NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 11
O co chodzi?
- Ma pan chwilę? - Chcemy o coś zapytać.
GLOBALNA FIRMA 2STO SZUKA TALENTÓW
O to chodzi?
Ma pan na oku jakichś konkretnych inżynierów?
Jesteście zainteresowani?
Oczywiście. I to bardzo.
Nie interesują was warunki?
To 2STO. Siedziba firmy jest w Dolinie Krzemowej.
Czego chcieć więcej?
Porzucicie zespół?
- Oczywiście. - Jasne.
Pan Nam.
Muszę coś panu powiedzieć.
O co chodzi?
Propozycja, którą mi pan złożył. Mówił pan, że doda skrzydeł mojej firmie.
- Tak? - Czy ta oferta
jest aktualna?
Oczywiście.
Czemu zmieniłeś zdanie?
Nie chcę planu B.
Planu B? O czym ty mówisz?
Plan B na wypadek porażki.
Jasne. Czemu nie?
Ale chcę zmiany warunków.
Zabierzcie cały zespół Samsan Tech.
Co? Całą firmę?
- Mamy kupić waszą firmę? - Tak.
I chcemy pracować nad Twoją Ścieżką.
Posłuchaj.
Bardzo chcę, żebyś u nas pracował.
Dlatego spotkałem się z twoimi rodzicami.
Słyszałem o tym.
CODA, Twoja Ścieżka, hackaton.
Już się wykazałeś.
Ale przejęcie całej firmy to inna sprawa.
Nie jestem filantropem.
A ci twoi współpracownicy… Sam nie wiem.
W Sand Boxie jest wiele innych opcji.
Na przykład kto?
Inżynierowie z firmy Injae robią wrażenie.
Widzimy się na dniu demonstracyjnym.
Potem zdecyduję, czy to będzie przejęcie, czy zwykła rekrutacja.
Trzymaj się.
To jakaś pomyłka.
Gdybym go zabił, to nie byłoby mnie tu.
Siedziałbym w więzieniu. To absurd.
Nawet nie znam twojego brata.
To znaczy nie wiedziałem, że go miałeś,
więc jak mógłbym…
Nie spodziewałem się po tobie niczego,
ale myślałem, że chociaż go pamiętasz.
Panie Han!
W porządku? Co z nim?
Nie wiem. Powiedział, że zabiłem jego brata.
Co? To był pan?
Co?
Wiesz coś o tym?
To było pięć lat temu? Zanim przeniesiono pana do USA,
był pan sędzią na dniu demonstracyjnym.
STARSZY MANAGER HAN JI-PYEONG
PARTNER ŁADOWANIA
Partner Ładowania…
Kim Yong-san to brat Kim Dong-su, prezesa Partnera Ładowania.
DRUGI DZIEŃ DEMONSTRACYJNY
PROFIL IMIĘ I NAZWISKO: KIM DONG-SU
Wasz produkt obsługuje tylko wymienialne baterie, tak?
- Tak. - Z tego, co wiem,
za dwa lata firmy zrezygnują z takich baterii.
Nie wiedział pan o tym?
To…
Jeśli nie, to nie może pan być prezesem.
Nie jest pan na bieżąco.
Wiedział pan o tym czy nie?
Wiedziałem.
Tym gorzej. Jeśli chciał pan pozyskać inwestorów, wiedząc o tym…
Panie Kim,
to oszustwo.
Podobno Kim Dong-su
odebrał sobie życie po dniu demonstracyjnym.
SAMSAN TECH INŻYNIER KIM YONG-SAN
PARTNER ŁADOWANIA PREZES KIM DONG-SU
Ale bałagan. Co to?
Hej, co to?
Czemu ruszasz moje rzeczy?
Dołączyłeś do Sand Boxa? A co z doktoratem?
Nie chciałem z tym zwlekać.
Czyli zrezygnowałeś?
Powinno się odradzać ludziom zakładanie start-upów.
„Nie pozwól, żeby czyjaś opinia stała się twoją rzeczywistością”.
Tak mówił Les Brown.
Ty to masz odwagę.
- Mówiłeś rodzicom? - Nie.
Nie mów nikomu o moim start-upie, dobrze?
No weź. Tak za darmo?
Musisz mi za to zapłacić.
- Jestem spłukany. - Dzwonię do rodziców.
Rety. Przestań!
Dobra, zapłacę ci.
Jestem spłukany. Nie wierzę, że wyciągasz ode mnie kasę.
Przestań. Niedługo będziesz bogaty. Jesteś prezesem.
Dziękuję. Ile mi dałeś?
Zadowolony?
- Wyglądałeś ostatnio radośnie. - To szczęście.
- Zobacz. - Rety, ale super.
Jestem bardzo podekscytowany.
- Wygląda super. - Zobacz.
- Fajne zdjęcie. - No nie?
SAMSAN TECH INŻYNIER KIM YONG-SAN
Idiota.
Z czego się tak cieszyłeś?
Co było takie trudne, że musiałeś się zabić?
Ten dupek
nawet cię nie pamięta.
DZIEŃ DEMONSTRACYJNY
INJAE SAMSAN TECH
Dzięki tobie Samsan Tech jest tym, czym jest.
Jestem tego pewny.
