(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 10)
หัวหน้าเป็นใครกันแน่คะ
ผมหวังว่า…
แล้วโดซานเป็นใครคะ
สักวันหนึ่งเธอจะเข้าใจ
หัวหน้าทีม ได้โปรด
พูดอะไรหน่อยสิคะ
และมองมาที่ผมบ้าง
อือ
โดซาน
ที่ที่นายกับฉันทิ้งจดหมายเอาไว้ เมื่อ 15 ปีก่อน นายจำได้ไหม
มันอยู่ที่ไหนเหรอ
ตอบมาสิ ขอร้องล่ะ
แต่ไม่ใช่ด้วยสายตาแบบนี้
ทำไมนายตอบไม่ได้ล่ะ
ทำไมคนที่อยู่ที่นี่ไม่ใช่นาย แต่เป็นหัวหน้าทีมฮัน
ความเสียใจมักเกิดขึ้นสายไปเสมอ
หัวหน้าทีมอธิบายมาสิคะ
อย่างตรงไปตรงมา
อย่าคิดจะหลอกกันอีกเลยค่ะ
ฉันไม่อยากเป็นคนโง่อีกต่อไปแล้ว
จดหมายเมื่อ 15 ปีก่อน
ใครเป็นคนเขียนคะ
โดซานหรือเปล่าคะ
หรือว่าหัวหน้าทีมฮัน
คุณย่าขอให้ผมช่วยครับ
ท่านอยากให้คุณซอดัลมีมีเพื่อน
ผมก็เลยเขียนจดหมายพวกนั้นครับ
โกหกตั้งแต่แรกเลยสินะ
แล้วโดซานเป็นใครคะ
ทำไมถึงใช้ชื่อนั้น
ตอนนั้นผมตั้งมันขึ้นมา โดยไม่คิดอะไรครับ
พอดีมีหนังสือพิมพ์อยู่ตรงหน้า
และมีชื่อนั้นอยู่ในข่าว
แค่ชื่อในข่าวเหรอ
งั้นเขาก็เป็นแค่คนแปลกหน้า จริงๆ สินะ
ถ้างั้นโดซานมาที่ เน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้ได้ยังไงคะ
ถ้าจริงอย่างที่หัวหน้าทีมพูด โดซานต้องไม่รู้จักฉันเลยสิ
แล้วเขารู้ได้ยังไง
ผมตามหาเขาเองครับ
ผมตามหานัมโดซานในข่าวคนนั้น
แล้วก็ขอร้องให้เขา เป็นนัมโดซานในจดหมาย
และไปที่ปาร์ตี้ครับ
ถ้างั้นทำไมโดซาน
ถึงยอมทำตามคำขอของหัวหน้าทีมล่ะคะ
ทั้งๆ ที่ฉันเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเขา
ตอนนั้นซัมซานเทค
อยู่ในช่วงที่ขาดเงินลงทุน
เพราะเงินนี่เองสินะ
ไม่ครับ ไม่ใช่อย่างนั้น
ถึงตอนแรกมันจะใช่ แต่หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกจริงๆ
- แล้วผมเองก็… - หัวหน้าทีมจะไปรู้ได้ยังไงคะ
โกหกกันมาตั้งแต่แรก แล้วฉันจะเชื่อลงได้ยังไง
คุณซอดัลมี ผม…
(หลังค่อม)
อยู่กับดัลมีใช่ไหมครับ ที่นั่นที่ไหนครับ
(สถานีทางเข้าแซนด์บอกซ์)
อือ
นายโอเคไหม
เข้าใจแล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก แล้วเจอกัน
อือ
- โดซานเหรอ - ใช่
สุดท้ายก็ชะงักเพราะบั๊กจนได้
บั๊กเหรอ
- ประธานซอรู้ทุกเรื่องแล้วเหรอ - อือ
ฉันบอกแล้วใช่ไหมล่ะ ว่าให้กำจัดบั๊กตั้งแต่แรก
แบบนี้ก็แปลว่า บริษัทเราก็เจ๊งด้วยหรือเปล่า
เจ๊งอะไรคะ
คุณซาฮา เอ่อ ผมไม่ได้พูดอะไรนะครับ
- หมุนแบบนี้เหรอ - หมุนไปอีกฝั่ง
ประธานซอรู้เรื่องอะไรนะคะ
ผมไม่ได้พูดอะไรสักหน่อยครับ ชอลซาน นายพูดอะไรเหรอ
เปล่านี่ ไม่ได้พูดเลย
บอกมาเลยค่ะ เดี๋ยวนี้
จบสิ้นแล้วล่ะ
เพราะแบบนี้ไง สตาร์ทอัพถึงควรห้ามคบกันในบริษัท
ต้องห้ามเลยเหรอครับ คนเราชอบกันก็ไม่ได้ผิดสักหน่อย
นั่นสิ พอทำงานด้วยกันไปเรื่อยๆ ชายหญิง
ก็อาจพัฒนาความสัมพันธ์…
พัฒนาไม่ได้สิคะ
เรามีพนักงานอยู่ห้าคน คิดดูสิว่า ถ้าเลิกกันแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
อึดอัดต่อกันแล้วจะทำงานยังไง
"คุณแฟนเก่าครับ ช่วยตรวจแฟ้มผลงานหน่อย"
"คุณแฟนเก่าคะ เขียนโค้ดเสร็จหรือยัง" แบบนี้แน่
ฉันทนไม่ไหวหรอก
แต่ก็อาจจะกลับมาคบกันไปตลอด ก็ได้นะครับ
นั่นสิ
ต้องลองถึงจะรู้นะครับ
ลองคิดดูนะคะ
ไปๆ มาๆ คนที่ส่งจดหมาย ดันกลายเป็นผู้ชายอีกคน
แถมยังเป็นฮันจีพยอง
ชายที่มีพร้อมทั้งเงิน การศึกษา และรูปลักษณ์
จะไม่หวั่นไหวได้เหรอ
ระหว่างฮันจีพยอง กับนัมโดซาน
ยังไงก็ต้องเป็นฮันจีพยอง
จบข่าว ไม่มีอะไรต้องสงสัยค่ะ
ไม่ไง โดซานของเรา แค่ด้อยกว่าหัวหน้าทีมฮันนิด…
ด้อยกว่าไม่นิดนะคะ ด้อยกว่าเยอะมาก
เทียบกับหัวหน้าทีมฮัน โดซานของเราก็มีด้านที่ดี…
ไม่มีค่ะ ไม่มีสักนิด
- เฮ้อ - หงุดหงิดว่ะ
เงิน การศึกษา เส้นสาย งัดอะไรมาสู้ก็ไม่ชนะหรอก
มันสำคัญเหรอครับ เมื่อเรา ชอบใครสักคน สิ่งสำคัญคืออะไรล่ะ
ความรู้สึกสำคัญที่สุด
ใช่ค่ะ มันสำคัญ
แต่ความรู้สึกนั้น แบ่งเป็นสองฝั่งแล้วนี่คะ
ระหว่างรักแรกที่เริ่มจากจดหมาย และรักปัจจุบัน
ถ้าสองฝั่งนี้ถูกแบ่งเป็น 50 ต่อ 50 เท่ากัน
แล้วจะรับประกันได้ไง ว่าฝั่งไหนเป็นรักแท้
หงุดหงิดจริงๆ
พ่อ หนูได้รับจดหมายรักด้วยล่ะ
ลายมือสวยสุดยอดเลยว่าไหม
เขาบอกว่าอายุเท่าหนู ชื่อนัมโดซาน
ชื่อเพราะสุดๆ เลยใช่ไหม
รับนี่ไปสิ
นามบัตรฉันเอง
(ซัมซานเทค)
(ซัมซานเทค นัมโดซาน)
เพราะงั้น ฉันเลยว่าจะตามรอยนาย
ฉันจะก่อตั้งบริษัท เหมือนกับนาย โดซาน
พวกเรา…
ได้เข้าแซนด์บอกซ์แล้ว
- จริงเหรอ - อือ จริงๆ
ก็นะ ลองหลงทางดูก็ได้
"แล่นเรือโดยไร้แผนที่" จำได้ไหม
ดัลมี อย่าร้องไห้เลยนะ
ได้โปรด อย่าร้องเลย นะ
แค่วันเดียว…
ฉันคิดว่าจะสานฝันให้เธอแค่วันเดียว แล้วจบมัน
แต่ว่า…
ฉันชอบหนึ่งวันนั้นมาก จนพลาดโอกาสที่จะหยุดมัน
ฉันคิดว่าถ้ายื้อต่อไปได้ ถึงจะแค่วันเดียว
ฉันก็อยากจะยื้อมันไว้ให้นานที่สุด
ดัลมี ฉันผิดไปแล้ว ฉันขอโทษ เพราะงั้นได้โปรด…
อย่าพูดว่าขอโทษสิ
นายควรบอกว่ามันไม่จริง
นายควรบอกว่านายคือโดซานคนนั้น
นายขอโทษแบบนี้ ฉันจะทำยังไง
