(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 4)
(แซนด์บอกซ์)
(พื้นที่แห่งความฝัน)
(สำหรับเหล่าสตาร์ทอัพ)
(มองหาสมาชิกแซนด์บอกซ์รุ่น 12)
(แซนด์บอกซ์)
(เปลี่ยนทุกความฝัน ของคุณให้เป็นจริง)
(ที่ที่จะทำทุกความฝันให้เป็นจริง)
(อยากก่อตั้งธุรกิจสตาร์ทอัพเพื่อ)
(เพื่อเป็นซีอีโอ ที่สร้างแรงบันดาลใจ)
(เพื่อขึ้นลิฟต์…)
แม้ในตอนที่สร้างโค้ดขึ้นมา และคิดว่าทุกเงื่อนไขสมบูรณ์แล้ว…
(เพื่อไม่ให้…)
แต่หากขาดไปเพียงเงื่อนไขเดียว
ก็อาจหยุดชะงักเพราะบั๊กได้เลย
(บั๊ก: ความผิดพลาดใน โปรแกรมคอมพิวเตอร์ มีที่มาจากแมลง)
(เพื่อทำเรื่องเข้าใจผิด…)
เงื่อนไขที่ว่า
"ถ้าในหัวใจของทุกคน ต่างก็ใฝ่ฝันถึงแซนด์บอกซ์"
(สมัครเข้าร่วมโครงการ แซนด์บอกซ์รุ่น 12)
(วอนอินแจ นัมโดซาน ซอดัลมี)
และผมก็มองข้าม เงื่อนไขเพียงข้อเดียวนั้น
และผลลัพธ์ของมัน
คือตัวผมในตอนนี้
เลือกมาสิคะ
ฉัน หรือซอดัลมี
โดซาน
หยุดชะงักเพราะบั๊กนั่น
(แซนด์บอกซ์)
(1. สนามเด็กเล่นที่เททรายไว้ เพื่อป้องกันการบาดเจ็บ)
(2. สภาพแวดล้อมการทดสอบ เพื่อการพัฒนา)
(3. ระบบที่ช่วยยืดเวลา จนกว่าสินค้าจะถูกปล่อยออกมา)
(ตอน 4)
ดัลมี เช็ดน้ำลาย แล้วไปนอนบนเตียงเถอะ
- คุณย่าๆ ธุรกิจแบบนี้ดีไหม - ว่าไง
เปิดร้านอาหาร แต่ไม่ต้องใช้เงิน
แค่มีครัว ก็เปิดร้านอาหารได้ และรวมทุกอย่างไว้ด้วยกัน
มีแค่ครัว จะเป็นร้านอาหารได้ยังไง
ลูกค้าจะนั่งตรงไหนล่ะ
ไม่ต้องมีที่นั่งหรอก
มีบริการส่งเอาก็ได้
ไม่จำเป็นต้องตกแต่งภายใน
โต๊ะ เก้าอี้ก็ไม่จำเป็น
มีแค่ครัวอย่างเดียวก็พอ
ใช้ต้นทุนน้อยด้วยนะ
ไม่ต้องห่วงว่าจะเจ๊ง
แม่ครับ แบบนี้เป็นไงครับ
- อือ - ใบปลิวพวกนี้จะแสดงอยู่ในเว็บไซต์
ฉะนั้น เราก็ไม่จำเป็นต้องใช้ใบปลิว
แค่เข้าไปในเว็บไซต์
ร้านอาหารแต่ละประเภท จะขึ้นมาให้เราเห็นทั้งหมดเลยครับ
พ่อคะ ถ้าเราใส่การจัดอันดับลงไปล่ะ
อร่อยก็อันดับหนึ่ง ไม่อร่อยก็อันดับห้า
- นั่นสิ - ดัลมี แบบนั้นดีเลย
ลูกค้าทุกท่านสามารถแสดง ความคิดเห็นลงไปได้
ถ้ามีคะแนนนิยมดีมาก…
พ่อ
เราจะทำยังไงดี
หือ
ไม่เป็นไร
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
ไม่เป็นไรๆ
นั่นคือ เอาแนวคิดโคเวิร์กกิ้งสเปซ มาปรับใช้ในร้านอาหาร
ไม่ว้าวสินะ โอเค ต่อไป
ย่า
รถที่ไม่มีกุญแจล่ะ เป็นไง
เอาการพิสูจน์อัตลักษณ์ตัวตน มาใช้กับรถยนต์แทน
เมื่อเราใช้ลายนิ้วมือเปิดประตูรถได้ ก็ไม่จำเป็นต้องพกกุญแจรถแล้ว
ไม่สิ
ระบบการจดจำใบหน้า น่าจะดีกว่าลายนิ้วมือ
หน้าหนาวอาจจะถอดถุงมือยุ่งยาก
- ดัลมี - คะ
การทำธุรกิจ
มันยากนะ รู้ใช่ไหม
รู้สิ
แต่สมัยนี้ไม่ยากเท่าตอนนั้นหรอก
เด็กม.ปลายยังเริ่มทำธุรกิจกันได้เลย
อีกอย่าง หนูพอจะหาหนทางได้แล้วด้วย
หนทางอะไร
ความลับน่ะ
ถ้าได้แล้วเดี๋ยวค่อยบอก
อ้าว ทำไมล่ะ บอกมาตอนนี้แหละ
ไม่เอา ถ้าหนูไม่ได้ขึ้นมาก็ขายหน้าแย่สิ
ใช้ระบบการจดจำใบหน้า แทนลายนิ้วมือ
โอย ดวงชะตาฉัน
อรุณสวัสดิ์ครับ
มาแล้วครับ
จะเริ่มประชุมกันแล้ว คนอื่นหายไปไหนหมดล่ะ
เฮ้อ ผมไม่ชอบความยืดหยุ่นในการทำงาน อะไรพวกนี้เลย
ช่วยมาประชุมให้ตรงเวลากันด้วย
โทรหาคนที่ยังไม่มาให้รีบมาเลยครับ
เราเริ่มกันเลยครับ
ไม่ใช่อย่างนั้นครับ ท่านประธาน
(ใบลาออก)
นี่มันอะไรกันครับ
พวกคุณเชื่อใจและตามฉันมา แต่ฉันพูดได้แค่คำว่าขอโทษ
ฉันคงจ่ายเงินให้ไม่ได้อีกสักพักนะคะ
เรื่องออฟฟิศก็คงเป็นไปได้ยาก
ดีเหมือนกันนะคะ รู้สึกเหมือนได้กลับไปตอนแรกๆ
ออฟฟิศที่มีจากุซซี่หายากนะครับ
- จริงค่ะ - ประโยชน์ของน้ำมันอโรมาน่ะสุดยอด
ทั้งริ้วรอย ทั้งกระ หายเกลี้ยงเลยนะ
สายตายาวก็แบบนี้แหละ มันไม่ได้หายไปหรอก
แต่แม่แค่มองไม่เห็น
อินแจ…
คนพวกนี้คือใครกัน
ถ้ามองไม่เห็นกระ ก็ต้องใช้แว่นค่ะ
ไม่สิ หรือจะคิดเสียว่า เป็นพรจากพระเจ้าดีล่ะ
นี่แกกำลังใช้ห้องโรงแรมฉัน เป็นออฟฟิศอยู่เหรอ
ค่ะ ช่วยอดทนไปก่อน จนกว่าหนูจะเข้าแซนด์บอกซ์ได้
ถึงตอนนั้นแล้ว ฉันจะจ่ายค่าออฟฟิศ และจ่ายเงินเดือนให้ด้วยค่ะ
ขอขัดจังหวะการประชุมนะคะ
มานี่หน่อย
แซนด์บอกซ์เหรอ แกจะเข้าที่นั่นทำไม
มันเป็นที่สำหรับคนไม่มีเงิน หรือเส้นสายไม่ใช่เหรอ
เพราะหนูต้องการแบบนั้น
หนูอยากสร้างตัวโดยเริ่มจาก การไม่มีเงิน ไม่มีเส้นสาย
เพื่ออะไร แกมีทั้งเงินทั้งเส้นสาย
ฉันยังไม่ได้หย่าเลยนะ
นั่นคือเหตุผลที่แม่เป็นแบบนี้เหรอ เพื่อสร้างเส้นสายและเงินให้หนูเหรอ
ไหนแกบอกว่าขอบคุณที่ได้เป็นลูกสาว ของนักธุรกิจเศรษฐีไง
ขอบคุณสิ
ก็เพราะเริ่มจากการเป็นลูกเศรษฐี หนูถึงไม่มีความดีอะไรสักอย่าง
แถมยังไม่ได้การยอมรับจากแม่อีก
ขอบคุณที่ทำให้หนูกระจ่าง
นังตัวดี
แกคิดว่าการเริ่มธุรกิจโดยไม่มีทุน มันง่ายนักเหรอ
แกตั้งใจทำให้แม่เป็นห่วงแกใช่ไหม
"เป็นห่วง" เหรอ
ทำไมพอได้ยินแม่บอกว่าเป็นห่วง หนูถึงหงุดหงิดขนาดนี้นะ
แม่เป็นห่วงคนหนึ่ง แล้วก็ให้กำลังใจอีกคนหนึ่งเหรอ
ถ้าเอาแต่พูดไปเรื่อย ก็เป็นแค่นักต้มตุ๋น
ถ้าพยายามจัดการเอาทีหลัง ลูกก็จะเป็นอย่างพ่อ
สู้นะลูก
อินแจ แม่น่ะ…
ถ้าแม่ยอมรับหนูจริงๆ