Nigdy w to nie wątp.
ŚRODEK USPOKAJAJĄCY
Co to?
To na nerwy. Nie potrzebujesz?
Już nie. Wzięłam się w garść.
Prezesi zdecydują, kto zacznie.
Zbierzcie się.
Niech każdy wyciągnie jedną.
Tym razem ja będę pierwsza.
Teraz tobie przyda się coś na nerwy.
Rety. Przestraszyłam się, że wyciągnęłam szóstkę,
ale to dziewiątka.
Brawo. Mamy szczęście.
Co jest? Chcą nas wkurzyć?
Myślą, że szóstka przyniesie pecha. Jak 666, numer diabła.
Ja lubię szóstkę. Idealna liczba całkowita.
Właśnie! Szóstka jest idealna.
Jest najlepsza. Doskonała.
Piątka.
Masz rację.
- Do-san, możemy pogadać? - Co?
Musimy pogadać.
Nie ciągnij mnie za rękaw. Hej.
Rety. Podrzesz mi rękaw. Puść.
Wiesz, że nie interesuję się związkami innych osób.
Taki jestem spoko.
Ale muszę zainteresować się twoim związkiem,
bo może zaszkodzić firmie, w której jestem udziałowcem.
„Zaszkodzić firmie”? Bzdury.
Nieprawda.
Prezeska spotyka się z największym udziałowcem.
Jeśli będziecie mieć problemy,
wpłyną one na firmę.
Firma publiczna musiałaby to ogłosić.
Rety, nie martw się. To nie wpłynie na firmę.
Czyżby? Wróciliście do siebie?
Nie.
- Mamy reset. - Reset?
To znaczy?
Nie chciałem mącić Dal-mi w głowie,
więc kazałem jej zapomnieć o tym, co o mnie wie.
Walnął cię ktoś w głowę czy co?
Ma zapomnieć o tobie i pójść do pana Hana?
Nie. Hej, to…
- Tak to wygląda? - O to mu chodziło.
„Poddam się i zapomnę o tobie.
Nie martw się. Bądź z panem Hanem”.
Myślałam, że Do-san będzie większą przylepą. Zaskoczył mnie.
Ale super!
Tak myślisz?
Nie tak to zrozumiałam.
A jak to zrozumiałaś?
Dal-mi pewnie nie wie, co myśleć.
Nie potrafi odróżnić mnie od pana Hana.
Więc powiedziałem jej, żeby wszystko zresetowała
i zobaczyła,
jaki naprawdę jestem.
No wiesz…
Myślisz, że tak to zrozumiała?
Tak! O to mu chodziło.
Czyżby? To nie są twoje pobożne życzenia?
Rety, dziwna jesteś.
Zawsze tak się wtrącasz w cudze sprawy?
Jesteśmy zespołem.
Pracujemy razem, więc jestem ciekawa.
Kto zdobył serce naszej prezeski?
Główny udziałowiec, pan Nam?
Czy nasz mentor, pan Han?
Sama nie wiem.
Jak mam się tego dowiedzieć?
- Naprawdę nie wiesz? - Tak.
Nie potrafię tego rozgryźć.
Umieram z ciekawości.
Kto…
zdobył moje serce?
A jeśli wybierze pana Hana?
Będziesz potrafił
się z tym pogodzić?
Będziesz mógł z nią pracować?
Tak.
Jeśli tak postanowi.
- Będę musiał to zaakceptować. - Rety.
Będzie się chwalił kasą i ją podrywał,
a ty będziesz na nią czekał?
Przez to napięcie będzie się czuła niekomfortowo.
Nie chcę, żeby Dal-mi cierpiała.
Aleś ty wyrozumiały. Tak robią tylko aktorzy z Hollywood.
To straszne, że się tym nie przejmujesz.
Patrz. Co pan Han robi tam z panią Seo?
Co? Gdzie oni są?
Gdzie są?
Mówisz jedno, robisz drugie.
Tysiące razy sprawdzałem twój kod.
Spojrzę na ciebie i wiem, o czym myślisz.
Twoje oczy mówią, że się nie poddałeś.
Widzę, że podjąłeś decyzję.
Co postanowiłeś?
- Chul-san. - Tak?
Ten plan B, który zaoferował pan Han.
Nie chcę go.
Co? Czemu miałbyś odrzucić taką świetną propozycję?
Ja też go nie chcę.
Gdzie ty się podziewałeś?
I nie tylko tego planu. Nie chcę mieć z nim nic wspólnego.
Co w was dziś wstąpiło?
Co to za radykalne decyzje?
Pomaga nam
przez panią Seo, nie dla dobra Samsan Tech.
Prawda?
Zainwestuje, jakby dawał jałmużnę? Ty najbardziej byś tego nie chciał.
Nie chcę tego robić.
Plan B będzie wywierał presję na panu Hanie.
A co najważniejsze,
jeśli go przyjmiemy, to jakbyśmy wszystko negowali,
łącznie z pracą i czasem, które włożyliśmy w osiągnięcia Samsan Tech.
Moja duma na to nie pozwoli.
„Duma”?
Kto przede mną uklęknął i mnie błagał?
No kto?
Ktoś to zrobił? Nie pamiętam.
