(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 8)
คุณยงซาน ไม่กลับบ้านเหรอคะ
ผมจะแบ็กอัปงานที่เราทำวันนี้ก่อน แล้วค่อยกลับครับ
ทำไมแบ็กอัปบ่อยจังล่ะคะ
แบ็กอัปบ่อยแค่ไหน ก็ไม่เคยพอครับ
จริง สมัยที่ผมทำงานบริษัทใหญ่
แบบว่าใหญ่มาก ใหญ่มากๆ นะ
เกือบเสียเงินร้อยล้าน เพราะไม่ได้แบ็กอัปนี่แหละ
รู้จักบริษัทจัสท์วันเดย์ ที่อยู่ชั้นสองใช่ไหมคะ
- คุณยงซาน สู้ๆ นะ - ครับ
รู้จักสิครับ เพิ่งได้รับเงินทุนสี่พันล้านเชียว
- สู้นะเพื่อน - สู้นะ
ได้ยินว่าเขาโดนแฮกเกอร์โจมตี ด้วยแรนซัมแวร์ ไถเงินไปร้อยล้านค่ะ
จริงเหรอ
เพราะไอ้พวกแฮกเกอร์ใจดำนั่น ทำเราประสบความสำเร็จยากขึ้นอีก
ก่อนวัวจะหาย เราต้องล้อมคอกไว้ก่อน
ไม่ได้มีวัวสักหน่อย จะล้อมคอกไปทำไม
เราไม่มีอะไรให้ขโมยสักนิด จะแบ็กอัปไปทำไมคะ
แต่ยังไงก็ต้องเตรียมเอาไว้นะคะ
จู่ๆ นักลงทุน อาจจะหลั่งไหลเข้ามาก็ได้
ใช่ครับ เราไม่มีทางรู้ใจคนหรอก
ไม่รู้หรอก
ถึงตอนนี้เราจะไม่ชอบขี้หน้าใครสักคน อุ๊ย คุณซาฮา กระเป๋าผมเปิด
แต่สักวันหนึ่ง เราอาจจะหลงรักเขาหัวปักหัวปำก็ได้
หยุดเลยนะ
แต่มันก็อาจตรงกันข้ามได้นี่
จากความสัมพันธ์ที่รักกันแทบกลืนกิน วันหนึ่งเขาอาจเปลี่ยนหน้ากาก
แล้วกลายเป็นศัตรูกันก็ได้นี่คะ
ไม่ว่ามนุษย์ หรือการใช้ชีวิต ต่างก็ไม่มีอะไรแน่นอนเลยนะคะ
ไม่อนุญาตให้เราได้คาดเดาเลย
การเขียนโค้ดก็เช่นกันครับ
ไม่ว่าจะไฟดับ หรือถูกแฮก
ทุกตัวแปรที่เราควบคุมไม่ได้ เกิดขึ้นได้เสมอ
ภาพที่นัมโดซานอาละวาดเมื่อกี้…
เพราะฉะนั้น เราก็เลย…
ไปเอามาจากกล้องวงจรปิด แล้วส่งให้ทีมทนายซะ
ต้องแบ็กอัปอยู่เสมอครับ
เจ็บเยอะเลยนะเนี่ย
ได้ยินมาว่ามือวิศวะต้องคอยระวัง พอๆ กับมือนักเปียโนเลยด้วย
ไม่เป็นไร ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
เจ็บเหรอ ไปโรงพยาบาลกันไหม
ไม่ต้องหรอก เจ็บนิดเดียวเอง
ถึงงั้นก็เถอะ…
- ดัลมี - หือ
ฉันขอถามอะไรอย่างได้ไหม
อะไรล่ะ
ทำไมเธอถึงชอบฉันเหรอ
หือ
เอ่อ ก็เพราะ…
ก่อนหน้านี้ นายก็เคยถามแล้วนี่
หือ
ฉันเคยถามเหรอ
ไม่เห็นจำได้เลย
มือน่ะ
ฉันชอบนายเพราะมือนี้แหละ
วันนี้นายอยู่ข้างฉันโดยสมบูรณ์เลย
ฉันคงไม่มีวันลืม
เสร็จแล้ว
(แบ็กอัป)
(การคัดลอกข้อมูลเพื่อเตรียมพร้อม ในกรณีที่ต้นฉบับเสียหาย)
(ตอน 8)
ตายๆ
ให้ดอกไม้ทำบ้าอะไร เอาของกินมาให้ยังจะดีกว่า
นั่นสิ ผู้ชายไม่มีไหวพริบซะเลย
พวกฮาร์ดดิสก์พกพา คีย์บอร์ดไร้สาย ของที่ใช้ได้นานๆ มีเยอะแยะไป
ก็นั่นน่ะสิ ปัดโธ่
ให้ตาย แล้วคู่นั้นทำอะไรกันอีก
คิดว่าตัวเอง อุณหภูมิร่างกาย 40 องศาเหรอ
ทุกเพศทุกวัยก็ 36.5 องศาเท่ากันหมด
- จะถอดเสื้อให้ทำเบื๊อกอะไร - ช่างเปล่าประโยชน์จริงๆ …
มันมีประโยชน์ว่ะ มีจริงๆ
มันมีเหตุผล
เฮ้อ ชอลซานเอ๊ย
มันคงเป็นสิ่งบ่งบอกว่าเราเป็น ประเทศที่พัฒนาแล้ว ว่าไหม
นั่นสินะ คงจะมีสักวันที่เรา จะพัฒนาเป็นแบบนั้นใช่ไหม
ต้องมีอยู่แล้วสิ
ไอ้บื้อนี่ยังมีวันนั้นเลย ทำไมเราจะไม่มี
- ยงซาน นายพูดถูกแล้ว - ใช่ไหมล่ะ
มือนี้น่ะมันสุดยอด
สุดยอดจริงๆ
- มันว่าไงนะ - อะไรนะ
อากาศอย่างนี้ เหมาะกับการเขียนโค้ดมากนะว่าไหม
โอ้โฮ ท้องฟ้า ทำไมท้องฟ้ามันสวยได้ขนาดนี้
อะไรกัน ทำไมท้องฟ้าเป็นสีฟ้าแบบนี้
แชะ
เดี๋ยวนะ แล้วดูสายลมสิ สุดจะสมบูรณ์แบบ
วันนี้อากาศดีเป็นบ้าเลย จริงๆ นะ
- แชะ - แกน่ะสิบ้า
เป็นบ้าจริงๆ หรือเปล่า อะไรของมัน
มาจากเนื้อเพลงมั้ง "กู๊ดเดย์" ของไอยู
หมอนั่นมีความสุขจนเพ้อ
เฮ้อ ถ้านั่นคือหนทางที่ จะทำให้เราพัฒนาเป็นแบบนั้น
ชอลซาน ฉันจะไม่ไปทางนั้นหรอก
แต่ฉันไปดีกว่า
นายอยู่นี่ไปนะ
แชะ
นี่ จะไปไหน เฮ้ย
- ขอบคุณนะคะ - ขอบคุณค่ะ
ไว้เจอกันอีกนะคะ
- ขอบคุณค่ะ - ไปกันเถอะ
คุยเรื่องอะไรกันเหรอ
เธอช่วยบอกว่าอยากให้มีอะไร อยู่ในโซลูชั่นของเราบ้างน่ะ ค่ะ
อ้อ แล้วเขาบอกว่าอะไรบ้าง ครับ
อย่างแรก คือต้องยกระดับการรับรู้ภาพ การอ่านตัวอักษรให้ดีมากๆ ค่ะ
แม้จะเคลื่อนที่เร็วก็ต้องรับรู้ได้
ต้องรับรู้การอ่านลายมือได้ ธนบัตรและเหรียญยิ่งต้องได้
เธอบอกว่าผู้พิการทางสายตา โดนโกงเงินทอนกันเยอะค่ะ
ไอ้พวกเลว
ทำได้ใช่ไหมคะ
- ไม่ครับ - ได้ครับ
- เฮ้ย - นี่
ก็แอปสำหรับผู้พิการทางสายตา ส่วนใหญ่ก็มีแบบนี้กันอยู่แล้ว
เราแค่จำเป็นต้องมีฟีเจอร์ ที่ต่างออกไปครับ
ฉันว่าเวลานักพัฒนาพูดว่าทำได้ มันดูเซ็กซี่ดีนะ
- ได้ครับ ได้หมด - อะไร ไหนว่าจะไม่ไปทางนั้น
ถ้าเป็นทางสู่ความแตกต่างก็ต้องไปสิ
เราจะใส่ฟีเจอร์อะไรดีนะ
พอจะมีทางทำให้เจ้าหมานั่น พูดได้ไหมนะ คะ
นั่นอยู่ในขอบเขตของพระเจ้า ไม่ใช่นักพัฒนาแล้วครับ
นั่นสิคะ ฉันรู้นะว่ามันเหลวไหล
แต่ถ้าเป็นฉัน ฉันคงต้องการอะไรแบบนั้นมากที่สุด
"ข้างหน้าฉัน มีคนกี่คน แล้วเขาแสดงสีหน้าแบบไหน
ทางม้าลายอยู่ทางไหน"
ถ้าถามคำถามนั้น แล้วเจ้าหมาตอบได้ ก็คงจะดีค่ะ
หมามันจะพูดได้ยังไงล่ะ ครับ
แบบนั้นโทนี่ สตาร์คก็ทำไม่ได้ ครับ
ไม่หรอก เราทำได้
นายจะบอกว่าตัวเอง เหนือชั้นกว่าโทนี่ สตาร์คเหรอ
- ดัลมี - หือ
เธอนี่อัจฉริยะจริงๆ คิดแบบนั้นได้ยังไงกัน
ฉันเนี่ยนะ ไม่น่าจะใช่นะ
ไม่สิ เธอคืออัจฉริยะจริงๆ นะ อัจฉริยะมาก
นี่ฉันคิดอะไรออกเหรอ
ฉันไปเป็นอัจฉริยะตั้งแต่ตอนไหน
- ไปกัน เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟัง - หือ
- ไปเร็ว - ฉัน ฉันเนี่ยนะ
ฉันเป็นอัจฉริยะเหรอ
นี่มีฉันคนเดียวหรือเปล่า ที่ไม่เข้าใจสถานการณ์นี้
พูดอะไรของเขา อัจฉริยะเรื่องอะไรครับ
อัจฉริยะด้านหน้าตาเหรอ
อันนั้น เป็นของคุณซาฮา
นี่แหละ ความแตกต่างของเรา
นี่ลำโพงปัญญาประดิษฐ์นี่คะ ชื่ออะไรนะ
สวัสดีครับ ผมชื่อยองชิลครับ
ยองชิล ทางม้าลายอยู่ตรงไหนเหรอ
ถ้าผมเห็นว่าอยู่ที่ไหน ผมก็อยากบอกครับ
เห็นไหมครับ ถ้ามันเห็น มันก็จะบอกเราได้
เพราะงั้น มาทำให้มันมองเห็นกัน
- สุดยอด - อ๋อ ทำให้มันเห็น
- แบบนั้นเข้าท่าเลย - มีแค่ฉันที่ไม่เข้าใจใช่ไหมคะ
จะทำให้เห็นได้ยังไง
คุณซาฮาครับ เทคโนโลยีที่เรามี…
คืออะไรครับ
- การรับรู้รูปภาพ - ถูกต้อง
จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าการรับรู้รูปภาพ กับการประมวลผลเสียงมารวมกัน
เมื่อเราถามเจ้านี่
เจ้านี่ก็จะเป็นคนมอง
จากนั้นเจ้านี่ก็จะบอกเราไงคะ
อ๋อ จะทำให้ เจ้าลำโพงนี่สื่อสารได้สองทาง
ใช่ครับ
ว่าแต่ เราจะเอายองชิล มาอยู่ในนี้ได้ยังไงคะ
ถ้าเอาเอพีไอของยองชิล
มาใช้ในแอปของเรา แค่นั้นก็ได้แล้ว
จะเป็นไปได้เหรอ
การใช้งานแบบเรียลไทม์ มันน่าจะยากนะ
ไม่ต้องห่วง เราต้องทำให้เป็นไปได้ เราทำได้
ฉันก็จะทำทุกทางให้มันเป็นไปได้ค่ะ
คุณซาฮาด้วยสิครับ
ไม่ได้ครับ
เดี๋ยวนะ ยังไม่ทันจะตรวจเลย ทำไมบอกว่าไม่ได้แล้วล่ะคะ
- ไอเดียพวกเราดีมากขนาดไหน… - ดีครับ ไอเดียดีมาก
ชื่อบริการก็ดีนะ "นุนกิล"
(นุนกิล แผนธุรกิจ)
แต่คิดว่าไอเดียดีๆ แบบนี้ ทำไมถึงยังไม่มีใครทำครับ
- มีที่คล้ายกันอยู่แล้ว ที่อเมริกา - ผมรู้ครับ
กูเกิลกับเอ็มเอสกำลังทำอยู่
แต่ว่าสตาร์ทอัพจะทำด้วยเนี่ยนะ
ค่ะ เราจะทำค่ะ
ทำไมคะ คิดว่าเป็นไปไม่ได้เหรอ
อยากฟังความจริงหรือฟังอนาคต ที่เปี่ยมด้วยความหวังและความฝันล่ะ
อนาคตที่เปี่ยมด้วย ความหวังและความฝันค่ะ
อนาคตแบบนั้น ไม่มีทางเกิดขึ้นครับ
ท่านประธาน มาทำอะไรตรงนี้ครับ
ทำไมคิดอะไรในแง่ลบแบบนั้นคะ
คำนวณค่าใช้จ่ายเอพีไอ ของยองชิลหรือยังครับ
แน่นอนสิคะ
ฉันลองประมาณโดยอิงจาก โซลูชั่นที่คล้ายกันของอเมริกา
ค่าเอพีไอของยองชิล คือ 4 วอนต่อ 15 วินาทีค่ะ
ถ้าคิดเสียว่าวันหนึ่งใช้งาน ประมาณ 5 นาที
และถ้ามีดีเอยู 1,000
ค่าเอพีไอต่อปี ก็อยู่ที่ 29,200,000 วอน
เป็นจำนวนเงินไม่ถึง 30 ล้านค่ะ
แล้วจะเอาเงินนั้นมาจากไหนครับ
- ก็จากโฆษณาที่… - คงไม่ได้คิดจะเอาโฆษณา…
ไปใส่ในแอปผู้ใช้ที่ตาบอดใช่ไหม
งั้นหานักลงทุนเอาก็ได้ค่ะ
ดีเอยู 1,000 เท่ากับ 30 ล้าน ถ้า 10,000 ก็เท่ากับ 300 ล้าน
ยิ่งมีผู้ใช้มากยิ่งใช้เงินสูงแบบนี้ ใครจะอยากลงทุนครับ
ต้องมีสักคนแน่ค่ะ
นักลงทุนที่ได้ฟังโซลูชั่นของเรา แล้วรู้สึกดึงดูดใจ
- จะไม่มีสักคนบนโลกนี้เลยเหรอ - ไม่มีครับ
อย่างเดียวที่ดึงดูดนักลงทุนได้
- คือเงินครับ - ไม่ใช่หรอกค่ะ
นอกจากเงินแล้ว ก็ยังมีอย่างอื่นที่โน้มน้าวได้
ไม่มีครับ
จะมีใครที่หวังให้ซัมซานเทคได้ดี เท่าผมอีกไหม
ขนาดผมยังไม่รู้สึกดึงดูดใจเลย
แล้วจะไปโน้มน้าวคนอื่นเขาได้ไงครับ
แล้วถ้าฉันโน้มน้าวคุณได้ล่ะคะ
ถ้าฉันโน้มน้าวคุณ แล้วมันได้ผลล่ะ
ไม่ได้ผลหรอกครับ
แต่ฉันก็จะลองดูค่ะ
อะไร ทำอะไรครับ
นี่อะไรครับ
ถ้าฉันโน้มน้าวคุณได้ ไฟจะติดค่ะ
ผมบอกว่าไม่มีประโยชน์ไง
ฉันมีความทรงจำในวัยเด็กอยู่ค่ะ
แค่เริ่มก็ผิดแล้วครับ
คุณต้องเข้าหานักลงทุนด้วยความจริง และข้อมูล ไม่ใช่ความรู้สึก…
ผ่านมา 15 ปีแล้วหรือเปล่านะ
ตอนนั้น
โดซานเขียนจดหมายส่งมาหาฉันค่ะ
ฉันได้เรียนรู้สิ่งหนึ่ง จากจดหมายนั้นค่ะ
ฉันนึกว่ามันจะอยู่กับฉันตลอดไป
ว่าสิ่งที่อยู่กับเราเสมอ และเป็น เหมือนเรื่องปกติ มันล้ำค่าแค่ไหน
เราอยู่ด้วยกันเหมือนเป็นเรื่องปกติ จนฉันไม่รู้ตัวเลยว่ามันแสนล้ำค่า
ทุกช่วงเวลาเป็นดั่งของขวัญ
ชีวิตในแต่ละวันของเรามีค่ามากแค่ไหน
จดหมายฉบับนั้น ทำให้ฉันได้รู้ค่ะ
ฉันไม่ได้จะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่หรอกค่ะ
ฉันแค่…
อยากให้เทคโนโลยีของเรา ได้มีส่วนช่วยคนที่
ไม่สามารถใช้ชีวิตประจำวัน ปกติเหมือนเราได้ค่ะ
ถึงมันจะแค่เล็กน้อย
ต่อให้มันน้อย น้อยนิดมากจริงๆ
แต่ถ้าเราช่วยปกป้องชีวิต ในแต่ละวันของพวกเขาได้
ฉันคิดว่าเหตุผลแค่นั้น มันก็เพียงพอที่จะทำแล้วค่ะ
ฉันมั่นใจว่า จะต้องมีคนที่คิดแบบฉันค่ะ
โอ๊ะ เห็นไหมคะ ฉันโน้มน้าวได้แล้ว
โน้มน้าวอะไร เฮ้ย อะไรเนี่ย
- นี่มันอะไรเนี่ย - ใจเต้นใช่ไหมล่ะคะ
แบบนี้ไม่ได้สิ นี่มัน…
นี่มันหลอกลวงกันแล้ว
ผมใจเต้นตอนไหนกันเล่า
พัฒนาล้มเหลวแล้วนะครับ มันทำงานผิดพลาด เอเรอร์แล้ว
คำพูดอาจจะหลอกกันได้
แต่หัวใจหลอกใครไม่ได้นะคะ
ฉันได้ฟังคำแนะนำ ที่จริงใจเป็นอย่างดีค่ะ
ไม่ ไม่สิ คุณเข้าใจผิดแล้ว
นี่คุณ เดี๋ยวสิ คุณซอดัลมี
ลองคิดดูใหม่นะครับ
นี่จะเป็นหนทางที่ลำบากนะครับ
ช่วยคนอื่น แต่เราจะอดตายนะครับ คุณอาจเจ็บตัวก็ได้นะครับ
หัวหน้าทีมคะ
ฉันลองไปคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว
ฉันคงเป็นประเภทที่ มีความสุขจากความลำบากน่ะค่ะ
ฉะนั้น ไม่ต้องห่วงนะคะ
แล้วก็ กาแฟอร่อยมากค่ะ
ฉันจะทำยังไงกับเธอดี ซอดัลมี
- ก็น่าใจเต้นอยู่นะคะ - โอ๊ย ก็บอกว่าไม่ใช่…
ท่านประธาน
ยิ่งธุรกิจไปได้สวย ประธานก็ยิ่งเหนื่อยค่ะ
เพราะทุกอย่างขึ้นอยู่กับเงินลงทุน
นั่งสิคะ
ฉันเข้าใจดี เพราะสมัยสาวๆ ก็ทำธุรกิจแบบนี้
แต่ละวันเหมือนฉันไปเป็นขอทานเลยค่ะ
เป็นทุกข์มากจริงๆ
ก็ใช่น่ะสิครับ
แต่ว่านะคะ
คำว่า "ทำไม" ของพวกเขามันชัดมากนะคะ
ก็มีแต่คำว่า "ทำไม" แหละครับ
ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไร ทำยังไง มีแต่ทำทำไม
ในเมื่อตอบคำว่า "ทำไม" ได้แล้ว ที่เหลือก็ค่อยทำขึ้นมาสิคะ
เหมือนหนูน้อยบนชิงช้าเหรอครับ
ใช่แล้ว
เอ่อ ท่านประธานครับ
- ทราบเรื่องนั้นไหมครับ - อะไรคะ
เรื่องที่ประธานวอนอินแจกับซอดัลมี เป็นพี่น้องกันน่ะครับ
ว่าไงนะคะ
แต่เขาคนละนามสกุลกันนะ
ตอนเด็กๆ พ่อแม่พวกเขาหย่ากัน
สองพี่น้องก็เลยโตกันคนละที่ครับ
ประธานซออยู่กับพ่อ ส่วนประธานวอนอยู่กับแม่
ถ้าอย่างนั้น…
ครับ หนูน้อยที่แกว่งชิงช้าคนนั้น
อาจเป็นประธานวอนอินแจ และ…
อาจเป็นประธานซอดัลมีก็ได้ครับ
วันๆ เอาแต่นั่งสบายไม่ทำอะไร
อุ๊ยตาย ขอโทษค่ะ คุณยืนอยู่หรอกเหรอ
นึกว่านั่งอยู่ซะอีก เพราะคุณตัวสั้นแค่นี้
ไม่ไปบอกต่อหน้าท่านซะเลยล่ะ
ไม่ต้องห่วง ต่อหน้าเขา ฉันทำอะไรไปมากกว่าด่าอีก
ฉันได้ข่าวแล้ว ว่านัมโดซานไปทุบป้ายชื่อเขามา
ฉันอุตส่าห์ช่วยให้ข้อมูลไป ทำไมทำแบบนั้นล่ะ
ก็แค่ ไม่อยากทำอย่างที่พี่ตั้งใจไว้
ที่ฉันตั้งใจเหรอ
ทำไมล่ะ ก็เมื่อก่อนพี่เอา ของที่ตัวเองไม่อยากกินมาให้ฉันไง
ลูกพลับฝาดๆ แอปเปิ้ลเปรี้ยวๆ
ของที่ข้างนอกสุกใสข้างในเป็นโพรง จำไม่ได้เหรอ
ไม่รู้สิ
ถึงพี่จะหลอกฉันมาตลอด แต่ฉันก็ยังกิน
กินของประหลาดพวกนั้น
กินเหมือนเป็นคนโง่
แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากโง่แล้ว ฉันก็เลยคายมันออกมา
ประธานซอ
ได้เวลาประชุมแล้ว ไปก่อนนะ
ไปค่ะ
(รับสมัครพนักงานพาร์ตไทม์)
ไม่เอาน่า…
ต่อให้ไม่มีเงินแค่ไหน ก็ไม่ควรทำแบบนั้น
อายุปูนนี้ทำงานแบบนั้น หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทพอดี
(โรคมาตอนจบ)
- ค่ะ - กว่าจะได้ยินเสียงคุณนี่ยากจังนะ
หมดช่วงวัยแรกรุ่นแล้วเหรอ
เปิดบัตรเครดิตให้หน่อยสิคะ
คุณใช้เงินสดหมดแล้วสินะ
คราวนี้อดทนได้นานดีนี่
ค่ะ
ผมเปิดบัตรให้เฉยๆ ไม่ได้หรอก ควรจะมีข้อแลกเปลี่ยนให้ผมบ้าง
อะไรล่ะคะ
พาอินแจกลับบ้าน แล้วผมจะเปิดบัตรให้ใหม่
พากลับบ้านงั้นเหรอ
นี่อินแจออกจากบ้านเหรอคะ
คุณไม่รู้เหรอ
โอ้โฮ เหลือเชื่อเลยนะ ความเป็นแม่ลูกของพวกคุณ
อินแจออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
ก็ตั้งแต่มาโวยวาย ตอนประชุมผู้ถือหุ้นนั่นแหละ
พวกคุณไม่เคยติดต่อกันหรือไง…
ฮัลโหล อาฮยอน
ยัยผู้หญิงคนนี้นี่
ฮัลโหล อินแจเหรอ
อินแจ ได้ข่าวว่าออกจากบ้านเหรอ
แล้วไปอยู่ที่ไหน โรงแรมเหรอ
เปล่าค่ะ หนูเช่าห้องสตูดิโอ ที่อยู่ใกล้ๆ กับแซนด์บอกซ์
ห้องสตูดิโอเหรอ แกเป็นประธานนะ ประธานอะไรอยู่ห้องสตูดิโอกัน
เขาก็อยู่กันเยอะแยะ มีบิลท์อิน แล้วก็ปลอดภัยด้วย
ที่สำคัญ อยู่แล้วสบายใจค่ะ
ไม่เอาสิ แกควรจะทำเป็นลืมๆ ซะ แล้วกลับไปอยู่กับพ่อ…
- แม่ - เท่าที่เห็น พ่อกำลังเสียดายแก
- แล้วแม่ก็… - ถ้าจะมาเพราะเรื่องนี้ งั้นหนูไปนะ
ไม่ๆ เดี๋ยวก่อน เข้าใจแล้ว
กินต่อให้เสร็จเถอะ
แล้วเป็นไง
โล่งใจดีไหม
อือ
ทำไมคะ ดูไม่เหมือนโล่งเหรอ
เปล่า
ก็ดูโล่งดี
รายชื่อทีมซีเอสอาร์นี่คะ
จะลงโฆษณา หรือเก็บค่าธรรมเนียม ก็ไม่ได้นี่ครับ
ทางเดียวที่คุณจะทำเงินได้ คือการพึ่งพาบริษัทใหญ่พวกนี้ครับ
ผมทำรายชื่อบริษัทที่มีงบเยอะ สำหรับซีเอสอาร์ในปีนี้มาให้ครับ
เอาล่ะ ดูนะครับ
สีน้ำเงินคือบริษัทที่สนใจ ด้านสวัสดิการของผู้พิการ
สีแดงคือบริษัท ที่ต้องการกู้ภาพลักษณ์
เพราะเจ้าของมีปัญหา เลี่ยงภาษี แล้วก็เรื่องข่าวลือต่างๆ ครับ
ถ้าเล่นประเด็นนั้นได้ พวกเขาอาจจะยอมฟังง่ายขึ้น
ขอบคุณนะคะ หัวหน้าทีม
เรื่องอะไรครับ
ปกติคุณเอาแต่เบรคพวกเรา
แต่คราวนี้ คุณเหยียบคันเร่งให้ซะแรงเลยนะคะ
รถที่ไร้เบรค เร่งความเร็วไม่ได้ครับ
เพราะมันจะต้องชนเข้ากำแพง เพื่อหยุดรถ
เข้าใจค่ะ
ในอนาคตก็ ช่วยเหยียบเบรคให้บ่อยๆ ด้วยนะคะ
ได้เลยครับ
อ้อ หัวหน้าทีมคะ
ฉันถามได้ไหมคะ ว่าวันเกิดคุณวันที่เท่าไร
วันเกิด ทำไมเหรอ
แค่อยากจะเตรียมให้ ในฐานะคนจุ้นจ้านน่ะค่ะ
วันที่เท่าไรคะ
วันที่ 7 พฤษภาคมครับ