ก็ไม่ต้องห่วงหนู แค่ให้กำลังใจก็พอ
(แซนด์บอกซ์ของยุนซอนฮัก)
(ถามตอบกับแซนด์บอกซ์)
ฉันจับก่อนนะคะ
เอาไงดีล่ะ ฉันว่าฉันจับได้ก่อนนะ
เป็นทนายยังขาดอะไรอีกคะ ทำไมถึงจะเข้าแซนด์บอกซ์
ทนายเป็นแค่งานอดิเรก อาชีพหลักคือดีไซเนอร์
แล้วคุณล่ะขาดอะไร ถึงจะเข้าสมัคร
ก็ทุกอย่างค่ะ เส้นสาย การศึกษา กำลังทรัพย์ และอื่นๆ
- ชื่ออะไรคะ - ซอดัลมีค่ะ
- ทำไมคะ - ก็ว่าจะตีตัวออกห่าง
ดูเป็นคนที่คบแล้ว ไม่น่ามีประโยชน์
แล้วคุณชื่ออะไรคะ
ชื่อจองซาฮา ทำไมคะ
ฉันว่าจะเข้าหาคุณน่ะ ดูเป็นคนที่น่าเกาะดี
อยากเกาะฉัน แต่ไม่อ่อนข้อให้ฉันเลยนะ
ฉันยอมให้คุณ 1,000 วอนเลย เพราะงั้น เล่มนี้ให้ฉันเถอะนะคะ
ฉันให้ 5,000
ได้เลยค่ะ
ทำไมยอมง่ายจัง
ยัยขี้โกงนั่น…
(ถามตอบกับแซนด์บอกซ์)
นี่มันร้านที่เท่าไรแล้ว
โอ๊ะ ที่นี่มีเล่มนั้นด้วย
ไปถามซิ
คุณครับ
ไม่ทราบว่า เจอหนังสือเล่มนั้นที่ไหนครับ
ที่หมวดสตาร์ทอัพตรงนั้น
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
อยู่ตรงนั้นนี่เอง
อือ
แต่ทำไงดีล่ะ นี่เล่มสุดท้ายแล้ว
จริงเหรอครับ
เฮ้อ ให้ตายสิ เราเดินวน อยู่ในร้านหนังสือตั้งกี่ร้านแล้ว
กี่ร้านเหรอ
หกมั้งครับ
งั้นเอาแบบนี้ไหม
เอาเงินมาให้ฉัน 10,000 วอน แล้วฉันจะเอาหนังสือนี่ให้พวกตัวเอง
หือ
นี่ คำว่าตัวเองน่ะ
มันมีความหมายลึกซึ้งไม่ใช่เหรอ
- ยังไง - ก็ที่ผู้หญิงคนเมื่อกี้พูดไง
เธอขายหนังสือให้เรา แถมยังเรียกเราว่าตัวเอง
ในครั้งแรกที่เจอเลยนะเว้ย
- หรือว่าเธอจะเปิดไฟเขียวให้ - เปิดไฟเขียวให้เราเหรอ
โอ๊ย จะบ้าตาย ไม่อยากเชื่อ
แบบนี้เรียกเปิดไฟเขียวไหม โดซาน
หา
เอามานี่
นี่
ให้ตายสิ
(ถามตอบกับแซนด์บอกซ์)
- ต่างหูฉันตกน่ะ - อือ เหมือนกัน เอ้ย ไม่ใช่…
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
- ว่าแต่นายมาทำอะไรที่นี่ - มาซื้อหนังสือน่ะ แซน…
ซานฟรานซิสโก พวกหนังสือซิลิคอนแวลลีย์น่ะ
ถูกต้อง เดี๋ยวบริษัทเราก็โตไปทั่วโลกแล้ว
ว้าว ทั่วโลกเลยเหรอ สุดยอดเลย
ไม่เลย พวกเราไม่มีอะไรให้สุดยอดหรอก
ถ่อมตัวเนอะ
รถนายอยู่ไหนล่ะ
รถเหรอ
อ๋อ เมื่อวานไปนอนบ้านชอลซานน่ะ
ที่นั่นซอยแคบมาก ก็เลยไม่ได้เอารถมา
เสื้อผ้าก็เลยอยู่ในสภาพนี้ด้วย
ดูไอ้บ้านั่นมันพูดเข้าสิ
ทำไมล่ะ ดูเป็นกันเองดีออก
ที่ผ่านมานายเพอร์เฟกต์เกิน ฉันเลยแอบกดดันนิดหนึ่ง
ฉันไม่เพอร์เฟกต์หรอก
พรุ่งนี้ทำอะไรเหรอ
พรุ่งนี้เหรอ
ก็ไม่ได้ทำอะไรนะ
- จริงเหรอ - อือ
วันเกิดทั้งที ไม่มีนัดเหรอ
- วันเกิดฉันเหรอ - ใช่
วันเกิดโดซาน อีกตั้งนานนี่
คงเป็นวันเกิดหัวหน้าฮันมั้ง เขาเป็นคนเขียนจดหมายนี่
อ๋อ พรุ่งนี้วันเกิดฉันจริงด้วย ลืมสนิทเลย
นายจำพรที่เคยเขียนไว้ในจดหมายได้ไหม
พรเหรอ
ก็ต้องจำได้อยู่แล้ว
พรุ่งนี้ฉันจะทำให้ พรของนายเป็นจริงเอง
ได้สิ
ทำตัวให้ว่างไว้นะ
- เราไปกันเถอะ - อือ
อ้าวเฮ้ย เฮ้ย
ขอบคุณครับ
ไอ้นั่นมันทำบ้าอะไร
ทำเรื่องดีๆ น่ะสิ
- อิจฉาเขาล่ะสิ - ที่ทำตัวบ้าๆ นั่นน่ะเหรอ
จะบ้าตาย ไม่เห็นอิจฉาเลยสักนิด
ถ้าอิจฉาละก็นะ…
- ฉันก็แพ้สิวะ - ไม่ร้องนะๆ
ไปกันเถอะ
นายต้องกลับไปที่บริษัทไม่ใช่เหรอ
ฉันว่าจะไปส่งเธอก่อน
โธ่ ฉันไม่ใช่เด็กสักหน่อย
มือนาย…
มือฉันเหรอ ทำไมเหรอ
ฉันคิดว่ามือฉันใหญ่แล้วนะ แต่พอเทียบกับนาย มือฉันดูเด็กไปเลย
อ๋อ…
- โดซาน - ว่าไง
โดซาน
ยงซาน นายรู้ไหมว่ามือฉันใหญ่
ทำไมมือใหญ่มันมีความสุขขนาดนี้นะ ฉันต้องบ้าแน่เลย
ไม่ใช่เวลาจะเป็นบ้านะ มานี่
- ทำไมเล่า - รีบมาเถอะน่า
รีบวิ่งเลย
ช่วยต่อแถวด้วยนะครับ ต่อแถว
- ขอผมอันหนึ่งครับ - ให้แน่นอนครับ
เดี๋ยวสิ โอ๊ย ไม่รู้แล้ว เอาไปเลย
- นี่มันอะไรกัน - สงสัยจะได้ข่าวจากโคด้า
ใจเย็นๆ ครับ ได้แน่นอน
ให้ตายสิ ทำไมท่านประธาน เพิ่งจะโผล่มาตอนนี้
- นั่นท่านประธาน - ประธานมาแล้ว
คุณชนะการแข่งโคด้าใช่ไหมครับ
- เอ่อ ครับ - ขอเวลาคุยกับเราหน่อยได้ไหมคะ
- เราด้วยครับ - ใจเย็นๆ นะครับ
- ค่อยๆ ครับผม - พวกเขาจะมาลงทุนให้เราใช่ไหม
ใช่สิ คราวนี้พวกเรารุ่งแน่
- รับนามบัตรเราไปครับ - ขอบคุณครับๆ
- ใจเย็นครับ - ขอบคุณครับ
ยินดีที่ได้พบกันนะครับ
เอาล่ะ
งั้นเริ่มเลย
พวกเราคือซัมซานเทคครับ
ครับ เรามีคิมยงซาน อีชอลซาน และนัมโดซาน
มีกันสามซาน เลยกลายเป็นซัมซานเทคครับ
เราอยากรู้จักโมเดลธุรกิจมากกว่าครับ
อ๋อ ครับ
สักครู่นะครับ
ไม่ต้องรีบร้อน
(สารบัญ)
เวลาที่ทำให้เกิดการจดจำรูปภาพ
ขนาดของเน็ตเวิร์กและความแม่นยำ จะเกี่ยวข้องกับเทรดออฟครับ
- ถ้าดูตรงนี้… - แล้ว…
เราจะหาเงินจากเทคโนโลยีดีๆ แบบนี้ ได้ยังไงครับ
เงินเหรอ
ถ้าจะเพิ่มความแม่นยำ ปริมาณการคำนวณก็จะมากขึ้น
ทำให้การเรียนรู้ยากขึ้นครับ
ดังนั้นเราก็เลยออกแบบให้…
ถ้างั้นก็ยังไม่มีโมเดลธุรกิจ ที่เป็นรูปเป็นร่างสินะคะ
ไว้เราขอปรึกษากันก่อน แล้วจะติดต่อมาครับ
มันดีมากเลยนะครับ
แต่น่าเสียดายที่ เป็นคนละสาขากับที่เราสนใจน่ะครับ
ขอบคุณที่อธิบายให้ฟังนะคะ คุณเต็มที่มากแล้วค่ะ
- ตรงนั้นๆ - ขอบคุณครับ
อย่างที่เห็นครับ ว่าเน็ตเวิร์กของเรามีขนาดเล็กมาก
ใช้เวลาฝึกน้อย แล้วก็ทำให้เป็นจริงได้ง่ายด้วยครับ
โอ้โฮ ปรบมือ
สุดยอดไปเลยนะเนี่ย
นี่ไม่ใช่การยกระดับข้อมูลด้วยการ เพิ่มฟีเจอร์แมพนี่ ใช่ไหมครับ
ใช่ครับ
ครับ อย่างที่เห็นเลยครับ เราเชื่อมต่อฟีเจอร์แมพไว้แบบนี้
- ไปหน้าต่อไปเลยไหมครับ - ครับ ไปต่อเลย
นี่ครับหน้าต่อไป เข้ามาถ่ายใกล้ๆ เลยก็ได้ครับ
สมการรอคอยเหลือเกินครับ
นี่ครับ อนาคตของซัมซานเทค…
นี่พวกคุณโง่เหรอ เอาเทคโนโลยี ไปถวายให้พวกเขาหรือไง
หน้าตาไม่คุ้นเลย ทำงานที่ไหนกันครับ
เป็นวีซีแน่เหรอครับ หรือแค่มาขโมยเทคโนโลยีของพวกเขา
(วีซี: บริษัทที่จัดหาเงินทุนให้)
(นวัตกรรมซัมซานเทค)
พวกคุณก็เป็นนักพัฒนาใช่ไหม
ถ่ายนี่ไว้ทำไม
นี่คุณ ถ้าจะคิดจะลงทุน เราก็ต้องตรวจสอบ…
ไอ้หมอนี่ นั่นบัตรพนักงานฉัน
นามบัตรบอกว่าเป็นวีซี
แต่บัตรพนักงานบอกว่าเป็น หัวหน้าทีมโอเมก้า ดีพเลิร์นนิงนะ
(โกอึนฮยอน)
อันไหนของจริงครับ
มัวทำอะไร ทำไมไม่ลุก
ไปสิ
ฉันไม่ชอบนามบัตรนี่ตั้งแต่แรกแล้ว สัญญาณไฟแดงหรือไง
- ไปเถอะ - ปัดโธ่
(ซัมซานเทค ติดต่อได้ตลอด 24 ชั่วโมง)
นี่ใสซื่อหรือว่าโง่กันแน่ครับ
ทำไมเอาอัลกอริทึมไปถวายเขาแบบนั้น
ก็เขาบอกว่าอยากรู้เทคโนโลยีเราก่อน ถึงจะขอลงทุนน่ะครับ
คุณควรจะเช็กว่าเขาเป็นใครสิครับ
นี่มันเรื่องพื้นฐานเลยนะครับ
เฮอะ อย่างนี้น่ะเหรอ จะเข้าแซนด์บอกซ์
ไม่มีทางหรอกครับ
แต่ว่าเราได้อันดับหนึ่งของโคด้า
อย่างที่เห็นว่าเมื่อกี้ ก็มีนักลงทุนมาติดต่อเยอะด้วย
แล้วไงครับ มีใครลงทุนไหมครับ มีใครติดต่อมาซ้ำหรือเปล่า
ไม่มีครับ
หัวหน้าทีมฮัน ถนัดเรื่องทำให้คนอื่นท้อเหรอครับ
ทำไมใจจืดใจดำขนาดนี้ครับ
วันนี้คนอื่นเขาไม่มีใคร พูดจาใจร้ายแบบคุณเลยนะครับ
ก็เขาพูดดีเพื่อจะปฏิเสธพวกคุณไงเล่า
พวกคุณคือรถที่พวกเขาไม่คิดจะขึ้น เขาถึงพูดชมว่าเท่เพื่อให้มันจบไง
แต่เพราะผมคิดจะขึ้นรถคันนี้ ผมถึงต้องเช็กยางรถ เช็กผ้าเบรกก่อน
ผมต้องเช็กให้เข้มงวด ก่อนจะใช้ไง
เพราะผมคิดจะใช้รถคันนี้จริงๆ ไงเล่า
ขอโทษนะครับ
หลังจากนี้ ถ้าจะตัดสินใจอะไร
ให้ปรึกษาผมก่อนนะครับ
เข้าใจไหมครับ
ครับ เข้าใจครับ
เรากลายเป็นเบี้ยล่างเขา โดยสมบูรณ์แล้วว่ะ
จะว่าไป ผมมีเรื่องจะถามครับ
อะไรครับ
เมื่อกี้
ผมเจอดัลมีครับ
- เจอในสภาพนี้เหรอครับ - ผมบอกว่าเป็นเสื้อชอลซานน่ะครับ
ชอลซานเหรอ
อ๋อ
นี่ ฉันไม่รู้มาก่อนเลย ว่านายจะเป็นคนแถเก่งขนาดนั้น
ดัลมีบอกว่าพรุ่งนี้
เป็นวันเกิดผม
พรุ่งนี้วันเกิดผมนี่ ผมเคยเขียนลงในจดหมายด้วยเหรอ
ไม่ทราบว่าเคยเขียนพรอะไร ลงในจดหมายไหมครับ
ดัลมีบอกว่า พรุ่งนี้จะทำให้พรของผมเป็นจริง
ขอพรเหรอ
- นึกไม่ออกแฮะ - อ๋อ
นึกไม่ออกเหรอ ไม่ออกเหรอ
งั้นโดซานของเราจะทำยังไง
- อะไร ทำอะไร - เฮอะ เชื่อเขาเลย
โดซานของเราต้องลำบากลำบน ไปเจอซอดัลมี
เพื่อทำตามคำขอของหัวหน้าทีมฮัน อย่างไม่มีทางเลือก
แต่นี่น่ะเหรอสิ่งที่คุณทำกับเรา
ถ้าเป็นแบบนี้ เราคงร่วมมือกันยาก
- อย่างไม่มีทางเลือกเหรอ - ก็ใช่น่ะสิครับ
เจ้าโดซานน่ะ ไม่เหลียวมองสาวที่ไหนหรอกนะครับ
เรียกเขาว่า ฤๅษีแห่งศตวรรษ 20 ยังได้เลย
คนแบบเขากำลังพยายามอย่างหนัก
เพื่อช่วยซัมซานเทคของเราไว้
จริงเหรอครับ
คุณนัมโดซาน มีความทะเยอทะยานขนาดนั้นเลยเหรอ
เอ่อ ครับ ผมทะเยอทะยานครับ
ทะเยอทะยาน…
ผมไม่รู้หรอกนะครับ ว่าหนี้ของหัวหน้าคืออะไร
แต่ถ้าไม่ได้โดซานช่วย คุณก็คงจะใช้หนี้ครั้งนั้นได้ยากมาก
แล้วคุณก็ใจดำกับเราขนาดนี้
ตอนแรกก็คิดว่าจะร่วมมือนะครับ แต่ตอนนี้ไม่อยากแล้ว
ไม่อยากแล้ว…
"ไม่อยากแล้ว" เหรอ
คุณ…
ทำได้ดีนะครับ
แล้วผมก็รู้สึกขอบคุณ
ต่อไปก็ต้องรบกวนคุณด้วย
ครับ
เรียบร้อย ทีนี้เราก็ได้เป็นนายแล้ว
ถ้ามีอะไรจะถามผม ก็คุยได้ตามสบาย
ครับ
นี่ นั่งให้สง่าหน่อย
ใช่ นี่ไม่ใช่บ้านผมสักหน่อย นั่งตามสบายเถอะ
- ย่า - โอ๊ย ตกใจหมด
โธ่เอ๊ย เกือบจะเข้าอยู่แล้วเชียว
เดี๋ยวหนูใส่ให้
ย่า หนูขอยืมผ้าห่มหน่อยสิ
หือ เอาผ้าห่มไปทำไม
เอาไปเตรียมสำหรับเดตน่ะ
พรุ่งนี้หนูจะไปเดตกับโดซาน อย่างเป็นทางการครั้งแรก
- เรียบร้อย วางไว้ตรงนี้นะ - อือ
- ขอบคุณค่ะ - จ้ะ
แล้วทำไมต้องผ้าห่ม
นี่ๆ ไปเดตจำเป็นต้องมีผ้าห่มด้วยเหรอ
ก็พรุ่งนี้วันเกิดโดซานน่ะ
หนูต้องทำให้พรเขาเป็นจริงสิ
วันเกิดแล้วจำเป็นต้องใช้ผ้าห่มเหรอ
มีแค่ฉันที่รู้สึกว่าแปลกเหรอ
นี่ฉันจินตนาการไปไกลแล้วนะ
หือ จินตนาการอะไร
ไม่พูดหรอก
เป็นจินตนาการที่ไม่กล้าเอ่ยออกมา
หือ
โธ่ ย่า จะทำแบบนี้ต่างหาก
อ้าว
โธ่
ก็คนมันตกใจ
อือ ดูดีเลยนะ
นั่นล่ะ ดูดีเลย
ใส่ได้พอดีเลยนะครับ
ชุดก่อนๆ ของหัวหน้านี่สั้นหมดเลย
"สั้น" เหรอ คุณสูงกว่าผมไม่กี่เซนเองเถอะ
เหรอครับ ผมสูง 187 เซน หัวหน้าทีมสูงเท่าไรครับ
นี่ผมซื้อมาให้ใหม่นะครับ
เสื้อผ้าตรงนี้ก็เป็นของคุณด้วย
หมดนี่เลยเหรอครับ
ใส่อันนี้ไปด้วยสิครับ
อันนี้ดูแพงมากเลยนะ
- แพงกว่ารถอีกครับ - หา
ผมไม่ได้ให้คุณนะครับ ใช้อย่างทะนุถนอม แล้วเอามาคืนด้วย
ทะนุถนอม
ใช้อย่างทะนุถนอม
ว่าแต่ หัวหน้าทีมครับ ทำไมต้องทำถึงขั้นนี้ด้วยล่ะครับ
บอกแล้วไงครับ ผมกำลังชดใช้หนี้อยู่
มันเป็นหนี้ก้อนใหญ่ขนาดไหนกันครับ
ใช้เงินหัวหน้าจ่ายไม่ไหวเหรอครับ
ถ้ามันจ่ายด้วยเงินได้ก็ดีสิ
- อันนี้เป็นส้อมสลัด - ส้อมสลัด
- ส่วนนี่ ส้อมขนมหวาน - ส้อมขนมหวาน
ใช่แล้วๆ
อันนี้คือไวน์
ก่อนกินให้หมุนแก้ว
ไม่ๆ ทำมือแบบนี้
ค่อยๆ หมุนแก้วแบบนี้
แล้วก็ดมกลิ่น
อย่าสูดฟืดๆ แบบนั้น แต่ค่อยๆ รับกลิ่น
- ค่อยๆ เหรอ - ช้าๆ
ไม่ๆ ไม่จำเป็นต้องสูดหมดลมขนาดนั้น
อวตารชัดๆ เลย อวตาร
ทำแบบนั้นแล้วจะเหมือนซีอีโอเหรอ
ดมไม่ต้องนานก็ได้ครับ
พอแล้วครับ วางแก้วลง
ใช่ อย่างนั้นแหละ
ไม่ดื่มเหรอครับ
ฝึกไปก่อนนะครับ
- อันไหนส้อมสลัด - ตอนนี้
ไม่ใช่ ถามว่าอันไหนคือส้อมสลัด
นี่ครับ
- หาส้อมขนมหวานด้วย - ครับ
นี่คุณสองคน ไม่เคยมีแฟน เหมือนโดซานด้วยหรือเปล่าครับ
ใช่ครับ ถึงจะไม่อยากเป็นแบบนั้นก็เถอะ
งั้นหมายถึงพยายามแล้วใช่ไหมครับ
พยายามสิครับ พยายามสุดๆ
คณะวิศวกรรม
มีค่าเฉลี่ยนักศึกษาผู้หญิง น้อยกว่าผู้ชายครับ
ใช่ครับ ฉะนั้นเพื่อเพิ่มความถี่ ในการเจอสาวๆ
เราก็เลยเปิดชมรมขึ้นมาครับ
ชมรมอะไร
ได้แล้ว เรียบร้อยแล้ว
(ห้องชมรม)
ปิดประตูก่อนสิ ยังไม่เปิดนะครับ ยังครับๆ
ชมรมถักทอครับ
ถักทอเหรอ
ก็มันคับขันนี่ครับ
แต่แทนที่จะมีสาวๆ เข้ามา…
ดันมีนัมโดซานเข้ามา บอกจะถักจริงจัง
แต่แน่นอนว่าก็มีสาวๆ เข้ามาบ้าง เหมือนฝนตกในหน้าแล้ง
แต่มาแล้วก็จะทำอะไรได้
สาวถามว่า "โดซาน นายโสดมาตลอดเลยเหรอ"
เขาตอบว่า "เปล่าครับ สวดต่างหาก"
มันพล่ามแบบนั้น จนทำให้สาวหนีไป
แล้ววันหนึ่ง ก็มีสาวเกือบจะได้เข้าชมรมแล้ว
สาวบอก "พี่คะ ขอบคุณนะ ที่ให้ยืมดูข้อสอบเก่า"
แล้วเธอก็ยื่นของขวัญให้
เขาบอก "ข้อสอบเก่ามันไม่เท่าไรหรอก ฉันสิต้องขอบคุณเธอ"
มาถึงตรงนี้ก็ดีอยู่แล้ว
จนสาวบอก "ฉันขอบคุณ เป็นสองเท่าของพี่เลย"
"งั้นเท่ากับเรา ไม่ได้รู้สึกขอบคุณกันสิ
ถ้าคำขอบคุณของเธอคือ เอ คำขอบคุณของฉันคือ บี
บีก็มีค่ามากกว่าเอ แต่เอเท่ากับสองบี
แต่ในความเป็นไปได้ เอกับบีควรเป็นจำนวนลบไม่ใช่จำนวนบวก
เท่ากับว่าเราจะต้องรู้สึก ตรงข้ามกับขอบคุณ สูตรถึงจะลงตัว"
มันพล่ามแบบนี้ แล้วก็ทำสาวหนีไปอีกคน
วันหนึ่ง พี่สาวเซ็กซี่คนหนึ่งเข้ามาบอกว่า
"โดซาน นายกรุ๊ปเลือดโอใช่ไหม
เขาว่าคนกรุ๊ปโอนิสัยดี แล้วก็โกหกไม่เป็นนะ"
จากนั้นโดซานก็ทำหน้าเครียด
"พี่ครับ นิสัยคนเรามันถูกกำหนด จากเซลล์สมอง" เธอตอบ "ใช่สิ"
"ส่วนกรุ๊ปเลือดถูกกำหนดจาก เม็ดเลือดแดง" เธอตอบ "ใช่สิ"
"เซลล์สมองของคนที่ปกติ ไม่มีทางไปเจอกับเม็ดเลือดแดงได้เลย
แล้วนิสัยคนเราจะถูกกำหนด ด้วยกรุ๊ปเลือดได้ยังไงกันครับ
แม่เจ้าโว้ย อยากจะบ้าตายจริงๆ
เฮ้อ"
แต่ฉันก็กรุ๊ปโอนะ
มันพูดออกมาแบบนั้น แล้วก็ทำพี่เขาหนีไปเลย
นั่นหมายความว่า ถึงไม่ได้ปิดกั้นผู้หญิงที่เข้ามา…
เรียกว่าโดซาน ขับไล่ไสส่งเขาไปด้วยตัวเอง
นั่นทำให้พวกเราโสดมาตลอดด้วย
พอมาลองคิดดู เราเป็นเหยื่อไอ้หมอนั่นนี่หว่า
อันนี้เรียกว่าส้อมสลัดใช่ไหมครับ
- ไม่ใช่โว้ย ส้อมขนมหวาน - ส้อมขนมหวาน
- เฮ้อ - โอ๊ย
- คุณย่า หนูไปก่อนนะ - ดัลมี
เอาอันนี้ไปด้วย
- นี่อะไรเหรอ - ของขวัญวันเกิดน่ะ
บอกว่าเป็นของขวัญจากฉัน ให้นัมโดซานคนก่อน แล้วเขาจะเข้าใจ
- "นัมโดซานคนก่อน" เหรอ - ใช่
เข้าใจแล้ว
- ขอตัวไปก่อนนะคะ - แล้วกลับมานะคะ
- ไปแล้วนะ - อือ
รออย่างเป็นธรรมชาตินะครับ อย่าไขว่ห้างโดยไม่จำเป็น
อะไรน่ะ เสียงอะไร อะไรเนี่ย
อย่าพยายามดูเท่จนเกินไปนะ
ครับ
ยังนึกไม่ออกเหรอครับว่าขอพรอะไรไว้
ก็คงเป็นของขวัญมั้งครับ รับมาแล้วอย่าลืมพูดขอบคุณนะ
- นี่อะไรเหรอ - ของขวัญจากคุณย่า
บอกว่าให้นัมโดซานคนก่อนน่ะ
นัมโดซานคนก่อนเหรอ นั่นฉันนี่
ทีนี้จะไปไหนกันดี บ้านหรือออฟฟิศ
- บ้านเหรอ - ออฟฟิศเหรอ
ถ้าจะเล่นโกสต็อปก็ต้องไปสักที่สิ
- โกสต็อป - โกสต็อป
ก็นายเคยขอพรว่าอยากเล่นโกสต็อปนี่
- ฉันเนี่ยนะ - ทำไมเหรอ
ฉันก็อยากถามนะ ทำไมต้องโกสต็อปเหรอ
ไม่รู้สิ ทำไมกันนะ
จำไม่ได้เลยแฮะ
เล่นไปก่อนเดี๋ยวคงนึกออกแหละมั้ง
อ้อ เรียกเพื่อนๆ มาด้วยนะ
- นายเคยบอกว่าอยากเล่นหลายๆ คน - เพื่อนด้วยเหรอ
ไปที่ไหนกันดีล่ะ บ้าน หรือออฟฟิศ
เอ่อ เดี๋ยวฉันเปิดให้
เราไปออฟฟิศกันก่อนแล้วกัน
ออฟฟิศเหรอ ออฟฟิศไหน
ฮัลโหล ออฟฟิศไหน
- จำที่มีวิวแม่น้ำฮันได้ใช่ไหม - อือ
- ไปที่นั่นกัน - ได้เลย
ไปที่มีวิวแม่น้ำฮันกันเลยครับผม
แม่น้ำฮันเหรอ
ที่นี่เหรอ
ฮัลโหล วางแล้วเหรอ ฮัลโหล
ฉันไม่ได้บันทึกเบอร์ ซัมซานเทคไว้ด้วย ซวยแล้ว
เร็วเลยๆ
- ทางขวา - ทางขวา
เรามีเวลาไม่มาก รีบเลย
- อย่าโมโหสิครับ - มาช่วยหน่อย
อันนี้จัดการคนเดียวก็ได้นี่ ไม่ได้นี่นา โอเค
- รีบเลย รีบมาสิ - ครับ มาแล้วครับ
- เอาอันนี้ไป - เอามาให้ผม
- เบอร์หนึ่ง - ไม่ๆ
สอง และสาม
- เอาอันนี้ไปทิ้งก่อนสิ - ดูดีใช่ไหมครับ
- ดูดีครับ - โอเค
เดี๋ยว ผมไม่ได้บอกให้ทำแบบนั้น
- เหมือนที่นี่เป็นออฟฟิศเราเลย - เหมือนกัน
- ได้ไหมเนี่ย - ครับ
- อันข้างบนๆ - หา
ไม่ใช่นี่ ผมว่ามันใช้กันไม่ได้นะ
แต่ผมว่าคุณทำไม่เป็นนะ
ต่อเป็นวันแล้วเนี่ย
ใกล้ได้แล้ว รอแป๊บหนึ่ง
เสร็จแล้ว หน้าจอล่ะ
ห้ามจับนะครับ ผมกลัวคุณทำพัง
พวกคุณต้องเปลี่ยนชุดนะ
เป็นไงครับ
- อือๆ โอเค ดีเลย - ผมเอาสีกรมนะ
พวกเขาใกล้ถึงแล้วครับ รีบไปเปลี่ยนชุดเลย
หยิบเร็ว ร่วงแล้วนั่น
- ผมจะทำความสะอาด เสร็จแล้วออกมานะ - ครับ
เร็วสิ
โอ๊ย
- เฮ้ย - อ้าว
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
นี่เดตแรกของนายนะ มาทำบ้าอะไรที่สำนักงาน
นั่นสิ อากาศก็ดี น่าจะออกไปรับแสงข้างนอกสิ
อ้าว หัวหน้าฮัน เจอกันที่นี่อีกแล้วนะคะ
ครับ
พอดีผมสนใจบริษัทนี้มาก
เลยมาบ่อยเหมือนเป็นบริษัทตัวเอง
อ๋อ
- โอ๊ะ ตรงนี้เหมาะเหม็งเลย - ตรงไหน
ทุกคนเล่นโกสต็อปเป็นใช่ไหมคะ
โกสต็อปเหรอ
จำได้ไหมครับว่าทำไมอยากเล่นโกสต็อป
ไม่เลย นานมากจนจำไม่ค่อยได้แล้ว
เอาเป็นว่าผ่อนคลายไว้นะครับ ทำตัวเป็นธรรมชาติ ยิ้มด้วย
โอ้โฮ นี่มันอะไรกันเนี่ย
อย่างกับงานเลี้ยงเลย
ซงพยอนเหรอ
ทำไมวันเกิดถึงซื้อซงพยอน แทนที่จะเป็นชีรูต็อกล่ะ
- แต่นแต๊น - ว้าว
คุณพระ ทำเยอะชะมัดเลย
โดซาน
พ่อฉันเคยบอกไว้ ว่าขอพรกับ พระจันทร์เต็มดวงวันชูซ็อกขลังสุดๆ
นายจะขออะไรกับพระจันทร์เหรอ
ขอพร…
- สมาชิกครอบครัวทั้งสี่รุ่น - ขอพรงั้นเหรอ
ได้มารวมตัวกันครับ
ภาพของครอบครัวที่สนุก ไปกับการละเล่นพื้นบ้าน
อย่างหวดลูกข่างและกระโดด ไม้กระดานหกที่ไม่เคยเล่นมาก่อน
เหล่าสมาชิกครอบครัวที่อยู่ ภายในบ้านก็ใช้เวลาทั้งวันไปกับ
การเล่นโกสต็อปและยุดโนรี
(ถึงดัลมี คำขอพรของฉัน…)
ในเทศกาลชูซ็อกปีนี้ทั้งครอบครัว ได้มารวมตัวกันครั้งแรกในรอบหลายปี
(อาจจะประหลาดหน่อย ฉันอยากเล่นโกสต็อปกับทั้งครอบครัว)
- แต่ไม่มีซี่โครงเลยแฮะ - แค่นี้ก็พอแล้วน่า
ฉันล้อเล่น พูดเล่นเฉยๆ
- ลองขำอีกสิ - เย็นแล้วก็กินได้
ไมโครเวฟอยู่ทางนั้น ใช่ไหมครับ
ครับๆ ใช่
มาๆ
เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย
มาๆ ให้ไว
เป็นความปรารถนาที่แปลกจริงๆ
นั่นสิ โกสต็อปมันมีอะไร ถึงได้เอาไปเป็นความปรารถนา
วันหยุดทีไรก็เล่นโกสต็อปทุกปี จริงไหมครับ หัวหน้าทีม
ไม่รู้สิ ผม…
ก็นะ มันอาจพิเศษก็ได้ค่ะ
เรื่องธรรมดาสำหรับเรา อาจพิเศษสำหรับคนอื่นก็ได้
เขาคงมีความทรงจำดีๆ ตอนเล่นโกสต็อป
อาจเป็นความปรารถนา เพราะตอนเล่นกับ ครอบครัวในวันหยุดแล้วสนุกมากก็ได้
หรือไม่ มันก็อาจไม่ใช่ เรื่องปกติของเขา เขาเลยอิจฉาก็ได้
- จริงไหม - ใช่ครับ
- คะ - ครับ
ผมเข้าใจได้น่ะครับ
เพราะผมก็เคยเป็น
อ๋อ จริงเหรอคะ
คือ รีบเล่นกันเลยไหม
- อ้อ มาเล่นกันเถอะ - มาๆ
- มาเริ่มเลย - โอเคๆ
- เอ้า - มา
- ไหนดูซิ - นี่
โอ๊ย แพ้แล้วล่ะ
นาย สต็อปๆ โดซานได้ห้ากวัง
ห้ากวังแปลว่าได้ห้าแต้มเหรอ
ไม่ใช่ ได้ 15 แต้ม
มา คุณยงซานกับหัวหน้าฮันไม่มีกวัง
ไม่เอาสิ ไม่มีการช่วยกัน
- แบบนี้ผิดกฎ - เงียบไปเลย
- งั้นเป็นเท่าไรเหรอ - สามพันวอนๆ
- สามพัน - สามพัน
ปกติคนเราจะเรียนรู้ จากการเสียเงินครับ
- ห้ามไปสอนสิ - ส่งมาสิครับ
นี่แน่ะ
เอาไปกิน
อาการท้องร่วงของคุณ คือโภชนาการของผม เย่ ของผม เอามาเลย
เอามาให้หมด
หยุดเดี๋ยวนี้
ฉันซอลซารอบสามนะ กินคุณชอลซานแล้ว
ฉันกินคุณชอลซาน
รีบจ่ายซะดีๆ
ใครชนะเหรอ
เขาเรียกว่าไงนะแบบนี้ กินเรียบ
ถ้ากินเรียบแบบนี้ต้องเอาไพ่พี ให้ผมคนละใบนะ
ขอพีด้วยครับ
อย่าโยนไพ่แบบนั้นสิ ปัดโธ่
ให้ตาย
เก็บกินจากพื้นอร่อยไหมครับ
จะกินได้ไง นี่มันพลาสติกนะ
ขำอะไรกัน ไม่เห็นตลกเลยครับประธานนัม
ทำไมล่ะคะ ตลกจะตาย
แหม หัวหน้าฮันนี่เจ้าคิดเจ้าแค้นแฮะ
เลือดกรุ๊ปเอใช่ไหมคะ
ดูจากสไตล์การเล่นโกสต็อปแล้วรู้เลย
กรุ๊ปเอชัดๆ เลย
- ใช่ไหม - ฮะ
ระวังตัวและเจ้าคิดเจ้าแค้น กรุ๊ปเอชัดๆ เลย
- ว้าว - เห็นไหมล่ะ
ว้าว นัมโดซาน นายนี่ยอม ทำลายความเชื่อเพื่อผู้หญิงเลย
คุณดัลมี ไอ้เบื๊อก…
ไอ้เบื๊อกนี่มันไม่เชื่อ เรื่องกรุ๊ปเลือดครับ
จริงเหรอ นายไม่เชื่อเหรอ
ไม่นะ ฉันเชื่อสิ
ตอนกาลิเลโอปฏิเสธแนวคิดศูนย์สุริยะ คงรู้สึกแบบนี้แหละ ว่าไหม
นั่นสิ ยังไงโลกก็หมุน รอบดวงอาทิตย์นะไอ้หนู
ไม่นะ ฉัน ฉันเชื่อจริงๆ
- เหลือเกินจริงๆ - เหงื่อแตกเลย
- ไอ้เบื๊อก - ผมเลือดกรุ๊ปเอนั่นแหละ
เอใช่ไหมคะ กะแล้วเชียว
ฝากขอบคุณคุณย่าด้วยนะ
ทำไมไม่เข้าไปบอกเองล่ะ
คุณย่าคงอยากเจอนายเหมือนกัน
ฉันไม่รู้จักท่านหรอก
ไม่ล่ะ ไว้ฉันจะมาทักทาย อย่างเป็นทางการวันหลัง
เอางั้นก็ได้ วันนี้สนุกมากเลย
ฉันก็เหมือนกัน
โชคดีนะ
เดี๋ยวก่อน ดัลมี
ว่าไง
เธอ ชอบฉันตรงไหนเหรอ
ฮะ
อะไรกัน จู่ๆ ก็ถาม
ตอบหน่อยสิ เธอชอบฉันตรงไหน
ก็คือว่า
นาย เป็นรักแรกของฉัน…
ไม่ใช่ฉัน
แล้วอะไรอีก
จดหมายของนาย
ช่วยปลอบโยนฉันมาแสนนาน
ไม่ใช่ฉัน
แล้วมีอีกไหม
แล้วก็
แม้แต่ตอนนี้ นายก็ยังยอดเยี่ยมและเท่เหมือนเดิม
นี่ก็เหมือนกัน
ไม่ใช่ฉัน
แล้วอะไรอีก
อีกเหรอ
มือนายใหญ่และเท่มาก
มือเหรอ
อะไรเล่า เล่นถามปุบปับแบบนี้ฉันอายนะ
ขอโทษนะที่อยู่ๆ ก็ถาม
เข้าบ้านเถอะ ฉันจะไปจริงๆ แล้ว
- โอเค กลับดีๆ นะ - อือ
(คุณผ่านการคัดเลือกรอบแรก และมีคุณสมบัติเข้าร่วมแฮกกาธอน)
โอ้แม่เจ้า
ดัลมีเหรอ
(คุณผ่านการคัดเลือกรอบแรก)
ค่ะ หนูกลับมาแล้วค่ะ
ไชโย
(คุณผ่านการคัดเลือกรอบแรก และมีคุณสมบัติเข้าร่วมแฮกกาธอน)
(คุณผ่านการคัดเลือกรอบแรก)
ดื่มนี่หน่อยนะคะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
ครับคุณย่า
ดัลมีถึงบ้านหรือยังครับ
อือ ไม่รู้อารมณ์ดีมาจากไหน เต้นอยู่หน้าบ้านสักพักถึงเข้ามา
จริงเหรอครับ
ขอบใจนะ เด็กดี
ทำไมขอบใจผมอยู่เรื่อย ผมไม่ได้ทำอะไรมากสักหน่อย
แล้วอีกอย่าง ทำไมห่ออาหารมาให้เยอะจังครับ
ทำได้แค่นั้นฉันก็ควรทำสิ
ความมั่นใจของดัลมี พุ่งทะยานได้แบบนี้ก็เพราะเธอเลย
เธอพุ่งทะยานได้ก็ดีแล้วนี่ ถอนหายใจทำไมครับ
ฉันกลัวว่าแกจะตกลงมาน่ะสิ
กลัวแกจะเจ็บ
ดัลมีไม่บาดเจ็บหรอกครับคุณยาย
ผมจะ
ไม่ให้เธอเจ็บครับ
เรื่องราวความสำเร็จของแซนด์บอกซ์
สตาร์ทอัพไบเบิล
(แผนธุรกิจแบดัลดอตคอม)
(ประธาน ซอชองมยอง)
(พ่อ วันเกิดหนู สั่งบุฟเฟต์ให้หน่อยนะ)
ขอบคุณสำหรับวันนี้นะครับ
- คือ นี่ครับ - อ้อ
แล้วก็นี่ด้วย
ชุดเอาไปเลยครับ ผมซื้อให้
ไม่ล่ะครับ ชุดผมผมจะซื้อเอง
ไม่เอาน่า
- สไตล์ของคุณ… - ครับ
ดูกุ๊ยมากใช่ไหมครับ
ผมจะเปลี่ยนครับ
- ทำไมจู่ๆ มาขีดเส้นกั้นล่ะ - ผมรักษาเส้นกั้นครับ
ถ้าผมรับไว้ มันจะไม่ใช่การลงทุน
แต่จะกลายเป็นการทำทาน
บอกเคล็ดลับผมก็พอครับ
ไม่ว่าจะเรื่องสไตล์หรือการทำธุรกิจ
ผมจะทำตามโดยไม่มีข้อแม้ครับ
- จะทำตามโดยไม่มีข้อแม้ - ครับ
แล้วถ้าผมบอกให้คุณ จ้างประธานบริษัทล่ะ
อะไรนะครับ
นั่นคือเคล็ดลับผมครับ
เลิกเป็นประธานเถอะครับ
คุณไม่มีดีเอ็นเอประธานอยู่ในตัวหรอก
อย่าทำให้ชีวิตใครหลายคนต้องลำบาก
ถ้าเข้าแซนด์บอกซ์ได้แล้ว ให้จ้างประธานก่อนเลยครับ
บริษัทของคุณ ต้องการประธานที่เหมาะสมครับ
จะบอกว่าผมไม่มีคุณสมบัติ เป็นประธานเหรอครับ
ครับ
นี่ แกมาทำอะไรที่นี่
พรุ่งนี้พระอาทิตย์ ได้ขึ้นทิศตะวันตกกันพอดี
หนูมีความปรารถนาแรงกล้า
พระเจ้ายุ่งจะตาย
ไม่มีเวลามาฟังยันความปรารถนา ของคนไร้ศรัทธาหรอก
พระเจ้า
ต้องฟังความปรารถนาของคนไร้ศรัทธา
ถึงจะเปลี่ยนให้เป็นคนมีศรัทธาได้
นั่นคือธุรกิจและการตลาดค่ะ
พล่ามอะไรไม่ทราบยะ
นี่แกปรารถนาอะไรขนาดนั้น
แล้วสัมภาระนั่นคืออะไรอีก ฮะ
แม่ชี อยู่ในโบสถ์ต้องสำรวมสิคะ
สัมภาระนั่นคืออะไร จะหนีออกจากบ้านเหรอ
พ่อครับ แม่ครับ
ผมผ่านการคัดเลือกรอบแรก ของแซนด์บอกซ์แล้วครับ
ฉันไม่ประทับใจแล้วล่ะ
บอกว่าติดนู่นติดนี่ทุกวัน
แต่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงสักอย่าง
บอกว่าผ่านรอบแรกนี่ ก็แปลว่ามีรอบสองด้วยเหรอ
ครับ รอบสองจะเป็นการแข่งขัน ที่เรียกว่าแฮกกาธอนครับ
เป็นการแข่งตั้งทีมขึ้นมาและสร้าง โมเดลธุรกิจในเวลาสามวันสองคืนครับ
ต้องชนะการแข่งนี้ ถึงจะเข้าแซนด์บอกซ์ได้
และถ้าเข้าแซนด์บอกซ์ได้แล้ว
ก็จะได้สำนักงานฟรี แล้วเขาก็จ่ายค่าจ้างพนักงานให้ด้วย
แถมนักลงทุนก็จะประทับตราเคเอส…
พอเถอะ ติดแล้วค่อยมาพูด
ฉันฟังแกโม้มามากพอแล้ว
ครับ
- เดี๋ยวกลับมานะครับ - จ้ะ
ไอ้เด็กเวรนั่น
ดูมันปิดประตูกระแทกแล้วเดินหนีสิ
มันกำลังต่อต้านผมใช่ไหม ถูกไหม
ถ้าเป็นฉันประตูคงพังไปแล้วล่ะ
พูดว่าโชคดีนะคำเดียว มันยากขนาดนั้นเหรอคะ
ทำไมต้องทำให้เขาเสียกำลังใจด้วย
เพราะเป็นผู้ปกครองผมถึงพูด แค่นั้นก็พูดไม่ได้เหรอ
เพราะเป็นผู้ปกครองนี่แหละ คำพูดแบบนั้นมันถึงได้เจ็บ
เอ่อ คือ คุณพ่อครับ
เมื่อกี้ไอ้นี่…
คือลมนะครับ
อะไรนะ
พอดีข้างนอกลมแรงมาก
ผมไม่ได้ตั้งใจกระแทกประตู
กลัวว่าจะเข้าใจผมผิด
ผมไปก่อนนะครับ
โดซาน สู้ๆ นะ
ครับ
ไว้เจอกันนะครับ
โอ๊ย ใจหายใจคว่ำหมด
อันนี้ไม่ใช่ลมค่ะ
(แซนด์บอกซ์)
(แฮกกาธอนครั้งที่ 12)
(แซนด์บอกซ์ แฮกกาธอนครั้งที่ 12)
(แซนด์บอกซ์สนับสนุนความฝันของคุณ)
อ้าว มาแล้วเหรอคะ
นี่ครับ
ยังไม่เห็นทีมพัฒนาเลยแฮะ มาสายนะคะ
คือว่า เมื่อเช้าเขาโทรมา บอกกะทันหันน่ะครับ ว่ามาไม่ได้
ทำไมล่ะ
หัวหน้าทีมพัฒนา กลายเป็นคุณพ่อแล้วไงคะ
คุณซูจินก็ใกล้จะแต่งงานเต็มที
ทุกคนไม่อยากเสี่ยงน่ะครับ
จะทำไงได้ล่ะคะ
นักพัฒนาหายไปหมดเลย จะไม่เป็นไรเหรอคะ
ไปกันเถอะค่ะ ต้องลองหาในนี้ดู
พี่เหรอ
ไม่สิ พี่ไปอเมริกาแล้ว
"เดินตามความฝัน"
เหมือนที่เขียนบนลูกเบสบอลเลย
เหมือนที่เขียนอยู่บนลูกเบสบอลเลย
"เดินตามความฝัน"
เฮ้อ แต่คนตามมันมีเยอะไปเนี่ยสิ
นั่นสิ ได้โดนขยี้ตายแหง
เข้ารอบทีเดียวเยอะขนาดนี้เลยเหรอ
- พอได้แล้วน่า - ไม่พอเว้ย
หยุดได้แล้ว
ขอโทษนะคะ
นี่ ผ่อนคลายเข้าไว้
โคตรตื่นเต้นเลย
- ลูกผู้ชายจะมาตื่นเต้นอะไร - นายไม่ตื่นเต้นเหรอ
เริ่มแล้ว
(แซนด์บอกซ์)
ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่การรับสมัคร สมาชิกแซนด์บอกซ์รุ่นที่ 12 ค่ะ
ฉันยุนซอนฮัก ประธานของแซนด์บอกซ์ค่ะ
แซนด์บอกซ์ของเรา อย่างที่ทราบกัน
เริ่มต้นเพื่อให้ผู้ประกอบการรุ่นพี่ ที่ประสบความสำเร็จช่วยเหลือรุ่นน้อง
