NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
CORN DOGI CHEONG-MYEONGA
Proszę.
Przyszedłeś tu, bo nie masz się gdzie podziać?
- Na pewno wszystko w porządku? - Ile razy mam to powtarzać?
Mam się świetnie. Niczego mi nie brakuje.
Jestem zdrowy, szczupły,
mam mieszkanie i auto.
Zarabiam miliardy wonów rocznie.
Na inwestycjach jeszcze więcej. Pasuje?
Masz żonę?
- Jeszcze nie. - Niedobrze.
- Dlaczego? - Masz już 30 lat.
- Jestem zajęty pracą. - Bzdura.
Skoro tak, to co tutaj robisz?
Pomyślałem,
że się pani odwdzięczę.
To znaczy?
Pieniądze, z którymi uciekłem.
Jeśli oddam je pani z odsetkami,
będzie pani mogła otworzyć
małą restaurację zamiast tego.
To były twoje pieniądze. Daruj sobie.
Przestań gadać bzdury i się już zbieraj.
- Uciekaj. - Dobra, już idę.
Ale
proszę wziąć to.
Co to?
- Odwrotnie. - Dobrze.
To moja wizytówka.
Z moim numerem. Proszę dzwonić w razie potrzeby.
Zrobię dla pani wszystko.
Niczego nie potrzebuję.
Rety, ale pani uparta.
Powodzi ci się. Nie przychodź tu, bo jestem zazdrosna.
- Tylko… - Przyjść, gdy będzie mi źle.
Tak?
Tak.
Proszę tu zawsze być.
Nie ruszać się stąd.
Dobrze.
Uciekaj już.
- Mogę wziąć corn doga? - Pewnie.
To też wezmę.
- To pa. - Proszę zadzwonić!
- Dobrze. - Do widzenia.
- Pyszny. - Naprawdę?
- Tak! - Miło mi!
GENIUSZ MATEMATYCZNY NAM DO-SAN PODBIJA OLIMPIADĘ
ODCINEK 2
Rety, padam z nóg.
Co robisz?
Odnajdę Do-sana.
Zabiorę go na imprezę.
Z MAMĄ, PARK GEUM-JEONG
Babciu, Do-san pisał swoje listy
w standardowym języku. Pewnie mieszka w Seulu.
Daj spokój.
Jak go odnajdziesz po tych wszystkich latach?
Zapamiętaj go
jako starego przyjaciela i żyj dalej.
Czemu mam to zrobić? Tak dobrze go wspominam.
A jeśli cię rozczaruje?
Może okazać się nieudacznikiem. Kto wie?
Albo okaże się niesamowity.
Może już go nie interesujesz.
No nie?
To poproszę go, żeby był ze mną tylko przez jeden dzień.
Żeby towarzyszył mi podczas spotkania z In-jae.
Przez rok pisaliśmy do siebie listy. To nie będzie trudne.
Dal-mi.
Na pewno nadal jest mądry i kompetentny.
In-jae nie będzie patrzyć na niego z góry.
Tak trudno przegrać z In-jae?
No pewnie.
Dlaczego? Co w tym złego?
Nie mogę z nią przegrać!
Bo będzie wyglądało,
jakbym przegrała, bo wybrałam tatę.
Nie chcę, żeby myślała, że jestem nieszczęśliwa i tego żałuję.
Byłam…
szczęśliwa, że zostałam z tatą.
Byłam szczęśliwa
i nie żałuję swojej decyzji.
In-jae musi to wiedzieć.
Tak jej nie przekonam.
To wkurzające.
Dal-mi.
In-jae wraca do USA.
To tylko jeden dzień.
Chcę udawać, że odniosłam sukces
i że jej nie zazdroszczę. Przez jeden dzień.
Nie próbuję zostać milionerką ani wygrać na loterii.
Przez jeden dzień będę odstawiać przedstawienie. I tyle.
Nie mogę? To tylko jeden dzień.
Babciu?
STARSZY MANAGER HAN JI-PYEONG
- Panie Han… - Park Dong-cheon.
W samą porę. Co to?
To biznesplan, który wysłano na naszego e-maila.
Widział go pan? Jest niezły.
Najwięksi na rynku, rzetelny prezes.
To czemu wysłali to e-mailem?
Inwestorzy nie ustawiają się w kolejce, żeby się z nimi spotkać?
Sprawdziłeś wskaźnik odwiedzin? Wskaźnik konwersji też jest słaby.
Kolejna firma, która będzie sobie radzić tylko na początku.
Przepraszam.
A może to nieoszlifowany diament? Kto wie?
Perła w błocie.
Niech anioły biznesu zajmują się perłami w błocie.
Czy trener reprezentacji szuka talentów wśród amatorów?
No nie. Ale w klubach amatorskich też są świetni zawodnicy.
Idziesz sobie? Co chciałeś mi powiedzieć?
No tak. Ma pan gościa.
Gościa?
Mam dziś jakieś spotkanie?
Nie była umówiona, ale jest bardzo uparta.
Czy spotkałem się kiedyś z kimś, kto nie był umówiony?
Nie, nigdy.
Ale też nie dał pan nikomu swojej wizytówki.
SH INWESTYCJE HAN JI-PYEONG
- Gdzie jest? - Na korytarzu.
- Przy wejściu? - Tak.
Pani Choi. Co pani tu robi?
Ja? Oj…
Przyniosłam ci corn dogi. Rozdaj je współpracownikom.
Ojejku. Przyszła pani mi je dać?
Właściwie to mam do ciebie prośbę.
O co chodzi?
Mówiłeś, że zrobisz dla mnie wszystko, tak?
- Niczego pani nie chciała. - To się wczoraj zmieniło.
O co chodzi? Zaczynam się bać.
Spokojnie, to nic wielkiego.
Możesz kogoś dla mnie znaleźć?
Oczywiście. Kogo pani szuka?
Pamiętasz Nam Do-sana?
Nam Do-sana?
Pamiętam te listy.
Musisz go znaleźć.
Co? Pani Choi, my go…
Wymyśliliśmy go. Jak mam go odnaleźć?
No to znów kogoś wymyśl.
Rety, nie wierzę.
Jak się nazywa pani wnuczka?
Dal-mi.
- Seo Dal-mi. - Dal-mi.
Co ona sobie myślała, żeby tak kłamać?
Prawdę mówiąc, to nie kłamała.
Wierzy, że Do-san istnieje.
- Ale on nie istnieje. - W sumie to istnieje.
- Widzieliśmy go wtedy w gazecie. - W gazecie?
Może tak?
On wygląda na mądrego, miłego i zamożnego.
„Do-san? Nam Do-san?”
Jest całkiem przystojny.
Dobrze. Tak się podpisz.
Chłopak sprzed 15 lat?
To będzie trudne.
Dlatego do ciebie przyszłam. Gdyby to było łatwe, sama bym go znalazła.
Ona nazywa się Dal-mi? Ile ma teraz lat?
Nie może zaprosić któregoś byłego chłopaka…
Nie miała chłopaka.
Nigdy? Czemu nie?
Ten Do-san zawsze stawał jej na drodze.
Jak? Przecież on nie istnieje.
Widocznie to możliwe.
Masz czas w sobotę?
Ciężko było zdobyć te bilety.
Nie mam. I nigdy nie będę miała.
Czemu mu odmówiłaś? Chciałaś obejrzeć ten musical.
Jest niemiły. Zanim kupił bilety, powinien był mnie zapytać.
Pamiętasz Do-sana? Był taki ostrożny, gdy pierwszy raz do mnie napisał.
Po co o nim mówisz?
Ok-yun i Hawaii Pistol mieli na końcu romantyczną chwilę.
To punkt kulminacyjny całego filmu. A ten pocałunek?
ASSASSINATION
To miał być pocałunek? To?
Gdy kogoś całujesz…
Na początku
robisz to delikatnie.
A potem…
Robi się bardziej namiętnie,
aż stajecie się jednością. To fantastyczne.
Tak wygląda pocałunek. No nie?
To film od 15 lat.
Dlatego musieli przestać.
Myślę, że my tak samo
musimy przestać.
Co?
Nie potrafi rozmawiać.
Pamiętasz Do-sana? Zawsze mnie wspierał.
Panie, robisz to, żeby sprawdzić moją cierpliwość?
Dobrze, wytrzymam to.
Babciu, nie będę się już z nim widywać.
Miłość cierpliwa jest
Zobacz. „Jesteśmy wyrobieni jak w gorcu maku”.
W „korcu”, a nie w „gorcu”.
„Wyrobieni jak w gorcu maku”?
„Wyrobieni”? To ja jestem jakimś ciastem?
Pomyśl o Do-sanie.
Był świetny z gramatyki i ortografii nawet w podstawówce, pamiętasz?
Miłość zawsze jest cierpliwa
Zawsze jest cierpliwa
Po co okłamywała ją pani tyle lat, skoro nie mogła pani tego znieść?
Myślałam, że szybko o nim zapomni.
To też twoja wina!
Przez twoje listy ma bardzo wysokie wymagania.
Uważa facetów za cieniasów.
Już pani zapomniała?
Razem pisaliśmy te listy.
To pani to wszystko zaczęła. Ja tylko pani pomagałem.
Dobra, to moja wina.
Była sama i nie miała przyjaciół.
Chciałam jej kogoś dać, ale nie powinnam była tego robić.
Popełniłam straszny błąd.
Czemu mówiłeś, że się mi odwdzięczysz?
Po co to powiedziałeś i czemu jechałam tu taki kawał drogi?
Dobra, rozumiem. Proszę poczekać.
Poszukam go.
Ile mam czasu?
Mało. Do piątku.
To pięć dni.
Słucham?
Niestety.
Pięć dni?
BUDZIK
Cholera! Mam szampon w oczach!
AWARIA
Halo.
Tak, już idę pomóc w filii Jeonggok.
Dobrze.
Cześć, tato.
Spróbuję ją namówić. Nie martw się.
Dobrze.
Dal-mi, musimy uciekać.
- Co się dzieje? - To pole bitwy.
Skąd tu tyle klientów?
- Są też obcokrajowcy. - JNK zagrają spontaniczny koncert.
Ci ludzie przyszli ich posłuchać.
Poczekajmy gdzieś obok
i wróćmy, gdy zacznie się koncert.
Wtedy będzie mniej osób. Chodź.
Dobra. To moja szansa.
Nie związuj włosów.
Proszę, nie.
Chodźmy.
Pora ustanowić nowy rekord sprzedaży.
Jesteś Usainem Boltem? Po co ci rekord?
Będziemy wykończone.
Poobijajmy się trochę, dobrze? Chodź.
Obijaj się, ile chcesz. Ale rekord będzie mój.
Do boju.
- Dolać pani? - Tak, poproszę.
Co pani o tym myśli?
Od roku nie widziała się z mamą,
a przez ostatnie pół godziny wpatruje się w komórkę.
No cóż…
Mój mąż robi to samo.
Ciągle wpatruje się w telefon.
Jaki ojciec, taka córka.
To jej ojczym, ale zachowują się identycznie.
Mam już tego dość.
- Dolać pani? - Tak, poproszę.
Co pani o tym myśli?
Mama mieszka w hotelu, gdy jej dom jest tuż obok.
Wiele osób spędza wakacje w hotelu…
Mieszkają w nich cały rok jak moja mama?
No cóż…
Niektórzy tak.
Dziękuję, że wzięła pani moją stronę.
- Szybko! - No dalej!
- Czekam od godziny! - Przepraszam!
- Gdzie moja kawa? - Chwilę.
Proszę chwilę poczekać.
Pomieszały się nam zamówienia.
Słucham?
Te już wydano?
- A croque monsieur? - Nie wiem.
Proszę, nie zawieszaj się.
- Co my zrobimy? - Dal-mi!
Pomóż nam, proszę. To jakieś piekło.
Chwileczkę.
Przepraszam za opóźnienie.
W czym mogę państwu pomóc?
Proszę pojedynczo.
- Proszę mówić pojedynczo. - Nie słyszę.
- Chwileczkę. - Proszę przyjąć moje zamówienie!
- Proszę poczekać. - Co tak długo?
Proszę ustawić się w kolejce.
WYBIERZ WSZYSTKIE
WYKONAWCA: JKN
Pamiętam twój głos
I to, jak na mnie patrzyłaś
Ale nie mogę cię już zobaczyć
Płaczę cały dzień
Czekając na ciebie…
Cały czas słucham piosenek JKN.
Dzisiaj będę typową fanką
i w kółko będę puszczać ich kawałki.
No dobrze.
Proszę ustawić się w kolejce.
Ustawcie się w kolejce.
W czym mogę pomóc?
Gdzie jest syrop?
Na ladzie za panią.
Nie dostałam bitej śmietany.
Przepraszam. Już podaję.
- Jakie jest hasło do wi-fi? - Hasło to „kawa01”. Dziękuję.
- Czy podajecie lassi? - Niestety nie. Przykro mi.
Ale mamy jogurt o podobnym smaku.
- Gdzie jest toaleta? - Toaleta jest
na końcu korytarza na piętrze.
Cholera. Hej!
Kazałem wam wyczyścić moją szklankę.
Nie obsługujemy takich niemiłych osób. Proszę wyjść!
W czym mogę pomóc?
EARL GREY DARJEELING
Zamówienia są poukładane.
Dziękuję.
Jesteś niesamowita.
JKN, KIBICUJĘ WAM KOCHAM WAS, JKN
DZIENNY OBRÓT 10 000 000 WONÓW
LUCCA HERBATA REKORD – OBRÓT 10 000 000 WONÓW
- Gratulacje. - Dobra robota.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Brawo! To największy dzienny utarg w historii!
- Dziękujemy. - Dziękujemy.
Nikt nigdy nie pobije naszego rekordu.
Prawda, Dal-mi?
- Co? - Nikt nie pobije
naszego rekordu.
Jasne. Nikt nigdy nie pobije
naszego rekordu.
Wracajmy do pracy.
- Dobrze. - Dobrze.
Dal-mi.
Tak?
Pracujesz tak ciężko, że się niepokoję.
Niedługo idę na macierzyński.
Nie będą chcieli mnie z powrotem, jeśli nie będą za mną tęsknić.
Daj spokój. Nie dorównuję twoim kompetencjom.
- Mówisz serio? - W połowie.
Świetna robota, pani Seo.
Dziękuję.
- Kto to? - Manager działu HR.
Dal-mi, założę się, że tym razem dostaniesz stałą umowę.
Byleby do piątku.
Do piątku? A co? Co wtedy będzie?
TEN DZIEŃ
Nie masz dość?
Czemu wolisz hotele?
Lubię je. Codziennie chodzę na basen i do spa.
I nie muszę się widywać z tym dupkiem.
Możesz chodzić na basen i do spa, bo ojciec za to płaci.
Nie zapłacił też za ciuchy, które masz na sobie?
„Ojciec”?
Jak możesz go tak nazywać po tym, jak mnie zdradził?
Jesteś moją córką, ale cię nie rozumiem.
Ja ciebie też nie rozumiem.
Narzekasz na ojca, ale na nim żerujesz.
HERBATKA Z MAMĄ
Masz rację. To moja wina.
Że też zostawiłam twojego tatę dla tego dupka.
Mamo, masz czas w piątek?
Moja firma urządza imprezę networkingową.
Nie interesuje mnie twoja praca.
Dal-mi tam będzie.
Chcesz się dowiedzieć,
co u niej słychać?
Kiedy ta impreza?
W piątek.
TEN DZIEŃ
IMPREZA NETWORKINGOWA ZORGANIZOWANA PRZEZ WON IN-JAE
RODZINA, PRZYJACIELE, GŁUPCY
TYLKO RODZINA, PRZYJACIELE I GŁUPCY INWESTUJĄ W START-UPY
ODCINEK 2
Park Dong-cheon, co tu jeszcze robisz?
Chcę lepiej odsiewać ludzi.
Nie będę się nabierał na biznesplany, tylko opierał na danych.
Znajdź go.
„Najmłodszy zwycięzca olimpiady matematycznej”.
To było 15 lat temu? Kto to?
Nie zadawaj pytań. Po prostu go znajdź.
Ale nie mam żadnych informacji.
Wygrał olimpiadę 15 lat temu i nazywa się Nam Do-san?
Nie jestem prywatnym detektywem.
Słyszę cię.
Jasne.
Nam Do-san?
Znajome nazwisko.
NAM DO-SAN
PRZYCHODZĄCE NADAWCA NAM DO-SAN
Co jest? Kojarzysz to nazwisko?
Tak. Od kilku miesięcy wysyła nam swoje biznesplany.
Jego firma jest nadal na wczesnym etapie. Pewnie się nie zna.
Jego doświadczenie i biznesplan nie imponują.
To na pewno on?
Napisał, że jest najmłodszym zwycięzcą olimpiady matematycznej.
- Masz jego numer? - Jest tutaj.
Numer Nam Do-sana.
Prześlij mi go.
Pójdzie pan do niego? O tej porze?
Tak. Prześlij mi numery jego wspólników.
Oni są za słabi, żeby grać w klubie amatorskim.
Panie Han!
PRZEWODNIK START-UPÓW
INWESTOR JAK SZERPA
KONKURS WIZUALNEGO ROZPOZNAWANIA OBIEKTÓW
WYNIKI
Kiedy będą wyniki CODA?
Zapomnij.
Nasi konkurenci są najlepsi na świecie
w rozpoznawaniu obrazów.
Tacy nowicjusze jak my nic nie wygrają.
To niemożliwe.
Do-san, jaki masz numer paszportu?
Słyszysz mnie? Do-san?
Szefie! Do-san!
Co robisz?
Numer twojego paszportu.
- Co? - Podaj mi numer paszportu.
OJCIEC
- Numer paszportu? Po co? - Rezerwuję nam bilety na lot.
To szczyt sezonu.
Na jaki lot?
Nagrody CODA będą rozdawane w San Francisco.
CODA? Mówiłeś, że tacy nowicjusze…
Tak, kazałem o tym zapomnieć. Wiem.
Ale pomyśl.
To szansa jedna na milion.
A jeśli wygramy nagrodę, ale tam nie polecimy?
Inwestorzy z Google’a i Amazona będą chcieli zainwestować,
ale nas tam nie będzie.
To straszne.
Nie chcemy takiej tragedii, prawda?
Numer paszportu.
Jedna na milion to za dużo powiedziane.
- Co? - Co?
Wyłączcie światło!
Przyjechali?
SAMSAN TECH
- Do-san! - Za późno.
- Nam Do-san! - Cicho.
Do-san!
Do tyłu.
Do-san!
Nie możesz wiecznie mnie unikać.
Wiem, że tu jesteś. Otwórz!
Ty gnojku.
Liczę do trzech.
Raz…
Dwa…
Skarbie, sprawdźmy najpierw, czy tam jest.
Idź tam.
- Bolą mnie kolana. - Zamknij się.
Wsuńcie się bardziej.
Hej, latarki!
Jeszcze bardziej do tyłu. Latarki!
Do tyłu!
Nie ma go tutaj. Poczekajmy na niego w domu.
Gnojki.
Patrz pod nogi.
Ale bolą mnie kolana.
Moje kolana.
- Czyj to telefon? - Wyłącz go!
To mój.
Wyłączyłem.
- Rety. - Czyj teraz dzwoni?
Czyj to telefon?
Ojejku.
Jest zimno.
Nie odbierają. Nam Do-san, Lee Chul-san ani Kim Yong-san.
Chwila.
Firma nazywa się „Samsan Tech”, bo są tam same „Sany”?
Ale słaba nazwa.
Wyślij mi ich adres. Pojadę tam.
SAMSAN TECH
Nosicie te same koszule.
Nie, są w różnych kolorach.
Chłopaki, właśnie zobaczyłem, że to kolory RGB.
RGB?
RGB to skrót oznaczający trzy główne kolory.
Czerwony, zielony
- i… - Wiem o tym.
Mniejsza o to, Samsam Tech…
Samsan Tech, skarbie.
Mija rok, odkąd w was zainwestowaliśmy.
Obiecaliście,
że w ciągu roku odniesiecie wielki sukces.
Jako inwestor
chcę się dowiedzieć,
czy pieniądze, które zainwestowałem,
są dobrze wykorzystane, i co osiągnęliście.
Twoje pieniądze
idą głównie na czynsz i serwery.
Kupiliśmy też sprzęt.
Wydajemy te pieniądze rozsądnie i dziękujemy za pana inwestycję.
Właśnie. Nawet nie dojadamy.
Widzę nowe sprzęty.
Kawa rozpuszczalna jest niedobra?
Wielu deweloperów cierpi na otyłość.
Kupiliśmy ekspres, żeby pić niskokaloryczną kawę.
To po co te syropy?
Skoro liczysz kalorie, to zrezygnuj z syropów.
Masz rację.
Słuszna uwaga, dzięki.
Przepraszamy, że ostatnio państwa zawodzimy.
„Ostatnio”? Zawodzicie nas od dłuższego czasu.
Może najwyższa pora, żebyście dali nam jakąś gwarancję?
Wytłumaczcie to.
W zależności od odpowiedzi będę dalej w was inwestował
albo się wycofam.
Ale tu wąsko.
- Halo, pani Choi. - I jak tam?
Szukasz Nam Do-sana?
Właśnie do niego jadę.
Tak szybko? Jak go znalazłeś?
Mój GPS go znalazł.
Dobry chłopcze, jesteś niesamowity.
Czym on się zajmuje?
Prowadzi start-up.
Start-up? To dobrze? Ciągle mówią o nich w wiadomościach.
Przynajmniej ma imponujący tytuł stanowiska.
To świetnie.
Proszę się nie martwić.
Porozmawiam z nim.
Start-up?
Dojeżdżasz do celu.
Dojeżdżam do celu?
To osiedle mieszkaniowe. Ma tutaj biuro?
Panie Nam, Pani Park.
Do-san chciał poczekać, aż będzie to oficjalne, ale…
- Yong-san. - Spokojnie.
- Nie rób tego. - Przestań.
Powiedz im.
Proszę nie być w szoku. Bierzemy udział
w konkursie CODA!
CODA.
CODA to…
CODA…
CODA to znana na całym świecie firma.
Organizuje konkursy z AI.
To taka olimpiada AI.
Czemu nic nie mówisz?
Wyjaśnij mi to ze szczegółami.
Tato, słyszałeś o AI, prawda?
Tak, to Amnesty International.
Cóż…
Chodzi o inną AI.
Mówimy o sztucznej inteligencji.
Używamy jej do rozpoznawania…
Wytłumacz tak, żebym zrozumiał.
I patrz mi w oczy.
Jeszcze prościej?
Co to jest?
Papier toaletowy.
- A to? - Makaron instant, ramyeon.
A…
to co?
- Obibok? - Pani Park.
Sprawiamy, że komputery robią to, co właśnie zrobiłaś.
Rozpoznawanie obrazów.
No i?
- Pokaż im. - Pokaż im.
Zobacz, tato.
Zobacz, co będzie, gdy pokażę papier kamerze.
Komputer rozpoznaje papier toaletowy.
Pokaż.
„Makaron instant”
na ramyeon.
„Zegarek”.
To imponujące.
Wiele firm ma taki system rozpoznawania obrazów,
ale żaden z nich nie jest taki dokładny.
Chodzi o precyzję
i szybkość.
Szybkość!
„Toaleta”?
Czemu mówi „toaleta”?
Rety. Czemu jestem toaletą?
Nie powinno tak być. Już patrzę.
TWARZ
„Twarz”. Znów działa. Jeszcze raz.
TOALETA
Znów „toaleta”?
To jakiś błąd.
Dlaczego…
Co się dzieje?
Już wiem.
- To był prototyp. - Właśnie.
Naprawiliśmy ten błąd.
To przez światło.
Zobaczcie.
Światło odbija się na twoim czole i błyszczy jak toaleta.
Dlatego mówi „toaleta”.
Wyłącz to.
Wersja oficjalna nie będzie…
Wyłącz to!
Dojechałeś do celu.
Wyłączam wyznaczanie trasy.
To chyba tutaj.
Tato!
- Tato, przestań! - Chodź tu!
Co się dzieje?
- Czemu ucieka? - Zatrzymaj się!
- Co się dzieje? - Stój, gnojku!
- Stój! - Tato!
Tato, przepraszam.
- No nie. - Poczekaj.
To prototyp. Oficjalna wersja…
Daruj sobie. Chodź tu!
Rety, mam dość.
Skarbie, zapomnijmy o imprezie z okazji sześćdziesiątki.
Nie pokażemy się z tym obibokiem.
Niedługo kończy 30 lat, a nie ma porządnej pracy.
Niemożliwe.
Za moje pieniądze
zrobił maszynę, która mówi na jego ojca „toaleta”?
- Czemu… - Maszynę…
- Nie wierzę. - Skarbie.
- To się nie dzieje. - Spokojnie.
Wszystkich obudzimy.
Nie obchodzi mnie to!
Wszyscy, obudźcie się! Zanim umrę…
- Spokojnie, proszę. - …dopilnuję,
- żeby mój syn się opamiętał. - Przestań, proszę.
Ty gnojku. I co teraz zrobisz?
Mój pierworodny nie ma pracy
i prowadzi marną firmę.
Jaka za ciebie wyjdzie?
Ród Nam umrze razem z tobą.
- Spokojnie. - Ród Nam?
- Chodź tutaj. - Nie.
- Ojcze! - Nazywa się Nam?
- Proszę, tato. - Powiedział „Nam”?
- Kto tu zaparkował? - Ojejku.
- Zostaw! - Tato.
Ty gnojku, dam ci nauczkę.
- Chodź tutaj. - Skarbie!
Chodź tu natychmiast.
Gdzie on się podział?
Gdzie on jest?
- Ty gnojku. - Tato, proszę.
Przepraszam. Zapłacę za myjnię.
Bardzo przepraszam.
Nam Do-san, ty gnojku!
- Nam Do-san? - Zapłacisz za myjnię?
Ja chyba śnię. To się nie dzieje.
Zostaw go!
CORN DOGI CHEONG-MYEONGA
GENIUSZ MATEMATYCZNY
- Mówiłeś, że jest imponujący. - Jest straszny.
- Jak wygląda? - Jak nieszczęście.
Ale prowadzi start-up.
Dobrze znam ten świat.
Nie ma szans.
Raty, myślałam, że wiedzie świetne życie.
Nie ma jeszcze 30 lat.
Nawet najwięksi szczęściarze się wtedy gubią.
ZŁOTY MEDAL
Czy twój ojciec
naprawdę zrezygnuje z inwestycji?
Tak.
Czynsz możemy opłacić z kaucji,
ale co z serwerami i innymi opłatami?
Nie wiem, co robić.
Zatrudnimy się jako kurierzy?
Ile za nią dostaniemy?
Jesteśmy na poddaszu.
Jeśli ją sprzedamy, w lecie będzie tu jak w piekarniku.
Masz rację.
Do lata zdobędziemy inwestorów.
Przerzucimy się na kawę rozpuszczalną.
Wymienimy je na klawiatury membranowe.
Żadnych gier, póki nie zdobędziemy inwestorów.
DLA NAM DO-SANA
Dobra wiadomość jest taka,
że Dal-mi ma marne szanse, żeby odnaleźć Nam Do-sana.
Myślałam, że obecnie wszystkich można znaleźć
na Instagramie czy Facebooku.
Nie ma takiej opcji.
NAM DO-SAN
BRAK WYNIKÓW
NAM DO-SAN
FIRMA NAMDO
SPECJALNOŚĆ NAMDO
NAM DO-HYEON
Szukałem go na różnych portalach,
ale nie znalazłem.
Udało mi się tylko dlatego, że jestem sprytny i miałem szczęście.
Nikt inny go nie znajdzie.
Nam Do-san?
„14 lat temu Park Chan-ho…”
Tę piłkę podpisał Park Chan-ho.
Jest w dobrym stanie.
Jest na niej moje imię i nazwisko, Nam Do-san.
Jeśli kupisz ją szybko, dam ci zniżkę.
Jeśli mam udowodnić autentyczność, zostaw adres e-mail,
a wyślę ci więcej zdjęć.
Zostawiam swój adres. Udowodnij autentyczność.
Co?
SPORT
RZECZY UŻYWANE
PIŁKA Z AUTOGRAFEM PARK CHAN-HO
KOMENTARZE
Co?
ZOSTAWIAM SWÓJ ADRES
UDOWODNIJ AUTENTYCZNOŚĆ
Tak szybko?
NOWA WIADOMOŚĆ E-MAIL
Proszę.
DOWÓD, ŻE TO AUTOGRAF PARK CHAN-HO
GENIUSZ MATEMATYCZNY NAM DO-SAN
Kiepsko skończył.
Lepiej, żeby się nie spotkali.
Nie tylko będzie zawiedziona,
ale też zrobi z siebie kretynkę.
Tak myślisz?
- Rety, nie wierzę… - Cicho.
Halo.
Naprawdę?
Rozumiem.
- Dobrze. - Szkoda mi jej.
Dobrze. W porze obiadu? Kiedy?
Powinna dobrze się odżywiać.
Rozumiem. Świetnie.
Dobrze.
- Pewnie jej ciężko. - Dal-mi
jest tak samo sprytna jak ty.
No pewnie. A co?
Znalazła Nam Do-sana.
- Co? - Dziś się z nim spotka.
Boże.
Kiedy? Gdzie?
Jak go znalazła?
Skąd mam wiedzieć?
Rety.
Przestraszyła mnie pani.
DLA NAM DO-SANA
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem,
osiem, dziewięć, dziesięć.
Jeśli tak dalej pójdzie,
to do wieczora zarobimy na serwery i inne opłaty.
- Kupiec odbierze ją osobiście? - Tak, piłkę Park Chan-ho.
„Seo Dal-mi”? Powiedziała, jak się nazywa?
Tak. Nigdy się nie spotkaliśmy, a jest taka przyjacielska.
„Tu Seo Dal-mi.
Bardzo za tobą tęsknię. Spotkajmy się jak najszybciej”.
Na pewno jej nie znasz?
- Nie spotkałem jej. - Pisze, że tęskni.
Co taka uczuciowa?
Pewnie jest wielką fanką Park Chan-ho.
Chyba nie o to chodzi. Seo Dal-mi…
Seo Dal-mi… Brzmi znajomo.
Patrzcie! Sand Box!
MIEJSCE MARZEŃ
DOŁĄCZ DO NAS
TU SPEŁNIĄ SIĘ TWOJE MARZENIA
Wygląda fantastycznie.
Pozwalają nawet zabierać do pracy psy.
- Niesamowite. - Tutaj
nie musielibyśmy się martwić o czynsz i koszty serwerów.
Właśnie.
TU SPEŁNIĄ SIĘ TWOJE MARZENIA
Jestem. Mam na sobie niebieski żakiet.
Już jedziesz?
Będę u pani za 30 sekund.
Co on taki oschły?
Bo minęło już tyle czasu?
Ma na sobie niebieski żakiet.
- Tak? - Tak.
- Do-san. - Tak?
Rozdzielmy się.
- Po co? Chodź ze mną. - To mało efektywne.
Rozdzielmy się i zwiększmy efektywność.
Nie załapałeś? Chul-san, chodź ze mną.
Powodzenia!
Czego nie załapałem?
Nie jestem głupi!
Chodź ze mną.
Co robisz?
Stój. Rety.
Co robisz? Kim jesteś?
Przewodnik?
Chwila.
PRZEWODNIK START-UPÓW
Przewodnik… Rety!
Jest pan tym przewodnikiem!
Pan Nam Do-san, tak? Miło poznać. Jestem Han Ji-pyeong.
SH Inwestycje, tak?
Nie byłem sobą, gdy wysyłałem te e-maile, ale pan do mnie przyszedł?
Tak jakby. Możemy porozmawiać?
Oczywiście. Możemy rozmawiać cały dzień.
Rety, niesamowite. Nie wierzyłem, że ten dzień nadejdzie.
Może porozmawiamy w kawiarni albo w pana biurze?
To chodźmy do naszego biura.
Pokażę panu nasze demo.
Już wiem, czemu nazywają pana aniołem biznesu.
Jest pan aniołem.
Panie Nam, nie chodzi mi…
Ale może dać mi pan pięć minut?
Muszę się szybko z kimś spotkać.
Tylko pięć minut.
Spotka się pan z Seo Dal-mi?
Tak.
- Skąd pan wie? - Wytłumaczę w aucie.
Chwila. Tylko jej to dam.
- Muszę tylko… - Wiem.
- Muszę dać jej piłkę. - Nic nie szkodzi.
Miało być 30 sekund.
Potrzebuję pięciu minut. Muszę jej to dać.
W schowku są listy. Może je pan wyjąć?
- W schowku? - Tak.
- Nie, w tym. - Jasne.
To nic dziwacznego.
„Nam Do-san”? Tak samo się nazywamy.
OD SEO DAL-MI DO NAM DO-SANA
„Seo Dal-mi”?
Co to?
To długa historia.
Tak, pan to Nam Do-san, Seo Dal-mi
to dziewczyna, z którą miał się pan spotkać.
Nigdy nie dostałem tych listów.
Dziś pierwszy raz rozmawiałem z Seo Dal-mi.
Wiem. Może przeczyta pan listy?
Przepraszam. Coś mi wypadło. Nie przyjdę.
Manager HR chce się z tobą widzieć.
Po co?
W końcu.
Zostaniesz pracownikiem na pełen etat!
Wątpię. Nie będę się nakręcać.
- Tak będzie. - Idź do niego.
Mam się zwolnić?
DZIAŁ HR
Nie zrozum mnie źle.
Nie chcemy stracić takiego talentu.
Żebyśmy mogli przedłużyć umowę, musisz zrobić przerwę.
Może pan od razu dać mi stałą umowę.
To niemożliwe.
Musiałabyś mieć kwalifikacje.
Nawet nie studiowałaś.
Dwa lata temu powiedział pan,
że dostanę stałą umowę, jeśli się wykażę.
Zawsze tak mówimy.
Ciesz się, że w ogóle ci ją przedłużymy.
Nauczysz się czegoś od współpracowników…
A potem?
Zdobędziesz doświadczenie i kompetencje.
A potem?
To nie będzie świetne?
Dobra, zwolnij się za tydzień i wróć tutaj za miesiąc.
Dobrze?
Dobrze. Prawie zapomniałem.
To nagroda za dziesięciomilionowy utarg.
Idź z Seo-hyeon.
VOUCHER DO LUCCA MAKARONY
Dziękuję.
W porządku?
Oczywiście.
No to super.
Za dwa lata dopilnuję,
żebyś dostała stałą umowę.
Ufasz mi?
Tak.
Myślisz, że dwa razy mnie oszukasz? Nie, ty cholerny…
ZWALNIAM SIĘ!
Przyjdziesz jutro, prawda?
Mama też będzie. Tęskni za tobą.
Teraz za mną tęskni?
Czyli ta Seo Dal-mi była zakochana w Do-sanie
przez ostatnie 15 lat?
Wierzy, że on odwzajemnia jej uczucie.
Ten facet do niej pisał i podszywał się za Do-sana.
Takie naśladownictwo.
- Czego chce? - Żeby Do-san
spotkał się tu z Dal-mi
- i wyglądał jak szycha. - Szycha?
- On tak umie? - Jasne, że nie.
Czyli nie chodzi panu o zainwestowanie w naszą firmę?
Przepraszam. Wiem, że brzmi to absurdalnie.
Mam duży dług wobec osoby, która mnie o to poprosiła.
Tylko przez godzinę. Niech pan udaje, że jest tym od listów.
No dobrze…
Dogadajmy się.
Musimy dostać coś w zamian, nie uważa pan?
Co może pan dla nas zrobić?
Powiedz to wprost.
- Nie ma nic za darmo. - Będzie nagroda.
Ile chcecie?
Czy…
przejrzał pan nasz biznesplan?
Tak.
Chce pan w nas zainwestować?
Wasza firma jest w zbyt wczesnej fazie, żebyśmy w nią zainwestowali.
Co to znaczy? Jesteśmy za wcześnie?
Mówi, że jest za wcześnie, żeby w nas inwestować.
Myśli, że jesteśmy w różnych kategoriach wagowych.
Jest za wcześnie
czy nie mamy potencjału?
Słuchajcie.
Nie przyszedłem jako inwestor.
Chcę prosić o przysługę, za którą się odwdzięczę.
Ile chcecie?
To ma być tylko godzina,
ale cały dzień będzie się przygotowywał.
Do-san jest dużo warty.
Musi mu pan zapłacić…
- Dwa… - Dwa miliony wonów?
- Nie wierzę. - Dwa miliony?
Musimy to przemyśleć.
Pogadamy na zewnątrz.
Chodźcie ze mną.
Proszę się rozgościć.
Chodźcie tu.
Wydaje mi się, czy mamy tu przewagę?
- Że co? - Mamy przewagę!
- Niewyraźnie mówię? - Już rozumiem.
Jak mógł tak bez wahania zaoferować dwa miliony wonów?
I to tylko za godzinę!
Zobaczcie to.
To najlepszy inwestor.
Półtora miliarda wonów bonusu? Musi mieć kompetencje.
Chłopaki, może przejdziemy na wyższy poziom?
Zróbmy to.
Nie mamy nic do stracenia. Zróbmy coś wielkiego.
- Ja? - Ty.
- Dobra. - Dobra!
SAMSAN TECH
Uda mu się?
Musi.
Od tego zależy przyszłość naszej firmy.
Co powiedział Nam Do-san? Zgodził się?
Nawet jeśli, to i tak mamy problem. Chyba nie pomoże Dal-mi.
WEZWANIE DO ZAPŁATY
Jest nieogarnięty i beznadziejny.
Jest aż tak źle? Boże.
Spokojnie. Pożyczę mu garnitur i auto.
Może przez jakiś czas wszyscy uwierzą.
Wygląda na fajnego chłopaka. Nie jest łobuzem.
Tak jak ty, dobry chłopcze.
Mówię poważnie.
Oddzwonię. Do usłyszenia.
- Podjął pan decyzję? - Tak.
Zrobię to.
Bardzo dziękuję.
Ale chcemy dostać większą nagrodę.
Więcej pieniędzy?
- Zgadza się. - Tak.
Nie.
- Nie? - Nie?
Nie chcemy pieniędzy.
Niech Sand Box przygarnie Samsan Tech.
Wtedy zrobię, co pan zechce.
Nie mogę ot tak spełnić waszej prośby.
Sand Box ma wysokie standardy.
Nie musicie zmieniać standardów.
Zmieńcie nas. W wywiadzie mówi pan:
„Szerpowie są przewodnikami po Himalajach”.
Wystarczy.
„Chcę być takim inwestorem.
- Przewodnikiem…” - Nie mówiłem tak.
- Dziennikarz… - „…który prowadzi i chroni
- przedsiębiorców…” - Nie jestem przewodnikiem!
Te słowa wymyślił dziennikarz!
Nawet nie wiem, kim jest ten Szerpa!
Zapłacę wam.
Proszę.
Potrzebujecie pieniędzy.
Chcemy dołączyć do firmy Sand Box.
Nie potrzebujemy pieniędzy.
Szkoda.
Sand Box jest poza moim zasięgiem.
Wychodzi pan?
Tak. Przykro mi.
Pytał pan, czy zainwestuję.
Sprawdziłem ponad tysiąc start-upów
i zainwestowałem w 30.
Cztery z nich nie zdobyły kolejnych inwestorów.
Taki sobie wynik.
Wiem. Nie ma się czym chwalić.
A ze start-upów, w które nie zainwestowałem,
wszystkie poległy.
Wszystkie.
Nie chcę stracić tego rekordu.
Dlatego nigdy
nie zainwestuję w waszą firmę.
Nie jest za wcześnie.
Co za drań!
Czemu był taki przekonujący, gdy mówił, że nie mamy szansy?
Tak, był przekonujący.
To jego opinia, a nie fakty.
NIE POZWÓL, ŻEBY CZYJAŚ OPINIA STAŁA SIĘ TWOJĄ RZECZYWISTOŚCIĄ – LES BROWN
PRZEWODNIK START-UPÓW
INWESTOR JAK SZERPA
Yeong-sil, włącz światło.
Dobrze. Jakiej piosenki chce pan posłuchać?
Nic nie idzie po mojemu.
Jaką puścić piosenkę?
Nie dotrzymam obietnicy, którą złożyłem pani Choi.
To mnie wkurza.
- Puść mi… - Nie odpowiedział pan, więc sam wybrałem.
Oby się spodobała.
Chrzań się
Świetny wybór.
Nic mi nie jest
- Zabij mnie. - Czemu nie mogę tego dostać?
Przechodzi pan trudne chwile.
Znaleźć ośrodek dla osób myślących o samobójstwie?
Pogoda jest taka ładna
- Rozśmieszasz mnie. - Więc czemu choruję?
Zaczynam cię lubić.
Dobra piosenka.
Nie, wynajmuję.
- Szczęściarz. - To fajne mieszkanie.
Zwolniło się miejsce. Usiądź.
Jak się obecnie ma ETF?
Lepiej niż akcje?
#CZARNO-BIAŁY #ULICA #WYCZUCIE KOLORU
HERBATKA Z MAMĄ
Dzięki nim kupiłem rodzicom prezent.
- Masz akcje? - Szczęściarz.
- W tym roku kupię auto. - Ja robię odwrotnie niż ty.
- To dobry pomysł. - Spróbuj z akcjami.
AWARIA
ROZPOZNAWANIE OBRAZÓW ORAZ AI TO PRZYSZŁOŚĆ
MINISTERSTWO SME I START-UPÓW ZAPEWNIA 5-LETNIE WSPARCIE
SZANSA DLA START-UPÓW Z BRANŻY AI
ZAINWESTUJE 1,5 MLD W AI I ROZPOZNAWANIE OBRAZÓW
Ojejku.
Przymierzyłaś kostium?
Jest bardzo elegancki.
Ile kosztował? Chyba dużo.
Nie był taki drogi.
Mam dużo pieniędzy.
Mów, jeśli potrzebujesz nowych ubrań. Wszystko ci kupię.
Jedzmy, bo zupa wystygnie.
Spotkasz się dziś z In-jae?
- Tak. - Ale nie znalazłaś Do-sana.
W zamian za to pokażę się w eleganckim kostiumie.
Dal-mi.
Słucham?
Jesteś kosmosem, tym kwiatem.
Nadal jest wiosna.
Poczekaj do jesieni,
żeby pięknie rozkwitnąć.
Bądź cierpliwa.
Dobrze.
Na dziewiąte urodziny tata kupił mi piękną pozytywkę.
Mówił, że gdy ją otworzę, usłyszę piękną melodię.
Ale nigdy jej nie otworzyłam.
Czy to nie śmieszne?
Co, jeśli bym ją otworzyła…
i…
nie polubiła tej melodii?
Może wcale jej nie gra?
Przez takie głupie myśli…
SEO DAL-MI
…nigdy jej nie otworzyłam.
Zastanawiasz się, czemu ci to mówię?
Chcę powiedzieć…
Do-san, jesteś moją pozytywką.
Nieważne, że cię nie otworzyłam.
SPOTYKAM SIĘ DZIŚ Z SIOSTRĄ. PRZYJDZIESZ?
Wystarczyło mi to, że wiedziałam, że jesteś.
Mam nadzieję, że to wiesz.
Macie może
pożyczyć garnitur?
Założę się, że grasz piękną melodię.
Jestem tego pewna.
Pocieszałeś mnie przez te wszystkie lata
i zawsze będziesz to robił.
IMPREZA NETWORKINGOWA
ZORGANIZOWANA PRZEZ WON IN-JAE
Przepraszam.
- Dziękuję za przybycie. - Dobry wieczór.
- Dziękuję. - Dziękuję za przybycie.
- Nicole! - In-jae.
Zobaczymy się, zanim wrócisz do USA?
- Kiedy jedziesz do San Francisco? - Przyszły wtorek.
Tak szybko.
Jak tam…
W porządku. A u ciebie?
- Dobrze. - Dobrze? To dobrze.
Jedziecie jutro? Razem?
Dobry wieczór.
Co słychać?
- Pan Han. - Cześć.
Świetnie pan wygląda.
Wstydzi się czegoś? Czemu się ukrywa?
GDY ZERWAŁ SIĘ WIATR… CZARNOKSIĘŻNIK Z OZ
Długo czekasz?
Tak,
bardzo długo.
Tęskniłam za tobą.
Wygląda na to, że mAP na 41. wygrywa, tak?
Czy to ma sens?
Jest jeszcze 43.
Pokazuje 43,2.
43,2!
Może prędkość jest słaba.
Prędkość jest powiązana z precyzją, a wymiana…
Nie. To najszybszy fps.
- To prawda. - Rety.
Ale pomyśl.
To szansa jedna na milion.
Skąd jest zespół?
Z USA? Chin? Indii?
A jeśli wygramy nagrodę…
Napisano, że to Mountain Technology z Korei Południowej.
Sang… Sam…
San Tech.
Korea Południowa? To niespodzianka.
Jak się nazywa deweloper?
Do-san Nam.
Nam Do-san, a nie Do-san Nam.
Najpierw podaje się nazwisko.
Naprawdę?
Trzeba na to uważać podczas wręczania nagrody.
Korea Południowa jest całkiem daleko. Da radę przylecieć na ceremonię?
Ten Nam Do-san?
…ale tam nie polecimy.
Chcę się spotkać z tym zespołem, gdy tu przylecą.
Inwestorzy z Google’a i Amazona…
Jasne. Ale wiele osób
będzie się chciało z nimi spotkać.
…będą chcieli zainwestować, ale nas tam nie będzie.
To straszne.
Nie chcemy takiej tragedii, prawda?
Tak, mają najlepszy wynik.
- Świetnie im poszło. - Tak.
Prędkość nie jest taka wysoka, jak chciałem…
Nam Do-san.
Nie mogę się doczekać, aż go spotkam.
Jestem ciekawa. Chcę wszystko o tobie wiedzieć.
Dziękuję. Nigdy nie dostałem wiadomości od dziewczyny.
- Czemu się otwiera? - Chyba dobrze się bawią.
Idę do miejsca z twojej wizytówki.
Idę w twoje ślady.
Rzuciłam dziś pracę.
Jeśli początek jest łatwy, to łatwo go odebrać.
Chodzi o potencjał.
Tylko 40 zostanie prezesami.
- Co on tutaj robi? - Przepraszam, że cię zwodziłem, Dal-mi.
Napisy: Kamila Krupiński