เฮ้อ ผ่านไปซะแล้ว
โอ๊ะ 7 พฤษภาคมเหรอคะ
ครับ วันเดียวกับโดซานครับ
วันเกิดผม
บริการนุนกิลที่ซัมซานเทคคิดค้น
เป็นบริการสำหรับผู้พิการทางสายตาค่ะ
ใช้เทคโนโลยีการรับรู้รูปภาพ และการประมวลผลเสียงของเอไอรวมกัน
ซึ่งทำให้ผู้ใช้สะดวกมากยิ่งขึ้นค่ะ
ถ้าบริการนี้ ได้ความร่วมมือจากมีกรุ๊ป
ฉันคิดว่าภาพลักษณ์ทางสังคม ของมีกรุ๊ป ก็จะดียิ่งขึ้นด้วยนะคะ
- ขอนามบัตรไว้หน่อยสิครับ - ค่ะ ได้เลยค่ะ นี่ค่ะ
ขอไปปรึกษากับทีมก่อน แล้วจะติดต่อไปนะครับ
(รายชื่อทีมซีเอสอาร์ภายในประเทศ มีกรุ๊ป)
บริการนุนกิลของเรา ไม่เพียงแต่มุ่งเป้าที่ผลกำไรนะคะ
แต่เรามุ่งหมายที่จะทำให้สังคมดีขึ้น ด้วยการช่วยเหลือผู้พิการทางสายตา
ถ้าคุณให้ความช่วยเหลือ บริการที่มีประโยชน์ต่อสาธารณะ
ฉันคิดว่าภาพลักษณ์ของเวิลด์ออยล์ ก็จะดีขึ้นด้วยนะคะ
(เวิลด์ออยล์)
ตอนนี้ฉันมารอที่ล็อบบี้แล้วค่ะ
ขอเวลาห้านาทีได้ไหมคะ
ไม่ได้สินะ
(รายชื่อทีมซีเอสอาร์ภายในประเทศ)
ถ้างั้นอาทิตย์หน้าพอจะสะดวกไหมคะ
อาทิตย์หน้าก็คงไม่ว่างเหมือนกันค่ะ
ไว้ฉันจะลองดูทางอีเมลนะคะ
ไม่ทราบว่า ใช่หัวหน้าทีมอีฮเยวอนไหมคะ
ค่ะ คุณคือใครคะ
ฉันคือซอดัลมี ประธานซัมซานเทค ที่เรากำลังคุยโทรศัพท์กันอยู่ค่ะ
อ๋อ
ขอโทษทีนะ ฉันมีธุระด่วนต้องไปที่คาพยองน่ะ
โอ้ จริงเหรอคะ
ฉันก็มีธุระต้องไปที่คาพยองพอดีเลย
งั้นไปด้วยกันนะคะ เดี๋ยวระหว่างทาง ฉันจะอธิบายบริการของเราให้ฟัง
ไปกันค่ะ
เอางั้นก็ได้ค่ะ
ยองชิล เปิดนุนกิลให้หน่อย
ครับ ได้เลยครับ
คุณพี่ครับ ลองถ่ายอันนี้ดูครับ
บริการนุนกิลของเรา มีจุดเริ่มต้นจากความคิดที่ว่า
"ถ้าเจ้าสุนัขนำทางผู้พิการพูดได้ มันจะดีแค่ไหนกันนะ"
อ๋อ ค่ะ
ซัมซานเทคของเรา มีจุดเริ่มต้นจาก เทคโนโลยีการรับรู้รูปภาพค่ะ
และเทคโนโลยีนี้จะรับบทบาท เป็นดวงตาของเจ้าสุนัขค่ะ
ยองชิล อันนี้คืออะไรเหรอ
ธนบัตร 10,000 วอน สองฉบับ และธนบัตร 1,000 วอน สี่ฉบับครับ
- เย่ ได้ผลแหละ - ถูกต้องเลยค่ะ
- แม่นมาก - ทำได้แล้ว
ดีจังเลยค่ะ
ฉันรู้สึกขอบคุณ แล้วก็ชอบมากเลยค่ะ
เราใช้เทคโนโลยีนี้ รับรู้สิ่งของ
และบอกผลของการรับรู้นั้น ผ่านทางเสียงค่ะ
ผู้พิการทางสายตาจะสามารถ อ่านหนังสือได้ ผ่านทางนุนกิล
รู้หมายเลขรถเมล์ที่จะขึ้นได้ด้วยค่ะ
แล้วก็สามารถดูวันหมดอายุของนมได้
ก่อนที่จะเลือกซื้อด้วยค่ะ
มันอาจจะฟังดูเหมือนเล็กน้อยนะคะ
แต่มันจะสามารถพิชิต สิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้ค่ะ
ลองถ่ายอย่างอื่นดูด้วยสิครับ ยองชิลของเราทำได้ทุกอย่าง
ทุกอย่างเลย
อะไรน่ะ ถ่ายผมเหรอ
ยองชิล ตอนนี้ใครอยู่ตรงหน้าฉันเหรอ
ชายวัย 20 ปีที่สวมแว่นไม่มีเลนส์ เพื่อพยายามให้ตัวเองดูเท่ครับ
- แม่นจัดเลยแฮะ - มันบอกหมดทุกอย่างเลย
เจ็บจัง เหมือนโดนตีแสกหน้าจนกระดูกร้าว
สิ่งที่ผู้ก่อตั้ง บริษัทซอนจูประกันภัยเน้นย้ำเสมอ
คือการสร้างสังคมที่ทุกคน เดินไปพร้อมกันใช่ไหมคะ
ซึ่งสอดคล้องกับสิ่งที่นุนกิล…
ถึงที่หมายแล้วค่ะ
ถึงแล้วค่ะ คุณจะไปธุระที่ไหนคะ
แถวๆ นี้แหละค่ะ
- งั้นเหรอคะ - ค่ะ
เป้าหมายคุณดีมากนะคะ
แต่เราทุ่มเงินจำนวนมากสำหรับปีนี้ ไปกับที่นี่แล้ว
เกรงว่าการให้เงินทุนนุนกิลด้วย คงจะหนักเกินไปค่ะ
อ๋อ ค่ะ
- งั้นปีหน้ารับเราไปพิจารณาด้วยนะคะ - แน่นอนค่ะ
ฉันจะเก็บลงลิสต์แน่นอน ฉันชอบเป้าหมายคุณมากค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ถ้างั้นลาก่อนนะคะ ท่านประธาน
ค่ะ ลาก่อนค่ะ
(นุนกิล แผนธุรกิจ)
(ฮันจีพยอง)
ฮัลโหล ฮันจีพยอง นี่ฉันอีฮเยวอนนะ
ที่นี่เสาโทรศัพท์ก็เยอะแยะ
ทำไมถึงไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ได้ล่ะ
ฉันรู้สึกเหมือนตัวเอง กำลังเข้าไปในเขาเรื่อยๆ แล้วนะเนี่ย
อะไรกันเนี่ย
ขี้วัวเหรอ
ปัดโธ่เว้ย
ให้ตายสิ
จะทำยังไงดี
จริงๆ เลย
บ้าเอ๊ย
หัวหน้าทีมเหรอ
- ขึ้นรถครับ - มาที่นี่ได้ยังไงคะ
อ๋อ ผมมีธุระที่นี่พอดีน่ะครับ ขึ้นรถเร็วครับ
เอ่อ แต่ว่า
รองเท้าฉันมันเปื้อนขี้วัว
เปื้อนขี้วัวเหรอ
กลิ่นแรงเลยใช่ไหมคะ
จะทำยังไงดี
- หันไปอีกทางได้ไหมครับ - จับตรงนี้ค่ะ
อื้อหือ
ถุงขยะไม่ติดไฟนั่น คุณยังไม่ได้ใช้อีกเหรอคะ
อ๋อ ไม่จำเป็นต้องใช้แล้วน่ะครับ
ว่าแต่ มาทำอะไรแถวนี้คะ
ก็ ที่นี่…
ผมมาที่นี่บ่อยๆ เลยครับ
มีธุระอะไรให้มาถึงคาพยองบ่อยๆ คะ
มีสิครับ ก็…
(คัลกุกซูเมล็ดสน)
คัลกุกซูเมล็ดสน ผมชอบกินคัลกุกซูเมล็ดสนมากครับ
มากินทุกอาทิตย์เลย ที่นี่คัลกุกซูเมล็ดสนขึ้นชื่อครับ
งีบสักหน่อยสิครับ ได้ข่าวว่าช่วงนี้โต้รุ่งบ่อย
ไม่เป็นไรค่ะ
แล้วก็ ฉันนอนไม่หลับ บนรถที่คนอื่นขับให้หรอกค่ะ
โธ่ ผมจะขับอย่างสุภาพเลย
คิดซะว่าฝืนหลับสักหน่อย…
ฉันเข้าใจดี เพราะสมัยสาวๆ ก็ทำธุรกิจแบบนี้
แต่ละวันเหมือนฉันไปเป็นขอทานเลยค่ะ
เป็นทุกข์มากจริงๆ
(ปิดหน้าจอแสดงผล)
ฉันหลับเหรอคะ นี่ฉันหลับเหรอคะ
ครับ หลับปุ๋ยจนกรนครอกๆ
บนรถที่คนอื่นขับนี่แหละ
นี่รองเท้าแตะครับ จะให้ใส่รองเท้าเปื้อนขี้วัวคงไม่ได้
ฉันต้องขอบคุณคุณตลอดเลยค่ะ
โอ๊ย ขายหน้าชะมัด
ขอบคุณนะคะ
ใส่สิครับ
ขอบคุณค่ะ
เอาเทคโนโลยีประมวลผลด้วยเสียง ออกไปดีกว่าไหมครับ
มันเอามาประสานกับการรับรู้ภาพก็ยาก แถมยังใช้เงินสูงด้วย
เอาออกก็น่าจะง่ายขึ้นนะครับ
โดซานกำลังทำสิ่งที่ยากนั่นอยู่ไงคะ
ฉันก็จะทำให้สำเร็จด้วย
นึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
แล้วก็ ฉันมีเรื่องอยากให้ช่วยค่ะ
อย่าบอกโดซาน
เรื่องพวกนี้เลยนะคะ
ฉันอยากให้เขาเต็มที่กับงาน โดยไม่ต้องห่วงเรื่องเงินน่ะค่ะ
ซึ้งน้ำตาคลอเบ้าเลยนะครับ
- เข้าใจแล้วครับ - อุ๊ย ตายจริง
งั้นขอตัวค่ะ
- อันนี้เหรอ อันนี้ไหม - อือ ค่ะ
- เอาล่ะ จัดไปเลย - ฮึบๆ
ยางรัดผมหายไปไหน
- ดัลมีมาแล้ว - มาเร็วๆ
- ทำไมเพิ่งมาคะ
เหนื่อยแย่เลยนะ
ท่านประธาน เอ๊ะ…
พวกเราทดสอบรอบสุดท้ายเสร็จแล้วครับ
จริงเหรอคะ เป็นไงคะ เรตการรับรู้ออกมาดีไหมคะ
ได้เกิน 97 เปอร์เซ็นต์เลย ทุกคนพอใจกันมาก
แล้วเธอเป็นไงบ้าง
ทางฉันทุกคนก็ชอบมากเหมือนกัน
ฉันน่าจะพกนามบัตรไปเยอะกว่านี้ ทุกคนอยากได้กันหมดเลย
กะแล้วต้องเป็นแบบนี้ ของแบบนี้ใครจะไม่ชอบล่ะครับ
- จริง - เอาล่ะ ในเมื่อตอนนี้มาครบแล้ว
จะอัปขึ้นสโตร์แล้วนะครับ
เดี๋ยวก่อนๆ เรามาพนันกันหน่อยดีไหมครับ
ในเวลาหนึ่งสัปดาห์ แอปพลิเคชันเรา จะมียอดดาวน์โหลดเท่าไร
โอเค ตกลง คนทายถูกเลี้ยงหนึ่งมื้อ
งั้นผมขอเริ่มแบบเรียบๆ จำนวนผู้ใช้รายวันร้อยคน
ถ้าถูกผมจะเลี้ยงหมูเปรี้ยวหวาน
โธ่ ร้อยคนมันน้อยไป
ฉันเอาพันคนค่ะ
ถ้าเกินพันคน ฉันจะเลี้ยงหมูสามชั้น
ดีเอยู 1,000 เท่ากับ 30 ล้าน ถ้า 10,000 ก็เท่ากับ 300 ล้าน
ให้ตาย มีแต่พวก ความทะเยอทะยานต่ำจนน่ากลัว
พันคนอะไรกันครับ ต้องหมื่นคนสิ
ยิ่งมีผู้ใช้มากยิ่งใช้เงินสูงแบบนี้ ใครจะอยากลงทุนครับ
โอ๊ย ไม่หรอก ไม่ๆ
เราทำได้ๆ
- ใช่แล้ว เราทำได้ - พวกเราทำได้
พวกเราทำได้ หนึ่ง สอง สาม
- ชอลซาน - ยงซาน
ให้ตาย ไม่เคยจะไปรอด
ถ้าเกินพันคน ผมเลี้ยงคาราโอเกะ
สิบชั่วโมงรวดไปเลย
- โอเค - เราทำได้
เอาล่ะ งั้นเรามาลุยกันเถอะครับ
โอ๊ะ ไหนๆ แล้ว เราเผยแพร่ทั่วโลกเลยดีไหมครับ
มันรองรับภาษาอังกฤษด้วยนะ
ไม่สิ ทั่วโลกนี่ มันออกจะเร็วไปหน่อยไหม
ทำไมล่ะ อัปโหลดไป ก็ไม่เสียเงินสักหน่อย
เอาเลยค่ะ
ถูกต้องครับ ความฝันของเรา คือไประดับโลก เอาเลยๆ
โอเค ถ้างั้นจะอัปโหลดแล้วนะครับ
ลุยเลย มา
(เลือกไฟล์เพื่ออัปโหลด นุนกิลเอพีเค)
(กำลังอัปโหลด)
- เอาล่ะ คาราโอเกะๆ - กลองมา
- ไปแล้วๆ - ลุยเลย
พระเจ้า ได้โปรดเถอะ ได้โปรด
ขอให้ไม่ถึงพันคนทีเถอะค่ะ
ลูกรู้ดีว่าคำขอนี้ เป็นเรื่องเห็นแก่ตัวขนาดไหน
แต่ลูกต้องอยู่ต่อไปค่ะ
เพราะฉะนั้น พระเจ้า ได้โปรด ขอให้นุนกิลของพวกเรา
มีผู้ใช้น้อยกว่า วันละพันคนด้วยเถอะค่ะ
ได้โปรด ได้โปรดเถิด
นี่ ขอพรอะไรจริงจังขนาดนั้น ฮะ
สักอย่างแหละ
พระเจ้า
ลูกเชื่อในตัวพระองค์นะคะ
อาเมน
อาเมนเหรอ
อาเมน
ว่าแต่ย่า คาทอลิกไม่มีเครื่องราง ของขลังบ้างเหรอ ที่ทำให้พรได้ผลขึ้น
ทำไม ไปหาคนทรงเลยไหม
ไม่มีเลยเหรอ
- อ้าว ระบบล็อกดิจิทัลล่ะ - มันพังแล้วฉันก็เลยเปลี่ยน
นี่ แกก็พกกุญแจไว้ด้วย
กุญแจยุ่งยากจะตาย
ทำไมต้องย้อนยุคกลับไปด้วย
- หา - เทคโนโลยีล็อกประตูออกจะสะดวกสบาย
เราแค่เอามาติดใหม่เถอะนะย่า
ย่าไม่ชอบเทคโนโลยี มันทำให้คนแก่ตามไม่ทัน
จะเกลียดเทคโนโลยีทำไม หนูทำให้ดูเอาไหมว่ามันสะดวกแค่ไหน
จะทำอะไร
ในที่สุดซัมซานเทคของเรา ก็เริ่มทำบริการแล้วนะ
- บริการอะไร - มันชื่อว่านุนกิล
แอปพลิเคชันสำหรับคนตาบอด
จู่ๆ ทำไมทำเรื่องคนตาบอด
ไหนว่าทำปัญญาประดิษฐ์อะไรนั่น
มันก็เป็นแอปที่ใช้ปัญญาประดิษฐ์
เป็นไอเดียของโดซาน
- ไอเดียของโดซานเหรอ - อือ
"ใช้เทคโนโลยีการรับรู้เสียงและภาพ
เพื่อทดแทนสายตาให้พวกเขา" เป็นบริการประมาณนี้แหละ
อะไรกันเนี่ย ไม่ค่อยมีฟีดแบคเลยแฮะ
ฟีดแบคเหรอ
มันคืออะไรเหรอ
ความคิดเห็นของผู้ใช้น่ะ
เรียบร้อย
ย่า ลองเรียกยองชิลใส่ตรงนี้ แล้วถามเรื่องที่อยากรู้ดูสิ
- ตรงนี้เหรอ - อือ
ยองชิล
ใครอยู่ข้างหน้าฉันเหรอ
ผู้หญิงในวัย 20 ปี กำลังยิ้มอยู่ครับ
เป็นไง น่าทึ่งใช่ไหมล่ะ
อือ น่าทึ่งมาก
ยองชิล
ช่วยอ่านพระคัมภีร์ข้อนี้ ให้ฟังหน่อยได้ไหม
"ต้นมะเดื่อบ่มผลดิบให้สุก
เถาองุ่นมีดอกเบ่งบานส่งกลิ่นหอม
ที่รักของฉัน จงลุกขึ้นมา
คนสวยของฉัน จงมาที่นี่
นกพิราบของฉันที่อยู่ในซอกหิน
แม่พิราบของฉัน ที่ซ่อนอยู่ในเขาชัน
ขอให้ฉันได้ยลโฉมของเธอที
ขอให้ฉันได้ฟังเสียงของเธอ
เสียงของเธอช่างแสนหวาน
และใบหน้าของเธอช่างงดงาม"
(วิเคราะห์การดาวน์โหลด)
เลิกกดรีเฟรชสักทีเถอะค่ะ
กดไปแล้วยอดดาวน์โหลด มันจะขึ้นหรือไงคะ
ไม่ไง ผมก็แค่ไม่อยากจะเชื่อ
มียอดดาวน์โหลด ไม่ถึงสิบครั้งจริงๆ เหรอ
แบบนี้วันหนึ่งคงไม่ถึง 20 คนด้วยซ้ำ
เฮ้อ มันมีปัญหาตรงไหนกันแน่นะ
ผิดหวังจะตายอยู่แล้วเนี่ย