แบบนี้ก็แปลว่ามันไม่จริงสักอย่าง
ทุกอย่างเป็นแค่เรื่องโกหกน่ะสิ
ฉันขอโทษ
สนุกมากไหม
ที่ได้เห็นฉันตื่นเต้นดีใจ
กับจดหมายปลอมๆ นั่นเหมือนคนโง่
ได้เห็นฉันไม่เจียมตัวเอง
บอกว่าจะทำธุรกิจตามนาย
สนุกมากไหมล่ะ
ฉันทรมานมากนะ
ตอนที่เธอมองมาที่ฉัน
ยิ้มให้ฉัน
และให้กำลังใจฉัน ในทุกๆ ครั้ง
ฉันเจ็บเจียนตาย เพราะรู้ดีว่าไม่สมควรได้รับมัน
ฉัน…
อยากเป็นคนนั้นที่เธอต้องการ
แต่มันยากเหลือเกิน ฉันขอโทษ
คนที่ฉันต้องการเหรอ
ฉันไม่รู้แล้วว่าคือใคร
อือ ดัลมีถึงบ้านปลอดภัยแล้ว
บอกว่าจะนอนแล้วก็เข้าห้องไปเลย
เปล่า เห็นแกบอกว่าเหนื่อย ฉันก็เลยไม่ได้ถามอะไรต่อ
ไม่ต้องห่วง ดัลมีไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวแกก็ดีขึ้น
โอเค พักผ่อนเถอะ
(เดินตามความฝัน)
(เดโมเดย์)
(กิจกรรมที่สตาร์ทอัพ จะแสดงสินค้า โมเดลธุรกิจ)
(และสิ่งอื่นๆ ที่ได้คิดค้นไว้ ให้นักลงทุนเห็น)
(ตอน 10)
นี่แกทำอะไรเนี่ย
ถ้าสายตาย่าแย่ลง ของพวกนี้กลายเป็นอาวุธได้เลย
มันใช่เวลาเป็นห่วงตาฉันเหรอ
อือ เวลานี้แหละ
รู้ไหมว่าฉันทรมานเรื่องไหนมากที่สุด
ฉันไม่เข้าใจเลยสักอย่าง ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
แล้วฉันก็ทรมานที่ต้องเจอนาย
แต่ฉันก็ยังต้องไปทำงาน
ต้องไปเตรียมตัวสำหรับเดโมเดย์ แล้วก็ต้องไปทำ…
นุนกิลด้วย
ฉันต้องไปทำงานโดยที่
เห็นหน้านายกับหัวหน้าทีมฮัน แล้วทำเหมือนไม่ได้เกิดอะไรขึ้น
แต่ฉันไม่ได้เก่งมากขนาดนั้น
หน้าฉันมันก็เลยเป็นสภาพนี้แหละ
อือ
เจอกันแค่ที่บริษัทสักพักเถอะ
(รวมพลังต่อสู้)
(คัดค้านการทำเอ็มโอยู กับอินแจคอมปะนี)
ถ่ายรูปหรือวิดีโอ ไปลงในข่าวเยอะๆ เลยนะคะ
- ไม่ได้ๆ - บอกว่าไม่ได้ไง
สวัสดีค่ะ คุณโอยอนโฮ
อ้าว นี่คุณกล้าเสนอหน้า มาที่นี่ได้ไงน่ะ
ตายจริง ถึงขั้นพานักข่าวมาด้วยแฮะ
มาคุยกับฉันสักครู่สิคะ
ผมไม่มีอะไรจะคุยครับ
ถ้าอยากจะคุย ก็ไปคุยกับผู้จัดการเรานู่น
ได้ค่ะ ผู้จัดการอยู่ไหนล่ะคะ
ผู้จัดการ คนที่จะทำให้เราอดตายมาหาครับ
ถึงขั้นเอานักข่าวมาด้วยนะครับ
ใครมานะ
สวัสดีค่ะ ฉันวอนอินแจ ประธานของอินแจคอมปะนีค่ะ
ผมชื่อนัมซองฮวานครับ
- แค่โหงวเฮ้งก็ดูไม่น่าคบแล้ว - นังสารเลว
เด็กนั่นเป็นประธานเหรอ
- คิดจะไล่กันตอนไหนก็ได้เหรอ - ทำงานแบบนี้เรียกประธานได้ด้วยเหรอ
- กล้าดียังไงเสนอหน้ามาที่นี่ - เราไม่อยากเห็นหน้าแก
- กลับไปซะ - แกทำให้เราตกงาน
เงียบ
ขนนักข่าวกันมาเพียบเชียวนะ
มาก็ดีแล้วครับ
สิ่งที่เราจะพูดในวันนี้ ช่วยเสนอข่าวออกไปอย่างเที่ยงตรง
อย่าให้ตกหล่นแม้แต่คำเดียวนะครับ
ช่วยเสนอข่าวอย่างเที่ยงตรงด้วย
เสนอข่าวอย่างเป็นธรรมด้วยครับ
วันนี้มีประชุมกับทางฮาอุนใช่ไหมคะ ฉันอยากเข้าร่วมด้วยน่ะค่ะ
เอางั้นก็ได้ครับ
(วอนอินแจ ซีอีโอ)
อ๋อ พวกคุณคือคนที่คิดโมเดลลดกำลังคน อันชั่วร้ายนี่เอง
โมเดลที่ใช้กำลังคน อย่างมีประสิทธิภาพต่างหากค่ะ
ก็ความหมายเหมือนกันแหละครับ บริษัทที่ก่อตั้งมาเพื่อทำให้คนตกงาน
(แซนด์บอกซ์)
- แซนด์บอกซ์เหรอ - ค่ะ บริษัทเราอยู่ในแซนด์บอกซ์
แซนด์บอกซ์นี่ ที่ที่ลูกชายผู้จัดการ ได้เข้าไปครั้งนี้ไม่ใช่เหรอ
จริงเหรอคะ ถ้าเข้าครั้งนี้ ก็แปลว่ารุ่นเดียวกันกับฉัน
- ลูกชายคุณชื่ออะไรเหรอคะ - คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอก
(ผู้จัดการ นัมซองฮวาน)
ไปกันเถอะ
- ไปกันครับ - เราต้องยึดมั่นในจุดยืน
- ต้องสู้ให้ถึงที่สุด - สู้ต่อไป
ลูกชายของคุณ ใช่นัมโดซาน จากซัมซานเทคหรือเปล่าคะ
จะอยากรู้เรื่องนั้นไปทำไมครับ
ฉันว่ามันน่าสนใจดีน่ะค่ะ
ซัมซานเทคก็เหมือนพวกฉัน ที่สร้างโซลูชั่นทำให้คนตกงาน
แต่คุณพ่อกลับมาประท้วง ต่อต้านเรื่องนั้น
ลูกชายรู้ไหมคะ ว่าคุณพ่อกำลังต่อสู้เรื่องนี้
ทางนี้เลยครับ
ค่ะ
ลิฟต์กำลังขึ้น
- เป็นอะไรไหมครับ - ผู้จัดการๆ
อย่าออกอากาศนะครับ ห้ามออกเด็ดขาด
อะไรนะครับ
- ผู้จัดการ - แบกเขาไป เร็วเข้า
ทางนี้ๆ
เป็นอะไรของเขา
- ระวังนะครับ - ทางนี้ค่ะ
- ตายแล้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ - ระวังนะ ระวังๆ
ตายจริง
จู่ๆ เขาก็เป็นลมครับ
ยัยประธานไร้มารยาทนั่น
พูดเรื่องที่ทำให้ผู้จัดการ ความดันขึ้นแน่เลย
งั้นก็พาไปโรงพยาบาลสิ แบกมาที่นี่ทำไมคะ
ผมไม่เป็นไร ยังปกติดี
ปกติตรงไหนคะ
คนถึกที่ปีนเขาจีรีอย่างคุณ เป็นลมแบบนี้
ไปโรงพยาบาลตอนนี้เลย
ถ้าไปตอนนี้…
ต้องเว่อร์แน่เลยนะคะ
ใช่ เว่อร์จริงๆ
นี่ พวกนายกลับไปเถอะ
หา คุณเป็นแบบนี้ จะให้เรากลับได้ไงครับ
นายควรจะไปอยู่ที่นั่นแทนฉันนะ
อย่าให้คนอื่นรู้เด็ดขาดว่าฉันเป็นลม
เหมือนเขาจะไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ
เอ่อ แต่ว่า…
งั้นก็ได้ครับ
ช่วยดูแลผู้จัดการดีๆ หน่อยนะครับ
ค่ะๆ ไม่ต้องกังวลนะคะ
- อือ สู้ๆ นะ - ครับ
- ไปเถอะ - ดูแลตัวเองนะครับ
- อือๆ สู้ๆ ล่ะ - ลาก่อนค่ะ
- ไม่ต้องไปส่งหรอกครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
อะไรคะ นี่มันเป็นการแสดงเรื่องอะไรกัน
โอ๊ย จะบ้าตาย
