(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(เดินตามความฝัน)
(แซนด์บอกซ์)
(ตอน 1)
ยองชิล บอกตารางงานวันนี้มาหน่อย
วันนี้ เวลาบ่ายสอง คุณมีบรรยายเรื่องสตาร์ทอัพครับ
สถานที่คือแซนด์บอกซ์ครับ
ยองชิล บอกสภาพอากาศวันนี้หน่อย
ดวงชะตาของคุณในวันนี้ เป็นดังต่อไปนี้ครับ
เฮ่ ยองชิล สภาพอากาศวันนี้เป็นยังไง
วันนี้ เทพแห่งพรหมลิขิต
จะมอบสายลมอ่อนๆ ให้กับวันที่แสนสงบของคุณ
เป็นอะไรไป ยองชิล ไม่ใช่ดวงชะตา ฉันถามอากาศ อากาศน่ะ
คุณจะได้กลับมาพบกับ
คนที่เคยเจอกันชั่วครู่ในอดีต ในที่ที่คาดไม่ถึงครับ
(ไม่ว่าง)
(ว่าง)
(วอนอินแจ0520)
(#กลับมาแล้ว #ครั้งนี้ก็ยัง #เป็นเวลาที่มีความหมาย)
โปรดระวังด้วยครับ
คนผู้นั้นอาจเหมือน สายลมอ่อนๆ ในฤดูใบไม้ผลิ
แต่วันหนึ่งอาจเปลี่ยนเป็น กระแสลมแรงกลางฤดูหนาว
แล้วเปลี่ยนชีวิต อันเงียบสงบของคุณไปโดยสิ้นเชิง
นี่ ไปที่บริษัท…
ครับ รุ่นพี่
อือ การลงทุนวันนี้น่ะ
มีรายชื่อลำโพงปัญญาประดิษฐ์ที่ชื่อ จางยองชิลด้วยใช่ไหม
- ครับ ของจิบฮยอนจอนเทคเหรอ - เอาออกเลย
มันไม่ฉลาดพอ ฟังที่ฉันพูดไม่รู้เรื่อง
เหรอครับ
ผมได้ยินมาว่ามันรองรับ ได้หลายภาษาเลยทีเดียวนะ
ว่าไงนะ "ดีเยี่ยม" เหรอ
นี่ ไม่เห็นจะได้เรื่องเลย
ฉันถามสภาพอากาศ แต่ดันบอกเรื่องดวง
ทำบรรพบุรุษเสียชื่อเสียงหมด
กล้าดียังไงมาตั้งชื่อว่าจางยองชิล เพ้อเจ้อเป็นบ้า
อย่าให้พูดเยอะ เอาออกซะ
ฮัลโหล หัวหน้าทีมครับ หัวหน้าทีมฮัน ฮันจีพยอง
ยองชิลพูดอะไรออกไป
ถึงได้ทำเขาหัวเสียแบบนี้
(แซนด์บอกซ์)
(การบรรยายธุรกิจสตาร์ทอัพ)
(การบรรยายธุรกิจสตาร์ทอัพ แซนด์บอกซ์)
ผมมีเรื่องอยากถาม ท่านประธานวอนอินแจครับ
ค่ะ คุณชื่ออะไรคะ
คิมยงซานครับ
ไม่ทราบว่าวันนี้ท่านประธาน ได้อ่านคอมเมนต์ในข่าวไหมครับ
แกไปยุ่งอะไรกับเขา
อ่านแล้วสิคะ
ฉันคงจะอายุยืนแน่เลยค่ะ เพราะโดนคนด่าเยอะเหลือเกิน
หลายคนบอกว่าคุณประสบความสำเร็จ เพราะมีพ่อเป็นนักธุรกิจเศรษฐี
และบอกว่าถ้าคุณเริ่มต้น ที่แซนด์บอกซ์ ก็คงเป็นที่ยอมรับแล้ว
มีความเห็นอย่างไรครับ
ให้ฉันเริ่มต้นที่แซนด์บอกซ์งั้นเหรอ
ท่านประธานยุนคะ
ทำไมที่นี่ ถึงถูกเรียกว่าแซนด์บอกซ์คะ
ถ้ามองไปที่สนามเด็กเล่น
เราจะเห็นว่ามีทรายที่เทเอาไว้ เพื่อไม่ให้เด็กๆ เจ็บตอนล้มใช่ไหมคะ
เราอ้างอิงมาจากทรายนั้นค่ะ
เพื่อบอกกับผู้ประกอบการว่า อย่าเจ็บปวด แม้ธุรกิจจะล้มเหลว
นั่นหมายถึง ผู้ที่ล้มเหลวจะต้องมาที่นี่
ถ้าคนอย่างฉันที่ชีวิตปกติดีเพราะ มีพ่อเป็นเศรษฐี มาเป็นเจ้าของที่นี่
แบบนั้นจะไม่ดูโหดร้ายไปเหรอคะ
ไหนๆ ก็พูดเรื่องนี้แล้ว
ฉันไม่สนใจ คอมเมนต์แย่ๆ พวกนั้นหรอกค่ะ
มีใครบางคนเคยบอกไว้ค่ะ ว่าการไม่สนใจ…
คือการแก้แค้นที่ดีที่สุด สำหรับพวกไร้ค่านั่น
ฉันก็เลยเลิกสนใจพวกเขาค่ะ เพราะฉันอยากแก้แค้น
ได้คำตอบแล้วใช่ไหมคะ
ครับ
นี่เธอด่าว่าฉันไร้ค่าหรือเปล่า
อือ ก็เข้าใจแล้วนี่ ถามฉันอีกทำไม
- โธ่เอ๊ย - คำถามต่อไปค่ะ
- ผมมีคำถามครับ - ผมครับ
เสื้อลายสก๊อตที่อยู่ตรงกลาง
ผู้ชายน่ะค่ะ
ครับ ผมชื่ออีซองฮุน กำลังวางแผนเริ่มธุรกิจครับ
สวัสดีค่ะ
ฉันชื่อซอดัลมีค่ะ
"ซอดัลมี" เหรอ
ทำไมคะ คนรู้จักเหรอ
อะไรนะ
เปล่าครับ
ค่ะ เชิญพูดต่อเลย
ดูๆ แล้ว คุณคงจะเลือกเส้นทาง ที่ยอดเยี่ยมมาเยอะสินะคะ
ไม่เอาแบบนั้นแล้วค่ะ พูดกันตรงๆ เลย
เคยเลือกเส้นทางไหน ที่เห็นแก่ตัวบ้างไหมคะ คุณซออินแจ
พูดอะไรเนี่ย
ซออินแจงั้นเหรอ เธอชื่อวอนอินแจนี่
ทำไมเปลี่ยนนามสกุล
- เป็นแอนตี้หรือเปล่า - หรือสองคนนั้นรู้จักกัน
เคยสิคะ ฉันก็เป็นคนคนหนึ่ง
อาจดูเป็นทางเลือกที่เห็นแก่ตัว ที่จริงมันเป็นทางเลือกที่คับขันค่ะ
แต่คุณซอดัลมีคะ
ชื่อฉันคือ…
วอนอินแจค่ะ
(สตาร์ทอัพ)
(1. เริ่มต้น)
(2. ธุรกิจใหม่ โดยใช้เทคโนโลยี และแนวคิดที่เป็นนวัตกรรม)
(ตอน 1)
(ซออินแจ)
(15 ปีก่อน)
ซอดัลมี หยุดเล่นดีดีอาร์ได้แล้ว
เดี๋ยวถุงเท้าก็เป็นรูหมดหรอก
พี่ มาเล่นด้วยกันสิ เล่นกันสองคนสนุกกว่านะ
ฉันชอบพัมพ์มากกว่าดีดีอาร์
จริงเหรอ งั้นฉันจะเล่นพัมพ์ ตั้งแต่วันนี้เลย
ใบลาออกคือไดอารี่หรือไง ทำไมคุณถึงเขียนได้ทุกวี่ทุกวัน
อาฮยอน อย่าเป็นแบบนี้สิ ฟังผมก่อน
ผมมีไอเดียธุรกิจที่เป็นไม้ตายอยู่นะ
ไอเดียที่จะทำให้เราอดตายน่ะสิ
พี่ เราควรเข้าไปห้ามไม่ใช่เหรอ
ผมทำงานอยู่ในบริษัทคนอื่น เหมือนหมาตัวหนึ่งมาเป็น 20 ปี
ตอนนี้ ผมขอทำ ในสิ่งที่อยากทำบ้างไม่ได้หรือไง
ต่อให้หมาเชือกขาดหนีไป สุดท้ายมันก็เป็นได้แค่หมาจรจัด
พอเป็นหมาจรจัด ก็มีอยู่สองอย่าง ถ้าไม่หนาวตาย ก็ต้องอดตาย
ฉันทนเห็นลูกอดตายไม่ได้หรอกนะ
เพราะฉะนั้น…
ถ้าอยากออกจากงานนัก ลาออกจากการเป็นหัวหน้าครอบครัวก่อน
- อาฮยอน - รับไปสิ
บอกให้รับไป
(ซออินแจ)
คุณย่าคะ คุณย่าช่วยไปห้ามหน่อยสิ นะคะ
พ่อเชื่อฟังคุณย่านี่นา
ถ้าคุณย่าห้ามละก็…
ถ้าย่าห้ามแล้วฟัง เขาคงไม่แต่งงานตั้งแต่แรกหรอก
เอ้านี่
ถ้างั้นคุณย่ามาอยู่กับเราได้ไหม
อย่าเลย ถ้าย่าไปอยู่ด้วย คงจะทะเลาะกันหนักกว่าเดิม
อ้อ จริงสิ
อินแจ มีหนุ่มๆ บอกว่าฝากเอาให้เธอ จะเอายังไงดีล่ะ
คุณย่า เอาให้ตอนนี้ได้ยังไงล่ะครับ
แล้วจะเอาให้ตอนไหน พรุ่งนี้เหรอ
พวกเด็กบ้านี่
อิจฉาจัง
ทิ้งเถอะค่ะ พวกนั้นไม่เหนื่อยกันบ้างหรือไง
ถ้าตอนเรียนพยายามขนาดนี้ คงได้รางวัลโนเบลแล้ว
- โดนเทแล้ว - ไม่เป็นไร
นี่ เอาไปทิ้งเถอะ โดนเทแล้ว
- โลกนี้ยังมีผู้หญิงอีกตั้งเยอะ - เดี๋ยวฉันช่วยหาให้ใหม่
ให้ตายสิ
เอาอะไรไหม
(ฮันจีพยอง)
ผมไม่ได้มองเพราะหิวนะครับ
- คุณย่า หนูไปโรงเรียนก่อนนะคะ - อ้อ
- ไปโรงเรียนแล้วนะคะ - จ้ะ
อะไรเนี่ย
พี่ ค่อยขึ้นคันต่อไปเถอะ
ไม่ได้ เราต้องตามพ่อไป
พ่อเหรอ เราจะตามพ่อไปทำไม
ก็แม่บอกว่าจะหย่า ถ้าพ่อลาออกจากงานนี่
เราต้องห้ามพ่อไว้สิ อยากให้เราแยกกันอยู่หรือไง
- ไม่อยาก - ไปกันเถอะ
(อิลชึง ก่อสร้างและการค้า)
อะไร
พวกแกรับเงิน…
ไปจากฉันปีหนึ่งตั้งหลายสิบล้าน
กล้าหักหลังฉันเหรอ หา
ใครเป็นคนง่ายเงินให้พวกแกล่ะ
ฉัน หรือผู้จัดการสาขา
ท่านประธานอย่าทำแบบนี้เลยครับ
จะแส่อะไรก็หัดเจียมตัวเองหน่อยครับ
แกเองสินะ ที่รวมหัวกับไอ้พวกผู้จัดการ
แล้วก็สร้างยอดขายปลอมๆ ขึ้นมา
รับเงินจากฉันไปแท้ๆ
- พ่อคะ - ยังกล้าหักหลังฉันงั้นเหรอ
หา กล้าดียังไง
ถ้าแกอยากฟ้องร้อง ก็ฟ้องเลย
ไม่สิ ฉันจะจ่ายค่าเสียหายให้ ล่วงหน้าแล้วกัน
อยากได้เท่าไรล่ะ
ตอบมา เอาเท่าไร เท่าไร
เท่าไร
ใช่พ่อแน่เหรอ
ใช่ เพราะงั้น คราวหน้าถ้าพ่อบอกว่าจะเริ่มทำธุรกิจ
แม่ก็ยอมพ่อเถอะนะ
นั่นสิ พ่อน่าสงสารจะตาย นะ
- เขาบอกจะให้เท่าไร - หือ
เห็นบอกว่าจะจ่ายค่าเสียหายนี่
เขาให้เท่าไรล่ะ
ให้สิบล้านวอนไหม
แม่ ตอนนี้เรื่องเงินมันสำคัญเหรอ
ใช่ สำหรับแม่ เงินมันสำคัญ
ให้ตายยังไง เงินก็ต้องมาก่อน
ถ้าพ่อลาออกจากบริษัท แล้วค่าเทอมของพวกแกล่ะ
อินแจ แกจะไม่ได้ไปติว ทั้งภาษาอังกฤษ และคณิตศาสตร์
อยากอ่านหนังสือเองที่บ้าน ในขณะที่เพื่อนเขาไปเรียนติวไหมล่ะ
มีแค่พวกแกที่ไม่ได้ไปติว ก็ไม่เป็นไรเหรอ
อนาคตของพวกแกตั้งอีกยาวไกล
ต่อให้โดนตบตี เขาก็ต้องหาเงินมา
แบบนั้นสิ ผู้นำครอบครัว
พ่อ
(ไก่ทอด)
ขอโทษนะ
เราหย่ากันเถอะ
- พ่อ - พ่อ
โอเค เราหย่ากันเถอะ
อินแจ ดัลมี
พวกแกจะตามใครไป
จะตามแม่หรือตามพ่อไป
ทางเลือกในตอนนั้น…
เคยนึกเสียใจบ้างไหมคะ
เสียใจเหรอ
เคยสิคะ ฉันก็เป็นคนคนหนึ่ง
จู่ๆ ก็สงสัยขึ้นมาเลยค่ะ
ว่าคนที่เลือกทางตรงข้ามกับฉัน จะสุขสบายดีอยู่หรือเปล่า
และรู้สึกเสียใจไหม
ว่ากันว่าทุกทางเลือก มักตามมาด้วยความเสียใจนี่คะ
แต่ก็มีข้อยกเว้นนะคะ
ขอบคุณสำหรับคำตอบที่จริงใจนะคะ
คุณซออิน…
ไม่ใช่สิ
คุณวอนอินแจ
คุณจะได้กลับมาพบกับ
คนที่เคยเจอกันชั่วครู่ในอดีต ในที่ที่คาดไม่ถึงครับ
(15 ปีก่อน)
(ฮันจีพยอง)
(การแข่งขันลงทุนซื้อหุ้นเสมือนจริง อันดับที่ 1)
เอาอะไรไหม
ผมไม่ได้มองเพราะหิวนะครับ
เข้ามา
ลองดูสิ
ที่นี่เคยเป็นห้องติดตั้งหม้อน้ำ
ฤดูหนาวนี่เหมือนห้องซาวน่าเลยล่ะ
ไม่แข็งตายแน่นอนครับ
ฤดูร้อนคงร้อนแย่เลยนะครับ
- ค่ามัดจำเท่าไรครับ - มัดจำสองล้าน ส่วนค่าเช่า 150,000
ที่สถานรับเลี้ยงเด็ก
- ให้เงินมาตั้งตัวเท่าไรเหรอ - สองล้านครับ
"สองล้าน" เหรอ
มีเงินจ่ายค่ามัดจำ แต่ไม่พอจ่ายค่าเช่ารายเดือนสินะ
เงินจะกินก็ไม่มีครับ
โธ่ ออกไปกันเถอะ
ว่าแต่ ที่เขียนว่า "ฮันจีพยอง" คือใครเหรอ
- นายเหรอ - ครับ
โอ้โฮ เด็กอย่างนาย มีฝีมือแบบนี้ด้วยเหรอ
นี่มันเท่าไรกันล่ะ หน่วย สิบ ร้อย พัน…
ร้อยล้าน เงินรางวัลร้อยล้านเหรอ
เฮ้ย ไอ้หนู เงินขนาดนี้เช่าบ้านดีๆ อยู่ได้เลย
- ซื้อบ้าน… - นั่นเงินไซเบอร์ครับ
ไซเบอร์…
(เงินไซเบอร์)
ล้อกันเล่นหรือไง ปัดโธ่
นี่
ถ้างั้นก็ลองลงทุนจริงๆ เลยสิ
ฝีมือขนาดนี้ ไม่ใช่แค่เงินไซเบอร์นะ แต่นายหาเงินจริงๆ ได้เยอะแน่
ผมเปิดบัญชีไม่ได้ครับ อายุยังไม่ถึง 19
ทำไมจะไม่ได้ ลูกชายฉันยังมีแล้วเลย
- ก็พาพ่อกับแม่… - ผมไม่มีพ่อแม่ครับ
จริงด้วย ขอโทษที
- ผมขอตัวล่ะครับ - ได้สิ
สู้ๆ นะ
เขาว่ากันว่า แม้แต่เด็กๆ ก็ยังต้องซื้อความลำบากมา
ซื้อความลำบากไปจากผมหน่อยสิครับ
ผมจะขายให้ถูกๆ เลย
(ซอนจู บะหมี่รสเลิศ)
(นัมโดซาน เหรียญทองโอลิมปิก คณิตศาสตร์ที่อายุน้อยที่สุด)
(การแข่งขันลงทุน ซื้อหุ้นเสมือนจริง อันดับที่ 1)
(เหรียญทองโอลิมปิก คณิตศาสตร์ที่อายุน้อยที่สุด)
(การแข่งขันลงทุนซื้อหุ้นเสมือนจริง อันดับที่ 1)
(ค่าเช่า 200,000 วอน ไม่มีค่ามัดจำ)
(ห้องว่างให้เช่า)
เดี๋ยวก่อน นั่นมันหลอก
ไม่มีค่ามัดจำ แถมค่าเช่าถูก ก็ชัดเจนแล้ว
โดนเรียกค่าบำรุงหูฉี่แน่
ครับ
ไม่มีที่นอนล่ะสิ
ไม่ใช่ครับ ผมมีแล้ว
ถ้าไม่มี ก็นอนที่นี่ไปสักระยะก่อน
ฉันปิดร้านตอนสองทุ่ม แล้วก็เปิดอีกทีแปดโมงเช้า
ผมบอกว่าผมมีที่นอนแล้วไงครับ
บนพื้นมีแผ่นทำความร้อนด้วยนะ เหมือนอยู่ซาวน่าทั้งคืนเลย
หูหนวกหรือไงครับ ก็บอกว่ามีที่นอนแล้วไง
นี่ บนต้นพ็อดกดตรงนั้น มีบ้านนกอยู่หลังหนึ่ง
เดี๋ยวฉันจะเอากุญแจไปไว้ในนั้น
(ซอสมะเขือเทศ)
จริงสิ เงินฉันล่ะ
เขาคงไม่มาหรอกมั้ง
เห็นบอกว่ามีที่นอนแล้วนี่
แต่จะไปนอนไหนล่ะ ดูยังไงก็ไม่มีที่ให้ไปชัดๆ
แต่ถ้าเขามาก็ดีสิ เงินน่ะ ไปอยู่กับคนที่ต้องการก็ดีกว่า
ฉันค่อยหาใหม่…
ซะที่ไหนกันล่ะ กว่าจะหาได้ก็ยากเย็น
เงินฉันๆ อยู่ไหน
ตายจริง พระเจ้า ลูกขออภัย
ลูกสงสัยในตัวเขา
- โอ้ พระเจ้า - ต้องขอโทษผมสิครับ ไม่ใช่พระเจ้า
ว้าย ตายแล้ว
ผมกะจะหอบเงินนั่นหนีไปแล้วครับ
อย่าเก็บไว้ตรงนั้นเลย ฝากธนาคารเถอะครับ
นี่ เด็กดี
จะไม่จ่ายค่าข้าวเหรอ
"เด็กดี" เหรอ
ใครครับ ผมเหรอ
(ธนาคารแมอิล)
(เอกสารขอเปิดบัญชี)
(สมุดบัญชี)
เฮ้อ
มันวุ่นวายจะตายไป ฉันไม่เห็นจะเข้าใจสักนิด
เธอช่วยเอาไปจัดการให้หน่อยสิ
ทำไมต้องเป็นผมครับ ผมมีที่ที่ต้องไปนะครับ
ฉันทำมื้อเช้ากับมื้อเย็นให้เธอได้นะ
รีบรับไปสิ ปวดแขนแล้ว
คุณยายไม่กลัวผมเหรอครับ
เด็กดีอย่างเธอมีอะไรน่ากลัว
ผมไม่ใช่เด็กดีนะครับ
ตอนนี้ผมมีทั้งรหัสบัตร แถมยังมีกุญแจร้านแล้วด้วย
ถ้าผมคิดจะทำเรื่องไม่ดีขึ้นมา จะทำยังไงครับ
จะทำไงได้ล่ะ
ฉันก็คงต้องโทษโชคชะตาตัวเอง ที่มองคนผิดไปน่ะสิ
(ดาโมอา การลงทุนด้านหลักทรัพย์)
ถ้างั้นก็ลองลงทุนจริงๆ เลยสิ
ฝีมือขนาดนี้ ไม่ใช่แค่เงินไซเบอร์นะ แต่นายหาเงินจริงๆ ได้เยอะแน่
คุณยาย ไหนๆ ก็ออกมาแล้ว งั้นเปิดอีกบัญชีด้วยสิครับ
คุณยาย
คุณยายครับ
(ของรางวัล อันดับที่ 1 โน้ตบุ๊กรุ่นล่าสุด)
(การลงทุนหุ้นอย่างมีเหตุผล)
(ดาโมอา การลงทุนและหลักทรัพย์)
(ลงทะเบียน)
(ชเววอนด็อก)
(ลงทะเบียน)
(ลงทะเบียนสำเร็จ)
ตอนนี้ฉันกำลังว้าวุ่นมาก หยุดเดินตามมาสักทีได้ไหมคะ
ฉันไปตามเธอตอนไหน
อะไรของเขา
- คุณย่า - อ้าว
- คุณย่าคะ - ตายจริง
ดัลมี เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้นเหรอ
คุณย่าคะ
ตอนนี้หนูเหลือตัวคนเดียวแล้ว
หนูจะทำยังไงดี
หมายความว่ายังไงกัน ตัวคนเดียวน่ะ
แล้วพี่สาวเธอไปไหน
พี่ตามแม่ไปแล้ว
แม่พาพี่ไปด้วยแล้ว
คุณย่า
ไม่เป็นไร
หนูจะทำยังไงดี
ย่าจะอยู่กับหนูเอง
- ไม่เป็นไรนะ - คุณย่า
มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ
จีพยอง ลายมือเธอสวยจังเลยนะ
เมื่อกี้ เห็นหลานสาวฉันแล้วใช่ไหม
แกชื่อดัลมี
ยัยนั่นชื่อดัลมีเหรอครับ
ชื่อเห่ยเหมือนหน้าตาเลย
ช่วยเขียนจดหมายถึงแกหน่อยสิ
บอกไปว่าอยากเป็นเพื่อนด้วยมานานแล้ว
เขียนเหมือนกับว่า เป็นรุ่นราวเดียวกันน่ะ
ทำไมครับ
แกมีพี่สาวเป็นเพื่อนอยู่คนเดียว
แต่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว
ฉันอยากให้แกมีเพื่อนสักคน ถึงจะเป็นเพื่อนหลอกๆ ก็ตาม
ถ้าให้ฉันเขียน แกคงจำลายมือได้แน่
เธอเขียนเถอะ
ก็นั่นแหละครับ ทำไมผมต้องเขียนด้วย
- ก็เธอเป็นเด็กดีนี่ - โอ๊ย
หยุดเรียกผมว่าเด็กดีเถอะครับ
คุณมองคนผิดแล้ว
แกล้งเป็นเพื่อนผู้หญิงดีไหม
ลายมือผม ใครๆ ก็ดูออกว่าเป็นลายมือผู้ชาย
งั้นเหรอ
งั้นก็เป็นเพื่อนผู้ชายเหรอ
ก่อนอื่นเลย ให้ขึ้นต้นว่า
"แด่ ดัลมี"
"แด่" อะไรกันล่ะครับ
คุณยายน่ะไม่เนียนเอาซะเลย
เอาแค่ง่ายๆ ก็พอ
"สวัสดี ดัลมี ฉันชื่อ…"
- จะให้ใช้ชื่ออะไรครับ - เธอลองตั้งมาซิ
ชื่อที่มองแวบแรก ก็ดูออกว่าฉลาด เป็นคนดี มีวาสนา
ใช้ชื่อเธอดีไหม
โอ๊ย ไม่เอาครับ
ชื่อเด็กคนนี้เป็นไงครับ
ฉลาด เป็นคนดี แล้วก็มีวาสนา
โดซาน นัมโดซานเหรอ
หน้าตาก็ดีนะเนี่ย
ดีเลย ใช้ชื่อเขานี่แหละ
"ฉันชื่อ…
นัมโดซาน
ฉันอยากเป็นเพื่อนกับเธอ จึงจับปากกา ขึ้นมาเขียนจดหมายฉบับนี้"
ใช้ดินสออยู่ต่างหาก
ฉันอยากพูดให้ขำน่ะ
"จับปากกาขึ้นมาเขียนจดหมายฉบับนี้"
ดินสอชัดๆ เลย
แต่วิธีนี้จะได้ผลเหรอครับ
หือ
ก็หลานสาวยายน่ะครับ
พ่อแม่ก็หย่ากัน
แถมยังต้องแยกกันอยู่ กับพี่ที่เธอรักมาก
จดหมายแค่นี้ จะช่วยเธอได้เหรอครับ
พ่อคะ พ่อๆ
พ่อๆ พ่อคะ
โธ่เอ๊ย ลูก
พ่ออุตส่าห์จัดอยู่ตั้งหลายชั่วโมง
พ่อ หนูได้รับจดหมายรักด้วยล่ะ
ว่าไงนะ จดหมายรักเหรอ
อือ
ลายมือสวยสุดยอดเลยว่าไหม เขาบอกว่าอายุเท่าหนู ชื่อนัมโดซาน
ชื่อเพราะสุดๆ เลยใช่ไหม
เพราะอะไรกันล่ะ
ชื่ออย่างกับนักกีฬามวยปล้ำ
ไม่ใช่นะ เขาบอกว่าเก่งคณิตศาสตร์
อัจฉริยะรอบด้านเลย
จดหมายนั่นมาจากประเทศอังกฤษไหม
จดหมายลูกโซ่หรือเปล่า
ไม่ใช่สักหน่อย คุณย่าเป็นคนเอามาให้
พ่อฟังนะ
"หวังว่าเธอจะไม่ตกใจ เมื่อได้เห็นจดหมายที่ไม่คาดคิดนี้
เมื่อไม่นานก่อนหน้านี้…"
เพื่อนฉันที่ชื่อว่ามงชิล ได้จากโลกนี้ไป
- มันคือหมาที่เป็นเหมือนน้องชายฉัน - ดีเลย
- เขียนดีมาก - ช่วงนี้ฉันคิดถึงมงชิลแทบบ้า
- เมื่อวาน - มงชิล…
- ฉันมองรองเท้าที่มงชิลเคยกัด - ใช่แล้ว
- แล้วก็ร้องไห้อยู่พักใหญ่ - เยี่ยมเลย
น่าตลกใช่ไหม
ไม่เห็นจะตลกเลย ช่วงนี้ฉันก็เป็นแบบนั้น
ฉันนึกว่ามันจะอยู่กับฉันตลอดไป
เราอยู่ด้วยกันเหมือนเป็นเรื่องปกติ จนฉันไม่รู้ตัวเลยว่ามันแสนล้ำค่า
ทุกช่วงเวลาเป็นดั่งของขวัญ
ฉันน่าจะทำดีกับมันให้มากกว่านี้
ช่วงนี้ฉันได้แต่เสียดาย ทุกเสี้ยววินาทีที่ผ่านมา
แต่แล้วจู่ๆ ก็มีความคิดหนึ่งผุดเข้ามา
นี่ อย่าสิ
- เวลา ณ ตอนนี้ก็เป็นเหมือนของขวัญ - นี่มันอะไรกัน
- อย่าเขียนแบบนี้สิ - ขืนทำแบบนี้คงได้เสียดายอีกแน่
- ในฤดูหนาว - ดีเลย
ฉันคิดถึงกลิ่นอายของฤดูร้อน
ในฤดูร้อน ฉันกลับคิดถึงหิมะขาวของฤดูหนาว
เพราะฉะนั้น ฉันจึงตัดสินใจว่า
ฉันจะไม่เติมเต็มปัจจุบัน ด้วยความเสียดายในอดีตอีกต่อไป
นี่คือเหตุผลที่ฉันรวบรวมความกล้า เขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นมา
ฉันชอบเธอนะ ซอดัลมี
และขอบคุณเธอ
ที่ได้เติมเต็มตัวฉันในปัจจุบัน ให้มีความตื่นเต้น และเปล่งประกาย
ยิ่งกว่าช่วงเวลาใดๆ
จากนัมโดซาน ที่อยากเป็นเพื่อนกับเธอ
อายุเท่าลูกแน่เหรอ
เขาดูโตเกินวัยไปหน่อยนะ
มันไม่เหมือนกับสมัยพ่อหรอกนะ
เด็กสมัยนี้เขาโตเกินวัยกันทั้งนั้น
ดูอย่างหนูสิ
ลูกบอกว่าคุณย่าเอามาให้เหรอ
อือ พ่อรู้จักต้นพ็อดกด ที่อยู่หน้าร้านคุณย่าใช่ไหม
เขาบอกให้หนูเขียนจดหมายตอบ ใส่ในบ้านนกตรงนั้น
โรแมนติกมากเลยใช่ไหม
แต่ว่านะ
ทำไมเขาไม่ขอเจอตัวจริงล่ะ ถ้าชอบก็ต้องมาเจอกันหน่อยสิ
สมัยพ่อน่ะ ทำแบบนั้นคงไม่เป็นไร
สมัยนี้ถ้าทำแบบนั้น คนเขาจะคิดว่าเป็นสตอล์กเกอร์นะ
โดซานนี่ใช้ได้เลยนะ เป็นสุภาพบุรุษ
- จะตอบเขากลับเหรอ - ก็ไม่รู้สิ
เขาก็ดูเป็นคนดีอยู่นะ
ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนว่าเขาจะหลงหนูมากนะ
ตอบกลับไปสักหน่อยก็ได้ คิดซะว่าช่วยชีวิตคนคนหนึ่ง
เอ้านี่ ยังร้อนๆ อยู่
- ขอบคุณนะคะ - จ้ะ
- ขอบคุณครับ - จ้ะๆ
กินให้อร่อยล่ะ
นี่ กลับบ้านไปอ่านหนังสือซะ
เล่นอยู่ตรงนี้นานเกินไปแล้ว
อ้าว ลมอะไรหอบมาเนี่ย
นี่จดหมายตอบกลับของดัลมีครับ
เขียนเสร็จแล้วเหรอ โอ้ ตายจริง
อ้อ จริงสิ เอาไปวางไว้ที่ต้นไม้นู่น
นัมโดซานบอกให้วางไว้ตรงนั้นน่ะ
แม่ครับ ขอบคุณนะครับ
ดัลมีร่าเริงขึ้นได้เพราะคุณแม่เลย
- ลูกดูออกเหรอ - ครับ
แค่ผมคนเดียวนะ
แล้วดัลมีล่ะ เธอเชื่อไหม
เฮ้อ โล่งอกไปที
- แม่ครับ - หือ
ผมจะพยายามสุดความสามารถ
พาแม่อินแจกับอินแจกลับมาให้ได้
แล้วผมก็จะ
ซื้อตึกให้แม่ด้วยนะครับ
เอาแต่สัญญาไปเรื่อย
เดี๋ยวแกก็กลายเป็นนักต้มตุ๋นหรอก
ผมขอสัญญาไว้ก่อน แล้วค่อยพยายามสุดความสามารถไงครับ
รอผมอีกแค่ปีเดียวนะครับ
แค่ปีเดียว
เข้าใจแล้วน่า รีบเอาไปใส่ตรงนู้นสิ
ไปเลย
ฝากด้วยนะคะ
พี่คะ
ดัลมี
ว่าไงนะ
(ซออินแจ ซอดัลมี)
(แบดัล)
แต่นแต๊น
ว้าว สุดยอด
- ดัลมี - พี่
(จากดัลมี ถึงโดซาน)
เว็บไซต์แบดัลดอตคอมของเรา ใช้เพียงแค่คลิกเดียว…
จุดมุ่งหมายของเราคือ เครือข่ายการแจกจ่าย
ขอโทษที่ให้รอนะคะ
(จากดัลมี ถึงโดซาน)
เด็กนั่นชื่อโดซานใช่ไหม ได้เจอกันหรือยัง
ไม่เลย ยังไม่ได้เจอ
เขียนแค่จดหมายหากันมาเป็นปีเหรอ
ถึงจะแค่เขียนจดหมาย แต่ความสัมพันธ์ก็คืบหน้านะ
ในทางมิตรภาพน่ะ
พ่อกับแม่ ก็เริ่มต้นจากการเขียนจดหมายนี่
ไม่เหมือนสมัยนั้นสักหน่อย
อ้อ จริงสิ พี่
พี่ลืมนี่ไว้
(ซออินแจ)
เธอน่าจะทิ้งไปซะ
ทิ้งของขวัญที่พ่อให้น่ะเหรอ
(ซออินแจ)
ดัลมี ฉันมีเรื่องจะบอกเธอ
แม่…
แต่งงานใหม่แล้วนะ
ว่าไงนะ
และวันนี้เราจะไปอเมริกากัน
พ่อใหม่ไปทำงานที่นั่น
พ่อใหม่เหรอ
อือ เขารวยมากเลยล่ะ
ทำไมพี่ไม่ห้ามแม่ไว้
จะห้ามได้ยังไง ก็แม่ชอบเขา
แล้วพ่อล่ะ จะทำยังไง
พ่อกำลังทุ่มเทกับงาน
- เพื่อพาพี่กับแม่กลับมานะ - ฉันไม่ต้องการแบบนั้น
ทำไมต้องทุ่มเทด้วยล่ะ แค่ใช้ชีวิตเฉยๆ ไม่ได้เหรอ
พี่
พออยู่กับพ่อใหม่ ชีวิตมันก็ง่ายสุดๆ
กินบุฟเฟต์ได้ง่ายๆ ไปเที่ยวได้ง่ายๆ จะซื้อเสื้อผ้าก็ง่าย
แม้แต่ไปเรียนต่างประเทศก็แสนจะง่าย
แต่ดูพ่อสิ
ในวันเงินเดือนออก พ่อซื้อมาได้แค่ไก่ทอด
แล้วเราก็กินมันเข้าไป แกล้งทำเป็นว่าอร่อยที่สุดโลก
เธอไม่เบื่อบ้างหรือไง
ฉันเบื่อจะตายอยู่แล้ว
ไม่อยากได้กลิ่นน้ำมันเหม็นๆ เบื่อไม่ไหว
พี่ก็เลยไม่ห้ามแม่เหรอ
แค่อยากใช้ชีวิตง่ายๆ สบายๆ เพราะเหตุผลแค่นั้นน่ะนะ
ก็รอดู ว่าเหตุผล "แค่นั้น" จริงหรือเปล่า
เธอน่าจะตามแม่มาเหมือนกับฉัน
เธอน่ะ ตัดสินใจผิดไปมากเลยล่ะ
ไม่สักหน่อย ฉันไม่คิดอย่างนั้น
เดี๋ยวเวลาก็จะบอกเอง ว่าใครกันแน่ ที่ตัดสินใจถูก
แล้วก็…
ฉันไม่ใช่ซออินแจ ฉันคือวอนอินแจ
ไม่ใช่พี่สาวของเธออีกต่อไป
(ซออินแจ)
นี่ ซออินแจ
อะไรน่ะ
- นี่ ปล่อยนะ - อะไรเนี่ย
ปล่อยนะ
ทำบ้าอะไรของเธอ
- พี่ปล่อยก่อนสิ - บ้าไปแล้วเหรอ
ดูดีนี่
ฉันก็อุตส่าห์เป็นห่วง
เป็นห่วงอะไร ฉันก็ชีวิตดีอยู่ ไม่ขาดเหลืออะไร
ย่าล่ะ สบายดีไหม
อือ ไม่กี่ปีที่แล้ว ผมดำขึ้นด้วย
สงสัยจะกลับมาสาวอีกครั้ง
เธอยังเกาะย่ากินอยู่อีกเหรอ
ดัลมี ผมแกทำท่อตันอีกแล้ว ถ้าจะอยู่แบบนี้ จ่ายค่าเช่าฉันมาเลย
คิดว่าคนทั้งโลกเป็นแบบพี่เหรอ
หมายความว่าไง
พี่เองก็เริ่มทำธุรกิจ จากการเกาะพ่อใหม่กินไม่ใช่เหรอ
ก็นั่นน่ะสิ เริ่มธุรกิจคนเดียว มันไม่ง่ายเลย
(การบรรยายธุรกิจสตาร์ทอัพ)
แล้วเธอล่ะ
มาด้อมๆ มองๆ งานบรรยาย คงสนใจจะเริ่มทำธุรกิจสินะ
ใช่สิ แน่นอนอยู่แล้ว
- กำลังเตรียมตัวอยู่ - มีพาร์ตเนอร์แล้วเหรอ
อย่าบอกนะว่าเป็นย่า
(ชองมยอง ฮอตดอก)
ย่า หนูลาออกจากงาน มาเปิดร้านฮอตดอกสาขาสองดีไหม
เดี๋ยวก็ฟาดด้วยฮอตดอก
ไม่ใช่
มีสิ ไม่ใช่ย่าด้วย
มีความสามารถ ฉลาด อนาคตดี
นั่นแหละ เขาคือใคร ชื่ออะไร
มีแล้วกัน คนที่พี่ไม่รู้จัก
พี่กลับอเมริกาเมื่อไหร่นะ
อือ สิ้นเดือนนี้
อ๋อ
เธอยังไม่ตอบฉันเลยนะ
ว่าคนที่ว่ามีความสามารถ ฉลาด อนาคตดี คนนั้นชื่ออะไร
ชื่องั้นเหรอ
โดซาน นัมโดซาน
นัมโดซานงั้นเหรอ
ชื่อคุ้นจัง
เพื่อนทางจดหมายเมื่อก่อนของเธอน่ะนะ
พี่จำชื่อเขาได้เหรอ
แน่น่ะสิ
ก็เธอภูมิใจนำเสนอเขาขนาดนั้น จำไม่ได้ก็แปลกแล้ว
ไปเจอกันมาแล้วเหรอ
อย่าบอกนะว่า ยังรักใสๆ รักแบบมิตรกันอยู่
รักใสๆ อะไรล่ะ
เป็นพาร์ตเนอร์ทั้งด้านอีโรติก และทางธุรกิจ
เมื่อวานก็เพิ่งเจอกันนะ
(รูปถ่าย)
เขาฉลาด อนาคตดีขนาดนั้นเลยเหรอ
แน่สิ
เป็นผู้ชนะเหรียญทอง โอลิมปิกคณิตศาสตร์ที่อายุน้อยสุดนะ
เดี๋ยวฉันไปส่ง
ไม่เป็นไร
เดี๋ยวโดซานก็มารับแล้ว
งั้นเหรอ
ศุกร์หน้าเธอว่างไหม
วันศุกร์เหรอ มีอะไร
บริษัทฉันจะมีจัด เน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้
ถ้าเธอจะเริ่มทำธุรกิจ นี่คือโอกาสดีในการสร้างคอนเนกชั่นนะ
อือ เดี๋ยวดูก่อน
เอ้อ มากับคุณโดซานสิ
โด…
ทำไมต้องพาโดซานไปด้วย…
ถามได้ ก็เขาเป็นเพื่อนรักเธอ มาสิบกว่าปีแล้ว
ก็อยากจะทักทาย ในฐานะพี่ ก็แค่นั้น
ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวไปบอกให้แล้วกัน
ปกติเขาขี้อาย ไม่ชอบอยู่ในที่คนเยอะๆ หรอก
งั้นก็แล้วแต่
กลับดีๆ นะ
- ขอบใจนะ - เรื่องอะไร
ฉันสงสัยมาตลอด เกี่ยวกับการตัดสินใจครั้งนั้นของฉัน
ต่อจากนี้คงไม่ต้องสงสัยอีกแล้วล่ะ
หมายความว่าไง
เห็นที่เธอใส่รองเท้าถลอก กลบด้วยสีเมจิก
สร้างเรื่องเป็นตุเป็นตะ ว่าทำธุรกิจกับแฟนที่ไม่มีอยู่จริง
สารรูปของเธอตอนนี้ เห็นชัดเหลือเกิน
- สารรูปฉันงั้นเหรอ - ก็คงเกาะย่ากินไปวันๆ
ทำงานนอกเวลา ไม่ได้เงินโอที
ได้เงินเดือนน้อยกว่ารายได้ขั้นต่ำ อะไรแบบนี้
ขอบใจนะ ที่ทำให้ฉันเห็นอีกทางเลือกหนึ่ง
ต่อจากนี้ ฉันก็ไม่จำเป็นต้องสงสัย กับการตัดสินใจครั้งนั้นอีก
ไปได้ค่ะ
- จะทำอะไร - เน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้นั่น…
บอกเวลากับสถานที่มา
ฉันจะไปกับโดซาน
บ้าไปแล้วสินะ ซอดัลมี
จะทำเก่ง ก็น่าจะพอประมาณหน่อย
ทำไมทำอย่างนั้น ดัลมีเอ๊ย
(เนเจอร์ มอร์นิง ขอเชิญร่วมงาน เน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้)
(นัมโดซาน)
(นัมโดซาน โดซาน)
(นัมโดซาน)
(ยอดเขา กับภรรยา)
(นัมโดซาน)
(ไม่พบข้อมูลที่ค้นหา)
เป็นอะไรของเขา
อย่ากังวลเลยค่ะ ฉันยังสติดีอยู่
อะไรๆ อะไรนั่น
ตายแล้ว
บ้าหรือเปล่าน่ะ
หรือว่าป่วยตรงไหน
(ชองมยอง ฮอตดอก)
มาแล้วค่ะ
มาทำไมอีก
วันหยุด ไปพักซะ
- ไม่ต้องมาช่วยย่าหรอก - ช่วยอะไรล่ะ
ได้เงินเดือนน้อยเท่าขี้แมว เลยมาหารายได้เสริมอันน้อยนิดต่างหาก
อย่าลืมให้ค่าจ้างหนูด้วยนะ
ให้ตาย ดูมันพูดจา
ย่า เรื่องโดซานน่ะ…
โดซานอีกแล้วเหรอ
ไม่เบื่อบ้างหรือไง
นี่มันก็ 15 ปีแล้วนะ 15 ปี เฮ้อ
ย่าบอกว่าย่าเคยเจอโดซานใช่ไหม
ก็เคยน่ะสิ
ฉลาด หล่อ โหงวเฮ้งดี
แกไม่เชื่อย่าเหรอ
เชื่อสิ
เชื่อนะแต่…
แต่ช่วงนี้ หนูอยากเจอโดซานจัง
แค่วันเดียวก็ยังดี
ทำไม
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
ไม่มีอะไร
ดีเลยครับ งั้นผมเอาที่นี่
พ่อแม่เธอดีจังเลย
จ่ายทั้งค่าเทอม หาออฟฟิศเทลให้ จ่ายค่าเช่าให้หมด
แล้วจะทำสัญญาเมื่อไหร่ดี
รอพ่อแม่มาก่อนไหม
ผมไม่มีพ่อแม่
ถ้างั้น สัญญาให้ใคร…
ไม่สิ แล้วใครจ่ายเงิน…
ผมจะทำสัญญาเอง แล้วก็จ่ายเองด้วย
ยังเป็นแค่นักเรียน มีเงินหรือไง
ครับ มีครับ
ขอถอนทั้งบัญชีเลยค่ะ
(ธนาคารแมอิล)
จะปิดบัญชีเลยเหรอคะ
ค่ะ ขอถอนเป็นเงินสดทั้งหมดค่ะ
ค่ะ เดี๋ยวขอจัดการบัญชีก่อนนะคะ
ทำไมอยู่ๆ ถึงจะปิดบัญชีล่ะคะ
พอดีลูกชายทำธุรกิจ แล้วเอาบ้านมาค้ำประกันน่ะค่ะ
ถ้าไม่จ่ายดอกเบี้ยเดือนนี้ จะถูกไล่ออกจากบ้านค่ะ
อ๋อค่ะ
(สมุดบัญชีธนาคาร)
ลูกค้าคะ
จะถอนเป็นเงินสดหมดนี่เลยเหรอคะ
ค่ะ
แปดสิบล้านวอนเลยนะคะ ถอนหมดเลยเหรอคะ
แปดสิบล้าน
ไม่ใช่แปดล้านเหรอคะ
แปดสิบล้านวอนนะคะ
พระเจ้า…
ขอบคุณพระเจ้า แต่ดอกเบี้ย 1,000 เปอร์เซ็นต์นี่เยอะเหลือเกิน
นี่ไม่ใช่ดอกเบี้ยนะคะ
คุณลูกค้า ไม่ทราบว่าเล่นหุ้นหรือเปล่าคะ
หุ้น…
ค่ะ เหมือนจะเป็นรายได้ จากการลงทุนหุ้นนะคะ
เป็นไปได้ยังไง…
(การแข่งขันลงทุนซื้อหุ้นเสมือนจริง)
(อันดับที่ 1 ฮันจีพยอง)
หรือว่าเจ้าเด็กดีนั่น…
เอายังไงดีคะ ลูกค้า ถอนหมดนี่เลยไหมคะ
ค่ะ
ค่ะ สักครู่นะคะ
ยินดีต้อนรับค่ะ
(ธนาคารแมอิล)
(กำลังเช็กยอดเงินคงเหลือ)
อะไรเนี่ย บัญชีถูกปิดงั้นเหรอ
(ไม่พบหมายเลขบัญชี)
นี่อะไรครับ
- แม่ เอาเงินมาจากไหน… - รีบเอาเงินนี้ไปจัดการก่อน
ไม่ครับ ผมยังจัดการได้อยู่
แม่ไม่ได้ให้เฉยๆ นะ แม่ลงทุน
เขียนสัญญา แล้วค่อยให้ส่วนแบ่งแม่
ไหนว่าถ้ายิ่งรีบลงทุน จะยิ่งได้ส่วนแบ่งเยอะไง
อย่าเห็นเป็นแม่แล้วจะเบี้ยวนะ จัดการส่วนแบ่งให้ด้วย
ขอบคุณครับ
แป๊บนะครับ
ฮัลโหลครับ พูดอยู่ครับ
อะไรนะครับ ใครนะครับ
ไม่ครับๆ ตอนนี้ได้ครับ
ให้ผมไปที่ไหนนะครับ
- แม่ ผมไปก่อนนะ - อือๆ
ส่งที่อยู่มาให้ผมหน่อยได้ไหมครับ
ครับๆ ผมอยู่ใกล้ๆ แป๊บหนึ่งนะครับ ขอบคุณครับแม่ ผมไปนะ
ขอโทษครับ
ขอโทษด้วยครับ พอดีผมรีบไปหน่อย
ไม่ต้องไปโรงพยาบาลหน่อยเหรอครับ เลือดออกที่หัวด้วย
ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ พอดีผมไม่มีเวลาแล้ว
ขอโทษด้วยครับ ผมไม่เป็นอะไรจริงๆ
ไม่สิ รู้สึกดีเลยด้วยซ้ำ
ขอโทษด้วยครับ
รอด้วยครับๆ
(แผนธุรกิจ แบดัลดอตคอม)
ขอโทษครับ
สงสัยจะตื่นเต้นไปหน่อย มือผมสั่นเลย
ค่อยคุยกันวันอื่นก็ได้ค่ะ
ไม่ครับ ไม่เป็นไร
เอาล่ะครับ ผมจะเริ่มแล้วนะครับ
เว็บไซต์แบดัลดอตคอม
เราจะเชื่อมต่อร้านอาหารทั่วประเทศ ที่มีบริการส่งด้วยเน็ตเวิร์ก
- โดยให้ผู้ใช้… - คุณซอคะ
ส่วนนั้น เราอ่านในแผนธุรกิจแล้วค่ะ
- อ๋อ ครับ - เป็นไอเดียทางธุรกิจที่น่าสนใจมาก
- อะไรนะครับ - แล้วก็ชอบที่โมเดลธุรกิจ
คิดล่วงหน้าไปถึงระบบบนมือถือในอนาคต
ขอบคุณครับ
แต่มีข้อหนึ่ง ที่ยังสงสัยอยู่
ถ้าข้อนี้เราเห็นตรงกัน
ทางเราก็จะดำเนินการลงทุน
ครับ เชิญพูดต่อเลยครับ
ผู้ใช้กำลังเพิ่มขึ้นก็จริง
แต่จะหากำไรจากตรงไหน ข้อนี้มันยังไม่ชัดเจนเลยนะคะ
ไม่คิดจะเปลี่ยน เป็นแบบจ่ายเงินเหรอคะ
ครับ
เงินของคุณซอ ก็น่าจะทุ่มไปเกือบหมดแล้ว
จะเอาแต่ขยายผู้ใช้ไปถึงไหนล่ะคะ
ผมคิดว่าการขยายกลุ่มผู้ใช้ ต้องมาก่อนการหารายได้ครับ
หมายความว่าทั้งคุณซอและผู้ลงทุน อาจจะต้องลำบากไปสักพักใหญ่
ต้องขอโทษด้วยครับ ผมไม่คิดจะเจรจาในหัวข้อนี้
ผมเห็นหลายธุรกิจที่มัวแต่สนใจกำไร จนปล่อยผู้ใช้หลุดมือไปเยอะแล้ว
เหมือนคุณกำลังลอยอยู่กลาง มหาสมุทรอันกว้างใหญ่นะคะ
งั้นก็คงเป็นหนึ่งในสองอย่างนี้
- ไม่กระหายน้ำตาย… - ก็อดตายสินะครับ
ไม่ค่ะ
ก็รอดตาย
แม้ว่าจะกระหายแค่ไหน ก็กินน้ำทะเลไม่ได้
ต้องทนรอจนกว่าฝนตก ถึงจะรอดตาย
การรีบหากำไร ตั้งแต่ช่วงเริ่มก่อตั้งธุรกิจ
ก็เปรียบเสมือนการดื่มน้ำทะเล
ดำเนินการต่อได้เลย เราจะลงเงินทุนภายในอาทิตย์หน้าค่ะ
(เอสเอช เวนเจอร์ แคปิตอล ซีอีโอ ยุนซอนฮัก)
ขอบคุณครับ
ครับ ขอบคุณครับ
ไม่คิดเลยว่าผมจะมีวันนี้ได้
เลือดกำเดา…
ผมดีใจ จนเลือดกำเดาไหลเลยครับ
ยินดีด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
ขอบคุณครับ
โอ๊ย
เด็กดี มาช่วยยายยกหน่อย
เจ้าเด็กดี นี่ บอกว่าช่วยยกหน่อย
ให้ตายเถอะ
โอย
นี่ จะไปไหน
- ไปโซลครับ - ทำไมอยู่ๆ จะไปโซล
ผมสอบติดแล้วครับ
ขอบคุณที่ดูแลผมมาโดยตลอด
สอบติดก็เถอะ แต่อยู่ๆ จะไปแบบนี้เนี่ยนะ
แล้วยายล่ะ ทำไมยายถึงทำกับผมแบบนี้ได้
- อะไร - นั่นไม่ใช่เงินยายนะ มันเงินผม
ชื่อบัญชียายก็จริง แต่นั่นมันเงินผมนะครับ
เงินที่ผมได้จากการลงทุน
เธอนี่สุดยอดเลย แค่ปีเดียว เงินเพิ่มขึ้นตั้งสิบเท่า
เอาไปทั้งๆ ที่รู้ว่าผมหามา งั้นเหรอครับ
นั่นคือเหตุผลที่เธอ เดินตามฉันมาธนาคารเหรอ
มาแค่เพื่อยืมชื่อ
นั่นมัน…
ใช่ ผมตามยายเพราะเหตุผลนี้
กำพร้าพ่อแม่ในอายุเท่านี้ มันเป็นยังไง รู้ไหมครับ
ถูกไล่ออกมา เพราะบอกว่าโตแล้ว ให้เงินมาแค่สองล้านวอน
ให้เอาเงินนั้นไปซื้อของกิน เสื้อผ้า ซื้อของใช้เอาเอง
ไปธนาคาร เขาก็บอกว่าผมยังเด็ก เปิดบัญชีไม่ได้
เด็กก็ไม่ใช่ ผู้ใหญ่ก็ไม่ใช่
อายุบ้าบออะไรเนี่ย
แต่บังเอิญมาเจอคนแก่หลอกง่ายแบบยาย
ผมก็เลยเดินตามยายไป
คิดว่าผมรู้สึกขอบคุณยาย เลยเดินตามยายไปงั้นเหรอ
เรื่องดีๆ แบบนั้น
คนรวยที่ไม่เดือดร้อน เขาทำกันครับ
หลงกับคำชมยาย
จนต้องมาเขียนจดหมายบ้าๆ นั่น
เฮ้อ ผมนี่มันโง่จริงๆ
เอาเงินผมคืนมาเลย
ยายจะไปไหน
บอกลุงว่าเอาเงินผมคืนมา เดี๋ยวนี้
แล้วฉันจะเอาเงินเธอไปทำไม
แล้วเงินที่ยายให้ลุงล่ะ
ฉันเอาเงินของฉันให้
ลาก่อนครับ
ฮัลโหล พ่อ
เป็นไงบ้าง
ดัลมี พ่อได้เงินทุนแล้ว
จริงเหรอ สุดยอดไปเลย
ดีใจด้วยนะพ่อ
นี่แค่เริ่มต้นเอง
พ่อจะทำให้สำเร็จ
เราจะได้พาพี่กับแม่มาอยู่ด้วยกัน
ทำไมเหรอ
ไม่เชื่อคำพูดพ่อเหรอ
พูดตรงๆ ได้ไหม
เดี๋ยวก่อนๆ ดัลมี
ฟังพ่อพูดก่อนนะ
ถ้าลูกฟังที่พ่อพูด ลูกอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้
พ่อนะ
จินตนาการถึงอนาคตได้ ว่าโลกจะเปลี่ยนไปยังไง
ลองดูดีๆ
ตอนนี้คนใช้มือถือกันเยอะใช่ไหม
- อือ - นั่นล่ะ…
ถ้ามือถือพัฒนาไปเรื่อยๆ จะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าเราสามารถใช้มือถือ ถ่ายรูป ฟังเพลง
เล่นอินเทอร์เน็ตด้วยจะเป็นยังไง
ก็คง จะดีมาก
นี่ลูก ไม่ใช่แค่จะดีมาก
แต่โลกจะเปลี่ยนไปมากเลยล่ะ
พ่อน่ะ
ไม่ได้ลาออกเพราะโดนทุบตีหรอกนะ
แต่พ่อลาออก เพื่อเตรียมตัวสำหรับโลกใหม่
เป็นไง พ่อต้องประสบความสำเร็จแน่เลยใช่ไหม
พูดตรงๆ ได้ไหม
นี่ ยังไม่เชื่อพ่ออีกเหรอ
- พ่อน่ะ - หนูเชื่อ
พ่อจะต้องสำเร็จแน่ๆ
อ้าวลูก
ทำไมต้องร้องไห้ด้วยเนี่ย แบบนี้พ่อเสียใจนะ
ไม่ได้ร้อง
หนูแค่…
ไก่ทอด
หนูแค่อยากกินไก่ทอด
ไม่ต้องห่วง
เดี๋ยวพ่อซื้อโค้กไปด้วย
แค่ไก่ทอด ไม่เท่าไรเอง พ่อมีเงินซื้ออยู่แล้ว
อยากกินเมื่อไหร่ ขอให้บอกพ่อ
จนถึงเมื่อไหร่เหรอ
ตลอดชีวิต
ถ้าอยากกินอะไร บอกพ่อได้เลยนะ
ไม่ต้องคิดมาก
เราอยู่ด้วยกันเหมือนเป็นเรื่องปกติ จนฉันไม่รู้ตัวเลยว่ามันแสนล้ำค่า
ทุกช่วงเวลาเป็นดั่งของขวัญ
ฉันจึงตัดสินใจว่า
ฉันจะไม่เติมเต็มปัจจุบัน ด้วยความเสียดายในอดีตอีกต่อไป
รอแป๊บหนึ่งนะ
พ่อจะซื้อไก่ทอดไปให้
พ่อ
อือ ทำไมเหรอลูก
รักนะคะ
นี่ แค่พ่อซื้อไก่ทอดให้กิน ถึงกับบอกรักเลยเหรอ
ไม่ใช่ ไม่ซื้อให้ก็รักค่ะ
พ่อรู้ใช่ไหม ว่าหนูรักพ่อแค่ไหน
รู้สิ
ลูกรักของพ่อ
พ่อก็รักลูกนะ
ลิฟต์นั้นไม่ทำงานค่ะ
- มาขึ้นทางนี้สิคะ - อ๋อ ครับ
เงื่อนไขรายละเอียดการลงทุน เรามาคุยกันอาทิตย์หน้านะคะ
ครับ
เอ่อ เลือดกำเดาไหลอีกแล้วค่ะ
นี่ ใช้นี่ก่อนสิคะ
ครับ ขอบคุณครับ
เดี๋ยวผมซัก แล้วคืนให้นะครับ
ทำธุรกิจนี่มัน ยากใช่ไหมคะ
ครับ นิดหนึ่งครับ
ไม่สิครับ จริงๆ แล้วลำบากมาก
ถ้าสำเร็จ กลายเป็นประธาน
แต่ถ้าล้มเหลว กลายเป็นนักต้มตุ๋น
วงการนี้น่ากลัวจริงๆ
ครับ นั่นสิครับ
ล้มทุกวัน เจ็บทุกวัน
วงการนี้ ถ้าเป็นพื้นทราย แทนพื้นคอนกรีตก็คงดีนะครับ
ถ้าเป็นงั้น คงทำธุรกิจได้เต็มที่
พื้นทรายงั้นเหรอคะ
เมื่อก่อนลูกสาวผมเคยเล่นชิงช้า
แล้วล้มลงมาเข่าแตก
ภรรยาผมโวยวาย ห้ามไม่ให้เขาเล่นอีก
แต่ลูกผมกลับพูดว่า
ให้ปูพื้นทรายด้านล่างชิงช้าให้หน่อย
ดัลมี
เธอคงชอบเล่นชิงช้ามากนะคะ
นั่นสิครับ
พอผมเทพื้นทรายให้เขา
เขาก็เล่นซะสนุกเลยครับ
ถ้าวงการนี้ปูพื้นทรายไว้
ผมคงทำธุรกิจได้สนุก แบบไม่ต้องกลัวอะไร
แต่ที่นี่พื้นทั้งแข็ง และน่ากลัวเหลือเกิน
เข้าใจค่ะ
ประตูกำลังเปิด
ขอตัวกลับก่อนครับ
- เจอกันอาทิตย์หน้าค่ะ - ครับ
เอ่อ ท่านประธานครับ
แถวนี้มีร้านไก่ทอดอร่อยๆ ไหมครับ
(ไปโซล)
เห็นใส่รองเท้าสกปรกๆ ขัดใจอยู่ตั้งนาน
เพิ่งจะได้ซื้อใหม่ให้ ลองใส่ดูสิ
- ให้เพื่อซ้ำเติมผมเหรอครับ - พูดอะไรของเธอ
ไม่รู้เหรอ ว่าถ้าซื้อรองเท้าให้ใคร เขาจะหนีเราไป
ผมจะใส่รองเท้านี่ และเอาเงินนี้ทำให้ตัวเองรวยให้ได้
ให้รวยกว่ายายมากๆ
แบบนั้นยายไม่รู้สึกอิจฉาเหรอครับ
ก็คงจะอิจฉาแหละ
คงแค้นใจ จนกินไม่ได้ นอนไม่หลับ
ท้องไส้ปั่นป่วนเลยล่ะมั้ง
ทำไงล่ะครับ
ให้ผมคืนเงินให้ตอนนี้เลยไหม
เจ้าเด็กดีคนนี้ ดื้อจนถึงที่สุดเลยนะ
สัญญากับฉันสิ
ถ้าเธอประสบความสำเร็จ…
ไม่ต้องเลย ถ้าจะเอา ก็เอาไปตอนนี้ ผมไม่จ่ายดอกเบี้ยย้อนหลังหรอก
ถ้าทำสำเร็จ อย่าโทรหาฉัน
ถ้ารวยหรือแต่งงานก็อย่าโทรมา ถ้าชีวิตดี อย่าได้โทรมา
เพราะฉันไม่อยากรู้สึกอิจฉา
แต่ว่า…
ค่อยโทรหาฉันเมื่อเธอลำบาก
เหมือนวันนั้นที่ฝนตก
ไม่มีที่ไป ก็ให้มาหาฉัน
อย่ามัวยืนตากฝน แค่มาหาฉัน
กุญแจอยู่ไหน รู้ใช่ไหม
รถบัสไปโซลกำลังจะออกแล้วครับ
รถมาแล้ว
ยายครับ
ไม่มีคำขอเหรอครับ
อะไร ไม่ได้ยิน
สิ่งที่ยายอยากได้ บอกมา
ผมไม่อยากติดหนี้ใคร
ยายก็รู้นี่ ผมไม่ชอบติดค้างใคร
เพราะงั้น ยายบอกสิ่งที่อยากได้มาหน่อย
ไม่ต้องหรอกน่า รีบขึ้นรถไป
ดูแลสุขภาพด้วยนะยาย
ไหวไหมครับ
ครับ
ไก่ทอด…
อ้อ นี่ครับ
(ไก่ทอด)
ขอบคุณครับ ขอบคุณมาก
มือฉัน…
ทำไมมือฉัน…
ทำไมเป็นแบบนี้
ตายๆ นี่ดื่มไปเยอะเลยนะเนี่ย
ผม ไม่ได้ กินเหล้า…
เมามากเลยนะคุณ
นี่มัน…
อะไรกัน
(ซอดัลมี)
โดซาน
บางทีฉันก็นึกถึงนะ
ฤดูใบไม้ผลินั้น ที่ฉันสูญเสียอะไรหลายๆ อย่างไป
(โซล - ซอนจู)
ถ้าไม่มีจดหมายเหล่านี้ของนาย
ฤดูใบไม้ผลิ จะมีความหมายสำหรับฉันยังไงนะ
มันคงจะเป็นฤดูเศร้า
ที่รู้สึกเสียดายกับดอกไม้ที่ร่วงโรย
มากกว่ามีความสุขกับดอกไม้ที่ผลิบาน
เดี๋ยวก็ได้นั่ง ไปจนถึงป้ายสุดท้ายหรอก
(ครอบครัวเรา สู้ๆ )
คงจะเป็นฤดูที่รู้สึกเสียใจ
ที่ต้องปล่อยมือคนที่รักที่สุดไป
ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้บอกลาด้วยซ้ำ
(ถึง โดซาน)
(ซอดัลมี)
ฤดูใบไม้ผลิปีนั้นของฉัน
โชคดีที่มีนายอยู่
ขอบคุณที่เขียนจดหมายถึงฉันนะ
โอ๊ยๆ หนักจัง
โอ๊ยๆ
ตายๆ
ตายแล้ว ขอบคุณค่ะ
ผมเองครับ ยาย
ใครเหรอ
เจ้าเด็กดีเหรอ
มาทำไมเนี่ย
เจ็บตรงไหน
ไม่มีที่ไปเหรอ
(ชองมยอง ฮอตดอก)
ตอนนั้น ฉันเชื่อว่านายมีตัวตนจริง
ตอนนี้…
ฉันอยากเชื่อว่า นายมีอยู่จริงจังเลย โดซาน
คิดถึงนะ
(ซัมซานเทค)
(เอไอ)
(โอลิมปิกคณิตศาสตร์ เหรียญทอง)
(โปรเจกต์ค้นหาผู้ประกอบการด้านไอที)
(กำลังโหลด)
ได้แล้ว
(หน้า)
ได้แล้ว
- ได้แล้วเหรอ - อะไร
ได้แล้วเหรอ ได้แล้ว
(หน้า)
- ขยับเร็วมาก - ได้แล้ว
- เย่ - เย่
- ได้แล้ว - แกนี่มันอัจฉริยะจริงๆ
เฮ้ยๆ
- นัมโดซาน - นัมโดซาน
- ฉะนั้นตอนนี้
- นัมโดซาน - นัมโดซาน
- นัมโดซาน ฉันต้องตามหานายแล้วล่ะ
พ่อนะ
จินตนาการถึงอนาคตได้ ว่าโลกจะเปลี่ยนไปยังไง
ลองดูดีๆ
ตอนนี้คนใช้มือถือกันเยอะใช่ไหม
อือ
ถ้ามือถือพัฒนาไปเรื่อยๆ จะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าเราสามารถใช้มือถือ ถ่ายรูป ฟังเพลง
เล่นอินเทอร์เน็ตด้วยจะเป็นยังไง
ก็คง จะดีมาก
นี่ลูก ไม่ใช่แค่จะดีมาก
แต่โลกจะเปลี่ยนไปมากเลยล่ะ
(ฝุ่นละอองลดน้อยลง)
(ฤดูใบไม้ผลิปีนั้น โชคดีที่มีนาย ขอบคุณที่เขียนจดหมายถึงฉันนะ)
(ฤดูเศร้าที่รู้สึกเสียดาย กับดอกไม้ที่ร่วงโรย)
(ทุกช่วงเวลาเป็นดั่งของขวัญ)
ฉันจะตามหาโดซาน
เราสร้างเขาขึ้นมาเอง แล้วจะไปหาตัวเขามาจากไหน
- แกนี่มัน - พ่อ อย่า
ทั้งสองคนไม่เจอกันน่าจะดีกว่า
เห็นว่าเจอนัมโดซานแล้ว
ช่วยแสดงเป็นนัมโดซานในจดหมาย สักชั่วโมงหน่อย
จัดหนักจัดเต็มไปเลย
ช่วยให้ซัมซานเทค ได้เข้าแซนด์บอกซ์ด้วยเถอะครับ
โดซาน ที่ผ่านมา นายช่วยปลอบใจฉันอยู่เสมอ
และจะเป็นแบบนี้ตลอดไป
รอนานเลยใช่ไหม
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์