Dobra, to ja też tego nie pamiętam.
Skoro chcesz odrzucić plan B.
Zrobię wszystko, co trzeba, żeby wygrać dzień demonstracyjny.
Chodźcie.
Dobra. Wygrajmy
i pojedźmy do Doliny Krzemowej.
- Pojedźmy do Doliny Krzemowej. - Uda nam się. Damy radę!
Do boju!
- Zróbmy to! - Tak!
WYJŚCIE Z INWESTYCJI
WYCOFANIE SIĘ INWESTORA
PRZEZ SPRZEDAŻ UDZIAŁÓW, FUZJĘ, LIKWIDACJĘ ITP.
ODCINEK 11
SĘDZIA HAN JI-PYEONG SH INWESTYCJE
Wybrany numer jest…
- Z panem Hanem wszystko w porządku? - Też się zastanawiam.
Nie odbiera. Co się dzieje?
Pani Yoon, musimy zaczynać.
Dobrze.
SĘDZIA HAN JI-PYEONG SH INWESTYCJE
Jestem Yoon Seon-hak, dyrektorka Sand Boxa
i prezeska SH Inwestycje.
To 12. dzień demonstracyjny w Sand Boxie,
ale jestem tak podekscytowana, jakby był pierwszym.
Zespoły, które czekają za kulisami,
są pewnie jeszcze bardziej podekscytowane.
Zwycięzca tego dnia demonstracyjnego
otrzyma 50 milionów wonów.
Poza tym zespoły, które pozyskają inwestorów,
zachowają wszystkie dotychczasowe przywileje
zwycięzców rezydentury.
Jeśli nie znajdziemy inwestorów,
wyrzucą nas i stracimy przywileje…
Ale nie martwmy się,
bo pozyskamy inwestorów i staniemy się globalną firmą.
Poza inwestorami, którzy są tu na sali,
są z nami również inwestorzy z całego świata.
Witajcie!
Inwestorzy z całego świata dołączyli do nas przez transmisję na żywo.
No dobrze. Poznajmy zespoły.
Pierwszy wystąpi zespół, którego byłam mentorką.
Ostatnio często widujemy ich w wiadomościach.
Pani Won In-jae, prezeska firmy Injae.
Powitajmy ją brawami.
- Injae. Damy radę! - Injae. Damy radę!
INJAE
Dzień dobry, jestem Won In-jae, prezeska firmy Injae.
W naszym kraju mamy osiem milionów kamer,
które zainstalowano, żeby zapobiegać przestępstwom i kradzieżom.
Ale niestety wielu z nich
używa się dopiero, gdy stanie się coś złego.
Tak, zapobiegają przestępstwom.
Ale to człowiek musi obserwować
nagrania z tych kamer przez cały dzień, siedem dni w tygodniu.
To nieuniknione, że czegoś nie zauważy.
Istnieją również ograniczenia fizyczne.
Technologia istnieje po to, żeby uzupełniać te ludzkie ograniczenia.
TECHNOLOGIA
Program AI firmy Injae,
Strażnik AI, jest taką technologią.
Sieć Strażnika AI została stworzona tak,
żeby wykrywać podejrzane osoby i zachowania,
i natychmiast powiadamiać służby, które powinny zająć się
zaistniałą sytuacją.
Technologia rozpoznawania osób jest kluczowa
w wykrywaniu podejrzanych zachowań.
Nasza dokładność wynosi 93,2 procenta.
- Żeby ograniczyć koszty… - Co? 93,2?
…zapewniliśmy również…
A jaka jest nasza?
Nasza wynosi 92,4 procenta.
To jakaś bzdura.
Bzdura! Ich dokładność nie może być większa od naszej.
Nie. Widzę ich raport dla inwestorów i to nie bzdura.
W kwestii parkowania mają dokładność 99,98%.
Hej, przestań.
Chcesz zniechęcić panią Seo?
Dziękujemy za prezentację.
Poprosimy o pytania.
Czy macie dużą konkurencję w Korei?
Tak, mamy.
Ale nasza konkurencja nie ma tak wysokiej dokładności.
Mnie bardziej od skuteczności interesuje kwestia
redukcji kosztów zatrudnienia.
Według Ministerstwa Infrastruktury
jedna osoba może oglądać do 50 nagrań.
Nasza aplikacja pozwoli
zwiększyć tę liczbę do 300.
Koszty zatrudnienia wyniosą jedną szóstą dotychczasowych.
Powiedzmy, że chcemy obniżyć pensję
w przedsiębiorstwie Haun.
- Pensja wynosi tam 36,4 miliona. - Dlatego twój tata protestuje.
- Tak. - Jedna szósta tej sumy to…
Mam pytanie do pani Won In-jae.
Znajomy głos.
Nie może go pan zadać.
Pracuję w ochronie w firmie Haun.
- Tata! - Jestem Nam Seong-hwan.
Proszę wyjść, jeśli nie ma pan upoważnienia.
Mam prawo tutaj być!
Stracę pracę przez tę firmę.
Kto ma większe prawo ode mnie, żeby tutaj być?
- Nie może pan tego robić. - Puśćcie!
- Daj mikrofon. - Nie.
- Bierz go. - Zostawcie!
- Nie może pan. - Panie Park.
Spokojnie. Niech zada pytanie.
Proszę pana, słuchamy.
Dobrze, proszę pani.
Mówicie, że to innowacja,
ale bezpośrednio wpływa na nasze życie i zarobki.
Dla was to niewielkie cięcie kosztów…
O 3,6 miliarda.
Nie jest „niewielkie”.
Tak, 3,6 miliarda.
Wiele osób liczy na te pieniądze. To ich jedyne źródło utrzymania.
Jak teraz przetrwają?
Spycha nas pani na krawędź klifu. Proszę to wyjaśnić.
Jak to pani usprawiedliwi?
Dlaczego to robię?
Wie, co i jak robić.
Ale przyznam,
że chyba nie wie,
dlaczego to robi.
Sto lat temu ludzie mówili podobne rzeczy.
Gdy na ulicę wyjechały taksówki, rikszarze protestowali
jak pan teraz.
Gdybyśmy myśleli o ich zarobkach
zamiast o innowacji,
to teraz po ulicach jeździłyby riksze.
Nie byłoby komórek. Używalibyśmy dawnych telefonów
z telefonistami.
Takiego świata pan chce?
Nie, prawda?
To samo dotyczy naszych dzieci i potomków.
Oni też chcą, żeby świat zmienił się
na lepszy.
Chcę, żeby świat był lepszy.
Dlatego to robię.
Dowiedziała się.
Do tego samego dąży pana syn.
Jego syn? Który to?
Jestem ciekawa.
Pana syn też bierze udział w tym programie.
Tak samo wymyślił aplikację AI, która wpłynie na redukcję zatrudnienia.
Więc…
czemu atakuje pan mnie, gdy pana syn robi to samo?
Co? To twój ojciec?
To oszukiwanie. Czemu wciąga w to rodzinę Do-sana? Tak nie można.
Ma pani rację.
Mój syn
podążą tą samą ścieżką.
Gdyby wszyscy byli tacy jak pani i mój syn,
świat szybko stałby się innowacyjny.
Ale pośpiech nigdy nie jest dobry.
Może zranić wiele osób.
Wiele osób
straci pracę i nie dostosuje się do zmiany.
Potrzeba takich ludzi jak ja,
żeby trochę to spowolnić.
Znaleźć odpowiednie tempo, żeby ludzie mogli dalej żyć.
A żeby znaleźć to tempo,
będę dalej walczył.
Mój syn wybrał ścieżkę,
która różni się od mojej.
Ma swoje życie,
a ja mam swoje.
Mój syn będzie szedł w stronę przyszłości,
a ja
będę walczył o swoją teraźniejszość.
Gdzieś pomiędzy
znajdziemy idealne tempo
dla innowacji.
Tato.
Widzisz? Możesz mi spojrzeć w oczy.
Czemu mnie unikasz?
Twój tata…
jest inspirujący.
Co mamy zrobić, jeśli chcemy zainwestować w firmę Injae?
Przyjmujecie inwestorów?
Na pewno nie pana.
Nie szukam tutaj dodatkowych inwestorów.
Firma sama na siebie zarabia.
Szukam globalnego partnera dla firmy Injae.
Dziękuję. To zaszczyt.
Bardzo mi się podoba pani prezentacja.
Pani firma ma szansę zostać partnerem 2STO.
Ale…
bierzemy pod uwagę jeszcze jeden zespół.
Mogę dać odpowiedź po ich prezentacji?
Oczywiście.
Chodzi o nas?
Podrasujemy liczby z naszej prezentacji?
Jakie liczby?
Słyszałaś, że mają lepszą dokładność.
Podrasujmy naszą.
Co wy na to?
Zróbmy to. Później ją dogonimy.
Możemy…
Ty możesz to zrobić.
ZASTĘPCZYNI DYREKTORKI HAN YU-JIN
Teraz zespół numer sześć.
Ich mentorem był pan Han Ji-pyeong.
Nie mógł się zjawić z przyczyn osobistych,
więc ja przedstawię zespół.
- Był tutaj. - Stworzyli aplikację Twoja Ścieżka.
- „Przyczyny osobiste”? - Dla osób niedowidzących.
- Co się dzieje? - Ma rekordową liczbę użytkowników.
Martwmy się o nas, a nie o pana Hana.
- Skupmy się. - No dobra.
Zbierzmy się.
Raz, dwa, trzy.
Do boju, Samsan Tech!
- Powodzenia. - Dasz radę!
Przedstawiam panią Seo Dal-mi, prezeskę Samsan Tech.
- Dasz radę! - Powodzenia!
- Połamania nóg!
Daj czadu!
SĘDZIA HAN JI-PYEONG SH INWESTYCJE
Dzień dobry. Jestem Seo Dal-mi, prezeska Samsan Tech.
Dzięki technologii nasze życie jest łatwiejsze i wygodniejsze.
Ale dla niektórych może być trudniejsze.
Na przykład dla osób niedowidzących.
Jeśli zignorujemy ich potrzeby i będziemy podążać za innowacją,
wiele osób, które nie mogą dostosować się do zmiany, będzie cierpieć.
Samsan Tech wie, że celem technologii jest innowacja,
ale wierzymy, że ma ona pomagać takim ludziom.
Pokażę, o czym mówię.
Yeong-sil, możesz przeczytać ten tekst?
Twoja Ścieżka to aplikacja oparta na AI, która powstała,
żeby pomóc niedowidzącym w codziennym życiu.
Inspiracją były psy przewodniki.
Yeong-sil, co teraz widzisz?
Dwie kobiety i czterech mężczyzn. Siedzą.
To działa. Niesamowite.
Super.
W naszym kraju jest 250 000 niedowidzących osób, tak?
Macie konkretną grupę docelową,
więc nasz rynek może być za mały.
Naszą usługę kierujemy do 40 milionów niedowidzących na świecie.
Twoja Ścieżka obsługuje angielski i chiński,
planujemy dodać kolejne języki.
SĘDZIA ALEX KWON 2STO
Bardzo interesuje mnie technologia Samsan Tech.
Jaką macie dokładność rozpoznawania osób?
Zróbmy to. Później ją dogonimy. Możemy…
Ty możesz to zrobić.
Nie róbmy tego. Bądźmy szczerzy.
Ale firma Injae ma większą dokładność.
Podrasujmy trochę naszą.
Przez to „trochę” 92,4% będzie wyglądało jak kłamstwo.
Jest dobrze, 92,4 to dobry wynik.
Nasza dokładność rozpoznawania osób…
wynosi 92,4 procenta.
Jest trochę niższa niż przeciwników.
Niekoniecznie.
Tu nie chodzi tylko o liczby.
Środowisko też jest bardzo ważne.
Twoja Ścieżka to aplikacja mobilna.
Musieliśmy zmniejszyć zużycie baterii, żeby niedowidzący
mogli używać jej cały dzień.
Dlatego musieliśmy pójść na kompromis
w kwestii dokładności i zużycia baterii.
My też to zrobiliśmy.
Tylko niekompetentni tak dużo gadają.
To może zrobimy tak?
Mogę zaprosić na scenę kogoś z firmy Injae?
Chodźmy.
To komputer jednopłytkowy.
Chce, żeby uruchomili na nim swoje programy AI?
Chyba tak. A to możliwe?
Nie ma mowy.
Czy to nie przesada?
Oba zespoły przedstawiły podobne aplikacje.
Zbadamy to na takich samych ustawieniach
i zobaczymy, która jest lepsza.
Czyli to runda druga hackatonu.
Tak.
Co myślisz?
Sam nie wiem.
Nie czuję się pewnie.
Nie testowaliśmy jej na takim małym RAM-ie.
W ogóle się włączy?
Nie. Na tym nawet nie pograsz w Tetris.
Nasz program się tu nie uruchomi, prawda?
Prawda.
Ale ich tak samo.
To po co zaproponował ten test?
- Żeby podważyć ich wymówkę. - To znaczy?
Mówią, że mają niższą dokładność, bo musieli zmniejszyć rozmiar.
Zaproponował to, żeby pokazać wszystkim,
że to kłamstwo.
Czyli Alex wybierze nas?
Pewnie tak.
Na dysku znajdziecie nagrania z kamer w Sand Boxie.
Uruchomcie je w waszych programach. To sprawiedliwe, prawda?
- Tak. - Tak.
SAMSAN TECH, INJAE
Co? Rety.
- To działa. - Nie wierzę.
INJAE, SAMSAN TECH
Program działa.
SAMSAN TECH
Rety! Jak to możliwe?
Co? Działa?
Nasz działa poprawnie, prawda?
Działa? Jak?
Nie wierzę.
Wiedziałem, że zadziała.
Wiedziałem.
- Czyli wygraliśmy? - Tak.
Hej, chodź tutaj.
Złaź ze mnie!
- Złaź ze mnie, mówię! - Chodź tutaj.
Co oni robią?
ZWYCIĘZCA 12. DNIA DEMONSTRACYJNEGO
Dobrze walczyliśmy.
Jeszcze jedno zdjęcie. Spójrzcie tutaj.
Dobrze.
Patrzcie na aparat. Robię.
Raz, dwa, trzy!
ZWYCIĘZCA 12. DNIA DEMONSTRACYJNEGO
Nie macie czym skusić inwestorów.
Jaki macie model biznesowy?
Jak wygenerujecie zyski?
Nie macie pomysłu.
Jesteście naiwni czy głupi?
Oddacie komuś cały algorytm?
Mogę zagwarantować, że wy polegniecie.
Po zobaczeniu listy udziałowców nikt nie będzie na tyle głupi,
żeby w was zainwestować. A dlaczego?
Największym problemem jest to,
że prezeska nie rozwiąże tej sytuacji.
Im więcej użytkowników, tym większy koszt.
Kto w to zainwestuje?
Pan Park miał rację.
Nie byłeś na prezentacjach, bo się zadręczasz.
Przepraszam.
Naszą pracą jest dawanie feedbacku, nawet jeśli może kogoś urazić.
Niektórzy będą mieli pretensje.
Zwróciłeś uwagę na problem, o którym trzeba było powiedzieć.
Gdybyś tego nie zrobił, ja bym o tym powiedziała.
To było konieczne?
Pani Yoon.
Mówiłem Samsan Tech, że nigdy im się nie uda.
Ale dzisiaj wygrali.
Może Kim Yong-san
miał rację.
Babciu!
Cześć, myszko. Wróciłaś.
Co się tak cieszysz?
Nie uwierzysz.
Był ten dzień demonstracyjny.
Zgadnij, jak nam poszło. Byliśmy trzeci? Drudzy?
Nie, pierwsi!
- Co? Naprawdę? - Tak!
Wygraliście?
Mówiłam jej.
- Mówiłam In-jae, że ją prześcignę. - No tak.
Ale za mało w siebie wierzyłam.
Nie potrzebuję trzech lat.
Jasne, że nie! Byłaś zbyt skromna.
Moja myszka. Jestem z ciebie dumna.
- Babciu. - Tak?
- Co dziś z tobą? - Słucham?
Czemu jesteś taka milutka?
Trochę to podejrzane.
O czym ty mówisz? Zawsze jestem dla ciebie milutka.
Nieprawda. Zawsze jesteś obojętna.
Ukrywasz coś przede mną?
Co? Niby czemu?
Niczego nie ukrywam.
Dal-mi.
Nie zgadzam się.
Nie masz honoru? Nie masz do niej żalu?
Mam do niej więcej żalu niż ty.
To po co ją tu sprowadziłaś?
Jeśli będziesz zrywać z wszystkimi kontakty,
to w końcu zostaniesz sama.
Na starość łatwiej się wybacza ludziom.
Jestem młodsza, więc nie wiem.
Mama ma ładny dom.
Czemu jest tutaj, skoro mieszka w willi?
Każ jej stąd odejść.
Poznałam jej męża.
Gdyby z nim poszła, to pobiłby ją.
Dlatego ją tu zabrałam.
Twoja mama…
Jej życie nie było takie łatwe, jak myślałyśmy.
To co mam zrobić?
Mam ją stąd wyrzucić?
Żeberka wołowe to nie przesada?
Jeśli są zbyt odświętne, Do-san będzie się czuł niekomfortowo.
Ale jego zespół wygrał. Wieprzowina to za mało.
To prawda.
Odłóżmy to. Podajemy to na imprezach.
Dobrze.
Skarbie, widziałeś prezeskę firmy Do-sana?
Widziałem.
Tak ładnie się wypowiada i jest mądra.
Raczej nie naciągnęła go, by zrobił z niej prezeskę.
Nadaje się do tego. Ma to we krwi.
Naprawdę?
Może Do-san powinien się nią zainteresować?
Nie. Musi wyznaczyć granicę między pracą a życiem osobistym.
Rety. I kto to mówi?
Ty poderwałeś mnie w pracy.
To prawda.
Często przekraczałem tę granicę.
Do-san powinien się tego od ciebie nauczyć.
- Wróciłem! - Cześć!
Jesteś. Jadłeś już kolację?
Jeszcze nie. Co to?
Wyciągnęłam, co mieliśmy. Nic wielkiego.
Umyję szybko ręce.
Tato.
Naucz mnie przekraczać granicę między pracą a życiem osobistym.
Jasne.
Chwila. Słyszał naszą rozmowę.
To nieważne.
Powiedział, że interesuje go ta prezeska.
- Skarbie. - Co?
- Wyciągnę japchae. - Dobry pomysł.
SH INWESTYCJE
Szukasz pana Hana?
Tak.
Nie odpisuje na moje wiadomości.
Wziął dziś wolne na żądanie.
Tak? Źle się czuje?
Nie wiem. Nigdy nie brał wolnego.
Później jadę go odwiedzić.
BOMBARDUJĄCA PYTANIAMI
Halo?
- Halo? - Halo, to ja.
Pan Park powiedział, że wziąłeś wolne na żądanie.
Park Dong-cheon…
Źle mnie zrozumiał.
Mam dziś urlop.
Muszę wykorzystać zaległe dni urlopowe.
Rozumiem. Dobrze, że nic ci nie jest.
A co tam słychać?
Oglądałeś transmisję z dnia demonstracyjnego?
Oczywiście. Gratulacje.
Świetnie wam poszło.
Dziękuję. To twoja zasługa.
Nieprawda.
Nic nie zrobiłem.
Tylko się czepiałem.
Gdybyś się nie czepiał, to nie zaszlibyśmy tak daleko.
Dziękuję. Naprawdę.
Panie Han?
Przepraszam, prowadzę auto. Jadę na wycieczkę ze znajomymi.
Przepraszam.
No to…
Miłego dnia.
Wzajemnie.
ŻYCZĘ CI SUKCESÓW
Kiepsko brzmiałeś.
Zostawiłam ci pod drzwiami owsiankę z uchowcem.
Co? Była tutaj?
OKAZUJ TROSKĘ PRZEZ JEDZENIE
UMOWA KUPNA UDZIAŁÓW
TREŚĆ
Ile?
2STO chce zaoferować
trzy miliardy wonów za fuzję z Samsan Tech.
Trzy miliardy?
I przez trzy lata
będziecie pracować w naszej siedzibie w Dolinie Krzemowej.
Co wy na to?
Nadal będziemy oferować Twoją Ścieżkę, prawda?
Oczywiście.
Sprawdzimy umowę i się odezwiemy.
Dobrze. Czekamy na pozytywną odpowiedź.
Pani Seo, proszę dać nam znać.
Dobrze.
- Miło poznać. - Wzajemnie.
- Do zobaczenia. - Pa.
- Tak! - Trzy miliardy wonów!
- Trzy miliardy! - Trzy miliardy!
Dolina Krzemowa!
To będzie proste.
Na to wygląda.
Czy ja śnię?
Trzy miliardy wonów i 2STO?
Ważne, że będziemy globalni.
- Dolina Krzemowa! - O tak!
Musimy sobie wymyślić angielskie imiona?
Okej!
Ja będę Stephanie.
- Stephanie! - Stephanie!
Ja znam angielski, ale biznesowy angielski jest inny.
Iść na korepetycje?
Chwila.
Nie będziemy się już nazywać Samsan Tech?
Ale będziemy częścią 2STO.
Samsan Tech…
Przestańcie!
Skupmy się na dobrych rzeczach.
- Tak, trzy miliardy wonów! - Trzy miliardy wonów!
- Dolino Krzemowa, nadchodzimy! - Tak!
- Trzy miliardy wonów! - Trzy miliardy wonów!
- No dalej! - Trzy miliardy wonów!
- Trzy miliardy wonów!
Rety, ale są głośni.
Przejęli Samsan Tech za trzy miliardy?
Czy to nie dziwne?
SAMSAN TECH DOSTĘPNI 24/7
NAM DO-SAN ZAINWESTUJ
Co tu jeszcze robisz?
Właśnie się zbieram.
Czemu wróciłaś?
Zostawiłam telefon.
Ta wizytówka w stylu retro.
Tak.
Pamiętam.
Rzuciłam pracę
i poszłam do waszego biura, bo byłam ciekawa.
- Pamiętasz? - Tak.
Miałam jechać pod ten adres.
SAMSAN TECH DOSTĘPNI 24/7
Dokąd idzie Seo Dal-mi?
Jaki masz adres na wizytówce?
Nasze biuro. Byłeś tutaj.
Zrobimy tak.
Jesteś.
Rety, ale wielkie biuro.
- To twoje biuro? - Tak.
SAMSAN TECH DOSTĘPNI 24/7
Nadal jesteś ciekawa?
Jak wygląda moje biuro?
Co?
Chcesz je zobaczyć?
Tak.
SAMSAN TECH
Ale tu dużo miejsca.
- Co to za zapach? - Słucham?
To grillowana wołowina.
Na dole jest słynna restauracja. Stamtąd dochodzi ten zapach.
Gdy jesz tam gimbap z zamkniętymi oczami,
to smakuje jak najlepsza wołowina.
Niemożliwe.
A może masz rację? Chyba ci wierzę.
Serio.
A co to jest?
DOSAN TECH
Nadal tu jest.
Na początku firma nazywała się Dosan Tech. Od mojego imienia.
Czyli ty ją założyłeś.
Tak.
Czemu wybrałeś to miejsce?
Jest tu niski czynsz i niskie rachunki za media.
I widok jest niesamowity.
- W nocy? - Tak.
Masz rację.
Tak ładny jak ten na rzekę Han.
Tutaj to się zaczęło.
Nie w biurze z widokiem na rzekę Han.
Tutaj.
SAMSAN TECH DOSTĘPNI 24/7
Chcesz zobaczyć biuro?
- A mogę? - Jasne.
Tylko ostrożnie na schodach.
Patrz pod nogi.
Ostrożnie.
Nikt nie chce się tu wprowadzić. Nie ma klimatyzacji, więc jest gorąco.
- Serio? - Nawet obniżono nam czynsz.
Drzwi są popsute. Zwykle się otwierają.
Zablokowały się?
- Pomóc ci? - Nie, odsuń się na chwilę.
To niebezpieczne.
Cholera. Co za wstyd.
Raz, dwa, trzy!
- Rety. - Chul-san.
- Sa-ha. - Ale tu brudno.
Co tu robicie?
Też się zastanawiam.
To nie tak, jak myślicie. Nic sobie nie wyobrażajcie.
A co sobie wyobrażamy?
To, co kobieta może robić z mężczyzną.
Widzę to w waszych oczach.
Macie brudne myśli.
- „Brudne”? - „Brudne”?
Wytłumaczę wam to.
Zrobiło mi się smutno,
że Samsan Tech może zniknąć.
Od dawna chciałem przyjść na ten dach.
Zagapiłem się i nie zamknąłem plecaka.
Sa-ha to zauważyła.
„Chul-san, masz otwarty plecak”.
Nie usłyszałem jej i wsiadłem do autobusu.
„Rety, chce, żeby go okradziono?”
Zmartwiła się i pojechała za mną.
I oto jesteśmy.
Nie mieliśmy „brudnych myśli”. Jesteśmy czyści.
Zadowoleni?
Wierzysz im?
Nie.
Rety, ale jesteście wkurzający.
Co wy tu wszyscy robicie?
Jesteście niepoważni.
Nic sobie nie wymyślaj.
Przyjechaliśmy z tego samego powodu.
Tak, jasne.
- Żadne „jasne”! - Żadne „jasne”!
Co z nami będzie po trzech latach pracy
w Dolinie Krzemowej?
Ja będę bardzo bogaty
i wybuduję wielki kurort
na rodzinnej farmie maesaengi.
Ja kupię sobie psa.
Co? Skromne marzenie.
Będę musiał kupić dom z ogromnym ogródkiem.
A ty, Dal-mi, co zrobisz?
- Ja? - Tak.
Chciałabym…
Nieważne. Zachowam to dla siebie.
- Czemu? - O co chodzi?
- Powiedz nam. - Co chcesz zrobić?
Chciałabym
założyć z wami kolejną firmę.
- Kolejną firmę? - Masz dobry pomysł?
Jaki?
Widzieliśmy,
że nasz algorytm działa na komputerze jednopłytkowym.
To prawda.
Pracowaliśmy tak ciężko, żeby działał na takim telefonie…
Zmniejszyliśmy rozmiar i nawet o tym nie wiedzieliśmy.
Skoro udało nam się to z programem do rozpoznawania obrazów,
może zbudujemy system samosterujący?
System samosterujący?
To głupi pomysł, pani Seo.
Nawet wielkie, bogate firmy
nie potrafią go zrobić.
My też jesteśmy bogaci. Mamy trzy miliardy wonów.
To jaki masz pomysł?
Jeśli jest dobry,
zrezygnuję z kurortu i do ciebie dołączę.
- Ja też. - I ja.
Jestem prezeską firmy zajmującej się AI.
Dużo czytam o autonomicznych autach i systemach.
Wypiszę sprzęt, który jest obowiązkowy.
GPS, kamera, lidar,
przednie i tylne czujniki,
czujnik ultradźwiękowy.
Poza tym potrzeba pełnego systemu komputerowego,
a kamera musi mieć system rozpoznawania obrazów.
Potrzeba mnóstwo sprzętu, ale jeśli program
będzie zajmował mało miejsca, jak nasza apka,
to jest to wykonalne.
CO TO ASIL?
Dobrze zorganizowane dane.
Sprawdź, czy nie ma literówek.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Jak się pan czuje?
Miałem pana odwiedzić.
Powiedziałeś pani Seo, że źle się czuję?
A nie powinienem? Przepraszam.
Nie przeszkadza mi, że jesteś taką paplą.
Słucham?
Naprawdę? To mogę coś powiedzieć?
O co chodzi?
Samsan Tech podpisze dziś umowę fuzji z 2STO.
- Fuzji? - Tak.
- To fuzja, a nie inwestycja? - Dobrze mnie pan usłyszał.
Gdzie jest pani Seo?
Poszła z Do-sanem do biura 2STO,
żeby podpisać umowę.
Co się dzieje?
- Macie kopię tej umowy? - Tak.
Widziałam ją, wygląda w porządku.
Pokaż.
Dzień dobry.
Już jesteście.
Dobrze się wam spało?
Nie mogłam spać, bo myślałam o tej ważnej umowie.
No to teraz się wyśpisz.
Zaczniemy?
- Tak. - Tak.
SAMSAN TECH
Czemu się martwisz?
Jest jakiś problem?
- Nie. - To o co chodzi?
W tym problem.
- Musimy przerwać to spotkanie. - Co?
BOMBARDUJĄCA PYTANIAMI
Po co, skoro nie ma problemu?
Płacą trzy miliardy za niedochodową firmę?
Nie ma bezinteresownej pomocy.
Mają ukryty motyw.
Zniszczysz naszą przyszłość przez spekulacje?
Jakim prawem to robisz?
- Słuchaj. - To samo zrobiłeś mojemu bratu?
Powiedziałeś, że mu się nie uda?
- Twojemu bratu? - O czym ty mówisz?
To nie spekulacje.
To acqui-hire.
„Acqui-hire”?
PRZEJĘCIE START-UPU DLA POZYSKANIA TALENTU
Acqui… Co?
Co to?
Nie przejmują waszej firmy przez jej wartość.
Chcą tylko waszych inżynierów.
UMOWA KUPNA UDZIAŁÓW
Gdy podpiszą umowę,
wasz zespół zostanie rozwiązany.
SAMSAN TECH PODPIS: SEO DAL-MI
PODPIS: NAM DO-SAN
Jestem ciekawa.
Kto zdobył serce naszej prezeski?
Główny udziałowiec, pan Nam?
Czy nasz mentor, pan Han?
Sama nie wiem.
Jak mam się tego dowiedzieć?
Naprawdę nie wiesz?
Tak. Nie potrafię tego rozgryźć.
Umieram z ciekawości.
Kto
zdobył moje serce?
Dowiesz się.
Obserwuj ich, a to zauważysz.
O nie.
Rety.
Gdy cię zobaczyłem, pojąłem swoje marzenie.
Mieliście zabrać cały zespół.
Do-san.
Obwiniajcie siebie samych, bo nie doczytaliście umowy.
- Pogódźcie się z tym. - Musiałeś to mówić?
Mówiłeś, że gada bzdury. Zobacz, co się stało!
To trudniejsze niż wygranie na loterii.
Co się stało?
Ty byś tam pojechała? Zostawiłabyś Twoją Ścieżkę i zespół?
Tak. Zdecydowanie.
Nie jesteś Do-sanem z listów.
Napisy: Kamila Krupiński