และกลายเป็นศูนย์บ่มเพาะสตาร์ทอัพ ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียค่ะ
(เอ็กเซอเลอเรติง เซนเตอร์: สถาบัน ที่ช่วยลงทุน อบรม สร้างเครือข่าย)
สตาร์ทอัพนั้นเปรียบได้กับรถยนต์ค่ะ
ด้วยเหตุผลที่หลากหลาย ตอนนี้ทุกท่าน อยู่บนรถที่หยุดนิ่งอยู่ค่ะ
อาจมีบางท่านที่เพิ่งออกรถใหม่มา
และบางท่านที่ออกรถไปแล้ว แต่เหมือนมีอะไรพัง
ทำให้รถอืดก็มีเหมือนกัน
และคนที่เพิ่งเปลี่ยนรถมา ก็มีเหมือนกันค่ะ
เวลาจะทำให้รถที่จอดอยู่ออกตัวได้ เราต้องเหยียบคันเร่งใช่ไหมคะ
- ครับ - ค่ะ
เราสร้างที่นี่ขึ้นมา
เพื่อเร่งความเร็วให้รถคุณค่ะ
ทำไมเขามาอยู่นี่ล่ะ
ค่ะ ถ้างั้น สำหรับขั้นตอน
- เริ่มจากการก่อตั้งทีมค่ะ - คนรู้จักเหรอคะ
บางท่านในที่นี้ มีทีมพร้อมอยู่แล้วก็จริง
แต่ก็มีบางท่าน ที่ทีมยังไม่สมบูรณ์ค่ะ
ท่านที่มาเดี่ยวๆ เลย ก็มีเหมือนกันค่ะ
สิทธิ์ในการเลือกสมาชิกเข้าทีม
จะมอบให้กับประธาน หรือคนที่จะขับรถคันนี้นั่นเอง
ใน 400 ท่านที่อยู่ในที่นี้
จะมีคนที่ได้เป็นประธาน 40 ท่านเท่านั้นค่ะ
(ผู้เข้าร่วม 400 คน ผู้นำเพียง 40 คน)
สี่สิบคนเหรอ
สี่สิบท่านนี้ รวมสมาชิกทีมได้ถึงห้าคน
และจะได้เข้าร่วมการแข่งขัน แฮกกาธอนสามวันสองคืนค่ะ
ในการแข่งแฮกกาธอนจะมีทีม ที่ถูกเลือกโดยนักลงทุนห้าทีม
และจะได้เข้ามาในแซนด์บอกซ์ของเราค่ะ
อย่างโหดเลย
เราคือหนึ่งเดียวนะ ตกก็ตกด้วยกัน เข้าก็เข้าด้วยกัน โอเคไหม
- อยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องพูดหรอก - มารวมพลังกัน
หนึ่ง สอง สาม
- โดซาน - ชอลซาน
ช่างมันเถอะ
ให้ตาย
(ชองมยอง ฮอตดอก)
(ถ่ายทอดสดแฮกกาธอน)
กระบวนการทั้งหมดกำลังถ่ายทอดสด ผ่านแอปพลิเคชันของแซนด์บอกซ์ค่ะ
ตอนนี้มีคนที่มีภูมิหลังหลากหลาย เช่นนักจัดการ นักบัญชี พัฒนากร
ดีไซเนอร์ และอีกมากมาย รวมตัวกันอยู่ค่ะ
แต่ว่าฉันจะทำการรีเช็ตอาชีพ และการศึกษานี้ทั้งหมด
และทำการเลือกประธานค่ะ
รีเซตเหรอ
ถ้ารีเซตก็หวานหมูน่ะสิ
รีเซตนี่มันจะดีกับเราไหมนะ
- ดีสิ - ไม่ดี ดี…
- ดีนะ - เหมือนจะดีนะ
ค่ะ ถ้างั้นจากนี้ฉันจะนำเสนอ
ศัพท์ 50 คำที่สตาร์ทอัพ ให้ความสนใจนะคะ
ศัพท์เหรอ ศัพท์อะไร
ได้รับข้อความแล้วใช่ไหมคะ
ใน 30 วินาที
ให้ส่งสตาร์ทอัพคีย์เวิร์ดห้าคำ ที่เกี่ยวข้องกับคำนั้นๆ มานะคะ
อะไรกัน
แบตเตอรี่ฉันหมดแล้วนะ
ผู้ที่เลือกคีย์เวิร์ดได้ตรง กับคำหลักมากที่สุดเป็นอันดับต้นๆ
จะได้รับเลือกให้เป็นประธานค่ะ
โอเค
แปลว่าจะเลือกประธานจากคนที่อ่าน เทรนด์ของมหาชนได้ดีที่สุดสินะ
ก็มีเหตุผลดี
ถ้างั้น มาเริ่มกันเลยนะคะ
(ฝุ่นละเอียด)
ฝุ่นละเอียดๆ …
(อนุภาคละเอียดพิเศษ)
- อะไรเหรอ - มาสก์
ทำไงดีล่ะ แบตฉันหมดแล้ว
แบตฉันหมดแล้วนะ
(ฝุ่นละเอียด)
(รถดีเซลรุ่นเก่า ฝุ่นเหลือง)
ไม่สิ น่าจะบอกกันล่วงหน้าก่อนไหม ต้องมีคนเป็นแบบฉันอีกแน่ๆ
(รถดีเซลรุ่นเก่า)
(ฝุ่นละเอียด)
(ส่งคีย์เวิร์ดเรียบร้อยแล้ว)
(อนุภาคละเอียดพิเศษ มาสก์ การแจ้งเตือนฉุกเฉิน)
- โอ้ โอเค - มาสก์…
ตั้งใจๆ
(การรักษาความปลอดภัย)
ว้าว สติแตกเลยนะครับ เวลา 30 วิไม่พอให้ค้นหาในเน็ตด้วย
ขนาดคนที่ตามเทรนด์มาโดยลึก ยังไม่รู้เลยว่าจะผ่านไหม
- โอ๊ะ - อะไรครับ
เปล่าหรอก ฉันคงตาฝาดไป
ฉันจะก่อตั้งบริษัท เหมือนกับนาย โดซาน
ไม่จริงน่า
(แบ่งปันร่วมกัน)
ได้โปรดๆ
- ไวไฟ - ไวไฟ
- ยูเอสบี - นายอยู่เฉยๆ ก็พอ
(เอไอ)
(การเรียนรู้เชิงลึก ขับเคลื่อนอัตโนมัติ)
(สังคมผู้สูงอายุ)
โอ๊ย อะไรแล้วนะ
ฉันจะต้องตกรอบแบบนี้เหรอ
(โอลิมปิกฤดูหนาว)
โอลิมปิกฤดูหนาว…
พิมพ์ตามที่คิดได้ไปก่อน
(บล็อกเชน)
- โอ้… - กี่อัน
(สมดุลชีวิตและการทำงาน)
- โอเค - พ่อครับ
ผมขอโทษครับ
(กระแสเกาหลี)
(เคป๊อป)
(เคป๊อป เว็บตูน)
- เคป๊อป - เคป๊อป
พัคชานโฮ
- ฉันรู้แล้ว - อะไร
- ทไวซ์ - นี่คืออยากให้เสียเรื่องใช่ไหม
- เคป๊อป - เงยหน้าขึ้นมา
(เกม เคป๊อป เว็บตูน การท่องเที่ยว ความงาม)
(กระแสเกาหลี)
ค่ะ ทั้ง 50 หัวข้อก็ออกมาหมด เรียบร้อยแล้วค่ะ
คนที่ตอบได้ตรงกับคีย์เวิร์ด ที่เกี่ยวข้องมากที่สุด
ได้แก่…
คนเหล่านี้ค่ะ
397…
397
ฉันใช่ไหม
(397 ซอดัลมี)
ใช่แล้วล่ะ ใช่แล้วๆ
โอ้ ตรงนั้นไง
(023 วอนอินแจ)
(156 นัมโดซาน)
ฉันไม่มี นายล่ะ
ฉันก็ไม่มี
นี่ก็คือประธาน 40 คน ที่มีสิทธิ์ในการจัดตั้งทีมค่ะ
เอาล่ะ ขอเชิญขึ้นมาบนเวทีเลยค่ะ
แปลว่าเราอดอยู่ทีมเดียวกันเหรอ
เหลวไหลเป็นบ้า
เอาวิธีไร้เหตุผลแบบนี้มาคัดคนได้ไง
น่าจะคัดจากการเขียนโปรแกรมสิ
แบบนั้นโดซานของเราได้ที่หนึ่งแน่
ถ้าเข้าแซนด์บอกซ์ได้แล้ว ให้จ้างประธานก่อนเลยครับ
บริษัทของคุณ ต้องการประธานที่เหมาะสมครับ
จะบอกว่าผมไม่มีคุณสมบัติ เป็นประธานเหรอครับ
ครับ
อะไรน่ะ ทำไมเธอถึงไปโผล่อยู่ตรงนั้น
เยส
(ประธาน)
โอ้มายก็อด ยัยคนขี้โกงนั่น
นั่นมันวอนอินแจไม่ใช่เหรอ
นั่นสิ
เราจะทำยังไงล่ะทีนี้
ฮะ
หา
ว้าว รุ่นนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ
นั่นมันประธานวอนอินแจ ของเนเจอร์มอร์นิงไม่ใช่เหรอครับ
ทำไมเธอถึงอยากมาเข้าแซนด์บอกซ์ล่ะ
แบบนี้เหมือนเด็กมหาวิทยาลัย มาเข้าโรงเรียนอนุบาลเลยนะ
ทานโทษนะคะ ไว้ค่อยทำความสะอาดทีหลังได้ไหมคะ
(ถ่ายทอดสดหอประชุมแซนด์บอกซ์)
พระเจ้า
สงสัยจังเลย พี่สาวมือทองของฉัน
ทำไมมาอยู่นี่แทนที่จะไปอเมริกานะ
ฉันก็สงสัยเหมือนกัน
แฟนหนุ่มมือทองของเธอ มาทำอะไรอยู่นี่นะ
ว่าไงนะ
อ้าว โดซาน
จากนี้ไป ฉันจะให้เวลาหนึ่งชั่วโมงนะคะ
ขอให้ประธานทั้งหลายที่อยู่บนเวที จัดทีมมาเพื่อเข้าร่วมแฮกกาธอน
หวังว่าจะเลือกอย่างชาญฉลาดนะคะ
คนนี้ประวัติดีมาก
- ทำไงดีล่ะครับ - ส่วนคนนี้…
เราหาคนเพิ่มอยู่ครับ
อ๋อ คุณอยู่สายนี้สินะ
- สนใจไหมครับ - มีทีมหรือยังคะ
ฉันยังไม่มีทีมเลยค่ะ
ใช่ครับ ผมก็ว่างั้นแหละ
เป็นนักพัฒนามานานเท่าไรแล้วคะ
โดซาน
ทำไมนายมาอยู่นี่
นายก็มีออฟฟิศดีๆ อยู่แล้วนี่
เงินลงทุนก็ได้เยอะแล้ว
อยู่ระดับพรีซีรีส์เอ
ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน
ทำไมคุณนัมโดซานมาอยู่ที่นี่ล่ะ
(แซนด์บอกซ์)
เขียนว่ายังไม่เคย ดึงดูดนักลงทุนซะด้วย
ส่วนประสบการณ์ ก็มีแค่ชนะอันดับหนึ่งในโคด้า
ดัลมี
ขอโทษนะที่หลอกเธอ
ดูช็อกกันใหญ่เลยนะ
ช็อกที่โดนหลอก ช็อกที่โดนจับได้
ก็แปลว่า
ตอนนี้ถ้าพวกนายไม่มีประธาน
ก็ไม่มีโอกาสได้เข้าไปท้าทาย ในแซนด์บอกซ์เลยสินะ
ทุกอย่างมันจบแล้วล่ะ
ซอดัลมีกับเขาขาดกันแล้ว
พระเจ้าตอบรับฉันได้ประหลาดดีแฮะ
ตอบรับเหรอ
พระเจ้าคะ
ลูกตัดสินใจรวบรวมความกล้า และเริ่มเส้นทางเป็นผู้ประกอบการค่ะ
ลูกมีจุดหมายที่อยากไป
แต่ที่แห่งนั้นมันสูงและลำบากมาก
ลูกไม่มั่นใจ กับการเดินทางครั้งนี้เลยค่ะ
ขอพลังให้ลูกสามารถผ่านการเดินทาง
ที่ไกลและยากลำบากนี้ได้สำเร็จ
และได้โปรด
ชักนำให้ลูกได้พบ กับเพื่อนร่วมทางด้วยนะคะ
เธอคงผิดหวังมากเลยใช่ไหม
ไม่เลย
ฉันขอบคุณ
ขอบคุณที่มีโอกาสได้เป็นประธานด้วย
โดซาน
นายจะจ้างฉันเป็นประธาน ของซัมซานเทคได้ไหม
- ฮะ - ยังไม่จบแฮะ
งั้นเหรอ ฉันก็ว่าจะเสนออะไร ที่คล้ายๆ เธออยู่เลย
ตำแหน่งนักพัฒนาทีมฉันว่างอยู่พอดี
ฉันคิดว่าจะจ้างพวกคุณ คิดว่าไงคะ
ว่าไงนะ
ดูแล้วประวัติคุณอ่อนมากเลย
ถ้าแม้แต่ประธานยังประวัติอ่อนไปด้วย จะไม่ติดลบกันไปใหญ่เหรอ
เลือกมาสิคะ ฉัน หรือซอดัลมี
โดซาน
- ขอเวลาสักครู่นะครับ - สักครู่นะครับ
โดซาน นี่คือการเลือกที่เดิมพัน ด้วยอนาคตของบริษัทเราเลยนะ
ใช่ แถมเป็นการแข่ง ระหว่างมือสมัครเล่นกับมืออาชีพ
อย่าให้ความรักมาทำให้ตาบอด
นายต้องตัดสินด้วยเหตุผล ไม่ใช่อารมณ์ เข้าใจไหม
แต่ถ้าตัวเลือกทั้งสองเหมือนกันล่ะ
เหมือนกันเหรอ
หมายถึงว่า ทั้งเหตุผลและความรู้สึก ตัดสินเหมือนกันเหรอ
มันฟังขึ้นเหรอ
พวกนายบอกว่า ไม่อยากทำงานเป็นลูกน้องใครไง
- ก็แหงน่ะสิ - ฉันก็เหมือนกัน
แล้วยังไง
ดัลมีขอให้เราจ้างเธอเป็นประธาน ส่วนคุณวอนอินแจบอกว่าจะจ้างเรา
เข้าใจความแตกต่างไหม
- อ๋อ - อ๋อ
นั่นสิ ต่างกันจริงด้วย
ความแตกต่างระหว่างเราจ้างประธาน กับประธานจ้างเราใช่ไหม
พวกนายเลือกใคร ฉันจะเลือกตามพวกนาย
คงจะอยากทำเป็นอวดดี ต่อหน้าเธอสินะ ถึงได้แสดงแบบนั้น
ไม่โกรธเลยเหรอ
ไม่เลย
เพราะฉันก็อยากทำเป็นอวดดี ต่อหน้าใครบางคนอยู่บ่อยๆ
- โอเค - โอเค
ช่วยมาเป็นประธาน ให้ซัมซานเทคของเราได้ไหม
ด้วยความยินดี
(เดินตามความฝัน)
- นี่แน่ะ ฉันชนะแล้ว - โอ๊ย
โกโดรีห้าแต้ม กวังสามแต้ม ต่อมาพีสอง รวมเป็นสิบ
หัวหน้าฮันกับคุณดัลมีกวังศูนย์
แล้วก็จ่ายค่ากวัง ให้โดซานกับผมซะด้วย
เอ้า จ่ายมาซะดีๆ
อะไรเนี่ย อย่างกับมืออาชีพเลย
- วันนี้เราดวงขึ้นนะเนี่ย - นั่นสิ
ดวงชะตาของคุณในวันนี้ เป็นดังต่อไปนี้
- ใครครับ - เสียงอะไรน่ะ
มันชื่อยองชิล เป็นลำโพงที่ตอบไปเรื่อยครับ
มันทำนายดวงให้เหมือนเดิมทุกวันเลย…
ใช่ไหมครับ ท่านประธาน
- ใช่ - ทุกวันเลย
ทุกวันเลย
วันนี้ เทพแห่งพรหมลิขิต
จะมอบสายลมอ่อนๆ ให้กับวันที่แสนสงบของคุณ
เหมือนเดิมทุกวันจริงๆ มันพูดแบบนี้ทุกวันเลยครับ
- ผมยังประหลาดใจเลย - เฮ้ย ยองซุน พอได้แล้ว
(ผู้สมัครหมายเลข 118 ชื่อบริษัท: เซสต์ไลน์)
(เหตุผลในการสมัคร)
(จำได้ว่าเคยขี่ชิงช้าบนพื้นทราย)
(ที่พ่อทำให้)
วงการนี้ ถ้าเป็นพื้นทราย แทนพื้นคอนกรีตก็คงดีนะครับ
พื้นทรายงั้นเหรอคะ
(วอนอินแจ อินแจวอนแอดลิงก์ดอตคอม)
คุณจะได้กลับมาพบกับ
คนที่เคยเจอกันชั่วครู่ในอดีต ในที่ที่คาดไม่ถึงครับ
โปรดระวังด้วยครับ
คนผู้นั้นอาจเหมือน สายลมอ่อนๆ ในฤดูใบไม้ผลิ
แต่วันหนึ่งอาจเปลี่ยนเป็น กระแสลมแรงกลางฤดูหนาว
แล้วเปลี่ยนชีวิต อันเงียบสงบของคุณไปโดยสิ้นเชิง
สวัสดีเกาหลี
ภายในเวลาจำกัด
คุณจะสามารถสร้างแผนธุรกิจ ที่ทำได้จริง ได้ดีแค่ไหน
เราควรให้คนที่จบม.ปลาย มาเป็นประธานจริงๆ เหรอ
ไม่เคยเสียใจบ้างเหรอครับ ดัลมีน่าจะได้เข้ามหาวิทยาลัยแทนผม
เธอก็เลือกผิดตลอดนั่นแหละ
ฉันเริ่มต้นก็เพราะอยากเอาชนะพี่
แต่ตอนนี้ฉันโลภขึ้นมาแล้วจริงๆ
เอาแต่หวังมากขึ้นเรื่อยๆ
ซอดัลมีจับได้ถึงไหนแล้วครับ
หัวหน้าทีมฮัน เดี๋ยวก่อนค่ะ
ทำไมถึงอยากช่วยเรา จนถึงขั้นต้องโกหกด้วยคะ
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม