakamangha nga, e.
Sobrang mali na pag-usapan 'yan.
Ibig sabihin, totoo nga?
Oo na, sige. May konti kaming problema.
Problema sa sex?
Oo, may…
may nangyayari sa 'kin.
May nangyayari sa 'kin dati, sobrang nababalisa ako
pagdating sa sex, pero nawala na 'yon.
Pero bumalik ulit, at di ko alam kung bakit.
Hindi, di ko… Di natin gagawin 'to.
Hindi. Ano'ng ginagawa ko, Otis? Wala akong ginagawa.
Ba't di naman ikaw ang pag-usapan natin?
-Ano'ng tungkol sa 'kin? -Wala akong alam na tungkol sa 'yo.
Nagtanong ka ba?
Hindi.
Ano'ng nangyari kay Ruby? Do'n natin simulan.
Alam mo ba kung gaano kasakit 'yon?
Otis naman. Wag kang magpanggap na nag-aalala ka sa kanya.
Ginagamit mo lang siya para manalo sa eleksiyon.
E, 'yong mga sinabi mo tungkol sa akin, pinalabas mo na ayoko sa mga babae.
Sumali ka pa sa show ng mama ko. Di ka talaga tumitigil.
Ano, asexual ka ba talaga, o sinabi mo lang 'yon para magmukha akong masama?
Napakagago mo para sabihin 'yan, Otis.
Naikuwento ni Otis ang tungkol sa kurso mo.
Mukhang maganda, a.
-Kailan ka babalik? -Hindi na 'ko babalik.
Mag-eenroll sana ako sa Cavendish ngayon,
pero di ko rin alam kung babalik ako sa pag-aaral.
Malaking desisyon 'yan.
Oo. Baka magtrabaho na lang ako, alam mo na, do'n na ako sa sigurado.
Tama rin naman.
Ano ba talaga'ng gusto mong gawin?
Gusto kong maging manunulat.
Napagtanto kong mabigat pala ang kompetisyon,
at sabi ng tutor ko, di ako para do'n.
Kaya di na 'ko magsasayang ng oras sa isang bagay na di ako magaling, 'no?
Walang saysay 'yon. Lintik!
-Teka. Hawakan mo sa ibaba. -Ayos lang.
Tingnan natin.
Sorry.
-Mukhang di naman malalim. -Ayos lang.
Di ko alam kung ba't ako umiiyak. Para 'kong bata.
Ayos lang umiyak.
Ayos lang talaga.
Sige.
-Sorry. -Hindi, wag kang mag-sorry.
Maupo ka muna ro'n. Meron kaming…
Pakiramdam ko, ang tanga ko.
Kinumbinsi ko ang sarili ko na espesyal ako,
na karapat-dapat akong mabilang sa mga taong 'yon. Ang tanga lang.
Medyo masakit 'to.
Hindi kita masyadong kilala, Maeve,
pero parang sa tingin ko, ikaw 'yong klase ng tao
na sarili na ang nagpalaki, bata pa lang.
At sa nakikita ko,
nagawa mo 'yon nang napakahusay.
Minsan, pag di tayo maayos na naaruga ng magulang,
pwede tayong makaranas ng mababang kumpiyansa sa sarili.
Sinubok ka ngayon ng nangyari,
at masakit na marinig ang ganoon.
Pero masasabi ko
na magaling ka kaya ka nakapasok sa kursong 'yon,
at tingin ko, karapat-dapat kang magtagumpay gaya ng ibang naroon.
Salamat.
Bakit di mo gamitin ito?
Sa tingin ko, ang kailangan mo ay isang tao sa tabi mo,
isang magulang na magsasabing bumangon ka,
na manatili kang matatag,
na patuloy kang maniwala sa sarili mo.
At na wag mong hahayaang diktahan ng isang guro ang kinabukasan mo.
Okay.
Alam mo, di ko rin nagustuhan sa ginawa ko kay Ruby.
Bakit mo ginawa 'yon?
Kakalipat ko lang mula sa Belfast, at ako 'yong batang may nakakatawang punto.
Isa ako sa iilang bata na hindi puti sa batch ko,
at nagsimula na 'kong makaramdam na parang may mali.
'Yong ibang mga babae, nag-uusap tungkol sa mga lalaki, halikan, crush, at…
Sobrang bigat ng pressure na kumilos gaya ng iba,
at naisip ko na kailangan kong maging kaibigan ang mga sikat
para walang makapansin na di nila ako kabilang.
Tapos, sinimulan ko nang pag-aralan ang lahat
ng tungkol sa sex at pakikipagrelasyon para makapagpanggap ako
na katulad ako ng lahat.
Nagulat ako na naging kamangha-mangha 'yon sa 'kin,
pero alam mo, ang hirap palang magpanggap,
at nakakapagod…
na di maipakita ang totoong ikaw.
Ano'ng tinitingin-tingin mo, umiihi sa kama?
At no'ng senior high na 'ko, nagtayo ako ng clinic,
at pakiramdam ko, di ko pa rin kayang sabihin na asexual ako.
Sino'ng gugustuhing humingi ng sex advice sa taong di nakikipag-sex?
Parang nakakalungkot 'yon.
Oo.
Sinubukan ko namang makipagkaibigan.
Pero di ko kayang mapalapit sa iba nang di binubuko ang sarili ko.
Kaya pinili kong maging mag-isa.
Wala akong ibang kailangan kundi ang clinic ko.
'Yon ang gusto kong gawin. Do'n ko ramdam na ligtas ako.
Tapos, dumating ka at kinuha ang lahat sa akin.
Magbubukas ang pinto.
'Tang ina. Di namin alam na may tao rito.
Salamat.
Gawa na ang elevator.
Ibig sabihin ba no'n, wala na kaming exam?
-'Yong exam, bukas na 'yon gaganapin. -Ano?
Maglalaan kami ng pondo para palitan ang elevator.
Dapat lang.
-Nagawa natin. -Oo.
Nasabik ako do'n, a.
Gusto mo bang lumabas?
Sorry, akala ko, ayos na 'ko, pero di pa rin okay ang pakiramdam ko,
baka kailangan ko lang itulog 'to o ano.
Sige. Nandito lang ako kung kailangan mo 'ko.
Sige.
Salamat.
Uy, iniisip ko 'yong problema ng titi mo.
Okay. Hindi ko kailangan ng opinyon mo do'n.
Oo, pero sabi ng mama mo, bata ka pa no'ng umalis ang papa mo.
-At sobrang nahirapan siya. -Oo, nahirapan siya.
Nagkaroon siya ng breakdown. Ang lala no'n. Ano'ng punto mo?
Sa tingin ko, hindi ka takot makipag-sex, Otis.
Takot kang masaktan katulad ng nangyari sa mama mo.
At alam kong ayaw mo ng payo galing sa akin,
pero dapat mo sigurong alisin ang takot na 'yon
dahil di ka makakapagmahal nang di sumusugal.
Wag mong hadlangan ang sarili mo.
Ruby, tulong!
Okay. Isa-isa lang. Haharapin namin kayong lahat.
Di ako makapaniwalang mananalo siya.
Oo. 'Yon siguro ang karma ko.
Alam kong nagkamali ka.
Pero di mas mabuti ang pag-iisa. Humingi ka na lang ng tawad.
Kita na lang tayo diyan, Otis.
Adam.
Tinatawagan kita.
-Ayos ka lang ba? -Hindi!
Hindi ako ayos.
Nagkamali ako sa trabaho ngayong araw, at ang una kong naisip
ay madidismaya ang papa ko.
Ipinaramdam mo sa 'kin na wala akong kuwenta sa lahat
mula nang ipanganak ako.
Ayoko nang maramdamang palpak ako, dahil di ako palpak.
Ikaw ang palpak.
Isa kang malungkot na tao na pumapasok sa trabahong di niya gusto
dahil takot siyang gumawa ng ibang bagay.
Akala ko, interesado ka sa 'kin, pero hindi.
Para lang sa pakikipagbalikan kay Mama ang lahat ng 'yon.
-Adam, hindi totoo 'yan. -Totoo 'yon.
Ayaw mo sa akin, kaya wag ka nang magpanggap.
May tao ba?
Mama?
AKING ROZ
ANG GANDA SA ITALY PERO DI KO NA MAHINTAY ANG SUSUNOD NA LINGGO PARA MAKITA KA.
NAGMAMAHAL, JEROME
Jerome?
Nakauwi na 'ko!
-Hello, anak. -Hi.
Hi. Sorry, na-late ako.
Ayos lang.
Hi, nakulong ako sa elevator.
Nagkakasayahan kaming dalawa ni Maeve.
-Talaga? -Oo.
-Kain na tayo? -Sige. Gutom na gutom na 'ko.
HI ABBI, TUTULONG AKO SA FUNDRAISER. AKO NA'NG BAHALA SA PAGKAIN.
BEAU - NASAAN KA? BAKIT DI KA SUMASAGOT?
SORRY KUNG NAGALIT KA SA KANINA PARANG SOBRA NAMAN ANG REAKSIYON MO
ALAM MONG STRESSED AKO NGAYON KALOKOHAN ITO, VIV
SUMOSOBRA LANG MINSAN ANG NARARAMDAMAN KO
DAHIL MAHAL NA MAHAL KITA
Tingin ko, nagsisinungaling sila sa 'kin at kilala ko na yata'ng papa…
Viv?
Gago. Ano'ng nangyari?
Tama ka tungkol kay Beau.
Okay lang 'yan.
Ganda ng koleksiyon mo, a.
Ganda ng T-shirt mo, a.
Ang saya ng hapunan.
Oo nga.
Ayos ka lang?
Baka bumalik ako sa America.
Okay.
Ayokong mawala ka, Otis.
Hindi ako mawawala.
Ilang linggo lang 'yon.
Kakayanin natin. Nagawa na natin dati 'yon.
Dati ko nang pangarap na makaalis sa Moordale.
Gustong-gusto ko doon.
Iba sa pakiramdam.
Parang ramdam ko ang pinakamagandang bersiyon ng sarili ko.
Sinasabi mo bang di mo alam kung uuwi ka pa?
Kakayanin pa rin naman natin.
Di ko alam kung kaya natin.
Mararamdaman ko na pinipigilan kita.
Tingin ko, alam nating pareho
na masyadong mahirap.
Mahal kita.
Otis.
Kailangan ko nang umalis.
Okay.
Pipikit ako.
Parang di ko kayang makita kang umalis.
Bye, Otis.
Bye.
Magandang umaga.
Hi, love. Bakit tayo nandito?
Babalik ako sa America.
May itatama lang ako bago ako umalis.
Gusto kong mag-sorry sa inyo.
Para akong bata nitong mga nakaraang linggo,
at naisip ko na di masama ang loob ko na isiping kayo na.
Masama ang loob ko sa ideya na baka pareho kayong mawala sa 'kin.
Napagtanto kong kayo na lang ang pamilyang meron ako.
Maeve, di kami mawawala sa 'yo. Kahit kailan.
Hindi.
Sige, ayos.
Sa tingin ko, dapat n'yo talagang subukan ito.
Di n'yo kailangang magpaalam sa 'kin pero naiintindihan ko.
Saka, pwede n'yo ba akong tulungang ikalat ang abo ni Mama ngayon?
-Oo, sige. -Oo naman.
Salamat. Sige. Itigil na natin ang pagiging weird.
-Magandang umaga nga pala. Hello. -Sa 'yo rin.
Ayaw mo bang sa mas maganda?
Hindi. May magagandang alaala ako ni Mama rito.
At magkakadahilan ako para bisitahin kayo.
Okay.
Bye, Erin.
Bye, Ma.
Tagapagsalin ng Subtitle: G Ganias