เกิดเรื่องใหญ่แล้วล่ะ ที่รัก
ผมเกือบจะทำลายอนาคตโดซานลูกเราแล้ว
อะไรนะ
เราจะทำเงินให้ได้เยอะๆ
เงินๆ
ทำอะไรครับเนี่ย
วันนี้อากาศดีเป็นพิเศษ ว่าไหมครับ
อีกาก็ร้องด้วย
ที่เกาหลีเชื่อว่า ถ้าอีการ้อง จะได้พบกับแขกที่น่ายินดีใช่ไหมครับ
นั่นมันนกกางเขนครับ
เขาว่าถ้าอีการ้อง จะเจอเรื่องร้ายครับ
แต่ผมว่ามันเหลวไหลทั้งคู่แหละครับ
ผมขอเวลาสักครู่ได้ไหมครับ
ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณนัมโดซานหน่อย
เอ่อ คุณผู้ช่วยพัค
เราต้องเตรียมปฐมนิเทศ ให้ประธานที่เข้าร่วมเดโมเดย์นี่คะ
- อ้อ ครับ ผมลงประกาศแล้วครับ - ค่ะ
อ้อ ท่านประธานครับ
- มีเรื่องหนึ่งที่กวนใจผมครับ - เรื่องกวนใจเหรอคะ
ยังจำประธานที่ฆ่าตัวตาย เมื่อไม่กี่ปีก่อนได้ไหมครับ
ใช่ชาร์จจิงพาร์ตเนอร์รุ่นสองไหมนะ ประธานคนนั้นน่ะครับ
ทำไมเหรอคะ
น้องของประธานคนนั้น อยู่ในรุ่น 12 ล่ะครับ
- เขาคือใครคะ - นี่ครับ
ผมเจอตอนจัดข้อมูลของรุ่น 12
คนนี้คือน้อง ของประธานคนนั้นใช่ไหมครับ
ตอนนั้นผมไม่อยู่ ก็เลยไม่ค่อยรู้เรื่อง
ประธานคนนั้น เขาฆ่าตัวตายทำไมเหรอครับ
ผมได้ยินว่า เขาตายหลังเดโมเดย์ไม่นาน
คุณก็รู้นี่คะ
เพราะยังไงมันก็เป็นงาน ที่นำไปสู่การลงทุนจริง
คำถามของนักลงทุน ก็เลยโหดร้ายและหยาบคายมาก
นั่นสินะครับ
คนนอกอย่างผมได้ยิน ยังรู้สึกอกสั่นขวัญแขวนเลย
สำหรับประธาน นั่นคงเป็นเวลา ที่ต้องต่อสู้กับจิตใจหนักมาก
ตอนนั้น ชาร์จจิงพาร์ตเนอร์ ต้องเจอกับเรื่องแย่ๆ หลายเรื่อง
ประธานคนนั้น เขาอดทนกับช่วงเวลานั้นไม่ไหวน่ะค่ะ
ว่าแต่ ทำไมน้องเขา ถึงเข้ามาที่นี่ล่ะครับ
ถ้าเป็นผม คงไม่อยากเหลียวมอง ที่ที่คนในครอบครัวตายหรอก
เพื่อแก้แค้นเหรอ อะไรเนี่ย น่าขนลุก
(เพื่อแก้แค้น)
ครอบครัวเขาอาจเข้าใจผิดก็ได้ค่ะ
อาจคิดว่าเขาตายเพราะคนที่อยู่ที่นี่
ซิลิคอนแวลลีย์เหรอครับ
ซิลิคอนแวลลีย์ ที่อยู่ซานฟรานซิสโกน่ะเหรอครับ
ครับ สำนักงานใหญ่ทูสโทของเราอยู่ที่นั่น
ผมอยากจ้างคุณนัมโดซาน ไปเป็นวิศวกรที่สำนักงานใหญ่ครับ
แน่นอนว่าผมจะให้ค่าตอบแทน สูงสุดในวงการนี้เลยครับ
จ่ายปีละ 300 ล้าน หุ้นอีก 1.5 พันล้านเป็นเวลาสี่ปี
เป็นไงครับ
ไม่รู้สิครับ ผมไม่ค่อยสนใจ
คุณนัมโดซาน เราคือทูสโทนะครับ ทูสโท
แต่เราคือซัมซานเทคครับ
นี่คุณ ฟังนะครับ
ถ้าประวัติวิศวกรบอกว่าเคยทำงานทูสโท คำนั้นจะเปลี่ยนชีวิตคุณเลยนะครับ
พวกนักลงทุน จะหอบเงินต่อแถวมาหาคุณเลย
เขาจะลงทุนโดยไม่ถามด้วยซ้ำ ว่าคุณจะพัฒนาอะไร
แค่ขายหนังสือที่เขียนจากประสบการณ์ ตอนเป็นนักพัฒนาที่ทูสโท
เขาเรียกอะไรนะ ส่วนแบ่ง แค่ส่วนแบ่ง จากยอดขายก็อยู่ได้สบายแล้ว
ผมไม่มีความคิดที่จะเขียนหนังสือครับ ทักษะการใช้ภาษาผมแย่มาก
ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย
ที่ผลักไสผมนี่ เพราะคิดว่า ผมเหมือนประธานวอนดูจองหรือเปล่า
ผมกับคนแบบนั้นน่ะ คนละประเภทกันเลยครับ
ผมไม่ได้คิดจะเอาเปรียบ หรือใช้ประโยชน์จากคุณเสียหน่อย
ผมรู้ครับ
แต่ผมก็ไม่อยากทำครับ
ก็ได้ครับ ถ้าอย่างนั้น
ไปทำงานที่นู่นแค่สามปี แล้วกลับมาที่ซัมซานเทค
คิดว่าไงครับ
แบบนั้นซัมซานเทคติดปีกเลยนะ
- ผมสายแล้วครับ - คุณโดซานไม่ทะเยอทะยานบ้างเหรอครับ
ไม่มีความฝันเหรอ
ความฝันน่ะ มีแน่นอนอยู่แล้วครับ
ผมจะทำให้ฝันคุณเป็นจริงนี่ไง
พวกเราคืออนาคต ใช่ เราต้องการหุ้นส่วน
ใช่ ผมจะเป็นหุ้นส่วนให้คุณ
- เงิน - แล้วคุณก็จะทำเงินได้เยอะๆ ด้วย
ผมจะทำให้คุณประสบความสำเร็จนี่ไง
ความฝันจำเป็นต้อง เป็นความสำเร็จเท่านั้นเหรอครับ
เป็นคนไม่ได้เหรอครับ
อะไรนะครับ
เป็นคนเหรอ
คนนี่ใครครับ
เราจะทำยังไงกันดี
ฉันทำได้ ต้องทำให้ได้
ฉันต้องทำ
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - มาแล้วเหรอครับ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ครับ
- ขอโทษนะคะที่เมื่อวานฉันโดดงาน - ไม่เป็นไรครับ
ฉันขอเลี้ยงกาแฟยามเช้า เป็นการขอโทษได้ไหมคะ
เอ่อ ดีเลยครับ งั้นผมขอเป็นอเมริกาโน่เย็นนะครับ
- ของฉันวานิลลาลาเต้เย็น - ผมด้วย กาแฟก็ต้องวานิลลาลาเต้เย็น
โอเค งั้นอเมริกาโน่เย็นหนึ่ง วานิลลาลาเต้เย็นสอง
- โอเค - โอเค
ไม่เป็นไรเหรอนั่น
อือ
เอ่อ ฉันกำลังจะไปซื้อกาแฟ ของคุณโดซาน อเมริกาโน่เย็นใช่ไหมคะ
ครับ
ดูอึดอัดจริง แต่ยังไม่จบกันหรอก ใช่ไหม
อือ ไม่จบหรอก
จบแล้วค่ะ ดูไม่ออกเหรอ
- ไม่ ไม่จบสักหน่อยครับ - ยังไม่จบครับ
ไม่เป็นไรๆ
อรุณสวัสดิ์
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
(ชองมยอง ฮอตดอก)
ดัลมีเป็นไงบ้างครับ โอเคดีไหม
เธอร้องไห้หนักมาก ผมเลยไม่สบายใจ
ก็คงไม่โอเคหรอก
เมื่อเช้าฉันมองหน้าดัลมี แล้วก็ได้แต่คิดว่านี่ฉันทำอะไรลงไป
ทั้งที่ฉันเริ่มเรื่องนี้ เพราะอยากให้ดัลมียิ้มได้แท้ๆ
แต่ไม่ใช่เลย ฉันทำไปเพื่อตัวฉันเองทั้งนั้น
ที่เขาเรียกกันว่าโกหกด้วยเจตนาที่ดี
นั่นก็เป็นแค่คำโกหกล่ะ
การโกหกจะเป็นเรื่องที่ดีได้ยังไง
มีแต่จะทำให้ใครสักคนเจ็บปวด
แต่ยังไงตอนโพล้เพล้หรือตอนย้อนแสง ก็จะเกิดแสงสะท้อน
ทำให้เกิดผลลบปลอมและผลบวกปลอมสินะคะ
ถ้างั้นในที่ที่มีแสงสะท้อนมาก ก็ใช้แอลพีบีแทน
แล้วก็ลองการตรวจจับวัตถุ ที่อิงจากดีพเลิร์นนิงดูดีไหม
แอลบีพีเหรอ
แต่แอลบีพีใช้สำหรับแยกพื้นผิวนี่
ใช้อาร์ซีเอ็นเอ็นจะดีกว่าไหมครับ
ลองสร้างเซตข้อมูล
- ที่มีการเปลี่ยนของแสงหลากหลาย - อาร์ซีเอ็นเอ็นเหรอ
ถ้างั้นใช้การเปลี่ยนแปลงด้านทัศนะ จากเดตาออกเมนเทชันนิดหนึ่ง
แล้วเพิ่มมันขึ้นมา ก็น่าจะเป็นวิธีที่ดีนะ
- อือ - เอาแบบนั้นแล้วกัน
- โอเค - ฟังดูใช้ได้เลย
- ท่านประธานอยู่ไหนครับ - ว่าจะไปกินข้าวเที่ยงกันน่ะครับ
วันนี้ฉันมีนัดกินข้าวเที่ยงแล้วค่ะ ทุกคนไปทานกันเถอะค่ะ
นี่ หนูจ๊ะ
ขอโทษทีนะ แต่ถ้ามาคนเดียว ช่วยไปนั่งรวมกับตรงนั้นได้ไหม
ตอนเที่ยงที่นั่งเราไม่พอน่ะ
อ้อ ได้ค่ะ
ผมมากับเธอครับ
อ๋อ ค่ะ ถ้างั้นรับบิบิมกุกซูสองที่ใช่ไหม
ครับ สองที่ครับ
ผมอยากให้คุณฟังผมหน่อยนะ
ผมรู้ว่าคุณอึดอัดใจ แต่ผมมีเรื่องต้องบอกครับ
อะไรคะ
ตอนนั้นคุณบอกว่า อยากให้ผมพูดตรงๆ ใช่ไหมครับ
ยังมีเรื่องที่ คุณซอดัลมียังไม่รู้นะครับ
ยังมีอีกเหรอคะ
ผมกับคุณนัมโดซาน
ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นหรอกนะครับ
ถ้าจะให้พูดตามตรง ก็ค่อนไปทางเกลียดครับ
ค่ะ
แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ไม่อยากให้คุณเข้าใจผิด
ทุกอย่างไม่ได้เริ่มจาก คำขอร้องของผมนะครับ
การที่เขาไปเน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้
ที่เขาให้นามบัตรคุณซอดัลมี
แล้วก็การที่เขาเสนอให้คุณซอดัลมี เป็นซีอีโอที่แซนด์บอกซ์…
ทั้งหมดเป็นความตั้งใจ ของคุณนัมโดซานครับ
- บิบิมกุกซูสองนะคะ - ครับ ว้าว ขอบคุณครับ
ฉัน มีเรื่องจะถามหัวหน้าทีมฮันค่ะ
อะไรครับ
คัลกุกซูเมล็ดสนที่คาพยอง
คุณไปกินทุกอาทิตย์จริงไหมคะ
ไม่ครับ เพิ่งเคยกินครั้งแรก ตอนที่คุณซอดัลมีซื้อมาให้นั่นแหละ
ฉันจุ้นจ้านไม่เข้าเรื่องอีกแล้วสินะ
ไม่ได้จุ้นจ้านนะ
ผมชอบนะครับ
นึกไม่ถึงเลยว่า ต้องพูดคำนี้ตอนที่คลุกบะหมี่
ผมชอบ…
คุณซอดัลมีครับ
ผมอยากพูดออกมาตรงๆ น่ะครับ ไม่ได้อยากให้คุณอึดอัด
มันเป็นแค่ความรู้สึกของผม
ผมไม่ได้คาดหวังคำตอบจากคุณด้วย แค่ฟังผ่านๆ ไปเถอะครับ
ผมไม่อยากให้เราอึดอัด แล้วก็หลบหน้ากันเพราะเรื่องนี้
แบบนั้นมันน่าเวทนาน่ะ
กินสิครับ เดี๋ยวเส้นอืดนะ
อ้อ คัลกุกซูเมล็ดสน ที่คุณให้ผมมาวันนั้น
อร่อยมากเลยนะครับ
เข้าใจแล้ว อือ
- โดซานบอกว่าไม่มาเหรอ - อือ เห็นว่าไม่อยากกิน
ฉันว่าจะไม่พูดเรื่องนี้แล้วนะ
- มีแค่ฉันเหรอที่คิดว่ามันแปลก - อะไรแปลก
เอาตรงๆ โดซานทำผิดหนัก ถึงขั้นฆ่าคนตายหรือไง
ไอ้ที่โกหกไปก็เพื่อประธานซอทั้งนั้น แล้วเธอก็มีความสุขด้วย
พูดตามตรง ฉันก็ว่าแปลก
ทำไมไม่เห็นใจความรู้สึกโดซานบ้าง
นั่นน่ะสิ โคตรจะไม่เข้าใจเลย
ถ้าฉันเป็นโดซาน ฉันคงเสียใจนิด ไม่สิ คงเสียใจมาก
นั่นสิคะ
ไม่มีอะไรน่าเสียใจเท่ากับ การที่เขาไม่รู้ว่าเรารู้สึกยังไง
ฉันเคยผ่านมาก็เลยเข้าใจน่ะค่ะ
คุณซาฮาน่ะเหรอครับ ตอนนี้คุณ…
ชอบใครอยู่เหรอครับ
ดูสิ
ยังไม่รู้ตัวเลย
เดี๋ยวนะ ผมเหรอ
ชอลซานเหรอครับ
โอ๊ะ ขอโทษครับ
- หือ - ฝันไปไหมเนี่ย
นี่เรื่องจริงเหรอ
ทำไมฉันถึงไม่รู้ตัวเลยนะ
คุณซาฮา ผมขอโทษครับ ที่ผ่านมาลำบากมากไหมครับ
ดูสิ ฉันนี่ขนลุกเลย
คุณซาฮา ถ้าอย่างนั้น…
เราเริ่มคบกันวันนี้วันแรกใช่ไหมครับ
ใช่ไหมครับ
ไม่ใช่ค่ะ
ไม่เหรอครับ
ฉันแค่ลองโกหกดูน่ะ
ใช่ไหมล่ะครับ แบบนั้นใช่ไหม
คุณซาฮา แบบนี้มันหลอกใช้กันนะครับ
ทำไมล่ะ ฉันโกหกเพื่อคุณชอลซานเลยนะ
เมื่อกี้คุณมีความสุขดีนี่ สิ่งที่คุณโดซานทำก็แบบนี้เป๊ะเลย
ว้าว ผมเข้าใจแล้ว
โดซานทำผิดจริงๆ ด้วยแฮะ
นั่นสิ เข้าใจแจ่มแจ้งเลย
คุณซาฮานี่เจ๋งสุดๆ เลย
สนุกไหม สนุกมากไหม
ยัดขนมปังเข้าปากไปเลยไป
(ชองมยอง ฮอตดอก)
นี่ หยุดเลย
นี่ คุณเป็นใคร หา
คุณเป็นใครถึงได้มาป่วน คนที่จะมาสมัครทำงานพาร์ตไทม์ หือ
ขอดูหน้าหน่อยเถอะ
คุณแม่
นี่ อะไรของเธอเนี่ย
เธอยังไม่พอใจอะไรฉันอยู่อีกเหรอ
ฉันจะไม่พอใจอะไรกันล่ะคะ
ฉันเองที่ไม่ละอายใจ
ถ้างั้นจะมาก่อกวนธุรกิจฉันทำไม
ปากกับการกระทำของเธอ มันสวนทางกันอยู่เนี่ย
ไม่ได้สวนทางกันนะคะ คุณแม่
ว่าไงนะ
ฉัน…
ให้ฉันทำพาร์ตไทม์ที่นั่นได้ไหมคะ
พาร์ตไทม์เหรอ
ตายแล้ว
โอ้โฮ สุดยอด
เธอกำลังจะบอกว่า
เธอหนีออกจากบ้าน และเร่ร่อนมาเป็นเดือนแล้วงั้นสินะ
ไม่เชิงว่าหนีออกจากบ้านค่ะ คุณแม่ เรียกว่าออกมาจากบ้านดีกว่า
แล้วก็ยังไม่ถึงขั้นเร่ร่อนด้วยค่ะ
ตอนนี้ฉันจัดการเรื่องกินนอน โดยอาศัยอยู่ตามร้านอินเทอร์เน็ต
หรือไม่ก็ซาวน่าเป็นส่วนใหญ่ค่ะ
พอไม่มีที่ไปแล้ว เลยจะมาเกาะฉันงั้นสิ
ก็ไม่เชิงว่าจะมาเกาะ
(ชองมยอง ฮอตดอก)
คุณแม่เองก็มีส่วนที่ขาด ฉันเองก็เหมือนกัน
ฉันเลยอยากเสนอว่าถ้าเราเข้าหากัน
ด้วยแนวคิดแบบช่วยเหลือ ซึ่งกันและกันน่ะค่ะ
ไม่ล่ะ
ยังไงเราก็เป็นแค่แม่สามีกับลูกสะใภ้
ไม่ใช่สิ อดีตแม่สามีกับลูกสะใภ้
ถ้าเราก้าวไปไกลกว่านั้น และพัฒนา สู่ความสัมพันธ์นายจ้างลูกจ้างล่ะ
นี่ ฉันยังไม่ได้ใจกว้างมากพอ ที่จะเห็นเธอสบายดีหรอกนะ
พอคิดถึงลูกชายที่น่าสงสารของฉัน ใจฉันก็แตกเป็นเสี่ยงๆ
เพราะงั้นเราอยู่อย่างคนแปลกหน้า อย่างตอนนี้ต่อไปเถอะนะ
คุณดัลมีไม่กลับบ้านเหรอคะ
กลับกันก่อนเลยค่ะ ฉันต้องเตรียม พิตชิงเดโมเดย์นิดหน่อยค่ะ
- ทำด้วยกันเถอะครับ - ไม่ค่ะ กลับไปก่อนเลยค่ะ
เดี๋ยวสักพัก ฉันมีนัดกับเพื่อนด้วยค่ะ
เพื่อนเหรอ เพื่อนอะไรครับ
เพื่อนคนหนึ่งน่ะค่ะ
- งั้นก็พยายามเข้านะครับ - พยายามเข้านะครับ
นี่ เพื่อนที่ว่า คงไม่ใช่หัวหน้าทีมฮันหรอกใช่ไหม
ไม่หรอกน่า
ใช่จริงด้วย
ทำไงดี ผู้รักษาประตูของเรา มันโดนใบเหลืองไปแล้ว
ช่วยไม่ได้ กองหลังคงต้องออกโรงแล้วล่ะ
อะไรเนี่ย อะไรครับ
ตอนนี้ประธานซอยุ่งมากๆ เลยครับ
ถ้ามีธุระอะไรก็บอกเรามาได้เลยครับ
ผมไม่ได้มาหาประธานซอนะ
ผมมาหาคุณนัมโดซานครับ
ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา นุนกิล มีประวัติการสร้างรายได้บ้างไหมครับ
ยังไงธุรกิจก็คือการต่อสู้กับตัวเลข ผมอยากทราบรูปแบบผลกำไรครับ
เทคโนโลยีหลักของนุนกิลล่ะ จดสิทธิบัตรหรือเปล่าครับ
ช่วยบอกจุดคุ้มทุนโดยประมาณ และแผนการระดมทุนหน่อยครับ
แล้วขนาดของตลาดเป้าหมายล่ะครับ ตลาดไม่เล็กไปหน่อยเหรอครับ
กลยุทธ์ของซัมซานเทคคืออะไรครับ
(กลยุทธ์ของซัมซานเทคคืออะไรครับ)
- จดไปหมดหรือยังครับ - ครับ
มันคืออะไรเหรอครับ
คำถามที่คาดว่าประธานซอ จะได้เจอในเดโมเดย์ครับ
การต่อสู้จริงจะโหดยิ่งกว่านี้ครับ
ถ้าพวกเขาถามว่ามีคู่แข่งไหม แล้วคุณตอบว่าไม่
พวกเขาก็จะถามว่า เป็นธุรกิจที่ไม่จำเป็นหรือเปล่า
ถ้าบอกว่ามี พวกเขาก็จะถามจี้เรื่อง สิทธิบัตรและอุปสรรคในการเข้าสู่ตลาด
ไม่ว่าตอบอะไรไปก็จะโดนโจมตีครับ
เตรียมตัวให้ดี อย่าให้ประธานซอต้องเจ็บนะครับ
ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ ที่จะมาให้คำปรึกษากันแบบนี้นี่ครับ
ผมอยากลองทำเป็นครั้งสุดท้ายครับ บทบาทพี่ชายที่แสนดี
ครั้งสุดท้ายเหรอ
ผมบอกชอบคุณซอดัลมีไปแล้วครับ
ผมเลยเป็นพี่ชายที่แสนดี ต่อไปไม่ได้แล้วครับ
ผมจะไม่ให้คำแนะนำ และจะไม่ให้ยืมอะไรแล้ว
ทั้งรถ เสื้อผ้า นาฬิกา
มันไม่จำเป็นแล้วล่ะครับ
และอดีตของผมด้วย
อันนั้นก็ไม่จำเป็นครับ
อันที่จริงผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ
ว่าสำหรับคุณซอดัลมี นัมโดซานที่ลบปัจจุบันออก
กับนัมโดซานที่ลบอดีตออก ใครมีความหมายมากกว่ากัน
(ห้องคีบตุ๊กตา)
เถ้าแก่เนี้ยคะ ขอโซจูหนึ่งขวด กับกระดูกอ่อนหมูหนึ่งที่ค่ะ
ได้ค่ะ
คุณเป็นใครคะ
ฉันนั่งเพราะรู้สึกว่า ไม่ควรปล่อยคุณไว้คนเดียวน่ะค่ะ
ฉันก็มาคนเดียว
ได้ใช่ไหมคะ
ก็ ค่ะ
ว้าว ปัญหายากเลยนะ
หมายความว่าคุณคิดว่ามีคนเดียวมาตลอด แต่ไปๆ มาๆ ดันกลายเป็นสองคนสินะ
คงจะสับสนน่าดูเลย
โดซานที่ฉันชอบ
เป็นโดซานคนไหนเหรอคะ
เป็นโดซานที่เขียนจดหมายถึงฉัน เมื่อ 15 ปีก่อน
หรือเป็นโดซานในตอนนี้
ฉันไม่รู้เลย
ฉันมันแย่ใช่ไหมคะ
คุณจะแย่ได้ยังไง พวกที่หลอกคุณต่างหากที่แย่
ไม่เป็นไรนะคะ มันเป็นเรื่องที่ต้องสับสนอยู่แล้ว
สับสนอย่างมั่นใจไปเลย
ที่แย่ที่สุดก็คือ
การที่ฉันเชื่อใจตัวเองไม่ได้ค่ะ
ช่วงนี้
ฉันรู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือกเลยค่ะ
งานของฉันคือโน้มน้าวให้คนมาลงทุน ในธุรกิจที่ไม่มีกระทั่งผลกำไร
แต่ฉันสูญเสียความมั่นใจค่ะ
แบบนั้นก็แย่น่ะสิ
การโน้มน้าว เริ่มต้นจากความมั่นใจในตัวเองนะ
พอบอกว่าทุกอย่างเป็นของปลอม ฉันเลยรู้สึกว่าฉันก็เหมือนของปลอม
เพราะฉันสับสน เชือกมันก็เลยสั่น
และเหมือนฉันจะตกลงไป
ทำยังไงดีคะ ประธานไม่ควรเป็นแบบนี้สิ
คุณเป็นประธานเหรอ
ประธานแล้วยังไงล่ะคะ
ฉันไม่มีคุณสมบัติอะไรเลย
ฉันระแวงไปหมดทุกอย่างเลยค่ะ
ไม่ใช่นะครับพ่อ เธอเป็นคนที่ มีคุณสมบัติเป็นประธานมากกว่าผมครับ
ผมมันไม่ใช่อะไรเลยจริงๆ ครับ
เป็นแค่คนไม่มีอะไรดี
ที่ดึงดันจะทำธุรกิจมาแต่แรกแล้ว ผมขอโทษครับ
ว่าไงนะ
ผมเป็นคนไม่มีอะไรดีที่ทำตัวเหมือน เป็นอัจฉริยะมาตลอด ผมขอโทษครับพ่อ
ตอนนี้ฉันไม่มั่นใจแล้วค่ะ
ยิ่งคุณหลงทางนานเท่าไร
ความมั่นใจก็จะยิ่งห่างออกไปนะคะ
ถึงจะยาก แต่คุณก็ต้องตัดสินใจนะ
แบบนั้นถึงจะเอาชนะได้
คุณทำได้ค่ะ
ทำยังไงเหรอคะ
ต้องขอความช่วยเหลือสิ
จากใครคะ
บรรพบุรุษ
บรรพบุรุษเหรอ
ลองเซ่นไหว้บรรพบุรุษ เลี้ยงพวกท่านให้เต็มที่
และขอความช่วยเหลือดูนะคะ
แล้วโชคที่จากไปแล้วจะกลับมา
- จริงเหรอ - จริงสิ
เดี๋ยวก่อน คุณแน่ใจเรื่องนั้นได้ยังไงครับ
อะไร นายมาอยู่นี่ได้ไง
เพื่อนคุณเหรอ
ไม่ได้การล่ะ ทางนี้ก็ควรให้ บรรพบุรุษช่วยเหมือนกัน
ต้องจัดพิธีเซ่นไหว้ครั้งใหญ่เลย
แล้วคุณอ้างอิงจากอะไร ถึงได้ข้อสรุปออกมาแบบนั้นครับ
ประสบการณ์ของฉันเอง
ฉันก็เคยเป็นโรคหลังค่อม เหมือนกับคุณนั่นแหละ
แต่ว่า พอฉันขอความช่วยเหลือ จากบรรพบุรุษในพิธีเซ่นไหว้
ดูสิ เป็นตัวซี แบบปกติสุดๆ เลยใช่ไหมล่ะ
ไม่สิ อันนั้นไม่ต้องเซ่นไหว้ มันก็ดีขึ้นได้นี่ครับ
ก็บอกว่าดีขึ้นเพราะไหว้ไง
ฉันแนะนำโดยอ้างอิงจากข้อมูลนะคะ
พิธีเซ่นไหว้ ไม่ใช่ไสยศาสตร์ แต่เป็นวิทยาศาสตร์ค่ะ
คือว่า ข้อมูลที่ได้มาโดยไม่มี การควบคุมตัวแปรอย่างสมบูรณ์
คือข้อมูลที่ไม่มีความหมายใดๆ ครับ
กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมคืออะไรครับ
ไม่รู้ใช่ไหมครับ ไม่เคยเปรียบเทียบใช่ไหมครับ
งั้นก็เป็นข้อมูลที่ไร้ความหมายสิ
เคยเปรียบเทียบผ่านการทดลอง แบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุมไหมครับ
ไม่เคยทำใช่ไหมครับ
เด็กนี่ใครเนี่ย
นัมโดซาน
ถ้าลำบากก็น่าจะบอกกันสิ
ทำไมถึงทนไว้ล่ะ
ฉันลำบากเหรอ ทำไมล่ะ
เธอเมาเลยอาจจะจำไม่ได้
แต่เธอพูดไว้
ว่าเหมือนทุกอย่างเป็นของปลอม
ว่าเธอไม่มั่นใจ
จริงเหรอ
ถ้าขาดความมั่นใจ ฉันก็เป็นแค่ศพเลยนะ
อือ เธอคือศพ
ต้องทำยังไง ถึงจะกลับมาเป็นคนอีกครั้งได้นะ
อยากให้ฉันบอกไหม
- ขอลงหน่อย - อือ
มาแบบตอนนั้นไม่ได้เหรอ
หือ
ทำไมเล่า ตอนเน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้ไง
นาย
ช่วยลบช่วงเวลาที่น่าสมเพช ที่สุดในชีวิตให้ฉัน
ตอนนั้นนาย
เป็นถ้วยรางวัลของฉัน
เป็นศักดิ์ศรี
เป็นความสบายใจของฉัน
เป็นปีก
เป็นความฝันของฉัน
ช่วยมาแบบตอนนั้นทีสิ
แล้วฉันก็จะมั่นใจ และกลับมาเป็นคนอีกครั้งเอง
พอสร่างเมาเธอคงจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
บอกแล้วไงว่าไม่ได้เมา
ก็ได้
เข้าใจแล้ว
รออยู่ตรงนี้นะ อย่าไปไหน
เดี๋ยวฉันกลับมานะ
ยงซาน ชอลซาน
ถือให้หน่อย ฉันขอเล่นด้วย
อะไรเนี่ย
ขอโทษที
ขอโทษนะครับ เห็นคนที่นั่งอยู่ บนชิงช้าสีแดงไหมครับ
คนที่มัดผมและถือกระเป๋านั่น
อ๋อ เมื่อกี้เธอหลับไปแป๊บหนึ่ง พอสร่างเมาแล้วก็ไปน่ะครับ
ขอบคุณครับ
เฮ้อ แบบนี้ไม่ใช่คำตอบด้วยซ้ำ
เหมือนแค่บอกให้ปิดกิจการไปซะ
คำถามเหมือน ล่อให้ติดกับแล้วทุบทั้งนั้นเลย
ขนาดซื้อนมไม่กี่พันวอน ยังตรวจสอบ ส่วนผสมกับวันหมดอายุได้เลยนี่คะ
นี่เดิมพันด้วยเงินหลายพันล้าน คำถามก็ต้องประมาณนี้แหละค่ะ
ตอนพิตชิง พวกเราจะเข้าไปด้วยกันทั้งหมด
คำถามด้านเทคโนโลยี โยนมาให้เราเลยนะครับ
ค่ะ
อยากยืมเสื้อตัวนั้นต่ออีกหน่อยเหรอ
อือ ฉันจะใส่ในเดโมเดย์
ทำไมอีกล่ะ
อ๋อ ใส่โชว์ประธานซอเหรอ
เมื่อวานเธอไม่ได้เห็นน่ะ
อะไรกัน ทำไมไม่ใส่ให้เธอดูล่ะ
ฉันไปช้าน่ะ
ฉันไปถึงเธอก็สร่างเมากลับไปแล้ว
เธอจำไม่ได้เหรอ
อือ พอสร่างแล้วจำอะไรไม่ได้เลย
นายก็เลยอยากโชว์ให้เห็น ในเดโมเดย์ให้ได้งั้นสินะ
อือ
เธอบอกว่าไม่มั่นใจ และรู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือก
ฉันอยากทำอะไรสักอย่างให้เธอ
แต่สิ่งที่ทำให้ได้ก็มีแค่ใส่ชุดนั้น
แต่แม้กระทั่งชุดยังเป็นชุดคนอื่นเลย
ว้าว กินใจมาก
เข้าใจแล้วล่ะ
คุณนัมโดซาน
ครับ
คุณพ่อสบายดีไหมคะ ฉันเป็นห่วง
ก็สบายดีนะ
อยู่ดีๆ มาถามถึงพ่อคนอื่นทำไม
- ป่วยการเมืองจริงด้วยสินะ - หือ
พูดให้มันมีที่มาที่ไปหน่อยสิครับ
ป่วยการเมืองอะไรนั่น หมายความว่าไงครับ
ฉันก็อยากจะพูดให้มีที่มาที่ไปนะ แต่พอนึกถึงพ่อคุณโดซานแล้วก็ยากอยู่
ท่านอาจจะไม่อยากบอก เพราะกลัวจะไปขวางทางลูกชายก็ได้
ฉันเลยไม่แน่ใจ ว่าพูดถึงเรื่องนั้นได้หรือเปล่า
แต่คุณก็เริ่มพูดมาแล้วนี่ครับ
บอกมาเลยสิครับ
- ทางนี้เหรอครับ - ทางนี้ครับ
ไปกันเถอะ
ที่รัก ผมเองนะ ตอนนี้พวกรุ่นน้องผม กำลังไปบ้านเราเพื่อมาเยี่ยมไข้ผม
บอกว่าผมป่วยหลับอยู่ แล้วบอกให้กลับไปนะครับ
ไม่ได้ครับ
ถ้าผมออกไปประท้วง โดซานจะมองผมเป็นคนยังไงล่ะ
จะเป็นอะไรได้ล่ะครับ
เป็น…
อย่าทำแบบนี้เลย ไปเถอะครับพ่อ
ไปสู้เถอะครับ
ไม่ล่ะ ตอนนี้แรงจะสู้ก็ไม่มีแล้วล่ะ
พ่อคิดว่าถ้าออกไปสู้ จะเป็นการขวางอนาคตผมเหรอครับ
พ่อครับ
พ่อไม่ใช่ความภูมิใจของผมนะครับ
จะบอกว่าแกขายหน้าเพราะฉันเหรอ
และผมก็ไม่อยากเป็นความภูมิใจ ของพ่อด้วยครับ
การใช้ชีวิตเป็นความภูมิใจ ของคนอื่นมันเหนื่อยมากนะครับ
ต้องเอาแต่ปิดบัง เพราะกลัวจะทำให้ผิดหวัง
ต้องแกล้งทำเป็นเก่ง ทำเป็นสบายดี
เพราะงั้นเราอย่าเป็นความภูมิใจ ของกันและกันเลยนะครับ
เราแค่
เป็นพ่อลูกกันเถอะนะครับ
(ฆาตกรเครื่องหมายคำถาม)
เตรียมเดโมเดย์ราบรื่นดีไหมครับ
ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็บอกได้…
ไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ ผมเป็นห่วง…
ดงชอน เสื้ออะไรของนายน่ะ
โอ๊ย ตกใจหมด
อ๋อ อีกเดี๋ยวต้องเรียกรวมพวกประธาน แล้วปฐมนิเทศ
เรื่องเดโมเดย์น่ะครับ
งั้นเหรอ
นายถอดเสื้อออกมาหน่อยสิ
ฮะ ทำไมครับ
- ถอดมาเถอะน่า - ทำไมล่ะครับ
(แซนด์บอกซ์)
อ้าว ได้ยินว่าปฐมนิเทศวันนี้ ผู้ช่วยพัคเป็นคนดำเนินงานนี่นา
ผู้ช่วยพัคไปทำงานข้างนอก ผมเลยต้องมาแทนอย่างเลี่ยงไม่ได้ครับ
เอาล่ะ ไปกันเถอะครับ
อะไรของเขา
(แซนด์บอกซ์ เดโมเดย์ ปฐมนิเทศ)
เดโมเดย์ เป็นพื้นที่ ที่ให้ทุกท่านนำเสนอ
ผลงานที่สร้างมาอย่างดุเดือดใน ช่วงที่ผ่านมาให้โลกเห็นเป็นครั้งแรก
หลังจากพิตชิงสั้นๆ บนนี้
พวกคุณจะได้รับคำถาม จากคณะกรรมการครับ
เห็นมีอุปกรณ์ถ่ายทำด้วย จะออกอากาศที่ไหนเหรอคะ
ครับ เหตุการณ์ทั้งหมดในเดโมเดย์
จะถ่ายทอดสดในรูปแบบวิดีโอ ไปยังนักลงทุนทั่วประเทศและทั่วโลก
ไม่ทราบว่า ถ้าดึงดูดนักลงทุน ที่นี่ไม่ได้จะเป็นยังไงคะ
ทำไมคิดถึงความล้มเหลวก่อนล่ะคะ ไม่มั่นใจเหรอ
เห็นว่าเดโมเดย์ครั้งนี้ ทูสโทมองหา พาร์ตเนอร์ระดับโลก จริงไหมคะ
ครับ ถูกต้องครับ
แต่เหมือนทูสโทจะมองหา พาร์ตเนอร์ฝั่งปัญญาประดิษฐ์นะ
แน่นอนสิ ในหมู่พวกเรา ก็มีแค่สองบริษัท
พาร์ตเนอร์ระดับโลกของทูสโทอะไรนั่น
ทันทีที่คุณยึดติดกับขนาด เวทีจะหนักอึ้งครับ
คิดซะว่าหานักลงทุนที่เหมาะกับปรัชญา ธุรกิจของตัวเองก็พอครับ
ทิ้งความกดดันไป และขึ้นเวทีพร้อมความมั่นใจก็พอครับ
แค่ถ่ายทอดออกมาว่าตอนนี้ คุณตื่นเต้นและกระตือรือร้นแค่ไหน
ก็เป็นความสำเร็จแล้วครับ
อย่ากลัวนะครับ
- ค่ะ - ครับ
แม่เจ้า
ทำไมเสื้อผ้ากระจายเต็มไปหมดแบบนี้
วันนี้คือเดโมเดย์
วันที่อนาคตทีมเรา ขึ้นอยู่กับการพิตชิงของหนู
ทำไมล่ะ สวยดีออก
มันดูโง่
ดูไร้ความสามารถด้วย
(แซนด์บอกซ์ เดโมเดย์)
เงินอยู่แล้วล่ะครับ ก่อตั้งธุรกิจ จะมีเหตุผลอะไรนอกจากเงิน
นั่นสินะคะ เพราะเงินอยู่แล้ว
เงินก็เป็นเหตุผลที่ดีและซื่อตรงนะคะ
แต่ฉันนึกว่า แม่หนูคนนี้ น่าจะต่างออกไปค่ะ
ฉันนึกว่าเธอน่าจะตามหา เหตุผลอื่นที่ไม่ใช่เงิน
เธอหาเจอหรือยังล่ะ
อยู่นี่จริงๆ ด้วยแฮะ
ที่รัก
ผมได้รับรายงานว่าช่วงนี้ คุณชอบมาผลุบๆ โผล่ๆ ที่แม่น้ำฮัน
ไม่ใช่สัตว์ประหลาดสักหน่อย มาโผล่อะไรอยู่แม่น้ำฮัน
ตายจริง หน้าซูบไปเยอะเลยนะ
เลิกลำบากและกลับบ้านเถอะนะครับ
ซังซู นายยังเหมือนเดิมเลยสินะ
หลังจากเป็นเลขาให้อินแจของฉัน ตอนนี้มาเป็นเลขาให้พ่อนายเหรอ
ควรเรียกว่าการเลื่อนขั้นหรือเปล่านะ
คุณใช้ชีวิตตามเงินมาตลอด จู่ๆ ทำไมคิดตามศักดิ์ศรีขึ้นมา
เลือกทางเดียวพอ ทางเดียว ถ้าเปลี่ยนสายคุณจะหลงทางและอดตายเอา
ผมทำงานอยู่ในบริษัทคนอื่น
เหมือนหมาตัวหนึ่งมาเป็น 20 ปี
ตอนนี้ ผมขอทำ ในสิ่งที่อยากทำบ้างไม่ได้หรือไง
ต่อให้หมาเชือกขาดหนีไป สุดท้ายมันก็เป็นได้แค่หมาจรจัด
พอเป็นหมาจรจัด ก็มีอยู่สองอย่าง ถ้าไม่หนาวตาย ก็ต้องอดตาย
ขอโทษนะ ที่รัก
ตอนนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจคุณ
ถ้าเข้าใจ ตอนยังใช้คำพูดก็ฟังกันบ้าง
นี่
ตอนยังใช้คำพูดเหรอ
ทำไม แปลว่าถ้าไม่ฟัง จะตีเธอหรือไง ฮะ
ยาย ยายเป็นใครครับ
ฉันเหรอ
อดีตแม่สามีเธอไง ทำไมๆ จะทำไมฮะ
นี่ ไปซะ ก่อนฉันจะแจ้งความ
นี่ นายก็ไปด้วยสิ
บอกให้ไปไง ไป ขึ้นรถ
มันช่วยคลายความกังวลได้เหรอคะ
ไม่รู้สิคะ ฉันก็เพิ่งเคยกินครั้งแรกค่ะ
ฉันขอยืมสักชิ้นได้ไหมคะ ตอนนี้ฉันกังวลมากเลย
ทำไงดีล่ะคะ ฉันกินชิ้นสุดท้ายไปแล้ว
อ๋อ ค่ะ
ประธานวอน ข่าวลือนั้นเป็นความจริงไหมคะ
ที่ว่าเด็กที่นั่งชิงช้า อยู่บนโลโก้แซนด์บอกซ์คือประธานวอน
เอ่อ ค่ะ
คุณพระ จริงเหรอเนี่ย
ในหนังสือของประธานยุนซอนฮัก เขาว่ายังไงแล้วนะ
เด็กที่ไกวชิงช้าตกลงมา เลยขอให้พ่อปูทรายให้น่ะเหรอ
ค่ะ ก็นะ
จุดเริ่มต้นของแซนด์บอกซ์ คือประธานวอนเองสินะ
นั่นสิ
- ไปไหนๆ จะไปไหนครับ - หยุดครับ
พอดีผมมีเรื่องจะบอกประธานซอ
- ฝากเราไปก็ได้ครับ - เราจะบอกให้ครบถ้วนไม่ตกหล่นสักคำ
ให้ตาย
เข้าใจแล้วครับ
ประธานซออาการเป็นยังไงครับ
อนาคตบริษัทเราขึ้นอยู่กับ เดโมเดย์นี่ครับ ต้องกังวลอยู่แล้ว
ประธานซอเธอบอกไว้ครับ ว่ารู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือก
เชือกเหรอ
งั้นฝากบอกประธานซอแบบนี้นะครับ
ผมจะเป็นทางเลือกให้เอง ไม่ต้องประหม่ามากนัก
ตัวเลือกเหรอ
ถ้าซอดัลมีก็ผิดเหมือนกันล่ะครับ แบบนั้นเราก็จบเห่จริงๆ น่ะสิ
- ถ้าเป็นงั้นผมจะลงทุนส่วนตัวให้เอง - อะไรนะครับ
แบบนั้นต่อให้ตกรอบตรงนี้ ก็ยังมีทางเลือกไง
- อ๋อ ทางเลือกนั่นน่ะเหรอ - ใช่ครับ
ฝากบอกเธอแบบนั้นทีนะครับ
เมื่อกี้มันหมายความว่าไง เด็กไกวชิงช้าเหรอ
ใช่ ตอนเข้าแซนด์บอกซ์ ฉันยืมเรื่องราวเธอมานิดหน่อย
ฉันเขียนโดยไม่คิดอะไร แต่มันดันเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา
ฉันไม่รู้ว่าประธานยุนจะจดจำพ่อเรา แบบมีความหมายขนาดนั้น
พ่อเราเหรอ คนที่ทิ้งกระทั่งนามสกุล พูดคำนั้นออกมาง่ายจังนะ
ขโมยความทรงจำคนอื่นไป แล้วมาทำตัวหน้าด้านแบบนี้ได้ไง
ก็ได้ ฉันขอโทษ
แต่เห็นสภาพเธอตอนนี้แล้ว ฉันไม่คิดว่าฉันขโมยมานะ
สภาพฉันมันทำไม
ขอถามหน่อยนะ
ตอนนี้ คนที่กลัวจนไม่กล้าเล่นชิงช้า
คนที่คร่ำครวญว่าเล่นไม่ได้แน่ คือเธอหรือฉัน
คนที่กลัวว่าถ้าล้มเหลวจะทำยังไง คือเธอหรือฉัน
แล้วแบบนี้ฉันยังต้องขอโทษเธออีกเหรอ
โดซาน
ขอโทษเธอด้วยครับ
คุณขโมยไปนี่ครับ
คุณเป็นคนกระจอกถึงขั้น ต้องขโมยความทรงจำคนอื่นเลยนี่ครับ
ไม่มั่นใจใช่ไหมครับ
ทั้งซ่อน ทั้งปิดบังมันไว้ เพราะไม่อยากถูกจับได้
ไม่เหนื่อยเหรอครับ
คุณน่าจะเหนื่อยนะ
คุณจะไปรู้อะไร
ผมรู้ดีครับ
เพราะผมก็เคยทำเรื่องคล้ายๆ กัน
- ไม่รับสายเหรอคะ - ไม่รับเลยครับ
หมายเลขที่ท่านเรียก…
อ้าว มาแล้วครับ
ทำอะไรคะ ใกล้จะเริ่มแล้วนะ โทรไปก็ไม่รับ
เดี๋ยวนะ คุณโดซาน
ชุดวันนี้ ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่ครับ
ไหนว่าจะใส่สูทมาเชียร์ท่านประธานไง
สูทเหรอ เชียร์เหรอ
หมายความว่ายังไงเหรอคะ
คือว่า…
คุณชอลซาน มาคุยกันหน่อยค่ะ
อะไรครับ ทำไมเหรอครับ
ไม่ต้องพูดมากแล้วตามมาค่ะ
คนอะไรไร้ไหวพริบขนาดนี้ เขาต้องการ เวลาอยู่ด้วยกัน ไม่รู้เหรอคะ
อ๋อ
พระเจ้า ดูหน้าสิ อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะฉันจับมือคุณ
ผู้ชายอะไรทำไมง่ายขนาดนี้
จับมือแล้วไข้ขึ้นเลยเหรอ
คุณซาฮา
ตอนนั้นที่คุณโกหกผม
ความจริงแล้วผม
รู้สึกเหมือนลอยขึ้นไปถึงตึก 63 แล้วตกลงมากระแทกพื้นเลยครับ
คุณซาฮา อาจจะทำไปโดยไม่คิดอะไร
แต่ผมมันเป็นคนบ้านนอก การกระทำเล็กน้อยแบบนี้
ทำเอารู้สึกเหมือน ขึ้นสวรรค์แล้วลงนรกเลยครับ
ครับ
เพราะงั้นต่อไปผมอยากให้คุณเลิก
ทำแบบนี้ได้แล้วครับ
รบกวนด้วยนะครับ
ค่ะ ได้ค่ะ
ครับ
เรากลับเข้าไปกันไหมครับ
ค่ะ
คือว่าสูทนั่นไง ที่ฉันใส่ ตอนเน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้
ฉันว่าจะใส่มันมาวันนี้
อ๋อ สูทนั่นน่ะเหรอ
ตอนนั้นนายดูดีมากเลย
น่าจะใส่มาสิ
แต่ว่าตอนนั้นมันไม่ใช่ฉันนี่
ดัลมี
ฉันไม่อยากทำให้เธอสับสนอีกแล้ว
เพราะงั้น เรื่องของฉัน ที่เธอรู้มาจนถึงตอนนี้
ลบมันไปให้หมดนะ
ให้ลบเหรอ หมายความว่ายังไง
ฉันไม่เคยเขียนจดหมายถึงเธอ
เพิ่งรู้จักเธอได้ไม่กี่เดือน
และฉันก็แต่งตัวแบบนี้
ฉันไม่เคยใฝ่ฝันจะเล่นโกสต็อปด้วย
วันเกิดฉัน ไม่ใช่ 7 พฤษภาคม
ถ้าเธอสับสน กระทั่งความรู้สึกที่มีให้ฉัน
งั้นก็ทำเหมือนไม่เคยมีเถอะ
ลบไปให้หมดเลยก็ได้
ฉันหวังว่าเธอจะไม่ต้องทรมานเพราะมัน
แต่รู้ไว้อย่างหนึ่ง
การที่ซัมซานเทคมาถึงจุดนี้
คือผลงานที่เธอสร้างขึ้นมา
ไม่ใช่ของปลอม
เป็นผลงานที่เธอสร้างขึ้นจริงๆ
ฉันรับประกันได้
เพราะงั้นห้ามสงสัย ในเรื่องนั้นเด็ดขาด
ประธานซอ ใกล้จะเริ่มซ้อมแล้วครับ รีบมาเถอะครับ
ดัลมี
สู้ๆ นะ
สู้ๆ
ผมไม่ได้จะไปหาคุณซอดัลมีครับ เลิกตามผมได้แล้วครับ
เปล่าตามนะครับ ผมก็จะขึ้นไปเหมือนกัน
งั้นก็ได้ครับ
ที่หัวหน้าทีมพูดเมื่อกี้ เท่มากเลยนะครับ
ที่ว่าจะเป็นทางเลือกให้ อุ่นใจมากเลย
ผมไม่ได้พูด เพื่อให้คุณมาชมหรอกนะครับ
คนที่เท่และน่าเชื่อถือแบบนี้
ทำไมถึงได้โหดร้ายกับพี่ชายผมนักล่ะ
พี่ชายเหรอ
บอกมาสิครับ
ทำไมคุณ
ต้องฆ่าพี่ชายผมด้วยครับ
นี่พูดกับผมเหรอครับ ผมฆ่าพี่ชายคุณเหรอ
ครับ
เหมือนคุณจะเข้าใจผมผิด เป็นคนอื่นอยู่นะ
ถ้าผมฆ่าพี่ชายคุณ ผมจะมาอยู่ตรงนี้เหรอครับ
ต้องอยู่ในคุกแล้วสิ จริงๆ เลย
ฟังนะครับ ผมไม่รู้จักพี่ชายคุณ
ไม่สิ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าคุณมีพี่ ผมจะไป…
ผมไม่ได้หวังอะไรจากคุณเลย
แต่ก็คิดไม่ถึง ว่าจะจำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ
ประธานซอเธอบอกไว้ครับ ว่ารู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือก
เชือกเหรอ
งั้นฝากบอกประธานซอแบบนี้นะครับ
ผมจะเป็นทางเลือกให้เอง ไม่ต้องประหม่ามากนัก
- อ้าว คุณนัมโดซาน - พอดีผมมีเรื่องอยากถาม
ครับ อะไรเหรอครับ
เรื่องข้อเสนอที่คุณบอกไว้ตอนนั้น ว่าคุณติดปีกให้บริษัทได้
อ้อ ครับ
ข้อเสนอนั้น
ยังมีผลอยู่หรือเปล่าครับ
ยังมีผลแน่นอนสิครับ
ว่าแต่จู่ๆ ทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะ
ผมไม่อยากสร้างทางเลือกครับ
ทางเลือกเหรอ ทางเลือกอะไร
ทางเลือกสำหรับความล้มเหลวครับ
(ขอบคุณนักแสดงรับเชิญ คุณอีโบยอง)
ผมไม่เคยคิดเลยครับ ว่าจะได้มาสารภาพรักตอนกำลังคนบะหมี่
ผมแกล้งทำเป็นนิ่ง ทำเป็นเย็นชาแล้ว
แต่ข้างในผมนี่ ประหม่าสุดๆ ไปเลยครับ
แบบสุดๆ เลย
ที่จริงผมก็คาดหวังให้เธอตอบนะครับ
แต่อีกใจ
แต่อีกใจ ผมก็กลัวครับ
ถ้าเธอบอกว่าไม่ ก็คือจบไงครับ จบบริบูรณ์เลย
ผมกลัว
ผมเสียใจด้วยครับ
หรือผมไม่ควรสารภาพไปเลย
น่าจะซ่อนมันไว้ให้ถึงที่สุด
ไม่ใช่หรอกค่ะ ถ้าซ่อนไว้ คุณจะยิ่งเสียใจกว่าเดิมค่ะ
ประมาณหนึ่งเปอร์เซ็นต์
ไม่มีหรอกค่ะคำว่าไม่น่าเลย ทุกทางเลือกย่อมมีเหตุผลอยู่แล้ว
เพราะงั้น ลองเชื่อในสิ่งที่คุณเลือกดูนะคะ
และเมื่อความเชื่อสั่นคลอน เหมือนในตอนนี้
ก็ให้ลองยืมพลังจากใครสักนิดหน่อยค่ะ
ใคร…
บรรพบุรุษค่ะ
บรรพบุรุษเหรอ
ฉันอยากรู้ที่สุดเลยค่ะ
ว่ามีใครอยู่ตรงนี้
ที่นี่คือจุดเริ่มต้นของฉัน ไม่ใช่สำนักงานวิวแม่น้ำฮัน
มันคือที่นี่
ถ้าคำตอบของประธานซอ คือหัวหน้าทีมฮัน นายจะยอมรับได้เหรอ
ที่เขาพูดอาจเป็นความจริงก็ได้ครับ
เหมือนเราจะมีการแข่งนัดล้างตา ต่อจากแฮกกาธอนนะคะ
ถ้าทำการทดสอบภายใต้ข้อกำหนดเดียวกัน เราก็จะได้รู้ว่าของใครดีกว่า
ผมไม่อยากให้ดัลมีลำบากอีกต่อไปแล้ว
เดโมเดย์ครั้งนี้ ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องเอาชนะให้ได้ค่ะ
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม