POCAŁUJ MNIE – SKRADŁAŚ MI SERCE BAAARDZO CIĘ KOCHAM
Boże, film był strasznie…
Chciałem przygotować coś wyjątkowego, ale zero presji.
To takie…
- Nie podoba ci się? - Nie, podoba. Urocze.
Dziękuję.
Wszystko gra?
Tak, jest cudownie.
Boże, pali się!
Co mam robić?
Moja babunia go zrobiła.
WŁAŚNIE WYLĄDOWAŁAM. NIE PISZEMY PRZEZ JAKIŚ CZAS?
TAK CHYBA BĘDZIE LEPIEJ.
Cześć wszystkim.
Ja…
nie mam pojęcia, od czego zacząć.
Czuję, że jestem wam winna przeprosiny.
HEJ, MOŻEMY POGADAĆ? BRAKUJE MI CIEBIE
Odkąd wypłynęło moje nagranie z podstawówki,
dosłownie wychodzę z siebie.
Jestem bardzo rozczarowana osobą, którą kiedyś byłam…
POWODZENIA NA CHRZCIE!
…ale wyciągnęłam z tego nauczkę.
Wiem, że muszę wam to udowodnić
i że zajmie to trochę czasu.
Ale na razie chciałabym powiedzieć coś z głębi serca
wszystkim klientom, obserwującym
i przyjaciołom…
Wszystkim…
Bardzo przepraszam.
Niespodzianka!
O nie!
Nie!
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Kawy?
Poproszę.
Co się dzieje?
Pomyślałam, że zrobię ci śniadanie.
A co?
Dawno tego nie robiliśmy.
To miłe.
Jak spałeś? Jak się trzymasz?
Wszystko w porządku.
Mamy dziś wybory.
Oczywiście nie wygram, więc to była jedna wielka strata czasu.
Dałeś z siebie wszystko,
a to nigdy nie jest stratą czasu.
Dzięki.
Maeve się odzywała?
Wylądowała rano.
Wiem, że to trudne, ale chyba podjęła słuszną decyzję.
Była taka zniechęcona, gdy rozmawiałyśmy.
Co masz na myśli?
Przekonała samą siebie, że nie nadaje się do tego kursu,
co jest niedorzeczne.
Taka inteligentna dziewczyna.
Powiedziałam, że jedna porażka nie powinna wpłynąć na jej ambicje
i że powinna wrócić tam i dokończyć kurs.
Co?
Kazałaś jej wrócić do USA.
Nie…
Chciała tu zostać ze mną. Wszystko było w porządku.
Nie powiedziałam jej nic nowego.
Jasne, że tak.
Zawsze to robisz.
Wkradasz się do umysłów.
I mącisz ludziom w głowach jak jakieś mącidełko.
Chciałeś, bym bardziej angażowała się w twoje życie.
Nie zwalaj tego na mnie.
Miałaś pytać, jak się mam,
a nie sprawić, by wsiadła do samolotu i ze mną zerwała.
- Nie wiedziałam, że zerwaliście. - Przegięłaś.
Myślałem, że znów masz załamanie nerwowe,
a ty po prostu jak zwykle rozpierdalasz mi życie.
- Nie mów tak do matki. - Nie wtrącaj się.
Właśnie że będę!
Wypruwa sobie żyły, więc trochę szacunku.
Boże. Nienawidzę was.
Otisie, nie odchodź.
Kurwa.
Wróciłaś.
Niezupełnie.
Znajomy ma wolny pokój na południu,
więc przyszłam się tylko pożegnać
i zabrać moją maskę LED na twarz.
Masz coś przeciwko temu, bym wzięła prysznic i się przebrała?
Nie, śmiało.
Dzięki.
Dzięki, że się za mną wstawiłaś.
Nie ma sprawy.
Cal, mogę wejść?
Serio to zrobisz?
Może to nieporozumienie.
Widziałaś list.
- Seksowny i obrzydliwy. - Tak, twoja mama była sprośna.
- Odusanya! - Sorki.
To chyba tutaj.
Powodzenia.
W czym mogę pomóc?
Jestem Jackson.
Marchetti.
Jerome Saibu?
To trochę dziwne.
Znalazłem list, który napisał pan do mojej mamy.
Ma na imię Roz.
- Tato, kto to? - Anderson.
Chyba kiedyś razem pracowaliście.
Myślę, że…
może być pan…
- Proszę stąd iść. - …moim tatą.
Adamie, to znowu ja. Oddzwoń, proszę.
ZBIÓRKA CHARYTATYWNA W BLASKU MIAMI
Dobra, kilka palm przed i za stołem.
Co z dekoracją?
Pod kontrolą, Abbi.
Widziałeś przeprosiny O?
Nadal liczy na głosy. Trochę żałosne.
- Co nie? - Siemka.
O czym rozmawiacie?
Ćwiczyliśmy.
Ćwiczyliśmy całą noc.
Ciupcialiście się?
- Co? Nie! - Z pewnością się nie ciupcialiśmy.
Mieliście na myśli „ćwiczyliśmy”?
Tak, sorry.
Jak miło, że się staracie.
Mówiliśmy właśnie, że przeprosiny O były trochę naciągane.
To naprawdę wredne.
Znacie zasady.
Znasz Cal Bowman?
- Tak. - Jestem mamą.
Cal nie ma w domu i nie odbiera telefonu.
Przepraszam. Nie widziałam Cal.
Dzwoniłam na policję, ale nie traktują tego poważnie.
Nie wydaje się teraz sobą i jestem…
Ten jest niezły.
- Trzymasz do góry nogami. - To nawet i lepiej.
Nasza pierwsza aukcja dzieł sztuki.
Ekscytujące.
- Co? - Mogę cię pocałować?
Jedliśmy chipsy serowe.
Nie szkodzi.
Boże. Nie wiadomo, co z Cal.
- Połóż tutaj. - Jasne.
Co się dzieje?
Cal Bowman nie było od wczoraj w domu.
To mama.
Jezu, to straszne.
Dopilnujemy, by ludzie przeszukali skatepark.
NIE ODZYWASZ SIĘ. WSZYSTKO W PORZĄDKU?
Dziękuję za przybycie.
Cal jest teraz w bardzo trudnej sytuacji,
więc musimy natychmiast rozpocząć poszukiwania.
Ostatni SMS prowadzi do centrum handlowego Pinelands.
Musimy skupić się na potędze intencji i odnaleźć Cal.
Do dzieła, Cavendish!
Dziękuję.
Tak się cieszę, że to robisz.
Dzień dobry.
- Dzień dobry, pastorze. - Witam.
Możemy zamienić słówko?
Tak.
Bardzo mi przykro.
Ktoś sprawdził twoją szkołę i wierni mają obiekcje co do zbiórki.
Dlaczego?
Kościół nie może wspierać wartości waszej szkoły.
Rada parafialna postanowiła nie przyjąć pieniędzy.
- Ale zbiórka odbywa się dzisiaj. - Wiem.
Nie mam na to wpływu.
Nie pozwól, by to zepsuło ten wyjątkowy dzień.
Idź do domu i powiedz o tym rodzicom.
Chcę tu być.
A jeśli Cal coś się stało?
Otis, stary.
Możemy pogadać o seksie?
- Nie chcesz gadać z Connorem? - Jest kolejka.
Chodzi o to, że wczoraj próbowaliśmy z Abbi uprawiać seks.
Myślałem, że wszystko jest w porządku, a ona podpaliła mój kocyk.
Nic ci nie jest?
Chyba zrobiła to specjalnie, żeby się z tego wymiksować.
Wróciliśmy do podstaw, jak radziłeś, ale to nie działa.
Już się prawie nie całujemy i nadal nie uprawialiśmy seksu.
Wydaje mi się, że ona wciąż czuje jakąś presję.
Wiem, że to trudne, ale chyba musisz być cierpliwy.
Szkoda kocyka.
Moja babcia go zrobiła. Jestem załamany.
Dzięki.
Podzielmy się na grupy.
Wy pójdziecie razem. Wy też, a wy chodźcie ze mną.
Gdzie Roman?
Patrzcie, kto to. Widziałeś jej przeprosiny?
- Mogę iść z wami? - Nie.
Trochę za późno.
Jaki jest plan?
Wolałabym założyć wełnę syntetyczną.
No co? Przecież przeprosiłam.
Przeprosiłaś wszystkich poza nią.
WITAJCIE W PINELANDS
Widzieliście tę osobę?
- Nie. - Dzięki.
Słuchajcie, nikt nie widział Cal.
- Aimes? - Co?
Dali mi 50% zniżki. Gdy jestem w stresie, robię zakupy.
Możemy pogadać?
Wszystko w porządku?
Tak.
Przyszedłeś szukać Cal?
Nie wiedziałem, co robić. Nie odpowiadasz na moje wiadomości.
Zdenerwowałem cię i popełniłem błąd.
Nie mogę znieść widoku ciebie z kimś innym.
Wiem, że to źle i popracuję nad tym.
Nie mogę teraz z tobą rozmawiać. Wracam do przyjaciół.
Pójdę już.
To na spłatę długu.
Czemu mi to dajesz?
Masz rację.
Jestem popierdolona.
Chciałam, żeby wyszło mi z Jakobem.
Naprawdę go kochałam.
I chciałam wychować z nim Joy.
Ale…
jakaś część mnie wiedziała, że to nie jego dziecko.
Po prostu nie chciałam, żeby okazało się to prawdą,
więc to ignorowałam.
A potem wszystko się pochrzaniło.
Przykro mi.
Cóż…
Odeszłam z radia.
I zamierzam pozbierać się do kupy.
Dlaczego odeszłaś?
Bo to nie fair wobec Joy.
Nabierałaś już pewności siebie.
Ale to słuszna decyzja.
Wiem, że nie umiem prosić o pomoc.
Chodź tu.
Fajnie było mieć cię w pobliżu.
A gdybyś została, mogłabyś założyć swój żłobek.
Spałam z Danem.
To było jasne.
Ale nie martw się.
Zauważyłam, że jego palce u stóp są równej długości,
co jest obrzydliwe, więc już mi się nie podoba.
Wiem, co robisz.
Nie dam ci tego schrzanić, żebyś jak zwykle mogła odejść.
Po prostu zostań i nad tym popracujemy.
Umarłabym tu z nudów. Ja…
Naprawdę muszę iść.
Zatrzymaj pieniądze.
Odchodzisz z pracy, bo myślisz, że jesteś gównianą matką,
ale wspaniale wychowałaś Otisa i tak samo wychowasz Joy.
Szkoda, że nasza mama taka nie była.
WŁAŚNIE WYLĄDOWAŁAM. NIE PISZEMY PRZEZ JAKIŚ CZAS?
TAK CHYBA BĘDZIE LEPIEJ.
Przepraszam.
Nie widziałeś przypadkiem tej osoby?
Widziałem. Była tu wczoraj wieczorem.
Zamówiła trzy cheeseburgery i ich nie zjadła.
To było dziwne.
Macie tu monitoring?
Dobra, dziękuję.
Gdzie jest ochrona?
- Wypróbujesz nowe perfumy? - Nie, mam…
Nie…
Całkiem ładne.
Sytuacja awaryjna.
Musimy sprawdzić wczorajsze nagrania z restauracji.
- Zaginęła pewna osoba. - Nie mogę pomóc.
- Była tu wczoraj, a my… - Zadzwońcie na policję.
Harriet Anders.
Z Liceum Moordale.
O kurde.
Jesteś Ruby Matthews.
Pamiętasz mnie?
Jasne. Czemu by nie?
Bo byłaś suką.
To znaczy byłaś wspaniała.
Ale i przerażająca.
- Zrobimy selfie? - Jasne, że tak.
Jeśli pozwolisz nam rzucić okiem na nagrania.
Oczywiście.
Co się dzieje?
Była u nas gwiazdą.
Uśmiech!
Co tu robisz?
Martwiłem się.
Czemu?
Bo ze mną nie rozmawiasz.
Zaginęła osoba z naszej szkoły.
A co by było, gdyby tobie coś się stało,
a ty nadal byś myślał,
że cię nie lubię?
Nie lubisz mnie.
Nie, Adamie.
Bardzo cię lubię.
Kocham cię.
Jesteś moim synem.
Po prostu nie lubię siebie.
Przez to czułeś się bezwartościowy i bardzo tego żałuję.
Wiem, że nie odzyskamy straconego czasu,
ale próbuję się zmienić.
Chcesz przytulić konia?
- Słucham? - Przytulanie konia podnosi na duchu.
Nie, dziękuję.
Ale chciałbym…
przytulić ciebie.
- Tato. - Tak.
Zaraz poprowadzę moją pierwszą lekcję.
Może zostanę i popatrzę.
Albo pan dołączy.
Ja…
Nie.
Alleluja!
Usiądźcie.
Pora na nasze chrzty.
Adedayo, mój synu.
Czy jesteś gotowy na kolejny krok?
Alleluja!
Czy wyrzekasz się grzechu
i przyjmujesz Jezusa jako swego Pana i Zbawiciela?
Tak.
Czy chciałbyś się czymś z nami podzielić?
Zrobiłem w życiu wiele rzeczy, których się wstydzę.
Uczyniły mnie nieczystym.
Ale dziś odwracam się od grzechu i dziękuję Bogu za łaskę,
że mogę się odrodzić i oczyścić.
Chwała Bogu.
Alleluja!
Mam zaszczyt ochrzcić cię
w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Alleluja!
Eric, twoja kolej.
Jesteś gotowy na kolejny krok?
Czy wyrzekasz się grzechu
i przyjmujesz Jezusa jako swego Pana i Zbawiciela?
Chciałbym coś powiedzieć.
Alleluja.
Powiedz prawdę.
Nie wiem, co o niej pomyślicie.
Myślałem, że Bóg chce, by mnie dziś ochrzczono.
Chciałem uszczęśliwić Boga.
I was wszystkich,
zwłaszcza moją rodzinę.
Ale nie mogę dłużej milczeć. Muszę powiedzieć prawdę.
Inaczej nie będę w pełni sobą, a nie potrafię tak żyć.
Nazywam się Eric Effiong.
Jestem chrześcijaninem.
I dumnym gejem.
Wiem, że wielu z was uważa to za grzech
i każe mi modlić się o wybaczenie, ale jesteście w błędzie.
Czuję się rozdarty.
Bo jestem w sytuacji, w której muszę wybrać
między ukrywaniem prawdy i życiem w bólu
a szczerością i utratą społeczności.
Ciągle słyszę, że powinienem czekać i uzbroić się w cierpliwość,
ale mam dość czekania.
I za bardzo kocham siebie, by nie mówić prawdy.
Więc jeśli kochacie mnie takim, jaki jestem,
przyjmę chrzest.
Ale jeśli nie,
to muszę odejść.
Kocham cię takim, jaki jesteś, synu.
No i mam odpowiedź.
OCHRONA PINELANDS
Wiem! Zupełnie normalny dzień, a potem zjawiła się ona.
To najlepszy dzień w moim życiu.
OMG, Lana.
Nie, wcale nie jest straszna
i ma taką miękką skórę.
A jeśli stało się coś złego?
Myśl pozytywnie.
Nie mogę myśleć pozytywnie. Martwię się.
Oddychaj i pamiętaj o sile podświadomości.
Tego znaku jeszcze nie znam.
- Mówi, żebyś się odwaliła. - Czemu?
Bo chciałam wyrazić normalne emocje, a ty nam na to nigdy nie pozwalasz.
Chcesz, żebyśmy przez cały czas byli pozytywni,
dlatego nic już ci nie mówimy.
- Jak? - Chcę być pescowegetarianką.
A co z oceanami?
Widzisz? Nie można ci nic powiedzieć.
Co jeszcze?
Lubię plotkować. To fajne.
A Roman nienawidzi jogi.
Co?
Nienawidzę jogi i jest mi smutno, że nie uprawiamy już seksu.
- Nie uprawiacie seksu? - Zmówiliście się czy co?
Trzeba rozdzielić od tego sprawy intymne. Pogadamy o nich na osobności.
Wybaczcie.
Myślę, że to wszystko może mieć ze sobą związek.
Abbi, dlaczego odczuwasz potrzebę, by cały czas myśleć pozytywnie?
Bo negatywne myśli za bardzo mnie przytłaczają.
Wszyscy ważni dla mnie ludzie mnie odrzucili.
To musi być dla ciebie trudne.
Pewnie nachodzą cię emocje, których do siebie nie dopuszczasz.
Jeśli pomyślę o tym, jak bardzo mnie zraniono, zacznę krzyczeć.
Lepiej więc traktować rzeczy lajtowo.
Jasne. Brzmi, jakbyś nie mogła udźwignąć nic więcej.
Czasami ciągła pozytywność może stać się nieco toksyczna.
A jeśli zamkniesz się na naturalne negatywne reakcje,
na dłuższą metę sobie zaszkodzisz.
Boję się powiedzieć, co naprawdę czuję, żebyście wy też mnie nie porzucili.
Nigdy cię nie odrzucimy.
Jesteś częścią nas.
Pokonywanie konfliktów i prowadzenie trudnych rozmów
to oznaka prawdziwej relacji z drugą osobą.
Mogłabyś podzielić się z nami swoimi negatywnymi myślami?
Aisho, skubanie paznokci na lekcjach jest obrzydliwe.
I czasem nie chcę słuchać o pieprzonej retrogradacji Merkurego.
Roman, nie uprawiamy seksu,
bo wydajesz głośne jęki, gdy się całujemy, i doprowadza mnie to do pasji.
A twoja pasta nie działa, bo jedzie od ciebie czosnkiem.
Potrzebny ci fluor.
Ale mi ulżyło.
Chwila.
Jakie jęki?
Cześć, Grace. Lana ci mówiła, z kim tu jestem?
Chyba się zakumplujemy. Nadajemy na tych samych falach.
Wiem. Czujesz, gdy to jest to, prawda?
A to na pewno to.
Tak, i tylko ja mogłam pomóc, więc tu sobie razem siedzimy.
Też tak myślałam, ale jest naprawdę miła.
Świetnie się dogadujemy.
Po prostu jest między nami chemia.
Dziękuję. Chyba coś znalazłam.
Oddzwonię.
Nie.
Zalatuje burgerami.
To ten, więc…
Dobra.
Właź.
Wystarczy jeden duży skok.
Raz, dwa, trzy.
Wskakuj.
- Ale cuchnie. - Bo to śmieci.
- Raz, dwa, trzy. - Cicho!
Po prostu wskocz.
Możemy…
Jezu Chryste.
Nie wiem, czy widziałaś nagranie, ale…
mówiłam od serca.
Mogłam powiedzieć ci to osobiście. Zasługujesz na przeprosiny.
Po prostu nie wiedziałam, czy chcesz je usłyszeć,
bo strasznie się w tym zagrzebałam.
Wyrządziłam ci wielką krzywdę.
Jeśli ma to znaczenie,
nie lubiłam siebie za to, i nadal nie lubię.
Przepraszam.
Nie.
Dziękuję.
Chciałam to usłyszeć, więc…
Mam go.
Otwórz.
Czemu są tu wszystkie rzeczy?
Musimy zadzwonić na policję.
Ogłoszenie dla klientów.
Gino, mama czeka w recepcji.
Gino, przyjdź do recepcji. Dziękuję.
Nic ci nie jest?
Najwyraźniej nie odpuszcza.
- Może powinnam do niego napisać. - Nie rób tego.
Potrafi być naprawdę kochany.
Nie znacie go z tej strony.
Bywa zazdrosny, bo ma niską samoocenę.
To nie jego wina.
- Ani twoja. - Nie.
Jak się z nim czujesz?
Czasem czuję się szczęśliwa,
a czasem czuję przez niego, jakbym zrobiła coś złego.
Pogubiłam się.
Nie wiem, kiedy znów się zdenerwuje.
Podczas pracy nad zdjęciami sporo czytałam o formach znęcania się
i wydaje mi się, że stosuje przemoc emocjonalną.
Strasznie cię kontroluje.
Czuję się skołowana.
Miłość powinna dawać bezpieczeństwo i dodawać odwagi,
bo możesz być przy tej osobie sobą.
Nie powinna być myląca ani straszna.
Chyba wiem, gdzie jest Cal.
- Napiszę. - Dobra.
- Dziękuję.
JUŻ PO? SZUKAMY CAL!
Rety.
Przepraszam!
Masz mój telefon! Przepraszam!
Oddaj mi telefon!
Ej!
Znam cię.
Nie!
Słuchaj, nie mogłem przyjąć chrztu!
Nie mogę być kimś, kim nie jestem!
Czego chcesz?
Z czego się śmiejesz?
Bo zrobiłeś dokładnie to, co chciałam.
To początek długiej i trudnej drogi,
ale będę przy tobie przez cały czas.
Zmienisz serca i umysły,
i pokażesz innym, że kocham ich takimi, jacy są.
To będzie twoje powołanie.
To będzie dzieło twojego życia.
Nie sądzę.
Uczyniłam cię tak jasnym,
by inni widzieli w ciemności.
To co mam zrobić?
Żadnych kup więcej. Błagam.
Chyba…
ludzie cię szukają.
Trochę już tu siedzę.
Nie wiem dokładnie, co się stało.
Obleciał mnie strach, a potem…
trudno mi było wrócić.
Jeśli chcesz o tym pogadać, zamieniam się w słuch.
Ale jeśli wolisz posiedzieć w ciszy…
to nie ma problemu.
Czuję, że…
tonę.
Nie mogę dłużej czekać, a nie chcę się tak czuć, bo…
to się nigdy nie zmieni.
Będzie dobrze.
Świat chyba nie chce takich jak ja.
Nic ci nie jest. Dzięki Bogu.
- Wszyscy cię szukają. - Jackson.
Martwiliśmy się.
Wiara jest wkurzona?
Nikt nie jest wkurzony.
Wszyscy się ucieszą,
że nic ci nie jest.
Nie miałem pojęcia, że przechodzisz tak trudne chwile.
Przepraszam, że cię zawiodłem.
Powinniśmy byli zrobić więcej,
by dać ci odczuć, jak bardzo cię kochamy.
Wszystko musi się zmienić,
bo ludzie tacy jak my nigdzie się nie wybierają.
Wiem, że świat bywa okrutny, ale jesteśmy z tobą.
I potrzebujemy cię.
Zabrać cię do domu?
- Tak. - Tak?
Chcesz posłuchać mojej piosenki?
Zagram ci piosenkę.
Znaleźli Cal. Wszystko w porządku.
O mój Boże.
- Boże. Dziękuję. - O rety.
Eric znalazł Cal!
Dziękuję, Abbi.
Dziewczyny!
Chciałam pogadać o dzisiejszym poranku.
Nadal mam problemy z intymnością
od czasu napaści
i bałam się do tego przyznać w obawie, że się zniechęcisz.
Nigdy się nie zniechęcę.
Cieszę się, że mi powiedziałaś.
Proszę.
Dziękuję.
Muszę coś zrobić.
- Dziękuję. - Pa!
Nikt tego nie poczuje.
- Sorry, muszę odebrać. - Tak, jasne.
Halo?
Maeve Wiley?
Tu Caitlin Reed z Goodhart Books. Czytałam twój rozdział, Southchester.
Pani…
Przepraszam. Skąd go pani miała?
Od Ellen Rasmussen.
Rozmawiałam z nią w ramach stażu Wallace.
W każdym razie bardzo działa na wyobraźnię.
Chciałabym przeczytać więcej.
Oczywiście, mogę podesłać pani więcej.
Fantastycznie. Będziemy w kontakcie.
Dobrze, dziękuję.
Bardzo dobrze. Brawo.
Świetna postawa ciała, Lizo.
Tak trzymaj, Sophie. Pięknie.
Michael, a teraz kłus.
Nie, wolę dreptać. Dziękuję.
Dalej, Michael. Kłusem.
Wio!
- Kłusuję? - Tak. Świetnie panu idzie!
Podskakuję.
Jak stanąć?
Jak nogi?
- W porządku. - Tak? Świetnie.
- Spotkamy się w aucie. - Dobra.
- Dziękuję. - Dzięki. Pa.
Chryste.
Dobra robota.
Dzięki.
Nie byłem z tobą szczery.
Były ma na imię Eric.
Pociągają mnie mężczyźni i kobiety. To nie faza. Taki jestem.
Nie zawsze to w sobie lubiłem, ale chcę polubić.
Chciałem, żebyś o tym wiedziała.
Pójdziemy na randkę?
Tak.
Bardzo chętnie.
RADIO MMTR
Mamy 90 sekund, Tilly.
Będzie ekstra.
Nie zapomnij o uśmiechu.
Przerwijcie to!
Jeszcze nie zaczęliśmy, więc…
Dobra.
Popełniłam błąd.
Nie chcę odchodzić. Chcę dalej prowadzić audycję.
Ale muszę to zrobić po swojemu.
Żadnych innych prowadzących ani dodawania pikanterii.
Tylko dogłębne sesje terapeutyczne ze słuchaczami i ze mną.
W tym jestem dobra. Będzie świetnie, jeśli dacie mi drugą szansę.
Co się dzieje?
Tak, dobrze.
Jean, to Tilly.
Tilly, to Jean.
Tilly zastępuje twoją audycję.
Programem o zbrodniach i kolekcjonowaniu antyków.
Zabawny. Tilly, nie dzisiaj. Wybacz.
Damy ci inny przedział czasowy. Zmykaj. Następnym razem.
Jesteś super.
Świetlana przyszłość.
Jasne.
À propos, chcę przychodzić z dzieckiem, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Potrzebuję też pomieszczenia, w którym mogłabym odciągać pokarm.
Pewnie. Później to obgadamy.
No dobra.
Mówi doktor Jean Milburn.
Słuchacie właśnie Seksuologii.
Dzwońcie. Jestem do waszej dyspozycji.
Za każdym razem.
- Pewnie. - Mam cię.
Tak mnie dziś robisz w konia? Dobra.
Nie zapomnę ci tego.
Wiem o Jeromie.
Znalazłem list.
To mój biologiczny ojciec? Poszedłem do niego.
Przedstawiłem się.
Kazał mi odejść.
Chcę znać prawdę.
I to teraz.
Co to?
Usiądź, Jacksonie.
Zanim poznałam twoją mamę,
miałam romans z żonatym mężczyzną.
To była pomyłka, ale byłam wtedy zdezorientowana.
A potem zaszłam z tobą w ciążę.
To było nieoczekiwane i stresujące,
ale szybko zdałam sobie sprawę, że jestem szczęśliwa.
Sęk w tym, że Jerome miał już rodzinę.
Wysyłałam mu zdjęcia i informacje.
Myślałam, że jeśli zobaczy, jaki jesteś niesamowity, zmieni zdanie.
Ale odsyłał listy, nawet ich nie otwierając.
A potem poznałam twoją mamę.
I wszystko się zmieniło.
Chciałyśmy razem cię wychować.
I być rodziną.
I nie chciałyśmy, byś w jakikolwiek sposób czuł się niekochany.
Co?
Muszę wyjść.
- Co? - Okłamałyście mnie.
Próbowałyśmy cię chronić.
- Hej, Wybawco. - Hej.
Patrzcie, kto to. Zbawiciel.
Bohater dnia. Znalazłeś Cal.
Mam złe wieści.
Kościół nie przyjmie pieniędzy, które zbierzemy dziś na zbiórce.
Nie wierzę.
- A ja tak. - Kurwa.
Przepraszam. Nic mi nie jest.
Jejku.
Zaraz przyjdę.
Na co będziemy teraz zbierać?
Może na bezdomne świnki morskie?
Uwielbiam świnki morskie.
Chciałem zadzwonić wcześniej, ale byłem uparty.
Też chciałem zadzwonić.
Przemyślałem, co powiedziałeś.
Chyba po prostu czuję się nieswojo z powodu niektórych różnic między nami
i nie wiem, jak o nich z tobą rozmawiać z obawy, że palnę jakąś głupotę.
Albo cię zdenerwuję.
Nie powinienem się bać.
Bo jesteś moim najlepszym przyjacielem.
Wiele straciłem w tym roku,
ale nie mogę stracić ciebie.
Nie pozbędziesz się mnie.
Szykujemy się do zbiórki.
Chcesz dołączyć?
- Czy chcę dołączyć? - Chcesz dołączyć?
- Dołączysz? - To zaproszonko?
Zaproszonko do Sabatu.
Nie jestem pewien co do kurtki i czapki.
Wykluczone. Zdejmij to natychmiast.
- Coś innego. - To nie ty.
- Nie. - Stać cię na więcej.
Na dużo więcej.
Okropna piosenka.
Tak. Zmienisz kanał?
Istnieją możliwości leczenia zwężonego napletka.
O Boże. To twoja mama.
Uwielbiam ją.
Posłuchajmy.
Może przeznaczmy zbiórkę na zwężone napletki?
…talk kosmetyczny. Dziękuję, Adrianie.
Dzwońcie do nas.
Pamiętajcie, że nie ma tematów tabu.
Nasza następna rozmówczyni to Joanna.
Cześć, Joanno.
Co cię trapi?
Ja…
Coś mnie spotkało, gdy miałam 12 lat.
Był pewien mężczyzna.
Chłopak mojej mamy.
On…
dotykał mnie.
To znaczy…
wykorzystał mnie i…
chyba nie czuję się dobrze.
Nie umiem być szczęśliwa ani nie czuję się bezpiecznie.
Chyba potrzebuję pomocy, ale się boję.
Czego się boisz?
Nigdy nie lubiłam zostawać zbyt długo w jednym miejscu…
Boję się, że jeśli się zatrzymam
i zacznę rozmawiać o tym, co się stało,
to wszystko do mnie wróci
i nie będę mogła już udawać, że nic mi nie jest.
Dziękuję, że się tym z nami podzieliłaś.
To, czego doświadczyłaś, jest naprawdę druzgocące…
A decyzja o tym, by dłużej tego nie ukrywać,
jest bardzo odważna i ma dużą moc.
Ale masz rację. To przerażające.
Zwykle nie dzielę się przeżyciami z własnego życia, ale…
niedawno urodziłam dziecko
i zdiagnozowano u mnie depresję poporodową.
Nawet nie zauważyłam, że coś jest nie tak.
Nie dopuszczałam do siebie tej myśli.
Ale…
już samo powiedzenie tego na głos…
to pierwszy krok do uzyskania pomocy.
Wydaje mi się, że jesteś gotowa, by nad sobą pracować,
ale radziłabym ci,
byś tym razem zrobiła to przy wsparciu przyjaciół i rodziny.
Nie musisz przechodzić przez to sama.
- Seksownie. - Dzięki, skarbie.
Jest gotowa, dziewczyny.
Jest gotowa!
WITAJCIE W MOORDALE!
Molloy cię wzywa.
Dzwoniła Caitlin Reed.
- Dzięki, że dałaś jej tekst. - Jest genialny.
To irytujące, bo nie była zainteresowana moim.
Ale spoko. Chyba nie chcę już pisać.
Może założę firmę technologiczną albo zajmę się bankowością.
Dziękuję.
- Na razie. - Na razie.
Dzięki, że przyszłaś.
Dobrze, że wróciłaś.
Wejdź.
Przykro mi z powodu twojej matki.
Dziękuję.
Słyszałem o zainteresowaniu Southchester.
Gratuluję.
Tak, cieszę się.
Podczas naszej ostatniej rozmowy byłem dla ciebie zbyt ostry.
Mówił pan, że się nie nadaję.
Chciałem cię tylko zmotywować.
Nie wydaje mi się.
A nawet gdyby, pańskie słowa mnie zdruzgotały.
O mały włos bym przez pana nie wróciła.
W przeciwieństwie do większości studentów
rodzice nie powtarzali mi, jaka jestem genialna.
Jeśli zaryzykuję i mi się nie uda, nikt mnie nie wesprze.
Zapewne spotka pan innych studentów jak ja, więc…
Ponieważ jest pan nauczycielem,
pańskie słowa mają ogromną moc.
Wróciłam do domu
i przypomniałam sobie, kim jestem i dokąd zmierzam.
Nie będzie pan strażnikiem moich marzeń.
Przyjąłem.
Czasami nie jest mi łatwo obserwować was na samym początku.
Tak.
Widzimy się na zajęciach.
Tak się cieszę, że nic ci nie jest.
Przyszłam zapytać, czy zgodzisz się, byśmy zbierali dziś na twoją operację.
To wspaniałe.
Bardzo wam dziękuję.
Pójdziesz ze mną?
Nie.
Byłoby fajnie, ale na razie nie chcę nikogo widzieć.
Lubisz aukcje?
To moja pierwsza.
- Serio? - No.
Na ostatniej mama wygrała roczny zapas szynki.
Zdecydowanie za dużo szynki.
- Viv. - Znowu on.
Możemy pogadać?
Już o tym rozmawialiśmy,
ale chyba nie rozumiesz, więc powiem jasno i wyraźnie.
Nie chcę z tobą gadać ani cię widzieć.
Nie chcę twoich wiadomości.
Nie wiem, dlaczego taki jesteś, ale pewnie to smutne i wymaga terapii.
Jeśli jednak będziesz próbował się ze mną kontaktować,
złożę na ciebie donos.
Rozumiesz?
Tak.
O mój Boże.
- Jesteś niesamowita. - Ty też.
Jak poszło?
Mam ci wiele do powiedzenia.
Okazuje się, że mama była sprośna!
- Zacznijmy od 50 funtów. - Pięćdziesiąt pięć!
- Sześćdziesiąt pięć. - 75!
Sprzedany pannie Winton za 75 funtów.
Kolejne dzieło to Melon autorstwa cudownie utalentowanej Aimee Gibbs.
Składajcie oferty.
Zbieramy pieniądze dla Cal.
Zacznijmy licytację od 50 funtów.
Pięknie.
- Pięćdziesiąt pięć? - 55!
- 60! - 65!
Sto siedemdziesiąt pięć!
Sto siedemdziesiąt pięć funtów!
Sprzedany…
Sprzedany pannie Masters za 175 funtów.
Widziałam twoje zdjęcia i są bardzo dobre. Kto wie, ile Melon będzie kiedyś wart.
Przechodzimy teraz do kolekcji kapeluszy panny Winton.
- Pięćdziesiąt funtów! - 50 z tyłu.
Pięćdziesiąt pięć. Dalej!
Dla Cal!
NAPRAWDĘ WSZYSCY ZA TOBĄ TĘSKNIMY
SPOTKAMY SIĘ, GDY POCZUJESZ SIĘ LEPIEJ?
Wyglądają smakowicie.
Niech mnie. Te steki kalafiorowe są przepyszne.
- Macie chutney z mango? - Cześć.
Albo ogóreczka?
Wiele się dziś wydarzyło, ale czas ogłosić
zwycięzcę wyborów na doradcę.
Głosuj na Connora!
Panie Milburn.
Idziemy.
Miejmy to już za sobą.
Poproszę wszystkich kandydatów na scenę.
Dziękuję. Witam.
Witajcie.
Dziękuję. Spokojnie.
Zwycięzcą jest…
Connor Pearson!
Dajesz, Connor! Czadu!
Dziękuję.
To dużo dla mnie znaczy.
Ale nie mogę przyjąć tego stanowiska.
Od kilku dni prowadzę sesje terapeutyczne.
Okazuje się, że macie dużo problemów.
To wykańczające.
I trochę obrzydliwe.
Niegrzecznie!
Otis, wystartowałem, bo chciałem dostać się do audycji z twoją mamą.
Seksowna z niej babeczka.
O mój Boże.
Ale to za dużo pracy.
Więc tak, wypadam z gry.
Nie.
Dziękujemy, Connorze.
Wybierzemy więc osobę, która zajęła drugie miejsce,
czyli…
Otisa Milburna!
Hejter kobiet!
To mizogin.
Dzięki. A to niespodzianka.
Nie sądziłem, że ktoś na mnie zagłosuje po aferze z maskulinistą.
Ja na ciebie głosowałem.
Świetnie. Dzięki za głos.
- Obawiam się, że też muszę odmówić, bo… - Na miłość boską.
…macie już fantastyczną szkolną terapeutkę.
Poczułem się tym zagrożony.
Przekonałem sam siebie, że moje zachowanie jest akceptowalne,
bo uważałem się za lepszego.
Ale nie jestem.
I nie powinienem był odbierać nikomu przestrzeni.
To stanowisko zawsze należało do O…
Dręczy ludzi.
Wypad ze sceny.
Nie.
Czekaj. Chciałabym coś powiedzieć.
Cześć. Jestem Ruby Matthews.
Kto?
Siuśka.
Upubliczniłam to nagranie, bo chciałam zniszczyć O,
tak jak ona zniszczyła mnie.
Mylnie sądziłam, że sprawi mi to przyjemność.
To bardzo irytujące, bo uświadomiło mi,
że przez tę głupią szkołę
zaczynam mieć uczucia czy coś w tym stylu.
Myślałam, że to całe „bycie miłym” to kompletna bzdura.
Nikt nie jest taki idealny. Wy na pewno nie.
Ale zrozumiałam, że próbujecie uczynić świat lepszym.
Co sprawia, że też chcę być lepsza.
Uważam więc, że Cavendish powinno dać jej drugą szansę.
Brawo, siuśka!
No dobrze.
To chyba oznacza, że O na powrót jest naszą terapeutką.
Jedna wielka strata czasu.
Zatańczmy!
Chcę, by Kościół częściej dyskutował o tym,
jak może być bardziej otwarty i inkluzywny.
Sama dyskusja chyba nie wystarczy.
Ale to dobry początek.
Chodźmy zatańczyć, pastorze. Chodźcie.
Byłaś dziś normalnie bohaterką.
Cudowna przemowa.
I masz zajebiste spodnie.
Dzięki. Mama je zrobiła.
Potańczysz z nami?
Zaraz do was dołączę.
Wiem, że ostatnio zrobiłem ci w głowie mętlik.
Bądźmy przyjaciółmi.
Teraz mam już dość przyjaciół.
Chcesz wywołać zdjęcia?
Nie, chciałam cię pocałować.
Na pewno?
Nie musimy się wcale spieszyć.
Hej, zaczekaj.
Możemy współpracować.
Nie potrzebuję twojej litości.
Naprawdę myślę, że możemy stworzyć zgrany zespół.
I może masz rację.
Może nie tak źle mieć przyjaciela.
Przemyślę to.
Fajnie.
WYLĄDOWAŁAM, NIE PISZEMY PRZEZ JAKIŚ CZAS? TAK CHYBA BĘDZIE LEPIEJ.
Wszystko gra?
Tak. Cóż…
Postanowiliśmy do siebie nie pisać.
Wiem, że tak trzeba,
ale miałem nadzieję, że Maeve się jednak odezwie.
- Przykro mi. - Już dobrze.
Jak się masz?
Postanowiłem…
zostać pastorem.
Nikomu jeszcze nie mówiłem.
To naprawdę fajne.
- Tak? - Jesteś do tego stworzony.
Dzięki, Otisku.
Pastor Effiong.
Brzmi nieźle, co?
- Pogramy w Smash Bros? - Tak!
Tak!
- Już myślałem, że nie zapytasz. - No weź.
- Dostaniesz baty. - Błagam.
Trzecie żony Miami.
Obejrzysz ze mną?
Tylko podrzuciłem Adama.
Spotkaliśmy się.
Widziałem, jak prowadzi lekcję.
Był niesamowity.
Tak czy inaczej, nie będę wam przeszkadzał.
Pomyślałem, że…
moglibyśmy pooglądać razem telewizję.
Tak.
Powinnam była ci powiedzieć.
- Bałam się, że mnie znienawidzisz. - Nie nienawidzę cię.
Ale jestem zły.
Na was obie.
Masz do tego prawo.
Ale się nas nie pozbędziesz. Razem się z tym uporamy.
Czemu nie chciał mnie poznać?
Bo jest głupcem, Jacksonie.
Nie ma pojęcia, co traci.
Jak ktoś może nie chcieć poznać kogoś tak cudownego jak ty?
Bo jesteś cudowny.
Kochamy cię.
Ja was też.
Przepraszam, mamo.
Nie musisz przepraszać.
Gdybym tylko umiała ci pomóc.
NOCUJĘ DZIŚ U ERICA
Przepraszam.
Kocham uprawiać z tobą seks.
A ja być w tobie.
- Przepraszam. - W porządku.
Ruszaj!
No dawaj! Nie możesz mnie złapać?
Jestem dla ciebie za szybki.
Za szybki dla ciebie.
Wal. I skacz.
- Wal. - Za kogo się…
Weź i wyceluj.
No i do widzenia. Dobranoc.
Koniec.
- Jeszcze raz. - Sorki, to koniec. Nie.
NACIŚNIJ START
Jaki ładny uśmiech.
- Cześć, kochanie. - Hej.
Jak minął wieczór?
Właściwie było całkiem fajnie.
Przepraszam za wczoraj.
Maeve podjęła słuszną decyzję.
Wyżyłem się na tobie.
Dziękuję za przeprosiny.
Jak się z tym czujesz?
Dobrze.
Nie musisz czuć się z tym dobrze.
Boję się, że jeśli będę o tym rozmyślał,
będę tak smutny jak ty, gdy tata odszedł.
Więc po prostu nie myślę.
Chyba nie powinieneś powstrzymywać tych wszystkich emocji.
Bo wtedy nie uporasz się z zawodem miłosnym
i możesz stać się zgorzkniały.
To bardzo ważne, byś czuł te wszystkie emocje.
Mimo że są bolesne.
Dzięki.
- Kocham cię, skarbie. - Ja ciebie też.
I jestem z ciebie dumny, że poprosiłaś o pomoc.
Dziękuję.
Jest ze mnie dumny.
- Otworzę. - Dzięki.
Hej, mały.
- Wszystko gra? - Nie, złamałem sobie nózię.
- Wchodzisz? - Zamierzałem. A mogę?
Pomóc ci?
Nie, spoko. Mam kule.
Mamo, to ten motocyklista.
Po prostu Dan, ale… chrzanić to. Możesz mnie tak nazywać.
Ja pierniczę! Bobas! Fajowo.
Gratulacyjki.
- Dzięki, że przyszedłeś. - Nie ma sprawy.
Może lepiej usiądź.
- Jasne. Może po prostu… - Wszystko w porządku?
Połóż nogę na stole.
- Dziękuję. - Cześć, dzidzia.
Dzięki.
Więc o co lata?
Drogi Otisie.
Nie znoszę ckliwości.
Więc nie rób sobie nadziei. To nie list miłosny.
Gdy się poznaliśmy, nikomu nie ufałam.
Trzymałam ludzi na dystans, by mnie nie zranili lub rozczarowali,
do czego byłam przyzwyczajona.
Gdy założyliśmy poradnię, zrozumiałam, że większość ludzi,
którzy do nas przychodzili, szukali więzi.
Może nie byłam od nich różna.
Sprawiasz, że ludzie czują się naprawdę widziani.
To samo zrobiłeś dla mnie.
To i twój nieustanny optymizm w stosunku do ludzi
dały mi odwagę, by otworzyć się na innych.
Pierwszy raz nie czułam się samotna,
co pozwoliło mi na większe marzenia.
I wiedz, że chociaż to bolesne,
że nie możemy być razem, nigdy więcej nie zamknę się w sobie.
Otworzyłeś moje serce i na zawsze je zmieniłeś.
Dlatego zawsze będę nosiła przy sobie cząstkę ciebie.
Próbuję powiedzieć…
dziękuję za wszystko,
kretynie.
Napisy: Monika Bartz