แต่สีหน้าไม่เหมือน คนผิดหวังจะตายเลยนะ
ปัญหามันอยู่ที่การตลาด
พี่
เอาไง อยากให้ผู้เชี่ยวชาญ ด้านการตลาดเข้ามายุ่งหน่อยไหม
พอจะมีทางออกไหม
ทางออกแค่ค้นหาก็ได้แล้ว
แปลว่าไม่มีสินะ
- เออ - อือ
ไม่เอาน่า ทุกคนร่าเริงเข้าไว้นะ
เดี๋ยวฉันเลี้ยงไก่เองค่ะ นะ
ร่าเริงเข้าไว้นะคะ ไปกันเถอะ ไปกินไก่กัน
ฉันเลี้ยงเองค่ะ ไปกันเถอะ
ไม่เอาน่า ไปกัน
สู้ๆ นะคะ ร่าเริงเข้าไว้นะ
ฉันจะเลี้ยงไก่เอง
ไปกันเลยค่ะ ไก่จ๋า
- จะร้องไห้ทำไมเล่า - มาๆ
- อยากกินอะไรสั่งได้เลยค่ะ - จนถึงตอนนี้ ที่ฉันคิดว่า
- ไปเลยๆ - พระเจ้ารับฟังคำอธิษฐานของฉัน
สวัสดีค่ะ
แต่พระเจ้า ตอบรับคำอธิษฐานของฉัน…
- มาทำอะไรดึกดื่นป่านนี้ - มาหาอะไรนิดหน่อยน่ะครับ
- นี่ - อ้อ สวัสดีครับ
รูปโดซานกับพัคชานโฮ ยังอยู่ใช่ไหมครับ
อือ อยู่สิ ว่าแต่ถามหาทำไม
แบบแปลกประหลาดเสมอ
รูปถ่ายๆ
เจอแล้ว
อะไรล่ะนั่น
โอเค
นี่จะทำอะไรเหรอ
ไวรัล มาร์เก็ตติ้งครับ
ชนแก้ว
(ไวรัล มาร์เก็ตติ้ง: เทคนิคการตลาด ที่แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว)
(ราวกับไวรัสสู่ผู้บริโภค ผ่านโซเชียลมีเดีย)
โทษนะคะ ขอไก่เผ็ดหนึ่ง กับเบียร์เพิ่มอีกเหยือกค่ะ
ได้ค่ะ
วันนี้เบียร์ขมจังเลยนะครับ
ทำไมคะ ฉันว่าหวานดีออก
ในช่วงเวลาที่เราฉีกไก่กิน อย่างร่าเริงอยู่นั้น
ยอดดาวน์โหลดเพิ่มอีกหนึ่งแล้ว
น่าทึ่งจังเลย
ไม่เป็นไรหรอกน่า มาดื่มกันเถอะ
นี่นายร้องไห้เหรอ
วันนี้เบียร์มันเผ็ดๆ นะ
และยอดดาวน์โหลดหนึ่งครั้งนั้น ถึงมันไม่น่าจะเป็นไปได้…
(แอลเอ)
(สองข้อความใหม่จากนัมชอนโฮ)
(สวัสดีครับพี่ จำรูปนี้ได้ไหมครับ)
(ตอนนี้เจ้าหนูในรูปโตแล้ว และเริ่มทำสตาร์ทอัพครับ)
นุนกิลเหรอ
(นุนกิล)
(ชม)
มาจากเขาผู้อยู่ในแอลเอที่ไกลแสนไกล
นักเบสบอลระดับตำนานของเกาหลี พัคชานโฮ
ว้าว ลมเย็นสบายมากเลยว่าไหม
ขอโทษนะครับ ปิดหน้าต่างได้ไหมครับ
ดัลมี ขอโทษนะ แต่ปิดหน้าต่างนิดหนึ่งได้ไหม
ทำไมเล่า คนอื่นไม่ชอบเหรอ
- ก็… - เข้าใจแล้วๆ
ฉันจะเปิดแค่นี้ก็ได้
แบบนี้ไง เท่านี้ได้ใช่ไหม ฮะ
ว้าว กลิ่นของฤดูร้อน
ขอโทษครับ
ให้ตายสิ
เมาแล้วเอาจมูก ไปแปะหน้าต่างรถเมล์อีกล่ะสิ
รู้ด้วยเหรอครับ
อือ แล้วพอสร่างขึ้นมา
เดี๋ยวแกก็จะฟาดงวงฟาดงา ว่าใครมาเขียนหน้าแก
จริงเหรอครับ
นี่
นี่อะไรเหรอครับ
อ้อ นุนบิดหรือนุนกิลอะไรนั่นน่ะ
ทำออกมาดีมากเลยนะ
ได้ยินมาว่าเป็นไอเดียของโดซาน
อ๋อ ครับ
ฉันลองใช้และเขียนความรู้สึกเอาไว้
เขาเรียกว่าฟีดแบคใช่ไหม
ผมน่าจะบอกคุณย่าก่อน
ขอบคุณนะ
ฉันคิดว่าต่อไป
ต้องได้พึ่งพานุนกิลเยอะมากแน่ๆ
เมื่อ 15 ปีก่อน
ตอนที่ฉันเริ่มเขียนจดหมาย กับจีพยองครั้งแรก
ตอนนั้น เราเห็นรูปเธอในหนังสือพิมพ์
แล้วก็เลือกชื่อเธอมา
หนังสือพิมพ์เหรอ อ๋อ โอลิมปิกคณิตศาสตร์เหรอครับ
ดวงตาเธอในรูปนั้น
ดูเป็นคนจิตใจดีและฉลาดมาก
เราก็เลยเลือกชื่อนั้น
ผม แย่ลงไปเยอะเลยใช่ไหมครับ
ไม่เลย เธอเติบโตมาได้ดี เติบโตมาดีมาก
โตแล้วเยี่ยมมาก
ใครวะ
ใครเนี่ย ใครมันมาเขียนหน้าฉันอีกแล้ว
เริ่มแล้วนั่นไง เธอรีบไปเถอะ
- ให้ผมขึ้นไปดูไหมครับ - เริ่มแล้ว รีบไปเถอะ มันมาแล้ว
- แต่ว่า… - ไม่ต้องสนใจ เมื่อกี้ก็บอกแล้วไง
โดซาน
โดซาน ตื่นเร็วเข้า
- ฮะ - เมื่อกี้แกได้ออกทีวี
ผม ผมเหรอ
ให้ไว
เมื่อนานมาแล้ว
- ผมได้เจอเด็กน้อยชื่อนัมโดซาน - เปิดทีวีเดี๋ยวนี้เลย
- ทำไมเขา… - ผมได้รับข้อความ
- เออ ดูอยู่หรือเปล่า - ว่าตอนนี้เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่
และเริ่มทำสตาร์ทอัพครับ
- ชานโฮเหรอ สนิทสิ เคยถ่ายรูปคู่กัน - ผมอยากช่วย
- เขากำลังพูดถึงอยู่เลยเนี่ย - ผู้ประกอบการรุ่นใหม่…
หลานชายผมส่งข้อความ ไปหาพัคชานโฮครับ
แล้วเจ้าหมอนี่มันก็ใจดี ถึงกับมาให้สัมภาษณ์แบบนี้เลย
หวังว่าเขาจะไม่คิด ว่าเราคาดหวังอะไรนะ
ใช้เทคโนโลยีการรับรู้รูปภาพ
- อ้อ มีสายซ้อนๆ มีสายซ้อนเข้ามา - แอปพลิเคชันจะบอกผู้ใช้
- จริงๆ เลย - ว่ามันเห็นอะไร
- ว่าไง ประธานชา - อย่างเช่น
- "ยองชิล ข้างหน้าฉันมีอะไร" - ใช่แล้ว ซัมซานเทคแห่งนั้น
- มีผู้ชายสามคนถือกล้องอยู่ครับ - เป็นบริษัทโดซานของเราเอง
- เห็นใช่ไหมครับ - ยังไม่ได้ลงตลาดหลักทรัพย์หรอก
- ผมก็ลองใช้แอปพลิเคชันนี้ดูแล้ว - แต่ก็คงจะเร็วๆ นี้แหละ
หา จะกู้เงินมาซื้อหุ้นทำไมกัน
ด้วยความหวังว่าเด็กคนนั้น จะไม่ละทิ้งความหวัง
และทำสตาร์ทอัพต่อไป
ผมก็เลยมาให้สัมภาษณ์ครับ
- อะไรเนี่ย - ผมลองใช้แอปพลิเคชันดูแล้ว
ผมคิดว่ามันน่าจะเป็น ความหวังครั้งใหม่
- ให้ผู้พิการทางสายตาได้ - พัคชานโฮเหรอ ได้ไงน่ะ
นุนกิลเหรอ ได้ยังไง
ซัมซานเทคสู้ๆ นัมโดซานของเรา สู้ๆ
ทำไมพัคชานโฮถึงได้…
- เย่ - ไชโย
พวกเราคือซัมซานเทคครับ นุนกิล
ขอบคุณครับ
หนึ่งหมื่นคนล่ะๆ
เก่งมากค่ะ ประธาน
เย่
การอัปลงตลาดโลกคือพระเจ้าช่วยมาก แค่ในอินเดียก็ 5,000 แล้ว
ถ้าขนาดนี้ ดีเอยูต้องถึง 30,000 แน่ๆ
ดีเอยู 30,000
ในหนึ่งปี พันล้าน
ไปกันเถอะครับ ผมจะเลี้ยงคาราโอเกะสิบชั่วโมงเอง
- ไปกันเลยๆ - ไปกันเถอะ
- โอเค ลุยโลด - ไปกันเถอะ
ขอบคุณครับ
- ฮัลโหล - คุณนัมโดซานใช่ไหมครับ
- ครับ ใช่ครับ - จากสถานีตำรวจยังจินครับ
อะไรนะครับ
สถานีตำรวจเหรอครับ
ที่ฉันหัวเราะ มันไม่ใช่การหัวเราะ
ที่ฉันเดิน มันไม่ใช่การเดิน
ฉันที่อยู่ในความทรงจำของเธอ
หลั่งน้ำตาและรอคอยเธออยู่
ทำไมเธอเลือกเพลงนั้นในวันดีๆ แบบนี้
แสดงอารมณ์ที่ขัดแย้ง กับความดีใจหรือเปล่า
พาราด็อกซ์
เราเคยมีความสุขมากมาย
ตั้งแต่ที่เธอจากไป หัวใจฉัน…
คือว่า…
ร้องเพลงคู่กัน สักเพลงไหมครับ เพลงคู่
เพลงเสียงบ่นไหม "อย่าออกไปไหนดึกๆ "
เพลงคู่
ความมืดก็คืบคลาน เข้ามาหาฉันอีกครั้ง
เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
ไอ้โดซานมันทำไมเงียบหายไปเลย
คุณนัมโดซานถูกฟ้องร้องในข้อหา ทำลายทรัพย์สินและคุกคาม
โดยประธานวอนดูจอง ของมอร์นิงกรุ๊ปครับ
- ครับ - ความเสียหายจำนวนน้อยมาก
ถ้าเจรจากันได้ ก็น่าจะได้รับการผ่อนปรน
เจรจากันได้ไหมครับ
แล้วถ้าตกลงกันไม่ได้จะเป็นยังไงครับ
คดีจะถูกส่งไปทางอัยการ และมีการสอบสวนครับ
ถ้าโชคร้ายก็อาจถึงขั้น ขึ้นศาลพิจารณาคดี
น่าปวดหัวใช่ไหมล่ะครับ
ลิฟต์กำลังลงค่ะ ชั้นหนึ่ง
ประตูกำลังปิดค่ะ
(รายชื่อทีมซีเอสอาร์ภายในประเทศ)
โอ๊ย จะทำยังไงดี
ให้ตายก็ไม่อยากได้มอร์นิงกรุ๊ป
แค่ปิดนุนกิลไปซะเลยดีไหม
อะไรเนี่ย โทรหาทั้งวันก็ไม่รับสาย
ไปอยู่ไหนมา
แวะไปไหนมานิดหน่อยน่ะ
นั่นอะไรเหรอ
นี่น่ะเหรอ บันทึกฟีดแบคของนุนกิล
เขาฝากมาให้เธอ
จริงเหรอ ให้ฉันเหรอ
ว้าว เขียนมาละเอียดมากเลย
ลายมืออย่างกับย่าฉันเลย
เหมือนจะไม่ได้ตาบอดทั้งหมด แต่แค่สายตาพร่ามัวนะ
อ้อ เป็นคนที่กำลัง จะสูญเสียการมองเห็นสินะ
พอเห็นแบบนี้แล้ว รู้สึกภูมิใจขึ้นมาเลย
เขาเป็นใครเหรอ อยากเจอจังเลย
ดัลมี
ได้ยินแล้วอย่าตกใจนะ
คุณย่า…
ขอบคุณนะ โดซาน
เรื่องอะไร
ทุกอย่าง
ทั้งเรื่องที่นายสร้างนุนกิลขึ้นมา
แล้วก็
ที่บอกความจริงกับฉัน
ก่อนที่จะสายเกินไปด้วย
ทำไมฉันถึงร้องอยู่เรื่อยเลยนะ
ดัลมี
คุณย่าเธอบอกไว้
ว่ายิ้มสวยๆ ของดัลมี
ท่านอยากเห็นมันไปนานๆ
เพราะงั้น ยิ้มเข้าไว้นะ
เห็นชัดไหมว่าร้องไห้
อือ ก็ชัดอยู่
ไม่สิ ชัดมากเลย
- ชัดมากเลยเหรอ - อือ
ไม่ได้นะ
จะให้ดูออกไม่ได้นะ
ทำไงดีล่ะ ดูไม่ได้เลย ให้ตายเถอะ
- ใช้ได้หรือยัง - อือ
ตรงนี้ด้วย
- ตรงนี้เหรอ - อือ
อ้อ มาแล้วเหรอ กินข้าวเย็นหรือยัง
กินมาแล้ว ส่งมา เดี๋ยวหนูตัดให้
ไม่ต้องหรอก ฉันทำได้
เอามา หนูจะตัดให้
อะไรเนี่ย เละเทะไปหมดเลย
ย่าคะ
หนูจะตั้งใจทำนุนกิลเต็มที่เลย
หา
หนูจะพยายามให้มากๆ
ย่าจะได้
ไม่ต้องอึดอัดมากนัก
ต้องทำให้ได้เลย
ดัลมี
หนูขอแค่วันนี้นะย่า
หนูขอร้องไห้แค่วันนี้พอ
แล้วจะยิ้มทุกวันเลยจริงๆ
เพราะฉะนั้น…
ให้ตาย น้ำมูกย้อยไปหมด
โธ่เอ๊ย เด็กน้อยของย่า
(เพย์อิทฟอร์เวิร์ด สนับสนุนความฝันของคนรุ่นใหม่)
ท่านประธานวอน
น่าจะมาถึงหรือยังนะ
อาจจะอยู่ในห้องพักแล้วก็ได้
ท่านประธานวอนเหรอ เกิดอะไรขึ้นถึงได้มีคำว่าท่าน
จากนี้ไป
ฉันจะพยายามรวบรวม ความเคารพที่ไม่เคยมีขึ้นมา
- ถ้าเข้าไปฉันจะได้เจอเขาไหม - คงไม่น่ะสิ
หลังจากไปก่อความโกลาหลวันนั้น เขาอาจขอคำสั่งห้ามเข้าใกล้เลยก็ได้
งั้นพี่ช่วยไปกับฉันทีสิ
ถ้าเป็นพี่ เขาน่าจะให้เข้าไปนะ
ฉันเหรอ ทำไมต้องทำ
ฉัน…
จะไปหาพ่อพี่
แล้วลองหมอบกราบขอร้องดู
ขอร้องเหรอ
จู่ๆ เป็นอะไรของเธอ
ไม่มีศักดิ์ศรีบ้างหรือไง
ตอนนี้ฉันอยู่ปากเหวแล้ว
ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องแค่นั้นหรอก
พาฉันไปที
ฉันจะทำเรื่องโง่ๆ ให้ดูชัดๆ เลย
ตามมา
ไม่เจอกันนานเลยนะคะ ฉันมาหาคุณพ่อค่ะ
เชิญครับ
ฉันทำได้
โดซาน
ดัลมี
เป็นภาพที่ดูดีจริงๆ ทั้งสองคนมาขอร้องด้วยกันเหรอ
นายมาทำอะไรที่นี่
เหมือนเธอจะไม่รู้นะครับคุณพ่อ
ฉันยื่นฟ้องเขาข้อหา ทำลายทรัพย์สินและคุกคาม
ถ้าเจรจากันไม่ได้ ต้องมีเส้นสีแดง ในประวัติแน่ๆ จะทำไงได้ล่ะ
ก็ต้องอ้อนวอนน่ะสิ
ประธานซอมาทำอะไรที่นี่เหรอ
เพื่อบริการนุนกิลของเรา
ฉันอยากมาขอรับเงินทุนซีเอสอาร์ ของมอร์นิงกรุ๊ปค่ะ
ว้าว
เธอนี่เหนือกว่าที่จินตนาการไว้อีกนะ เรื่องความไร้ยางอายเนี่ย
เดี๋ยวนะ
โอเค เงินสนับสนุนเหรอ
ฉันจะเอาไปคิดดู
คุณพ่อ
ถ้าทั้งสองคน มาคุกเข่าขอร้องต่อหน้าฉัน
คุณพ่อคะ
พวกเขาเป็นนักธุรกิจนะ ฉันต้องสั่งสอนหน่อยสิ
แกก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่ามันไม่ใช่โลก ที่อยู่ได้ด้วยความบ้าบิ่น
ฉันต้องเตือน ว่าพวกที่กระเป๋าเบา แล้วยังทำตัวปากเบา
จะต้องเจอความลำบากแบบไหน จริงไหม
คนเรามันเดาไม่ได้หรอก จริงไหมล่ะ
นั่นสิคะ ไม่มีการอนุญาตให้เดาเลย
ถึงจำเป็นต้องเตรียมตัวตลอดเวลาไงคะ
ไอ้ผมก็ไม่ค่อยรู้ เรื่องเทคโนโลยีหรอก
- เพราะงั้นผมขอตัวเท่านี้… - จะไปแล้วเหรอครับ
ดูแลให้ดีๆ นี่ทีมโปรดฉัน ตอนแข่งแฮกกาธอน
ดูจากข้อเสนอ ก็เห็นความสามารถแล้วครับ
กำลังคุยกับประธานวอนใช่ไหมครับ
บันทึกเสียงไว้ เผื่อเกิดเรื่องไม่คาดคิดด้วยนะครับ
เสร็จแล้วแวะมาหาผมหน่อยนะครับ
เอาล่ะ ตั้งใจประชุมเถอะ
(บันทึกเสียง)
เชิญนั่งครับๆ
เป็นน้องสาวอินแจเหรอ
- ค่ะ - ในเมื่อฉันอายุมากกว่าอินแจ
ฉันจะถือว่าเป็นพี่ แล้วคุยสบายๆ แล้วกัน
ฉันก็เข้าใจอยู่หรอก ว่าพวกเธอมานี่ พร้อมความฝันอันยิ่งใหญ่
แต่ทิ้งความคิดแบบนั้นไปซะเถอะ
เราจ้างวิศวกรไปเรียบร้อยแล้ว
สิ่งที่เราต้องการ มีแค่พนักงานพาร์ตไทม์เท่านั้นแหละ
และนั่น ก็คือพวกเธอ
เธอบันทึกไว้เหรอ
ยังมีอีกนะ ฟังต่อไปสิ
อาจดูเหมือนการใช้แรงงาน แต่คิดว่าเป็นประสบการณ์ก็ได้ครับ
ความเป็นหนุ่มสาวคืออะไร ความมุ่งมั่นไง
เราจะขอซื้อความมุ่งมั่นนั้น
คุณบอกไว้ชัดเจน ว่าแค่แนวทางแก้ไข จะให้ 50 ล้านวอนค่ะ
เมื่อกี้ผมไปเช็กหน้าเว็บไซต์คุณ มันดูว่างๆ อยู่นะ
เอาโลโก้เราไปใส่หน้าหลักนะครับ "บริษัทพันธมิตรมอร์นิงกรุ๊ป"
แค่บรรทัดนี้บรรทัดเดียว ก็เกิน 50 ล้านแล้ว
ข้างนอกมีคนรุ่นใหม่ อยู่เยอะมากเลยค่ะ
เห็นว่านักข่าวก็มาด้วย เพราะหัวข้อการบรรยายดีมาก
ถ้าได้ฟังนี่คงมีข่าวน่าสนใจ ออกมาเพียบเลย ว่าไหมคะ
"ประธานวอนดูจองที่บอกว่า สนับสนุนความฝันของเยาวชน
เบื้องหลังคือผู้แสวงหา ผลประโยชน์จากเยาวชน"
ว้าว พาดหัวสุดยอดมาก
แล้วยังไง เธอจะส่งนี่ให้นักข่าวงั้นเหรอ
ก็ภาพลักษณ์บริษัทสามารถพังได้ ด้วยปลายปากกานักข่าวนี่คะ
และการจะกู้ภาพลักษณ์คืนมาได้ ก็ใช้เงินและเวลาไม่น้อยเลย
เงินทุนซีเอสอาร์ของมอร์นิงกรุ๊ป
เอาไว้ใช้ในเวลาแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ
นี่เธอ นี่เธอกำลังขู่ฉันงั้นเหรอ
เจรจาต่อรอง นี่จะเป็นคำที่รื่นหู ทั้งสองฝ่ายมากกว่านะคะ
นังนี่ มันบ้าไปแล้วหรือไง
ป้องกันเอาไว้ก่อนที่บริษัทจะล่ม
ทุนซีเอสอาร์ของมอร์นิงกรุ๊ป เอามาใช้สนับสนุนนุนกิลของเรานะคะ
ยัยผู้หญิงหน้าด้าน…
อยู่เฉยๆ
แน่นอน
ว่าคุณต้องยอมความด้วยค่ะ
(เพย์อิทฟอร์เวิร์ด)
ซิลิคอนแวลลีย์มีวัฒนธรรมที่ เรียกว่า "เพย์อิทฟอร์เวิร์ด" ครับ
หมายถึงวัฒนธรรมที่ นักลงทุนรุ่นพี่ที่ประสบความสำเร็จ
สนับสนุนนักลงทุนรุ่นน้อง โดยไม่มีเงื่อนไขครับ
วันนี้ ผมในฐานะรุ่นพี่ ที่ประสบความสำเร็จ
อยากจะแสดงสปิริตนั้น ออกมาด้วยตัวเองครับ
เงินทุนซีเอสอาร์ ของมอร์นิงกรุ๊ปในปีนี้
เราเลือกนุนกิล โดยซัมซานเทค ที่ร่วมแข่งขันแซนด์บอกซ์ครั้งที่ 12
นุนกิล สหายของผู้พิการทางสายตา
รุ่นพี่วอนดูจองคนนี้ ขอสนับสนุน
มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ครับ
สุดยอด
(เพย์อิทฟอร์เวิร์ด)
เยี่ยมมาก
เอาล่ะ…
- นี่อะไรครับ - ฉันห่อคัลกุกซูเมล็ดสนมาจากคาพยอง
เขาบอกว่าไม่ขายแบบกลับบ้าน แต่ฉันขอร้องเขาสุดๆ เลย
- ต้องอร่อยเท่านั้นนะ - เอามาทำไม
คุณถ่อไปถึงคาพยอง เพื่อกินนี่ไม่ใช่เหรอคะ
ฉันขอบคุณที่คุณช่วยให้เราจัดการ ค่าใช้จ่ายของนุนกิลได้
แล้วก็เพื่อเลี้ยงวันเกิด ที่ผ่านมาด้วยค่ะ รวมๆ กัน
อันนี้ ฉันเขียนวิธีทำไว้ด้วยค่ะ
ครับ
- ไปนะคะ - อ้อ ประธานซอ
คือ นี่ครับ
ผมปรับแผนธุรกิจคุณนิดหน่อยครับ
ตอนนี้คุณควรเตรียมตัว สำหรับเดโมเดย์ได้แล้ว
ขอบคุณค่ะ
ไปนะคะ ทานให้อร่อยนะคะ
ครับๆ จะทานให้อร่อยครับ
ขอบคุณนะครับ
แปลว่าต้องทำเองสินะ
ว้าว เขียนมาอย่างละเอียดเลย
ลายมืออย่างกับนักประดิษฐ์อักษร
ลายมือนี้ เหมือนเคยเห็นที่ไหนบ่อยๆ
ลายมือเหมือนกับโดซานเป๊ะเลยแฮะ
ครับ วันเดียวกับโดซานครับ
วันเกิดผม
ทั้งลายมือ
ทั้งวันเกิดก็เหมือนกันเหรอ
ได้ยังไง
(ต้มบะหมี่ในน้ำเดือดสองนาที)
ไม่เห็นมีเมล็ดสนเลย
แต่ก็มีรสชาติเมล็ดสน
นี่มัน…
โอ้โฮ แบบ…
(ขอบคุณนักแสดงรับเชิญแบแฮซอน)
เจอคุณพอดีเลยครับ
ฝากนี่ให้ประธานซอทีนะครับ
- ทำไมนี่ถึงอยู่กับหัวหน้าทีม - ผมเจอตอนทำความสะอาดรถ
ดัลมีขึ้นรถหัวหน้าทีมเหรอครับ
ครับ
- ทำไมครับ - เรื่องนั้น…
เธอบอกว่าห้ามบอกคุณ
ไปนะครับ
โอ้ แขนๆ ระวังแขน ไปนะครับ
อ้าว เจอคุณพอดีเลยครับ ฝากนี่ให้ประธานซอทีนะครับ
- ทำไมนี่ถึงอยู่กับหัวหน้าทีม - ผมเจอตอนทำความสะอาดรถ
ของดัลมีแน่นะครับ ไม่ใช่ของผู้หญิงคนอื่นเหรอ
โอ๊ะ
ไม่มีคนอื่นครับ
- หัวหน้าทีมโสดแต่เกิดเหรอครับ - เดี๋ยวนะ ทำไมถามอะไรแบบนั้นครับ
หัวหน้าครับ บ้านก็อยู่ใกล้ๆ ปั่นจักรยานแทนขับรถเถอะนะครับ
เห็นแก่สุขภาพและสิ่งแวดล้อมนะ โอเคไหมครับ
ไปนะครับ
เดี๋ยวสิ
คือ…
บ้าเอ๊ย
โคตรเกลียดเลย
เพราะมีความสุขมาก
จนกลัว
ผมมีแค่สิ่งเดียว และมันคือทุกสิ่งสำหรับผม
- ยังจะอยากได้อีกเหรอครับ - งั้นก็เปลี่ยนสิครับ
- แกทำบ้าอะไร - ผมเอาแต่ทำให้ผิดหวัง
ผมเองก็ลำบากมากเหมือนกันนะครับพ่อ
อย่าวิ่งหนี
นายเป็นคนที่ ยิ่งใหญ่กว่าดวงจันทร์อีก
ผมเอาแต่สนใจ ต้องการเธอ และมันก็ไม่ยุติธรรมเลย
ทำไมถึงโกหก
เพราะกลัวเธอร้องไห้
เพราะกลัวเธอจะร้องไห้ เหมือนตอนนี้
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม